‫.::مترجم: مـحـمـد آلـفـا::.
‫ها؟
‫اه.
‫ این عجیبه.
‫هوم.
‫این ابرها چشونه؟
‫هوم.
‫یه چیزی درست نیست.
‫هیچ وقتت دستت نمیوفته، گستان!
‫نیزه سه‌شاخه برای قلمرو من مقدسه!
‫خفه شو، تونا!
‫قلمروت تا چند وقت دیگه ‫بیش‌تر مال تو نیست.
‫آینه جادویی، ‫به این جایزه کارناوال پوشیده از برگ،
‫تمام قلعه‌های تحت کنترلم رو نشون بده.
‫آینه جادویی، نشونش بده.
‫لطفاً.
‫گستان،
‫قلعه‌های زیادی تحت کنترلتن،
‫یادگاره‌های زیادی در تصاحب توـن.
‫اوه، این بخش مورد علاقمه.
‫اگه کسی تو رو از آزمون نگذرونه،
‫ممکنه تمام زمین‌ها رو بگیری.
‫کی جرعت به چالش کشیدن من رو داره؟
‫من توقف‌ناپذیرم!
‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫من بزرگ‌ترین شکارچی توی خشکیم.
‫هیچ حیوونی نیست که نتونم مقابل پیروز شم، ‫و هیچ شکاری نیست که نتونم بکشم.
‫پس حالا، توی دشوارترین بازی ‫شکار می‌کنم،
‫شی‌ء هایی که آغشته به قدرت جادویی شدن.
‫هر چی تعداد بیش‌تری ازشون جمع کنم، ‫قدرت‌مندتر میشم.
‫
‫جوایز زیادی دارم،
‫من این قلعه متروکه رو
‫فقط برای انبار کردن اون‌ها، گرفتم.
‫و یه اتاق خیلی مخصوص دارم ‫که برای تو رزرو شده، دوست من.
‫به محض این که یکی...
‫تصاحبش بر تو رو آزاد کنه.
‫عمدی بود.
‫اوه، من نیزه سه‌شاخه رو برات آزاد می‌کنم، ‫اگه یه فرصت بهم بدی که برای آزادیم بجنگم.
‫داری پیشنهاد یه مسابقه میدی؟
‫اگه من پیروز شم ‫و تو مقابل شجاع‌ترین جنگجوهام شکست بخوری،
‫من نیزه سه‌شاخه رو می‌گیرم ‫و تو هم چیزهایی که دزدیدی رو پس میدی.
‫اما اگه تو پیروز شی، ‫نه تنها نیزه سه‌شاخه رو می‌گیری،
‫بلکه کنترل بر تمام اقیانوس‌ها رو هم ‫به دست میاری.
‫حتی اون کوچکه؟
‫اوه، مخصوصاً اون کوچکه.
‫پس بیا ببینیم من در مقابل کی قرار می‌گیرم.
‫آینه جادویی روی دیوار، ‫قوی‌ترین مبارز بین همشون رو بیار.
‫می‌شناسم پنج‌ مبارز که ممکنه بشی مقابل، ‫وقتی متحد شن، می‌شوننت سرجات و میزنن تو حالت.
‫پنج مبارز حقیقی، ‫وقتی بشن یاری،
‫بیش‌تر از حدی میشه که تو تحمل داری. ‫(ودر معنی آّب و هوا هم میده)
‫تو یه تیکه شیشه جادویی هستی، ‫چی راجع به هوا می‌دونی؟
‫محافظ موجودات بزرگ و کوچک،
‫سفید برفی.
‫شجاع‌ترین راه‌یاب دنیا،
‫موانا.
‫استوارترین، مصمم‌ترین، ‫منطقی‌ترین و بی‌پرواترین در دنیا،
‫تیانا.
‫عقب نمی‌مونه که کاری ‫که بهش گفتن رو انجام بده،
‫راپونزل.
‫و آخرین مبارز که درد رو به جون میخره
‫تا پدرش رو از دستان تو نجات بده.
‫اریل.
‫اوه، فکر کنم اسبم اشتباه پیچید.
‫فکر نمی‌کنم حیوانات ربطی ‫به این داشته باشن.
‫بابایی! وای نه. چه اتفاقی داره میوفته؟
‫مامان‌بزرگ تالا همیشه می‌گفت ‫که اقیانوس خونه خیلی‌هاست،
‫اما هیچ‌وقت کسی مثل تو ندیدم.
‫و هیچ‌وقت این شکلی هم نبود.
‫کی همچین کاری باهات کرده؟
‫اوه، اریل.
‫خانم‌ها، لطفاً. نوبتی.
