.
[.دل تو دلم نیست] [دلم واست یه ذره شده، عزیزم]
[آیا مردها هم می‌تونن پیلاتس برن؟] [بله، می‌تونن و بنا به دلایل مختلفی براشون مفیده]
[کچاپ]
‫لعنتی!
[سلام، شرمنده. انگار قسمت نیست کاره رو بگیری] [یکی دیگه رو استخدام کردن]
‫گندش بزنن!
[عیب نداره. من همینجوریش از زندگیم بُریدم]
‫این صفِ شیرینی‌پزی «نون داغ»ـه؟
‫دقیقاً.
‫خبر داری چقدر ‫طول می‌کشه؟
‫گفتن ‫حدود دو ساعت.
‫وای. خیلی زیاده ‫واسه چند تا کلوچه دارچینی.
‫بار اولته؟ ‫این‌ها فوق‌العاده‌ان.
‫راستش من خیلی ‫اهل شیرینی‌جات نیستم.
‫پس اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من تو برنامه‌ی «کارگُذار»ـم.
‫در واقع پول گرفتم تا ‫برای یکی دیگه تو صف وایسم.
‫این...
‫چه افتضاحی.
‫دانشگاه رفتی؟
‫آره، دانشگاه رفتم.
‫پس چرا کارِت اینه؟
‫کارم این نیست. ‫دارم با «کارگُذار» کار می‌کنم.
‫تو دانشگاه خوب ‫درس نخوندی؟
‫الو. آره، هنوز ‫منتظر اون کلوچه‌ها هستم.
‫گفتن احتمالاً ‫یه ساعت دیگه طول می‌کشه.
‫می‌خوای بزرگ شدی ‫چی کاره بشی؟
‫می‌خوام باستان‌شناس بشم.
‫می‌خوای بهت بگم ‫تهش چی می‌شه؟
‫میری رشته‌ی ‫باستان‌شناسی می‌خونی،
‫بعد فارغ‌التحصیل می‌شی
‫و می‌بینی هیچ کار ‫باستان‌شناسی‌ای وجود نداره.
‫من خیلی وقته ‫بزرگسال شدم.
‫می‌دونی تا حالا ‫چند تا باستان‌شناس دیدم؟
‫صفر.
‫باشه، آرنولد، اینم...
‫میز جدیدت.
‫پس الان نه کار داری، ‫نه یه مدرک به دردنخور،
‫و یه عالمه بدهی.
‫اون‌وقت چی می‌شه؟
‫خب، امیدوارم اینجا رو دوست داشته باشی، ‫چون حدس بزن چی شده؟
‫برمی‌گردی خونه‌ی بابات!
‫یه‌کم پول لازم داری.
‫پس شروع می‌کنی ‫به کار با «کارگُذار».
‫هر کار پاره‌وقت ‫گیریت بیاد قبول می‌کنی.
‫همه‌ش داری کار می‌کنی. [جریمه‌ی پارکینگ شهر لس‌آنجلس]
‫ولی هیچوقت پولت کافی نیست.
‫می‌دونم کلی ‫آرزوهای بزرگ داری.
‫منم یه زمان ‫یه بچه‌ی هندیِ کوچولو بودم.
‫ولی یه خبری برات دارم، ‫مرد کوچولو.
‫رویای آمریکایی مُرده.
[امتیاز جدید: دو ستاره] [با حرف‌هاش تو دل بچه‌ام رو خالی کرد]
‫آره، احتمالاً نباید ‫اون حرف‌ها رو می‌زدم.
‫خیلی ببخشید، بچه‌ها.
‫- امروز تموم کردیم. ‫- چی؟
‫می‌خوام با یه ستاره ‫این خراب‌شده رو داغون کنم.
‫الو، «آرج» هستم ‫از «کارگُذار».
‫خیلی متأسفم، ‫اون‌ها کلوچه‌هاشون تموم شد.
‫آره، پولی برای کلوچه‌ها ‫ازتون کم نمی‌شه،
‫ولی لطفاً کار رو ‫کنسل نکنید.
‫چون اون‌وقت به من پولی نمی‌رسه،
‫و خب، می‌دونید، من ‫تقریباً دو ساعت وایسادم.
‫باشه. ممنون ‫که درک می‌کنید. خداحافظ.
‫- کلوچه‌های من رسیدن! ‫- هی.
‫هی. خیلی ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اوه. پاکت هنوز گرمه.
‫- عالیه. به زودی می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫اون یارو کی بود؟ ‫چطوری کلوچه گیرش اومد؟
‫اون یکی از سرمایه‌گذارهای ماست.
‫کنسل شد؟
‫تو گفتی که ‫این کار رو نمی‌کنی!
‫دیوید اچِ لعنتی!
‫گند بزنن به این زندگی.
[بخت نیک]
[بهشت ابزارآلات]
[!به همکاران‌تون کمک کنید] [کنسروهای اهدایی‌تون رو بذارید اینجا]
‫هی. می‌تونم ‫چند لحظه باهات صحبت کنم؟
‫- حتماً. ‫- اِلِنا هستم از بخش الوار.
‫آرج، فروشنده‌ی کف فروشگاه.
‫گاهی وقتا هم ‫ابزار برقی.
‫تو از محیط کاری ‫اینجا راضی هستی؟
‫نه.
‫دقیقاً.
‫یعنی، می‌دونیم که اون‌ها می‌تونن ‫اینجا خیلی بهتر عمل کنن،
‫و واسه همینم دارم ‫سعی می‌کنم یه اتحادیه راه بندازم.
‫من فقط اینجا ‫پاره‌وقت کار می‌کنم
‫- تا یه‌کم پول جمع کنم و بعدش میرم. ‫- باشه.
‫خب، فقط چون قرار نیست ‫تا ابد یه جا باشی
‫دلیل نمی‌شه که ‫نتونی بهترش کنی.
‫هیچی هیچوقت عوض نمی‌شه.
‫پس جوابت چیه؟
‫تسلیم می‌شی؟
‫من جوابی ندارم.
‫باشه، آرج، ‫فروشنده‌ی کف فروشگاه،
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
[بهشت ابزارآلات]
‫ممنون.
‫چه بوی خوبی میاد.
‫شما «سوآدِرو» تموم کردید. لعنتی! (خوراک گوشت)
‫من عاشق سوآدرو ام.
‫ام، باشه. ‫شب خوبی داشته باشید.
‫هی. من چهار تا دارم. ‫از مال من نمی‌خوای؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫بیا اینجا، ‫النایِ بخش الوار.
‫- با این مخلفات مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫یه‌کم سس سبزش رو ‫زیاد ریختم.
‫- اشکال نداره؟ ‫- این که عالیه.
‫خب، خوابت چطوره، رفیق؟ ‫یه‌کم خسته به نظر میای.
‫وای، ممنون که متوجه شدی.
‫این تیپ جدیدیه ‫که دارم می‌زنم.
‫ببخشید.
‫نه، خیلی خوب نخوابیدم.
‫- راهکاری نداری؟ ‫- راستش، دارم.
‫من از «داستان‌های خواب»
‫تو گوشیم استفاده می‌کنم.
‫تقریباً فقط به حرف‌های ‫این یارو گوش میدم،
‫و اینقدر حوصله‌سربره ‫که بیهوش می‌شم.
‫- باید امتحانش کنم. ‫- همیشه جواب میده.
‫خب تو که اینقدر خوب استراحت می‌کنی، ‫کل روز چی کار می‌کنی؟
‫من وسیله چوبی می‌سازم.
‫آره، واسه همین ‫تو «بهشت ابزار» شروع به کار کردم
‫تا بتونم از اون ‫تخفیف‌ها استفاده کنم.
‫تو چی؟
‫تو چی کار می‌کنی؟
‫ام، من تدوینگرم.
‫مستند تدوین می‌کنم، ‫از اینجور چیزها.
‫من عاشق مستندم. ‫الان داری رو چی کار می‌کنی؟
‫الان، فقط دارم ‫کارهای فریلنسری می‌کنم.
‫امیدوارم به زودی ‫یه کار درست و حسابی دیگه گیرم بیاد.
‫یکی دیگه گیرت میاد. ‫رویاهات رو زنده نگه دار.
‫من یه زمانی یه دختری رو می‌شناختم
‫که همین رو روی ‫دستش تتو کرده بود.
‫جدی؟ ‫الان کجاست؟
‫فکر کنم ‫با یه دی‌جی مزدوج شده.
‫النا، ‫با همون یاروِ کلوچه‌ای؟
‫تا حالا رفتی ‫مهمونی شبونه؟
‫- نه، نرفتم. ‫- اونجا چیزهای ناجور مصرف نکنیا.
‫فکر کنم ترجیح میدم ‫اون کارها رو بکنم
‫ولی مهمونی رو نرم.
‫- این گزینه چطوره؟ ‫- عاشق اینم.
‫هی، ‫آپارتمان جدید چطوره؟
‫ام، دنج و نقلیه.
‫عالیه، عالیه. داشتم ‫با خاله عایشه صحبت می‌کردم. [بابا]
‫پسرخاله‌ی کوچیکت نوین یه کار خیلی خوب ‫تو مایکروسافت پیدا کرده.
‫داره کلی پول در میاره.
‫خوش به حال نوین.
‫شاید اون بتونه کمکت کنه ‫یه کار پیدا کنی.
‫من تدوینگرم. ‫من رو مستند کار می‌کنم.
‫تو مایکروسافت ‫قراره چی کار کنم؟
‫شاید بتونی یه مستند ‫در مورد نوین بسازی.
‫اون خیلی باهوشه، ‫موفقه، خوش‌تیپه.
‫باشه. ام، خب، ‫در موردش فکر می‌کنم.
‫به «شهر خواب» خوش آمدید،
‫پادکست کمک به خواب.
‫حالا، به آرامی حس کنید که هر بخش از بدن شما ‫داره برای امروز خاموش می‌شه.
‫کف پاهاتون، ساق پاهاتون، ‫دست...
‫می‌خوای پادکست رو ‫بدون تبلیغ بشنوی؟
‫برو به کانال ما ‫و همین الان عضو شو.
‫داستان‌های خواب اختصاصی، ‫مدیتیشن و بیشتر دریافت کن.
‫فقط 5.99 دلار در ماه.
[پرایسون]
‫خیلی‌خب. همگی، بیاین دور هم جمع شیم. [مارتا، مدیریتِ فرشته‌ها]
[هلما، سونامی‌ها و بادهای موسمی]
[اریک، سقوط‌های تصادفی]
[رجینالد، الهام‌بخشِ موسیقی] [تمرکز: جاز و جاز فیوژن]
[جرالدین، الهام‌بخشِ ادبی] [ژانرها: معمایی و هیجان‌انگیز]
[اکسل، بهمن‌ها]
[جبرئیل، پیامک‌بازی حین رانندگی]
‫و اونجا بود، ‫این آدم سرگردان،
‫سرش بین دستاش بود، [عزرائیل، افرادِ سرگردان]
‫داشت می‌پرید ‫توی آبشار نیاگارا.
‫همینطور که به لبه نزدیک شد،
‫وحشت چشم‌هاش رو پر کرد ‫همینطور که فکر می‌کرد،
‫«نه. یعنی تموم شد؟»
‫من دستم رو گذاشتم رو شونه‌ش ‫و گفتم،
‫«کِنِت، من یه فرشته‌ام.
‫«اسم من عزرائیله. ‫من اینجام تا نجاتت بدم.»
‫من بهش نشون دادم ‫که برای چی باید زندگی کنه.
‫تصاویری که بازتاب ‫امیدی بود که زندگیش بهش وعده می‌داد.
‫تشویق کردن پسرش ‫تو بازی فوتبال،
‫نشستن کنار همسرش رو کاناپه ‫تو یه یکشنبه‌ی آروم،
‫بازی کردن تو پارک ‫با سگش...
‫شولیس.
‫«حالا می‌بینم که زندگیم ‫همینطور که بود با ارزش بود.
‫«ممنونم که مسیرم رو ‫بهم نشون دادی.
‫«تو یه فرشته‌ی ویژه‌ای.»
‫مارتا؟
‫بله، جبرئیل.
‫هیچ راهی هست که منم وظایف معنادارتری ‫مثل عزرائیل داشته باشم؟
‫من می‌خوام مردم رو راهنمایی کنم،
‫می‌خوام زندگیشون رو عوض کنم، ‫می‌خوام یه آدم سرگردان رو نجات بدم.
‫برای نجات دادن یه آدم سرگردان، ‫باید یه آدم سرگردان پیدا کنی.
‫پیدا کردن یه آدم سرگردان ‫آسون نیست، جبرئیل.
‫و نشون دادن یه مسیر بهشون...
‫فوق‌العاده سخته.
‫ولی من امروز یه نفر رو دیدم. ‫کارش تو صف وایسادنه.
‫اون آماده‌ست که ‫از زندگیش دست بکشه.
‫ولی این وظیفه‌ی تو نیست، ‫هست، جبرئیل؟
‫قضیه‌ی پیام دادن ‫موقع رانندگی چطور پیش میره؟
‫خیلی زیاده. ‫مردم واقعاً عاشق این کارن.
‫این هفته چی داری؟
‫ام، من قراره ‫یه زنی به اسم النا رو نجات بدم،
‫که تو یه جایی به اسم ‫«بهشت ابزارآلات» کار می‌کنه.
‫اون نزدیکه با دنده عقب ‫بکوبه به یه تیر تلفن.
‫ولی تو قرار نیست بذاری ‫این اتفاق بیفته، مگه نه؟
‫نه، نمی‌ذارم.
‫قدم به قدم.
‫آره.
‫بخش لوله‌کشی ‫به خدمات مشتریان نیاز داره.
