.
.خویشتن بودن باری‌ست بس گران]
چه سهل است در جامه‌ی دیگری زیستن [.چه بسا در هیچ ناپدید شدن
[سیلویا پلات]
‫- داریم به آخرش می‌رسیم. ‫- آخر چی؟
‫آخر فیلم. ‫آخر فیلمبرداری.
‫- همیشه یه کار بعدی هست. ‫- اصلاً گوش میدی؟
‫چشم‌هام شروع کرد به خشک شدن. ‫بی‌دلیل.
‫انگار شن یا یه همچین چیزی ‫مدام توش بود.
‫یه چشم‌پزشک اینجا بود. ‫همونی که لنزها رو درست می‌کنه.
‫هی، ببخشید.
‫اسکیپ باید یه چک بکنه. ‫فکر می‌کنه ممکنه چیزی از دستش در رفته باشه.
‫پیراهن ابریشمی داره مشکل‌ساز می‌شه.
‫نمی‌ذارم این تبدیل به یه مشکل بشه. ‫گفتم، باید چی کار کنم؟
‫می‌شه یه چیزی بگی، ‫لطفاً، جی؟
‫- دوستت دارم. ‫- یه‌کم بیشتر، لطفاً.
‫- ده، نه، هشت، هفت. ‫- سه‌شنبه، پنج‌شنبه، چهارشنبه.
‫- جی، تو بهترینی. ‫- حتماً یکی بهتر از منم هست.
‫ما داریم کل دنیا رو تو این یکی می‌بینیم، رفقا
‫اون بهم این قطره‌ها رو داد، ‫و کاملاً از بین رفت.
‫ناپدید شد، خشکی چشمم.
‫باید جلوتر از بازی باشی. ‫دو قدم جلوتر.
‫من تازه تصمیم گرفتم. نمی‌خوام...
‫الان، اضطرابت رو هزاره، ‫پس معلومه که دلت می‌خواد جا بزنی.
‫چون من پدرتم، از اینجا می‌دونم.
‫موهات عالی به نظر میاد. ‫از اون نرم‌کننده استفاده کردی؟ [جِی کِلی]
‫- این بدترین قسمتشه، انتظار کشیدن. ‫- بذار پاچه شلوارت رو چک کنم.
‫ببخشید مزاحم می‌شم، هیلی می‌خواد ‫شما رو تو کتِ خونی‌تر ببینه.
‫فلفل خوردی یا راویولی؟ ‫باید راویولی می‌خوردم.
‫من فقط شیکم رو خوردم.
‫کی دلش می‌خواد جوون باشه؟
‫- یه جا برای قایم شدن پیدا کنید، مردم! ‫- می‌تونیم با سگ انجامش بدیم؟
‫جی سگ رو می‌خواد. ‫می‌تونیم سگ رو بیاریم؟
‫اون سگ بیشتر از همه‌ی ما پول درمیاره.
‫می‌تونیم یه نم‌نم بارون داشته باشیم؟
‫این نم‌نمه؟ بیشتر شبیه سیله.
‫باور کن، این نم‌نمه.
‫من شکوفا شدنت رو تو طول این تورنمنت تماشا کردم
‫و تو واقعاً سرویس دوم خودت رو پیدا کردی.
‫فکر می‌کنی کوکو استرس نمی‌گیره؟ ‫نمی‌ترسه؟ به باباش زنگ نمی‌زنه؟
‫- این منم تو کت خونی‌تر. ‫- خونی‌تر بهتره.
‫- اسپرسوت رو گرفتم. ‫- ممنون.
‫نذار بعد از ساعت 4 ‫بیشتر از یه قلپ بخورم.
‫تو که نمی‌دونی. ‫من قهوه ببینم، می‌خورمش.
‫...این آخرین فیلم برای همه‌مون می‌شه.
‫چراغ‌ها رو خاموش می‌کنن، ‫و تمام.
‫معلومه که باید بهم زنگ می‌زدی، رفیق.
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫تو الان از همه طرف تحت فشاری.
یه جایگزین جلوی دوربین 5کی داشتم
‫احساس گناه یه حس ثانویه‌ست.
‫- ممنون، کلی. ‫- همیشه باعث افتخاره، جی.
‫من امروز نون نخوردم، نه. ‫اون برادرت بود.
‫نظرت چیه؟ ‫چند تا برداشت خوب داشتیم.
‫باید همونطوری باشه که اتفاق میفته. ‫بذار هر چی می‌شه بشه.
‫- می‌خوای یکی دیگه بگیریم؟ ‫- ببینیم چی می‌شه.
‫خیلی‌خب، ساکت، لطفاً! ‫این برداشت اصلیه.
‫- صدا. ‫- آماده.
‫صدا حاضر.
‫- ساکت، لطفاً. ‫- اکو 138، برداشت 11.
‫صبر کن، عزیزم. ‫فقط این برداشت رو ببینم.
‫و... حرکت!
‫من دیگه نمی‌خوام اینجا باشم، جری.
‫می‌خوام این مهمونی رو ترک کنم.
‫می‌دونی... خیلی زود میاد تو. ‫می‌شه دوباره بگیریم؟
‫- جری رو یه لحظه معطل کن. ‫- کات!
‫- کات نده. ادامه بده، لطفاً. ‫- ادامه می‌دیم.
‫یه‌کم بیشتر از اون سس آنچوی روی...
‫- اتاق ساکت، لطفاً. ‫- ممنون.
‫- باشه. بسیار خب. ‫- بچه‌ها، ضبطه.
‫حرکت.
‫من دیگه نمی‌خوام اینجا باشم، جری.
‫می‌خوام مهمونی رو ترک کنم.
‫یه جورایی...
‫من قبلاً مُردم.
‫خوش‌شانسم.
‫زمان من گذشت در حالی که هنوز زنده بودم.
‫تونستم تموم شدنش رو ‫قبل از اینکه تموم بشه ببینم.
‫چیز عجیبیه. وقتی می‌میری...
‫هر چیزی که فکر می‌کردی هستی...
‫واقعیت نداره.
‫تو سگ خوبی هستی.
‫و... کات. عالی بود!
‫- می‌شه دوباره بگیریم؟ ‫- واقعاً؟
‫یکی دیگه می‌خوام. ‫یعنی، فکر می‌کنم می‌تونم بهتر انجامش بدم.
‫ساکت، لطفاً!
‫متفاوت. نمی‌دونم.
‫- ولی اگه راضی هستی... ‫- خیلی راضی‌ام.
‫- باشه. ‫- اگه ایده‌ای داری...
‫فکر کردم یه ایده دارم. ‫ولی تو راضی هستی؟
‫من ذوق‌زده‌ام. ‫ولی البته که می‌تونی یکی دیگه بگیری.
‫- حس خوبی داری؟ ‫- واقعاً دارم.
‫- باشه. ‫- چند تا از اولی‌ها رو هم دوست داشتم.
‫حله.
‫خوبه؟
‫خوبه.
‫و فیلمبرداری جی کلی تموم شد!
‫و پایان کارِ هشت مرد از زمان حال!
‫خسته نباشی، رفیق. کار خوبی می‌شه.
‫باعث افتخاره. ‫ممنون که بهم اعتماد کردی.
‫ما به فینال تنیس رسیدیم، ویوین. ‫این ارزش جشن گرفتن داره.
‫پس استراحت کن، چون ‫گرینبرگ‌ها رقبای سرسختی هستن.
‫ولی من روی خودمون شرط می‌بندم، دخترم.
‫دوستت دارم، ویوی.
‫- خوزه! پاپس! شماها عالی هستید! ‫- خیلی ممنون. ممنون.
‫- اسکیپ، کار شماها هیچوقت دیده نمی‌شه. ‫- یه دنیا ارزش داره.
‫- بذار بهت زنگ بزنم، عزیزم. ‫- بابت هدیه ممنونم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. بچه‌ها.
‫همگی، از همه‌تون خیلی ممنونم. ‫کار بزرگی کردید.
‫چند تا یادآوری به موقع. رویداد امگا رو داریم
‫فردا صبح، ساعت 11 میان دنبالمون. ‫کندی...
‫ساعت 9 اونجاست.
‫- داشتی نگاه می‌کردی؟ ‫- آره.
‫- چیزی نگفتی. ‫- اگه نظر بدم کلافه می‌شی.
‫اگه چیزی نگی، ‫فرض می‌کنم خوشت نیومده.
‫درخشان بود، ‫فکر کنم برداشت هفت همون بود.
‫چرا هفت؟
‫- نمی‌خوام وارد بحث بشم. ‫- وارد چی؟
‫همیشه وقتی یه فیلم تموم می‌شه اینجوری می‌شی
‫احساساتی، و بعدش من رو سرزنش می‌کنی.
‫شاید هفت بود. ‫حدس می‌زنم همیشه می‌تونن کات بزنن به سگه.
‫اون سگ عالی بود.
‫چه حسی داره، جی، ‫که مرگ خودت رو تجربه کنی؟
‫- من واقعاً نمردم. ‫- نه، اون رو می‌دونم.
‫ولی چطور چیزی رو اجرا می‌کنی ‫که هرگز انجامش ندادی؟
‫- وانمود کردن، کندی. ‫- نمی‌دونم دلم می‌خواد اون توانایی رو داشته باشم یا نه.
‫بچه‌ها، ممنون از همه‌تون که سخت کار کردید ‫و انقدر عالی بودید.
‫- بدون شما نمی‌شد. ‫- ممنون که باهامون کار کردی، جی.
‫- تو بهترینی. ‫- من بهترینم.
‫چرا همیشه یه تیکه چیزکیک ‫تو هر اتاقی که هستم وجود داره؟
‫تو لیست درخواست‌هات هست، کنار میوه‌ها ‫و تمام اون مدل‌های مختلف آب.
‫چطور تو لیستم هست ‫وقتی من حتی چیزکیک دوست ندارم؟
‫یه بار گفتی دوست داری.
‫- هرگز نگفتم. ‫- گفتی. فقط یادت نمیاد.
‫اگه چیزی باشه، لیستم باید بگه ‫چیزکیک ممنوع. هرگز چیزکیک نباشه.
‫و... شام با دیزی برای فردا.
‫- سرآشپز ماریو داره اون تامالی مخصوص رو درست می‌کنه. ‫- خوبه.
‫همچنین، آنتونیو از ‫جشنواره هنری توسکانی دوباره تماس گرفت.
‫- برای مراسم بزرگداشت جواب می‌خوان. ‫- گفتم نه.
‫و منم بهشون گفتم نه.
‫- ولی خیلی پافشاری می‌کنن. ‫- و جواب هنوز نه هست.
‫فقط اشاره کردم ‫چون خیلی معتبرن.
‫عمراً.
‫- به هر حال وقت کم بود. ‫- هیچ بزرگداشتی. هرگز.
‫ما فیلمبرداری رو ‫چند هفته دیگه شروع می‌کنیم. باشه.
‫اون لحظه‌ای بود که فهمیدم ‫من باهوش‌تر از توام.
‫یعنی چی؟
‫- بیشتر از تو می‌دونم. ‫- واقعاً؟
‫- نه، نمی‌دونی. ‫- چرا، می‌دونم.
‫- در مورد چی؟ ‫- در مورد همه چی.
‫پایتخت کرواسی کجاست؟
‫من به زور پایتخت ‫لعنتی کالیفرنیا رو می‌دونم.
‫همسر آگاممنون کی بود؟
‫ببین، این‌ها فقط اطلاعات عمومیه. ‫هر کسی می‌تونه بدونه.
‫من در مورد مسائل عاطفی بیشتر می‌دونم. ‫برای اون باید زندگی کرده باشی.
‫من هوش هیجانی بیشتری دارم.
‫مگه دلت نمی‌خواد که ‫باهوش‌تر از تو باشم؟
‫- مگه کل نکته‌ش همین نیست؟ ‫- آره.
‫- فکر نمی‌کنی یه‌کم زوده؟ ‫- دست من نیست.
‫- خوب شده. ‫- آره؟
‫معلوم نیست.
‫آره، کارش خوب بود. ‫یه‌کم خاکستری گذاشته بمونه.
‫- معمولاً خیلی سیاهش می‌کنن. ‫- این...
‫نه، نه، دقیقاً درسته.
‫اگه نظر من رو می‌خوای، ‫باید بذاری کاملاً سفید بشه.
‫آره، ولی نه الان.
‫خیلی‌خب، من میرم ‫موزز و ریو رو ببینم.
‫دوستت دارم.
‫هی، مگه امشب شام نداریم؟ ‫ماریو داره تامالی درست می‌کنه.
‫قرار گذاشته بودیم؟
‫بسیار خب.
‫برو. با دوست‌هات باش. ‫شام‌های دیگه هم هست.
‫این آخری رو تموم کردم. ‫فیلم برادران لوئیس رو شروع می‌کنم
‫همین‌جا تو شهر. ‫تابستون اینجام.
‫من دارم با ریو و موزز ‫و چند تا از دوست‌هام میرم اروپا. بهت گفته بودم.
‫- فکر می‌کردم اون تو جولای باشه. ‫- نه، همیشه ژوئن بود.
‫شنبه دارم میرم پاریس، ‫و بعد راه میفتیم سمت توسکانی.
‫شنبه؟ یعنی... این...
‫شنبه. این... خیلی زوده.
‫من دو هفته مرخصی دارم. ‫وقت نمی‌کنیم با هم باشیم.
‫- این آخرین تابستون توئه. ‫- واسه همینه که می‌خوام دوست‌هام رو ببینم.
‫اینجا بدون تو خیلی تنها می‌شم.
‫- نه، نمی‌شی. تو هیچوقت تنها نیستی. ‫- واقعاً؟ فکر کنم همیشه تنهام.
‫- ممنون، سیلوانو. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫نظرت چیه منم بیام؟
‫خب، ما داریم می‌ریم به یه ‫جشنواره جاز خیلی عالی تو پاریس
‫که کلی آدم اونجاست، ‫پس تو نمی‌تونی بیای.
‫و بعد با قطار معمولی ‫می‌ریم پینزا،
‫که اونم نمی‌تونی بیای. ‫و تو چادر می‌خوابیم.
‫که... یعنی، بی‌خیال.
‫- من تقریباً تو چادر بزرگ شدم. ‫- ولی نه الان.
‫خب، هنوز یادم نرفته.
‫باشه، خب، این خوبه. من باید برم.
‫- سلام، رانی. ‫- دیزی.
‫ویوین در مورد تنیس پست گذاشته بود. ‫شما دو تا خیلی بانمکید.
‫رفتیم فینال. ‫خیلی هیجان‌زده‌ایم.
‫الان یه دوست داری، بابا.
‫تامالی می‌خوای؟
‫پیتر اشنایدر مُرد.
‫لعنتی، باید بهش زنگ بزنم.
‫نه، من تازه فهمیدم و اومدم اینجا.
‫ُمُرده.
‫واقعاً؟
‫متأسفم.
‫می‌دونم چقدر دوستش داشتی.
‫پیغامش هنوز رو گوشیمه.
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫نمی‌دونم. شاید شش ماه پیش.
‫عزیزم، ‫می‌خوام برات ساندویچ درست کنم.
‫خوشحالم می‌بینمت، پیتر. ‫دلم برات تنگ شده بود.
‫چاقوها رو کجا نگه می‌دارید؟
‫اون آهنربا ‫بالای تخته گوشت.
‫- بله. ‫- باربارا، متأسفم.
‫- بعد از اینکه تمیز کردی کثیفش کردیم. ‫- اشکالی نداره، جی.
‫می‌دونی، بابا...
‫اخیراً، حس می‌کنم ‫زندگیم واقعاً...
‫واقعی به نظر نمیاد.
‫شاید بهتره بگم
‫که زندگی من واقعاً...
‫حس واقعی بودن نمیده.
‫شنیدم با اون مدلِ دست به هم زدی.
‫جدایی مثل مرگه، مگه نه؟
‫- مایونز؟ ‫- یخچال، روی قفسه.
‫بله.
‫دخترها چطورن؟
‫دیزی این بهار فارغ‌التحصیل می‌شه،
‫و بعد میره جانز هاپکینز
‫برای بیوشیمی، اگه باورت بشه.
‫- دختر باهوشیه. ‫- بعد...
‫جس تو سن‌دیگوئه.
‫اون...
‫نمی‌دونم باید چی کار کنم.
‫یه فکری براش می‌کنی. ‫روغن زیتون داری؟
‫آره، اونجا.
‫داشتم خیلی به ‫خیابان کرنبری فکر می‌کردم.
‫خیلی موقع فیلمبرداریش خوش گذشت، مگه نه؟
‫همیشه داشتیم می‌خندیدیم.
‫می‌دونی سی و پنجمین سالگردش ‫داره میاد؟
‫جس سال بعدش به دنیا اومد. ‫از اونجا می‌دونم.
‫تمام خاطرات من فیلم‌هان.
‫فیلم‌ها برای ما همینن.
‫تکه‌هایی از زمان.
‫- خیارشور داری؟ ‫- تو انبار.
‫فکر کنم.
‫بله، اینجاست.
