.
‫کجا بریم؟
‫نشنیدم ‫چی گفتی. چی گفتی؟
‫گفتم، کجا بریم؟
‫هاوایی انتخابِ بدیهیه.
‫فقط بهش فکر کن. تمومش کن.
‫می‌شه بس کنی و به حرفم گوش بدی، لطفاً؟
‫یه دلیلی داره که مردم ‫میرن ساحل دوران استراحت رو می‌گذرونن.
‫تو همه‌ش شکایت می‌کنی ‫که شن میره همه جا.
‫من بهم خوش می‌گذره.
‫خب، ‫این از همه چی مهم‌تره.
[ابدیت]
‫عجله کن دیگه، پدربزرگ!
‫کوهستان راکی دنج و راحته. ‫سرماش استخون‌سوز نیست. گرمه.
‫سرما سرماست دیگه، جوآن.
‫جاییه که می‌تونی ‫تا ابد اونجا بمونی.
‫امروز ناپل 29 درجه‌ست.
‫ایتالیا؟
‫- فلوریدا. ‫- ما آدم‌های فلوریدایی نیستیم، لری.
‫خدایا. جوآن، خیلی حرفت از خود راضیانه بود.
‫ما آدم‌های فلوریدایی نیستیم.
‫می‌دونی، ‫شدی عینِ کارن.
‫کارن دوستِ منه، و حالش خوب نیست.
‫خب، لازم نیست از آدم‌ها قدیس بسازیم ‫فقط به خاطر اینکه دارن می‌میرن.
‫خدای من، لری.
‫ببین، کوه و یخ و برف داره. [چوب شور باسترز بست]
‫کلی چیز که می‌تونی در موردشون غر بزنی. ‫عاشقش می‌شی.
‫من عاشقِ غر زدن نیستم. ‫این چیزی نیست که آدم‌ها عاشقش بشن.
‫نمی‌خوام دعوا کنم. امروز روزِ بزرگیه.
‫می‌دونی آدم‌ها توی این مراسم‌ها می‌میرن؟ ‫توی اینترنت دیدم.
‫این یه جشن تعیین جنسیته.
‫یعنی، می‌فهمم که می‌خوان سورپرایز رو خراب کنن...
‫- می‌شه بذاریم فقط شلوغش کنن؟ ‫- ...ولی ارزش مهمونی گرفتن نداره.
‫می‌دونی، یکی از بزرگترین لذت‌های زندگی من ‫این بوده که اجازه بدم سورپرایز بشم.
‫- یادت... یادت میاد... ‫- این روزها همه چی باید جشن باشه.
‫...وقتی که مطمئن بودی ‫«زک» دختر می‌شه؟
‫- همه چی باید یه رویداد باشه. ‫- تو فقط از مهمونی خوشت نمیاد.
‫نه. نه، تو فقط از خوش گذروندن متنفری.
‫- الان بچه‌ها واسه پیش‌دبستانی هم فارغ‌التحصیلی دارن. ‫- تو فقط وقتی خوشحالی که بدبختی.
‫تو پنج سالته. هیچی نمی‌دونی.
‫- ببین، من... می‌شه فقط لذت ببریم؟ باشه؟ ‫- ولی، می‌دونی، جشن بزرگ می‌گیری.
‫- جشن بزرگ. ‫- لری!
‫می‌شه فقط لذت ببریم، باشه؟
‫عوضی!
‫دارم لذت می‌برم. دارم ‫لذت می‌برم. دارم لذت می‌برم.
‫جوآن.
‫- باید بهشون بگیم. ‫- می‌دونم.
‫فقط امروز رو بهم فرصت بده.
‫سم، می‌شه بادکنک‌ها رو بیاری؟
‫آره، شنیدم. دارم ‫بادکنک‌ها رو میارم.
‫- ما برگشتیم. ‫- سلام لری. اوضاع چطوره؟
‫- سلام. خیلی خوشگل شدی. ‫- برگشتیم. ترافیک، باورت نمی‌شه...
‫- سلام. چطوری عزیزم؟ ‫- ممنون مامان.
‫- سلام. سلام. ‫- مادربزرگ! مادربزرگ!
‫از دیدنتون خوشحالم عزیزانم.
‫بریم یه‌کم کیک بخوریم؟ [دختره یا پسر؟]
‫- سم، بادکنک‌ها. ‫- بادکنک‌ها تو دستمه دیگه!
‫ممنون که ‫قبول کردی میزبان باشی، پدربزرگ.
‫- پسره. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫خب، نزدیکِ 65 سال ‫زندگی مشترک. نصیحتی داری؟
‫اگه یکی از اون بادکنک‌ها رو بترکونی ‫هیچوقت نمی‌فهمی!
‫مامان بزرگ،
‫ما کلی از عکس‌های قدیمیت ‫رو تو زیرزمین پیدا کردیم.
‫ممنون عزیزم.
‫این کیه؟
‫پدربزرگ تو ارتش بوده؟
‫نه عزیزم، اون شوهر اولِ... به طرز احمقانه‌ای جذابِ مامان بزرگه
‫یا خدا، عجب مردِ خوش‌تیپیه.
‫چرا ولش کردی رفتی با پدربزرگ؟
‫نه عزیزم.
‫لوک سرباز بود ‫و، خب، توی جنگ مُرد.
‫لری، خیلی ‫شانس آوردی رفیق.
‫شرط می‌بندم پدر خوبی می‌شد.
‫اگه بود که الان ما اینجا نبودیم
‫لری؟
‫هی، داره شوخی می‌کنه.
‫خفه شو، زک.
‫- لری، خوبی؟ ‫- بابا؟
‫- لری! لری!
‫لری!
‫فکر کنم انتظارش رو نداشتی؟
‫اینجا چه خبره؟ جوآن کجاست؟
‫خانم‌ها و آقایان، ‫ما اکنون به ایستگاه رسیده‌ایم.
‫لطفاً از قطار پیاده شوید
‫جایی که ابدیتِ شما در پیش است.
‫من یادم نمیاد ‫بلیت قطار خریده باشم.
‫خب، حدس می‌زنم ‫عمل جراحی خیلی خوب پیش نرفته.
‫جلوی پاتون رو ‫بپایید. سرگیجه طبیعیه.
‫مردگانِ جدید از آمریکای ‫شمالی، ورود به ایستگاه 301.
‫اینجا چه خبره؟
‫هی. تمام تفریحات قرون وسطی ‫بدون جذام. بیا.
‫هی، می‌خوای خوش بگذرونی؟ مهمونی ‫تمام شب، مهمونی برای تمام اعصار.
‫هی، رفیق. از دیدنت خوشحالم. ‫باید تازه وارد باشی.
‫- من کجام؟ ‫- جسیکا؟
‫اون هنوز ارتباط برقرار نکرده.
‫جسیکا؟
‫- این چیه؟ ‫- «هـ.ز» شما به‌زودی پیش شما میاد.
‫- خوش اومدی، ساندرو. دنبالم بیا. ‫- سلام. می‌شه کمکم کنید؟ من...
‫«هـ.ز» شما به‌زودی پیش شما میاد.
‫- شما «هـ.ز» هستید؟ ‫- بله، ولی من «هـ.زِ» شما نیستم.
‫- بیا. ‫- جسیکا؟
‫آخرین اعلان برای ‫دنیای دینگل، 174.
‫سلام. شما اینجا کار می‌کنید؟
‫نه عزیزم. من واسه سلامتی اومدم اینجا.
‫ببینید. من ‫فکر کنم ربوده شدم.
‫تو ربوده نشدی.
‫خب، خانواده‌م کجان؟ جوآن کجاست؟ من کجام؟
‫شما توی ایستگاه هستید. ‫«هـ.ز» شما...
‫به‌زودی پیش من میاد. آره.
‫ورودی بعدی تا 15 دقیقه دیگه.
‫آخرین قطار از ایستگاه 301، ‫حرکت تا پنج دقیقه دیگر.
‫جیل. این‌ها همه‌ش سر و صداست.
‫من تو رو می‌شناسم، جیل.
‫تو فقط یه جعبه ‫آب انگور و یه استخر می‌خوای.
‫من آب انگور دوست دارم.
‫خب پس، من ابدیتِ مناسب تو رو دارم.
‫باشه.
‫آره. باشه.
‫لری کاتلر؟
‫لری کاتلر اینجا هست؟
‫- منم. ‫- لری؟
‫- منم. ‫- سلام، پسر. خیلی معذرت می‌خوام.
‫من رو فرستاده بودن یه ورودی دیگه.
‫تو کی هستی؟
‫من آنام. من «هـ.ز» توام.
‫- مخفف چیه؟ ‫- هماهنگ‌کننده زندگیِ پس از مرگِ تو.
‫همچین شغلی نداریم.
‫تو فوت کردی، لری.
‫نه.
‫تو مُردی.
‫نه. نمُردم. سرم ضربه خورده. و...
‫دختره.
‫با من بیا.
‫بسیار خب، گوش کن. من ‫نشسته بودم پیش خانواده‌م،
‫- و بعدش من... ‫- مُردی.
‫نه، و من... هر چیزی ‫که سعی داری ثا...
‫درد نداره. عجیبه.
‫ببین، لری.
‫این چطور داره اتفاق میفته؟
‫وقتی میای اینجا، بدنت ‫برمی‌گرده به شادترین حالت خودش.
‫می‌تونه هر سنی باشه.
‫واسه همینه که اینجا ‫پر از پسربچه‌های 10 ساله‌ست،
‫ولی نوجوون زیاد نداریم.
‫لعنتی. جوآن. جوآن، همسرم. ‫من باید... باید برگردم.
‫لری. نیمه‌ی پر لیوان رو ببین. ‫حداقل دوباره سرپا شدی.
‫- هی، آنا. ‫- من...
‫من همیشه سرپا بودم.
‫لازم نیست اینجا خجالت بکشی. ‫ما همه چی رو دیدیم.
‫آره. خب، اگه مُرده بودم،
‫واقعاً برام اهمیتی نداشت که...
‫سرپا شدی.
‫من الان خجالت‌زده ‫و از دست تو کلافه نبودم،
‫چون قرار نیست تو بهشت کلافه باشی.
‫اون پایین چه چیزهای ‫عجیبی بهتون می‌گن.
‫لری، روح چیه؟
‫نمی‌دونم. تصور می‌کنم ‫نسخه‌ی بی‌نقصِ خودت باشه.
‫نه. فقط خودِ توئه.
‫نه، این نمی‌تونه درست باشه.
‫اگه توی زندگی زیاد کلافه می‌شدی،
‫لری، پس ممکنه توی مرگ هم ‫زیاد کلافه بشی.
‫توی زندگی زیاد کلافه می‌شدی، لری؟
‫گوش کن. همسر من ‫الان واقعاً بهم نیاز داره.
‫متأسفم. اینجوری کار نمی‌کنه.
‫بیدار شو، لری. بیدار شو بیدار شو. یالا، رفیق. یالا
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫اگه داشتی خواب می‌دیدی، ‫اون درد رو حس نمی‌کردی.
‫حسش نکردم.
‫می‌دونی، معمولاً شما پیرمردها با قضیه ‫سرپا شدن خیلی حال می‌کنید.
‫بهم گوش کن، من باید با خدا حرف بزنم، ‫باشه؟ این چیزی‌ـه که می‌خوام.
‫- می‌خوام با رئیس بزرگ صحبت کنم. ‫- آها، پس تو از اون‌هایی.
‫نمی‌دونم چرا ‫همون اول نگفتی.
‫ما هزار جور ابدیت داریم.
‫چی هستی، عهد جدید، ‫عهد عتیق؟ هندو، بودایی؟
‫- انتخاب کن. ‫- صبر کن. یعنی تعیین‌نشده؟
‫نمی‌دونم. ولی، ببین،
‫بعد از دویست سیصد سال ‫توی یکی از این ابدیت‌ها،
‫دیگه تفاوتش رو نمی‌فهمی.
‫تو واسه کی کار می‌کنی؟
‫من واسه فرانک کار می‌کنم.
‫باشه، پس فرانک واسه کی کار می‌کنه؟
‫فرانک واسه تام کار می‌کنه. چرا... ‫چرا اصلاً مهمه؟ بی‌خیال.
‫ما وقت نداریم. من مشتری‌های ‫دیگه هم دارم، لری، لطفاً.
‫بسیار خب.
‫من معذرت می‌خوام که فرض کردم ‫بهشت قراره یه‌کم کمتر شبیه زندگی واقعی باشه.
‫اینجا بهشت نیست.
‫اینجا فقط یه گذار کوتاه ‫بین زندگی و ابدیته.
‫تو زندگی‌ای کردی ‫که ارزش ابدیت رو داشته.
‫- واقعاً؟ ‫- این فقط یه چیزی‌ـه که ما می‌گیم.
‫همه یه ابدیت گیرشون میاد.
‫خوب، بد و زشت.
‫پس همه اون حرف‌های «زندگیِ خوب بکن» ‫همه‌ش چرت و پرت بود؟
‫متأسفانه بله.
‫فراریِ درب قرمز.
‫- از من دور شو! ‫- درگیر نشو.
‫- اون؟ نگران اون نباش. ‫- دور شو!
‫فقط از هیچ درب قرمزی رد نشو.
‫نمی‌تونم برگردم. ‫دیگه نمی‌تونم انجامش بدم.
‫بیا اینجا. بیا...