‫این پارکینگ فقط برای مشتری‌هاست، آقا. ‫نمی‌تونی اینجا بخوابی.
‫می‌دونم. همین الان ‫می‌خواستم برم یه‌کم خرید کنم.
‫جدی؟ به نظر میاد پنجره‌هات رو پوشوندی ‫و رفتی خوابیدی.
‫می‌دونم اینطوری ‫به نظر میاد، ولی...
‫دیگه نبینم ‫اینجا باشی.
‫باشه.
‫سلام، آرج، داداش هندی من. ‫چه خبر، رفیق؟
‫سلام، چطوری، لئونارد؟
‫می‌دونی، لازم نیست هر بار ‫که سلام می‌کنی بگی من هندی‌ام.
‫اوپس. ‫پاکستانی هستی؟
‫کلاً بی‌خیالش شو.
‫- خوبی؟ ‫- هی، یه لطف کوچیک.
‫یه‌کم خمیردندون داری ‫بهم قرض بدی؟ تموم کردم.
‫آره.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم.
‫از اون‌هایی که توش ‫کریستال سفیدکننده داره نداری؟
‫امشب یه قرار مهم دارم.
‫نه، شرمنده. ‫جریان این قرار مهم چیه؟
‫هی، این دختره سوزان، تو اون داروخونه‌ی ‫اون بالای بوربَنک کار می‌کنه.
‫ازش پرسیدم، ‫«هی، چرا تو بوی بلوبری میدی؟»
‫و حالا، ‫داریم می‌ریم سر قرار.
‫- این جواب داد؟ ‫- آره بابا.
‫رفیق، دخترا عاشق اینن ‫که بوها رو بشناسی.
‫این نشون میده تو به جزئیات ‫توجه می‌کنی. امتحانش کن.
‫برو به یه دختر بگو، ‫«هی، دختر، تو بوی ماشین نو میدی.»
‫چون این ‫بوی مورد علاقه‌ی همه‌ست.
‫خب، چرا به سوزان نگفتی ‫بوی ماشین نو میده؟
‫چون اون بوی ‫بلوبری می‌داد.
‫آره، منطقیه. ‫بعداً می‌بینمت، لئونارد.
‫فقط خمیردندون رو فردا بهم بده.
‫هی، می‌بینمت، رفیق.
[مرتب کردنِ گاراژِ جف]
[!مأموریت تأیید شد]
[سلطان سونا]
‫آرج؟
‫آره. من اینجام ‫که گاراژ رو تمیز کنم.
‫عالیه، عالیه. ‫من جفم. باعث افتخاره.
‫صبر کن.
‫تو اون روز تو شیرینی‌پزی ‫«نون داغ» نبودی؟
‫آره، عاشق اونجام.
‫- ولی صفش خیلی وحشتناکه، نه؟ ‫- امیدوارم باشه.
‫من سرمایه‌گذارم، ‫پس ما صف طولانی دوست داریم.
‫رفیقم، دیوید هابرمن، ‫می‌دونی چی کار می‌کنه؟
‫اون به یه نفر پول میده براش تو صف وایسه. ‫تو هم باید امتحان کنی.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫گاراژ از این طرفه. چند وقته ‫داری «کارگُذار» انجام میدی؟
‫چند ماهی می‌شه.
‫باید بگم، ‫برام مثل یه نجات‌دهنده بودن.
‫دستیارم یه مدت پیش رفت.
‫اوه.
‫این یه 930 واقعیه؟
‫همون «بیوه‌ساز»، درسته؟
‫راستش، اصلاً نمی‌دونم. ‫تا حالا حتی نروندمش.
‫- رانندگی با دنده دستی بلد نیستم. ‫- چی؟ باید یاد بگیری.
‫یاد می‌گیرم. ‫ولی اول، گاراژ.
‫خب، من می‌خوام همه‌ی این‌ها بره تو این ‫ظرفای پلاستیکی اینجا،
‫و خیلی خوب می‌شه اگه بتونی یه .جون تازه‌ای هم به این تیوب‌های استخر بدی
‫دلم برای این تی-رکس ‫تنگ شده. پسر منه.
‫- من باید برگردم سراغ حوضچه‌ی آب سردم. ‫- اون چیه؟
‫مثل یه وان آب ‫خیلی یخ و سرده،
‫و من سه دقیقه ‫تو اون می‌شینم،
‫و بعدش میدوم میرم ‫تو سونام برای 15 دقیقه،
‫و بعد چهار بار ‫این کار رو تکرار می‌کنم.
‫ظاهراً برای ‫گردش خون خیلی خوبه.
‫جواب میده؟
‫راستش، اصلاً نمی‌دونم.
‫اگه کارم داشتی، ‫فقط به در سونا بکوب.
‫باشه.
‫باشه، بریم که سرد بشیم.
‫لعنتی!
‫خدا رو شکر.
‫وقتِ پریدنه.
‫یالا.
‫بوم.
‫یا خدا! ‫نگاه کن گاراژم چقدر تمیز شده.
‫- پنج ستاره، رفیق. ‫- ممنون.
‫ببخشید. یه‌کم گشنه‌م شد ‫وقتی تو اون تو بودی.
‫یه‌کم پنیر «بوراتا» می‌خوای؟ ‫اهل بوراتا هستی؟
‫خیلی باهاش آشنا نیستم.
‫شوخی می‌کنی!
‫رفیق، باید امتحانش کنی.
‫- بهترینه. ‫- باشه.
‫- یا خدا! ‫- آره!
‫- عجب پنیر خامه‌ای بود. ‫- چیز باحالیه، نه؟
‫آره. انگار ‫منم اهل بوراتا شدم.
‫به باشگاه خوش اومدی.
‫باشه، رفیق، ‫ممنونم. واقعاً.
‫آره.
‫ام، خب تو دنبال ‫دستیار می‌گردی؟
‫آره.
‫اصلاً به من ‫فکر می‌کنی؟
‫یعنی، ما تازه هم رو دیدیم، ‫و، می‌دونی،
‫من کلی کار تو زندگیم دارم.
‫آره، مثلاً چی؟
‫لیست کارهای الانم؟
‫تعمیر بخاری استخر، ‫خریدن دمپایی روفرشی جدید،
‫پیدا کردن یه کفِ رقص نور ‫برای مهمونیم،
‫و پیدا کردن یه شَمَن که من رو ‫ببره سفر روحی آیاواسکا.
‫واقعاً از هر دری هست، ‫ولی من می‌تونم انجامش بدم.
‫می‌دونی چیه؟
‫من واقعاً ازت خوشم اومد.
‫و خیلی دارم با این ابتکار عملی که ‫الان نشون دادی حال می‌کنم.
‫چطوره یه دوره‌ی آزمایشی یه هفته‌ای بریم، ‫ببینیم چی می‌شه؟
‫- من پایه‌ام. ‫- عالیه!
‫رفقای بوراتا خور برای همیشه!
‫خب، برای یه هفته.
‫اگه خوب پیش بره، ‫اون‌وقت برای همیشه.
‫سلام!
‫سلام.
‫آیاواسکا، می‌تونم برات ‫با یه شمن به اسم «تَمی» هماهنگ کنم.
‫می‌دونم اسمش ‫خیلی شبیه شمن‌ها نیست،
‫ولی ظاهراً، ‫اون شمنِ جرج کلونیه.
‫اوه، اون خیلی آروم به نظر میاد. ‫آره، تَمی رو ردیف کن.
‫باشه.
‫جف اوکی داد.
‫نه، فضای نوشیدنی‌های ‫طبیعی داره می‌ترکونه.
‫آره، خوب به نظر میاد. آره.
‫فقط فایل توضیحات رو برام بفرست. ‫فردا چکش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫دور این نمک زدی؟
‫مگه تو جادوگری؟
‫کف رقص نور،
‫این دو تا داداش ارمنی ‫باحال رو پیدا کردم.
‫می‌تونن انجامش بدن. فقط باید ‫بدونن فضا چقدر بزرگه.
‫کل اون اتاق اون توئه.
‫اوه. داری تو خونه‌ت ‫کف رقص نور می‌ذاری؟
‫آره، این... ‫چهلمین سالگرد تولدم نزدیکه،
‫پس می‌خوام ‫یه‌کم بترکونم.
‫دارم با این ‫طراح رقص، «شبیر»، کار می‌کنم.
‫اون داره یه رقص کامل ‫بهم یاد میده
‫- و همه‌چی. ‫- عالیه.
‫درسته، پس تو میری ‫دست و بعد عقب.
‫- آره. ‫- و بعد یک.
‫هی، آرج، آرج، ‫می‌شه از این فیلم بگیری
‫که اگه خواستم ‫بعداً دوباره ببینمش؟
‫- آره. حله. ‫- دمت گرم.
‫- باشه. از دست‌ها. ‫- آماده‌ای؟
‫آره، از دست‌ها، تو میری، ‫تو، همه، داخل،
‫- عشق! ‫- آره! عالی بود!
‫- گرفتیش؟ ‫- آره، آره.
‫رفیقام قراره کف کنن.
‫می‌دونم دنبال یه چیز خاص ‫برای چهلمین سالگردت بودی.
‫فکر کنم ‫ساعت رو پیدا کردم.
‫این حکاکی ‫پشت قاب رو ببین.
‫«خوشگل بابا». ‫عاشق اینم.
‫- «خوشگل بابا» چند در میاد؟ ‫- ‏250 هزار دلار.
‫بزن بریم.
‫جف، تعمیرکار استخر می‌تونه ‫هفته‌ی بعد بیاد بخاری رو درست کنه.
‫عالیه.
‫خب، به جز اون، فقط ‫اون جلسه‌ی زوم رو تا ده دقیقه‌ی دیگه داری.
‫عالیه. ‫ام، دو تا چیز برات دارم.
‫یه جریمه پارکینگ داری.
‫گذاشتمش پایین ‫تو آشپزخونه.
‫و برات ‫یه کارت اعتباری شرکتی گرفتم
‫برای، می‌دونی، ‫خرج و مخارج و این‌ها.
‫اوه. «شرکت سلطان سونا.»
‫یکه و تنها.
‫- می‌تونم یه چیزی بپرسم؟ ‫- آره.
‫تو دقیقاً چی کار می‌کنی؟
‫ام، من یه شرکت ‫سرمایه‌گذاری خطرپذیر رو می‌گردونم.
‫ما رو شرکت‌های ‫کوچیک‌تر سرمایه‌گذاری می‌کنیم،
‫تو هیئت مدیره‌شون هستم ‫و بهشون مشاوره میدم.
‫«فودزر»، ‫اون اپلیکیشن تحویل غذا،
‫اون یکیش مال ماست.
‫اون، مثلاً، کیوسک‌هایی ‫که تو فرودگاه می‌بینی
‫که هدفون می‌فروشن، ‫اون‌ها مال ما هستن.
‫یه عالمه پول ‫از اون‌ها در میاریم.
‫عالیه. و چطوری ‫وارد این کار شدی؟
‫من و رفیقام، یه کاری رو ‫با دکل‌های تلفن همراه شروع کردیم،
‫اون خوب گرفت.
‫اون پول رو برداشتیم، ‫گذاشتیمش تو این کار تکنولوژی،
‫اونم خیلی خوب گرفت.
‫- و حالا، اینجاییم. ‫- اینجاییم.
[مسافرخونه]
‫سلام، چطوری؟
‫داشتم میومدم ‫که دنبالت بگردم. همه چی خوبه؟
‫سلام.
‫ببین، من آدمِ کنسل کردن نیستم، ولی...
‫داشتم ماشین ‫پسرعموم رو می‌روندم،
‫و داشتم سعی می‌کردم ‫برای یکی یه ویدئو بفرستم
‫از یه سگ که پشتک می‌زنه،
‫و با دنده عقب ‫کوبیدم به یه تیر تلفن.
‫من کاملاً خوبم، ولی باید ‫احتمالاً به این برسم.
‫نه، خیلی متأسفم.
‫خیلی رو اعصاب ‫و یه جورایی بامزه به نظر میاد.
‫مواظب پیام دادن ‫موقع رانندگی باش.
‫هستم. هیچ راهی هست ‫بندازیمش یه روز دیگه؟
‫- مثلاً، حتی فردا؟ ‫- البته.
‫باشه. پس فردا ‫می‌بینمت. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫جلسه‌ی شما کامل شد.
‫ببینید آیا می‌تونید ‫مقداری از این ذهن‌آگاهی رو
‫به بقیه‌ی روزتون بیارید.
‫مدیتیشن تموم شد!
‫باز کردن همه‌ی ‫اون لباس‌هایی که گرفتم تموم شد؟
‫آره، تقریباً. ‫عاشق اینم.
‫آره، باحاله؟
‫- آره. ‫- خب...
‫بذار یه چیزی رو ‫سریع بهت نشون بدم، باشه؟
‫حتماً.
‫خب...
‫خدا نکرده، ‫اگه اتفاق بدی بیفته،
‫فقط می‌خوام بدونی ‫که من اسلحه دارم.
‫تو این کشو ‫همین‌جاست.
‫اینم گاوصندوق. ‫رمزش 1244.
‫اوه.
‫من خیلی اهل ‫اسلحه نیستم.
‫اگه اشکال نداره ‫من احتمالاً فقط قایم می‌شم.
‫هی، منم خیلی ‫اهل اسلحه نیستم،
‫ولی یه چند باری ‫دزدی از خونه
‫تو محله اتفاق افتاد ‫و من ترسیدم.
‫خلاصه، موریس، ‫اون مربی اسلحه‌ی منه،
‫اون می‌گه اگه یکی ‫تو خونه‌ت باشه،
‫مهم‌ترین چیز اینه که ‫اصلاً تردید نکنی.
‫اول شلیک می‌کنی، ‫بعداً سوال می‌پرسی.