‫- تاریخ انقضاش رو چک کن. ‫- خیارشور منقضی نمی‌شه، عشق من.
‫قطعاً می‌شه.
‫خوبن.
‫سی و پنج سال. اصلاً ممکنه؟
‫همه چی ممکنه، پسرم.
‫یه جادویی تو اون فیلم بود.
‫بدعادت شده بودم. ‫فکر می‌کردم همه‌شون اونجوری می‌شن.
‫- نیستن. ‫- خیلی کم پیش میاد.
‫خوشحالم که به ما فکر می‌کردی.
‫یه فیلم دارم ‫که دوست دارم با هم کار کنیم.
‫همون فیلم هنجارشکن که بهت گفتم.
‫- آره؟ ‫- بله.
‫خب، من الان دارم فیلمبرداری می‌کنم، ‫و بعدش هم یکی دیگه دارم.
‫اون بچه‌ها رو می‌شناسی، ‫برادران لوئیس؟
‫طرفدارهای پروپاقرصت هستن.
‫از فیلمشون خوشم نیومد. ‫خیلی تند و ام‌تی‌وی طوریه.
‫- نمی‌دونم چقدر وقتم آزاد باشه. ‫- منتظرت می‌مونم، عزیزم.
‫پیتر، بهت گفتم مناسب من نیست.
‫با دستیارم، شلی، بازنویسیش کردم.
‫فکر کنم تو افتتاحیه‌ی اون احمق دیدیش.
‫امروزیش کردیم. موبایل دارن.
‫فضایی نیست ‫که بخوام توش کار کنم.
‫فکر کردم به دافنه بگم نقش زن رو بازی کنه.
‫- اون بازنشسته شده. ‫- اگه فقط بتونی اسمت رو پاش بزنی.
‫وکیلم می‌گه به یه اسم نیاز داریم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫باهات روراست می‌شم، پسرم.
‫پول لازم دارم.
‫- من پول رو میدم. ‫- ولی باید یه فیلم دیگه بسازم.
‫می‌خوام دو تا بسازم، پشت سر هم.
‫بلافاصله.
‫می‌دونی تروفوی عزیز چی گفته.
‫گاهی کمیّت تحسین‌برانگیزه.
‫هنر شخصیه، بابا. خودت می‌دونی.
‫می‌فهمم.
‫ولی اگه بتونی فقط اسمت رو قرض بدی.
‫نمی‌تونم.
‫متأسفم.
‫خوشمزه‌ست.
‫خیارشور منقضی نمی‌شه.
‫پدرم هیچوقت نبود.
‫تو دهه‌های 70 و 80، ‫همیشه سر صحنه فیلمبرداری بود.
‫و وقتی به مشکل خورد،
‫بعد از اینکه چند تا از اون چیزهایی ساخت ‫که شما هالیوودی‌ها بهش می‌گید
‫فاجعه یا مقوا،
‫یا، ببخشید، من تو این بیزنس نیستم. ‫اصطلاحاتش رو بلد نیستم.
‫شکست‌هایی که الان نسل زِد ‫بهشون می‌گه کلاسیک کالت.
‫بعد از اینکه صنعت بهش پشت کرد ‫بعد از سومین ورشکستگیش،
‫بعد از اینکه مجبور شد ‫عمارت عزیزش رو بفروشه،
‫کاسا دل اورو تو بل ایر،
‫و بره تو یه آپارتمان یه خوابه تو انسینو،
‫همیشه سعی می‌کرد پول جور کنه،
‫در رویای فیلم بعدی.
‫در حال مرگ، ‫رو کرد به من، و گفت،
‫می‌دونم فیلم چطور تموم می‌شه.
‫درباره‌ی عشقه.
‫من رو یادت نمیاد، نه؟
‫- معلومه که یادمه. ‫- نه، یادت نیست.
‫- چرا، هست. ‫- از کجا من رو می‌شناسی؟
‫تو تنها فیلمی بودم که ‫روی اسب کارگردانی کرد.
‫جفت‌تون رو دوست دارم. ‫فکر کنم باید برم جی رو نجات بدم.
‫چقدر فکر می‌کنی طول...
‫- ساعت 3 باید برم ساحل رو تمیز کنم. ‫- می‌رسونیمت اونجا.
‫- اگه دیر برسم، حساب نمی‌شه. ‫- ماشین رو ببر.
‫جای تعجب نیست، بدترین فیلمش بود.
‫- هیچ ایده‌ای نداری من کی‌ام. ‫- دارم. بله.
‫باورت نمی‌کنم.
‫ممنون که اومدی، جی.
‫خیلی متأسفم، نیتن.
‫می‌دونی، بابا همیشه می‌گفت ‫چقدر خوش‌شانس بوده که تو رو پیدا کرده.
‫اون زندگیم رو تغییر داد.
‫اونم همین حس رو به تو داشت.
‫می‌خواست یکی از ‫دستمال گردن‌هاش رو داشته باشی.
‫خوشحالم اومدیم. ‫همه چیز رو واقعی‌تر می‌کنه.
‫- هیچ‌کدوم از این‌ها واقعی به نظر نمیاد. ‫- می‌دونم.
‫مرگ همیشه خیلی غافلگیرکننده‌ست، ‫مخصوصاً تو لس‌آنجلس.
‫از دستمال گردن خوشم میاد.
‫- می‌خوای مال تو باشه؟ ‫- ممنونم.
‫چرا یه فیلم دیگه براش بازی نکردم؟
‫این حس رو داری ‫چون آدم خوبی هستی.
‫فقط اسمم رو قرض می‌دادم. ‫چون فقط اسمم رو می‌خواست.
‫- جی؟ ‫- سلام، رفیق.
‫- تیم؟ ‫- آره.
‫تیموتی. سلام.
‫سلام. نگران نباش، ‫من... تعقیبت نمی‌کنم.
‫نه، نه، نه، این...
‫- هی، ما فقط... ‫- آره.
‫- یه آدم بزرگ رو از دست دادیم. ‫- آره، غم‌انگیزه.
‫- واقعاً خاص بود. ‫- ما همیشه سرمون شلوغه،
‫و بعد آدم‌ها می‌میرن.
‫ران، این تیموتی‌ـه، هم‌اتاقی سابقم.
‫ما با هم کلاس بازیگری می‌رفتیم. ‫رفیق قدیمی من.
‫- رفیق. ‫- بله، بله. تیم. خوشبختم.
‫ران سوکنیک، مدیر برنامه و دوست جی.
‫- آره، در موردش بهت گفتم. ‫- خیلی چیزها ازت شنیدم.
‫واقعاً؟ واقعاً شنیدی؟
‫خب، امیدوارم همه‌ش خوب باشه.
‫چون ما قدیما ‫پسرهای خیلی شیطونی بودیم.
‫آره.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، می‌دونی.
‫دارم زندگی می‌کنم دیگه. ‫تو چطوری؟
‫خب، سوال احمقانه‌ایه. ‫تو عالی هستی.
‫خوبم. بدک نیستم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- منم همینطور. ‫- آره.
‫پسر.
‫خیلی‌خب، پس...
‫می‌بینمت، رفیق.
‫- باشه. ‫- خوشحال شدم دیدمت.
‫دنبالت نیومدما. ‫همین‌جا پارک کردم.
‫شاید باید یه وقتی ‫یه قهوه‌ای چیزی بخوریم.
‫پسر، عالی می‌شه. ‫و چطوری...
‫ما... شاید من با ‫دفترت یا همچین جایی تماس بگیرم؟
‫- فقط بهم زنگ بزن. ‫- پیغام رو می‌گیرم اگه...
‫- بفرما. ‫- ...آره.
‫باشه. عالیه.
‫و اگه ردیف نیست، ‫احساس وظیفه نکن.
‫راستش، الان وقت دارم.
‫این عالیه. هی.
‫شِز جی کنار آب ‫یادت میاد؟
‫آره، حتماً. اونجا می‌بینمت.
‫رفیق!
‫- دنبالت بیام؟ ‫- نه، اشکالی نداره، سیلوانو، می‌تونی بری خونه.
‫با این یارو مشکلی نداریم؟
‫یه دوست قدیمیه. ‫سال‌هاست ندیدمش.
‫- اونجا شلوغ می‌شه. ‫- اشکال نداره.
‫یادم میاد چطوریه. فردا می‌بینمت.
‫نه، نمی‌بینی. یادت رفت؟ ‫فینال تنیس با ویوی دارم.
‫- درسته. موفق باشی. ‫- زیاده‌روی نکن.
‫- آره، حواسم هست. ‫- چون روز احساسیه.
‫فقط نوشیدنی بخور.
‫مرشدم می‌گه ‫وقتی کسی داره می‌میره
‫و به دنیای روحانی نزدیک‌تر می‌شه... ممنون.
‫کمتر از مرگ می‌ترسه.
‫مرشد داری، رفیق. چه عالی.
‫مرگ، کمتر واقعی می‌شه.
‫و...
‫البته قدرت و موفقیت ‫کاملاً غیرواقعی می‌شن،
‫چون دیگه ربطی ندارن.
،‫ولی همونطور که پیتر گفت ...تنها چیزی که می‌مونه
‫عشقه.
‫- زیبا بود. ‫- می‌دونم.
‫باشه، میرم.
‫- سلام. می‌شه یه عکس بگیریم؟ ‫- آره، حتماً.
‫- ممنون. ‫- آره، بفرما.
‫- گرفتی؟ ‫- آره.
‫خیلی دوست دارم شماره مرشدت رو بگیرم.
‫آره، اون جادو می‌کنه. با پیامک بهتر جواب میده
‫اینجا خیلی عالیه.
‫از وقتی... اینجا نیومدم...
‫از وقتی کلاس می‌رفتیم.
‫- کسی رو از کلاس می‌بینی؟ ‫- نه.
‫- نه. تو چی؟ ‫- آره. تجدید دیدار داریم.
‫فکر کنم تو ‫تنها کسی هستی که هنوز کار می‌کنی.
‫سیندی کلی کار صداپیشگی می‌کنه.
‫ولی تو کسی بودی که همه‌مون تحسینت می‌کردیم.
‫- نه، نه، نه. ‫- آره.
‫تو بهترینِ ما بودی. ‫تو مِتُدکار بودی.
من رو چه به مِتُد؟
‫- تو متدکار بودی. ‫- من متدِ خفیف بودم.
‫تو هر کاری می‌تونستی بکنی. ‫می‌تونستم هر کاری که می‌کنی رو تماشا کنم.
‫می‌تونستم تماشا کنم که این منو رو می‌خونی
‫اون کار رو بکن. انجامش بده. ‫منو رو بخون. یالا.
‫باشه، بسیار خب. باشه. ‫این بدون انتخاب حسیه.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده با پارمزان و ترافل،
‫کلم بروکسل با لعاب عسل بالزامیک ‫و بیکن، 12 دلار.
‫تکه کاهو آیسبرگ، کوکتل میگو،
‫کالاماری با سس آیولی لیمو، ‫‏15 دلار.
‫هی...
‫- حالا با انتخاب حسی انجامش بده. ‫- نمی‌دونم رفیق.
‫من دیگه ‌این کار رو نمی‌کنم. ‫من روان‌درمانگر کودکم.
بخون دیگه
‫نگاهِ جی کلی.
‫و حرکت!
‫باشه. بسیار خب.
‫بذار ببینم. لری بود چی می‌گفت؟
‫باشه.
‫باشه، دارم یه چیزی رو به یاد میارم ‫که برام خیلی مهمه.
‫می‌تونم ببینمش.
‫می‌تونم... می‌تونم بشنومش. ‫می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده با پارمزان و ترافل.
‫کلم بروکسل ‫با لعاب عسل بالزامیک و بیکن.
‫دوازده دلار.
‫تکه کاهو آیسبرگ ‫و کوکتل میگو.
‫کالاماری با سس آیولی لیمو ‫‏15 دلاره.
‫بازیگری متد یعنی این.
‫فوق‌العاده‌ست. خدای من.
‫نه، مشکل من این بود که جاه‌طلب نبودم.
‫کار خیلی سختیه. ‫برای هیچ‌کس آرزوش نمی‌کنم.
‫همه‌ش فکر می‌کنم شاید ولش کنم.
‫نه، بی‌خیال. ‫تو خوب کار کردی، جی کلی.
‫من دو تا تصمیم بد گرفتم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫می‌دونی نسخه اصلی 90210 رو رد کردم؟ ‫داشتم هملت رو تو لوئی‌ویل اجرا می‌کردم.
‫باحاله. ‫من تئاتر کار نکردم از...
‫از دبیرستان تا حالا. ‫اون یکی چی بود؟
‫گذاشتم بیای اون تست بازیگری.
‫ولی پسرهام من رو می‌دیدن که ‫هر روز بیرون دروازه مدرسه منتظرشونم.
‫باید فکر کنم که این ارزش داره.
‫معلومه که داره. ‫به اندازه تمام دنیا ارزش داره. همه‌ش.
‫هی، متأسفم. ‫در مورد طلاق‌هات خوندم،
‫و دخترهات، باید تا الان ‫بزرگ شده باشن.
‫دیزی پاییز دانشگاه رو شروع می‌کنه.
‫خوشبختانه، هیچ ‫اهمیتی به بازیگری نمیده.
‫ولی... دارم دیوونه می‌شم، من...
‫به رفتنش فکر می‌کنم.
‫حس می‌کنم از دستش دادم.
‫هی...
‫تراژدی پدر و مادر بودن.
‫ما فقط وقتی موفقیم ‫که خودمون رو بی‌اهمیت کرده باشیم.
‫- چقدر غم‌انگیز. ‫- بی‌خیال.
‫تو انتخاب‌های درست رو برای خودت کردی.
‫تو فیلم می‌سازی، رفیق. ‫این چیزی‌ـه که دنیا ازت می‌خواد.
‫دنیای من خیلی کوچیک‌تره.
‫سگ‌ها رو می‌برم پارک. ‫با خانواده‌م و بیمارهام هستم.
‫از دیدنت خوشحالم، تیم.
‫و خوبه که در مورد اون روزها حرف زدیم.
‫خوبه که با تو در ارتباط باشم و با...
‫اون آدم هم همینطور.
‫آدمی که بودم.
‫خوبه؟
‫آره.
‫فکر نکنم بخوای ‫دوباره اون آدم رو ببینی.
‫چی؟
‫می‌خوام باهات صادق باشم. ‫نمی‌تونم تحملت کنم.
‫تو یه جورایی زندگیم رو دزدیدی.
‫من هیچی ازت ندزدیدم.
‫واقعاً؟ تو شغلم رو دزدیدی. ‫و نامزدم رو دزدیدی.
‫تو 23 سالگی، چیز زیادی بیشتر از اون نداشتم.
‫و حالا، هر بار که یه مجله برمی‌دارم، ‫مجبورم در مورد جی کلی بخونم
‫و داستان شگفت‌انگیز شروعش.
‫که چطور دوستش رو برای تست بازیگری ‫پیش پیتر اشنایدر همراهی کرد،
‫ولی خودش نقش رو گرفت. فکرش رو بکن.
‫ولی هیچوقت در مورد اون دوست فکر نمی‌کنن. ‫مردی که این رو ازش گرفت.
‫من کاری کردم پیتر بهت نقش بده.
‫من یه سیاهی‌لشکر باکلاس بودم.
‫- یه خط دیالوگ داشتم. ‫- باید برم.
‫- اگه مردم چیزهایی که من راجع بهت می‌دونم رو می‌دونستن... ‫- باید زود بیدار شم.
‫- من حساب می‌کنم. ‫- قبلاً حساب کردم.
‫- هی، می‌شه این رو برام امضا کنی؟ ‫- آره، ببخشید.
‫هی، نگران نباش. ‫به مردم نمی‌گم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫می‌دونی، من واقعاً نمی‌دونم ‫تو چه جور آدمی هستی.
‫تو اونقدر برام مهم نیستی.
‫شاید برای توده مردم مهم باشی، ‫ولی برای من نه.
‫متأسفم که این حس رو داری. ‫من همیشه افکار محبت‌آمیزی نسبت بهت داشتم.
‫فقط من این حس رو ندارم. ‫دخترت باهام موافقه.
‫دیزی؟
‫جسیکا.
‫تو فیسبوک دوستیم.
‫من روان‌درمانگر تو سن‌دیگو رو بهش پیشنهاد دادم
‫اون یارو شارلاتـ... ‫با جسیکا حرف نزن.
‫می‌خوای بهم بگی ‫با کی دوست باشم؟
‫بهت نمی‌گم ‫با کی دوست باشی.
‫بهت می‌گه طبل تو خالی.
‫شاید حق با اونه.
‫آدمی اون تو هست؟
‫شاید تو...
‫اصلاً وجود نداری.
‫ماشینم اینجاست. بیا تمومش کنیم.
‫همیشه فانتزی این رو داشتم ‫که بزنمت.
‫باید سال‌ها پیش این کار رو می‌کردم.
‫یالا.
‫تو هیچوقت قرار نبود اون نقش رو بگیری.
‫هرگز.
‫از پسش برمیای، رفیق.
