.
‫خوش برگشتید.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫پسرها و دخترها،
‫آیا برای شروع نمایش ‫آماده‌اید؟
‫آره!
‫آیا برای شروع نمایش ‫آماده‌اید؟
‫آره!
‫یادتون نره که ‫تا آخرین لحظه اینجا بمونید
‫برای یه سورپرایزِ خیلی بزرگ.
‫بزن بریم!
‫حالا با من بشمارید.
‫ده، نه،
‫هشت، هفت، شش،
‫پنج، چهار، سه،
‫دو، یک.
‫وقتِ نمایشه! [‏5 شب در فِردی 2]
[سال 1982]
‫خیلی‌خب، این یکی؟
‫- یالا! ‫- خیلی نزدیک بود!
‫باحاله!
‫هی.
‫ممنونم عزیزم.
‫واقعاً می‌خوای همین‌جوری اینجا بشینی ‫تا دریچه‌ها باز بشن؟
‫کاریش نداشته باش.
‫هر وقت میاد اینجا ‫همین کار رو می‌کنه.
‫بیا بریم.
‫قیافه‌ت شبیه کسیه که ‫یه نوشابه «فِز-کولا» لازم داره.
‫اه. مزه‌ی بنزین میده.
‫مزش تا یه مدت نمی‌ره.
‫چرا برنمی‌گردی سر میز ‫تا با ما وقت بگذرونی؟
‫اون‌ها من رو اونجا نمی‌خوان.
‫هیچ‌کس نمی‌خواد.
‫فقط شانس باهات یار نبوده.
‫اوضاع بهتر می‌شه.
‫اون تنها کسیه ‫که می‌تونم بهش تکیه کنم.
‫تنها کسیه ‫که همیشه کنارمه.
‫اون... چیزی که اون پایینه
‫روحِ نگهبانت یا هر چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫و اگه اول بری یه تیکه کیک بخوری
‫بازم همون‌جا می‌مونه.
‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫تولدت مبارک!
‫ببخشید.
‫- یه پسر اونجاست که کمک لازم داره. ‫- برو به پدر و مادرت بگو.
‫خواهش می‌کنم، یه مشکلی پیش اومده.
‫برو به پدر و مادرت بگو!
‫آقا، خواهش می‌کنم. ‫یکی اونجاست که کمک لازم داره.
‫- الان نه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫الان نه.
‫کسی کمکم می‌کنه؟
‫یه پسربچه اونجاست ‫که کمک لازم داره.
‫- لطفاً کمکم کنید. ‫- متأسفم. بزرگترها دارن حرف می‌زنن.
‫بدو برو پی بازیت.
‫شارلوت! نرو.
[تحقیقات در پیتزافروشی]
[دختری طی یک سانحه در فزبر جان باخت]
[مقصر سانحه خود دختر شناخته شد]
[دسیسه‌ی سانحه‌ی پیتزافروشی]
فزبر خود را مقصر نمی‌داند و] [تسلیت می‌گوید
مقامات رستوران فزبر را تبرئه کرده و] [می‌گویند کودک وارد منطقه‌ی ورود ممنوع شده
،بچه‌ها بابت تعطیلی فردی ناراحت هستند] [مخصوصاً به خاطر ماریونت
[برای همیشه تعطیل شد]
رستوران جدید فردی وعده‌ی] [تجربه‌ای بهتر را می‌دهد
[بیست سال بعد]
‫الو؟
‫سلام، منم.
‫مایک.
‫ساعت چنده؟
‫زوده. ببخشید.
‫- نکنه... بیدارت کردم؟ ‫- نه.
‫یعنی، آره، بیدارم کردی، ولی...
‫شبِ سختی داشتم.
‫بازم کابوس دیدی یا...؟
‫انگار قرار نیست یه نفس راحت بکشم.
‫کاری هست که بتونم بکنم؟
‫نه، خوبم.
‫روزِ تو چطور پیش میره؟
‫اَبی رفته مدرسه؟
‫هنوز نه. همین... ‫همین دور و برهاست.
‫جرمایا داره میاد اینجا ‫تا کمکم کنه
‫نقاشی خونه جدید رو ادامه بدم.
‫- عالیه. ‫- آم...
‫فقط می‌خواستم ببینم ‫آیا ما هنوز...
‫برنامه‌مون واسه شامِ امشب پابرجاست.
‫آره. آره.
‫حتماً.
‫بیرون رفتن خوبه.
‫آم، هی، من باید برم،
‫ولی... ‫بعداً می‌بینمت.
‫- خداحافظ. ‫- باشه. خداحافظ.
‫خب، حرفِ دلت رو بهش زدی؟
‫نه.
‫اَبی، اونجوری... ‫اونجوری نیست که فکر می‌کنی.
‫ما... ما فقط با هم دوستیم.
‫پس چرا دارید میرید ‫سرِ قرار؟
‫- قرار نیست. ‫- پس چرا من نمی‌تونم بیام؟
‫چون نمی‌تونی.
‫همونطور که فکر می‌کردم.
‫اَبی!
‫وحشتِ اَب-یتی‌ویل.
‫اَبیتر. چطوری.
‫چه خبر؟ ‫داری مثل علف هرز قد می‌کشی.
‫من باید برم.
‫مطمئنی نمی‌خوای ‫بمونی و نقاشی کنی؟
‫جام رو باهات عوض می‌کنم‌ها.
‫ممنون، ولی فکر کنم ‫توی مدرسه متوجه غیبتم بشن.
‫- احتمالاً. ‫- خداحافظ.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- برایسون!
‫برایسون، صبر کن. این از دستت افتاد.
‫می‌دونی، دختر خوبیه.
‫هست.
‫قلب واقعاً مهربونی داره.
‫خب، هنوز می‌خوای بری سرِ اون ‫قرار با ونسا؟
‫قرار نیست.
‫فقط دوتا آدم بزرگن
‫که دارن با هم شام می‌خورن، ‫می‌دونی؟
‫ببین، من واسه دوتاتون ‫آرزوی خوشبختی دارم.
‫فقط دارم می‌گم ‫چشم‌هاش داد می‌زنه دیوونه‌ست، مایک.
‫اون دیوونه نیست، باشه؟
‫اوه، حرفِ دیوونه شد.
‫از وقتی خاله‌ت راه افتاد دور شهر
‫و اون داستان‌ها رو ‫در مورد خرس‌های عروسکی قاتل گفت،
‫کلِ این شهرِ لعنتی ‫عقلش رو از دست داده.
‫می‌دونی، خوشحال می‌شم ‫وقتی این آخر هفته تموم بشه،
‫کل ماجرای فستیوال جمع بشه
‫و مردم شاید فقط ‫برگردن به حالت عادی.
‫آره. مردم وسواس پیدا کردن ‫روی اون پیتزافروشیِ قدیمی.
‫راستی شنیدم خاله‌ت رو ‫بستری کردن.
‫خیلی بده.
‫آره، واقعاً مایه تأسفه.
‫هی، مطمئنی خاله‌‌ت ‫اون داستان‌ها رو از خودش درآورده،
‫همینجوری، یهویی؟
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫چطوره اصلاً
‫بین خودمون بمونه که ‫اَبی اصلاً فامیلِ اونه؟
‫می‌دونی، ‫اون خیلی سختی کشیده،
‫و از اینجور توجه‌ها خوشش نمیاد.
‫بعدش «چیکا» سعی کرد من رو هل بده ‫توی یه لباس قفل‌شونده.
‫ولی بعد مایک اومد تو، ‫و یه شوکر داشت،
‫و باهاش شلیک کرد ‫توی صورتش.