‫- ولم کن. ‫- لری، بریم. بریم.
‫آخرین اعلان برای دنیای آلپ، 234.
‫پس من اینجا می‌مونم؟
‫فعلاً، تا وقتی که ابدیت ‫مناسب خودت رو انتخاب کنی.
‫ولی بعداً به همه‌ش می‌رسیم.
‫- فکر کنم الان وقت خوبیه. من مُردم. ‫- آفرین. اینم از این. پذیرش.
‫ما چندتا از لباس‌های مورد علاقه‌ت رو ‫توی کمد داریم،
‫اگه بخوای چکشون کنی.
‫آنا؟
‫مگه ایرلندِ دهه 1840 یه قحطی ویرانگر نداشت ‫که به خاطر آفتِ سیب‌زمینی بود
‫و اینکه بریتانیایی‌ها ‫بقیه غذاهاشون رو صادر می‌کردن؟
‫خب، اینجا نه.
‫آیا از لباس زیاد متنفری، اما ‫برای گرم موندن بهشون نیاز داری؟
‫خب، اینجا در «ایالت طبیعی 454»، ‫دما همیشه 22 درجه‌ی مطبوعه.
‫اوه. ‫خوش‌تیپ شدی، جیم.
‫داره شدید سکته می‌کنه.
‫ساکشن، لعنتی.
‫- از دستش دادیم. ‫- ولی تو من رو پیدا کردی. [دنیای پزشکی - بدون نیاز به دانش پزشکی]
‫اگر ‫مرگ خشونت‌آمیزی داشتید،
‫لطفاً با مشاورانِ پس از مرگ ما تماس بگیرید. [دنیای سرمایه‌داری]
‫می‌دونی، من انجامش دادم، ‫توی کالج تجربه کردم.
[دنیا‌ی بدون مرد]
[کافه]
‫سلام.
‫دوران گیج‌کننده‌ایه؟
‫در واقع بله.
‫متأسفم، من... من متأهلم.
‫اگه بهت بگم،
‫می‌تونم برات یه جا توی ‫خفن‌ترین ابدیت جور کنم...
‫مارج. قانون رو که می‌دونی. ‫توی کافه، تبلیغات نداریم.
[دنیای هیولایی، دنیای غذا]
‫یه چیزِ قوی، لطفاً.
‫روز اوله؟
‫پس تو چی هستی، مثلاً ‫یه فرشته‌ای چیزی؟
‫نه، نه.
‫من یه متصدی کافه‌ام.
‫لعنتی. باید کار پیدا کنم؟
‫فقط اگه بخوای اینجا بمونی.
‫خب به چی فکر می‌کنی، ‫واسه جایی که می‌خوای از اینجا بری؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫یه جای آفتابی با ساحل، فکر کنم.
‫ولی همسرم خوشش نمیاد، ‫پس نمی‌تونم زیاد بمونم.
‫«هـ.ز»ت قوانین رو بهت نگفت؟
‫نه، ولی، سرش شلوغ به نظر میومد.
‫بسیار خب. ببین، نکته مهم اینه
‫که بعد از انتخاب، دیگه نمی‌تونی ‫ابدیتت رو عوض کنی.
‫نه بازدید از ابدیت‌های ‫دیگه، نه هیچی.
‫ابدیت ابدیته.
‫همیشگیه.
‫اگه نخوام طبق قوانین پیش برم چی؟ ‫می‌خوان چی کار کنن، دوباره من رو بکشن؟
‫فنی‌ش رو بخوای نمی‌شه دوباره بکشنت.
‫ولی یه قانون رو بشکنی،
‫بیشتر از حد مجاز بمونی، یا ‫سعی کنی ابدیتت رو عوض کنی،
‫می‌فرستنت توی خلأ.
‫شبیه جهنمه؟
‫نزدیک‌ترین چیزی که بهش هست.
‫فقط تاریکی مطلقه، تا ابد.
‫آم...
‫همسرم سرطان داره. لاعلاجه.
‫متأسفم که می‌شنوم.
‫بدترین قسمت مرگ، احساس گناهیه ‫که برای کسانی که جا گذاشتی داری.
‫می‌دونم، و بهش گفتم که ‫همیشه قراره مراقبش باشم.
‫و حالا اون مریضه، و ‫داره با این همه مشکل دست و پنجه نرم می‌کنه.
‫آم... می‌تونم یه نوشیدنی ساده کنارش داشته باشم؟
‫این واقعاً مزه زهرمار میده.
‫صبح به‌خیر، خوابالو.
‫صبح به‌خیر، عزیزم.
‫اینجا چه خبره؟
‫چه خبره؟ چطوری ‫اومدی اینجا؟
‫- لری، یادت نمیاد؟ ‫- چی رو یادم نمیاد؟
‫نه، هیچی نشده، شده؟
‫نه، شوخی کردم. کلید دارم.
‫- چرا کلید داری؟ ‫- مهم نیست.
‫خب، به نظر میاد دیشب ‫خیلی بهت خوش گذشته.
‫من مُردم. فکر نمی‌کردی ‫سردرد اینجا وجود داشته باشه.
‫می‌دونم، نه؟ یه ‫باور غلطِ رایجه.
‫یه سوال دارم.
‫بپرس.
‫خب، همه کسانی که اینجا کار می‌کنن، نمی‌خوان ‫برن به ابدیت‌شون. چرا؟
‫بعضی‌ها مرگ رو نپذیرفتن،
‫و بعضی‌ها منتظر ‫عزیزانشون هستن.
‫و بقیه هنوز تصمیم نگرفتن، ‫و اون‌ها بدترین هستن.
‫خب، تو چرا موندی؟
‫اون یه داستان دیگه داره.
‫خب، بگو ببینم.
‫کجا میری؟ تصمیم گرفتی؟
‫نه. من... من باید ببینم جوآن کجاست.
‫چطوری بفهمم چقدر نزدیکه؟
‫نه، متأسفم. اینجوری کار نمی‌کنه. ‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫پس همه‌ی اون حرف‌های از بالا نگاه کردن، ‫همه‌ش چرت و پرته؟
‫کلافه‌ای؟
‫- نه، کلافه نیستم. ‫- به نظر کلافه میای.
‫پس کسایی که قبل از من مُردن چی؟ ‫پدر و مادرم کجان؟
‫چطوری ببینمشون؟
‫قطعاً می‌تونی ‫بری پدر و مادرت رو ببینی.
‫ولی اون‌وقت، می‌دونی، ‫تو قراره...
‫- تا ابد با پدر و مادرم باشم. ‫- تا ابد.
‫واسه همینه که ما معمولاً ‫پیشنهاد می‌کنیم راه خودت رو بری.
‫و فقط بدون که همه ‫دارن زندگیِ خوبی می‌کنن.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫می‌دونی، جوآن همیشه به مرگ
‫به عنوان یه سورپرایز دیگه ‫فکر می‌کرد که گوشه‌ی خیابون منتظره.
‫و اون عاشق سورپرایز بود.
‫ولی کتابدار بود، مگه نه؟
‫آره، اون‌ها هم می‌تونن سورپرایز دوست داشته باشن
‫خب اگه بخوام صبر کنم، باید چی کار کنم؟
‫کار پیدا کنم؟ متصدی کافه بشم؟
‫نه. مگه تو خواب ببینی. ‫کار نظافته.
‫- بلدی لباس بشوری؟ ‫- آره.
‫حداقل اتاقش خوبه.
‫آره. ولی واسه مشتری‌هاست.
‫پس اگه تصمیم نگیری، اون‌وقت ‫باید بری...
‫خب، بهم گفتن جهنمی وجود نداره.
‫زیرزمین.
‫اتاق‌ها توی زیرزمین ‫بیشتر کاربُردی هستن.
‫یا خدا، یه راست رفتی جهنم.
‫قیافه‌ت جوریه که انگار ‫از آدم‌ها متنفری. دنیای گوشه‌نشین‌ها رو امتحان کن.
‫سلام. ببخشید... [ابدیت سرورمون]
‫می‌خوای یه‌کم بکشی؟ و شما؟ [دنیا استودیوی 54]
[جدولِ زمان‌بندیِ قطار]
‫آخرین اعلان ‫برای دنیای کابوی 167.
‫سیگار، قربان؟
[دنیای سیگاری] [چون سرطان یه بار که بیشتر نمی‌کُشتت]
‫ممکنه فردا باشه.
‫یا ممکنه شش یا هفت ماه دیگه ‫دووم بیاره؟
‫یعنی، حدس می‌زنم بتونم ‫همه چی رو براش آماده کنم.
‫و می‌تونم، می‌دونی، مطمئن شم ‫که... همونجوریه که دوست داره،
‫واقعاً کاری کنم حسِ خونه رو بده.
‫لری، این خیلی رمانتیکه.
‫- حدس می‌زنم یه‌کم رمانتیکه. ‫- خیلی رمانتیکه.
‫- من می‌تونم رمانتیک باشم. ‫- من...
‫- چون می‌دونم چه چیزهایی رو دوست داره. ‫- می‌دونی.
جوی عزیزم، می‌دونی اونجوری نبود] [...که انتظار داشتیم، ولی امیدوارم به‌زودی
‫واقعاً فکر می‌کنم جای خوبی رو انتخاب کردی.
‫پشیمون نمی‌شی، لری.
‫- هی، هی، یه لطفی بهم می‌کنی؟ ‫- آره، حتماً.
‫می‌شه این نامه رو بدی به جوآن؟
‫نمی‌تونم. برخلاف قوانینه.
‫تازه، وقتی من رو داری ‫نامه واسه چیه؟
‫سرزمین ساحلی 239، ‫الان در حال مسافرگیری در دروازه 12.
‫از همکاری باهات لذت بردم.
‫آره.
‫خداحافظ.
‫ببخشید.
‫لعنتی.
‫باشه.
‫جلوی پاتون رو بپایید. ‫سرگیجه طبیعیه.
‫جوآن.
‫جوآن!
‫جوآن! جوآن!
‫اون زنِ منه.
‫آره. بیا، رفیق.
‫- اون طرفیه. ‫- آره، باشه. آره، آره.
‫بیا، بیا، بیا، ‫بیا! بیا.
‫بفرما.
‫مردگانِ جدید ‫از آمریکای شمالی،
‫ورود به ایستگاه 301.
‫ببخشید. ببخشید. ‫عذر می‌خوام، من کجام؟
‫آم، «هـ.ز» شما همه چی رو توضیح میده.
‫باشه. باشه. می‌دونی، ‫فقط...
‫عزیزم، «هـ.ز» شما همه چی رو توضیح میده.
[دنیای جاسوس‌ها] [می‌تونید جای این فرد باشید]
‫خوب به نظر میاد.
‫جوآن. جوآن! جوآن.
‫- لری! ‫- جوآن.
‫- عزیزم. عزیزم. ‫- خدای من.
‫من، من تو تخت بودم، و بعد ‫من... فکر کنم الان از یه...
‫- عزیزم، فوق‌العاده شدی. ‫- ...یه قطار پیاده شدم.
‫همیشه همینه!
‫خدایا، همیشه همینه، لری. بهت گفتم ‫چوب شور کمتر بخور.
‫- ولی، تو... نه، نه، تو هیچوقت گوش نمیدی. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫نخند.
‫- جو؟ ‫- بله.
‫بهم گوش کن، عزیزم. ‫یه خبر شوکه‌کننده دارم.
‫- تو مُردی. ‫- من مُردم.
‫آره. از کجا فهمیدی؟
‫یعنی...
‫یه قرن طول کشید تا این بفهمه.
‫- نه یه قرن. ‫- آره، یه قرن.
‫- نه. ‫- پس تو جوآنِ معروفی.
‫ایول، لری. خوب چیزی تور کردی.
‫- آره. ‫- خب، حالا چی؟
‫آره، خب ‫حالا، پس...
‫سرطان بود؟
‫که تو رو از دنیا گرفت؟
‫خب، تو کی هستی؟
‫باشه، عزیزم. پس گوش کن، الان ما ‫بالأخره می‌تونیم بریم اون تعطیلات.
‫و در واقع می‌تونیم بریم هر جا ‫که دلمون بخواد، ولی همون می‌شه دیگه.
‫اینجا مثل یه بلیت یه طرفه‌ست. ‫خیلی سرش سخت‌گیرن.
‫آم، و اگه بخوای بری کوهستان می‌تونیم،
‫چون برف و سرما الان ‫نمی‌کشتت، چون تو مُردی.
‫- از مشتری من فاصله بگیر. ‫- من نزدیک مشتری تو نیستم.
‫- فاصله بگیر. ‫- خفه شو.
‫من 67 سالِ لعنتی منتظر ‫این خانم خانم‌ها بودم.
‫- لری؟ ‫- سلام.
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- خیلی از بابت اون معذرت می‌خوام.
‫اون کیه؟
‫من رایانم. ‫من هماهنگ‌کننده زندگی پس از مرگ شما هستم.
‫بله.
‫می‌دونم این می‌تونه ‫خیلی، خیلی گیج‌کننده باشه.
‫چیزهای زیادی واسه هضم کردن هست، پس ‫من شدیداً پیشنهاد می‌کنم فقط...
‫...یه نفس عمیق بکشید ‫توی سینه، و... ...بدید بیرون.
‫هی. چه خبر رفیق؟
‫این، متصدی کافه‌ی منه.