‫ممکنه مواد زده باشن ‫یا یه چیزی، تو که نمی‌دونی.
‫دوران بدی شده، رفیق من.
‫راستی، باید ‫به «دانزمور» زنگ بزنی
‫و برام یه رزرو شام ‫برای جمعه شب بگیری.
‫فقط به ماتیاس بگو ‫من دارم میام.
‫اون یه میز خوب ‫کنار پیشخون بهم میده.
‫ام، حتماً.
‫راستی،
‫می‌خواستم بپرسم، ‫من امشب یه قرار دارم،
‫اشکال نداره ‫اگه بعد از این برم؟
‫آره. یه قرار خفن داری؟
‫برنامه چیه؟
‫یه چیز خودمونی. ‫احتمالاً می‌ریم تاکو بخوریم.
‫تاکو؟ چی؟ ‫از دختره خوشت نمیاد؟
‫آره، ازش خوشم میاد. ‫تو از تاکو خوشت نمیاد؟
‫چطوری با هم ‫آشنا شدید؟
‫یه جورایی تو یه ‫تاکو فروشی هم رو دیدیم.
‫و دارید میرید ‫بازم تاکو بخورید؟
‫این دیگه خیلی تاکو شد، پسر.
‫این یه ‫رابطه‌ی تمام-تاکوییه.
‫- خیلی زیاده. ‫- آره. هی، برو دانزمور.
‫اونجا شیکه. ‫خوشش میاد.
‫- خیلی گرون نیست، هست؟ ‫- نه، نه، نه، اصلاً.
‫و حتماً ‫استیک دنده‌ش رو بگیرید، عالیه.
‫خب، بیا در مورد ‫تیپ و لباست حرف بزنیم.
‫یعنی همین رو قراره ‫بپوشی سر قرار؟
‫با لکه‌ی قهوه ‫و همه‌ی این‌ها؟
‫فکر کنم.
‫کت کوچولوی من.
‫من این کت کوچولو رو دارم.
‫یه مدت پیش خریدمش، ‫و پسش ندادم.
‫یه‌کم برام تنگه،
‫ولی می‌تونه ‫عالی تن تو باشه.
‫آره، می‌تونی برای قرار ‫قرض بگیریش.
‫باشه.
‫- آره. ‫- اوه، قشنگه!
‫قشنگ نشست به تنت.
‫حسم شبیه کوین جیمز تو فیلم «هیچ»ـه. ‫(فیلمی با بازی ویل اسمیت)
‫اینم من رو می‌کنه «هیچ» ‫تو فیلم «هیچ».
‫ها. اون آدم باحالیه. ‫ممنونم.
‫- از کتت خوشم اومد. ‫- ممنون.
‫- تو هم خیلی خوش‌تیپ شدی. ‫- ممنون.
‫ام، خیلی خوشحالم ‫که این کار رو کردیم.
‫- منم همینطور. ‫- آره.
‫اولش، ‫یه جورایی ازت بدم میومد.
‫- چی؟ مگه چی کار کردم؟ ‫- آره.
‫یعنی، تو فقط ‫خیلی اینجوری بودی که،
‫«من به خیلی چیزها باور ندارم.»
‫من... یالا دیگه.
‫- من اونطوری حرف نمی‌زدم. ‫- چرا. می‌زدی.
‫«نمی‌دونم.»
‫- نه. بی‌خیال. ‫- می‌زدی. آره، اون تو بودی.
‫و حالا، نگاهت کن.
‫سلام، بچه‌ها، ‫امشب چطورید؟
‫- سلام، شما چطورید؟ ‫- خوبم، ممنون.
‫ممنون. خب ‫برای غذا چی فکر می‌کنید؟
‫دوستم گفت ما حتماً باید ‫استیک دنده بگیریم.
‫خیلی خوب ‫به نظر میاد.
‫غذای مخصوص ماست.
‫درست روی آتیش ‫گریلش می‌کنن. خیلی خوبه.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫- ممنون.
‫- خب ما معمولاً می‌گیم حدود سه تا چهار تا بشقاب برای هر نفر میاریم. ‫- باشه. [میگو با خوراک گریتس به سبک بیل نیل، 45 دلار]
‫همه‌چی اشتراکیه، سبک خانواده. [گوشت با قارچ، 57 دلار]
‫و چند تا نوشیدنی فوق‌العاده هم داریم، [دنده، 129 دلار]
‫اگه بخواید با مسئول ‫نوشیدنی ما در موردش صحبت کنید.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫- یه دقیقه تنهاتون می‌ذارم. ‫- ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫من بدون ‫استیک دنده هم کاملاً ‌خوبم.
‫آره، استیک بزرگیه.
‫شاید ماهی قزل‌آلا رو بگیریم.
‫- قزل‌آلا عالی به نظر میاد. ‫- آره.
‫من راستش خیلی سخت‌گیر نیستم، ‫و گفتن همه‌چی برای اشتراک گذاشتنه.
‫- پس بیا اشتراکی بخوریم. ‫- آره. بیا اشتراکی بخوریم،
‫- سبک خانواده. ‫- آره.
‫یه خانواده‌ی کوچیک، ‫فقط ما دو تا.
‫بدون بچه.
‫بهت می‌گم، من تو نمایش استعدادهای ‫مدرسه‌مون می‌ترکوندم.
‫جدی؟ ‫استعدادت چی بود؟
‫آواز خوندن، بازیگری، ‫همه‌چی.
‫چی می‌خوندی؟
‫هی، بچه‌ها. اینم صورتحساب ‫هروقت آماده بودید.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫[336 دلار]
‫وای. باید ‫حتماً این رو نصف کنیم.
‫نه، نه، نه. من حساب می‌کنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫نگرانش نباش. ‫مهمون من.
‫ممنونم. ‫این...
‫این خیلی دوست‌داشتنی بود.
‫هی، آرج؟
‫هی. ایمیلم رو گرفتی؟
‫برای آیاواسکای ‫امشب آماده‌ای؟
‫آره. ام...
‫تو دیشب از کارت من ‫استفاده کردی که برای خودت شام بخری؟
‫من... من با حسابدارت ‫در مورد اون صحبت کردم.
‫من... من فوراً ‫بهت پسش میدم.
‫فقط تو «دانزمور» ‫یه‌کم تو هچل افتادم،
‫و گارسون یه نوشیدنی گرون ‫بهم پیشنهاد داد.
‫نمی‌دونستم چی کار کنم.
‫- تو نباید این کار رو می‌کردی. ‫- کاملاً می‌فهمم.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫و در اسرع وقت ‫پولت رو پس میدم.
‫واقعاً متأسفم.
‫ام، متأسفانه، ‫ما دیگه نباید با هم کار کنیم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫یعنی، من که پولت رو ‫پس میدم، رفیق.
‫تو خودت گفتی برم اونجا. ‫گفتی گرون نیست.
‫فقط اوضاع رو ‫خراب‌تر نکن، باشه؟
‫فقط، ممنون برای همه‌چی، ‫و واقعاً متأسفم.
‫ام، منم متأسفم.
‫«ظرفیت در حال حاضر تکمیل است»؟
[مرکز اهدای پلاسما]
‫- تا حالا این کار رو کردی؟ ‫- نه.
‫کل فرآیند حدود یک ساعت و نیم ‫تا دو ساعت طول می‌کشه.
‫امشب، ‫قراره کار کنیم
‫با قارچ‌های جادویی و آیاواسکا.
‫خیلی‌خب، سوزن ‫درست میره اینجا.
‫هی.
‫اون تن لشت رو جمع کن.
‫تو رستوران «دنی» ‫جای خوابیدن نیست، رفیق.
‫- ببخشید. ‫- و اون پریزها هم برق ندارن.
‫گوشیت قرار نیست ‫شارژ بشه.
[رستوران دنی]
‫هی!
‫یه «گلف» اینجا پارک بود ‫ندیدی؟
‫همون که سپرش رو ‫چسب نواری زده بودی؟
‫- آره. ‫- بکسل کردن بردنش.
‫بردنش؟ چرا بردنش؟
‫چه می‌دونم.
‫مگه من شکل پلیس‌هام ‫یا شبیه کارگرهای دنی؟
‫دنی.
‫جریمه‌های پارکینگ.
‫آره، به خاطر همینه.
‫هم پول جریمه‌ها رو ‫ازت می‌گیرن هم پول بکسل رو.
‫متأسفم.
‫اگه می‌دونستم شبت ‫اینطوری شده،
‫می‌ذاشتم بیشتر بخوابی، رفیق.
‫سرش بین دست‌هاشه.
‫می‌دونستم.
‫یه آدم سرگردان.
‫آرج، من یه فرشته‌ام. ‫اسمم جبرئیله.
‫من اینجام تا نجاتت بدم.
‫چی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫اسم من رو از کجا می‌دونی؟
‫شاید متوجه نشدی.
‫من یه فرشته‌ام.
‫بال‌ها رو می‌بینی؟
‫من داشتم زیر نظرت می‌گرفتم. ‫همه‌چیز رو در موردت می‌دونم.
‫می‌دونم داری ‫تو ماشینت زندگی می‌کنی.
‫می‌دونم کارت پیش «جف» رو ‫از دست دادی.
‫- چی؟ ‫- حتی می‌دونم که همین الان
‫بخشی از وجودت فکر می‌کنه
‫زندگیت ارزش ادامه دادن نداره.
‫ولی این حقیقت نداره.
‫تو خیلی چیزها ‫برای زندگی کردن داری.
‫بذار بهت نشون بدم.
‫یا خدا! ‫چی شد؟
‫این چیه؟ ‫ما کجاییم؟
‫تصاویری که بازتاب ‫امیدی هست که زندگیت بهت وعده میده.
‫می‌دونم تو پیدا کردن کار ‫مشکل داشتی، ولی نگاه کن.
‫من راننده‌ی یکی از ‫این کامیون‌های باربری می‌شم؟
‫- آره. ‫- هی، آرج.
‫بطری ادرارت یادت نره، داداش.
‫چرا باید ‫بطری ادرار داشته باشم؟
‫زمان‌بندی تحویلت ‫خیلی فشرده‌ست
‫و وقت برای ‫رفتن به دستشویی نداری.
‫در نتیجه، بطری ادرار.
‫باشه.
‫ولی صبر کن، بیشترم هست.
‫می‌دونم الان ‫داری تو ماشینت زندگی می‌کنی، ولی نگاه کن.
‫من و النا ‫با هم ازدواج می‌کنیم؟
‫ام، در واقع، شما دو تا ‫می‌رین پیش مامان اون زندگی می‌کنید.
‫النا، دَریل و مرسدس ‫دارن دوباره میان اینجا.
‫می‌شه شما دو تا ‫تو اتاق نشیمن بخوابید؟
‫و لطفاً صبح هم ‫تخت تاشو رو جمع کنید.
‫چشم، چشم، مامان.
‫هی، کسی سرخ‌کُن بادی ‫من رو ندیده؟ پیداش نمی‌کنم.
‫برای هزارمین بار، جِی، ‫من از سرخ‌کُن تو استفاده نکردم.
‫من فقط دارم اسپاگتیم رو می‌خورم، ‫سرم به کار خودمه.
‫لعنتی.
‫اون یارو کیه؟
‫اون «جِی» همسر ‫خواهرش «پاتریس»ـه که هی با هم قهر می‌کنن.
‫- اون‌ها هم اینجا زندگی می‌کنن. ‫- آرج،
‫تو از شامپو بدن ‫من استفاده کردی؟
‫یه‌کم از شامپو بدنم کمه.
‫یه‌کم شلوغ پلوغ به نظر میاد.
‫ولی شما دو تا در نهایت کارهای ثابت پیدا می‌کنید و می‌رید تگزاس
‫سلام.
‫خب چی گفتن؟
‫اون باید جراحی بشه.
‫باشه، چقدر می‌شه؟
‫ما از پسش بر نمیایم.
‫پس چی ‫به سر «دپر» میاد؟
‫یعنی مجبوریم ‫که...
‫نه.
‫خیلی متأسفم، رفیق.
‫ما باید سگ رو خلاص کنیم؟
‫آره.
‫بیا بهتره ‫از اینجا بریم.
‫این اون چیزی‌ـه که ‫باید براش زندگی کنم؟
‫آره. مشکلش چیه؟ ‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫چون زندگیم مزخرفه!
‫یعنی، بدترین زندگی ‫تو دنیا نیست، ولی لعنتی، رفیق.
‫بطری ادرار؟ سگ مُرده؟
‫من هر کاری که ‫قرار بود رو انجام دادم،
‫و هیچی درست پیش نمیره.
‫می‌خوام باهات ‫صادق باشم، آرج.
‫من واقعاً قرار نیست ‫این کار رو بکنم.
‫یعنی چی؟
‫دارم به عنوان یه فرشته ‫پام رو از گلیمم درازتر می‌کنم.
‫می‌بینی بال‌هام ‫یه‌کم کوچیکن؟
‫نمی‌خواستم ‫چیزی بگم،
‫ولی آره، ‫یه‌کم ریزه‌میزه‌ان.
‫این یعنی من رده پایینم.
‫من معمولاً فقط مسئولم
‫آدم‌ها رو از پیام دادن ‫موقع رانندگی نجات بدم.
‫صبر کن. یعنی داری می‌گی من ‫یه فرشته‌ی نگهبان اقتصادی دارم؟
‫یه جورایی.
‫من فقط دارم ‫سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫می‌خوام تو امید داشته باشی.
‫باید بهت نشون بدم ‫که زندگیت با ارزشه،
‫که ارزش زندگی کردن داره.
‫زندگی من با ارزش نیست.