‫من دویدم سمتِ سالن غذاخوری
‫درست همون موقع «فاکسی» از روی صحنه اومد پایین ‫و افتاد دنبالم.
‫خوشبختانه، ونسا نجاتم داد.
‫ولی بعدش «خرگوش زرد» اومد، ‫و بهمون حمله کرد.
‫ونسا رو گرفت.
‫زخمش کرد.
‫اون الان خوبه.
‫خب، چه بلایی ‫سرِ خرگوش زرد اومد؟
‫قفل‌های فنریِ داخل لباس خودش ‫در رفتن
‫و زنده زنده لهش کردن.
‫می‌گن جسدش ‫هنوز توی فردی‌‌ـه،
‫مخفی شده توی یه اتاق سرّی ‫که هیچ‌کس تا حالا ندیده.
‫تو دیوونه‌ای.
‫می‌خوای ناهار رو پیش ما بشینی؟
‫حتماً.
‫دیگه هیچوقت برمی‌گردی؟
‫به «فردی» منظورمه.
‫دلم می‌خواست، ولی...
‫دوست‌هام...
‫انیماترونیک‌ها خراب شدن.
‫مایک می‌گه که ‫یه روزی تعمیرشون می‌کنه، ولی...
‫الان یه مدته که داره همین رو می‌گه.
‫صبر کن، پس تو واقعاً ‫چیزهایی که می‌گم رو باور می‌کنی؟
‫آخه تقریباً مطمئنم ‫بقیه فکر می‌کنن
‫دارم این‌ها رو از خودم درمیارم.
‫من به بشقاب پرنده‌ها باور دارم.
‫و ارواح.
‫پس چرا انیماترونیک‌های تسخیر شده نه؟
‫خانم‌های جوان، ‫آقایان جوان، بریم.
‫باشه.
‫همه، توجه‌شون به من باشه.
‫فقط می‌خواستم، یادآوری کنم
‫که ارائه رباتیک ما ‫در نمایشگاه علمی
‫همین شنبه‌ست.
‫بعضی از شماها جوگیر شدید
‫در این حماقتی که اسمش رو گذاشتن ‫این «فردی فِست».
‫در واقع، آقای برگ، ‫اسمش «فِز-فِست»ـه.
‫برام مهم نیست اسمش چیه.
‫این یه توهینه به هر چیزی ‫که رباتیکِ واقعی نمادشه.
‫ما داریم اینجا ربات‌های واقعی می‌سازیم، ‫بچه‌ها.
‫من می‌خوام تک تکِ شما
‫روز شنبه توی اون نمایشگاه علمی باشید،
‫چه شرکت کرده باشید چه نکرده باشید.
‫وگرنه منتظر یه نمره «ف» ‫گنده و چاق باشید.
‫نمره «ف» واسه «فِز-فِست»؟
‫نه.
‫نمره «ف» واسه «افتادن».
‫وقت‌تون رو تلف نکنید.
‫بریم سر کار.
‫خانم اشمیت.
‫طبق این، ‫شما برنامه دارید که نشون بدید
‫هر چی که این هست رو ‫روز شنبه توی نمایشگاه علمی.
‫قطعاً، ‫لازم نیست بهتون یادآوری کنم
‫این رویداد چقدر برای مدرسه ‫مهمه.
‫ما داریم از ‫یه قهرمانیِ سه ساله دفاع می‌کنیم.
‫آماده می‌شم.
‫آره، خب... مسئله همینه.
‫من فکر نمی‌کنم آماده بشید.
‫خانم اشمیت، ‫رباتیک مالِ همه نیست.
‫هیچ خجالتی نداره ‫که بکشید کنار
‫برای صلاحِ تیم.
‫ببین، ببین، ببین، شعار... ‫شعار مدرسه‌مون چیه؟
‫«سمورها باید هوای سمورها رو داشته باشن.»
‫درسته.
‫سمورِ کوچولوی خوبی باش.
‫با همه بدرفتاری می‌کنه. ‫نذار روی اعصابت بره.
‫تعجب می‌کنم که هنوز سعی نکردی ‫دوست‌هات رو خودت تعمیر کنی.
‫شرط می‌بندم می‌تونی.
‫- اَبی، تویی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. درست سر وقت.
‫می‌خوای این کار رو برام بکنی؟
‫تو ناامیدکننده‌ای.
‫روزت چطور بود؟
‫خوب.
‫اتفاق هیجان‌انگیزی افتاد؟
‫نه واقعاً.
‫باشه.
‫بفرما.
‫بدون من چی کار می‌خواستی بکنی؟
‫خیلی ممنونم.
‫باشه.
‫اَبی، من یه... ‫یه 20 دلاری گذاشتم روی میز
‫تا بتونی... ‫پیتزا سفارش بدی.
‫یادت میاد چه‌جوری زنگ بزنی ‫و بقیه چیزها رو؟
‫معلومه. من 11 سالمه.
‫بچه نیستم که.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫چیز دیگه‌ای ازم نمی‌خوای ‫قبل از اینکه برم؟
‫می‌خوای تلویزیون ببینی یا چی؟
‫شاید بتونم برم دوست‌هام رو ببینم.
‫منظورت، مثلاً، ‫دوست‌های مدرسه‌ته؟
‫منظورم چیکا و اون یکی‌ها بود.
‫اون دوست‌ها.
‫ببین، اَبی، ما در موردش حرف زدیم.
‫باشه؟ نمی‌تونی برگردی اونجا.
‫اون‌ها خرابن.
‫ببین، یه روزی، ‫من میرم تعمیرشون می‌کنم،
‫ولی تا اون موقع، ‫شاید بتونی سعی کنی
‫با چندتا بچه واقعی دوست بشی.
‫دوست‌های من بچه‌های واقعی‌ان.
‫ما در ‫دادگاه تسخیر شده هستیم.
[جویندگان ارواح]
‫شماها اون صدا رو شنیدید؟
‫کدوم صدا؟
‫ببین، حق با توئه.
‫اَبی، معذرت می‌خوام، باشه؟
‫فقط، ‫قضیه پیچیده‌ست،
‫ولی می‌تونیم بعداً در موردش حرف بزنیم.
‫باید برم.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫خیلی‌خب، زیاد... زیاد از اون برنامه‌ها ‫نگاه نکن.
‫باعث می‌شه کابوس ببینی، باشه؟
‫بعداً برمی‌گردم.
‫ببخشید آقا.
‫اینم از این.
‫ممنون.
‫سلام.
‫پس این شکلیه؟
‫چی؟
‫عادی بودن.
‫عادی؟
‫آیا... ما... ‫ما الان عادی هستیم؟
‫فکر کنم با توجه به چیزهایی که ‫از سر گذروندیم،
‫اوضاعمون بد نیست.
‫من فقط وقتِ آزاد زیادی دارم.
‫بهتر می‌شه ‫وقتی بتونم برگردم سرِ کار.
‫نه، فکر کنم کارت عالیه.
‫منظورم اینه، مگه تو... ‫تو ثبت نام نکردی برای، مثلاً،
‫کلاس دوچرخه‌سواری، ‫درسته یا...
‫- کلاس دوچرخه‌ثابت. ‫- کلاس دوچرخه‌ثابت. آره، آره.
‫الان یه دو هفته‌ای هست ‫که میرم.
‫- خوبه. ‫- حتی چندتا دوست هم پیدا کردم.
‫دوست.
‫چه حسی داره؟
‫ببخشید دست دراز می‌کنم، خانم.