‫می‌دونم. فقط دارم اون حسی که همیشه ‫بهم دست میده رو تجربه می‌کنم.
‫اشکالی نداره. حالا باهاش خداحافظی کن.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫ببخشید، لیز، می‌شه ران بهت زنگ بزنه؟ ‫ویوین داره برای بُرد بازی سرویس می‌زنه.
‫- اوت شد. ‫- می‌دونم.
‫- من فقط دارم می‌گم اوت شد. ‫- ولی میشل، جوری گفتی که انگار...
‫- بعد از مسابقه می‌تونه بهت زنگ بزنه. ‫- ببخشید، بابا.
‫- صدای مامان رو شنیدم و حواسم پرت شد. ‫- منم شنیدم. درک می‌کنم.
‫عزیزم، وقتی داریم بازی می‌کنیم ‫نباید حرف بزنی.
‫می‌دونم. متأسفم. لیز می‌گه کارش واجبه.
‫بابا، تو در مورد ارواح می‌دونی؟
‫صبر کنید، ویوین باید دوباره سرویس بزنه ‫چون حواسش پرت شد.
‫- بابا، من سرویس دوباره نمی‌خوام. ‫- ران.
‫با چه قوانینی داری بازی می‌کنی؟
‫گوردون، اینجا که مسابقات آزاد فرانسه نیست. ‫بذار دختره یه سرویس دیگه بزنه.
‫من به ویوین یه سرویس دیگه میدم، ‫پس چرا به میشل یه سرویس دیگه ندیم؟
‫اصلاً، منم یه سرویس دیگه می‌خوام، ‫حالا که بحثش شد. بذار هرج‌ومرج بشه.
‫- ران. ‫- من سرویس دوباره نمی‌خوام.
‫دوباره نیست، ‫چون اون یکی اصلاً نباید حساب می‌شد.
‫درسته.
‫- بله؟ ‫- تلفنت رو جواب نمیدی؟
‫- داریم برای بُرد بازی سرویس می‌زنیم. ‫- ما همین الان بهت نیاز داریم، ران.
‫- بابا. ‫- الان نمی‌تونم بیام.
‫- وسط بازی هستیم. ‫- موضوع جی‌ـه.
‫- بابا. ‫- جی می‌دونه من این تورنمنت رو دارم.
‫جی داره از فیلمی که یه هفته دیگه شروع می‌شه ‫انصراف میده.
‫فیلم برادران لوئیس؟
‫- بابا. ‫- دیوید، دهنت رو نذار روی فنس.
‫مزه‌ش رو دوست دارم.
‫انصراف نمیده. این مدلِ جی‌ـه وقتی ‫یه فیلم رو تموم می‌کنه. همیشه این کار رو می‌کنه.
‫باور کن، ران. اوضاع خرابه.
‫اوضاع خیلی، خیلی خرابه.
‫ران.
‫- امروز. ‫- یه تماس کاری داره.
‫بابا.
‫باشه، دارم میام.
‫- در مورد ارواح می‌دونی، بابا؟ ‫- می‌دونم، دیوید.
‫ارواح روحِ آدم‌های مُرده هستن ‫که برمی‌گردن به زمین
‫- اگه کار ناتمومی داشته باشن. ‫- امتیاز سرویس. نوبت ماست.
‫خب، برنامه عوض شد. ‫باید بازی رو متوقف کنیم.
‫- بازی رو متوقف کنیم؟ ‫- نه. عمراً، ران.
‫یه مشکلی پیش اومده. باید برم.
‫- کجا؟ ‫- خونه‌ی جی.
‫متوقف کنی، باختی.
‫- کی گفته، گوردون؟ ‫- قوانین تورنمنت.
‫- اگه بارون میومد چی؟ ‫- بارون نمیاد، ران.
‫- بارون نمیاد، بابا. ‫- ران.
‫حس خوبی دارم. می‌تونیم ببریم.
‫می‌دونم. ولی باید برم.
‫منتظرتن.
‫خداروشکر.
‫- دیشب چی شد؟ ‫- هیچی.
‫رفتیم مراسم یادبود پیتر. ‫به یه دوست قدیمی برخورد.
‫- رفتن بیرون برای نوشیدنی. ‫- یه اتفاقی افتاده.
‫اگه بکشه کنار، قرارداد رو نقض کرده.
‫احیاناً کاسادیا درست نمی‌کنی؟
‫من... می‌تونم درست کنم.
‫- جی کجاست؟ ‫- تو اتاق خوابشه.
‫- داره وسایلش رو جمع می‌کنه. ‫- برای چی جمع می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫جا زدن از نظر مالی ویرانگره.
‫از نظر شهرت ویرانگره.
‫فروش فیلم‌هاش مثل قبل نیست.
‫- مال هیچ‌کس نیست. ‫- اون دیگه 25 سالش نیست.
‫- دیگه 55 سالش هم نیست. ‫- خیلی‌خب، حالا استودیو داره زنگ می‌زنه.
‫تموم شد؟ همگی تموم کردید؟
‫هیچ‌کس نقض قرارداد نکرده. جی فیلم رو بازی می‌کنه
‫- خودش که این رو نمی‌گه. ‫- خب، حالا من اینجام.
‫خب، پس بفهم ‫چرا پای چشمش کبوده.
‫پای چشمش کبوده؟
‫جی؟
‫- سلام، داداش. ‫- سلام، رفیق.
‫- این جمع و جور کردن چیه؟ ‫- تازه از مسابقه اومدی؟
‫تو و ویوین چی کار کردید؟
‫- خب، 5-4 جلو بودیم و سرویس داشتیم... ‫- من خیلی فیلم بازی می‌کنم.
‫- ...ولی اشکالی نداره. جمع کردن برای چیه؟ ‫- فکر می‌کنی من خیلی فیلم بازی می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم دقیقاً به اندازه بازی می‌کنی.
‫- فکر می‌کنی من خیلی فیلم بازی می‌کنم؟ ‫- تو واقعاً زیاد کار می‌کنی.
‫دیدی؟ باربارا بهم راستش رو می‌گه.
‫- دیشب چی شد؟ ‫- آدم هیچوقت لباس راحتی زیاد نداره!
‫- چطور چشمت کبود شد؟ ‫- تو هواپیما بهت می‌گم.
‫کدوم هواپیما؟
‫هواپیمایی که رزرو کردم. ‫ساعت 1 حرکت می‌کنیم.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- مگ، کجا داریم می‌ریم؟
‫- فرانسه. ‫- فرانسه.
‫فرانسه؟
‫من با مادرِ ریو، دوستِ دیزی، کلر صحبت کردم،
‫ریو از کارت اعتباری مادرش استفاده می‌کنه ‫برای همین کلر می‌تونه خریدها رو آنلاین ببینه.
‫معلومه که می‌تونه.
‫دیزی و دوست‌هاش الان تو پاریس هستن
‫و قراره بعد از جشنواره جازِ سه‌شنبه ‫برن ایتالیا.
‫درسته. امان از شما بچه‌ها و کامپیوترهاتون. ‫فرانسه.
‫- ما دوشنبه پرو لباس داریم. ‫- اگه پاریس باشیم نداریم.
‫هر دو برادر لوئیس اونجا هستن. ‫ماروین و یوسف.
‫اگه چند روز وقت می‌خوای ‫تا ذهنت رو آروم کنی، به استودیو می‌گم...
‫بهشون بگو من دارم به دیزی ‫و دوست‌هاش ملحق می‌شم
‫توی یه جشنواره جاز تو پاریس، ‫و بعدش با قطار می‌ریم ایتالیا.
‫و داری از طریق کارت اعتباری مادرِ دوستش ‫ردیابیش می‌کنی.
‫این آخرین شانس منه که باهاش وقت بگذرونم ‫قبل از اینکه برای همیشه بره.
‫من تقریباً مطمئنم که دیزی دلش نمی‌خواد
‫با خدم و حشمت دنبالش ‫تو اروپا راه بیفتی.
‫من سفیر دیور هستم، ‫پس هر دلیلی برای بودن در پاریس دارم.
‫و بعدش هم اون مراسم بزرگداشت ‫تو توسکانی رو دارم.
‫من به بزرگداشت گفتم نه. تو گفتی نه.
‫- بهشون گفتم هرگز. ‫- زنگ بزن و بگو بله.
‫گوش کن، چند روز مرخصی بگیر،
‫برو سمت ساحل،
‫اون نوشیدنی‌ای رو سفارش بده ‫که تو پست رنچ دوست داشتی.
‫حوله‌ها رو یادت میاد؟
‫معنی اون اصلاً چی بود؟
‫من...
‫- چطوره پرو لباس رو بندازم سه‌شنبه؟ ‫- گوش کن.
‫اگه تو نمی‌خوای بیای، من تنها میرم.
‫تو، تنهایی، سرگردان تو اروپا
‫مثل یه غزال کوچولوی ‫تنها تو سرنگتی.
‫ولی نه غزال. یه سگ کوکر اسپانیل.
‫خب، این کوکر اسپانیل ‫شانس خودش رو امتحان می‌کنه.
‫امروز، دیزی و دوست‌هاش ‫تو لوور، کافه دو فلور،
‫یه بازار دست‌دوم‌فروشی بودن، و تو یه ‫مسافرخونه جوانان تو منطقه 11 اقامت دارن.
‫حالا داریم پیش می‌ریم.
‫بعد از اینکه رسیدیم، ‫می‌تونیم تو جشنواره جاز غافلگیرش کنیم.
‫عالیه.
‫منظورت چیه که بزرگداشت رو ‫به یکی دیگه میدن؟
‫یه تاریخچه‌ای داره. ‫وقتی جی بزرگداشت رو رد کرد،
‫کاری کردم به بن آلکاک پیشنهادش بدن.
‫بزرگداشت جی رو دادی ‫به یکی دیگه از مشتری‌هات؟
‫یکی باید می‌گرفتش، و این یه ‫سکوی پرتاب خوب برای بن‌ـه.
‫گندت بزنن. جی این رو می‌دونه؟
‫با آنتونیو حرف زدم. ‫قراره دو تا بزرگداشت بگیرن.
‫ولی فعلاً، فقط یه تندیس هست.
‫من دارم، مثلاً، سه تا مصاحبه مطبوعاتی، ‫یه عکس روی جلد ونیتی‌فر
‫و مسابقه بیسبال جاستین رو از دست میدم
‫- به‌خاطر این افتضاح. ‫- می‌دونم. ولی جی‌ـه دیگه.
‫- چرا چشمش کبوده، ران؟ ‫- به اونم می‌رسیم.
‫واسه همینه که هیچوقت نتونستم باهات کنار بیام
‫چرا، چون وفادارم؟
‫نه. چون به کارهاش میدون میدی.
♪ داریم می‌ریم پاریس ♪
‫ای بابا، حالا باید ‫پیانو زدنش رو گوش کنیم.
♪ داریم با هواپیما می‌ریم پاریس ♪
‫بخونش، رانی!
♪ یه ماجراجوییِ حسابی به جایی ♪
♪ ...که ♪
‫- متنش رو بلد نیستم. ‫- یالا، رانی.
‫جاستین تو تیم بی هست. خیلی غم‌انگیزه.
‫بچه‌ها، اون نمی‌دونه کجا بدوه. ‫خیلی غم‌انگیزه.
‫ببین.
‫بیسبالش واقعاً بده.
‫- نصفش رو بخورم یا کامل؟ ‫- دوزش چقدره؟
‫- عینکت رو یادت رفت؟ ‫- با عجله اومدم.
‫نمی‌تونم با دیوید خداحافظی کنم ‫وگرنه قاطی می‌کنه.
‫روان‌درمانگر گفت ‫باید به هر حال خداحافظی کنم
‫تا بدونه دارم میرم.
‫- حالش خوب می‌شه. پنج سالشه. ‫- یادشون میره.
‫پنج سالشه، ولی احتمالاً ‫باید خداحافظی می‌کردم.
‫کامل بخور. وگرنه استرس می‌گیری ‫و آخرش من رو بیدار می‌کنی.
‫خب، چیزی که این مرده ‫تو پادکست می‌گفت
‫اینه که ما همیشه همه سنی هستیم.
‫- مثلاً، واقعاً؟ ‫- خب، واقعاًش رو نمی‌دونم.
‫آره، کامل می‌خورم.
‫پس وقتی 10 سالمه، ‫‏30 سالمم هست، و 80 سالم هم هست.
‫و برعکس.
‫چرا چشمت کبوده، رفیق؟
‫وقتی رسیدیم فرانسه بهت می‌گم.
‫ولی چیزی نیست ‫که الان لازم باشه بدونم، درسته؟
‫داری به سمت چیزی می‌دوی ‫یا از چیزی فرار می‌کنی؟
‫- بله. ‫- وقتی مهدکودک رو به یاد میارم،
‫همین سنی‌ام که الان هستم، درسته؟
‫من از کجا بدونم ‫تو چطوری خودت رو به یاد میاری؟
‫مشهور بودن ‫چه حسی داره؟
‫هیچ حس خاصی نداره، ‫تا جایی که من می‌دونم.
‫شما در مورد شهرت و موفقیت حرف می‌زنید، ‫و این زندگی روشن و خوشبختی.
‫شما در مورد من جوری حرف می‌زنید ‫انگار من یه جور پادشاهم.
‫ولی کلمات شما فقط... ‫شیرینی‌ایه که تو دهنتون آب می‌شه...
‫باشه، جی، می‌شه همین‌جا وایستی؟
‫همین الان چه حسی داشتی؟
‫حس غرور داشتم. موفقیت.
‫- یه ستاره. ‫- می‌خوای یه ستاره باشی؟
‫خب...
‫آره، حتماً.
‫ادامه بده. دیگه چی؟
‫لذت بردن از ترحم به یه دختر جوون.
‫فکر کردن به اینکه پادشاهم.
‫به نظرت قدرتمند و پادشاه‌گونه میومد؟
‫بیشتر شبیه قیافه گرفتن بود.
‫چند سالته، جی؟
‫بیست و سه.
‫من علاقه‌ای ندارم ببینم ‫سعی می‌کنی یه نویسنده مشهور باشی
‫تو روسیه قبل از انقلاب.
‫می‌خوام اون بچه گیج رو ببینم ‫که تازه از اتوبوس کنتاکی پیاده شده...
‫که سعی داره همه دخترهای خوشگل ‫کلاس رو تحت تأثیر قرار بده.
‫یعنی، فقط خودم باشم؟
‫می‌دونی خودت بودن چقدر سخته؟
‫اگه اونقدر خوش‌شانس باشی ‫که حرفه‌ای بازیگری کنی
‫شغلت دروغ گفتن می‌شه.
‫هر چی بهتر دروغ بگی، ‫صادق‌تر به نظر میای،
‫و موفق‌تر می‌شی.
‫این برای یه مرد جوون که تمایلی به درون‌نگری نداره ‫یه موضوع گیج‌کننده‌ست.
‫می‌گی می‌خوای ستاره باشی.
‫خب، من چند تا از اون‌ها رو می‌شناختم.
‫اون یه سطح دیگه از درگیریه ذهنیه.
‫حالا باید دو بار بازی کنی.
‫یه بار وقتی نقشت رو بازی می‌کنی، ‫و دوباره وقتی نقش خودت رو بازی می‌کنی.
‫باید واقعاً بخوایش.
‫- می‌خوام. ‫- می‌خوام.
‫- هی، تیم. ‫- بله؟
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫حتماً.
‫نشون‌شون بده چطوریه.
‫مشهور بودن چه حسی داره؟
‫هیچ حس خاصی نداره، ‫تا جایی که من می‌دونم.
‫شما در مورد شهرت و موفقیت حرف می‌زنید، ‫و این زندگی روشن و خوشبختی.
‫شما در موردم جوری حرف می‌زنید ‫انگار من یه جور پادشاهم.
‫ولی حرف‌های شما مثل قندی‌ـه
‫که تو یه لحظه ‫تو دهن‌تون آب می‌شه.
‫من هیچ چیز خاص و دوست‌داشتنی‌ای توش نمی‌بینم
‫باید فوراً برم و دوباره نوشتن رو شروع کنم.
‫- تیم دچار حمله عصبی شده. ‫- چرا؟
‫یه تست بازیگری بزرگ ‫برای پیتر اشنایدر دارم.
‫- پسر، این عالیه. ‫- تیم از تست بازیگری متنفره.
‫- من بدترین تست‌دهنده‌ام. ‫- من به زور تا حالا تستی دادم.
‫- اصلاً آزمون استعداد نیست. ‫- آزمونِ یه چیزی هست.
‫استعدادت می‌درخشه. ‫همیشه همینطوره.
‫باهاش برو، جی.
‫تو تأثیر آرامش‌بخشی داری.
‫بعدش بیاید کافه. نوشیدنی مجانی.
‫میایم.
‫قبلاً دلم می‌خواست بمیرم. ‫مراسم ختمم رو تصور می‌کردم.
‫فکر کنم مال دهاته.
‫همه دخترهای خوشگل گریه می‌کنن.
‫بعدش در مورد آسمون ‫و ستاره‌ها حرف می‌زنه.
‫برای یه بچه دهاتی زیادی شاعرانه‌ست. ‫بیشتر باید بگه...