‫زندگی من فقط در خدمت ‫آدم‌هایی مثل جف‌ـه،
‫آدم‌هایی که ‫واقعاً زندگی می‌کنن
‫و میرن مسافرت ‫و میرن تو حوضچه‌ی آب سرد.
‫تو فکر می‌کنی زندگی جف ‫اون زندگی‌ایه که ارزش زندگی کردن داره؟
‫شاید بتونم بهت نشون بدم ‫که اون زندگی...
‫اونقدرا هم که ‫می‌گن آش دهن‌سوزی نیست.
‫آقا؟
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫چی؟
‫حتماً تو ماشین‌تون ‫خوابتون برده.
‫آره، خوابم برد.
‫مشکلی نیست. ‫به ‌سلامت برید خونه، باشه؟
‫باشه.
‫صبح به‌خیر، آرج.
‫مایلید به خانه بروید؟
‫در حال مسیریابی به خانه.
‫زمان تخمینی رانندگی، ‫یک ساعت و ده دقیقه.
‫جف؟
‫سلام!
‫داشتم اون بالا چند تا بسته ‫که رسیده بود رو باز می‌کردم.
‫اون دمپایی روفرشی‌هایی ‫که می‌خواستی رسید.
‫خیلی باحالن.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫خوبی؟ ‫چیزی لازم نداری؟
‫- نه، من خوبم. ‫- باشه.
‫من میرم ‫بقیه‌ی کارام رو تموم کنم.
‫فقط اگه چیزی خواستی ‫بهم بگو، باشه؟
‫- هی، جف. ‫- آره؟
‫اینجا خونه‌ی کیه؟
‫خونه‌ی تو.
‫داری از زندگی جدیدت ‫لذت می‌بری؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫تو ثروت و موفقیت ‫می‌خواستی، بفرما.
‫یه نگاه خوب ‫به دور و برت بنداز،
‫ببین زندگی جف ‫اونقدرا هم آش دهن‌سوز هست یا نه.
‫بهت سر می‌زنم،
‫و آخر هفته، بررسیش می‌کنیم.
‫- ولی من هنوز خودمم؟ ‫- آره.
‫اسم تو آرج‌ـه، ‫شکل خودتی،
‫ولی همه‌چیز دیگه‌ی ‫زندگی مال جفه.
‫هم خوبش ‫و هم بدش.
‫چه بلایی سر جف اومد؟
‫اون زندگی تو رو داره. ‫اون فکر می‌کنه توئه.
‫پس اون دستیار منه؟
‫آره.
‫پس اون باید هر کاری ‫که من ازش بخوام رو انجام بده؟
‫آره.
‫اگه من گرسنه‌م باشه ‫و یه هله هوله بخوام چی؟
‫برات میاره.
‫هی، جف!
‫چیپس و گواکامولی ‫الان آماده می‌شه.
‫ایول!
‫من میرم ‫بالا تو اتاقت،
‫و باز کردن اون لباس‌ها رو ‫تموم می‌کنم.
‫باشه، دمت گرم.
‫داری از استخر لذت می‌بری؟
‫جبرئیل، فرشته! ‫جف می‌تونه تو رو ببینه؟
‫نه، فقط تو می‌تونی من رو ببینی.
‫خب، باید بگم، ‫تا اینجای کار، عالی بوده.
‫می‌خوای بپری تو استخر؟ ‫مایوت رو بپوشی؟
‫هی، آرج، فقط خواستم یادآوری کنم،
‫این جلسه رو داری.
‫باید احتمالاً ‫کم‌کم آماده شی بری.
‫جلسه؟
‫من هیچی در مورد ‫کار اون نمی‌دونم.
‫قراره چی بگم؟
‫تو می‌خواستی ببینی ‫این زندگی چه شکلیه.
‫وقت کاره، ‫آقای مدیرعامل.
‫- اینم برای شما. ‫- خدایا.
‫بفرما، ‫بزن تو رگ.
‫خدای من!
‫- این سوشی محشره! ‫- خیلی خفنه، نه؟
‫هر روز صبح ماهی رو ‫از ژاپن با هواپیما میارن.
‫چنان محیط‌زیست رو آلوده می‌کنه که نگو
‫- چه عالی. ‫- آره.
‫هی، اون پیشنهاد ‫راه‌اندازی رو که
‫برای رویداد هفته‌ی بعد ‫فرستادم چک کردی؟
‫نظرت در موردش ‫چی بود؟
‫خوب به نظر میومد، فکر کنم.
‫آره؟ عالیه.
‫باشه. خب، آره، ‫همه‌ی کارهای
‫اداری که امروز داشتیم همین بود. ‫خب، چه خبر؟ زندگی چطوره؟
‫همون همیشگی. فقط کار، ‫و حوضچه‌ی آب سرد. تو چطور؟
‫کار دیوونه‌کننده بوده، رفیق.
‫مجبور شدم یکی از ‫دستیارهام، دَرِن، رو اخراج کنم.
‫آره، اون پسر خوبیه.
‫ولی من هفته‌ی پیش ‫یه رویداد بزرگ تو نیویورک داشتم
‫و مسئولیت «حال و هوا» رو ‫سپرده بودم به اون.
‫بعد که رسیدم اونجا، ‫دیدم حال و هوای اونجا افتضاحه.
‫- از این بدم میاد. ‫- آره.
‫شمع‌های اشتباهی.
‫اسپانسر نوشیدنی رو ‫تو پست‌های رسانه‌ها تگ نکرده بود.
‫- نه! ‫- رویداد کلاً رفت رو هوا.
‫- حال و هوا داغون بود. ‫- اون عطری که
‫قرار بود بگیره چی بود ‫و به جاش چی گرفته بود؟
‫قرار بود ‫چوب صندل بگیره.
‫خس‌خس گرفته بود.
‫کل اونجا بوی گند می‌داد.
‫این‌ها که اصلاً یه بو نیستن.
‫- حتماً همه تو رویداد عصبانی بودن. ‫- آره.
‫ولی می‌دونی ‫چیه، رفیق؟
‫من داشتم کلی در مورد، ‫مثلاً، همدلی و بخشش
‫تو این کتاب جدیده از «جی شتی» می‌خوندم، ‫پس براش آرزوی خیر می‌کنم.
‫ممنون. ‫هی، بذار من این رو حساب کنم.
‫رفیق، نه. بزن ‫به حساب شرکت.
‫بالأخره یه «ناهار کاری» بود، درسته؟
‫آره. ‫چرا باید ما پول بدیم؟
‫این بهترین ناهاری بود ‫که تا حالا خوردم!
‫ممنون. باشه، ‫باید بریم دیگه.
‫باید برم یه سر به فروشگاه ورزشی بزنم، ‫یه‌کم خرید کنم.
‫ببخشید، آقا.
‫سلام. ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آره، من گرنت‌ام. شما زنگ زدید ‫که بخاری استخر رو چک کنم.
‫اوه، درسته. ‫خب مشکل چیه؟
‫خب، خبر بد، ‫بخاری ترکیده.
‫احتمالاً باید عوضش کنید.
‫احتمالاً 30 هزارتا برای بخاری،
‫پنج تا هم برای نصب.
‫باشه.
‫مشکلات تو خونه‌ت؟
‫چه خرج‌های سنگینی. حتماً اذیت‌کننده‌ست.
‫خوبه که من ‫یه عالمه پول دارم
‫که هر مشکلی ‫که سر راهم بیاد رو پوشش بدم.
‫بعداً می‌بینمت، جبری‌جون.
‫من رفتم تو سونا.
‫پس اون اصلاً ‫من رو یادش نمیاد؟
‫این نسخه‌ی تو ‫تا امروز وجود نداشت.
‫پس باید ‫دوباره خودت رو معرفی کنی.
‫باشه.
‫النا از بخش الوار.
‫آره.
‫تو یه بار کمکم کردی چند تا الوار پیدا کنم. ‫خیلی مفید بود.
‫خب، خوشحالم که ‫به دردت خورد.
‫اوضاع چطوره اونجا؟
‫تو بخش الوار؟
‫خوبه.
‫خوشحالم. من همین الان ‫تو بخش لوله‌کشی بودم، افتضاحه.
‫من آرج‌ام.
‫خوشبختم، آرج.
‫نظری برای غذا داریم؟
‫یعنی، ما داشتیم ‫به استیک دنده نگاه می‌کردیم.
‫- خیلی خوب به نظر میاد. ‫- همین رو بگیریم.
‫این نوشیدنی عالیه.
‫و این غذا عالی‌تره.
‫مواظب باش. امشب ‫من رو نقرس می‌گیره.
‫خدمت‌رسانی به شما ‫باعث افتخار بود.
‫شام امشب مهمون ما هستید.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫- چی؟ چی؟ ‫- بله.
‫نه.
‫عجب چند روز شگفت‌انگیزی، به گمونم.
‫هی، چطوری؟ ‫چیزی لازم داری؟
‫یه‌کم سرم شلوغه ‫دارم لباس سفارش میدم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫هفته تموم شد، ‫آماده‌ای برگردی؟
‫برگردم؟ ‫منظورت چیه؟
‫یعنی نمی‌بینی چی ‫در مورد زندگی قبلیت خاص بود؟
‫نمی‌بینی یه زندگی با ثروت ‫و موفقیت در نهایت چقدر سطحیه؟
‫نه.
‫ولی واقعاً در مورد ‫تجربه‌ات فکر کردی؟
‫خل شدی؟ ‫من داشتم تو ماشینم زندگی می‌کردم!
‫الان دارم تو ‫این خونه‌ی گنده زندگی می‌کنم.
‫می‌تونم هر چی بخوام بخرم، ‫هر کاری بخوام بکنم.
‫پس کارت چی؟ ‫پس النا چی؟
‫پس بخاری استخر چی؟
‫بخاری استخر به درک!
‫من یه چیزی بهت نشون میدم تا بفهمی ‫زندگیت با ارزشه.
‫تو می‌بینیش و برمی‌گردی. ‫نمی‌تونی همین‌طوری بمونی.
‫پس همه‌چی تموم شد؟ ‫مجبورم می‌کنی برگردم؟
‫نه، من نمی‌تونم این کار رو کنم.
‫پس اگه بخوام بمونم، ‫می‌تونم بمونم؟
‫- آره. ‫- من باید "بخوام" که برگردم؟
‫- درسته. ‫- پس نمی‌خوام برگردم.
‫ولی تو نمی‌تونی این کار رو بکنی!
‫- تو همین الان گفتی می‌تونم. ‫- لعنتی.
‫تو یه نفر رو راهنمایی کردی؟
‫جبرئیل، تو قرار نیست ‫با آدم‌ها حرف بزنی یا دیده بشی.
‫- این رو می‌دونم. ‫- پس چرا این کار رو کردی؟
‫اون یه آدم سرگردان بود.
‫سعی کردم بهش نشون بدم
‫که ثروت قرار نیست ‫همه‌ی مشکلاتش رو حل کنه.
‫و؟
‫به نظر میاد که ‫بیشتر مشکلاتش رو حل کرده.
‫جبرئیل، تو قرار بود ‫به النا کمک کنی.
‫کاری که تو کردی ‫همه‌چیز رو عوض کرده.
‫اون مجبور شد قرارش ‫با آرج رو کنسل کنه
‫و اون یه ‫واکنش زنجیره‌ای رو شروع کرد.
‫قرارشون متفاوت پیش رفت، ‫آرج کارش رو از دست داد،
‫و این چیزی‌ـه که ‫ما رو به اینجا رسونده.
‫تو باید کاری کنی ‫آرج برگرده.
‫و تا وقتی این کار رو نکنی، ‫مجبورم بال‌هات رو بگیرم.
‫ای بابا.
‫برگرد.
‫نمی‌دونستم ‫اوضاعت اینقدر خرابه که نیاز به...
‫مداخله‌ی الهی داری.
‫ولی باید برگردیم ‫به حالت اول، رفیق!
‫زندگی من رو پس بده.
‫که چی؟ که برگردم ‫تو ماشینم زندگی کنم؟
‫- تو توی ماشینت زندگی می‌کردی؟ ‫- آره، جف، تو ماشینم.
‫فکر کردی چرا ‫یه فرشته قاطی ماجرا شد؟
‫چون هم‌خونه‌ای‌هام ‫زیاد بودن؟
‫باشه، این بده.
‫و من این رو قبول دارم.
‫پس کاری که می‌کنم اینه.
‫اگه همین الان ‫برگردیم به حالت اول،
‫من بهت 200,000 دلار میدم.
‫تو بیشتر از این رو ‫میدی پای یکی از ساعت‌هات!
‫داری سر وجودِ خودت ‫با من چونه‌ی الکی می‌زنی؟
‫تو توی ماشینت زندگی می‌کنی!
‫فکر کردم این برات ‫خیلی پول زیادیه.
‫- نمی‌دونم. ‫- چقدر حریصی تو، رفیق؟
‫من حریص نیستم! ‫این پیشنهاد اولیه‌ست!
‫- مذاکره اینطوریه. ‫- کل زندگیت همینقدر می‌ارزه؟
‫تو یه پیشنهاد بده! ‫یه پیشنهاد بده.
‫کافیه، بچه‌ها.
‫تو نمی‌تونی این کار رو بکنی، جف.
‫این تجربه‌ی آرج‌ـه.
‫- ممکنه تو هیچی یادت نمونه. ‫- چی؟
‫باشه، این چطوره؟
‫برگرد به حالت اول، ‫وگرنه تو شیطانی،
‫و این آقای فرشته تو رو ‫برای همیشه می‌فرسته جهنم.
‫نابودش کن!
‫من نمی‌تونم کسی رو ‫بفرستم جهنم.
‫راستش اون بخشِ من نیست.
‫خدای بزرگ، رفیق، ‫تو خیلی به درد نخوری!
‫گوش کن.