‫اون‌ها... اون‌ها عاشقِ این کارن اینجا.
‫آم، تو... تو عالی شدی، ‫راستی.
‫تو هم همینطور.
‫- انگار واقعاً یه قراره. ‫- چی؟
‫- چیزی گفتی؟
‫نه، من گفتم... گفتم این یه... ‫یه روزِ دوست‌داشتنیه، یه روز.
‫- روز. امروز روزِ عالی‌ای بوده. ‫- آره.
‫بذار حدس بزنم... ‫اَبی این رو برات بسته؟
‫- آره کار اونه. آره. ‫- حالش چطوره؟
‫خوبه. ‫خب، بعضی روزها خوبه.
‫بعضی روزها، اون...
‫...اون واقعاً دلش براشون تنگ می‌شه... ‫«دوست‌هاش»...
‫و، من نمی‌دونم ‫چطوری در موردش باهاش حرف بزنم.
‫می‌دونم داری سعی می‌کنی ‫ازش محافظت کنی، مایک،
‫ولی این داستان که ‫اون‌ها خرابن،
‫که تو قراره ‫اون انیماترونیک‌ها رو تعمیر کنی،
‫این فقط داره بهش امید واهی میده.
‫فقط صادق باش.
‫صادق؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫خب، می‌خوای... ‫در مورد خوابِ بدت بگی؟
‫همیشه یکیه.
‫لازم نیست در مورد ‫اون حرف بزنیم.
‫پدرت؟
‫ببین، ونسا، داشتم فکر می‌کردم، ‫یادت میاد چطور من
‫از رویاهام استفاده می‌کردم برای مقابله ‫با چیزی که واسه «گَرِت» اتفاق افتاد؟
‫منظورم اینه، اعتراف می‌کنم احتمالاً ‫یه‌کم زیاد می‌خوابیدم،
‫ولی واقعاً خیلی بهم کمک کرد.
‫فکر می‌کنم می‌تونه به تو هم کمک کنه.
‫من...
‫من... من فکر نمی‌کنم ‫ایده خوبی باشه.
‫تو هیچوقت قراره نیست از دستِ پدرت رها بشی
‫مگه اینکه با بخشی از آشفتگی‌ای که ‫توی ذهنت کاشته روبه‌رو بشی.
‫من فقط... من می‌خوام بتونیم ‫از همه این‌ها بگذریم.
‫تو می‌تونی انجامش بدی.
‫حداقل امتحان کن.
‫فقط یک بار.
‫اَبی، من برگشتم.
‫اَبی.
‫اَبی، غذا خوردی؟
‫اَبی؟ اَبی؟
‫اَبی!
‫[رفتم دوست‌هام رو تعمیر کنم]
[پیتزافروشی فردی فزبر]
‫سلام.
‫اَبی، متأسفم. من...
‫من نمی‌دونستم چطوری بهت بگم.
‫اون‌ها کجان؟
‫خب، قطعاتی ازشون...
‫اینجاست، قطعاتی‌شون اونجاست.
‫نه، منظورم این نیست.
‫دوست‌های من کجان؟
‫ببین، اَبی، من، آم...
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، شاید...
‫شاید اون‌ها تو بهشت باشن.
‫همچین چیزی رو براشون نمی‌خوای؟
‫چرا.
‫دوست دارم اونجوری باشه.
‫ببخشید که زودتر بهت نگفتم، باشه؟
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫اون‌ها همیشه قراره ‫همین‌جا باشن.
‫این خیلی لوس بود.
‫- آره، یه‌کم لوس بود. ‫- شدیداً لوس بود.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا با من. یه فکری دارم.
‫بسیار خب، خانم جوان.
‫شما یک میلیون بلیت دارید.
‫چی می‌تونم بهتون بدم؟ ‫آیا مقداری...
‫پاستیل‌های خرسی پرتقالی میل دارید؟
‫نه؟
‫باشه.
‫ما چی داریم...
‫بذار ببینم.
‫نظرت در مورد این چیه؟
‫شاید نه.
‫اونجا چی داری؟
‫یه... «فِز-تاکر»ـه.
‫«دستگاه تعامل صوتیِ واقع‌گرایانه.
‫هر زمان با ما صحبت کنید.»
‫این رو می‌خوای؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫فروخته شد. یک میلیون بلیت.
‫بیا بریم خونه.
‫فکر می‌کردم پاستیل پرتقالی دوست داری.
‫خب، دوست داشتم تا وقتی که ‫کریسمس اون همه خوردم.
‫و همه‌ش رو بالا آوردی.
‫آره.
‫شبیه یه آبشارِ اسلایمِ پرتقالی بود.
‫- واقعاً اوضاع خیط بود. ‫- یادم ننداز.
[کشتار]
[رستوران فردی کشتارگاهـه] [برای اطلاعات بیشتر تماس بگیرید]
[راه بسته‌ست]
‫مطمئنی دارم ‫مسیر درست رو میام؟
‫آره.
‫نه، باید جلوتر باشه.
‫گفتی شماها چطوری ‫اینجا رو پیدا کردید؟
‫نگهبانی که اونجا کار می‌کنه.
‫اسمش چی بود... مایک؟
‫برام مهم نیست کیه، ‫تا وقتی که اجازه داریم.
‫بهم اعتماد کن، ما این دفعه ‫دسترسی وی‌آی‌پی داریم.
‫ورود غیرقانونی لازم نیست.
‫آره، اونجا. اونجاست.
[جویندگان ارواح]
‫پیتزافروشی «فردی فزبر».
‫بچه که بودم میومدم اینجا.
‫نه این شعبه رو.
‫داری به ‫شعبه‌ی دیگه‌ش فکر می‌کنی.
‫این شعبه‌ی اصلیه.
‫دهه‌هاست کسی اینجا نبوده.
‫این مکان قبل از اون یکی بوده.
‫خب، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫یه دختربچه به قتل رسیده.
‫کل قضیه ماست‌مالی شد.
‫و حالا...
‫روحش سرگردانه ‫تو این راهرو‌های فراموش شده،
‫شکنجه شده و تنها.
‫رفیق.
‫ببخشید. ترسوندیمون.
‫تو باید مایک باشی.
‫در واقع مایکل هستم.
‫صدام کنید مایکل.
‫خب؟
‫واسه تور آماده‌اید؟
‫به «فردی» خوش اومدید.
‫مشکلی نیست ‫اگه ما همه چی رو ضبط کنیم؟
‫البته.
‫واسه همین اینجایید، ‫مگه نه؟
‫نه بابا. قایق‌سواری داشتن؟
‫این رستوران خیلی ویژگی‌های ‫منحصر به فرد داشت.
‫مثل «ماریونت».
‫خوب تحقیق کردی.
‫آره.
‫ماریونت واقعاً ‫لنگه نداشت.
‫ماریونت چیه؟
‫ماریونت از این دریچه‌ی روی صحنه ‫میومد بیرون
‫و بقیه انیماترونیک‌ها رو هدایت می‌کرد
‫- در حین اجرا. ‫- درسته.
‫با استفاده از یه سیگنال بی‌سیم.
‫تکنولوژیش خیلی جلوتر ‫از زمان خودش بود، اما...
‫دیگه هیچوقت یکی دیگه نساختن.
‫بریم؟
‫وایی.
‫نوی نو به نظر میان.
‫فردی، بانی و چیکا.
‫پس فاکسی کو؟
‫فاکسی درگیرِ...
‫یه جاذبه‌ی شکست‌خورده‌ی ‫«باز کن و دوباره ببند» شد
‫و دیگه هیچوقت ‫مثل سابق نشد.