‫من، آم، فکر کنم یادم رفت حسابم رو بدم. ‫نمی‌دونستم اینجا حساب کتاب داره.
‫کسی بهم پول نداد.
‫امکان نداره.
‫ببخشید. یادم رفت ‫اسمت رو بپرسم. اسمت چی بود؟
‫من لوکم.
‫نه.
‫من هیچوقت انقدر واضح خوابت رو ندیدم.
‫اوخ. بدشانسی آوردی، لری.
‫نه. لوک سیبیل داشت.
‫آره، خب، جونی ازش متنفر بود.
‫پس هر روز صبح می‌زنمش ‫به امید اینکه اون سر و کله‌ش پیدا بشه.
‫- خدای من. ‫- چه رمانتیک.
‫و پیداش شد.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫خیلی‌خب.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- لری؟
‫- باشه، عزیزم. ‫- من...
‫بیا بریم.
‫- این یارو کیه؟ ‫- شوهر دوم.
‫- من ترجیح میدم بگم شوهر فعلی. ‫- شوهر فعلی.
‫جونی، حالت خوبه؟
‫خدای من.
‫عزیزم. واسه منم سنگین بود.
‫بسیار خب. من باید دقیقاً توضیح بدم ‫ به موکلم که چه خبره.
‫ایشون مشخصاً تصمیم بسیار ‫«سختی» پیش رو دارن.
‫- باشه. اون... ‫- بیا.
‫- خدای من، واقعاً اینجاست. ‫- و خیلی جذابه.
‫قدش بلندتره؟
‫پس وقتی گفتی منتظر بودی...
‫من تصویرش رو ‫هر روز تو ذهنم تصور می‌کردم.
‫فکر می‌کردم کارم خوبه، ولی ‫اون خیره‌کننده‌تر از چیزی‌ـه که یادمه.
‫خیلی‌خب. داری مخ می‌زنی، لوک.
‫تو متصدی کافه‌ی من بودی.
‫نوچ. نوچ. نوچ.
‫- نه. ‫- خدایا، چقدر جوون به نظر میاد.
‫باید با همین سر کنیم.
‫همیشه انقدر جوون بود؟
‫این خیلی سنگینه واسه هضم کردن.
‫عشقِ زندگیت 67 سال منتظر بوده.
‫و لری.
‫لری شوهر منه.
‫- یکی از دوتا. ‫- آره.
‫قشنگه.
‫خیلی حس بهتری پیدا می‌کنی بعد از اینکه
‫این لباس‌های دلگیر رو عوض کنی.
‫آره، قشنگه.
‫این... اون خیلی جوونه.
‫خیلی جوونه. ‫من...
چند دقیقه‌ی دیگه، عزیزم؟
‫اوضاع چطوره؟
‫خب... چی...
‫من باید چی کار کنم؟
‫- باید بهم بگی... ‫- ...چی کار کنم.
‫عزیزم. باشه. من پرونده‌ت رو خوندم.
‫و تو باهوش، ‫پرشور و قاطعی.
‫هستم؟
‫من ایمان کامل دارم که تو ‫ابدیتِ درست رو انتخاب می‌کنی...
‫- آره. ‫- ...و آدم درست رو برای گذروندنش.
‫همین خوبه.
‫برای چی؟
‫منتظر کسی بودی، یا...
‫خودت چی؟
‫خدای من، لوک. چه سورپرایزی.
‫این چه کوفتیه، ریس؟
‫رایانم، و نیم ساعته که ‫میگم رایانم.
‫- آره. ‫- عالی شدی.
‫آره. من ازدواج کردم.
‫- با اون. ‫- با لری.
‫و لری آدم خوبی به نظر میاد.
‫ببین، جوآن، حتماً فکرش رو می‌کردی، ‫یا امید داشتی، که این اتفاق بیفته؟
‫خب، یعنی، آره. آره، آره. ‫می‌دونی، من تصورش می‌کردم.
‫عالیه.
‫سلام.
‫شما بچه‌ها رو تنها می‌ذارم.
‫سلام.
‫اصلاً پرونده‌م رو خوندی؟
‫تو برای من بیشتر از کلماتِ روی کاغذی، ‫رفیق. حتی حرفش رو هم نزدی.
‫آره، خب، فکرم خیلی درگیر بود. تازه مُردم.
‫بنابراین، متأسفم که یادم رفت بگم ‫ممکنه شوهر سابقِ زنم این دور و بر باشه.
‫فنی‌ش رو بخوای، فکر نکنم ‫بتونیم بهش بگیم شوهر سابق.
‫شاید شوهر اول، ولی نه شوهر سابق.
‫نه، من صداش نمی‌کنم... ‫عمراً اونجوری صداش نمی‌کنم.
‫باشه. من فقط سعی دارم پیش‌بینی کنم ‫رایان چی می‌خواد بگه. ما با هم داستان داریم.
‫عالیه. چه جور داستانی؟
‫- عشق و عاشقی در کار بود. ‫- شانس ما رو ببین.
‫می‌دونی چند نفر این پرونده رو می‌خواستن؟ ‫خیلی‌ها.
‫واقعاً؟
‫مردی که نیم قرن منتظر عشقش بوده؟
‫اگه بهش فکر کنی یه‌کم غم‌انگیزه.
‫واقعاً فکر می‌کنی جوآن ‫اینجوری بهش فکر می‌کنه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اشکالی نداره.
‫مطمئنم اون‌ها قبلاً ‫یکی از این‌ها داشتن.
‫یعنی، من در موردش نمی‌دونم. ‫من هیچوقت نداشتم.
‫ولی شرط می‌بندم یه پروسه‌ای داره.
‫- شبیه «مونتگومری کلیفت»ـه. ‫- ای بابا!
‫خدای من، همین چند روز پیش ‫داشتم این رو می‌گفتم.
‫مونتگومری کلیفت. خیلی خوش‌تیپه.
‫- لوک خیلی خوش‌تیپه. ‫- کمکی نمی‌کنی‌ها.
‫شرمنده، ولی حقیقته دیگه.
‫لوک جذابه.
‫چشم‌هاش از اقیانوس آبی‌تره. ‫داستانِ زندگیِ بهتری هم داره.
‫نه، نداره.
‫من داستانِ بهتری دارم.
‫من 65 سال باهاش زندگی کردم ‫و باهم بچه داریم.
‫دقیقاً. همین رو می‌چسبیم. قویه.
‫هیچی قدرتمندتر از باج‌گیری عاطفی نیست.
‫- درسته؟ ‫- دمت گرم.
‫خب... ...حالت چطور بوده؟
‫خوب. آره.
‫خب، یعنی، مشخصاً مُرده بودم، ‫ولی، می‌دونی، خوب بودم.
‫- خب، خوب به نظر میای. ‫- آره.
‫یعنی، می‌دونی، تو ‫همیشه... تو همیشه...
‫- همیشه خوب به نظر میومدی. ‫- آره. این رو تو می‌گی؟
‫آره، من...
‫ببین. من نمی‌دونم ‫چی بگم. این...
‫خب، زمانِ زیادی داشتم که فکر کنم ‫می‌خوام چی بگم.
‫یعنی، یه زمانِ خیلی خیلی طولانی.
‫و؟
‫و الان ذهنم خالی شده.
‫هشدار. کد هفت چهار.
‫کد هفت چهار.
‫گری.
‫هی، لوک. امشب سرِ کاری؟
‫امشب نه. امشب مرخصی‌ام.
‫صبر کن. این...
‫جوآن؟ نه!
‫- نه. نه، خواهش می‌کنم. ‫- راه بیفت!
‫نمی‌تونم به یه تابلوی نقاشیِ لعنتیِ دیگه نگاه کنم
‫- خیلی خسته‌کننده‌ست. ‫- باشه.
‫- خب، من بهتره برم. ‫- نه!
‫ولی، هی، تو خیلی زنِ خوش‌شانسی هستی
‫گری!
‫- راه بیفت. حالم از این چرت و پرت بهم می‌خوره. ‫- نه، خواهش می‌کنم!
‫همین الان برو تو!
‫آخ.
‫دنیای موزه بدترین جاست!
‫خدایا.
‫خدای من. چی کار کرده بود؟
‫سعی کرد از ابدیتش فرار کنه.
‫وقتی انتخاب کردی، ‫دیگه راه برگشتی به اینجا نیست.
‫باید درست انتخاب کنی.
‫- این فشارِ زیادیه. ‫- آره، هست.
‫ببین. یادم اومد چی ‫می‌خواستم اول بهت بگم.
‫چی؟
‫دوستت دارم.
‫این... شروعِ خوبیه.
‫آره.
‫ببین، می‌دونم این برات سخته، ‫ولی دلم برات تنگ شده بود.
‫من هر روز بهت فکر می‌کردم.
‫روزی نبود که بگذره ‫و من بهت فکر نکنم.
‫آره. می‌دونی، من...
‫من می‌خواستم خوشحال باشی.
‫می‌خواستم یه زندگی داشته باشی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، معلومه.
‫ولی من صبر کردم.
‫می‌دونی، من صبر کردم چون می‌خواستم ‫ما هم یه شانس برای داشتنش داشته باشیم.
‫- خوبی؟ ‫- خدایا. چرا اینجا آدم حالش بد می‌شه؟
‫جوآن.
‫- خوبی؟ ‫- لوک؟ لوک، لطفاً.
‫باید فکر کنم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫لوک؟
‫بسیار خب.
‫- سلام، عزیزم. ‫- لری.
‫خب، می‌دونم سخته، ولی نگران ‫نباش. من تحقیق کردم.
‫و این‌ها چندتا گزینه خیلی خوبن.
‫ببخشید، گزینه برای؟
‫آره، برای ابدیت‌مون.
‫چی؟
‫وایی. واقعاً عالی شدی.
‫موی بلند بهت میاد. عاشقشم.
‫چیه؟
‫منم دوباره سرپا شدم.
‫لری.
‫- منظورت چیه، «لری»؟ ‫- خب، پیچیده‌ست.
‫ما یه هفته پیش با هم بودیم.
‫آره، خب، خیلی اتفاق‌ها توی یه هفته افتاده. ‫تو مُردی، کارن مُرد. من مُردم.
‫من تازه به هر دو تا ‫شوهر مُرده‌م ملحق شدم.
‫و فهمیدم که فقط یه هفته وقت دارم ‫تا انتخاب کنم ابدیت رو کجا بگذرونم.
‫کارن بالأخره ریق رحمت رو سر کشید. ‫هفته بزرگیه برای خیابون «اُکدِیل».
‫هی.
‫- می‌دونم چی حالت رو بهتر می‌کنه. ‫- چی؟
بشین‌پاشو
‫یا خدا.
‫فقط امتحانش کن.
‫- باشه. ‫- دارم بهت می‌گم.
‫- یالا. برو. ‫- باشه، بسیار خب.
‫برو.
‫آره.
‫- وایی. ‫- می‌دونم، نه؟
‫- خیلی رفتم پایین. ‫- خیلی رفتی پایین.
‫آره. می‌دونم. حس خیلی خوبیه.
‫- خوش‌تیپ شدی. ‫- آره.
‫- تو خوب به نظر میای. ‫- می‌دونم. ممنون. ممنون.
‫- روش کار کن. ‫- دلم واسه این‌ها تنگ شده بود.
‫- هووو! ‫- خدایا.
‫آره، این رو ببین. این رو ببین.
‫حق با تو بود. اون حالم رو بهتر کرد.
‫می‌دونستم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫- لری! ‫- نمکش زیاده.
‫من... من وقت نیاز دارم.
‫باشه؟ من...
‫فقط... باید ذهنم رو آزاد کنم.
‫باشه. حق با توئه. ‫دارم بی‌ملاحظگی می‌کنم.
‫و می‌تونیم صبح در موردش حرف بزنیم.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫- این‌ها خیلی احمقانه‌ست. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫من میرم بخوابم.
‫منم خسته‌م.
‫روز طولانی‌ای بود واسه‌م.
‫لری.
‫یادتون باشه، تفاوت‌های ژئوپلیتیک ‫دیگه اهمیتی ندارن.
‫شما مُردید.
‫شرمنده رفیق، ولی ‫هفت روزت تموم شد.
[اجرای زنده‌ی دین مارتین]
‫یا خدا.
‫«یا خدا. به حقِ چیزهای ندیده. لعنتی.»
‫مطمئنی مذهبی نیستی؟
‫هی، هی، هی. اینجاست؟
‫آره، هست. ولی واقعاً غم‌انگیزه.
‫نه، اون... اون خواننده‌ی موردعلاقه‌ی جوآن منه
‫- این؟ ‫- آره. عاشقشه.
‫- واقعاً؟ ‫- اون بهترینه.
‫باشه.
‫هی، می‌شناسیش؟
‫آره، معلومه که می‌شناسمش.
‫یه لطفی در حقت می‌کنه؟
‫داری با کی حرف می‌زنی؟ ‫منم‌ها. تابلوئه که می‌کنه.
‫- ولی مطمئنی؟ اون؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫وایی. این رو ببین.
‫تخت یه نفره. خوبه، نه؟
‫اینجا یه آشپزخونه‌ی نقلی داریم.
‫به درد بخوره.
‫ببینیم تو یخچال چی هست.
‫خدای من.
‫شانس آوردی.
‫حمص.
‫می‌دونی چیه؟ خوبه.