‫من تو لس آنجلس ‫رانندگی می‌کنم.
‫من بحران بی‌خانمانی ‫و کارتن‌خوابی رو
‫که گرفتارش شدیم می‌بینم،
‫و نمی‌دونستم که ‫تو هم بخشی از اون بودی،
‫و نمی‌خوام که باشی.
‫ولی با این حال،
‫فکر می‌کنم دزدیدن ‫کل زندگی من...
‫یه‌کم زیاده‌رویه.
‫تو آدم بدی نیستی، آرج.
‫می‌دونم تو نمی‌خوای به جف آسیب بزنی ‫تا یه زندگی خوب داشته باشی.
‫- باشه، برمی‌گردم. ‫- آره! دمت گرم!
‫- ولی چند روز وقت می‌خوام. ‫- برای چی؟
‫که یه‌کم حال و حول کنم، باشه؟
‫یالا، فقط چند روز.
‫جف؟
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه این چیزی‌ـه که ‫حس می‌کنی بهش نیاز داری، من قبول می‌کنم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫باشه.
‫پس تو این مدت، ‫می‌تونم چند هزارتایی بگیرم
‫که بتونم، مثلاً، ‫یه اتاق هتل بگیرم و این‌ها؟
‫آره، آره، بیا برات یه سوئیت خوب ‫تو هتل شاتو مارمونت بگیریم.
‫یا اینکه برو گم‌شو!
‫تو من رو اخراج کردی چون 300 دلار ‫از کارتت کشیدم!
‫چرا این چند روز رو ‫تحمل نمی‌کنی؟
‫دارم می‌بینم قضیه چیه.
‫«بزن پولدار رو داغون کن»، آره؟
‫فکر می‌کنی چون ‫من یه بچه‌ی پولدارِ حوزه‌ی تکنولوژی‌ام،
‫نمی‌تونم زندگی تو رو ‫برای یه مدت کوتاه داشته باشم؟
‫من زندگی تو رو ‫چشم بسته می‌تونم اداره کنم.
‫من از هیچی شروع کردم. ‫من خودساخته‌ام.
‫تو از هیچی شروع کردی؟
‫من از یه خانواده‌ی ‫خیلی، خیلی معمولی اومدم.
‫پدر و مادرت چی کاره بودن؟
‫پدرم جراح ارتوپد بود،
‫و مادرم ‫وکالت می‌کرد.
‫تو یه شرکت خیلی بزرگ.
‫ولی اون پولی نبود ‫که من گرفتم
‫برای اون کار ‫دکل تلفن همراهم.
‫اون از طرف ‫پدربزرگم اومد،
‫که صاحب روزنامه بود.
‫می‌دونی چیه؟
‫از ثمره‌ی زحمت من لذت ببر.
‫من اون بیرون ‫حالم کاملاً خوب خواهد بود!
‫باشه.
‫خب، تو ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوام بهت ‫یه‌کم فضا بدم
‫و چند روز دیگه ببینمت.
‫خداحافظ.
‫هی، جف؟
‫خب، ام، از اونجایی که من بال‌هام رو از دست دادم، ‫به یه جا برای موندن احتیاج دارم.
‫می‌تونم بیام پیش تو؟
‫یعنی، من الان دارم تو این ‫مسافرخونه‌ی کوچیک مزخرف زندگی می‌کنم.
‫چیه، قراره رو یه تخت بخوابیم؟
‫من میرم زیر پتو ‫تو بیا رو.
‫یا من میرم رو ‫تو بیا زیر.
‫هر کدوم که ترجیح میدی. ‫چی می‌گی؟
‫هم‌اتاقی؟
‫الان میام پایین.
‫مثلاً، ‫می‌تونستی پرواز کنی؟
‫نه.
‫بال‌هام خیلی کوچیک بودن.
‫خب، اندازه‌ی بال ‫مهم نیست.
‫- اتفاقاً هست. ‫- چه بد.
‫آهای؟
‫وقت تخلیه‌ی اتاقه.
‫آهای؟
‫یه لحظه.
‫آهای؟
‫وقت تخلیه‌ی اتاقه.
‫من نمی‌خوام تخلیه کنم. ‫می‌خوام اینجا بمونم.
‫می‌خوای بمونی، ‫باید پول بدی.
‫- چقدر پول؟ ‫- ‏125 دلار.
‫من الان اینقدر پول ندارم.
‫اگه نداری، باید تخلیه کنی.
‫چطوره تا امشب ‫بهتون پرداخت کنم؟ اشکال نداره؟
‫- باشه. ‫- ممنونم.
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫یه‌کم پول در بیاریم.
[فودزر]
‫بفرمایید.
‫هی، خبری از ‫املت مکزیکیِ الکس نشد؟
‫ام، 15 دقیقه‌ی دیگه ‫آماده می‌شه.
‫پانزده دقیقه؟
‫- نمی‌دونم، رفیق. ‫- من اینجا دوبله پارک کردم!
‫این بوق‌ها رو می‌شنوی؟
‫این بوق‌ها برای منه!
‫سفارش برای الکس.
‫ممنون. پس چی شد ‫اون 15 دقیقه؟
‫چی می‌خوای بگم؟
‫- از زندگیم متنفرم. ‫- ممنون.
‫یالا! نمی‌تونی ‫دوبله پارک کنی! برو!
‫- یه لحظه. ‫- برو یه کار نگه‌داری از حیوون خونگی پیدا کن!
‫- ببخشید! باشه. ‫- برو، برو، برو!
‫خدای من.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫زدی به یه ماشین.
‫می‌دونم زدم به یه ماشین، ‫می‌تونم ببینم!
‫من به دوربین‌های ‫ماشین خودم عادت دارم
‫و سنسورها و این کوفت‌ و زهرمارها، ‫اون بوق می‌زنه.
‫من به بوق احتیاج دارم!
‫«پیتزا خوشمزه بود. پنج ستاره!»
‫عالیه!
‫‏1.15 دلار بهت انعام دادن.
‫عوضی‌ها!
‫جف، «رنه» داره برای ‫«پوکه بُل»ـش بی‌تابی می‌کنه.
‫آره، بهش بگو تو راهه.
‫چرا اینقدر زود ‫این «پوکه بُل» رو می‌خواد؟
‫بریم «پد تای» ‫مارتین رو هم برداریم.
‫می‌تونم سریع از ‫دستشویی‌تون استفاده کنم؟
‫راننده‌ها نمی‌تونن ‫از دستشویی استفاده کنن.
‫عالیه، ممنون.
‫سفارش آماده‌ست! ‫من غذام رو می‌خوام.
‫تو باید ‫شوخیت گرفته باشه.
‫داری غذای این قوطی حلبی رو ‫قبل از من میدی؟
‫اینطوریه که ربات‌ها ‫پیروز می‌شن، می‌دونی.
‫جف، «اشلی» می‌پرسه ‫پاستا ریگاتونی‌ش کجاست.
‫آره، خب، به اشلی بگو
‫ریگاتونی اون رو دادن ‫به اون یارو قبلیه
‫و بعدش به من ‫شنیتسل مرغ دادن،
‫و حالا من باید برگردم
‫به اون رستوران ‫تا ریگاتونی اون رو بگیرم
‫در حالی که اون‌ها دارن ‫یه ریگاتونی کاملاً جدید درست می‌کنن.
‫فقط بهش بگو زود می‌رسه.
‫برید کنار!
‫دارم رد می‌شم.
‫هی، هی، هی. ‫سس رنچ اضافه‌ش کو، رفیق؟
‫من که، مثلاً، ‫پاکت‌ها رو بسته‌بندی نمی‌کنم.
‫من فقط تحویلشون میدم، پس...
‫باشه، ولی من نمی‌تونم ‫این حجم از بال رو
‫با این مقدار سس رنچ بخورم. ‫می‌فهمی؟
‫قبول دارم این سس رنچ ‫کافی نیست،
‫ولی نمی‌دونم ‫چی باید بهت بگم.
‫باشه، خب، یه سس رنچ، ‫یه ستاره، عوضی.
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن!
‫لعنتی!
‫ما پول کافی ‫در آوردیم، مگه نه؟
‫آره، قطعاً.
‫تا وقتی که این خانمه ‫بذاره با گوشی پرداخت کنیم،
‫اوضاع ردیفه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫تا آخر هفته ‫بهم پولی نمیدن؟
‫این کله‌پوک‌ها نمی‌فهمن ‫من این پول رو الان لازم دارم؟
‫می‌دونی، با این همه پولی ‫که خرج بنزین کردیم،
‫امروز در واقع ضرر هم کردیم.
‫کجا قراره بخوابیم؟
‫بیا رو نکات مثبت ‫ماشین تمرکز کنیم.
‫جاش تنگه،
‫ولی چون صندلی‌های جدا داریم،
‫انگار هر کدوم‌مون ‫تخت کوچولوی خودمون رو داریم.
‫شاید بتونیم یه پرده‌ی کوچولو ‫هم این وسط بکشیم برای حریم شخصی.
‫می‌تونه بامزه باشه.
‫نه.
‫پرده نه، باشه.
‫ولی قول میدی ‫در موردش فکر کنی؟
‫آره، باشه، ‫در موردش فکر می‌کنم.
‫تو خیره‌کننده شدی.
‫تو دلربا شدی.
‫گوش کن، یه سوال ‫دیوانه‌وار برات دارم.
‫می‌خوای این آخر هفته ‫بریم پاریس؟
‫چی؟
‫منظورت «پاریس» پاریسه؟
‫- این آخر هفته؟ ‫- آره.
‫من راستش...
‫جلسه‌ی اتحادیه رو دارم. ‫نمی‌تونم.
‫ولی هیچ راهی هست ‫یه وقت دیگه بریم؟
‫یه جورایی باید ‫همین آخر هفته باشه.
‫چرا باید این آخر هفته باشه؟
‫واقعاً نمی‌تونم توضیح بدم، ‫ولی باید باشه.
‫می‌تونی اون قضیه‌ی ‫اتحادیه رو بپیچونی؟
‫خیلی طول کشید تا ‫همه رو راضی کنم به این کار، من...
‫نمی‌خوام فکر کنن ‫من جدی نیستم.
‫- این چه صداییه؟ ‫- این...
‫صدای ناامیدیه.
‫چون یه نسخه‌ای ‫از زندگی ما وجود داره
‫که توش ما دو تا ‫این آخر هفته می‌ریم پاریس،
‫یه وقت فوق‌العاده‌ای رو ‫با هم می‌گذرونیم.
‫و در عوض، ‫تو باید اینجا بمونی
‫و برای شرایط کاری بهتر ‫تو «بهشت ابزارآلات» بجنگی.
‫و این مزخرفه.
‫چرا مزخرفه؟
‫این زندگی منه.
‫- منظورم اونطوری نبود. ‫- نه. فکر کنم بود.
‫می‌فهمم.
‫ما دو تا ‫زندگی متفاوت داریم.
‫من تو استودیوی طراحی‌م زندگی می‌کنم ‫و رو یه تشک می‌خوابم
‫و تو اینجا می‌خوابی.
‫ولی این زندگی منه، ‫و من باید براش بجنگم
‫چه تو فکر کنی ‫ارزش جنگیدن داره چه نه.
‫- النا، من... ‫- نه.
‫هیچی نگو.
‫من میرم خونه.
سلام، راه نداره با هم صحبت کنیم؟] [...خیلی پشیمونم که
‫یه‌کم خوراکی گرفتم!
‫ما یه مشکل داریم.
‫- چی؟ ‫- آرج.
‫با یه همکارم صحبت کردم.
‫اون تصادف کرده.
‫تو کماست.
‫تو کماست؟
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫داشته پیام می‌داده ‫و رانندگی می‌کرده.
‫چی؟
‫من... من فکر کردم ‫کل کار تو همینه،
‫که نذاری این اتفاق بیفته!
‫من اینجام. ‫نتونستم نجاتش بدم.
‫خب حالا چی می‌شه؟
‫باید صبر کنیم ‫تا از کما در بیاد.
‫اون باید کسی باشه ‫که می‌خواد جابه‌جا بشه.
‫من قبول کردم ‫زندگیمون رو برای چند روز جابه‌جا کنیم
‫از روی محبت قلبی
‫تا اون بتونه یه‌کم خوش بگذرونه.
‫این نمی‌تونه ‫بخشی از معامله باشه!
‫من نمی‌تونم ‫بیشتر از این اینطوری بمونم!
‫از این خوشم نمیاد!
‫تو برو با دوست‌های فرشته‌ات حرف بزن، ‫و این رو درستش کن.
‫این رو برام درستش کن، باشه؟
‫- باشه. ‫- ممنونم!
‫جبرئیل.
‫تو اخراج شدی.
‫چی؟ من اخراجم؟
‫گندی که زدی ‫خیلی بزرگ‌تر از این حرف‌هاست.
‫چه بلایی سرم میاد؟
‫این زندگی رو ‫به عنوان یه انسان ادامه میدی.
‫باید یه راه دیگه باشه.
‫اگه آرج تصمیم بگیره که برگرده
‫و به زندگیش امید داشته باشه، ‫اون‌وقت تو و جف خوب می‌شید.
‫ولی تا اون موقع، ‫تو انسانی.
‫همین الانم دارم حسش می‌کنم.
‫دارم عرق می‌کنم.
‫من... من مام لازم دارم.
‫و معده‌ام ‫یه حس عجیبی داره.
‫فکر کنم...
‫من گرسنه‌مه؟
‫از کجا بفهمم ‫جویدنم تموم شده؟
‫تو تا حالا ‫هیچی نخوردی؟
‫ام، می‌دونی، ‫فکر کنم خودت می‌فهمی.
‫اگه خفه بشم چی؟ ‫خیلی دیدم اینطوری بشه.