‫بچه‌ها می‌تونن خیلی بی‌رحم باشن.
‫شماها اون صدا رو شنیدید؟
‫انگار، صدای... موسیقی بود یا...
‫هشدار میدم:
‫اینجا با تخیلات‌تون بازی می‌کنه ‫اگه بهش اجازه بدید.
‫ادامه بدیم؟
‫هی. من بهتون می‌رسم.
‫نمی‌دونم، می‌خوام ‫یه‌کم این دور و بر رو نگاه کنم.
‫آقا مایکی، بیا... ‫بیا بزنیم بریم.
‫دارم نوارِ گرون‌قیمت هدر میدم اینجا.
‫اینجا... ‫اینجا چی داریم؟
‫لعنتی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چه جور بچه‌ای ‫دلش می‌خواد بیاد اینجا؟
‫«خلیجِ بچه‌ها.»
‫عالیه.
‫می‌دونی، فکر کنم این شاید ‫بهترین قسمت‌مون باشه.
‫آره، معمولاً، ‫باید پیازداغش رو زیاد کنیم، می‌دونی.
‫باید یه چیزی نشونش بدیم ‫که نیست،
‫ولی اینجا واقعاً ‫یه جورایی مورمور کننده‌ست.
‫لیسا؟
‫چی... چی کار کردی؟
‫چی کار کردی؟
‫لیسا؟ لیسا، دارم میام. ‫کجایی؟
‫کسی نیست؟
‫نه نه نه نه نه، نه!
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫همه‌شون کجا رفتن؟
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫نه، نه، نه!
‫خوش برگشتی، شارلوت.
‫یالا.
‫لطفاً کار کن. ‫لطفاً کار کن. لطفاً کار کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫دلم براتون تنگ شده بچه‌ها.
‫سلام؟
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫چیکا، صدام رو می‌شنوی؟
‫بهت نیاز دارم.
‫دلم واسه همه‌تون خیلی تنگ شده.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫به کلاس خوش اومدید بچه‌ها.
‫امروز براتون برنامه دارم،
‫پس می‌خوایم حسابی گرمتون کنیم.
‫هر وقت آماده بودید، ‫بپیچید به راست.
‫رکاب بزنید.
‫خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫دوباره بهمون ملحق بشی.
‫تو می‌تونی.
‫حس کن که مرکز بدنت درگیر می‌شه.
‫یه دور کامل دیگه به راست.
‫حس کن که عضلات چهارسرت ‫فعال می‌شن.
‫سه، دو، یک، ‫بپیچ به راست.
‫یک، دو، یک، دو.
‫یک، دو، یک دو. ‫دوباره. این لحظه‌ی توئه.
‫اینجا باش. حضور داشته باش.
‫- سریع‌تر. ‫- تو می‌تونی.
‫همه‌چیز رو پس بزن.
‫سریع‌تر.
‫سریع‌تر!
‫خواهش می‌کنم. ونسا، آروم.
‫تو می‌تونی.
‫بابا؟
‫من ازت نمی‌ترسم.
‫دیگه بهت نیازی ندارم.
‫من هیچ شباهتی به تو ندارم.
‫نه، نه، نه. یالا.
‫کمکم کنید!
‫کارم باهات تموم نشده.
‫نمی‌تونی من رو اینجا نگه داری.
‫من دارم میرم.
‫مگه نمی‌دونی ‫تو سوگلیِ منی؟
‫مگه نمی‌دونی که دوستت دارم؟
‫مگه نمی‌دونی ‫که بهت اهمیت میدم؟
‫تو فرزندِ منی.
‫تو یه هدف داری.
‫کجا می‌خوای فرار کنی؟
‫تو همیشه مال من خواهی بود.
‫نه!
‫تو همیشه مال من خواهی بود.
‫اَ...
‫ب، ی.
‫اَبی، کمکمون کن.
‫چیکا؟
‫چیکا، چیکا، تویی؟
‫آره. لطفاً کمکمون کن.
‫کجایی؟
‫بیا پیدام کن.
‫چطوری؟
‫من راه رو نشونت میدم.
[جاده بسته‌ست]
‫عجله کن.
‫همه‌ی ما منتظرت بودیم.
‫وایی.
‫اینجا کجاست؟
‫چیکا؟
‫فردی؟
‫بانی؟
‫چیکا؟
‫اَبی، تو برگشتی پیش ما.
‫چیکا!
‫دلم برات یه ذره شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫چطوری این بدن جدید رو گرفتی؟
‫دوستش داری؟
‫خیلی تمیزه، ولی...
‫متفاوته و یه جورایی سرده.
‫گفتی به کمکم نیاز دارید؟
‫داریم، ولی الان،
‫مهم اینه که ‫ما دوباره با همیم.
‫مایک؟
‫اَبی؟
‫گرفتمت!
‫تا حالا قایم موشک بازی نکردی؟
‫قانون اول اینه که ‫همیشه پشت درها رو چک کنی.
‫درسته.
‫- برادرت کجاست؟ ‫- داره صبحانه میاره.
‫می‌خوای پروژه ‫نمایشگاه علمی من رو ببینی؟
‫بالأخره تموم شد.
‫وایی.
‫همه‌ی این رو خودت تنهایی ساختی؟
‫خب، نه. چیکا کمک کرد.
‫فردی هم سعی کرد، ‫ولی انگشت‌هاش زیادی تپل بود.
‫خیلی باحاله، نه؟
‫خیلی باحاله.
‫گفتی فردی و چیکا ‫بهت کمک کردن؟
‫آره، توی خونه قدیمی‌شون، ‫دیشب.
‫خیلی تر و تمیزه.
‫یه زمین بازی برای ‫بچه‌های کوچیک داره و حتی یه رودخونه.
‫صبر کن. یه رودخونه؟
‫اَبی، برگشتم.
‫صبحانه!
‫هی. اون‌ها شکلاتی نداشتن،
‫واسه همین موزی گرفتم ‫و، بلوبری.
‫اینجا چی داریم؟
‫هی. این‌ها خیلی باحالن.
‫این‌ها خیلی خوبن، اَبی.
‫ونسا اینجاست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫باید حرف بزنیم.
‫آره، باید بزنیم.
[رستوران فردی کشتارگاهـه]
‫این چیه؟ ‫من نمی‌فهمم.
‫آره، منم نمی‌فهمیدم ‫تا وقتی که به شماره زنگ زدم.
‫ببین، ما واقعاً باید ‫در مورد اَبی حرف بزنیم.
‫اون گفت که با ‫فردی و چیکا بوده.
‫آره، همه‌ش مالِ این اسباب‌بازی‌ایه که داره،
‫این اسپیکرِ جدیدِ «فِز».
‫نه، اون گفت دیدتشون.
‫- گفت رفته یه جایی. ‫- باشه.
‫می‌دونی، ونسا، من... من...
‫من واقعاً داشتم سخت تلاش می‌کردم ‫که رو به جلو حرکت کنم.
‫- می‌دونم، ولی، مایک... ‫- آم، نه، گوش کن.
‫چطوری می‌تونم رو به جلو حرکت کنم وقتی ‫همه‌ش یه ماجرا پشت یه ماجرای دیگه‌ست؟
‫ببین، می‌فهمم چی می‌گی. واقعاً. ‫فقط چیزی که اَبی گفت...
‫اَبی فقط یه بچه‌ست.
‫و همین الانش آسیب دیده ‫و دلش واسه دوست‌هاش تنگ شده،
‫و هیچ کاری نیست ‫که من بتونم براش بکنم.