‫دخترهای زیادی هستن ‫که هنوز باهاشون آشنا نشدم.
‫مثلاً دی‌دی دافی.
‫نمی‌دونم، امم...
‫مزخرفاتی مثل، شاید حتی بیشتر رشد کنم.
‫خیلی کارها هست ‫که هنوز نکردم، من...
‫کلمات کافی برای لیست کردنشون ندارم.
‫- این بهتره. باید این رو بگی. ‫- نمی‌تونم فیلمنامه‌شون رو دستکاری کنم.
‫کارت عالی می‌شه.
‫فقط تو این چیزها ‫خیلی مضطرب می‌شم.
‫خب، این رو نگاه کن.
‫این یه نشونه‌ست. تو این نقش رو می‌گیری، ‫رفیق، حسش می‌کنم.
‫ممنون، رفیق.
‫بخورش، برای خوش‌شانسی.
‫- چی؟ ‫- یالا. فقط یه گوشه‌ش رو.
‫- قدرت‌هاش رو جذب کن. ‫- بس کن، پسر. داری می‌ترسونیم.
‫- تیم گالیگان. ‫- بله.
‫با من می‌خونی؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫- سلام. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫- برای خوندن چه نقشی اومدید؟ ‫- برای خوندن با دوستم.
‫اگه اشکالی نداره.
‫حله.
‫ممنون.
‫- برات چند تا دیالوگ میارم. ‫- ممنون.
‫- بفرمایید. ‫- ممنونم.
‫دردت چیه، تیلی؟
‫- من هیچ دردی ندارم. ‫- آره؟ ولی قیافه‌ت که این رو می‌گه.
‫اون خط روی پیشونیت ‫که از اینجا تا اینجا میره.
‫قبلاً دلم می‌خواست بمیرم.
‫مراسم ختمم رو تصور می‌کردم.
‫همه دخترهای خوشگل گریه می‌کنن.
‫ولی الان نمی‌خوام بمیرم.
‫هنوز به اندازه کافی دنیا رو ندیدم.
‫هیچوقت واقعاً به این درخت‌ها نگاه نکردم. ‫و آسمون.
‫- ولی حالا که... ‫- خیلی ممنونم.
‫- هنوز مونده. تموم نکردم. ‫- خوبه. ممنون.
‫ممنونم، تیموتی. ‫خیلی ممنون. خیلی خوب انجام شد.
‫اشکال نداره منم بخونم؟
‫نه، متأسفم.
‫- اگه تو لیست قرار ملاقات نیستید... ‫- بله، عزیزم، اشکالی نداره.
‫یعنی، اگه مشکلی نیست.
‫نه.
‫دردت چیه، تیلی؟
‫- من هیچ دردی ندارم. ‫- آره؟ قیافه‌ت که این رو می‌گه.
‫اون خط روی پیشونیت ‫که از اینجا تا اینجا میره.
‫قبلاً دلم می‌خواست بمیرم.
‫مراسم ختمم رو تصور می‌کردم.
‫همه دخترهای خوشگل گریه می‌کنن.
‫ولی الان نمی‌خوام بمیرم.
‫هنوز به اندازه کافی دنیا رو ندیدم.
‫دخترهای زیادی هستن که هنوز باهاشون آشنا نشدم. ‫مثلاً دی‌دی دافی.
‫تازه، شاید حتی بیشتر رشد کنم.
‫خیلی کارها هست که هنوز نکردم.
‫کلمات کافی برای لیست کردنشون ندارم.
‫و فقط تا آرچر سیتی رفتم. ‫ولی من... من نیازی ندارم پاریس رو ببینم،
‫یا رُم، یا یکی از اون جاهایی ‫که پادشاه دارن.
‫من اینجا پادشاهم.
‫من پادشاه این گرد و خاکم.
‫من... من پادشاه کوکا کولای خودمم.
‫من پادشاه خیابان کرنبری هستم.
‫ممنونم.
‫اگه زحمتی نیست ‫یه صحنه دیگه رو بخونید؟
‫با کمال میل.
‫راستی، بابت تغییر دیالوگ‌ها متأسفم...
‫نه، عزیزم، ما خیلی خوشمون اومد.
‫ممنونم.
‫آره، باشه.
‫نه، بیا فقط...
‫درد داره؟
‫نه، خوبه.
‫خوبه.
‫اصلاً معلوم نیست.
‫پدرم همیشه می‌گفت،
‫اولین کسی که ملاقات می‌کنی ‫وقتی از هواپیما پیاده می‌شی خودتی.
‫- خب، باید استقبال‌کننده باشه. ‫- آخرین باری که پاریس بودیم رو یادته؟
‫نمایش شنل؟ در سکوت برگزار شد ‫به احترام جنگ.
‫من گوچی رو یادمه، ولی خیلی پر سروصدا بود.
‫شاید برای صلح بوده.
‫خیلی ممنون، آنتونیو.
‫- دارن یه تندیس دوم برای جی می‌سازن. ‫- عالیه.
‫ما رسیدیم پاریس، ‫و فردا راه میفتیم سمت شما.
‫فقط دارم پیام‌هام رو می‌گیرم.
‫طبق گفته مادر ریو، دیزی بلیت‌های ‫قطار ساعت 10 به ایتالیا رو خریده.
‫- جشنواره جاز رو نمیرن؟ ‫- ظاهراً نه.
‫خیلی‌خب، بهتره مستقیم بریم ‫سمت ایستگاه قطار.
‫یه لحظه صبر کن! ‫ما داریم با قطار می‌ریم ایتالیا.
‫- قطار؟ ‫- صبر کن.
‫ما دقیقاً کنار هواپیما وایستادیم.
‫- پس چرا پرواز کردیم پاریس؟ ‫- داریم میایم، ولی با قطار.
‫نه.
‫من برای امروز بعدازظهر کار گرفتم. ‫قراره موهای امانوئل مکرون رو کوتاه ‌کنم.
‫- می‌تونی کنسل کنی؟ ‫- اون اولین رئیس‌جمهور منه.
‫- خدای من. خب، آره... ‫- ساعت 10.
‫ما تو قطار ساعت 10 خواهیم بود.
‫داری شوخی می‌کنی؟ ‫نمی‌تونم جی کلی رو سوار قطار کنم.
‫حق با توئه، آنتونیو. ‫رمانتیک‌ترین راه سفر کردنه.
‫باید یه جور واگن اختصاصی یا چیزی باشه.
‫با یه پارتی‌بازی، یا... فکر کنم...
‫من اونقدر معتقد نیستم ‫ولی از کلیسای رسمی حمایت می‌کنم.
‫همه چیزش رو تأیید می‌کنم جز باورهاشون.
‫ولی اگه خدایی نبود، ‫زندگی پوچ می‌شد.
‫خب، دقیقاً.
‫لعنتی. اون جی کلی‌ـه؟
‫ممنون. ‫خیلی‌خب، پسر‌ها، عالیه.
‫اگه یکی رو امضا کنه، می‌شه هزار تا.
‫- فقط سوار قطارش کن. ‫- قراره یه تندیس داشته باشی.
‫- پس نیازی نیست نگران باشی. ‫- مگه قرار بود تندیس نباشه؟
‫کار من اینه. چیزها رو درست می‌کنم ‫تا تو مجبور نباشی در موردشون بدونی.
‫اگه مجبور نیستم بدونم، ‫چرا داری بهم می‌گی؟
‫چون دیر قبول کردیم، ‫و جایزه رو دادن به بن آلکاک.
‫- فقط یکی بود... ‫- بزرگداشت من رو دادی به بن؟
‫- تو گفتی نه، رفیق! ‫- بعدش گفتم آره.
‫من هرگز این رو به بن نمی‌گفتم.
‫این بین خودمون می‌مونه، ‫ولی تو انتخاب اولی.
‫تو تیتر اصلی هستی. ‫خودت می‌دونی، رفیق.
‫الان که دارم باهات حرف می‌زنم خیلی گیجم.
‫باورم نمی‌شه ‫دارم سر این موضوع مؤاخذه می‌شم.
‫دیزی! هی!
‫نه.
‫نه، نه، نه. این جی کلی نیست.
‫ببخشید.
‫صندلی 48. ‫شبیه فرست کلاس به نظر نمیاد.
‫نیست.
‫ما داریم جی کلی رو می‌نشونیم رو صندلی 48؟
‫چی‌کار کنم؟ ‫هیچ بلیت فرست کلاسی نبود.
‫شایدم اصلاً فرست کلاس نداره. ‫نمی‌دونم. اینجا همه فرانسوی حرف می‌زنن.
‫ما جی کلی بازیگر سینما رو اینجا با خودمون داریم
‫جای خصوصی ندارید؟
‫ولی...
‫پنجاه روز بعد از عید پاک. ‫تعطیلات خیلی شلوغی برای فرانسوی‌هاست.
‫نمی‌دونم از دست کی عصبانی باشم، ولی ‫دارم از دست تو عصبانی می‌شم، ران.
‫از دست من عصبانی باش، لیز. ‫قطار ایده من بود.
‫مشکل همینه. ‫من اجازه ندارم از دست تو عصبانی باشم.
‫طبق گفته کلر، ‫ریو 45 دقیقه پیش
‫تو استارباکس گار دی لیون ‫یه چای لاته گرفته.
‫آدم برای قهوه ‫نمیره ایستگاه قطار.
‫یعنی، عجیب می‌شه.
‫جی کلی.
‫فکر می‌کنی اوضاع مالیش بد شده؟
‫تحقیق برای یه نقش‌ـه.
‫ببخشید، بلندتر حرف بزن. من تو یه قطار فرانسوی‌ام ‫تو یه تعطیلات فرانسوی...
‫دوشنبه صبح اونجام.
‫نمی‌دونم، جشن لعنتی ملی.
‫خب، پس پرو لباس رو بنداز ‫روز اول فیلمبرداری.
‫صبر کن، چی؟ اون تیکه آخر رو دوباره بگو؟
‫صدام رو داری؟ ‫اینجا 50 روز بعد از عید پاکه، متأسفم.
‫یه بار دیگه. می‌خوام درست متوجه بشم.
‫ما اینجا داریم شطرنج سه بعدی... ‫چهار بعدی بازی می‌کنیم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- می‌دونم این چیزی نیست که جی می‌گه.
‫این چیزی‌ـه که من می‌گم. برمی‌گردونمش.
‫اوضاع بده.
‫- صبر کن. بذار برم یه جایی... ‫- بذار بهت زنگ بزنم.
‫گوشی رو بده بهش.
‫باورم نمی‌شه ‫اون واقعاً با ما تو این قطاره.
‫- واقعی هستی؟ ‫- فکر کنم آره. بله.
‫و قراره از ‫همون دستشویی ما استفاده کنید؟
‫سعی می‌کنم یادم باشه سیفون رو بکشم.
‫آدم خوب و معمولیه.
‫- یه آدم حسابی. ‫- یه تخم‌مرغ دوزرده.
‫یه جا خوندم که اون تو فیلم‌هاش ‫هیچوقت اغواگر نیست.
‫متأسفم. اینجا خیلی شلوغه.
‫‏20 ساله سوار قطار نشدم.
‫- شاید 30. ‫- مترو.
‫یادم نمیاد آخرین بار کی ‫سوار مترو شدم.
‫- فیلم کوزاک. ‫- درسته، صحنه تعقیب و گریز.
‫تو استودیو بود، ‫ولی ابعادش خیلی دقیق بود.
‫دیدیم که قراره تو یه جشنواره هنری معتبر توسکانی ‫ازت تقدیر بشه.
‫برای بزرگداشت گرفتن ‫زیادی جوون نیستی؟
‫خیلی لطف دارید، ولی نمی‌دونم ‫چند تا فیلم دیگه تو چنته دارم.
‫- حداقل یکی دیگه. ‫- دلم می‌خواست تو ایتالیا برام بزرگداشت بگیرن.
‫کلایو، اون‌ها تو ایتالیا یا هیچ جای دیگه ‫برای برنامه‌نویس‌های کامپیوتر
‫بزرگداشت نمی‌گیرن.
‫انتظار دارم حسابی تیپ بزنی ‫و همه دوست‌ها و خانواده‌ت رو دعوت کنی.
‫من اگه بودم این کار رو می‌کردم، پس...
‫کلایو راست می‌گه. شغل توئه. ‫بیا بترکونیم.
‫بچه‌هات رو دعوت کن. پدرت رو دعوت کن.
‫- پدرم؟ ‫- خب، می‌دونم، ولی چرا نه؟
‫بچه‌هام یه چیزی. در مورد پدرم نمی‌دونم.
‫اون پدرته. ‫قرار نیست تا ابد اینجا باشه.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، ولی تو بهش زنگ بزن.
‫اگه بخواد می‌تونیم براش هواپیما بفرستیم.
‫- حله. ‫- بسیار خب.
‫من...
‫وقتی بهت نگاه می‌کنم، ‫کل زندگیم رو می‌بینم.
‫با ریچ تو استودیو حرف زدم.
‫- پرو لباس رو عقب میندازن. ‫- آلن زنگ زد.
‫جی تو یه دعوای کافه‌ای بوده.
‫دماغ یه روان‌درمانگر کودک رو شکسته.
‫- چیِ یه کودک رو شکسته؟ ‫- این رو می‌دونستی؟
‫چیزی در این مورد گفت؟
‫- خیلی دلم می‌خواستش. ‫- نه.
‫مشهور بودن رو دوست داری؟
‫حتماً یه زندگی درخشان و فوق‌العاده داری. ‫خیلی خوشحالی.
‫فکر کنم مشهور بودن وحشتناکه.
‫همه نگاهت می‌کنن، ‫در موردت حرف می‌زنن.
‫- مثل دیوونه بودنه، مگه نه؟ ‫- بله.
‫مشخصاً برای سفر کمک نمی‌کنه. ‫قاطی ما عوام شدی.
‫خب شما چی کار می‌کنید؟ ‫همه‌تون کجا دارید میرید؟
‫میلان.
‫- تجهیزات کشاورزی. ‫- پدرم تو کار تجهیزات کشاورزی بود.
‫- من میرم پیزا. ‫- آتش‌نشانم.
‫- نقش آتش‌نشان بازی کردم. ‫- فلورانس!
‫ما تو واتیکان کار می‌کنیم.
‫توضیح بده چه خبره.
‫افکارم دارن در لحظه شکل می‌گیرن، لیز.
‫- ما فقط تو یه سفر دخترونه‌ایم. ‫- قراره عشق و حال کنیم!
‫کامپیوتر. عروسی.
‫مربی زندگی. اونم عروسی.
‫- آخرین باری که پاریس بودیم رو یادته؟ ‫- نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم.
‫چون ما هیچوقت...
‫راجع بهش حرف نزدیم.
‫بیست سال پیش، ‫من تو رو بالای برج ایفل ول کردم.
‫نوزده سال پیش. ‫نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم.
‫سرچ کردم. 60 سالته.
‫- بله. ‫- تو نمی‌تونی پیر بشی.
‫- اگه تو داری پیر می‌شی، یعنی منم دارم می‌شم. ‫- اگه تو تمومش کنی منم تموم می‌کنم.
‫قبوله!
‫- بادوم زمینی می‌خوای؟ ‫- آره، حتماً!
‫به کسایی که می‌گن تو فقط نقش خودت رو بازی می‌کنی ‫چی می‌گی؟
‫می‌دونید خودت بودن چقدر سخته؟
‫امتحان کنید.
‫می‌دونید، من شنبه یه مراسم بزرگداشت ‫تو توسکانی دارم.
‫و همه‌تون باید بیاید. ‫همه‌تون. آره!
‫بله، فقط با مدیر برنامه‌م لیز ‫اونجا هماهنگ کنید.
‫- چه ساعتی، جی؟ ‫- ببخشید.
‫هیچ پشیمونی‌ای داری؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- فیبی.
‫تو آدم سرسختی هستی، فیبی.
‫تو توسکانی می‌بینمتون!
‫آریوِدرچی! (خداحافظ)
‫همه خیلی مهربونن. ‫آدم‌ها خیلی مهربونن.
‫راستی، این‌ها بهترین بادوم‌زمینی‌هایی هستن ‫که تا حالا خوردم. امتحان کن.
‫بادوم‌زمینیِ خوبیه. بادوم‌زمینی اروپایی.
‫بهت تعارف نکردم ‫چون در مورد حساسیتت می‌دونم.
‫درسته. ‫راه گلوم بسته می‌شه، و می‌میرم.
‫چطور می‌تونم نقش آدم‌ها رو بازی کنم ‫وقتی آدم‌ها رو نمی‌بینم؟
‫آدم‌ها رو لمس نمی‌کنم؟
‫آدم‌ها رو لمس نکنی‌ها.
‫خب، رفیق، ‫اون وقتایی که می‌گی،
‫بهم نگو ‫مگه اینکه واقعاً لازم باشه بدونم رو یادته؟
‫این یکی از اون دفعات نیست...