‫فقط اون همبرگر رو ‫بخور، باشه؟
‫- وای. ‫- آره؟
‫این خوبه.
‫شبیه هیچی نیست ‫که تجربه کرده باشم.
‫آره، رفیق.
‫نه؟ یه ناگت مرغ بخور.
‫آها! ‫اتفاق افتاد، دیدی؟
‫غریزه‌ات فعال شد.
‫آره!
‫- از این حتی بیشتر خوشم اومد. ‫- آره.
‫یه‌کم میلک‌شیک بخور.
‫وای.
‫جف، می‌تونی تصور کنی برای هزاران سال ‫توت‌فرنگی‌ها رو ببینی
‫ولی هیچوقت واقعاً اون طعم شیرینِ محصور شده ‫در اون توت‌های جادویی رو نچشیده باشی؟
‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫و اگه بخوام صادق باشم، ‫این یه میلک‌شیک شکلاتی‌ـه.
‫قراره چی کار کنیم، جف؟ ‫من می‌ترسم.
‫ما هیچ پولی نداریم،
‫و من همین الانشم ‫خیلی دارم عرق می‌کنم.
‫خب من آنلاین گشتم ‫که میانگین کما چقدر طول می‌کشه.
‫دو هفته. ‫اونقدرام بد نیست، می‌دونی.
‫پس ما فقط باید پول کافی در بیاریم ‫تا وقتی این یارو بیدار می‌شه.
‫فردا، میرم دفتر کار قبلیم.
‫من همه‌چیز رو در مورد همه‌ی شرکت‌هایی ‫که روشون سرمایه‌گذاری کردن می‌دونم.
‫پس، یه‌کم اطلاعات ‫بهشون میدم
‫که باعث بشه ‫مثل یه نابغه‌ی مالی به نظر بیام.
‫در جا استخدامم می‌کنن.
‫برای هر دومون ‫پول کافی می‌شه.
‫فردا از اون مسافرخونه ‫میایم بیرون.
‫آها.
‫آها!
‫تو پسر خوش‌اشتهایی هستی، ها؟
‫آره، من پسر خوش‌اشتهایی‌ام.
‫معلومه که هستی.
‫ولم کن! ‫ولم کن!
‫کار رو گرفتی؟
‫قیافه‌م شبیه ‫کسایی‌ـه که کار رو گرفتن؟
‫نه!
‫اون‌ها متهمم کردن ‫که فایل‌هاشون رو هک کردم،
‫و بعدش رسماً ‫تهدیدم کردن که من رو می‌کُشن.
‫- نه. ‫- آره.
‫ناگت مرغ می‌خوای؟
‫بله، البته که من به ‫حریم خصوصی بیمار احترام می‌ذارم.
‫فقط باید بدونم،
‫شما هیچ آدم هندی ‫اونجا دارید که تو کما باشه؟
‫بله، راستش من ‫چندین بار زنگ زدم.
‫الو؟ الو؟
‫فکر نکنم ‫دیگه اطلاعات بیشتری
‫در این مورد بهم بدن.
‫سه هفته گذشته،
‫من برای یه میلیون ‫کار درخواست دادم.
‫یا اصلاً ‫جوابی نمی‌گیرم
‫یا یه کلاهبرداریه ‫که آدم‌ها فقط می‌خوان
‫براشون عکس ‫از پاهام بفرستم.
‫داری به من گوش میدی، ‫جبرئیل؟
‫ببخشید. اینترنت محشره، جف.
‫می‌خوام کمکت کنم ‫کار پیدا کنی،
‫ولی همزمان می‌خوام ‫عکس بچه فیل‌ها رو هم ببینم.
‫این یارو رو نگاه کن، ‫داره تو رودخونه حموم می‌کنه.
‫اسمش الیوره.
‫من دیگه نمی‌تونم ‫خرج هر دومون رو بدم.
‫تو باید یه کار پیدا کنی، جبرئیل.
‫- یه کار؟ ‫- آره.
‫وای. ‫یعنی می‌خوام چی کاره بشم.
‫یه معمار، یه دانشمند.
‫شاید بخوام ‫با حیوون‌ها کار کنم.
‫شاید بتونم ‫با بچه فیل‌ها کار کنم.
‫شاید.
‫ولی احتمالاً نه.
‫یالا، جبرئیل.
‫باید سریع‌تر ‫بجنبی، لطفاً.
‫کار دیگه‌ای هم ‫انجام می‌دیم
‫یا فقط کل شب ‫ظرف می‌شوریم؟
‫فقط شستن ‫ظرف کل شب.
‫اولین چک حقوقم.
‫فلیپه، اولین چک حقوقم.
‫خوبه، جِب.
‫شوخیت گرفته.
‫فلیپه، یه مشکلی ‫تو چک من هست!
‫چک تو چه مشکلی داره، جِب؟
‫پولش کافی نیست. ‫پولش کجاست؟
‫اون‌ها یه عددی پرداخت کردن،
‫و بعد کلی پول ‫برای همه‌ی این چیزهای دیگه کم کردن.
‫بذار ببینم، جِب.
‫این پول میره برای دولت محلی، ‫دولت فدرال،
‫بیمه‌ات، ‫و تأمین اجتماعی‌ات.
‫واسه همینه که پولش کمتره.
‫من نمی‌تونم با این پول ‫زندگی کنم.
‫شاید باید ‫یه شغل دیگه پیدا کنی.
‫یه شغل دیگه؟
‫من همه‌ش دارم ظرف می‌شورم. ‫کِی می‌تونم یه کار دیگه بکنم؟
‫نمی‌دونم. ‫من سه تا شغل دارم.
‫- چی؟ ‫- من اینجا کار می‌کنم،
‫مکانیک هستم،
‫و تو یه «اتاق فرار» هم ‫پارکبان هستم.
‫من فکر می‌کردم یه شغل ‫پول کافی برای همه‌ی چیزهام بهم میده
‫و یه‌کم پول اضافه ‫که خرج چیزهای باحال کنم.
‫متأسفم، جِب. ‫اوضاع همینه.
‫- چه حسی داری؟ ‫- خوبم.
‫فردا روز بزرگیه. ‫هیجان‌زده‌ای؟
‫- آره. آماده‌ام برم خونه. ‫- خوبه.
‫خب، گوش کن.
‫از وقتی تو اینجا بودی، ‫دو تا مرد بودن
‫که هی سراغت رو ‫می‌گرفتن،
‫یه‌کم مشکوک به نظر میومدن.
‫یکی، مو فرفری، ‫خیلی بی‌مزه.
‫اون یکی، مو بلند،
‫خیلی جذاب.
‫یه جورایی شبیه ‫پسرهای بده، ولی با یه دل مهربون.
‫می‌دونم داری ‫در مورد کی حرف می‌زنی.
‫- آره، می‌شناسمشون. ‫- شاید باید بهشون زنگ بزنی.
‫به نظر خیلی نگران میومدن.
‫می‌تونی شماره‌ی من رو ‫به اون قد بلنده بدی.
‫از نظر من مشکلی نداره.
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫وقتی آدم‌ها ‫اینطوری تصادف می‌کنن...
‫هیچوقت مشکل ‫حافظه پیدا می‌کنن؟
[ایزا رامن]
‫اینجا کجاست؟
‫«جاده‌ی استون کنیون»؟
‫این آدرس منه.
‫«تحویل برای آرج»؟
‫اون از کما در اومده.
‫اون از کما در اومده!
‫جف؟
‫این اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫اون پیک «فودزر» منه؟
‫سلام، خیلی ممنون.
‫الان چه خبر شده؟
‫تو از کما در اومدی ‫و داری رامن سفارش میدی؟
‫چرا بهم زنگ نزدی، آرج؟
‫بهم گفتن ‫ممکنه اینطوری بشه.
‫به خاطر کما، یه‌کم دچار ‫مشکلات حافظه شدم.
‫خیلی متأسفم، ‫ولی من تو رو یادم نمیاد.
‫من رو یادت نمیاد؟
‫بروشور. ‫بذار بروشور رو بهت بدم.
‫بفرما.
‫بهش می‌گن ‫فراموشی گسسته.
‫به خاطر داروهاییه که برای درمانم ‫بعد از تصادف استفاده می‌کردن.
‫آسیب مغزی ‫خیلی جدی‌ای بود.
‫داری سر به سرم می‌ذاری، پسر؟
‫تو واقعاً ‫من رو یادت نمیاد؟
‫شاید بتونیم سعی کنیم ‫حافظه‌م رو برگردونیم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- جف!
‫چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫تو نمی‌دونی من کی‌ام؟
‫اگه بروشور رو بخونی، ‫می‌تونه خیلی کمکت کنه.
‫«مدت زمان ‫از دست دادن حافظه می‌تونه متفاوت باشه
‫«بسته به دلیل مشخصِ کما.
‫«در بعضی موارد، حافظه ممکنه ‫به مرور زمان با درمان بهتر بشه.
‫«در موارد دیگه، ‫از دست دادن حافظه...
‫«ممکنه دائمی باشه.»
‫وای.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫تو الان گفتی، ‫«این اصلاً خوب نیست»؟
‫معلومه که ‫اصلاً خوب نیست!
‫این خیلی، خیلی، ‫خیلی بده، جبرئیل.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من می‌خوام با خدا حرف بزنم.
‫خدا رو برام بیار. ‫من همین الان یه جلسه با خدا می‌خوام.
‫اون دیگه در حد ‫من نیست.
‫پس رئیست کیه؟ ‫برای کی کار می‌کنی؟
‫مارتا.
‫مارتا؟
‫تو برای یه فرشته ‫به اسم مارتا کار می‌کنی؟
‫مارتا.
‫چه بلایی سرت اومده، ‫جبرئیل؟
‫تو کلاً بی‌خیال شدی.
‫الان سیگار می‌کشی؟
‫ولم کن، جف. ‫ازش خوشم میاد. این تنها چیزی‌ـه که دارم.
‫خواهش می‌کنم ‫از من ناامید نشو.
‫تو می‌خوای ظرف بشوری ‫و سیگار بکشی
‫یا می‌خوای ‫بال‌هات رو پس بگیری؟
‫تو می‌تونی پس‌شون بگیری، پسر. ‫می‌دونم که می‌تونی. فقط فکر کن!
‫دوستش النا.
‫اون کسی بود که من در اصل ‫قرار بود بهش کمک کنم،
‫ولی نکردم، ‫و اون از مسیرش خارج شد.
‫شاید بتونم کمکش کنم ‫برگرده به مسیرش
‫و این کمک کنه آرج ‫برگرده به مسیرش.
‫و اون‌وقت اون بخواد ‫که برگرده.
‫و اون‌وقت من ‫بال‌هام رو پس می‌گیرم.
‫و اون‌وقت تو هم ‫زندگیت رو پس می‌گیری!
‫همین رو من می‌خوام. ‫می‌دونستم می‌تونی انجامش بدی، پسر!
‫کارت خوب بود. تو می‌تونی ‫انجامش بدی، جبرئیل.
‫- آره، آره. ‫- هی، جبرئیل،
‫اونجا چی کار می‌کنی؟ ‫وقت استراحتت تمومه.
‫لازمت دارم، لطفاً.
‫- باید برگردی به رستوران. ‫- باشه، فلیپه.
‫باید اول ‫شیفتم رو تموم کنم.
‫دمت گرم، رفیق.
[...پشت‌پرده‌ی اتحادیه‌ها] واقعاً می‌خواید بدون هیچ تضمینی] [حق عضویت‌شون رو بدید؟
[رأی مخالف بدید]
‫این خود حقیقته.
‫من تو کار قبلیم ‫اتحادیه داشتم،
‫تنها کاری که می‌کردن این بود که ‫از چک ما پول کم می‌کردن،
‫هیچ کاری برامون نکردن.
‫ولی، کِربی، چطور می‌تونی این رو بگی ‫وقتی این اصلاً ما نیستیم؟
‫برای من که شبیه ‫همون مزخرفاته.
‫اگه این حقیقت نیست، ‫پس چیه؟
‫حقیقت اینه که یکی ‫از اعضای تیم ما
‫هفته‌ی پیش تو فروشگاه ‫دچار حمله‌ی عصبی شد،
‫چون داشت انتخاب می‌کرد ‫کدوم قبض‌ها رو پرداخت کنه،
‫نگران بود که ‫از خونه بیرونش کنن.
‫و می‌دونم اون تنها کسی نیست ‫که با این مشکل روبه‌روئه.
‫یعنی، بچه‌ها، ‫اون‌ها دارن به ما
‫شیفت‌های پشت سر همِ بیشتر و بیشتری میدن،
‫آموزش کمتر، ‫مسئولیت‌های بیشتر.
‫و در عوض چی گیرمون میاد؟
‫‏25 سنت افزایش حقوق ‫و یه «خسته نباشی»؟
‫این کاملاً ممکنه که ‫اینجا هم به خودش اهمیت بده هم به آدم‌های توش،
‫ولی اون‌ها هی دارن ‫کمتر و کمتر به ما میدن
‫چون ما به همین راضی می‌شیم.
‫خب قراره چی بشه؟
‫قراره همیشه راضی بشیم؟
‫یا قراره ‫دهنشون رو سرویس کنیم؟
‫آره!
‫و می‌دونید دیگه چیه؟
‫چرا باید به ‫مالیات و تأمین اجتماعی پول بدیم؟
‫اون پول باید ‫خرج چیزهای باحال بشه،
‫مثل ناگت مرغ ‫و میلک‌شیک.
‫میلک‌شیک خوبه، ‫ناگت مرغ خوبه.
‫این حقیقته.
‫و سگ‌ها.
‫من چند روز پیش برای اولین بار ‫به یه سگ دست زدم.
‫شاید اون‌ها هم باید ‫مزایا بگیرن.