‫تو این رو برام ردیف کنی، ‫من سه‌سوته از اینجا میرم.
‫- خوشم اومد. ‫- این درستش می‌کنه.
‫خوشم اومد. تمرکز کردی.
‫- چشمت رو روی هدفه. ‫- این چه بویی‌ـه؟
‫- حمصه. ‫- نه، نیست.
‫من...
‫بسیار خب.
‫جای خوبی می‌شد اگه ‫اون همه نازی نداشت؟
‫لطفاً قهوه باشه.
‫باشه. لطفاً قهوه باشه.
‫لری.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی یه ‫سورپرایز برات دارم.
‫نه، نه، نه. من واقعاً ‫به سورپرایزِ کمتری نیاز دارم.
‫مثلاً، می‌دونی، صفر تا سورپرایز.
‫جوآن، قول میدم از این خوشت میاد.
‫بهم اعتماد داری، نه؟
‫آره. باشه.
‫آره.
‫بهم اعتماد داره.
‫ورودیِ بعدی تا 15 دقیقه دیگه.
‫فوق‌العاده شدی.
‫- ممنون، عزیزم. ‫- آره.
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫- البته. ‫- ایده‌ای داری که چی ممکنه باشه؟
‫نه.
‫- بفرما. آره. ‫- چه لطیف. نگاه‌ش کن.
‫این مال توئه.
‫یه‌کم نوشیدنی لازم داری.
‫این، آم...
‫آره، قشنگه.
‫چی؟ نه. اون نیست.
‫خدایا.
‫نور!
‫ببین. ‫ببین. اون بالا رو ببین.
‫- عزیزم، اون... صبر کن، لری. ‫- آره.
‫♪ هر کسی یه وقتی عاشق ‫یه کسی می‌شه ♪
‫- چی بهت گفتم؟ چی بهت گفتم؟ ‫- خدای من!
‫این مَردِ ماست.
‫♪ هر کسی یه جوری ‫عاشق می‌شه ♪
‫- می‌دونم. ‫- خدای من.
‫- این واسه جوآنه. ‫- گل کاشتم یا چی؟
‫- واقعاً کاشتی. عالی بودی. ‫- چی بهت گفتم؟
‫صداش معرکه‌ست.
‫♪ نوبت من... ♪
‫- عالی به نظر میاد. ‫- خدای من. واقعاً میاد.
‫♪ ...الانه ♪
‫باشه.
‫- انگار هنوز دوست داره بنوشه. ‫- آره.
‫- یا شایدم، می‌دونی، بدنش خشک شده. ‫- آره.
‫- هنوز برای جیل‌ـه. ‫- جوآن!
‫♪ یه جوری عاشق می‌شه ♪
‫♪ یه چیزی تو ‫قلبم هی می‌گه ♪
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫لری، مطمئنی این دین مارتینه؟ ‫نمی‌دونم‌ها.
‫♪ ...اینجاست ♪
‫لعنتی.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫آنا، این کدوم خریه؟ ‫این دین مارتین نیست.
‫- سلام، عزیزم. ‫- معلومه که نیست. این «ریچارد جانسون»ـه.
‫- نه. نه. ‫- بدل‌کارهای سلبریتی‌ها هم می‌میرن، لری.
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- فکر کردم می‌دونی.
‫فکر کردم عجیبه که هی می‌گفتی، ‫«این خواننده‌ی مورد علاقه‌ی جونی‌ـه.»
‫منم گفتم، «ریچارد؟ ‫ریچارد مورد علاقه‌ی جونیه؟»
‫می‌دونستی منظورم این نبود.
‫خب، حالا که بلند می‌گمش، ‫می‌فهمم که با عقل جور درنمیاد.
‫خواهش می‌کنم. من خیلی تنهام، عزیزم.
‫در ضمن، مشکل اعتیاد داره، ‫و یادم رفت بهت بگم،
‫و این تقصیر منه.
‫واقعاً تقصیر توئه.
‫نمی‌تونم سناریویی رو تصور کنم ‫که از این بدتر پیش بره.
‫به یه پیرمردِ چشم آبی بیچاره یه کمکی می‌کنی؟
‫- نه، نه، نه. ‫- خدای...
‫هی، لوک.
‫- چشم آبی، فرانک سیناترا بود. ‫- کارت درسته، لوک!
‫بدتر شد. همین الان بدتر شد.
‫- خوبی؟ ‫- بله.
‫- آره؟ ‫- آره، ممنون. ببخشید.
‫خوشحالم که داشتی رد می‌شدی.
‫خب، راستش، من...
‫- تو ... نه. نه. ‫- خب، من اینجا بودم چون...
‫لوک، ببرش ‫اتاق برای یه حمام آب گرم.
‫باشه، آره. فکر ‫کنم حلش کردیم...
‫نمی‌دونم اون یارو داشت ‫چی کار می‌کرد. و تو چرا داری میری...
‫- چه‌ته تو؟ ‫- می‌دونم. دارم سعی می‌کنم.
‫فکر کردم دین مارتینِ واقعیه. قسم می‌خورم.
‫- مشکلت چیه؟ ‫- بس کن! بس کن!
‫شما دوتا، با من بیاید.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫شما دوتا... شما همین‌جا بمونید.
‫ببخشید، همگی. ببخشید.
‫ببخشید.
‫بخشیده شدی.
‫می‌دونی، من می‌تونستم ‫خودم حلش کنم.
‫آره.
‫آره. آره.
‫می‌دونی، پدربزرگم، ‫مشکلات روانی داشت.
‫و شاید یه نسل در میون منتقل می‌شه. ‫چون امکان نداره این واقعی باشه.
‫آخه چطوری ممکنه این ‫واقعی باشه؟ خدای من.
‫اینجا جهنمه؟
‫- فنی‌ش رو بخوای، جهنم... ‫- نه، نه! نگفتم حرف بزن.
‫تا حالا سر از کار اینجا درآوردی؟
‫نه. فقط بیشتر ‫و بیشتر گیج‌کننده می‌شه.
‫نترسید. ‫همه چیز همونطوریه که باید باشه.
‫گوشیت رو بده من. فقط بده به من.
سلام، عزیزم. ما می‌خوایم یه‌کم قوانین رو دور بزنیم
‫- ایده‌ی من بود. ‫- ایده‌ی من بود.
‫من ایده‌ش رو گرفتم و ‫بهترش کردم. دارم یه برنامه می‌چینم.
‫در مورد کنترله؟
‫آره. آره.
‫- خب؟ ‫- خبر خوب.
‫- با فرانک حرف زدم، و در واقع... ‫- راستش، من با فرانک حرف زدم.
‫نکته اینه که، یکی با فرانک حرف زد.
‫اون‌ها بعدش با تام حرف زدن، و بعدش ‫با اون بالا بالایی حرف زدن.
‫- رئیس بزرگ. ‫- کوین.
‫و با برنامه‌ت موافقت شد.
‫آنا، فقط برنامه رو بگو.
‫- باشه، ببخشید. پس معمو... ‫- خب، معمولاً اینجا...
‫آنا. تو آنایی؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫خب معمولاً وقتی میای اینجا،
‫ابدیتت رو انتخاب می‌کنی، و ‫همینه که هست. بینگ، بنگ، بوم.
‫با این حال، در این شرایط منحصر به فرد، ‫یه ویزای ویژه براتون تأیید شده.
‫به جوآن اجازه‌ی دوتا ‫بازدید از ابدیت داده می‌شه.
‫یکی با هر کدوم از شوهرهای سابقش.
‫- و بعدش؟ ‫- و بعدش انتخاب می‌کنه.
‫بین شما دو نفر.
‫به نظر میاد یه سناریوی ‫پر استرس باشه.
‫باشه. خب، می‌تونید همه‌تون ‫یه ابدیت رو انتخاب کنید
‫و بعدش از اونجا حلش کنید.
‫ولی اون‌وقت تا ابد ‫توی یه جا با هم می‌مونید.
‫می‌تونه جواب بده.
‫- نه، نه. ‫- من خسته شدم...
‫من خسته شدم از اینکه این یارو ‫توی سایه‌ها می‌خزه.
‫- توی سایه‌ها می‌خزه؟ ‫- کمین کرده.
‫- کمین کرده؟ ‫- آره. تو در کمینی، رفیق.
‫و اون دنیا منتظر بودی تا ‫گند بزنی به نیم قرن ازدواج.
‫خب، متأسفم که موقع ‫دفاع از کشورمون مُردم.
‫- جنگ کُره بود، رفیق. آروم باش. ‫- چی بهم گفتی؟
‫تو دقیقاً به ساحل نرماندی ‫حمله نکردی که، کردی؟
‫- چی... چی کار داری می‌کنی؟ ‫- زیاده‌روی کردی.
‫هی. هی! بس کنید!
‫- بزنش، لری. ‫- بس کنید!
‫- با دست خالی می‌زنمت. ‫- آره، لوک!
‫تمومش کنید! باشه؟
‫قراره این کار رو بکنیم!
‫پس، فقط...
‫شیر یا خط بندازید و تصمیم بگیرید ‫کی اول میره.
‫نه.
‫من تحمل نمی‌کنم که ‫یه مرد دیگه با زنم بره سر قرار.
‫شاید باید قبل از اینکه
‫با زنِ یکی دیگه ازدواج کنی ‫بهش فکر می‌کردی.
‫پسرها!
‫کی اول میره؟
‫من سکه دارم.
‫لعنتی.
‫- اون چوب شوره؟ ‫- نه.
‫- خدای من. ‫- هنوز چوب شور می‌خوری.
‫- آره. آروم باش. ‫- بندازش دیگه.
‫شیر یا خط؟
‫شیر.
‫توقف بعدی ‫دنیای کوهستان 312.
‫- چیه؟ ‫- فقط...
‫یادم رفته بود چقدر خوش‌تیپی.
‫ما زوج جذابی بودیم.
‫بی‌خیال. همه...
‫همه فکر می‌کردن که تو مجبور شدی باهام ازدواج کنی
‫آره، نه. مادرم، اون ‫خیلی ناراحت شد
‫وقتی اوایل بهش گفتم که حامله نیستم، ‫چون اون...
‫خب، اون خیلی نوه‌های خوشگل می‌خواست.
‫نه اینکه بچه‌هام زشتن.
‫مطمئنم که خوشگلن.
‫نه که برام مهم باشه.
‫فکر نکردم مهمه.
‫آره. چون من... ‫من تو فازِ بچه خوشگل نیستم.
‫نه، منم تو فازِ بچه خوشگل نیستم.
‫آره.
‫من تو فاز بچه نیستم.
‫خوبه.
‫یادمه آسمون آبی‌تر بود.
‫همیشه همین رنگی بود؟
‫آره. تقریباً.
‫اون ابره داره حرکت می‌کنه؟
‫آره.
‫حرکت می‌کنن.
‫همونیه که تصور می‌کردی؟
‫بی‌نقصه.
‫وای پسر. باشه.
‫باشه.
‫نمی‌تونی دوبار بمیری.
‫باشه.
اجازه هست؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫نه، نمی‌دونستیم کجا ‫باید آشغال‌ها رو بذاریم.
‫و واسه همین نمی‌دونستیم جایی دارن ‫که خرس‌ها بهش نرسن یا نه.
‫سرده. همیشه انقدر سرد بود؟
‫سرده.
‫خوشم نمیاد لوک راه بیفته ‫به مردم بگه توی جنگ مُرده.
‫لری، اون مرد توی جنگ مُرده.
‫نه، می‌دونم، ولی یه جوری می‌گه ‫«جنگ»، انگار یکی از اون باحالاش بوده.
‫باشه، فکر کنم باید بس کنیم ‫جرو بحث سرِ قهرمانیِ آشکارش رو،
‫چون فکر نمی‌کنم این نقطه قوتِ ما باشه.
‫مشکل اینه که لوک ‫همیشه یه خاطره بوده.
‫حالا، نمی‌دونم چطور ‫می‌تونی با یه خاطره رقابت کنی.
‫همه‌ی ما، مجموعه‌ای ‫از خاطراتیم.
‫این ناامیدکننده‌ست. خوشم نیومد.
‫ولی نکته اینه که، تو ‫مجبوری بهش یادآوری کنی
‫که چرا در وهله‌ی اول عاشقت شد.
‫راستش...
‫نمی‌دونم چرا ‫عاشقم شد.
‫خب، باید بفهمی‌ش. و سریع باش.
‫یه نفر اینجا هست که باید پیداش کنم.
‫خوبه. حالا شد. ‫حالا شد.
‫نتیجه‌م شارلوت ‫عاشق اینجا می‌شد.
‫اون یه ماجراجوی کوچولوئه.
‫حدس می‌زنم مادرش هم همینطور بود، ‫در این مورد.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫مطمئنم دلش برات تنگ شده.
‫پس اشکالی نداره؟ می‌دونی ‫حرف زدن در مورد...
‫- نه. ‫- باشه.
‫- از دستم عصبانی نیستی؟ ‫- واسه چی؟
‫فقط... 67 سال، می‌دونی؟
‫من بعد از دو سال دوباره ازدواج کردم، ‫و تو 67 سال صبر کردی.
‫شصت و هفت سال. وایی.
‫آره.
‫وقتی ابدیت در میونه، یک ‫عمر صبر کردن هیچی نیست.
‫خدایا، تو خیلی بی‌نقصی.
‫من بی‌نقص نیستم.