‫چرا بهمون نگفتی تو یه دعوای کافه‌ای ‫زدی یه روان‌درمانگر کودک رو ناکار کردی؟
‫- فکر نمی‌کردم... ‫- شکایت کنه؟ داره شکایت می‌کنه.
‫می‌دونم سخته که صادق باشی...
‫باید همه چیز رو بهمون بگی، ‫وگرنه نمی‌تونیم کارمون رو بکنیم.
‫...با کسایی که تحت هر شرایطی دوستت دارن. ‫سخت‌تره.
‫- چرا این رو می‌گی؟ ‫- دوستش داریم. ما دوستش داریم.
‫تو دوستش داری. من براش کار می‌کنم.
‫می‌دونی که عزیزمی.
‫ولی وقتی این به دست مطبوعات برسه، ‫ما به یه داستان متقابل نیاز داریم.
‫اول اون زد؟ ‫چشمت اینجوری کبود شد؟
‫چون دفاع جی کلی از خودش در برابر ‫تعقیب‌گر دیوانه خیلی بهتر به نظر میاد
‫تا کتک زدن روان‌درمانگر کودکِ بی‌دفاع توسط جی کلی
‫- اتفاقی که افتاد این نبود. ‫- خب، ما از کجا بدونیم؟
‫اگه آخرین فیلمم رو ساختم، ‫باهاش مشکلی ندارم.
‫- دوران خوبی داشتم. ‫- جدی نمی‌گی.
‫زدی دماغش رو شکستی. ‫این ادعاشونه، از طرف آلن.
‫شکستگی‌های متعدد که نیاز به جراحی داره، به علاوه‌ ‫کاهش دائمی حس بویایی...
‫می‌گه من زندگیش رو دزدیدم.
‫...و احتمال بدشکلی، می‌تونه منجر به ‫غرامت تا سقف 100 میلیون دلار بشه.
‫جی کلی.
‫جی کلی. جی.
‫جی کلی.
‫جی.
‫کلی.
‫یالا! زود باش! دیرمون می‌شه!
‫- بجنب! ‫- دیزی، دارم میام.
‫جی کلی.
‫گری کوپر.
‫کری گرانت.
‫جی کلی.
‫کلارک گیبل.
‫جی کلی.
‫رابرت دنیرو.
‫جی کلی.
‫خداحافظ، عزیزم. خداحافظ، مامان، ‫می‌بینمت. آخر هفته خوبی داشته باشی.
‫باورم نمی‌شه تنهایی ‫از لس‌آنجلس تا اینجا رانندگی کردی.
‫می‌خواستم تو رو تو زندگیت ببینم.
‫من تقریباً یک ساله که سن‌دیگو هستم.
‫خب، فیلم آخرم طولانی شد.
‫و بعدش این تبلیغه رو تو یونان داشتم،
‫- پس شانس آوردم که یه آخر هفته وقت دارم. ‫- می‌دونم سرت شلوغه.
‫پریدم تو ماشین ‫و تمام راه رو تا اینجا روندم.
‫خب، می‌تونی، مثلاً...
‫در این حد، می‌تونی فقط ‫تنهایی بری پمپ بنزین؟
‫آره، خودم بنزین می‌زنم، و بعد ‫فقط یه کلاه بیسبال می‌کشم رو صورتم.
‫اگه دستشوییت بگیره چی؟
‫دستشویی‌های کنار جاده.
‫خدایا، بابا.
‫عاشق اینم که با اون بچه‌ها می‌بینمت.
‫می‌پرستنت.
‫خب، بالأخره چیزی که ‫واقعاً می‌خوام انجام بدم رو پیدا کردم.
‫یه مدتی طول کشید، خدا می‌دونه. ‫می‌دونی، بازیگری واقعاً داغونم کرد.
‫آدم رو واقعاً متزلزل می‌کنه. ‫نمی‌دونم تو چطور انجامش میدی.
‫من متزلزلم.
‫نه، ولی تو همیشه استعدادش رو داشتی.
‫حتی وقتی کوچیک بودی، ‫و اون نمایش‌هایی که اجرا می‌کردی
‫تو حیاط خلوت با خواهرت.
‫این شما و این... کلی و کلی.
‫نه، این بود: کلی و کِـ...لی.
‫من فقط خیلی برات خوشحالم.
‫ببین، اگه می‌تونم تو اجاره کمکت کنم
‫- یا حمایتت کنم... ‫- نه، مشکلی نیست، بابا.
‫ولی خوشحالم که اینجایی.
‫می‌خوای بریم یه دوری بزنیم؟
‫راستی، تولد تئو هفته دیگه‌ست.
‫نه، می‌دونم.
‫لازم نیست یادآوری کنی.
‫درسته، تو آدم‌هایی رو داری ‫که این کار رو برات می‌کنن.
‫نه، می‌دونم بیست و چهارمه.
‫براش یه پونی گرفتم ‫که اندازه واقعیِ یه پونیه،
‫ولی عروسکیه.
‫عاشقش می‌شه.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫من پیش یه درمانگر میرم، و...
‫اون تبدیل به بخش خیلی مهمی ‫از زندگیم شده.
‫یه وقت برای هر دوتامون ‫با کارتر گرفتم.
‫کارتر همون...
‫من گرسنه‌مه. چرا یه جا نگه نمی‌داریم، یه چیزی بخوریم ‫و فقط حرف بزنیم، فقط دوتایی؟
‫واسه همین بهت نگفتم.
‫چون می‌دونستم ‫نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫این برام خیلی مهمه.
[تحول از خودت شروع میشه]
‫بابت عینک دودی متأسفم.
‫من اختلال شبکیه دارم.
‫بنابراین به نور روشن خیلی حساسم.
‫بهش می‌گم که مرموزش می‌کنه.
‫شما باید اونی باشید ‫که عینک دودی داره.
‫وقتی آفتابیه، آره.
‫موج‌سواری می‌کنید؟
‫یه‌کم. خیلی توش خوب نیستم.
‫حدس می‌زنم شمام موج‌سواری می‌کنید.
‫هر روز، تا وقتی استخوان رانم شکست.
‫- بعدش مدرک روانشناسیم رو گرفتم. ‫- متأسفم.
‫ولی... حدس می‌زنم برای هر کاری حکمتی هست؟
‫آره، هر دری بسته می‌شه یه دری باز می‌شه، مگه نه؟
‫- بله. ‫- خب، ممنون که اومدید.
‫خیلی شجاعانه‌ست.
‫بسیار خب.
‫من و جسی تو هفته‌های گذشته ‫خیلی کار کردیم.
‫و جسی براتون یه نامه نوشته.
‫از طرف خودِ ده ساله‌ش.
‫می‌خواد که من بخونمش.
‫چرا خودت نمی‌خونی؟
‫چون نمی‌تونم بدون هق‌هق گریه کردن ‫تمومش کنم،
‫پس تصمیم گرفتیم کارتر بخوندش.
‫باشه، این... اگه تو...
‫جی عزیز،
‫- وقتی من رو رها کردی... ‫- صبر کن، من تو رو رها نکردم.
‫- اون حرف مادرت بود. ‫- سعی کنید تا وقتی تموم نکردم نظر ندید.
‫من ترکش کردم. تو رو ترک نکردم.
‫- منم با اون بودم. ‫- فقط چون اونجا نبودم
‫معنیش این نیست که دیگه پدرت نبودم.
‫جسی کمی در مورد ‫رابطه‌تون با پدر خودتون بهم گفته.
‫من مثل پدرم نیستم.
‫پدرم یه خودخواه خشمگین و تلخه.
‫شاید عزم شما ‫برای اینکه شبیه اون نباشید
‫اولویت پیدا کرده ‫بر اینکه خودتون پدر باشید.
‫به خوندن ادامه بده.
‫می‌گی همیشه می‌خوای با من باشی.
‫ولی اعمالت اونجوری که کلماتت می‌گن ‫حرف نمی‌زنن.
‫بدترین روزم وقتی بود که ‫پرستارم...
‫اون فیلمی رو که با دافنه اسپندر بازی کردی، اجاره کرد
‫باورش نمی‌شد من هیچوقت ندیدمش.
‫و توی اون...
‫تو یه پدر عالی بودی...
‫و با پسر کوچولوت خیلی مهربون بودی...
‫و با دافنه.
‫گریه کردم و گریه کردم.
‫انگار یه خانواده خوشبخت داشتی.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم انجامش بدم.
‫- تموم نشده. ‫- نمی‌خوای کل نامه رو بشنوی؟
‫نه اگه کارتر بخوندش، نه.
‫می‌دونستم که ‫یه راهی پیدا می‌کنی که این رو به خودت ربط بدی.
‫- کارتر گفت این کار رو می‌کنی. ‫- کارتر داره اون تو گریه می‌کنه.
‫برام جالبه ‫که تو گریه نمی‌کنی.
‫بهش بگو بهترین راه ‫برای به گریه انداختنِ تماشاچی اینه که گریه نکنی.
‫می‌دونی از کجا می‌دونم که ‫نمی‌خواستی با من وقت بگذرونی؟
‫چون با من وقت نگذروندی.
‫تو واگن کافه‌ست.
‫بهم توضیح بده، ران. ‫اگه اون اهمیت نمیده، چرا ما بدیم؟
‫لیز، معلومه که اهمیت میده. این فقط ‫روشیه که احساساتش رو مدیریت می‌کنه.
‫اون‌ها خیلی مهربونن. ‫معلومه که مهربونن.
‫تو از پرده سینما اومدی بیرون. ‫فکر می‌کنی با همه اینجوری‌ان؟
‫به نظر گروه خوبی میان.
‫ما تو قسمت درجه دو ‫تو یه قطار فرانسوی به سمت ناکجاآبادیم،
‫داریم از یه نوزاد مراقبت می‌کنیم.
‫بدتر، نوزادی که یکی رو زده.
‫ما 30 ساله می‌شناسیمش.
‫ما قطعاً جی رو نمی‌شناسیم.
‫و کی می‌دونه دیگه چی اون بیرون هست؟
‫هر گندکاری‌ای که ‫تو کنتاکی کرده.
‫می‌تونه تشدید بشه.
‫وقتی جوون بودیم فرق داشت. ‫خوش می‌گذشت. جی بچه‌ی ما بود.
‫- ما این رو حل می‌کنیم. ‫- بچه‌بازی تو 60 سالگی جلوه خوبی نداره.
‫ما می‌رسونیمش به مراسم بزرگداشت. ‫قراره عشق مردم رو حس کنه.
‫جوری رفتار می‌کنه انگار اولین آدمیه ‫که تا حالا فروپاشی عصبی داشته.
‫- یادت باشه... ‫- همه‌مون داریم فروپاشی عصبی می‌گیریم، ران.
‫- انگور داریم. ‫- می‌خوای؟
‫موز؟
‫هر ثانیه‌ی لعنتی.
‫این واقعاً خیلی بی‌ادبانه بود.
‫چرا، ران؟
‫چرا باید دنبال یه نوزاد بدویم
‫وقتی خودمون بچه واقعی زنده تو خونه داریم ‫که دارن هر دقیقه بزرگ می‌شن؟
‫چون ما داریم از یه هنرمند بزرگ حمایت می‌کنیم ‫که با بقیه انسان‌ها به اشتراک می‌ذاره
‫که انسان بودن یعنی چی.
‫ما هم انسانیم، ران.
‫- شاید بیشتر. ‫- در مورد ما نیست.
‫عشق ما مشروط نیست. این... ‫ما مثل والدین یا دوستان خیالی هستیم.
‫ما زیر شنل شب ناپدید می‌شیم، ‫بدون هیچ ردی.
‫شاید یه کارت ویزیت شیک که شناوره...
‫داری چه چرت و پرتی می‌گی؟
‫اون خانواده یا دوست ما نیست.
‫اون همین تازگی تو جشن 16 سالگی ویوین بود.
‫تو جشن فارغ‌التحصیلی دیزی بودی؟
‫فکر کنم... فکر کنم خودمونی بود.
‫دعوت نشدی، ‫چون فقط یه طرفه‌ست.
‫هیچ‌کس نمی‌خواد بگه، ولی هست.
‫ما برای اون کسی نیستیم که اون برای ماست.
‫مخالفم.
‫چی شده؟
‫باشه. پدر من جی کلی‌ـه.
‫اون بازیگره؟
‫بله، اون بازیگره، ‫و همچنین خودِ بازیگره‌ست.
‫دلیلی که دارم بهت می‌گم اینه که ‫دقیقاً روبه‌روی ما ایستاده.
‫هی!
‫سلام.
‫انگار تو یه قطاریم.
‫آره، دیوونه‌کننده‌ست، مگه نه؟
‫- عجیبه، بابا. ‫- خب، باید پاریس می‌بودم
‫برای یه‌کمپین دیور ‫و چرت و پرت‌های دیگه،
‫و بعد به این قطار رسیدم...
‫برای مراسم بزرگداشتم تو توسکانی. ‫سلام، ریو.
‫خب...
‫جشنواره جاز چطور بود؟
‫خب... نرفتیم. ‫گیوم می‌گه همه‌ش تلفیقی شده.
‫سلام. گیومم.
‫- گی‌گی. ‫- گی‌گی. من جی هستم. سلام.
‫گیوم گارسون ما تو کافه دو فلور بود. ‫اون خواننده و فیلمسازه.
‫نه، نیستم. این...
‫خجالت‌آوره که جلوی شما بگم فیلمساز.
‫- نه، نیست. ‫- نه، نیست.
‫دیزی، چه حسی داره که قهرمان ‫این همه فیلم درخشان زمان ما
‫پدرت باشه؟
‫بله، دیزی، چه حسی داره؟
‫فکر کنم اونقدر خوب می‌شناسمش که نمی‌تونم بگم
‫جی کلی قهرمان سینماست.
‫از این پسره خوشم میاد.
‫واو.
‫می‌خواستم چی بهت بگم؟
‫به هر حال، گوش کن، نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫فقط می‌خواستم همه‌تون رو دعوت کنم
‫به مراسم بزرگداشتم تو روز شنبه.
‫می‌تونم برای هر پنج نفرتون ‫بلیت بگیرم.
‫از کی تا حالا انقدر ‫به یه بزرگداشت اهمیت میدی؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم اهمیت میدم.
‫پدرم رو دعوت می‌کنم.
‫- فکر کردم خانوادگیش کنم. ‫- پدربزرگ رو دعوت کردی؟
‫- واقعاً می‌خوای اونجا باشه؟ ‫- دوست دارم بیاد.
‫و جسیکا رو هم دعوت می‌کنم.
‫- جسی؟ ‫- آره.
‫در مورد اون یه‌کم پیچیده‌تره، ‫چون من و تو توی یه کشوریم.
‫تو یه قطار.
‫بذار بعداً بهت خبر بدم، باشه؟ ‫برنامه‌مون یه‌کم فشرده‌ست.
‫داریم می‌ریم ‫به یه مسابقه اسب‌سواری باستانی.
‫قراره خوش بگذره.
‫خب، امم...
‫پاریس خوب بود؟
‫- فوق‌العاده بود. ‫- خیلی‌خب، پس همه چی رو برام تعریف کن.
‫از روی صخره‌ها پریدیم ‫توی حوضچه‌های وسط جنگل.
‫رفتیم به یه کافه‌ی دیوونه‌وار ‫که دیوید لینچ طراحی کرده،
‫و من مغز خوردم.
‫رفتیم خونه دلاکروا.
‫نقاشی‌هاش رو می‌شناسی؟ ‫واقعاً، واقعاً شگفت‌انگیزن.
‫بابا، گوش میدی؟
‫گوش میدم. ‫این قیافه گوش دادن منه.
‫- در مورد پاریس پرسیدی. ‫- دوباره شروع کن، فقط دو جمله قبل.
‫خیلی حواس‌پرتی. ‫میرم یه‌کم خوراکی بگیرم.
‫نه، خوراکی نگیر. نه، بمون، بیا.
‫ببخشید. عجیبه.
‫عالیه، ولی...
‫عجیبه که در مورد ‫تجربیاتت می‌شنوم
‫و می‌بینم انقدر مستقلی.
‫ببخشید. باشه، خب بگو...
‫- مغز خوردی. ‫- مغز خوردم.
‫و با این بچه‌های هنرمند ‫بیرون خانه اپرا آواز خوندیم.
‫و فکر کنم دلم می‌خواد بازیگری کنم.
‫واو.
‫خیلی‌خب.
‫بعد از دانشگاه، اگه هنوز چیزی بود ‫که حس کردی می‌خوای انجامش بدی، اون‌وقت...
‫فکر کنم نخوام ‫فعلاً برم دانشگاه.
‫گی‌گی داره تو سیسیل یه فیلم می‌سازه، ‫و ازم خواسته توش باشم.
‫فقط یه چیز کوچیک ‫در مورد خاطرات و رویاهاست.
‫تو میری دانشگاه.
‫تو فوق‌العاده سخت تلاش کردی، ‫و این یه فرصت شگفت‌انگیزه.
‫- چیزی که من هرگز نداشتم. ‫- من حتی به خودم اجازه ندادم
‫به بازیگر شدن فکر کنم به‌خاطر تو، ‫ولی من خوبم.