‫اون‌ها این همه شادی میارن، ‫و چی گیرشون میاد؟
‫یه ناز رو سرشون ‫و یه بیسکوییت.
‫کافی نیست!
‫ما می‌تونیم بهتر باشیم.
‫و «بهشت ابزارآلات» ‫می‌تونه بهتر باشه.
‫برای ما ‫و برای سگ‌ها.
‫هی، داداش.
‫تو کدوم بخش ‫کار می‌کنی؟
‫من اینجا کار نمی‌کنم.
‫من ظرف‌شورم
‫تو یه رستوران ‫کباب کره‌ای سلف سرویس.
‫من نباید اینجا باشم؟
‫آره.
‫نه.
[نتایج رأی‌گیری برای تصویب] [موافق 39 - مخالف 112]
‫خوبی، جِب؟
‫سلام، فلیپه.
‫نه، نیستم.
‫فقط ناراحتم.
‫من گند زدم به اوضاع.
‫واسه همینه که از ‫کار قبلیم اخراج شدم.
‫چی کار کرده بودی؟
‫من یه فرشته بودم.
‫آدم‌ها رو وقتی داشتن ‫پیام میدادن و رانندگی می‌کردن نجات می‌دادم.
‫باحاله، قشنگه.
‫یالا، جبرئیل.
‫شاید بتونی ‫اون نوشیدنی‌ت رو بذاری زمین.
‫تو نباید اینطوری باشی. ‫چی می‌خوای؟
‫من کار قبلیم رو می‌خوام.
‫می‌خوام چیزی که ‫خراب کردم رو درست کنم.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫تو یه مرد خوش‌تیپ ‫و مهربونی.
‫من بهت باور دارم، ‫ولی تو توی وضعیت بدی هستی.
‫باید ‫روحیه‌ت رو تقویت کنیم.
‫امشب بعد از شیفتت ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم. چرا؟
‫بیا بریم برقصیم.
‫این عوضی ‫تعطیلات من رو دزدید.
‫امیدوارم بهت خوش بگذره.
‫«همکار گرامی فودزر،
‫«هفته‌ی آینده، ما در حال تغییر ‫به تحویل عمدتاً رباتیک هستیم.
‫«امتیاز شما به ‫آستانه‌ی ما نمی‌رسد»؟
‫«حساب کاربری شما ‫فوراً مسدود شد.»
‫لعنتی!
‫- جف؟ ‫- بله؟!
‫چی شده؟
‫این خیلی سخته، رفیق.
‫مثلاً، چطوری ‫آدم‌ها این کار رو می‌کنن؟
‫چطوری همه ‫اینقدر بدبخت نیستن
‫و همه‌ش عصبانی نیستن؟
‫من حتی ‫اوضاعم اونقدرام بد نیست،
‫و به زور دارم ‫اینجا دووم میارم.
‫تو زندگی قبلیم، تنها کاری که می‌کردم این بود که می‌رفتم مسافرت
‫و تو جلسه‌های زوم خیلی، خیلی آسون و دلپذیر ‫شرکت می‌کردم.
‫من اون رو پس می‌خوام!
‫لعنتی، پلیس‌ها.
‫همین رو کم داشتیم!
‫برام توضیح میدی ‫چطوری ماشینم رو پس بگیرم؟
‫برو پارکینگ پلیس،
‫همه‌ی جریمه‌های پارکینگ ‫پرداخت نشده‌ات
‫و هزینه‌ی بکسل رو پرداخت کن.
‫هر روزی که ماشینت اونجا بمونه، ‫هزینه‌ی پارکینگ میره بالاتر.
‫چه سیستم عالی‌ای. ممنونم.
‫همین اتفاق ‫برای آرج هم افتاد.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫بعد از اینکه اخراجش کردی، ‫رفت پلاسما اهدا کنه
‫و بعدش تو رستوران «دنی» ‫از حال رفت،
‫و وقتی بیدار شد، ‫ماشینش بکسل شده بود.
‫عجیبه.
‫قراره چی کار کنیم؟
‫واقعاً نمی‌دونم، رفیق.
‫جایی برای زندگی نداریم. ‫منم الان هیچ کاری ندارم.
‫ما واقعاً فقط ‫به یه‌کم پول احتیاج داریم.
‫- چی؟ ‫- «خوشگل بابا».
‫ساعت‌هام.
‫می‌تونیم ساعت‌هام رو برداریم!
‫- ساعت‌هات؟ ‫- آره!
‫بزن بریم!
‫اینجا چه خبره؟
‫تولد منه.
‫تولدت مبارک.
‫نه، الان تولد آرج‌ـه،
‫اون مهمونی تولد40 سالگی من رو دزدیده!
‫من حتی تولدمم یادم نیست.
‫هنوز می‌تونیم ‫ساعت‌ها رو برداریم؟
‫آره، اون که ‫یادش نمیاد ما کی هستیم.
‫مشکلی نیست. ‫این اتفاقاً خوبه.
‫من مخفیانه میرم بالا.
‫هنوز رمز ‫گاوصندوق یادمه.
‫اگه بتونم «خوشگل بابا» رو بردارم، ‫نون‌مون تا آخر عمر تو روغنه.
‫باید شوخیت گرفته باشه.
‫اون رقص من رو دزدیده!
‫کل این‌ها ‫ایده‌ی من بود!
‫تو این کار رو کردی. ‫تو تولدم رو خراب کردی.
‫جف، ساعت‌ها.
‫آره، باشه، باشه.
‫چند تا یارو دارن ‫از پله‌ها محافظت می‌کنن.
‫من میرم یه دوری بزنم، ‫سعی می‌کنم منتظر بمونم برن،
‫شایدم یه سری ‫به اون میز بوفه بزنم.
‫اون حتی کترینگ منم دزدیده!
‫لعنت بهش.
‫آره، من برمی‌گردم.
‫تو، می‌دونی، ‫کار خودت رو بکن. قاطی جمع شو.
‫اون بوی ‫بلوبری می‌داد.
‫بعداً می‌بینمت، ‫لئونارد.
‫رفیقش از باشگاه؟
‫سلام! حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫این تولد من نیست، تولد شماست!
‫نه، تَنِر، ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫به اون اثر هنری تکیه نده، رفیق!
‫این نقاشی یکی دیگه‌ست، ‫محض رضای خدا.
‫چرا من با این ‫احمق‌ها رفیق بودم؟
‫جف اینجاست؟
‫نه.
‫ولی یه‌کم شکلات قارچی داریم، رفیق. ‫یه ناخنک می‌زنی؟
‫- اوه، شکلات. ‫- بزن بریم.
‫ممنون.
‫مزه عجیبی میده.
‫- می‌تونم یکی دیگه بخورم؟ ‫- حتماً.
‫بزن، سلطان.
‫النا؟
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من در حال حاضر دارم ‫اردور سالمون سرو می‌کنم.
‫تولدت مبارک.
‫- ممنون. ولی چی... ‫- من شروع به کار کردم
‫برای این شرکت کترینگ ‫به عنوان کار جانبی.
‫نمی‌دونستم این ‫آدرس توئه تا اینکه رسیدم به خونه.
‫من باید برگردم سر کارم.
‫و...
‫راستی، حرکات رقصت قشنگ بود.
‫هی. تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫خوبی؟
‫من نباید ‫اینجا باشم، لئونارد.
‫این خونه، این مهمونی، ‫مال من نیست.
‫انگار از یکی دیگه ‫دزدیدمش.
‫- از سرخ‌پوست‌ها؟ ‫- نه، اون‌ها نه.
‫هی، هر کی ‫همچین بساطی داشته باشه،
‫از یکی دیگه دزدیدتش.
‫هی، اون خدمتکار ‫که موهاش بلند بود رو دیدی؟
‫- اون دختر سیاه‌پوسته؟ ‫- آره.
‫چیه، چون من سیاه‌پوستم، ‫فکر می‌کنی می‌دونم کجاست؟
‫فکر می‌کنی من می‌تونم ‫همه‌ی آدم‌های سیاه‌پوست تو مهمونیت رو ردیابی کنم؟
‫منظورم این نبود.
‫ما یه مدتی با هم بودیم.
‫اون عالیه. ‫ولی من زیادی لاکچری‌ام.
‫یه جورایی ما رو از هم جدا کرد.
‫تو لاکچری هستی.
‫ولی خوش‌قلبی.
‫وقتی من رو دیدی، ‫من فقط یه یارو تو خیابون بودم.
‫و تو برام یه آپارتمان گرفتی.
‫برام یه تاکسیدوی ‫سفارشی گرفتی.
‫من اینجا دارم ‫سالمون کروس...
‫کروس... کروسا...
‫حتی نمی‌تونم چیزهایی ‫که دارم می‌خورم رو تلفظ کنم.
‫شاید اون فقط نمی‌دونه ‫تو واقعاً کی هستی.
‫هی.
‫هی!
‫مهمونیت یه جورایی خلوت شد.
‫آره، انگار شد.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره.
‫الان داری چی کار می‌کنی؟ ‫می‌خوای یه دقیقه بشینی؟
‫باید اینجا رو تمیز کنم.
‫به نظر میاد ‫کارشون تقریباً تموم شده.
‫یالا، چی شده، ‫الان ازم بدت میاد؟
‫نه، ازت بدم نمیاد.
‫می‌دونی، تو ‫تنها آدمی هستی اینجا
‫که می‌خواستم باهاش وقت بگذرونم،
‫و همه‌ی آدم‌های دیگه ‫بالأخره رفتن.
‫نظرت چیه؟
‫می‌خوای خوش بگذرونی؟ ‫هنوز کف رقص نور رو داریم.
‫من باختم.
‫پس جوابت چیه؟ ‫تسلیم می‌شی؟
‫تو توی یه خونه‌ی گنده ‫با یه استخری
‫و داری بهم می‌گی تسلیم نشم، ‫بجنگم.
‫چطور می‌تونم با یه ‫شرکت غول‌پیکر بجنگم
‫وقتی دارم می‌جنگم ‫که فقط زنده بمونم؟
‫اجاره‌خونه‌ام رفت بالا.
‫آپارتمانم رو از دست دادم. من...
‫من دارم تو ماشین ‫پسرعموم می‌خوابم، آرج.
‫هیچوقت ‫باورم نمی‌کنی، ولی...
‫...منم جای تو بودم.
‫حتی اگه بوده باشی، ‫الان اینجایی.
‫و اینجا قشنگه.
‫لعنتی! من می‌خوام برم.
‫من می‌خوام برم ‫پاریس، ولی...
‫من می‌دونم اون پایین ‫رو زمین چه خبره.
‫و به جای اینکه ‫این بالا باشم
‫و گرون‌ترین نوشیدنی ‫که داری رو بخورم،
‫فکر کنم ترجیح میدم ‫اون پایین باشم...
‫و بجنگم تا ‫آدم‌های بیشتری رو بیارم اینجا،
‫به جای اینکه فقط ‫خودم باشم.
‫من باید برم.
‫«خوشگل بابا».
‫تو بهم شلیک کردی!
‫نه، جف! حالت خوبه؟
‫چرا بهم شلیک کردی؟
‫تو گفتی، «تردید نکن. ‫اول شلیک کن، بعداً سوال بپرس.»
‫فکر کردم تو یه دزدِ معتادی!
‫من این رو گفتم؟
‫تو من رو یادت میاد؟
‫وقتی برات اون رامن و پیراشکی رو آوردم، ‫من رو یادت بود!
‫- می‌دونستم! ‫- خیلی متأسفم!
‫دارم زنگ می‌زنم 911!
‫- همین الان زنگ می‌زنم! ‫- تو یه عوضی لعنتی هستی.
‫می‌دونستم! تو بهم دروغ گفتی ‫و بهم شلیک کردی!
‫تو آدم بدی هستی، آرج!
‫نمی‌تونم گوشیم رو پیدا کنم!
‫از مال من استفاده کن!
‫آرج؟
‫جف، حالت خوبه؟
‫جبرئیل، به یه فرشته ‫که کارش گلوله‌ست زنگ بزن!
‫هیچ راهی برای ‫تماس باهاشون ندارم،
‫و اون‌ها معمولاً ‫تو یه بخش دیگه‌ی شهر کار می‌کنن.
‫من تو رو ‫آوردم تو زندگیم،
‫بهت بوراتا دادم،
‫و بعد تو همه‌چیز رو ‫ازم گرفتی.
‫تو بهم دروغ گفتی، ‫همه‌ی حرکات رقص من رو دزدیدی،
‫و بعدش بهم شلیک کردی.
‫متأسفم، رفیق. ‫چرا اصلاً اسلحه داشتی؟
‫خب، فکر نمی‌کردم ‫خودم قراره اونی باشم که بهش شلیک می‌شه.
‫از نظر آماری، ‫تعجب می‌کنی.
‫باشه، الان نه. ‫می‌شه؟
‫چرا بهم دروغ گفتی، آرج؟
‫زندگی من سخته.
‫زندگی تو ‫واقعاً آسون و باحاله.
‫نمی‌تونستم برگردم.
‫ولی دیگه ‫بیشتر از این نمی‌شه ادامه داد.
‫جبرئیل، ‫چطوری برگردم؟
‫خب، تو بهم گفتی.
‫اگه بخوای ‫که برگردی
‫به زندگی قبلیت، ‫باید اتفاق بیفته.
‫خب، پس چرا اتفاق نمیفته؟
‫تو می‌خوای برگردی چون در مورد جف ‫احساس گناه می‌کنی،
‫ولی تو هنوز حس نمی‌کنی زندگیت، زندگی واقعی‌ات، ‫ارزش ادامه دادن داره.
‫تو امید نداری.