‫این حرفیه که آدم‌های ‫بی‌نقص می‌زنن.
‫خیلی‌خب. من متنفرم از شنیدن در مورد بچه‌هات
‫و نوه‌هات و بچه‌هایی که اون‌ها دارن، باشه؟
‫یعنی، ازشون متنفر نیستم.
‫باشه.
‫ولی داره من رو می‌کشه که ‫نتونستم همه اون چیزها رو با تو داشته باشم.
‫خوشحالم که داشتی‌شون.
‫خوشحالم که زندگی شادی داشتی.
‫من می‌رفتم اسکله ‫منتظر می‌موندم تا برگردی.
‫سربازها رو تماشا می‌کردم ‫که سرازیر می‌شدن توی ساحل،
‫چون خودم رو متقاعد کرده بودم ‫که اشتباه شده.
‫- که تو بین اون‌ها بودی. و... ‫- جوآن.
‫فقط می‌نشستم و تماشا می‌کردم و منتظر می‌موندم
‫پس من...
‫من منتظرت بودم، لوک.
‫آره.
‫هی.
‫با من بیا.
‫اگه نمرده بودم، نگران می‌شدم ‫که قراره من رو بکشی.
‫- بهم اعتماد داری؟ ‫- البته.
‫بیا.
[بایگانی]
‫سلام، آقای فنویک.
‫فقط فنویک.
‫درسته. ما قبلاً ‫اینجا نبودیم...
‫انفرادی یا اشتراکی؟
‫- اشتراکی. ‫- به آثار دست نزنید.
‫یادتون باشه، آثار واقعی نیستن.
‫ما هیچ مسئولیتی در قبال ‫آسیب روحی نداریم.
‫مرورِ خاطراتِ خوشی داشته باشید.
‫آماده‌ای؟
‫واسه چی؟
‫هر ابدیتی یکی از این‌ها داره.
‫ما بهش می‌گیم تونل‌های بایگانی.
‫که یعنی چی؟
‫نمی‌دونم. تا حالا ‫توی یه ابدیت نبودم.
‫می‌تونیم با هم بفهمیم.
‫سلام. اسمت چیه؟
‫- آره، تو. ‫- من جوآنم.
‫آره.
‫اسم تو چیه؟
‫- لوک. ‫- از دیدنت خوشحالم، لوک.
‫- لوک. ‫- جوآن اسم قشنگیه.
‫قبلاً این دور و بر ندیدمت.
‫خب، من تازه اومدم شهر.
‫همین بغل. خیابون برایر...
‫برایر کلیف؟
‫بیا.
‫- خیلی استرس داشتم. نگاهم کن. ‫- این چیزی نیست که من می‌گم...
‫نگاهش کن.
‫جوآن، خیلی دوستت دارم.
‫نمی‌خوام این یکی رو ببینم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫بدترین روز زندگیم.
‫لوک.
‫دلم برات یه ذره شده بود.
‫باید بریم.
‫لوک، خواهش می‌کنم.
‫من این رو یادم نمیاد.
‫- لازم نیست این رو ببینی. ‫- اون روی اسکله ما چی کار می‌کنه؟
‫می‌شه فقط بریم خواهش می‌کنم؟
‫خواهش می‌کنم...
‫خدایا، لوک. خواهش می‌کنم.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫البته.
‫اون مرگِ زنش رو به خودش ربط داد. ‫خودخواهیه، خودخواهیه.
‫- هرچی تو می‌گی. پس کارن کیه؟ ‫- خدایا. اون همسایه‌ش بود.
‫قدیمی‌ترین عضوِ هیئت مدیره‌ی ساختمانِ اُکدِیل،
‫و نمی‌ذاشت این رو یادت بره.
‫همیشه از اون یادداشت‌های چسبی کوچیک ‫روی در خونه‌م می‌ذاشت.
‫- زنِ خیلی کنایه‌آمیزی بود. ‫- باشه. رسیدیم. رسیدیم.
‫- یه‌کم فاصله بده. ‫- ببخشید.
‫لری. قضیه چوب‌شور‌ها رو شنیدم.
‫کارن. تو هنوز پیری.
‫من الان 72 سالمه، خیلی ممنون.
‫آره، نه.
‫ببخشید، فقط سنِ عجیبیه ‫واسه شادترین حالت بودن.
‫- یادت میاد وقتی جیم مُرد؟ ‫- اون شادترین حالتت بود؟
‫- وقتی شوهرت مُرد؟ ‫- جیم عزیز بود.
‫ولی به هر حال، اون تابستون که رفتم ‫اون اردوی سفالگری با دوستم بارب...
‫خب.
‫خب، بارب و من خیلی خوش گذروندیم.
‫من...
‫سه ماه تمام رفتم تو فازِ مسافرت ‫و فوق‌العاده بود.
‫ولی بعد برگشتم و ‫بچه‌ها رو داشتم، و نوه‌ها
‫و گروه کلیسا، و فقط برگشتم ‫توی اون زندگیِ قدیمی و غمگین.
‫این توضیح میده چرا ‫انقدر با من بدجنس بودی.
‫نه. فقط ازت خوشم نمیومد.
‫درسته.
‫تهش بالأخره نظرم عوض شد.
‫تو خودت رو تو دلِ آدم جا می‌کنی، لری.
‫دارم فکر می‌کنم...
‫سرزمینِ پاریس.
‫اساساً پاریسِ دهه 60ـه، ‫ولی انگلیسی رو با لهجه حرف می‌زنن.
‫و حقوق مدنی دارن.
‫حدس می‌زنم منتظر جوآنی.
‫نه، اون همین الانشم اینجاست.
‫اوه، هفته گندی واسه اُکدِیل بوده.
‫- خب شماها کجا میرید؟ ‫- پیچیده‌ست.
‫تو هم زدی تو فازِ مسافرت؟
‫- صادقانه بگم، اونجوری آسون‌تر بود. ‫- خودت رو ببین.
‫خیلی معذب به نظر میای.
‫نه.
‫- من گرم‌امه. ‫- بهش فکر کن.
‫بدترین اتفاق دنیا ‫قبلاً برات افتاده.
‫کور خوندی.
‫- بگو ببینم. ‫- خب، دختر، این چیزی‌ـه که اتفاق افتاد.
‫باشه. گوش کن، من اومدم اینجا ‫یه سوال بپرسم،
‫و لعنتی، من قراره ‫از کارن یه سوال بپرسم.
‫خب بپرس.
‫کارن، آیا جوآن هیچوقت اشاره کرد، آم...
‫چرا فکر می‌کنی اون ‫عاشق من شد؟
‫کارن، یه چیزی بگو.
‫- هر چی. فقط یه چیزی بگو. ‫- خب، من...
‫- آم... ‫- هر چی.
‫نمی‌دونم. فقط شد دیگه.
‫یعنی، من هیچوقت فکر نمی‌کردم
‫بعد از مرگ لوک دوباره خوشحال بشه...
‫...ولی تو خوشحالش کردی.
‫تو زندگیت رو گذاشتی ‫پای خوشحال کردن اون.
‫کافی نیست؟
‫لوک اینجاست.
‫لوکِ جوآن؟
‫اون خیلی رویایی بود.
‫من وانمود می‌کردم ازش خوشم میاد.
‫- البته، من این کار رو نمی‌کردم. ‫- چون تو یه متظاهر بزرگی؟
‫دقیقاً.
‫ولی، وایی.
‫اون بی‌نقص بود.
‫هی، به من گوش کن.
‫هیچ‌کس بی‌نقص نیست.
‫هیچ‌کس بی‌نقص نیست!
‫- لری، اینجوری نباش! ‫- هیچ‌کس بی‌نقص نیست!
‫- لوک. لوک، می‌شه آروم باشی؟ ‫- در مورد چی؟
‫می‌دونی، اگه فقط...
‫اگه بهش فکر کنی، ‫این روش اون بود واسه گفتن اینکه
‫که می‌دونست تو ‫همیشه بخشی از من خواهی بود.
‫بی‌خیال، جوآن. اون خودش رو جا کرد.
‫با استفاده از غمِ تو گولت زد.
‫- نه. ‫- اون واقعاً یه انگله.
‫این اتفاقی نیست که افتاده، باشه؟
‫تو رفتی.
‫من نرفتم. مُردم.
‫اگه هنوز سوگوار نبودی ‫بله می‌گفتی؟
‫من هیچوقت سوگواری رو تموم نکردم.
‫بله می‌گفتی؟
‫لری، لری! گوش کن.
‫من طرفدارِ توام، ولی ‫این راهش نیست، باشه؟
‫حتی موضوع اون نیست. ‫این در مورد تو و جوآنه.
‫زنی که تو 65 سالِ زیبا ‫عاشقش بودی،
‫و خیلی خوشحالش کردی.
‫این در مورد نشون دادن به ‫همون زنه که تو مایلی
‫تمام ابدیت رو با هم بگذرونید ‫تا همون کار رو بکنید.
‫حالا، آیا این قراره خوشحالش کنه؟
‫- باشه، حله. ‫- چه جور آدم عوضی‌ای
‫در اتاقش رو قفل‌نکرده می‌ذاره؟
‫شاید چیزی واسه ‫پنهان کردن نداره.
‫نه، همه ‫یه چیزی واسه پنهان کردن دارن.
‫این یه‌کم دراماتیکه.
‫راستش خیلی سخته اینجا حساب ‫زمان رو داشته باشی، پس تحسینش می‌کنم.
‫خیلی کاربُردیه.
‫لری، بیا بریم.
‫تا حالا مجله ناجور نگاه نکردی، لری؟
‫این چی؟
‫به این همه شماره نگاه کن.
‫- آره، این‌ها شماره‌ست. ‫- اون یکی رد رژلب روشه.
‫دیگه خودت تا تهش رو برو.
‫آره، 67 سال گذشته. ‫تو چی کار می‌کردی؟
‫لری، بیا بریم. این ‫کافیه. زیاده‌رویه.
‫- آره. دارم چی کار می‌کنم؟ ‫- بیا بریم.
‫- فقط بریم. ‫- این چه...
‫توی مارموز لعنتی.
‫خب، مشخصاً قرار ‫خیلی خوب پیش نرفته، نه؟
‫تو ازش سوءاستفاده کردی.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫تو نامزدیت رو به من ربط دادی.
‫تو از مرگِ من استفاده کردی تا خودت رو جا کنی
‫- مجبور نیستم به این گوش بدم. ‫- من حس وحشتناکی داشتم که جوآن رو تنها گذاشتم.
‫من واقعاً امیدوار بودم ‫کسی رو پیدا کنه.
‫آره، جونِ خودت.
‫ولی تنها بهتر بود ‫تا با تو باشه.
‫خب، من تلاشم رو کردم.
‫هی، اون رنگِ موئه؟
‫بس کن!
‫دماغم!
‫ولم کن!
‫- ولم کن! ‫- ولم کن.
‫همین؟ همه‌ش همین بود؟
‫من بهت خیانت نکردم، لوک.
‫من حتی تو رو نمی‌شناختم.
‫آره. پس چرا توی اسکله ‫پیشنهاد ازدواج دادی؟
‫لری.
‫متخصصان تروما ‫به ایستگاه 145.
‫سقوط هواپیما در راهه.
‫شیر خشک. بفرما.
‫- آقا... ‫- ما شیر نارگیل هم داریم.
‫- فقط یه دقیقه وقت‌تون رو می‌خوام. لطفاً! ‫- باشه.
‫- بریم یه جای خلوت. ‫- خدایا.
‫- دنیای رفاقت. ‫- چرا هیچ‌کس نمیاد دنیای کتابخونه؟
‫آخرین اعلان برای دنیای دبیرستان.
[زندگیِ پس از مرگِ ساده] [ارتباط قطع شد]
‫مشکل این ابدیت‌ها چیه؟
‫بعضی‌هاشون پر شدن.
‫بقیه فقط از مد افتادن.
‫خیلی‌هاشون با استانداردهای امروزی ‫خیلی مناسب نیستن.
‫اگه متوجه بشی.
‫پس، چه بلایی سرِ آدم‌های توش اومد؟
‫اون‌ها هنوز اون تو هستن ‫دارن پس از مرگشون رو زندگی می‌کنن.
‫درسته.
‫خدایا.
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫تو تمام زندگیت رو صرف ‫نگرانی برای بقیه کردی.
‫حالا وقتشه تصمیم بگیری ‫چی برای تو بهترینه.
‫بذار حدس بزنم.
‫لوک واسه‌م بهترینه؟
‫من می‌خوام لوک رو انتخاب کنی ‫چون این زندگی‌ایه که از دست دادی.
‫ابدیت زمانِ زیادی واسه حسرت خوردنه.
‫ولی این تصمیمِ توئه که بگیریش.
‫خدایا.
‫اگه من... اگه من... ‫نمی‌دونم چی انتخاب کنم؟
‫خب، باید بفهمی‌ش.
‫ببخشید.
‫فقط فردا توی ساحل خوش بگذرون.
‫هر چی باشه بهشته.
‫یعنی می‌شه یه چتر گیر بیاریم.
‫آره، آدم با خودش میگه ‫یکی بهت میدن؟ یا یه صندلی؟
‫خیلی خوشگل بودی، عزیزم.
‫منظورم اینه، خوشگلی.
‫و همیشه خوشگل بودی،
‫- هیچوقت خوشگلیت رو از دست ندادی. ‫- می‌فهمم منظورت چیه، عشقم.