‫همونطوری که ‫نتونستم به «گرت» کمک کنم.
‫یا بچه‌های دیگه ‫توی «فردی».
‫بچه‌های دیگه‌ای مثل شارلوت.
‫چطوری...
‫پدرش اون آگهی رو درست کرده.
‫و منم بهش زنگ زدم، و اون...
‫و اون در مورد ‫دختر کوچولوش بهم گفت
‫و بهترین دوستش ونسا.
‫چـ... چرا بهم نگفتی
‫که قربانی‌های دیگه‌ای بودن، ‫بچه‌های دیگه؟
‫پدرم یه هیولا بود. ‫این رو می‌دونی.
‫ببین، تنها کاری که دارم می‌کنم اینه که ‫سعی دارم خانواده‌م رو درست کنم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫اوضاع رو برای اَبی درست کنم.
‫دارم سعی می‌کنم تو رو درست کنم،
‫- و نمی‌خوام... ‫- صبر کن. صبر کن.
‫قضیه سرِ این بوده؟
‫نه.
‫داری سعی می‌کنی من رو درست کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫من می‌تونم مراقب خودم باشم.
‫تو فقط لازمه ‫مراقب اَبی باشی.
[نمایشگاه علمی]
‫هی، اَبی، آم...
‫فکر می‌کنی ‫می‌تونی بدون من اونجا رو بچینی؟
‫نمیای؟
‫نه، نه، من... آره، ‫میام. فقط...
‫فقط باید برم ‫یه کاری رو سریع انجام بدم،
‫ولی برمی‌گردم ‫قبل از اینکه شروع بشه.
‫- فقط زیاد طولش نده، باشه؟ ‫- باشه.
‫هی. کارت عالی میشه.
‫ممنون.
[پیتزافروشی فردی فزبر]
‫شارلوت؟
‫فقط منم، ونسا.
‫اومدی اینجا ‫که دوباره من رو بخوابونی؟
‫می‌دونم چی می‌خوای.
‫می‌خوای از اینجا بری بیرون ‫تا بتونی به مردم آسیب بزنی.
‫همونطوری که اون‌ها بهت آسیب زدن.
‫ولی نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته.
‫من از جعبه اومدم بیرون.
‫ولی هنوز ‫اینجا گیرم انداختی.
‫یه جوری.
‫بهش می‌گن قفلِ محیطی.
‫هیچ‌کدوم از انیماترونیک‌ها ‫نمی‌تونن خارج بشن.
‫حتی تو.
‫ولی تو می‌تونی درستش کنی.
‫من این کار رو نمی‌کنم.
‫اشکالی نداره. من یه دوست دیگه دارم ‫که الان می‌تونه کمکم کنه.
‫من ازت متنفر نیستم، ولی نباید ‫سر راه من باشی.
‫کارت عالی می‌شه، ‫عزیزم. نگران نباش.
[غرفه‌ی رباتیک]
‫ببخشید.
‫اَبی.
‫می‌دونید غرفه‌ی من کجاست؟
‫فکر کردم تصمیم گرفتی ‫شرکت نکنی.
‫آره، واسه چیدن وسایل ‫یه‌کم دیره.
‫نه، نیست. ببینید.
‫- می‌تونم اونجا بساط کنم. ‫- ببین،
‫من فقط دلم نمی‌خواد ‫خجالت‌زده بشی، اَبی.
‫چرا باید خجالت‌زده بشم؟
‫من به پروژه‌م افتخار می‌کنم.
‫معلومه که می‌کنی. آره.
‫منم همینطور. بده به من...
‫بذار جای مناسب ‫برای نمایشش رو پیدا کنیم.
!وای
‫شرمنده.
‫خیلی خیلی متأسفم، اَبی.
‫من، دست و پا چلفتی‌ام. من...
‫می‌دونی چی کار می‌کنم.
‫نمره کامل کلاس رو بهت میدم.
‫و اینجوری، می‌تونی فقط ‫بری خونه، و... و...
‫من این آشغال‌ها رو می‌برم بیرون.
‫شما خیلی عوضی هستید، آقای برگ.
‫کی این رو گفت؟
‫اَبی، چی شده؟
‫آقای برگ، اون...
‫اون پروژه نمایشگاه علمی من رو ‫نابود کرد.
‫من پروژه علمیت می‌شم.
‫این کار رو برام می‌کنی؟
‫البته.
‫خب، بیا. باید عجله کنیم.
‫ولی اول...
‫باید یه کاری برام بکنی.
‫یادته گفتم ‫به کمکت نیاز داریم؟
‫یه کدِ مخفی هست ‫که بهم اجازه میده باهات بیام.
‫برام واردش می‌کنی؟
‫باشه.
‫نـه!
‫- نه! ‫- اگه بهم ‫فرمانِ غیرفعال کردن
قفل محیطی رو ندی
‫می‌کشمش.
‫شارلوت، بهم گوش کن.
‫می‌دونم عصبانی هستی، ‫ولی تقصیر اَبی نیست.
‫من تو رو می‌شناسم. ‫می‌دونم بهش صدمه نمی‌زنی.
‫چی تایپ کنم؟
‫حاضری ‫ریسک کنی؟
‫اَبی!
‫باشه. باشه.
‫باشه.
‫چهار.
‫اِی. ای.
‫هفت.
‫ایکس. سی. دی.
‫سی. دی.
‫یک.
‫حالا چی؟
‫بزن «اینتر».
[قفل محیطی باز شد]
‫انجامش دادی، اَبی. ما آزادیم.
‫بهتره عجله کنیم ‫اگه می‌خوایم سر وقت برسیم
‫به نمایشگاه علمی.
‫من فقط دوچرخه‌م رو دارم.
‫چطوری می‌خوایم بریم اونجا؟
‫کجا برم؟
‫بازم تو؟ ‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫بچه...
‫همین الان از این تاکسی پیاده شو...
‫خدای من!
‫چیکا، تو، این رو انداختی.
‫ممنون، اَبی.
‫من باید یه شغل جدید پیدا کنم.
‫مایک؟
‫آره.
‫ممنون که من رو پذیرفتید.
‫بیا تو.
‫صادقانه بگم، تعجب کردم ‫تماست رو دریافت کردم.
[بابا متأسفم که تولدم نیومدی ولی هدیه‌ات رو دوست داشتم]
‫تنها تماس‌هایی که تا حالا داشتم ‫فقط...
‫...مزاحم تلفنی بوده، ‫بچه‌هایی که می‌خوان پیتزا سفارش بدن،
‫چیزهایی مثل این.
‫مطمئنی یه فنجون ‫نمی‌خوای، مایک؟
‫نه، میل ندارم. ممنون.
‫آم، واقعاً نمی‌دونم ‫اینجا چی کار می‌کنم.
‫من فقط...
‫واقعاً کس دیگه‌ای رو ندارم ‫که بتونم در این مورد باهاش حرف بزنم.
‫فقط دنبالِ چندتا جوابم.
‫می‌دونی، من...
‫من پدر خیلی خوبی نبودم.
‫من...
‫وقتی جوون بودم درگیر کارم بودم،
‫و نهایتاً...
‫همه چیزم رو ازم گرفت.
‫از جمله دختر کوچولوم رو.
‫متأسفم.
‫می‌دونی، پشت تلفن،
‫گفتی که شارلوت توی «فردی» مُرده؟
‫همه گفتن تصادفی بوده.
‫من شک و شبهه خودم رو داشتم در مورد
‫اینکه واقعاً چه اتفاقی افتاده، ‫ولی سال‌ها بعد بود
‫وقتی که اون پنج تا بچه ‫گم شدن که...