‫می‌دونم همیشه فکر می‌کردی ‫جسی اونیه که استعداد داره.
‫تو یکی از باهوش‌ترین ‫آدم‌هایی هستی که تا حالا دیدم.
‫- فقط فکر نمی‌کنم اون زندگی رو بخوای. ‫- این خیلی ریاکارانه‌ست.
‫- بازیگری تمام زندگیت بوده. ‫- من می‌دونم چقدر سخته،
‫و چقدر از دست میدی، ‫و چقدر دیوونه‌ت می‌کنه،
‫و چقدر تنهات می‌کنه.
‫تو هیچوقت تنها نیستی.
‫- ممنون، سیلوانو. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فقط به بزرگداشت فکر کن.
‫چون می‌تونم از مسابقه اسب‌سواری ‫یا هر جا که هستی هماهنگش کنم.
‫می‌تونم ماشین یا هلیکوپتر بفرستم.
‫یه جت داره میره دنبال پدربزرگت. ‫هر چی که لازم داشته باشی.
‫چطور سر از این قطار درآوردی، بابا؟
‫خب...
‫می‌دونستم. من...
‫من...
‫می‌دونستم، چون،
‫ریو داره از کارت اعتباری مادرش استفاده می‌کنه
‫خدای من. این خیلی داغونه.
‫ریو، مادرت داره با امریکن اکسپرست ‫ردیابیت می‌کنه.
‫لعنتی.
‫- می‌خواستم غافلگیرت کنم. ‫- دنبالم تا اروپا راه افتادی.
‫من اینجام چون نمی‌تونی همینجوری بذاری بری
‫و دیگه بچه نباشی.
‫- به اندازه کافی باهات وقت نگذروندم. ‫- تازه تنها هم نیستی، تویی و تمام آدم‌هات.
‫- بی‌خیال. من اون آدمه نیستم. ‫- نه، تو دقیقاً همون آدمی.
‫نمی‌تونی بگی هلیکوپتر ‫و اون آدمه نباشی.
‫فقط سعی دارم کار رو برات راحت کنم...
‫من هلیکوپتر یا جت نمی‌خوام. ‫من فقط می‌خوام تو یه قطار فکستنی باشم
‫و تو مسافرخونه و تو چادر.
‫می‌خوام این تعطیلات رو ‫بدون تو داشته باشم، بابا.
‫ازت متنفرم، مامان. ‫تو از روسیه هم بدتری.
‫- من رو ببخش. ‫- هرگز نمی‌بخشمت.
‫نه!
‫- کارت رو باطل نکن. ‫- خوشبختم.
‫نرو.
‫بهت نیاز داره.
‫- من بهت نیاز دارم. ‫- به جی بگو متأسفم.
‫سگم یه پیچ خورد. ‫براش نامه عذرخواهی نوشتم.
‫مثل همون چیزی‌ـه که همیشه می‌گیم.
‫اگه حس خوبی میده، انجامش نده.
‫و اینم لباس‌ها برای هر رویداد. ‫کد رنگی دارن.
‫انجامش میدم.
‫اون شب واقعاً فلنگ رو بستی.
‫اون موقع بالای برج ایفل.
‫تازه نشسته بودیم شام بخوریم. ‫می‌خواستم گوشی‌هامون رو خاموش کنم.
‫ولی تو گفتی، محض احتیاط روشن بذار.
‫و البته که بهمون زنگ زدن.
‫از جی با دختر سفیر فرانسه ‫عکس گرفته بودن.
‫یکیمون باید می‌رفت.
‫من موندم تا میز رو نگه دارم.
‫خیلی مضطرب بودم...
‫چون یه هدیه ‫تو دسر گاناش جاساز کرده بودم.
‫این قسمتش رو نمی‌دونستم.
‫آره، مثل یه فیلم خیلی رمانتیک بود.
‫ولی فیلمی که در واقع اصلاً رمانتیک نیست، ‫چون...
‫تو هیچوقت برنگشتی.
‫خب، با جی بودم.
‫و تو داشتی زنگ می‌زدی.
‫جی همیشه اولویت داره.
‫ما هیچوقت قرار نبود ‫لحظه‌ای داشته باشیم که فقط مال خودمون باشه.
‫بابت برج ایفل متأسفم.
‫اشکالی نداره. خوشحالم.
‫می‌دونم.
‫و، منم همینطور.
‫و همچنین، متأسفم.
‫ممنون.
‫چی گفتن؟
‫تهویه‌ی لعنتی دیگه کار نمی‌کنه.
‫عالی شد.
‫- سلام. ‫- پاهای ویوین ورم کرده
‫- جوری که تا حالا ندیدم ورم کنه. ‫- صبر کن، صبر کن. چطوری ورم کرده؟
‫مثل بعد از تک‌نوازی ویولن سل؟
‫- خیلی بدتر، ران. ‫- نمی‌تونم کفش‌های جردنم رو بپوشم، بابا.
‫مجبور شدم صندل بپوشم.
‫- پاهاش شبیه دو تا بادکنک بزرگ شده. ‫- داریم می‌ریم پیش دکتر فنر.
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که خودم رو نبازم.
‫چندش‌آوره، بابا. ‫مایکل برانفمن گفت ناقص به نظر میاد.
‫مایکل برانفمن یه عوضیه.
‫بابا.
‫- این دفعه ورم کی شروع شد؟ ‫- درست بعد از افتضاح تنیس.
‫- خدایا. ‫- تقریباً بلافاصله.
‫گرفتم. پس تقصیر منه؟
‫- نگفتم تقصیر توئه، ران. ‫- کرم اثر نکرد؟
‫- کرم هیچ کاری نکرد. ‫- چون باید واقعاً زیاد بمالید.
‫ران، مالیدیم، ‫و ادویل هم خوردیم.
‫خدای من. خیلی متأسفم.
‫مامان، همین الان از چراغ قرمز رد شدی.
‫لعنتی. ببخشید.
‫جریمه می‌شی.
‫ویوی، حالت خوب می‌شه، ‫می‌شنوی؟
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- می‌دونم.
‫بابا، حالم خوب می‌شه؟
‫می‌شه. عالی می‌شی.
‫- تو هم همینطور، لوئیس. تو قهرمان منی. ‫- داریم می‌پیچیم، ران.
‫- از مطب دکتر بهت زنگ می‌زنیم. ‫- بابا، فکر کنم مامان رو بیشتر دوست دارم.
‫همه‌تون رو خیلی دوست دارم.
‫- صدام رو می‌شنوی، لوئیس؟ ‫- بله، صدات رو دارم، رو اسپیکری.
‫دارم دق می‌کنم که اونجا پیشتون نیستم.
‫- صدات قطع و وصل می‌شه، ران. لعنتی... ‫- شماها بچه‌های من‌اید.
‫- دوستت... عزیزم؟ ‫- مامان، گفتم بده پارک کنن.
‫ایتالیا. افسونِ مرگبارش چیه؟
‫من معتقدم یه جور اجازه‌ی خاصه ‫برای انسان بودن.
‫که جاهای دیگه خیلی وقت پیش از دستش دادن.
‫من خوابت رو دیدم.
‫تو خواب همونقدر عاشقت بودم ‫که تو دنیای واقعی هستم...
‫واقعاً؟ بسیار خب؟
‫خواب دیدم یه پنجره رو سینه‌مه، خب؟
‫ولی منظره، منظره‌ی حموم خونه‌مون بود...
‫یهو دارم چیزهایی رو به یاد میارم ‫که خیلی وقته بهشون فکر نکرده بودم.
‫- خانواده‌م دارن خونه رو به هم می‌ریزن. ‫- مثل فیلمی که توش نقش خودم رو بازی می‌کنم.
‫- خودم رو تماشا می‌کنم... ‫- ببخشید، دوباره بگو.
‫- یه کلمه از حرف‌هات رو نشنیدم. ‫- گفتم دارم یهو یه چیزهایی رو یادم میاد.
‫خب، اون چیه؟
‫- حافظه؟ ‫- خب، آره.
‫شاید حافظه‌ت سعی داره ‫یه چیزی در مورد حال بهت بگه.
‫- مثلاً چی؟ ‫- نمی‌دونم. خسته‌م.
‫- تازه با دیزی دعوام شده. ‫- کاش اونجا بودم تا کمک‌شون کنم.
‫- چی؟ ‫- چی؟ هیچی.
‫من فقط... خسته‌م...
‫فقط کاش وقت بیشتری باهاش می‌گذروندم، ‫همیشه سر کار بودم.
‫خب، من همیشه پروازها رو ‫آخر هفته‌ها برات هماهنگ می‌کردم
‫- تا بری خونه و بچه‌ها رو ببینی. ‫- خیلی سخت بود که...
‫- منظورت چیه؟ ‫- فقط می‌گم، بن، مثلاً،
‫هر آخر هفته از سرِ فیلمبرداری پرواز می‌کنه خونه ‫تا خانواده‌ش رو ببینه.
‫- بن؟ بن آلکاک؟ ‫- مقایسه نمی‌کنم.
‫- سخته حس نکنی داری مقایسه می‌کنی. ‫- این‌ها تصمیم‌هایی‌ـه که ما می‌گیریم
‫- مثل تصمیمی که گرفتم بیام تو این سفر. ‫- این‌ها فقط تصمیم نیستن.
‫یا اینکه به لیز چیزی نگم. ‫خانواده من ترجیح میدن...
‫به لیز چیزی بگی؟
‫- ...من الان خونه باشم. ‫- به لیز چیزی گفتی؟
‫- نه، اون گفت. ‫- لیز کجاست؟
‫لیز رفت. کریستا هم همینطور. ‫سگش یه پیچ خورده بود.
‫سگِ کریستا، نه لیز.
‫لیز فقط عصبانی بود.
‫این یادداشت رو برات گذاشت.
‫کریستا، نه لیز.
‫لیز واقعاً رفت، برای همیشه؟
‫برای همیشه یعنی چی؟ من...
‫بن آلکاک واقعاً ‫آخر هفته‌ها پرواز می‌کنه خونه؟
‫بن قدیس نیست. ‫این ازدواج دومش بود.
‫- اون پرستار بچه بود. ‫- لازم نیست تحقیرش کنی.
‫هیچوقت قرار بود بهم بگی ‫با تیموتی چی شد؟
‫- گفتم که می‌گم. ‫- آره، ولی نگفتی.
‫فکر می‌کنی بتونی برام یه آب بگیری؟
‫خودت نمی‌تونی بگیری؟
‫وایستا! دزد!
‫کیف دستیم رو زد.
‫نه. نه... نه.
‫اوه!
‫لعنتی!
‫اوه! اوه! سیلوانو! من... من میرم.
‫اون واقعاً یه قهرمانه.
‫- می‌خوام برم اون بیرون. ‫- خدایا، عاشق این روحیه‌ت ام.
‫پنج یورو دارم.
‫- برو! ‫- این اصلاً منصفانه نیست.
‫این غیرقابل باوره.
‫آخ.
‫- گرفتمت، عوضی! ‫- باید می‌رفتی جلو، کلایو.
‫جی دزد رو گرفت!
‫- هی، باریکلا! ‫- واقعاً جدی بود.
‫- بفرما. ‫- ممنون، عزیزم!
‫- و پای چشمش رو هم کبود کرد، عوضی. ‫- یه کبودی حسابی.
‫- آفرین. ‫- چه جنتلمنی.
‫انقدر بهم نگاه نکن ‫و همه‌ش راجع بهم حرف نزن.
‫لطفاً مهربون باشید، ‫اون فقط به داروهاش نیاز داره.
‫آدم خوبیه، یه مرد خانواده‌دوستِ واقعیه.
‫سه تا بچه فوق‌العاده داره. ‫این خودِ واقعیش نیست.
‫تو قهرمانی، رفیق.
‫باشه؟
‫- بیاید بریم. ‫- می‌شه فقط...
‫ببریدش پیش دکتر.
‫اون آب رو برات میارم.
‫یه دقیقه دیگه اونجام.
‫و حیوون کوچولوی پشمالو
‫دوید تو یه سوراخ توی زمین. می‌بینی؟
‫یه خرس کوچولوی ناز که داره کتش رو می‌پوشه.
‫بعد خورشید پشت رودخونه غروب کرد...
[پینتزا]
‫مراقب دوچرخه‌ت هستم، باشه؟
‫دیزی، می‌شه لطفاً بهشون بگی؟
‫دیزی.
‫دیزی؟
‫می‌شه بهش بگی که واقعیته؟
‫چی واقعیته؟
‫اینکه اسب می‌تونه ببره بدون...
‫خوش بگذره.
‫می‌بینمت، بابا. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫کار درستیه که بذاری بره.
‫خب، با آلن حرف زدم، ‫یه نامه حقوقی آماده کرده.
‫امضاش کردم. باید یه بیانیه هم آماده داشته باشیم
‫برای وقتی که تیموتی بره سراغ مطبوعات.
‫یه پیش‌نویس اینجا دارم، باید بخونیش، ‫تأییدش کنی.
‫این‌ها مال توئه.
‫می‌دونم می‌دونی چی بگی. ‫هر چی می‌خواد بشه، بشه.
‫دیزی دوست منم هست، ‫و من بهش خیانت کردم.
‫تو فقط داشتی کارت رو می‌کردی.
‫این بهونه‌ی الکیه. ‫حس می‌کنم آدم خیلی بدی‌ام.
‫تقصیر منه، مگ. گوش کن...
‫استراحت کن، برو تعطیلات تو ایتالیا.
‫من مشکلی برام پیش نمیاد. چقدر...
‫ران، پولی چیزی داری؟
‫ممنون، جی.
‫جهت اطلاع، من عاشق این بودم ‫که پدرم دنبالم تا اروپا بیاد.
‫و امانوئل مکرون داره کندی رو می‌بره ژنو،
‫پس به یه آرایشگر دیگه نیاز داری.
‫دوستت دارم و تبریک می‌گم.
‫آقای کلی! ببخشید.
‫آقای کاترپیلار. سلام.
‫سلام، من آلبا هستم، راننده‌تون.
‫باباتون منتظرتونه
‫تو رستوران با آنتونیو ‫و کمیته میزبانی.
‫- بابام؟ ‫- آره.
‫باباتون. بهش زنگ زدم ‫و هواپیما فرستادم. خیلی هیجان‌زده‌ست.
‫لعنتی. فکر نمی‌کردم واقعاً بیاد.
‫شما رو می‌برم پیش باباتون.
‫فقط شمایید؟
‫آره؟ باشه.
‫می‌شه حداقل یه ساک رو برداری؟
‫- خودت بردار. ‫- چی؟
‫بردارش.
‫یا خدا.
‫یادم رفت این رو بهتون بدم، آقای کلی.
‫آقای کاترپیلار، چیزکیک‌تون.
‫- فوق‌العاده‌ست. ممنون. ‫- لیست درخواست‌هامه. خودت بخورش.
‫اینجا تو ایتالیا، ‫ما دوست داریم سخت کار کنیم.
‫ولی همچنین، وقتی کارمون تموم می‌شه، ‫استراحت می‌کنیم و دوست داریم غذا بخوریم.
‫بعضی‌ وقت‌ها گریه می‌کنیم، ولی همچنین، ‫اگه بامزه باشی، ممکنه بخندیم.
‫بعضی‌ وقت‌ها ازدواج می‌کنیم...
‫از دست کندی عصبانی نشو. ‫یه آرایشگر جدید برات پیدا می‌کنیم.
‫به هر حال آدم‌های زیادی دور و برم هستن.
‫به چند نفر نیاز داری، درسته؟
‫بعضی‌ وقت‌ها بحث می‌کنیم. ولی همچنین...
‫- شاید یه حسابدار. ‫- یه وکیل. به آلن نیاز داری.
‫دیگه کی؟ مدیر تبلیغات، آشپز.
‫یا من. به من نیاز داری.
‫آره، ران. بهت نیاز دارم.
‫لعنتی. فکر کنم زدم به یه خرگوش.
‫آلبا، جایی هست که بتونیم یه کادویی ‫چیزی برای پدرم بگیریم؟
‫آره، آره.
‫می‌شه من رو جلوی ‫رستوران دل رزا پیاده کنی، لطفاً؟
‫کجا میری؟
‫ساعت 5 قرار دارم. ‫فقط یه نوشیدنی سریع تو شهر.
‫برای شام شما برمی‌گردم. ‫برام تیرامیسو نگه دار.
‫ساعت 5 با کی قرار داری؟
‫بن آلکاک. من فقط... ‫باید یه‌کم براش وقت بذارم.
‫چون اونم داره بزرگداشت می‌گیره؟
‫بزرگداشت دوم، بله.
‫پس قراره من رو تنها بذاری ‫با بابام.
‫من برای تو اینجام. من همیشه اینجام.
‫و از ساعت 7 تا آخر سفر ‫پیش تو خواهم بود.
‫برام مهم نیست. بن آلکاک رو ببین. ‫چی تو لیست درخواست‌هاشه؟
‫راستش، لیست بن خیلی مختصره.
‫گم‌شو.
‫- خداحافظ، آقای ران. ‫- ممنون، آلبا.