‫فقط برای اینکه شفاف‌سازی کنم، ‫اون نه تنها باید بخواد که برگرده،
‫که فکر می‌کردم کل این مدت ‫دنبال همین بودیم،
‫باید براش ‫ذوق‌زده هم باشه؟
‫آره.
‫خب، چرا باید ‫اینطوری بشه؟
‫قصد توهین ندارم.
‫نمی‌دونم دیگه ‫چی کار می‌تونیم بکنیم.
‫این هفته‌ی خیلی پراسترسی بوده.
‫شاید برگردیم خونه‌ی من؟
‫در واقع، خونه‌ی تو.
‫خونه‌مون؟
‫فعلاً.
‫منم می‌تونم بیام؟
‫آره.
‫دوستش داری؟
‫آره.
‫لازمش داشتم.
‫همین رفت و برگشتنه ‫که این تجربه رو واقعی می‌کنه.
‫آره.
‫بپریم تو آب سرد؟
‫اون چیه؟
‫بزن بریم! بزن بریم!
‫انجامش دادی، دو دقیقه!
‫- انجامش دادی، انجامش دادی! ‫- آره، جبرئیل! بزن بریم!
‫- منم دارم میام تو. ‫- آره.
‫لعنتی، من تیر خوردم!
‫نباید این کار رو بکنم. ‫نباید این کار رو بکنم.
‫تو واقعاً یاد گرفتی ‫با پورشه رانندگی کنی؟
‫آره. یعنی، ‫من رانندگی با دنده دستی بلدم.
‫باید... باید یاد بگیری. ‫بهت یاد میدم.
‫آره. لطفاً یادم بده. ‫خیلی باحال به نظر میاد.
‫شنای خوبی داشتی؟
‫مارتا.
‫آره، فکر کنم.
‫خب، حالا آرج می‌خواد برگرده، ‫ولی هنوز نمی‌تونه.
‫وای.
‫من به تو ‫آسون‌ترین مأموریت رو دادم.
‫تنها کاری که باید می‌کردی این بود که ‫به یه نفر یه تلنگر بزنی،
‫اون‌ها به جاده نگاه کنن، ‫و کارت برای اون روز تموم بود.
‫می‌دونم.
‫فقط فکر کردم ‫می‌تونم بیشتر انجام بدم.
‫تو قطعاً ‫بیشتر انجام دادی.
‫داشتی ظرف می‌شستی، ‫ناگت مرغ می‌خوردی،
‫سیگار می‌کشیدی، نوشیدنی می‌خوردی، ‫سخنرانی می‌کردی.
‫همه‌ش رو دیدم.
‫چطور کاری کنم اون ‫به زندگیش امید داشته باشه؟
‫من مثل اون زندگی کردم،
‫حالا می‌فهمم چرا اون ‫از اولش امید نداشت.
‫جبرئیل...
‫گاهی وقتا یه آدم سرگردان ‫به یه فرشته احتیاج نداره.
‫فقط به ‫یه آدم دیگه احتیاج داره.
‫نمی‌فهمم.
‫می‌دونم.
‫ولی من امید دارم.
‫هی، جبرئیل!
‫گرسنه‌ته؟
‫- همیشه. ‫- بیا غذا بخوریم.
‫دو تا چیز مورد علاقه‌ی من ‫از وقتی انسان شدم
‫رقصیدن و تاکو بوده.
‫- من خیلی بیشتر انسان بودم، هنوزم دو تا از مورد علاقه‌هامن. ‫- منم همینطور.
‫النا؟
‫هی. یه لحظه.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبم.
‫فقط دارم با رفیق‌هام ‫تاکو می‌خورم. تو چطوری؟
‫خوبم. با بچه‌های ‫«بهشت ابزارآلات» اینجام.
‫تازه یه جلسه داشتیم ‫و اومدیم یه چیزی بخوریم.
‫یه جلسه؟
‫قراره یه تلاش دوباره بکنیم ‫برای سازماندهی فروشگاه.
‫جدی؟
‫آره.
‫می‌دونم در موردش ناامید بودم، ‫می‌دونی، آخرین باری که حرف زدیم.
‫ولی نمی‌دونم، رفیق،
‫فقط فهمیدم ‫که تغییر سخته.
‫داری یه چیزی رو عوض می‌کنی، ‫می‌دونی.
‫و نه، ما قرار نیست ‫زود برنده بشیم،
‫ولی به جنگیدن ادامه میدی
‫و جنگیدن ‫و جنگیدن، و...
‫به خاطر همون، ‫در نهایت می‌بری.
‫این چیزی‌ـه که من باور دارم.
‫ما بعد از این ‫می‌ریم یه نوشیدنی بخوریم.
‫جای خوبی ‫این دور و بر سراغ داری؟
‫من یه جا رو می‌شناسم.
‫جبرئیل.
‫چی شده؟
‫من یه شکست‌خورده‌ام.
‫من تو و جف رو ‫تو یه موقعیت افتضاح انداختم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫چی؟ هیچی از این‌ها حقیقت نداره. ‫تو فقط داشتی سعی می‌کردی کمک کنی.
‫رئیسم بهم گفت ‫من آماده نیستم،
‫و اون حقیقت رو می‌دونست.
‫چه حقیقتی؟
‫که من یه‌کم خنگم.
‫خنگ؟ ‫تو خنگ نیستی.
‫من خنگم، ‫و تسلیم می‌شم.
‫تو نمی‌تونی تسلیم بشی.
‫تو شدی.
‫ولی، جبرئیل، من کارم رو از دست دادم، ‫آپارتمانم رو از دست دادم.
‫منم کارم رو از دست دادم.
‫من قبلاً ‫یه موجود آسمانی بودم،
‫و الان یه سیگاری قهارم.
‫من به نیکوتین معتادم.
‫آره، ولی هنوز تموم نشده، ‫شده؟
‫یعنی، تو اومدی پایین ‫که بهم نشون بدی
‫زندگی من ‫ارزش ادامه دادن داره.
‫یالا، بزن بریم.
‫من تلاشم رو کردم، آرج.
‫ولی به نظر میاد ‫تو ترجیح میدی
‫تو یه عمارت گنده ‫با یه استخر زندگی کنی
‫تا اینکه تو ماشینت بخوابی ‫و پروتئین بار بخوری.
‫ولی، جبرئیل، من هیچوقت ‫همه‌ی اون چیزها رو نمی‌خواستم.
‫من فقط به اندازه‌ی کافی می‌خواستم، ‫اونقدری که راحت باشم،
‫که حس نکنم ‫همه‌ش دارم دست و پا می‌زنم.
‫اگه برگردم، ماشینم رو دارم، ‫کار دارم، چیزی دارم؟
‫نه هیچ‌کدوم.
‫خب، این خیلی ترسناکه.
‫وقتی من اخراج شدم، ‫منم ترسیده بودم.
‫نمی‌دونستم ‫قراره چی بشه.
‫و خیلی وقتا، ‫خوش نمی‌گذشت.
‫خوابیدن تو ماشین ‫خوش نمی‌گذشت،
‫گشنگی کشیدن خوش نمی‌گذشت، ‫ظرف شستن خوش نمی‌گذشت.
‫ولی...
‫من عاشق انسان بودنم.
‫من عاشق رقصیدنم، عاشق تاکوام، ‫عاشق فلیپه‌ام، عاشق جف‌ام.
‫و عاشق توام.
‫اگه من برگردم، ‫چه بلایی سر تو میاد؟
‫دیگه هیچوقت می‌بینمت؟
‫نه.
‫کار من تموم می‌شه، ‫دوباره یه فرشته می‌شم.
‫دیگه از تاکو خبری نیست.
‫شاید یه دونه برات ‫بذارم کنار، محض احتیاط.
‫چی؟
‫یه بار، ‫بابام رو بردم تاکو بخوریم،
‫و این تیشرت رو ‫برای تولدش براش گرفتم،
‫و اون کل سس سبز رو ‫ریخت روش.
‫کلا تیشرت رو نابود کرد، ‫مثل یه بچه‌ی کوچولو.
‫و اون هنوزم ‫گاهی وقتا می‌پوشتش،
‫حتی با همه‌ی لکه‌ها، ‫چون من براش گرفتم.
‫اون نمی‌دونه ‫من کی‌ام، جبرئیل.
‫اون فقط فکر می‌کنه ‫من یه پولدار ناشناسم
‫که یه عالمه پول بهش داده ‫و براش یه خونه گرفته.
‫چرا گذاشت این کار رو بکنی؟
‫بهش گفتم یه مسابقه برنده شده ‫چون سبیل‌های باحالی داشت.
‫- منم از این خوشم میاد. ‫- چی؟
‫با تو بودن، خندیدن.
‫این یکی از بهترین ‫بخش‌های انسان بودنه.
‫همینطوره.
‫فقط ای کاش ‫یه فرشته‌ی دیگه داشتی.
‫عزرائیل هیچوقت ‫نمی‌ذاشت این اتفاق بیفته.
‫اون کیه؟
‫اون یه فرشته‌ی عالیه، ‫بال‌های گنده داره، آدم‌ها رو راهنمایی می‌کنه.
‫اون یه راک استاره.
‫فکر کنم من اون یارو رو ترجیح میدم که ‫خیلی تو فاز رقص،
‫ناگت مرغ ‫و مواد توهم‌زائـه.
‫تو این رو فقط چون ‫من اینجام می‌گی.
‫نه.
‫دارم می‌گم ‫چون حقیقته.
‫تو فرشته‌ی منی.
‫و تو عزرائیل نیستی. ‫تو جبرئیلی.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫من عاشق جبرئیلم.
‫من جبرئیل رو ترجیح میدم.
‫و من جف نیستم.
‫من آرج‌ام.
‫و اوضاع الان ‫خوب پیش نمیره،
‫ولی باید تلاشم رو بکنم.
‫می‌خوام ببینم ‫تهش چی می‌شه، به عنوان خودم.
‫به عنوان آرج.
‫فکر می‌کنم ‫زندگیم ارزش ادامه دادن داره.
‫هی، رفیق.
‫حالت خوبه؟
[رستوران دنی]
می‌خوای برسونمت جایی؟
‫چی؟
‫ماشینت بکسل شد، درسته؟
‫- آره. ‫- باشه، می‌رسونمت.
‫فقط بهم بگو.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
[جریمه‌ی پارکینگ شهر لس‌آنجلس]
پرداخت شده توسط] [شرکت مسئولیت محدود سلطان سونا
‫- الو. ‫- بابا؟
‫سلام، چطوری؟
‫خوبم.
‫راستش، خوب نیستم.
‫من... من ‫جای جدیدی نگرفتم،
‫و، هنوزم ‫دارم برای پیدا کردن کار تلاش می‌کنم.
‫اوضاع بیرون خرابه.
‫خیلی از مردم ‫دوران سختی دارن،
‫ولی اوضاع تو درست می‌شه.
‫من بهت باور دارم.
‫ممنون.
‫ولی چرا ‫قبلاً دروغ گفتی؟
‫نمی‌دونم. ‫فکر کنم خجالت می‌کشیدم.
‫تو همه‌ش ‫در مورد نوین حرف می‌زنی
‫و اینکه چقدر ‫داره پول در میاره و...
‫نه. نوین الان ‫تو دردسر بزرگی افتاده.
‫- چی؟ ‫- دارن به خاطر فرار مالیاتی حسابرسی‌ش می‌کنن.
‫اون و دوست‌هاش ‫یه مشت خلافکار بودن.
‫شاید عجیب به نظر بیاد،
‫ولی واقعاً خوشحالم ‫که این رو می‌شنوم.
‫و، جف، ‫قبل از اینکه شروع کنیم،
‫می‌خواستی یه چیزی ‫در مورد «فودزر» بگی؟
‫دقیقاً.
‫ما باید بهتر با راننده‌های پیک‌مون رفتار کنیم
‫منظورم مزایاست،
‫یه بازطراحی قطعی ‫برای اون سیستم امتیازدهی،
‫و قراره شروع کنیم ‫به پرداخت پول بیشتر به اون‌ها،
‫خیلی بیشتر.
‫چرا باید این کار رو بکنیم؟
‫اگه پول بیشتری می‌خوان، ‫می‌تونن برن یه کار بهتر پیدا کنن.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫همه‌مون که نمی‌تونیم ‫زندگی خوب داشته باشیم.
‫آره.
‫ولی دلیل اصلی ‫که همه‌ی ما اوضاعمون خیلی خوبه
‫اینه که یه عالمه آدم هستن
‫که اوضاعشون بده، خیلی بده.
‫و ما بهشون نیاز داریم ‫که اوضاعشون بد باشه
‫چون این چیزی‌ـه که به ما اجازه میده ‫اوضاعمون اینقدر خوب باشه.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫تعداد اون‌ها خیلی ‫بیشتر از توئه.
‫و یه روزی، ‫اون‌ها شاکی می‌شن،
‫و متحد می‌شن،
‫و میان سونای لعنتی ‫تو رو آتیش می‌زنن
‫و میان تو حوضچه‌ی آب سرد ‫تو دستشویی می‌کنن،
‫و در کل، ‫زندگیت رو به هم می‌ریزن.
‫پس گور بابای این ‫ربات‌های تحویل غذا،
‫گور بابای این مزخرفات ‫هوش مصنوعی.
‫گور بابای همه‌ی اون‌ها.
‫و اینم خبر خوب.
‫اگه از هیچیِ این‌ها ‫خوشتون نمیاد،
‫من سهام اصلی ‫این شرکت رو دارم،
‫پس می‌تونید برید به جهنم.
‫هی، آرج!
‫بطری ادرارت یادت نره، داداش.
[لعنت به این کار، عزت زیاد. آرج]
مایلی تو یه مستند در مورد] [بازار کار موقت شرکت کنی؟
[بخت نیک]