‫که فهمیدم اون به قتل رسیده...
‫توسط اون.
‫منم فقط می‌تونم حدس بزنم ‫که تو هم کسی رو از دست دادی.
‫برادر کوچیکم بود.
‫تسلیت می‌گم.
‫خیلی راحته که آدم ‫کورِ جاه‌طلبی بشه
‫که حتی با ‫بهترین نیت‌ها
‫شیطانی که درست کنارت نشسته ‫رو نبینی.
‫و حالا این ماجرای «فِز-فِست»، ‫همه‌ش رو برگردونده.
‫یه رسواییه، ‫مردم اونجا رو جشن می‌گیرن.
‫واسه همین اون آگهی‌ها رو پخش کردم.
‫- مردم باید حقیقت رو بدونن. ‫- صبر کن، چی...
‫اینجا کجاست؟ ‫این چیه؟
‫این قایق‌سواریِ رودخونه‌ست.
‫یکی از مورد علاقه‌های ‫شارلوت بود.
‫ولی من رفتم «فردی». ‫اونجا قایق‌سواری نداره.
‫فقط یکی بود ‫توی اولین «فردی».
‫هیچ‌کدوم از شعبه‌های بعدی ‫نداشتن.
‫اولین «فردی»؟
‫اَبی این رو نقاشی کرده.
‫می‌تونم از تلفن‌تون استفاده کنم؟
‫آره، البته. ‫اونجاست.
[نمایشگاه علمی]
‫الو؟
‫و مطمئنید اونجا نیست؟
‫خیلی متأسفم آقا.
‫ظاهراً، یه جور حادثه‌ای رخ داده ‫و اون رفته.
‫ولی اگه بخواید، ‫می‌تونم زنگ بزنم به...
‫عجب عوضی‌ایه.
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫من، من نـ... ‫نمی‌دونم. آم...
‫فکر کنم خواهرم...
‫فکر کنم اونجاست.
‫یک، دو، پنج...
‫- دو، پنج... ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫من این جعبه موسیقی رو ساختم ‫برای شارلوت
‫وقتی فقط یه نوزاد بود.
‫آهنگش، کمک می‌کرد بخوابه.
‫می‌دونم شاید احمقانه به نظر بیاد، ‫ولی اگه رفتی اونجا،
‫می‌شه این رو براش بذاری؟
‫آره.
‫ممنون.
‫اَبی؟
‫اَبی!
‫اَبی؟
‫وایی! یه ربات غول‌پیکر.
‫ببخشید. راه بدید.
‫- نگاه کن، چیکاست! ‫- ببخشید. خلوت کنید.
‫- وایی. ‫- اینجا چه خبره؟
‫آقای برگ، این پروژه جدیدِ نمایشگاه علمی منه.
‫آقای برگ،
‫خیلی چیزها در موردت شنیدم.
‫این شوخیه، خانم اشمیت؟
‫یکی رو کردی توی لباس
‫و جا می‌زنی ‫به عنوان کارِ خودت؟
‫تو مایه ننگِ کلاس
‫و مدرسه‌ی مایی، خانم اشمیت.
‫حالا، این دوستِ عجیب‌الخلقه‌ت رو بردار ‫و از نمایشگاه علمی من گم‌شو بیرون!
‫قبل از اینکه باعث بشی عنوان قهرمانی رو ببازیم
‫متأسفم، چیکا.
‫چیزی نیست ‫که براش متأسف باشی.
‫چطوره برم باهاش حرف بزنم؟
‫چی می‌خوای بگی؟
‫فقط می‌خوام ببینم ‫چی می‌گذره
‫توی سرش.
‫- وایی. ‫- عجب.
‫نه.
‫دارم میام.
‫کلیدهام رو جا گذاشتم ‫توی دفترم.
‫بازم.
‫این قسمت از ساختمون ‫بسته‌ست!
‫حالا، از اینجا برید بیرون.
‫قبل از اینکه جفت‌تون رو اخراج کنم.
‫عجب گیری افتادیم.
‫می‌خوام باهاتون حرف بزنم
‫در مورد پروژه اَبی، آقای برگ.
‫بهش نمره بیست میدم!
‫شما... ‫شما جواب‌های امتحان رو می‌خواید؟
‫من بهتون میدم ‫جواب‌های امتحان بعدی رو.
‫چیزی که من می‌خوام اینه که ببینم
‫چی می‌گذره ‫توی سرت.
‫همونطور که فکر می‌کردم.
‫هیچی اون تو نیست.
‫اَبی؟
‫ونسا.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫چه خبر شده؟ ‫اَبی کجاست؟
‫دقیقاً نمی‌دونم کجاست، ولی...
‫با اون‌ها رفت، ‫انیماترونیک‌ها.
‫من همین الان انیماترونیک‌ها رو ‫توی- توی اتاق پشتی دیدم.
‫نه، اون‌ها فقط نمونه‌های اولیه‌ن ‫که برای قطعات یدکی استفاده می‌شن.
‫کار شارلوته.
‫همه چی زیر سر اونه.
‫فکر کنم اَبی تو خطره.
‫باید بریم ‫به دفتر نگهبانی.
‫تنها راهیه ‫که بلدم چطور بهش کمک کنم.
‫بیا.
‫می‌دونم دلت نمی‌خواد، ‫ولی باید بهم اعتماد کنی.
‫باشه.
‫راه دیگه‌ای هم هست؟
‫بیا.
‫نمی‌فهمم.
‫روح بچه‌ها الان اینجاست؟
‫نه، فقط یه روح اینجاست.
‫توی ماریونت.
‫شارلوت.
‫بعد از اینکه کشته شد،
‫بعضی‌ وقت‌ها ‫هنوز اینجا می‌دیدمش.
‫به نظر می‌رسید گیر افتاده
‫توی آخرین احساسی ‫که قبل از مرگ داشت.
‫خشم.
‫ولی یه جعبه موسیقی هست ‫که خواب نگه‌ش می‌داشت.
‫با این جعبه موسیقی خوابش کردم، ولی...
‫...یه چیزی یا یه کسی ‫شکستش.
‫صبر کن. «هنری» همین تازگی یه ‫جعبه موسیقی بهم داد.
‫شاید اومدن از این راه ‫ایده بدی بود.
‫عجله کن.
‫مایک.
‫بیا. بیا. دستم رو بگیر.
‫مایک!
‫بیا.
خیلی‌خب. یالا
یالا، یالا، یالا
‫کجایی؟
‫ونسا، ما اینجا چی کار می‌کنیم؟ ‫چطوری اَبی رو پیدا کنیم؟
‫دارم سعی می‌کنم ردیاب رو ‫بیارم بالا.
‫اَبی فکر می‌کنه این انیماترونیک‌ها ‫دوست‌هاشن،
‫ولی نیستن.
‫اون‌ها دارن به صورت بی‌سیم توسط ماریونت ‫کنترل می‌شن.
‫توسط شارلوت.
‫چی می‌خواد؟
‫پدرم اون رو کشت، ‫ولی اون پدرم رو مقصر نمی‌دونه.
‫اون والدین رو مقصر می‌دونه.
‫همه‌ی والدین رو.
‫باشه. با خواهرِ من ‫چی کار داره؟
‫به نظر میاد ماریونت ‫نیاز به چیزی یا کسی داره
‫که بهش پیوند بخوره ‫تا بتونه حرکت کنه.
‫می‌ترسم هدف بعدیش ‫اَبی باشه.