‫ولی راست می‌گی. ‫تعطیلاتِ خوبی می‌شد.
‫یعنی، لازم نیست اینجا باشه.
‫اگه یه ابدیت دیگه می‌خوای، می‌تونیم...
‫از نظر من می‌تونیم بریم فضا.
‫تا وقتی که لوک اون دور و بر معلق نباشه.
‫خودتم بد نیستی.
‫باشه، لری، بچه‌ست.
‫اون احتمالاً 90 سالشه.
‫من در واقع وقتی نُه سالم بود مُردم.
‫- درسته. ‫- بهم زد و در رفت.
‫حداقل سریع بود.
‫سریع نبود.
‫خیلی، خیلی آروم بود.
‫برو. برو.
‫عزیزم، چرا ما... چرا ‫فقط از اینجا نمی‌ریم.
‫مراسم خاکسپاریم چطور بود؟
‫جمعیتِ خوبی اومده بود؟
‫لری.
‫باید درک کنی که ‫من توی یه موقعیت غیرممکنم.
‫نه. درک نمی‌کنم.
‫منم عاشق سالی دنیلز ‫توی کلاس نهم بودم.
‫اون یه عشقِ بچگی نبود، لری. ‫شوهرم بود.
‫آره، ولی ما با هم یه زندگی ساختیم، و ‫حالا تو می‌خوای همه‌ش رو دور بریزی.
‫خب، من هیچوقت شانسش رو نداشتم که ‫یه زندگی با لوک بسازم، و...
‫- می‌دونی، خدایا، اون 67 سال صبر... ‫- شصت و هفت سال.
‫آره، می‌فهمم. منم ‫همین کار رو می‌کردم.
‫خب، تو می‌دونستی من نزدیکم.
‫من حاضر بودم صبر کنم ‫هر چقدر که طول بکشه.
جدی میگم
‫داره دیر می‌شه. باید ‫برگردیم، باشه عزیزم؟
‫تو یه احمقی، لری.
‫باشه، وایستا.
‫وایستادم.
‫- باید وزنت رو بندازی اون‌ور. ‫- باشه، باشه.
‫- فقط به خودت صدمه نزن، لطفاً. ‫- می‌دونم، ولی داری چپمون می‌کنی.
‫♪ نمی‌تونم فراموشت کنم ♪
‫♪ من این خاطراتِ تو رو دارم ♪
‫♪ نمی‌تونم فراموشت کنم ♪
‫♪ همیشه عاشقت خواهم بود ♪ [جوآن]
‫♪ یه زمانی خوشحال بودیم ♪
‫♪ ما خیلی بی‌خیال و شاد بودیم ♪
‫بیا، می‌خوام بچه‌ها رو ببینم.
‫باشه، چی... بی‌خیالش. من ‫فقط... فکر کردم ممکنه باحال باشه.
‫می‌دونم. من فقط... ‫من سعی دارم ازت محافظت کنم.
‫نه، داری از خودت محافظت می‌کنی.
‫از دیدنِ چی انقدر می‌ترسی؟
‫مهم نیست. بی‌خیال.
‫لری، اولین قرارمون یادت میاد؟
‫پنچری.
‫وقتی زدیم کنار، ‫یادته چی گفتی؟
‫گفتی که، «اینجا ‫بهترین جا واسه پنچریه.
‫شونه خاکیِ پهن، روزِ قشنگ، جاده خلوت.»
‫تا وقتی که فهمیدم زاپاس ندارم.
‫آره، خب، هیچوقت نذاشتی بفهمم.
‫اون موقع خیلی شکسته به نظر می‌رسیدی، عزیزم.
‫من حس کردم باید ‫برات قوی باشم.
‫فقط می‌خواستم همه چی رو رو به راه کنم.
‫تا حتی همون پنچری ساده.
‫و تو همه چی رو رو به راه کردی.
‫ما زندگی فوق‌العاده‌ای با هم داشتیم.
‫باشه.
‫- خب، چه خبره؟ ‫- چیه...
‫آره، شماها چی کار...
‫فکر کنم مهمه که بشنوید ‫لوک چی واسه گفتن داره.
‫خیلی متأسفم، لری.
‫باید هم باشی، چون بعد از اینکه ‫لری بی‌اجازه اومد خونه‌م، من...
‫- بعد از اینکه چی کار کرد؟ ‫- نه، در باز بود.
‫- بود؟ ‫- خدای من، لری.
‫- چیز مهمی نیست. ‫- اون چیه... ببخشید، اون چیه؟
‫- بخونش. ‫- باشه. ببین، می‌تونم توض...
‫- می‌تونم توضیح بدم. اشکالی نداره. ‫- خیلی بدتر از چیزی که هست به نظر میاد.
‫- «جویِ عزیزم، من...» نه. ‫- نه. بده به من.
‫لازم نیست الان این کار رو بکنیم.
‫- عزیزم... فقط بده... ‫- جونی، فقط می‌خواستم
‫حقیقت رو در مورد این مرد بدونی. ‫- هی، می‌تونم... بذار حرف بزن...
‫شروع کن به التماس کردن.
‫فقط... باشه. می‌دونم، ولی ‫این مالِ یه موقعیت دیگه‌ست، عزیزم.
‫بله، هست.
‫ببخشید، تو گفتی که...
‫که حاضری صبر کنی ‫هر چقدر که طول بکشه،
‫ولی تو نتونستی ‫حتی یه هفته ناچیز دووم بیاری؟
‫بودم. راستش... من...
‫آم، داشتم سعی می‌کردم ‫ابدیتمون رو آماده کنم، و...
‫و فقط فرض کردی که ‫من میام پیدات می‌کنم؟
‫خب، آره، چون تو زنِ منی.
‫ببخشید، تو... تو واقعاً حاضر بودی ‫با کلک من رو بکشونی به یه ابدیت؟
‫نه، عزیزم... سعی نداشتم ‫گولت بزنم، باشه؟ صادقانه...
‫به خدا قسم، فکر می‌کردم ‫دارم کار درست رو می‌کنم.
‫خدایا. و فکر کن من داشتم ‫خودم رو سر این قضیه می‌کشتم.
‫و تو... تو...
‫خدایا، تو خیلی خودخواهی!
‫- من خودخواهم؟ ‫- آره.
‫تو خودخواهی، ‫چون تو اینجایی
‫داری سعی می‌کنی تصمیم بگیری بین ‫یه عالمه از...
‫خب، دوتا مرد.
‫و تضمین می‌کنم
‫همین الانشم ‫آقای بی‌نقص رو انتخاب کردی.
‫- من بی‌نقص نیستم. ‫- در واقع، نخیر.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫آره، بهش فکر کردم.
‫یعنی، کی دلش اون جور ‫عشقِ آتشین و پر شور رو نمی‌خواد؟
‫- معلومه که آره. ‫- نه.
‫حدس می‌زنم پس حق با همه بوده.
‫در مورد چی، لری؟
‫که هیچوقت عاشقم نبودی ‫اونطوری که عاشق اون بودی.
‫که من فقط محض دلداری بودم.
‫خب، من...
‫می‌دونم ‫اون هیچوقت بهم دروغ نمی‌گه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫می‌دونی که موهاش رو رنگ می‌کنه؟
‫و می‌دونی که یه ‫کلکسیونِ مجله‌های ناجورِ نگران‌کننده داره؟
‫یا خدا، لری.
‫من در مورد مجلات توی گاراژت می‌دونم.
‫زیرلیوانی‌ها، زیرلیوانی‌ها. ‫در مورد زیرلیوانی‌ها بهش بگو.
‫بله، و زیرلیوانی‌ها.
‫اون یه، یه سبد از ‫زیرلیوانی داره با شماره خانم‌ها روشون.
‫باشه... این داره چی می‌گه؟
‫چی داره می‌گه؟ داره ‫در مورد ورود غیرقانونی حرف می‌زنه.
‫نه، ببین. اون داره... اون خیلی...
‫- اون آب‌زیرکاهه. ‫- آره؟
‫اون مارموزه و ‫عمداً داره مبهم حرف می‌زنه.
‫آره، مثل همونطوری که درمورد «جنگ» بود.
‫نادیده‌شون بگیر، لوک. تو بی‌نقصی.
‫- اون قاطی کرده. ‫- خوبی، عزیزم؟
‫من بی‌نقص نیستم، باشه؟ ‫بله، موهام رو رنگ می‌کنم.
‫و بله، با چند تا ‫زن آشنا شدم توی 60 سال گذشته.
‫باشه. یعنی، قابل درکه.
‫و یه بار داشت جدی می‌شد.
‫- دروغ نگو. ‫- دو بار.
‫دو بار. فقط واسه کنجکاوی. دو بار.
‫و یه فازِ علایق عجیب و غریب هم داشتم ‫حدود 30 سال پیش...
‫بله، داشتی. یادمه ‫انگار همین دیروز بود.
‫آره، منم همینطور.
‫باحال بود، ولی نه واسه من.
‫توقع نداشتم این همه مدت ‫یه کشیش باشی...
‫و فکر کنم داشتم کچل می‌شدم ‫وقتی مُردم. من موهام رو شونه می‌کردم روش.
‫مهم نیست. تو هی می‌گی من بی‌نقصم، ‫تو هی می‌گی من بی‌نقصم،
‫همه هی می‌گن من بی‌نقصم. ‫من بی‌نقص نیستم. هیچ‌کس بی‌نقص نیست.
‫بالأخره. ممنون.
‫ولی من صبر کردم.
‫من منتظرت بودم، جونی.
‫حداقل باید یه‌کم امتیاز از دست بده ‫به‌خاطر اون همه آشنایی.
‫خدایا، این مسابقه نیست، لری.
‫- چرا، هست! ‫- عزیزم.
‫- این صد در صد، قطعاً یه مسابقه‌ست. ‫- در واقع یه مسابقه‌ست.
‫- اصلاً واسه همین اینجاییم. ‫- ببین، جوآن.
‫من از بازی خسته شدم. باید ‫تصمیم بگیری منم یا اون.
‫آره، باید تصمیم بگیری.
‫- کی قراره باشه؟ ‫- کدوم یکی؟
‫باید یکی از ما باشه. باید انتخاب کنی.
‫من فکر می‌کنم باید به موکلم ‫یه‌کم زمان بدیم فکر کنه.
‫بیاین بریم یه قدمی بزنیم. ‫بذارید یه‌کم نفس بکشه.
‫بیاید یه چیزی بگیریم ‫شما پسرها بخورید.
‫یه نوشیدنی خوبه، نه؟
‫یه چیزِ سنگین.
‫خدایا.
‫چیه؟
‫شنیدم تو هم ریق رحمت رو سر کشیدی.
‫عزیزم...
‫خب، فکر کنم دیگه کاری نیست ‫که بتونیم بکنیم. دیگه بستگی به خودش داره.
‫می‌تونم یکی از اون‌ها داشته باشم؟
‫خب، به جز سریالِ "مَش".
‫مَش دیگه چه کوفتیه؟
‫پسر. باید مش رو ببینی.
‫پس من لوک رو انتخاب می‌کنم.
‫- باشه. ‫- نه.
‫لری.
‫لری. باشه.
‫خدایا، گندش بزنن!
‫خیلی معذرت می‌خوام.
[دنیای فضایی]
‫- فکر نکنم داری کچل می‌شی. ‫- چی داری می‌گی؟
‫نه. می‌تونه...
‫می‌تونی راحت بگی ‫فرق سرت دوتاییه.
‫می‌دونی چیه؟ ممنونم.
‫و خودتم خیلی خوش‌تیپی.
‫لازم... لازم نیست این رو بگی.
‫تو جذابی. تو ‫اون حالت مرموز رو داری.
‫مثلاً، «دارم عمیق فکر می‌کنم.» ‫و زن‌ها، از این خوش‌شون میاد.
‫واقعاً؟ چون من ‫اینجوری نیستم. یعنی، صادقانه.
‫من مُردم، و حتی یک بار هم ‫به معنی زندگی فکر نکردم.
‫می‌گن، «همینه که هست.» و منم ‫می‌گم، «آره، منطقیه.»
‫تو باهوشی. زیاد بهش فکر نکن.
‫می‌دونی کی هستی، می‌دونی چی ‫می‌خوای، و میری به دستش میاری.
‫شروع کنی فکر کردن به تمام ‫احتمالات بی‌نهایت،
‫و حدس بزن چی می‌شه؟ هیچوقت تکون نمی‌خوری.
‫- اون لیاقتت رو نداره. ‫- اونم لیاقت تو رو نداره.
‫تو باهوشی، تو ‫خوش‌تیپی، و قهرمان جنگی.
‫و باهم بچه‌دار شدین.
‫- آره. ‫- شرط می‌بندم خوب ازشون مراقبت کردی.
‫- آره، همینطوره. ‫- به افتخارش.
‫و اولش، در مورد لوک و من بود.
‫و بعد تصمیماتی در مورد ‫لری و من بود.
‫- و، می‌دونی، در مورد بچه‌ها بود. ‫- داری به این ابدیت فکر می‌کنی؟
‫و، می‌دونی، کار. ‫ولی این یکی در مورد منه.
‫و...
‫تو مُردی.
‫- خدایا، کارن. ‫- تو زندگیت رو کردی،
‫و حالا مُردی.
‫تو هیچ تعهدی به هیچ‌کس نداری.