‫سعی کن یه‌کم خوش بگذرونی. ‫از طرف من به پدرت سلام برسون.
‫ممکنه وقتی اینجا می‌خوابی ‫یه روح ببینی.
‫ارواح معمولاً راهب‌های کوچولویی هستن ‫که خودشون رو نشون میدن.
‫فکر می‌کردم اون‌ها عاشق این باشن ‫که جی کلی رو ببینن.
‫خب، وزنه‌برداری رو ول کردم، ‫و رفتم سراغ یوگا.
‫و الان تو بهترین فرم زندگیم هستم!
‫هنوز لاغر، ولی سفت.
‫ذهنم رو هم قوی نگه می‌دارم. ‫یه‌کم سودوکو حل می‌کنم.
‫سلام.
‫- پسرم، ستاره سینما. ‫- سلام، خوش‌تیپ.
‫خوش‌تیپ رسید.
‫با کاپیتان جنی و لوردس آشنا شو.
‫اون‌ها من رو با اون هواپیما کوچولو ‫که برام گرفتی آوردن.
‫خلبانِ خانم.
‫پدرتون تمام راه از مِین تا فلورانس ‫ما رو سرگرم کرد
‫با داستان‌های فوق‌العاده ‫و اغلب غیرمؤدبانه‌ش.
‫چه شخصیتی.
‫جی، پسر کو ندارد نشان از پدر...
‫خب...
‫حالا، این رانِ معروف کجاست؟ ‫انتظار داشتیم کل تیم باشن.
‫بله. فکر می‌کردیم آقای کاترپیلار ‫با نفرات زیادی اومده باشه.
‫نه، رانِ معروف ساعت 5 قرار داشت.
‫ران خیلی رو شما حساسه.
‫خیلی نگران اندازه و شکل ‫تندیس شما بود.
‫مطمئنم عاشقش می‌شم.
‫یه هنرمند محلی، جیووانی،
‫فکر کنم شما آمریکایی‌ها می‌گید شب‌زنده‌داری کرد، ‫و خودش شیشه‌گریش رو انجام داد.
‫جیووانی بابت ماسک عذرخواهی می‌کنه. ‫اون از کوویدِ بی‌پایان رنج می‌بره.
‫جی کلی. چیزکیک‌تون منتظره.
‫یا خدا.
‫ممنون. خیلی ممنون. ‫ممنون.
‫من بهترین دوستی هستم که هر کسی داره، ‫ولی نمی‌خوای با من دشمن بشی.
‫این رو بهت قول میدم. ‫چون چیزی که داری می‌گی...
‫آیا... من... بذار حرف بزنم!
‫چون چیزی که داری می‌گی به طرز قابل توجهی ‫شبیه اخاذیه.
‫خوشحال می‌شم اشتباه کرده باشم،
‫ولی اگه کاری که داریم می‌کنیم اینه، ‫من همین الان تلفن رو قطع می‌کنم.
‫همین کار رو بکن. ‫با تیموتی حرف بزن، بعدش بهم زنگ بزن.
‫آلن، اونجایی؟ اون عوضی ‫می‌خواست ازمون اخاذی کنه.
‫دست‌مون تو پوست گردوئـه. ‫خبری از کارآگاه نشد؟
‫از دستمال گردنت خوشم میاد.
‫خیلی‌خب. فعلاً دست نگه دارید. ‫من الان با بنی قرار دارم.
‫آره. آره. بهم خبر بده. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫آره. خداحافظ.
‫جهنمه. خدای من.
‫- چی شد؟ چی گفتی؟ ‫- من... من از دستمال گردنت خوشم میاد.
‫آره؟ آره. درسته.
‫خوش‌تیپ شدی، بن آلکاک ‫با اون چشم‌های آبیِ رویایی.
‫- پرواز خوب بود؟ ‫- هواپیمای دو کلاسه بود، فرست کلاس کوچیک.
‫ولی صندلی تخت‌شو داشت، پس...
‫- پایانِ خوش. ‫- آره.
‫- نوشیدنی سفارش دادی؟ ‫- فقط آب گازدار می‌خورم.
‫- آخی. خب... ‫- تازه رسیدی؟
‫با قطار. کلی دردسر داشت... ‫ولی، امم، خوبه. همه‌چی خوبه.
‫تازه جی رو فرستادم یه شامی ‫با آدم‌های جشنواره بخوره.
‫- جی شام داشت؟ ‫- تو هم شام داشتی.
‫- تو برنامه من نوشته بود نوشیدنی. ‫- تو نمی‌خوای تو اون شام باشی.
‫تو خانواده‌ت رو آوردی. ‫تو یه انسانِ درستی.
‫جی مجرده و عجیبه ‫و باید سرگرم بشه.
‫لازم نیست جی رو خراب کنی ‫تا حال من رو بهتر کنی.
‫- تو این کار رو می‌کنی، ران. می‌دونی؟ ‫- من عاشق جی‌ام. مثل پدر برای جی بودم.
‫ولی خیلی کمتر پیچیده‌ست ‫چون مثل برادرمه.
‫یه نوشیدنی لازم دارم!
‫خب، من... داشتم فکر می‌کردم، ‫و، با ملانی حرف می‌زدم.
‫و... و حس می‌کنم واقعاً ‫به اندازه کافی از تو بهره نمی‌برم.
‫واقعاً؟ من الان اینجام، رفیق. ‫کجا نبودم؟
‫می‌دونم تو تو کارِ جی کلی هستی، ‫و من نمی‌تونم با اون رقابت کنم.
‫من با اون مشکلی ندارم.
‫یعنی، می‌دونم تنها دلیلی که ‫دارم این بزرگداشت رو می‌گیرم
‫- اینه که اون ردش کرد. ‫- و بعد پسش گرفت.
‫متأسفم که اونجوری قاطی پاتی شد.
‫ولی نگران نباش. ‫هر دوتون تندیس می‌گیرید.
‫ولی من باید یه سهمی از تو داشته باشم.
‫باشه. جی یکی از موکل‌های منه، ‫ولی تنها موکلم نیست.
‫چطور می‌تونم بهتر باشم؟
‫می‌خوام یه مدت ‫بدون مدیر برنامه باشم.
‫- صبر کن. ‫- فقط یه وکیل و یه نماینده.
‫- و یه مدیر تبلیغات. ‫- باشه.
‫و یه مدیر تجاری.
‫تو دومین موکل قدیمی منی.
‫ما از زمان برنامه‌های دیزنی ‫با هم بودیم.
‫- من... می‌دونم. ‫- من تو خونه مشکل دارم.
‫- ویوین اضطراب و پاهای ورم‌کرده داره. ‫- متأسفم که این رو می‌شنوم.
‫تو تازه از یه برنامه تلویزیونی موفق اومدی بیرون
‫- اون اصلاح یه‌کم زمان می‌بره. ‫- الان یه‌کم گذشته.
‫الان توی یه سن گذرایی، ولی واقعاً ‫حس می‌کنم داری وارد دوره‌ی طلاییت میشی
‫من... من فقط باید این رو امتحان کنم.
‫من عروسیت بودم. به افتخارت نوشیدم!
‫- می‌دونم! می‌دونم! ‫- ما خانواده‌ایم. دوستت دارم!
‫بس کن. بس کن! بس کن.
‫می‌دونستم انجام این کار سخت می‌شه.
‫می‌خواستم بعد از مراسم بزرگداشت ‫ایمیل بزنم،
‫ولی ملانی گفت باید حضوری انجامش بدم.
‫مجبور نبودی.
‫چیزهایی هست که من تمام روز انجام میدم ‫که تو ازشون خبر نداری.
‫نه، نـ... ‫سعی نکن نظرم رو عوض کنی.
‫نه، گریه نکن.
‫- خودت داری گریه می‌کنی، رفیق. ‫- نه، می‌دونم.
‫ولی معنیش این نیست که تو هم باید گریه کنی.
‫باشه، تو گریه کن، رفیق. ‫تو اول گریه کردی.
‫ببخشید. من فقط...
‫فقط جت‌لگ دارم و خسته‌م ‫و پیرم.
‫حالش خوبه.
‫فنر می‌گه اون داره استرس تو رو جذب می‌کنه، ‫و داره روی پاهاش اثر می‌ذاره.
‫آخه استرس من چطور ‫روی پاهای ویوین اثر می‌ذاره؟
‫آروم باش، رانی. ‫اگه بهش فکر کنی منطقیه.
‫می‌خوای بذاری یه دکترِ پا ‫بچه‌مون رو تحلیل کنه؟ چه‌ته تو؟
‫با من اینجوری حرف نزن. ‫من اینجا دارم تنهایی بچه‌داری می‌کنم.
‫- و همه‌مون سرماخوردگی دیوید رو گرفتیم. ‫- ببخشید. دوستت دارم.
‫فقط... روز بدی داشتم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه.
‫تازه اخراج شدم، و دارم گریه می‌کنم. ‫تو ایتالیا تنهام، و دارم گریه می‌کنم.
‫می‌دونم از دستم عصبانی هستی. ‫می‌شه فقط بشنوم که بگی منم دوستت دارم؟
‫- جی اخراجت کرد؟ ‫- نه. بن.
‫- جی بابا رو اخراج کرد؟ ‫- نه، بن. برو تو.
‫اون عوضی.
‫و تو براش این بزرگداشت ‫و همه چی رو گرفتی.
‫می‌دونم.
‫هنوز جی رو داری، درسته؟
‫بله، بله، هنوز جی رو دارم.
‫اگه بتونم کاری کنم این فیلمه رو بازی کنه.
‫- می‌شه فقط بگی، لطفاً؟ ‫- اون صدا چیه؟
‫ناقوس‌ها. همه‌ش مرگه و...
‫اخراج اونم اینجا!
‫ران، من همین الان اون خبر رو ‫در مورد جی تو پیج سیکس دیدم.
‫صبر کن. چه... چه خبری؟
‫چه خبری در مورد جی؟
‫لوئیس؟
‫خب پس چرا من اینجام، خوش‌تیپ؟ ‫کی انصراف داده؟
‫هیچ‌کس. من دعوتت کردم.
‫بله.
‫اولین بار تو این سال‌هاست که خوش‌تیپ ‫من رو آورده به یه مراسم پر زرق و برق.
‫وقتی تو مراسم گلدن گلوب دهه 90 ظاهر شدم ‫احساس خطر کرد.
‫این حقیقت نداره.
‫پدرِ جی اون موقع خوش‌تیپ‌ترین حالتش بود.
‫سوزان ساراندون یه‌کم ازم خوشش اومده بود.
‫خب، خوشحالم که اینجایی.
‫حتی برام یه ویدیو فرستاد از یه بچه ‫فیل که به پدر و مادرش می‌رسه.
‫- و خوشحال بودن که دیدنش؟ ‫- نکته‌ش همین بود.
‫خیلی بامزه. خیلی لطیف.
‫این واسه چیه؟
‫واسه هیچی. یه کادوئه.
‫- خب... ‫- یه پلیوره!
‫قشنگه.
‫یه پلیوره. کم چیزی نیست، کشمیره.
‫مال خودت باشه.
‫- تراکم بافتش برای بابات زیادی بالاست. ‫- نه، برای تو گرفتمش.
‫پلیور رو بگیر.
‫نوه‌م کجاست؟
‫ران گفت اینجاست.
‫داره کار خودش رو می‌کنه. ‫مالِ سن‌شه.
‫یادت میاد 18 سالگی چطور بود.
‫شعار ژلِ بریلکریم رو خوب یادمـه. ‫«با یه کوچولو کارت راه میفته».
‫آقای کلیِ پدر؟
‫شما هم هنرمند هستید، مثل پسرتون؟
‫هنرمند؟ نه.
‫کارگر ساده.
‫‏35 سال گذشته برای شرکت جان دیر ‫کار کردم.
‫بازنشسته شدم، و تنها چیزی که اون عوضی‌ها بهم دادن ‫یه حقوق بازنشستگی مزخرف و یه خودنویس بود.
‫خبری از تندیس یا چیزکیک برای بابات نیست.
‫شما زحمت کشیدید تا پسرتون ‫بتونه رویاهاش رو داشته باشه.
‫خوشم اومد. از طرز بیانت خوشم اومد.
‫آره، وقتی بچه بود،
‫فکر می‌کردم بزرگ می‌شه و تبدیل به کسی می‌شه ‫که دوست دارم باهاش یه نوشیدنی بزنم.
‫نه از اون گرون‌ها.
‫آره، من نقش آدم‌های سرسخت رو بازی کردم ‫تا مجبور نباشم یکیشون باشم.
‫فیلم‌های اکشن چرت و پرته. همه‌ش الکیه.
‫همیشه می‌دونستید ‫جی قراره ستاره بشه؟
‫خب، تا حدود پنج سالگی ‫به زور کلمه‌ای حرف می‌زد.
‫بعد یه روز صبح، بیدار می‌شه، ‫و میاد سر صبحانه،
‫و شروع می‌کنه به حرف زدن ‫با اون لهجه بامزه جنوبی.
‫و خیلی دست و پا چلفتی رفتار می‌کنه.
‫مادرش فکر کرد عقلش رو از دست داده، ‫ولی من گفتم،
‫سیلیا، نه، نه. نگران نباش. ‫فقط داره نقش بازی می‌کنه.
‫داشتم ادای عمو مارک رو در میاوردم.
‫درسته. همه‌ش می‌گفت، جدی؟
‫که دقیقاً خودِ عمو مارک بود.
‫تو بچه خوبی هستی. جدی.
‫- انگار که در غیر این صورت منظورش این نبود. ‫- خدایا. منفجر شدم.
‫تا حالا ندیده بودم اینقدر بخندی. ‫مامان هم همینطور.
‫وقتی می‌نوشید همیشه خیلی غمگین بود.
‫- عمو مارک کجاست؟ ‫- تو زندان به‌خاطر کلاهبرداری پُستی.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫اون یه...
‫ببخشید که زل زدیم، ولی ‫شما الان همه جای اینترنت هستید.
‫یه ویدیو هست.
‫- رو گوشی شما؟ ‫- رو گوشی همه ما.
‫- یه درگیری دراماتیک. ‫- با یه مرد دیگه.
‫بازیگر جی کلی تبدیل به قهرمان واقعی می‌شود
‫در حالی که مجرم را دستگیر می‌کند
‫به شیوه‌ای دراماتیک، ‫شایسته‌ی سینما.
‫نگاه کن، داره می‌دوه ‫با اون کفش‌های راحتی شیکش. بدو، جی! بدو!
‫خبری از "حرکت" یا "کات" نبود ‫وقتی جی کلی از قطار پرید.
‫من از خشونت بیزارم. ‫مگه عصر این کارها تموم نشده؟
‫ولی مجبور بود از خودش دفاع کنه.
‫اینجا نوشته اون مرد ‫یه دزد دیوونه بوده، یه روانی تو لباس چسبون.
‫روانی نبود. اون...
‫- شاید یه تهدید فیزیکی بوده. ‫- نه!
‫نه. نه. نبود.
‫بالاخره یه جا خودت رو ‫تو زحمت انداختی، خوش‌تیپ؟
‫حالا وقتشه که قهرمان واقعی و زنده‌مون رو ببریم
‫به مهمونی واقعی و زنده.
‫می‌دونید این حومه شهر ‫من رو یاد چی میندازه؟
‫بیکرزفیلد، کالیفرنیا. جای قشنگیه.
‫ولی اونجا همه بیکارن. خیلی غم‌انگیزه.
‫قبلاً تو بیکرزفیلد خیلی کار می‌کردم.
‫لعنت به من.
‫اوناهاش.
‫جی کلی، چه خوش‌تیپ!
‫با اون فکِ مربعیِ سوپرمنی.
‫- کجا بودی؟ ‫- گفتیم تو مهمونی همدیگه رو می‌بینیم.
‫نه، گفتیم تو شام همدیگه رو می‌بینیم ‫و می‌ریم مهمونی.
‫گفتی تو میری شام، ‫و من میرم مهمونی.
‫گفتی، برام تیرامیسو نگه دار.
‫- تیرامیسو چطور بود؟ ‫- چیزکیک بود.
‫- ویدیو رو دیدی؟ ‫- دوستانمون تو قطار فیلمبرداریش کردن.
‫- نتیجه عالی بود. تبریک می‌گم. ‫- بهم می‌گن قهرمان. خیلی خجالت‌آوره.
‫تو قهرمانی، رفیق.
‫اگه اون یکی داستان بود، ‫من می‌شدم آدم بده، نه قهرمان.
‫گوش کن، گوش کن. بیا اینجا. ‫می‌خوام این رو بشنوی.
‫- کجا میری؟ ‫- بیا اینجا.
‫سلام.
‫آلن، ران و جی پشت خطن. ‫ببخشید بابت سروصدای مراسم.
‫- خبر رو به جی بگو. ‫- حل شد، جی.
‫- چی حل شد؟ ‫- تیموتی، شکایت، دماغ.
‫همه‌ش.
‫همه‌ش تموم شد.
‫یه اتهام مواد مخدر معلق از دهه 90 پیدا کردیم
‫که کسب و کارش رو نابود می‌کرد.