‫پس چهارتا انیماترونیک هست،
‫و نمی‌دونیم ‫کدومشون اَبی رو داره.
‫همه‌شون بیرونن چون ‫قفل‌های محیطی غیرفعال شدن.
‫سیستمیه که برق ‫انیماترونیک‌ها رو خالی می‌کنه
‫به محض اینکه ‫ساختمون رو ترک کنن.
‫ولی می‌تونیم پیداشون کنیم وقتی ‫ردیاب‌هاشون رو راه بندازیم.
‫صبر کن.
‫گفتی که ماریونت
‫به صورت بی‌سیم کنترلشون می‌کنه؟
‫آره.
‫بلند شو.
‫ببین، تو برو... ‫تو برو داخل شهر،
‫شارلوت رو پیدا کن و فقط سعی کن ‫تا جایی که می‌تونی برام وقت بخری،
‫و من سعی می‌کنم سیگنال رو ‫از اینجا قطع کنم.
‫باشه. بیا.
‫می‌تونیم از این‌ها استفاده کنیم.
‫مایک، باید در موردش ‫بهت می‌گفتم.
‫باید در مورد این مکان ‫بهت می‌گفتم.
‫من، آم...
‫هی، الان نگرانش نباش، ‫باشه؟ فقط برو.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باشه.
‫هی، چطوری در رو ببندم؟
‫دری نیست.
‫دری نیست؟
‫کدوم احمقی ‫اینجا رو طراحی کرده؟
‫خیلی‌خب، ‫کدوم گوری هستید؟
‫باشه.
‫شاید کسی متوجه‌شون نشه.
‫پسر، اون لباس...
‫افسانه‌ایه.
‫نمی‌دونم.
‫به نظر من که یه‌کم الکی میاد.
‫- بی‌ادب نباش. ‫- چی؟
‫منظورم اینه، فقط شبیه ‫اسباب‌بازیه، همین.
‫هی، ما داریم می‌ریم ‫مسابقه بهترین لباس.
‫می‌خوای بیای؟
‫می‌خوام، ولی اول،
‫باید برم کله‌ی ‫چندتا آدمِ خیلی بد رو بکنم.
‫ایول.
‫اون برنده می‌شه.
‫آره.
‫باشه.
‫هر چه بادا باد.
[نفوذ امنیتی]
[فعالسازی نمونه‌های اولیه]
‫باشه، یالا.
‫ایول!
‫ونسا.
‫هی.
‫- اون طرف خبری شد؟ ‫- اولین ردیاب رو پیدا کردم.
‫فردی توی پلاک 175 خیابان الم غربی‌ـه. ‫می‌تونی بری اونجا؟
‫دریافت شد. نزدیکم.
‫هری، بیا تو.
‫داری پشه‌ها رو ‫میاری تو.
‫پشه‌ها، ‫پشه‌ها، پشه‌ها.
‫چطور می‌شه در نداشته باشه؟
‫امکان نداره این کار کنه.
‫باشه.
‫یالا. کجایی؟
‫خوب بخوابی.
سلام؟
‫از اینجا متنفرم.
‫مایک، خوبی؟
‫یا خدا.
‫خواهش می‌کنم، یالا.
‫یالا!
‫من میرم بخوابم.
‫شما به «فِز-فِست» دعوتید.
‫بیاید جشن بگیرید ‫با بانی، فاکسی، چیکا
‫و البته، فردی.
‫اسنک‌های لذیذ، ‫محصولات فوق‌العاده...
‫دری رو باز گذاشتی؟
‫سوز میاد.
‫ولم کردید تا بمیرم.
‫همه‌تون مقصرید.
‫خدایا. خدایا.
‫بیا. بیا.
‫خوبی؟ چیزی نیست.
‫کس دیگه‌ای ‫توی خونه‌ست؟
‫فقط ما. و... اون‌ها.
‫اون‌ها چی‌ان؟
‫باید همین الان از اینجا بریم.
‫بیاید.
‫وایی!
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً.
[انیماترونیک]
‫کار کرد.
‫من دبی هستم. اسم تو چیه؟
‫اسم من بانی‌ـه.
‫می‌تونیم با هم دوست باشیم، دبی؟
‫معلومه که می‌تونیم.
‫دبی، ‫با حیوون‌هات حرف نزن
‫و بگیر بخواب.
‫من میرم ببینم مامانت ‫می‌ذاره تا دیروقت بیدار بمونیم.
‫خب، اگه دارید ‫میرید مرکز شهر،
‫باید حواستون ‫به خرس‌ها باشه.
‫نه، سیرک نیومده تو شهر.
‫امشب افتتاحیه‌ی «فِز-فِست»ـه،
‫فستیوال هنری فرهنگی، ‫محلی و مردمی
‫در بزرگداشتِ نوستالژیک...
‫نه.
‫باشه. یالا مایک.
‫یالا.
‫یا الان یا هیچوقت.
‫...زنجیره غذایی و سرگرمی ‫که مدت‌هاست منحل شده
‫سال گذشته شروع شد به عنوان یک سری
‫از افسانه‌های شهری ‫که شروع به چرخش کردن...
‫نه.
‫خواهش می‌کنم نکن.
‫بس کن!
‫بس کن. بس کن.
‫یالا. کجاست؟
[سیستم وایرلس]
‫آره.
‫نه.
‫کار نمی‌کنه.
‫باید سیگنال رو غیرفعال کنم.
‫یالا.
‫مامانت بهت اهمیت نمیده.
‫- خواهش می‌کنم، فقط بس کن. ‫- نه.
‫اون فقط به فکر خودشه.
‫والدین همه‌شون مثل همن،
‫و من باید به خاطرش تنبیه‌شون کنم.
‫خواهش می‌کنم، بهش آسیب نزن.
‫وارد شدم. وارد شدم.
‫باشه.
‫بله، مطمئنم. [مطمئن هستید؟]
[سیگنال قطع شد]
‫برو، برو!
‫برو، برو، برو.
‫کمک لازم داری؟
‫امشب همه‌تون باید ‫داخل بمونید.
‫- می‌تونن با شما بیان؟ ‫- البته.
‫می‌دونید، به نظر میاد شاید ‫به یه وکیل خوب نیاز پیدا کنید.
‫مایک.
‫ردیف شد، ونسا.
‫غیرفعال شدن.
‫نه.
‫نه. صبر کن.
‫ونسا، یه نقطه دیگه هست. هنوز داره حرکت می‌کنه
‫غیرممکنه.
‫- کجاست؟ ‫- خونه منه.
‫ماریونت.
‫همین الان میرم اونجا.
[راه‌اندازی مجدد سیگنال]
‫مایک؟
‫دارن دوباره روشن می‌شن.
‫سیگنال دوباره فعال شده.
‫حریفشون نمی‌شیم. ‫کمکِ بیشتری لازم داریم.
‫یه فکری دارم.
‫نمی‌دونم ‫صدام رو می‌شنوید یا نه.
‫حتی نمی‌دونم ‫هنوز اینجایید یا نه، ولی...
‫اَبی بهتون نیاز داره.
‫اون الان به کمکتون نیاز داره.
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫اگه هیچ‌کدوم از شما ‫واقعاً بهش اهمیت می‌دادید،
‫همین الان بهش کمک می‌کنید.
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم، من... ‫من نمی‌تونم تنهایی انجامش بدم.
‫یالا، یالا.
‫خراب نشو.
‫مایک.
‫مایک، اونجایی؟
‫رادیاتورم ترکیده.
‫نمی‌دونم چی کار کنم. ‫من نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم برسم به اَبی. من...