‫شاید بهتر باشه ‫همه‌تون یه شروع تازه داشته باشید.
‫فقط ما ‫مشتری‌های دیگه داریم، و حس می‌کنم...
‫یه‌کم کمتر از این، ‫یه‌کم بیشتر از این.
‫ممنون، عزیزم.
‫- ممنون. ‫- می‌تونی بری.
‫فقط...
‫- اون یه... ‫- اون یه آدم بی‌نقصه.
‫اون یه آدم بی‌نقصه.
‫بیا اینجا.
[این می‌تونی تو باشی]
[دنیا سرمایه‌داری] [یک دنیا پر از همدم]
‫اومدم!
‫امروز صبح یه‌کم ‫سردرد داریم؟
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫باشه.
‫من شوهرانت رو جمع می‌کنم.
‫یه دوش لازم دارم.
‫آره. لازم داری.
‫خیلی استرس دارم. شماها استرس دارید؟
‫شماها قطعاً باید ‫استرس داشته باشید. تو هم همینطور. نه اینکه...
‫نه اینکه بگم باید ‫بیشتر از بقیه استرس داشته باشی،
‫ولی فقط می‌گم استرسِ زیادی اینجا هست.
‫- هی. چرا انقدر تند حرف می‌زنی؟ ‫- استرس داری؟
‫خدای من. چون من استرس دارم.
‫شما دوتا باید الان ‫خودتون رو خیس کرده باشید.
‫- خفه شو. ‫- ببخشید.
‫موکل من به تصمیمش رسیده.
‫عشق پیوندی بزرگتر از مرگه.
‫ولی بعضی پیوندها، خب، ‫بهتر پیوند خوردن.
‫شما پیوندهای یونی دارید، ‫پیوندهای کووالانسی دارید.
‫پیوند مالی.
‫- پیوند وثیقه. شما... ‫- آره. باشه. خوبه.
‫- عالیه. ممنون. ‫- ممنون.
‫باشه.
‫بسیار خب.
‫خب، لری.
‫اولین صبحِ من بدون تو، من...
‫خدایا، امیدوار بودم یه خواب بد باشه.
‫من بوی نون تستِ سوخته‌ت رو ‫از طبقه پایین می‌شنیدم.
‫من...
‫صدای تق‌تق ‫درِ پشتی رو شنیدم و...
‫می‌دونی، من حتی...
‫من حتی بالشت‌هات رو پرت کردم ‫روی زمین همونطوری...
‫همونطوری که همیشه می‌کردی و...
‫می‌دونی، وانمود می‌کردم...
‫اشکالی نداره، عزیزم.
‫و، ‫نکته خنده‌دارش اینه...
‫اینه که من... من قبلاً این حس رو داشتم.
‫وقتی...
‫وقتی لوک مُرد.
‫ما هیچوقت شانسش رو نداشتیم ببینیم ‫عشقمون ما رو به کجا می‌بره.
‫ولی تو هر چیزی رو که نیاز داشتم ‫توی مدتی که داشتیم بهم دادی.
‫آره.
‫پس...
‫خدایا، چقدر خوش‌شانسم...
‫...که ‫هر دوتون رو داشتم، می‌دونید؟
‫و، شاید همه چیز همونطوری پیش رفت ‫که قرار بود.
‫پس، چی داری... چی ‫داری می‌گی؟ من نمی‌...
‫دارم می‌گم، آم...
‫که انتخاب من...
‫من ‫هیچ‌کدومتون رو انتخاب نمی‌کنم.
‫- هیچ‌کدوممون رو انتخاب نمی‌کنی؟ ‫- شوخی می‌کنی، نه؟
‫پس، می‌خوای به ‫سه نفر صدمه بزنی جای یکی؟
‫نه، هیچوقت قرار نبود ‫یکی باشه.
‫نمی‌فهمید؟
‫من در هر صورت له می‌شدم.
‫ولی ما با هم یه زندگی ساختیم.
‫خب، آره. شاید ‫زیباییِ زندگی اینه که...
‫اینه که چیزها تموم می‌شن.
‫- می‌دونید؟ شاید این چیزی‌ـه که... ‫- ...همه این‌ها واسه همینه.
‫پس...
‫پس، من هیچ‌کدومتون رو انتخاب نمی‌کنم.
‫آره. باشه.
‫اصلاً چرا زحمت می‌کشیم؟ ‫منظورم اینه، کمک می‌کنیم؟
‫- تغییری ایجاد می‌کنیم؟ ‫- معلومه که تغییر ایجاد می‌کنیم.
‫ما اذیتشون می‌کنیم.
‫اون‌ها تازه مُردن.
‫ترسیدن.
‫بهتره که اذیت بشن ‫تا اینکه بترسن.
‫نه؟
[قطار بعدی - سرزمین پاریس]
‫مطمئنی در این مورد؟
‫آره. مطمئنم.
‫خب، بریم.
‫راستی، حق با تو بود. ‫حتی خواستگاریِ من هم در مورد تو بود.
‫تو روحی بودی که ‫من هیچوقت نمی‌تونستم باهاش رقابت کنم.
‫نه.
‫اصلاً می‌دونی ‫چقدر بهت حسودیم می‌شه؟
‫تو تونستی باهاش زندگی کنی.
‫هی، می‌دونی تو آخرین چیزی بودی ‫که قبل از مُردن دیدم؟
‫منظورت چیه؟
‫داشتم یه چوب‌شور می‌خوردم ‫و نتیجه‌م...
‫- شارلوت؟ ‫- آره.
‫بهم این عکس قدیمی رو نشون داد از ‫تو و جوآن تو روز عروسیتون.
‫و بعد شروع کردم به خفه شدن.
‫آره. باید اعتراف کنم، تو ‫اونی نبودی که انتظارش رو داشتم.
‫تو دقیقاً همونی هستی که انتظار داشتم.
‫منهای مجله‌های ناجور و رنگِ مو.
‫حدود شش ماه قبل از اینکه بمیرم، من...
‫موهام جوگندمی شده بود ‫و، می‌دونی، برام مهم نبود.
‫چون من و جوآن، تازه این مکالمه رو ‫داشتیم در مورد شروع یه خانواده.
‫همه چی جلوی رومون چیده شده بود.
‫اون شادترین حالتم بود.
‫من 35 سالم بود.
‫جوآن بچه‌ی دومی رو باردار بود ‫و ما یه شب رفتیم شام بیرون.
‫دکتر بهمون گفته بود ‫در مورد تمام این تحقیقات جدید
‫که وقتی بارداری ‫نباید غذای شور بخوری.
‫و من بشقابم رو گرفتم ‫و جوآن یه ذره ازش خورد،
‫و فقط این لبخند کوچیک ‫روی صورتش بود.
‫و نمی‌دونم ولی، توی اون لحظه، ‫فقط حس کردم ما یه تیمیم.
‫خوبی؟
‫خدای من. باید برم.
‫چه خبره؟
‫«هـ.ز» شما همه چی رو توضیح میده.
‫«هـ.ز» چیه؟
[جوآن کاتلر]
‫می‌تونیم بریم این کافه کنار ‫رود سن که یه سارترِ قلابی
‫و کاموِ قلابی دعوا دارن و اون‌ها ‫نان شکلاتی عالی دارن.
‫کامو همونی نبود که ‫همه‌ش در مورد مرگ حرف می‌زد؟
‫چون الان یه جورایی ‫بی‌معنی به نظر میاد.
‫واقعاً؟
‫می‌دونی، من کتاب سارتر ‫برای مبتدیان رو خوندم.
‫سارتر رو چه‌جوری تلفظ می‌کنی؟
‫- سار... سارتر. ‫- سارتر.
‫و...
‫لری اینجا چی کار می‌کنه؟
‫من...
‫- لطفاً. لری. من تصمیمم رو گرفتم، باشه؟ ‫- آره.
‫- می‌دونی این بهترین کاره. باشه؟ ‫- موهات فرق کرده.
‫- باشه. ممنون. ‫- نه.
‫تو هیچوقت وقتی با هم بودیم ‫این شکلی نبودی.
‫نه. من کوتاهش کردم بعد از...
‫بهت میاد.
‫لری.
‫باید با لوک بری.
‫باشه؟ تو لیاقت یه شانس ‫برای اون جور عشق رو داری، عزیزم.
‫اون نوعِ آتشین و پرشور.
‫ولی من ‫با تو خیلی، خیلی خوشحال بودم.
‫مـ... می‌دونم.
‫ولی با اون خوشحال‌تر بودی.
‫- اشکالی نداره. ‫- اما چی... تو چی؟
‫نگران من نباش. ‫من میرم آفتاب می‌گیرم.
‫دونستن اینکه خوشحالی من رو خوشحال می‌کنه.
‫ولی جواب نمیده مگه اینکه تو خوشحال باشی.
‫لری.
‫باشه.
‫بهتره بری خبر رو ‫بدی به کارن.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- کارِ درست همینه.
‫وایی.
‫درهای قطار ‫تا 30 دقیقه دیگر بسته خواهند شد.
‫عزیزم، نباید عشقِ جذابمون رو ‫جلوی صورت اون به رخ بکشیم.
‫اون هیچ‌کس رو نداره.
‫- هی. ‫- سلام.
‫اوضاع چطوره، لری؟
‫من خوبم.
‫دلخوری که نیستی، ‫مگه نه، لری؟
‫اگه ارزشش رو داره، من کاملاً ‫فکر می‌کردم یه لحظه برنده شدی.
‫ممنون.
‫قضیه چیه؟ شما دوتا الان با همید؟
‫- آره. ‫- می‌خوایم یه بار دیگه امتحانش کنیم.
‫خوبه.
‫واقعاً بهمون نشون دادید که زندگی ‫بدونِ یه نفر یه خرابه‌ی پوچه.
‫- چی؟ ‫- متأسفم.
‫- باشه. ‫- یه دقیقه بهمون وقت بده، لطفاً.
‫آره، آره، آره. حتماً. ‫همین الانشم دلم برات تنگ شده.
‫خدایا.
‫می‌خوای بشینی؟
‫باید بگم، واقعاً ‫بهت افتخار می‌کنم، لری.
‫داری کار درست رو می‌کنی.
‫حالم خیلی بده.
‫آره. پیش میاد.
‫بعضی‌ وقت‌ها انجام کار درست ‫حسِ بدی داره.
‫راستی، هیچوقت بهم نگفتی چرا ‫اینجا موندگار شدی.
‫آم، اومدن به اینجا...
‫فقط می‌گم که اومدن به اینجا ‫برام یه پیشرفت بود.
‫اینجا، می‌تونم به ارواح گمشده کمک کنم ‫خوشبختی‌شون رو پیدا کنن.
‫و این بهم یه هدف میده.
‫ولی بعد از مدتی، دیگه اهمیت نمیدی ‫که چی واسه مردم بهترینه.
‫فقط هولشون میدی جلو
‫و مطمئن می‌شی چرخ دنده‌های زندگی پس از مرگ ‫داره می‌چرخه، می‌دونی؟
‫بفروش، بفروش، بفروش.
‫ولی بعدش تو از راه رسیدی.
‫آره. با اون عشقِ معمولیِ بزرگ.
‫و بهم یادآوری کردی که ‫چرا این مکان رو انتخاب کردم.
‫پس، ممنون بابت اون، لری.
‫خب، گمونم خواهش می‌کنم.
‫خب...
‫ابدیتت رو انتخاب کردی؟
‫آره، فکر کنم انتخاب کردم.
‫- باشه. بیا. ‫- چی؟
‫لعنتی.
‫یه تصادف رانندگی.
‫کهولت سن. سرطان.
‫- جنگ. ‫- جنگ. کدومش؟
‫- آم، کره. ‫- اول یا دوم.
این هم حسابـه. آره
‫آفرین.
‫ممنون.
‫- هی. ‫- سلام.
‫پس کتاب دوست داری؟
‫آره. من کتابدارم، پس...
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫آره. سواد دارم.
‫خوبه. ‫جای درستی اومدی.
‫- اون چیه؟ ‫- دیکنز، «آرزوهای بزرگ».
‫خوبه؟
‫آم، می‌دونی، نخوندمش.
‫ولی به خاطر اینه که ‫خیلی عاشق دیکنز نیستم.
‫بحث‌برانگیزه.
‫آره. ازش متنفرم.
‫تو یه... خنده قشنگی داری.
‫ممنون.
‫- من جوآنم. ‫- لری.
‫- خوشبختم، لری. ‫- خوشبختم.
‫باشه.
‫- همینه، آروم و پیوسته. ‫- باشه.
‫باشه.
‫کارت رو ادامه بده، جوآن.
‫آره. ممنون، سایمون. ‫برو به درک.
‫- خوبه. ‫- آره، خیلی خوبه.
‫- حسِ خوبیه. ‫- بیا، بریم.
‫باشه.
‫اون چیه؟
‫اون کیه؟
‫چطور ممکنه الان ‫دوباره نیاز به تعویض داشته باشه؟
‫چهار ماهشه و داره ‫مثل یه مرد کارخرابی می‌کنه.
‫- آره. ‫- پسرِ خودمه.
‫- عزیزم. ‫- چیه؟
‫بو میدی.
‫جنت، کانر. کانر، جنت.
‫- اون‌ها مُردن در حالِ... چی... ‫- جشن تعیین جنسیت.