‫- تموم شد؟ ‫- ناپدید شد. تو آزادی، جی.
‫تو خیلی جوونی که باباش باشی.
‫- می‌خوام عذرخواهی کنم. ‫- از کی، تیموتی؟
‫اون نمی‌تونه اتفاق بیفته، جی.
‫- اون دوست منه. ‫- دیگه نیست.
‫توصیه من اینه که رهاش کنی.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫حل شد. ‫دیگه خبری ازش نمی‌شنوی.
‫از مراسمت لذت ببر، جی. حقته.
‫من نوشیدنی می‌خوام ‫و اسپاگتی بولونیایی!
‫پس ما اسپاگتی آلا بولونیایی می‌خوریم.
‫- ممنون، آلن. ‫- از من تشکر نکن. همه‌ش کار ران بود.
‫واقعاً به‌خاطرت رفت جنگ.
‫ممنون، آلن.
‫همه‌تون می‌تونید داستان بسازید، ‫ولی من و تو می‌دونیم من کی‌ام.
‫می‌دونی من کی‌ام، ران؟
‫- من کی‌ام؟ ‫- به خودت نگاه کن. تو رویای آمریکایی هستی.
‫تو آخرین ستاره قدیمی سینمایی...
‫- من این پایینم. ‫- تو اون بالایی، تو این پایینی.
‫تو اینجایی. شگفت‌انگیزه. ‫ما با هم به خیلی چیزها رسیدیم.
‫هر چی می‌گی بدترش می‌کنه.
‫دیگه می‌تونی از فرار کردن دست برداری، رفیق. ‫وقتشه برگردیم سر کار.
‫من میرم برقصم.
‫رانِ معروف. بعداً؟ بعداً.
‫دوشنبه فیلمبرداری شروع می‌شه،
‫و من قول دادم ‫که تو اونجا باشی.
‫نقشم رو بده به بن آلکاک.
‫هی. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫می‌دونی چی کشیدم ‫تا اون کار رو برات بگیرم؟
‫یعنی، تو تویی.
‫ولی من کسی بودم که رفت ‫به کافه‌ی برادران لوئیس
‫تو بوشویک و مواد کشید.
‫مواد نبود.
‫نمی‌دونم چی بود، ولی کشیدمش،
‫و برای سه ساعت، می‌ترسیدم ‫که زبونم رو قورت بدم.
‫- به هر حال، کار رو برات گرفتم. ‫- اون‌ها کار رو به من پیشنهاد دادن.
‫نقش برای یه مرد 35 ساله نوشته شده بود.
‫کلی زبون ریختم.
‫و باز هم انجامش میدم، ‫چون فکر می‌کنم کاری که می‌کنی جادوئه.
‫من فقط یه بازیگرم، ران. ‫یه بازیگر که مشهور شد.
‫هیچ‌کدوم از این‌ها برات معنی نداره؟ ‫چون برای من معنی داره.
‫بزرگداشتم رو بده به بن. من میرم برقصم.
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کنم شریک خوبی بودم، ‫دوست خوبی بودم. دوستت داشتم.
‫- منم دوستت دارم، رانی. ‫- ولی دوستیم؟
‫- معلومه که هستیم. ‫- پس باهام مثل یه دوست باش.
‫و بیا برگردیم سر کار.
‫یعنی، تو جی کلی هستی. ‫ولی منم جی کلی هستم.
‫ما این کار رو با هم کردیم. ‫خودت یه بار این رو بهم گفتی.
‫یادت رفته.
‫میرم برقصم.
‫وقتی خودت رو به فنا میدی، ‫منم به فنا میدی، می‌فهمی؟
‫میرم برقصم.
‫تو بلد نیستی دوست باشی!
‫تو دوستی هستی ‫که 15 درصد درآمدم رو می‌گیره.
‫اگه فردا تو اون هواپیما نباشی...
‫میرم برقصم.
‫کاش... کاش اون مردی بودی ‫که فکر می‌کردم هستی.
‫من یه کوکر اسپانیلم ‫که داره تو سرنگتی می‌رقصه. (سگ پا کوتاه‌)
‫جی!
‫- آلبا، تو فرشته‌ای. ‫- جی.
‫- همراهیم کن. ‫- بیا. بابات مریض شده.
‫تو رستورانه. بیا.
‫فکر کنم زیاد نوشیده.
‫داشت اسپاگتی می‌خورد و یوگا کار می‌کرد، ‫و تعادلش رو از دست داد.
‫- کجاست؟ ‫- تو آشپزخونه با دکتر.
‫بابا؟
‫هی.
‫حالت خوبه، خوش‌تیپ؟
‫هه. تعادلم رو از دست دادم.
‫- این خونه؟ ‫- نه. سس بولونیایی‌ـه.
‫حالش خوبه.
‫و نوشیدنی زیاد.
‫باید استراحت کنه.
‫هی.
‫اینجا خیلی روشنه.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫من... کاش دیزی رو دیده بودم.
‫آره.
‫‏18 سالگیت رو یادت میاد.
‫این رو قبلاً ازم پرسیدی. ‫گفتم بریلکریم یادمه.
‫درسته. ببخشید.
‫- می‌خوام برم خونه. ‫- فقط یه‌کم بخواب.
‫نه، می‌خوام همین الان برم.
‫- بمون. ایتالیا رو ببین. ‫- دیدم.
‫آدری برام پرواز ساعت 8 صبح ‫از پیزا رو رزرو کرد.
‫از دستم عصبانی هستی؟
‫نه.
‫واقعاً می‌خواستم بهت خوش بگذره. ‫می‌خواستم تا فردا بمونی.
‫ما هیچوقت فرصت نمی‌کنیم ‫با هم وقت بگذرونیم.
‫- تاکسی اینجاست. ‫- یـ...
‫واسه مراسمم بمون.
‫بیا دیگه، بابا. لطفاً بمون.
‫کیفم کجاست؟
‫تو تاکسیه.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫هی.
‫- خداحافظ، آلبا. ‫- خداحافظ.
‫هی.
‫- ممنون بابت مهمونی، خوش‌تیپ. ‫- بابا. صبر کن.
‫هی. صبر کن.
‫هی، بابا. بابا!
‫بابا!
‫صبر کن!
‫اون جی کلی‌ـه؟
‫هی.
‫- خوبی، رفیق؟ ‫- آره. هی. سلام.
‫افتخار می‌کنم که ‫یه بزرگداشت مشترک با تو دارم، رفیق.
‫- ممنون، بن. ‫- سلام.
‫- زنم ملانی رو که می‌شناسی. ‫- آره.
‫دخترهام، سرافینا، لیلی و بریجت، ‫پسرهام، کاسیان و کول...
‫آرلو هم اونجاست، ‫جدیدترین عضو قبیله.
‫نانا و نونو، تری و ارنی، ‫برادرزنم، اسپایک رو داریم.
‫طرفدار دو آتیشه‌ست.
‫دستیارم، پم. ‫ببخشید بابت این سیرک سیار.
‫ببخشید کسی رو ندارم ‫که بهت معرفی کنم.
‫هی، فقط تو ایتالیا به ‫دو تا مرد میانسال سفیدپوست جایزه میدن.
‫یعنی، جدی، تو این دوره زمونه؟
‫فکر کنم باید از ران متشکر باشیم؟
‫آره، این ناجوره، ‫ولی من و ران راهمون رو جدا کردیم.
‫- کِی؟ ‫- چند ساعت پیش.
‫حس بدی دارم. یعنی، دوستش دارم،
‫ولی فقط حس می‌کردم ‫داره ازم مراقبت می‌شه
‫توسط کسی که خودش نیاز به مراقبت داره.
‫یعنی، هر دفعه بچه‌هاشن و پاهای متورم
‫یا لوئیس و هر چی که هست.
‫خدا حفظش کنه، ولی من ‫یه جوون‌تر و تشنه‌تر لازم دارم.
‫- یا پیرتر و قدرتمندتر. ‫- درسته.
‫تو هم داشتی با اون وارد مسائل روان‌شناختی می‌شدی
‫آره، آره. ‫خیلی شبیه پدرمه.
‫- یا دلش می‌خواد باشه. ‫- آره.
‫باید همه‌ش به خودم بگم. ‫اون‌ها خانواده ما نیستن.
‫- یا دوستت. ‫- نه!
‫ما به این آدم‌ها 15 درصد از همه چی می‌دیم،
‫بعدش می‌خوان مثل دوستمون ‫باهاشون رفتار بشه.
‫- دوست‌ها 15 درصد نمی‌گیرن. ‫- نه.
‫- ما در مورد حرکت قهرمانانه‌ت شنیدیم. ‫- آره! گل کاشتی، رفیق.
‫- آره. ‫- جی کلی برای ریاست جمهوری!
‫نه، یعنی، جدی. ‫اصلاً کاندید می‌شی؟
‫نه، فقط...
‫من...
‫می‌شه یه لحظه من رو ببخشید؟
‫راستش، ما چند تا بلیت اضافه برای خانواده نیاز داریم، ‫اگه اضافه داری.
‫می‌تونم همه‌شون رو بدم، بن.
‫ممنون، داداش. مدیونتم.
‫شاید فقط یکی برای خودم بذار.
‫آره، حتماً.
‫سوار شید! بریم!
‫- الو؟ ‫- سلام، جس، بابام.
‫- سلام. ‫- هی، وقت خوبی برای صحبت کردنه؟
‫- چه خبر؟ ‫- خب، من ایتالیام.
‫- در مورد قهرمانی‌های واقعیت خوندم. ‫- یه خبره. واقعی نیست.
‫- آره، خب، دوباره گولشون زدی. ‫- آره.
‫- پس چرا زنگ زدی؟ ‫- خب، گوش کن.
‫حس بدی دارم ‫راجع به آخرین باری که با هم بودیم.
‫متأسفم بابتش.
‫فقط نتونستم اون یارو رو تحمل کنم. ‫هنوز می‌بینیش؟
‫بله.
‫خب، می‌خوام حرف‌هات رو بشنوم، پس...
‫اگه این چیزی‌ـه ...که لازم داری اتفاق بیفته، و
‫گوش کن، من این مراسم بزرگداشت رو اینجا دارم ‫تو توسکانی. خیلی دوست دارم بیای.
‫- از کی تا حالا به بزرگداشت اهمیت میدی؟ ‫- خب...
‫سوال خوبیه. من...
‫بالاخره توی اون فیلم‌ها بازی کردم
‫پس فکر می‌کنی اگه من بیام ‫و کارت رو جشن بگیرم،
‫نبوغ تو باعث می‌شه ببخشمت؟
‫- نه. نه. ‫- شاید آره، جی.
‫خب... شاید آره.
‫این 35 سال از زندگی منه.
‫- من 34 سالمه. ‫- فقط می‌خوام با من بیای.
‫ببینی چی کار کردم. ‫اونجا باشی تا جشن بگیریم.
‫باید یه معنایی داشته باشه.
‫اگه نداشته باشه چی؟
‫من می‌تونستم پدر خیلی خوبی ‫برات باشم، جس.
‫می‌خواستم باشم، می‌دونی.
‫فقط مسائل با مادرت ‫و فاصله،
‫و اونجوری که برنامه داشتم ‫اجراش نکردم.
‫- این فقط... ‫- فقط باهام صادق باش، جی.
‫دست از توجیه کردن ‫و تلاش برای دفاع از خودت بردار.
‫فقط تمومش کن.
‫من جوون بودم. ‫و یه چیزی رو خیلی شدید می‌خواستم،
‫و می‌ترسیدم که اگه چشم ازش بردارم، ‫نتونم داشته باشمش.
‫و حق با من بود.
‫هیچ راه دیگه‌ای برای انجامش نبود.
‫و معنیش انتخاب...
‫اون به جای تو بود.
‫ولی قرار بود موقت باشه.
‫فقط...
‫تا وقتی چیزی رو ...که می‌خواستم داشته باشم. و
‫ولی بعد مجبور شدم نگه‌ش دارم.
‫خودِ ده ساله‌ی من ‫داره بهت دهن‌کجی می‌کنه.
‫الانِ خودت چی؟
‫لازم نیست نگران من باشی، بابا.
‫من خوبم. کارم رو دوست دارم. ‫دوست‌هایی دارم.
‫من زندگی خوبی خواهم داشت، ‫فقط نه با تو.
‫و تو هم خوبی، می‌دونی؟
‫تو... ‫تو ستاره سینمای خوبی هستی، می‌دونی؟
‫تو خیلی‌ها رو خوشحال می‌کنی.
‫فکر کنم می‌خوام بازیگری رو ول کنم.
‫باید یه عکس برای معلم تئو امضا کنی. ‫طرفدار دو آتیشه‌ست.
‫چی؟
‫باشه. جس، خیلی برام ارزش داره...
‫- برای هلن. ‫- چی؟
‫- اسمش اینه. هلن. ‫- باشه. هلن.
‫- متأسفم، بابا. ‫- خواهش می‌کنم، جس...
‫تئو داره زنگ می‌زنه، ‫و امیدوارم بزرگداشت خوبی داشته باشی.
‫خداحافظ، جی.
‫جس!
‫رانِ معروف! ‫جی کلی رو ندیدی؟
‫از دیشب ندیدمش.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- مراسم بزرگداشت رأس ساعت 5ـه!
‫ممنون.
‫ران! هی! ران.
‫هی.
‫- بزن کنار. وایستا، وایستا، وایستا. ‫- باشه.
‫حالت خوبه؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫اشکالی نداره.
‫ببین، متأسفم بابت...
‫متأسفم.
‫امم...
‫قدردانم.
‫ولی باعث شدی یه‌کم فکر کنم.
‫دیشب تا صبح بیدار بودم، با لوئیس حرف می‌زدم
‫و فکر می‌کنم حق با توئه.
‫یه جایی می‌رسه ‫که باید تجدید نظر کنی.
‫دوستت دارم. واقعاً دارم.
‫و قدردان عذرخواهیت هستم.
‫ولی من...
‫دیگه نمی‌تونم باهات کار کنم.
‫برام خوب نیست.
‫ایتالیایی‌ها دنبالت می‌گردن.
‫یه مراسم بزرگداشت داری که ‫چند ساعت دیگه شروع می‌شه.
‫من باید به پرواز برسم، ‫ولی سعی کن بری، باشه؟
‫یعنی، این همه راه رو اومدی.
‫هی، ران؟
‫با من بیا به مراسم بزرگداشت. ‫به عنوان دوستم.
‫یعنی...
‫ما این کار رو با هم کردیم.
‫تو کسی هستی که بیشتر از همه می‌خوام اونجا باشه
‫من تنها کسی‌ام که اینجاست.
[!!!روز بزرگت رو تبریک میگم، بابا]
‫این رو ببین.
‫اومدن.
‫این عالیه.
‫[برنده جایزه درخت توت‌فرنگی] ‫[جی کلی]
‫خب، سلام.
‫این دیگه کیه؟
‫بفرما.
‫ترجیح میدم خودم رو به عنوان ‫یه مرد خانواده‌دوست ببینم،
‫چه خوشمون بیاد چه نیاد، ‫همه‌مون واسه همین اینجا جمع شدیم
‫ما یک خانواده‌ایم.
‫این الان مهم نیست، چون ‫تو حدود دو ثانیه لعنتی وقت داری تا زنده بمونی!
‫واقعاً فکر نکردی که ‫من قراره تو این یکی شرکت نکنم، هان؟
‫روش کار اینه که، کاری رو انجام میدی ‫که ازش وحشت داری،
‫و بعد از انجامش جرأت پیدا می‌کنی.
‫ناامیدتون نمی‌کنم، قربان.
‫خب چی شد؟
‫جواب آره یا نه.
‫من به این می‌گم یه نمایش لعنتی!
‫من در برابرتون ایستادم...
‫بی‌دفاع و بی‌آلایش.
‫بابا، هنوز تموم نشده. ‫این نمایشِ...
‫کلی و کلی‌ـه!
‫- با هنرمندی کلی! ‫- و کلی!
‫و حالا وقت پشتک واروی !معروفِ دیزی ژنویو کلی‌ـه
‫- بابا! تموم نشده! ‫- و جسیکا...
‫هیلاری کلی چرخ‌وفلک ‫معروف‌ترش رو اجرا می‌کنه.
‫و حالا برای کمی جادو. ‫بابا! تموم نشده.
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- کلی!
‫و حالا... ‫صبر کن، بابا! داری از دستش میدی!
‫برای... دیزی... ‫بابا، از دستش میدی!
‫حالا، برای نمایش چارلستونِ مشهورِ هالیوودیِ دیزی
‫باشه، بفرمایید.
‫و نمایش تپِ مشهورِ کالیفرنیاییِ جسیکا.
‫کلی!
‫ببخشید.
‫- کلی و کلی! ‫- نه، اینه: کلی و کلی.
‫- نه، اینه: کلی و کلی.
‫- نه، اینه: کلی و کِـ...لی. ‫- اینه: کلی و کلی.
‫تلویزیون ببین، کلیِ بوگندو.
‫میشه از اول بگیریم؟
‫یه فرصت دیگه می‌خوام
[جِـــی کِـــلـی]