‫- ونسا؟ ‫- خدا رو شکر.
می‌خوای برسونمت؟
‫باید برم خونه‌ی مایک.
‫همین الان.
‫ونسا، چه خبره؟
‫چشم‌هایِ دیوونه.
‫اَبی.
‫ونسا.
‫شارلوت؟
‫نه، خنگول.
‫منم، اَبی.
‫شارلوت، چی کار کردی؟
‫بیا بیرون، ‫بیا بیرون، هر جا که هستی.
‫ونسا.
‫بزرگترهای زندگیِ تو هم ‫بهت خیانت کردن.
‫لیاقت محافظت تو رو ندارن.
‫لازم نیست با اون‌ها بمیری.
‫می‌تونی کمکم کنی.
‫ونسا.
‫واقعاً فکر کردی قانون اول ‫قایم موشک یادم میره؟
‫همیشه پشت در رو چک کن.
‫شارلوت، بهم گوش کن.
‫اَبی بی‌گناهه. ‫فقط بذار بره.
‫می‌دونی، ونسا،
‫همیشه برام سوال بود،
‫دقیقاً چی می‌گذره ‫توی سرت؟
‫نه. نه.
‫اَبی.
‫- مایک. ‫- اَبی. هی.
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم چی شد.
‫حالم بده.
‫دوباره عین همون قضیه ‫کیسه پاستیل پرتقالی شده.
‫- خیلی‌خب، می‌تونی وایسی؟ ‫- فکر کنم.
‫- آره؟ باشه. ‫- بیا بریم بیرون.
‫- آره. ‫- آره.
‫بیا. بیا. ‫بیا. بیا.
‫نه، نه.
‫تق، تق.
‫سلام، آبجی.
‫مایکل.
‫ونسا، اینجا چه خبره؟
‫بذار حدس بزنم.
‫هیچوقت بهت در مورد من نگفته.
‫خواهر منه دیگه.
‫همیشه توی گفتنِ حقیقت ‫یه‌کم گزینشی عمل می‌کرد.
‫من مایکل هستم.
‫مایکل افتون.
‫ولشون کن، مایکل.
‫اون‌ها هیچ کار اشتباهی نکردن.
‫پدرتون مُرده.
‫آره.
‫ولی من اینجام ‫تا میراثش رو ادامه بدم،
‫درست به موقع برای «فِز-فِست».
‫خب، خاله‌‌ت کسی بود
‫که علاقه‌ی همه رو به فردی ‫دوباره زنده کرد، اما...
‫باید اعتراف کنم، ‫منم هیزم ریختم تو آتیش.
‫پوششِ عالی‌ایه.
‫منظورم اینه...
‫ما قراره لابلای ‫جمعیت گم بشیم.
‫نصف این شهر ‫تا صبح می‌میرن.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫این بازی نیست.
‫مایکل.
‫تو می‌تونی یه زندگی عادی داشته باشی.
‫ما می‌تونیم یه زندگی عادی داشته باشیم.
‫ونسا، این چیزی‌ـه ‫که فکر کردی؟
‫فکر کردی می‌تونی همینجوری ‫ما رو بفروشی؟
‫بهمون خیانت کنی؟ ‫واسه خودت یه زندگیِ تر و تمیز جور کنی؟
‫تو فرزندِ اونی.
‫تو یه هدف داری.
‫ما همیشه مالِ اون خواهیم بود.
‫برگرد خونه.
‫من الانش هم خونه‌م.
‫به هر حال برام مهم نیست.
‫آره. استخون‌هاشون رو بشکنید.
‫لهشون کنید.
چیزی نیست
‫فردی؟
‫اَبی، تو دختر ‫خیلی خیلی بدی بودی.
‫فکر کردی کجا داری میری، ‫عوضی؟
‫چیکا.
‫چه‌شون شده؟
‫سیستم‌هاشون، دارن... ‫دارن از کار میفتن.
‫اون‌ها ساخته نشدن ‫که از فردی برن بیرون.
‫دارن می‌میرن؟
نه، نباید بمیرید
‫ما فقط داریم می‌ریم.
‫ما دیگه نمی‌تونیم ‫توی اون بدن‌ها بمونیم.
‫دارید می‌رید بهشت؟
‫یه روزی اونجا می‌بینمت؟
‫ولی نه به این زودی‌ها.
‫مایک؟
‫بله؟
‫باید بدونی که ‫وقتی ما بریم...
‫...من دیگه نمی‌تونم ‫نگه‌ش دارم.
‫اون بالأخره میاد بیرون،
‫و قوی‌تر از قبل خواهد بود.
‫کی؟
‫خداحافظ.
‫هی.
‫مایک؟
‫اوه.
‫همه خوبن؟
‫آره، آم... هی، ما باید بریم.
‫باشه.
‫بیا، اَبی.
‫دور و بر ما پیدات نشه.
‫چی؟
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫مایک.
‫فقط دور بمون.
[بعد از تیتراژ ادامه دارد]
[پیتزافروشی فردی فزبر]
‫چرا باید این کار رو ‫توی بارون بکنیم؟
‫چون قراره فردا ‫کل این مکان تخریب بشه.
‫باید هر چی می‌تونیم برداریم ‫تا وقتی هنوز اینجاست.
‫چرا نمی‌تونستیم فقط دکور ‫واسه خانه وحشت بسازیم؟
‫بی‌خیال، اون‌ها ‫جنس اصل رو می‌خوان.
‫تجربه‌ی اصیلِ فزبر.
‫نمی‌تونی کپیش رو بسازی.
‫فقط بگردید.
‫هر چیزی که یه ذره ‫حس نوستالژی بده.
‫ایتن، کجایی؟
‫چیزی پیدا کردی؟
‫این پشتم!
‫پسر، فکر کنم همین الان ‫یه اتاق دیگه پیدا کردم.
‫شوخی نمی‌کنم... فکر کنم ‫یه اتاق دیگه پیدا کردم.
‫همین الان برگرد اینجا!
‫- بله، ایتن! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- مـ... آره.
‫فکر کنم یکیشون رو پیدا کردم. من...
‫فکر کنم یه واقعی‌ش رو پیدا کردم.
‫چطور این هنوز اینجاست؟
‫بوی گند میده.
‫آره، باید این رو با خودمون ببریم.
‫بذار ببینم...
‫- هی، پاتریک، بپوشونش. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫بریم چرخ دستی رو بیاریم. ‫می‌پوشونیش، خب؟
‫آره، آره، آره، آره.
‫هی، بچه‌ها، صبر کنید!
[ادامه دارد]
وارد فضای امن می‌شم
‫سه، دو، یک.
‫این پیام به عنوان ‫یک هشدار در نظر گرفته شده.
‫مایک، کاش وقتِ بیشتری داشتیم
‫بعد از صحبت‌مون ‫در مورد شارلوت،
‫ولی این پیام رو الان می‌فرستم ‫محض احتیاط اگه من...
‫نتونم شخصاً تحویلش بدم.
‫چیزهایی هست ‫که باید ازشون آگاه باشی.
‫من شریک تجاریِ ویلیام افتون بودم
‫برای سال‌های زیادی.
‫و اگرچه تجهیزاتی ‫که از اون زمان برام مونده
‫قدیمی شدن، ‫من هنوز می‌تونم یه سری
‫از انیماترونیک‌ها رو ردیابی کنم.
‫مایک، ماریونت...
‫مایک، فرار کن ‫هر چقدر سریع‌تر که می‌تونی.
‫اون داره میاد سراغت.