‫- آره. جشن تعیین جنسیت. ‫- آره. خیلی خون ریخته بود.
‫همه جا. داشت می‌چکید.
‫نمی‌دونستیم قراره بشه. ‫ما هم... ما نگاه کردیم.
‫گفتیم، «اینجا چه خبره؟»
‫بوم! کله‌مون رو پروند.
‫- عاشق وقتایی‌ام که اون کار رو می‌کنی. ‫- وایی.
‫ممنون، فنویک.
‫مطمئنی نمی‌خوای ‫بیای؟ برفش تازه‌ست، جونی.
‫دیروز کلی برف دیدم.
‫- از برف اشباع شدم. پس... ‫- مطمئنی؟
‫مطمئنی؟
‫می‌دونی آدم‌ها توی این مراسم‌ها می‌میرن؟ ‫توی اینترنت دیدم.
‫- این یه جشن تعیین جنسیته. ‫- کشنده و احمقانه‌ست.
‫فقط ‫بذار شلوغش کنن.
‫یعنی، می‌فهمم، می‌دونی، ‫از بین بردن سورپرایز رو
‫ولی ارزش مهمونی گرفتن نداره.
‫می‌دونی، یکی ‫از بزرگترین لذت‌های زندگی من
‫این بوده که اجازه بدم سورپرایز بشم.
‫یادت میاد وقتی ‫مطمئن بودی زک دختر می‌شه؟
‫خب، همه چی ‫این روزها باید جشن باشه.
‫- تو از مهمونی متنفری. ‫- همه چی باید یه رویداد باشه.
‫نه، نه. ‫تو از خوش گذروندن متنفری.
‫می‌دونی، بچه‌ها ‫الان فارغ‌التحصیلیِ پیش‌دبستانی دارن.
‫تو هنوز به هیچ جا نرسیدی.
‫می‌شه فقط... می‌شه فقط لذت ببریم؟
‫- فردا می‌بینمت. ‫- ببین خانم.
‫خیلی سالم نیست که ‫همه‌ش میای اینجا.
‫مهمه که بگذری و بری جلو.
‫این بی‌نقصه، نه؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫- آره؟ ‫- فقط یه‌کم سرده.
‫بیا.
‫من واسه‌ خودمون بالن سواری ‫رزرو کردم واسه بعدتر.
‫و، یه زوج جدید ‫توی... توی واحد 9 هستن.
‫فکر کنم اون‌ها، اوه.
‫فکر کنم پارتنرهای ‫خوبی بشن واسه تنیس دوبل.
‫اگه با آدم جدید دیگه‌ای آشنا بشم، ‫منفجر می‌شم.
‫و اون‌وقت در مورد چی شکایت می‌کردی؟
‫- چی؟ ‫- بی‌خیال، جونی،
‫تو عاشقِ شکایت کردنی.
‫این چیزی نیست که آدم‌ها عاشقش بشن.
‫خوبی؟
‫اشتباه کردم.
‫بازم چوب اسکی‌هات رو گم کردی؟
‫نه. من...
‫من اشتباه کردم ‫اومدم اینجا با تو.
‫باشه.
‫مگه چی کار کردم؟
‫هیچی. هیچی. ‫نه، تو بی‌نقصی.
‫می‌دونم می‌گی نیستی ‫ولی هستی.
‫مهربونی و شجاعی و ‫باهوشی. اینجوری می‌فهمم.
‫همه این سال‌ها منتظر این بودم.
‫این.
‫چرا نمی‌تونی فقط لذت ببری؟ ‫ما توی بهشت واقعی هستیم.
‫آره، متأسفم که ‫زودتر نفهمیدم.
‫فکر کنم فقط... فکر کنم فقط
‫- درگیر همه چیز شده بودم. ‫- جونی، چی...
‫و شاید بین ما توی زندگی ‫جواب می‌داد.
‫می‌دونی؟ شایدم نه.
‫ولی من نمی‌تونم وانمود کنم که دنیام ‫بدون تو ادامه پیدا نکرد.
‫من ازت نمی‌خوام این کار رو بکنی. من ‫هیچوقت این رو ازت نخواستم.
‫- برعکسِ تو، من چیزی رو مخفی نمی‌کنم. ‫- خب، منظورت چیه؟
‫من هر روز دندون رو جیگر می‌ذارم ‫تا تو بتونی بری اون تونل لعنتی.
‫جونی، ما ‫با هم شادترین بودیم.
‫آره. معلومه که بودیم.
‫اون عشق جوونی بود. اون...
‫عشقِ بدون بارِ وام مسکن یا شغل یا بچه بود.
‫می‌دونی، اون نوع عشقیه ‫که قبل از شناختنِ فقدان حس می‌کنی.
‫همه چیز بود، اما...
‫عشق فقط یه لحظه‌ی شاد نیست.
‫درسته؟ یه میلیون لحظه‌ست.
‫و جر و بحث توی ماشینه، و ‫حمایت از کسیه وقتی نیاز داره،
‫و با هم رشد کردنه، ‫و مراقبت از همدیگه‌ست.
‫ما می‌تونیم الان با هم رشد کنیم. ما ‫می‌تونیم الان از هم مراقبت کنیم.
‫یعنی، لوک. صادقانه؟
‫آیا من در حد اون خاطره هستم؟
‫تو مدت خیلی زیادی صبر کردی توی ‫اون... اون جای مصنوعی،
‫ولی اینجا، این واقعیه.
‫و... و تو زنده‌ای و...
‫من بهت اجازه میدم. ‫برو بدون من زندگی کن.
‫تو داری به من ‫اجازه میدی؟ داری...
‫- داری بهم اجازه میدی؟ ‫- باشه، ببخشید.
‫- یه‌کم تحقیرآمیز بود. ‫- خیلی ممنون، علیاحضرت.
‫- من خدمتگزار حقیر شما هستم. ‫- باشه.
‫- بابت اجازه خیلی ممنون. ‫- ببخشید.
‫این عادلانه نیست.
‫عادلانه نیست.
‫می‌دونم.
‫اما...
‫من باید برگردم.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫لحظه‌ای که پات رو بذاری بیرون ‫از یه در قرمز، پیدات می‌کنن.
‫می‌ندازنت توی خلأ.
‫باید امتحان کنم.
‫نه، لازم نیست. تو ‫می‌تونی اینجا با من بمونی.
‫خواهش می‌کنم بمون.
‫متأسفم.
‫من واقعاً دوستت دارم.
‫باشه.
‫دست‌ها بالا، فنویک. کلیدها رو رد کن بیاد. تو ‫گرفتیش، جونی. گرفتیش، جونی.
‫آره. دست‌ها بالا، دست‌ها بالا.
‫دست‌ها بالا، فِنی.
‫آماده مُردنی، فنی؟ می‌خوای ‫چاقو بزنم؟ چاقو...
‫خدایا.
‫پسرِ شیرینیه. خیلی شیرینه.
‫مگه اینکه من یه... باشه. آره.
‫می‌دونی که جواب نمیده.
‫یعنی...
‫شاید بده.
‫باورم نمی‌شه دارم این کار رو می‌کنم.
‫حواس‌پرتی لازم داری.
‫لوک...
‫خیلی متأسفم.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫یادته قبلاً یه‌کم ‫تئاتر محلی کار می‌کردم؟
‫لطفاً به آثار نمایشی دست نزنید. ‫یادتون باشه آثار واقعی نیستن.
‫اون رفت.
‫- چرا؟ ‫- رفیق.
‫می‌دونم. می‌دونم سخته.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ولی... ولی بهم اعتماد کن، ‫بهتر می‌شه.
‫درسته. درسته. آره، درسته. ‫فقط بریزش بیرون، مردِ بزرگ.
‫بریز بیرون. بریز بیرون. همه‌ش رو بریز بیرون
‫باشه؟ درسته. درسته.
‫امروز سخته، ولی ‫همیشه فردایی هست.
‫امروز سخته، همیشه ‫فردایی هست؟
‫- درسته. درسته. باشه. ‫- باشه، خوبه.
‫فکر کنم فقط به یه گریه درست و حسابی نیاز داشتم
‫آره، درک می‌کنم.
‫- یادمه وقتی خانمِ سابقم ولم... ‫- به هر حال، ممنون.
‫- یه سر میرم تو واسه... ‫- یادِ قدیما.
‫آره، ولی تو بلیت نگرفتی.
‫باید دست بردارم از این همه بخشنده بودن.
‫باید عجله کنی.
‫آره.
‫خداحافظ، لوک.
‫خداحافظ، جوآن.
‫آره.
‫- عزیزم، قول میدم بار آخره. ‫- نه.
‫می‌شه لطفاً آروم باشی ‫و در موردش حرف بزنیم؟
‫- جرأت نکن بهم بگی آروم باشم! ‫- اوناهاش!
‫همون‌جا وایسا!
‫- تو بچه‌ی من رو نمی‌بری! ‫- مگه برات مهمه؟
‫- همین الان بیا تو! ‫- بگیریدش! بگیریدش!
‫ازت متنفرم!
‫...با من اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫- اگه حامله باشم چی؟ ‫- درست می‌شه، جونی. قول میدم.
‫متأسفم، چک برگشت خورد.
‫خواهش می‌کنم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫جایی برای رفتن نیست!
‫- ما بابتِ فقدانِ شما متأسفیم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بیا، بیا، ‫بیا! عجله کن!
‫وایسا!
‫لعنتی.
‫خدایا، لری. ‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام دوباره این بحث رو بکنم. من...
‫نه، نمی‌کنم. من تو رو ‫با اون مقایسه نمی‌کنم!
‫نه، من هیچوقت تو رو با اون مقایسه نکردم! ‫و نمی‌خوام این بحث رو بکنم!
‫این تحقیرآمیزه، جوآن.
‫- دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫- تکون نخور!
‫خدایا، خب، اون بحثش رو ‫پیش کشید. چی باید می‌گفتم؟
‫یعنی، من... می‌فهمم. ‫از من خوشش نمیاد.
‫- نه، نه، اون دقیقاً گفت... ‫- تو خودت رو تو دلش جا می‌کنی.
‫- ...«ازش خوشم نمیاد.» ‫- تو خودت رو تو دل آدم‌ها جا می‌کنی، لری.
‫عالیه. من شبیه ‫قارچم. من یه قارچم.
‫طبقه بالا! طبقه بالا!
‫لری.
‫عجله کن!
‫بیا، بلند شو. بگیرش! بگیرش!
‫باشه.
‫تأخیر قطار ‫در سکوی 186.
‫فراری روی ریل‌ها.
‫ببخشید. سلام.
‫من باید بدونم لری کاتلر ‫به کدوم ابدیت رفت.
‫خانم، 425,000 لری کاتلر داشتیم.
‫می‌تونید دقیق‌تر باشید؟
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫فراریِ درب قرمز. درگیر نشوید.
‫ببخشید.
‫خدایا. خدایا. خدایا. ‫خدایا. خدایا. خدایا.
‫می‌دونی، داشتم زیاد ‫در موردش فکر می‌کردم و،
‫می‌دونی، من فکر می‌کنم شاید ‫باید به مرخصی کوتاه فکر کنیم.
‫من خیلی ‫اهلِ مرخصی نیستم، عزیزم.
‫- چی؟ ‫- من مردِ کارم.
‫واقعاً...
‫- خدای من. ‫- ببین کجا داری میری، خانم.
‫برو اون طرف. اون طرف.
‫شماها یه زن رو ندیدید ‫که بدوه این طرفی؟
‫- نه. ‫- اون رفت اون طرف.
‫- ممنون. بیا. بریم. ‫- آره، آره، آره.
‫موفق باشید، بچه‌ها.
‫بریم. یالا.
‫جوآن.
‫تو خیلی رمانتیکی.
‫می‌تونیم یواشکی ببریمش توی یکی از ‫اون ابدیت‌های قدیمی و متروکه.
‫نه یکی از نژادپرست‌هاش. ‫ولی اونجا جات امنه.
‫- حراست هیچوقت چکشون نمی‌کنه. ‫- کجا رفت؟
‫کی؟
‫لری کجاست؟
‫خدای من. می‌دونستم. ‫می‌دونستم. می‌دونستم.
‫اون کجاست؟
‫بیرون شلوغ پلوغه؟
‫بدجوری.
‫آره.
‫من یه جا رو می‌شناسم که ‫می‌تونی واقعاً خستگی در کنی.
‫بی‌خیال، مارج. قوانین رو می‌دونی.
‫فقط دارم سعی می‌کنم به یه دختر کمک کنم.
‫من الان می‌دونم چی می‌خوام.
‫می‌تونم ابدیتم رو بهت نشون بدم.
‫فقط، همین بغله.
‫شنیدی خانم چی گفت.
‫متصدی کافه‌ی قبلی رو ترجیح می‌دادم.
‫قیافه‌ت شبیه کسیه که یه نوشیدنی لازم داره.
‫آره.
‫تو هیچوقت نرفتی.
‫نه.
‫شن واقعاً میره همه جا.
‫آره. معلوم شد که ‫سرما فقط سرماست.
‫- این به‌خاطر توئه؟ ‫- آره.
‫من یه جورایی فراری‌ام.
کجا می‌خوای بری؟
‫من یه جایی رو می‌شناسم.
‫ممکنه خطرناک باشه.
کِی بریم؟
‫خب، شبیه اُکدِیل به نظر میاد.
‫بی‌نقصه.