‫حیرت زده شدین؟ همچین تاثیری رو زن‌ها دارم.
‫اسمم گستانه.
‫نمی‌تونی این‌طور پدرم رو ‫توی تله بندازی.
‫الان آزادش کن.
‫نه تا وقتی چیزی ‫که می‌خوام رو بهم بده.
‫چنگال غول‌پیکرش رو.
‫با تمام شی‌ء های جادویی دیگه‌ای ‫که دزدیده،
‫اگه نیزه سه‌شاخه من رو بگیره، ‫قدرتش غیرقابل توقف میشه.
‫بر تمام زمین‌ها و دریاها حکم‌رانی می‌کنه.
‫برای همین به این جا آورده شدین.
‫پس دلیل تیره بودن ابرهای ‫توی قلمروی من، تویی.
‫و دلیل این که من نمی‌تونم ‫با استفاده از ستاره‌ها، راه‌یابی کنم.
‫کاملاً به این جرم‌ها، گناهکارم.
‫خورشید رو برگردون، مرتیکه هیولا.
‫آروم باش.
‫دلتون می‌خواد انرژیتون رو نگه دارین.
‫اول، یه مسابقه کوچولو.
‫سه چالش رو باید تکمیل کنین.
‫اگه موفق بشین، آزادش می‌کنم.
‫- اما اگه شکست بخورین... ‫- شکست نمی‌خورم.
‫آمادم که با هر چالشی ‫که آماده کردی، مقابله کنم.
‫هممون آماده‌ایم.
‫نه. نمی‌تونین به من ملحق بشین.
‫خیلی خطرناکه.
‫گستان باید متوقف بشه.
‫اگه اقیانوس و یا شاهش بهم نیاز داشته باشن، ‫من در خدمتم. رو من حساب کن.
‫اریل، یه روز هم نیست ‫که با تمام وجودم،
‫دلم برای باباییم تنگ نشه.
‫اگه بتونم بهت کمک کنم ‫که از این درد دوری کنی، می‌کنم.
‫منم یه تبر دارم!
‫باید چی کار کنیم؟ ‫ما آماده‌ایم.
‫آینه جادویی، اگه میشه لطف کن.
‫آینه جادویی؟
‫خب، خب، خب.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫اوه.
‫سلام، سفید برفی.
‫بابت ملکه خبیث، شکارچی و غیره متاسفم.
‫نوچ، نوچ، نوچ.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫بیا لهشون کنیم.
‫پشت سه در این قلعه، ‫سه چالش قرار گرفته.
‫شجاعت و تدبیر راهنماهای شما خواهند بود.
‫اگه درون را بگردین، ‫مسیر واضح و شفافه.
‫بیا بازی رو شروع کنیم.
‫نه!
‫اون نمی‌تونه زمان زیادی ‫بیرون از آب باشه. می‌میره!
‫پس اگه من جات بودم، سریع شروع می‌کردم.
‫زمان داره می‌گذره.
‫البته تو این مورد، داره می‌ریزه.
‫وای گستان، ای بی تربیت.
‫تقریباً یه بار از دستت دادم. ‫دوباره از دستت نمیدم.
‫باشه، خانم‌ها.
‫بیاین این قلعه رو زیر و رو کنیم.
‫چه قدر در زیاد داره.
‫کدوم رو انتخاب کنیم؟
‫آینه جادویی گفت اگه درون رو بگردی، ‫مسیر واضح و شفافه.
‫درون.
‫داخل؟
‫اه!
‫چی شد؟
‫تو وسایل رو موهات نگه می‌داری؟
‫همیشه با خودم یه اسکوتی‌بلات دارم.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونم کی نیاز دارم ‫که یه سوراخ کوچکی بکنم یا...
‫یا پشتم رو بخارونم.
‫اریل، اون یه کلیده.
‫برای باز کردن در ازش استفاده می‌کنن.
‫شاید یه سرنخه.
‫اون جا.
‫باید جدا بشیم.
‫ما این در رو امتحان می‌کنیم.
‫اوه، عزیزم.
‫فکر نکنم از جایی ‫که این در بهش راه داره، خوشم بیاد.
‫جواب داد. اون در چه طور؟
‫فایده نداره. قفله.
‫بذارین من روشم رو امتحان کنم!
‫بعد اون وقت من از ماهیتابه ‫برای آشپزی استفاده می‌کنم.
‫چرا تو اول نمیری؟
‫من برات آمادم، ای مرگبارترین...
‫اتاق خواب؟ با نور آرام‌بخش؟
‫اوه.
‫و یه سبد میوه.
‫نخورش!
‫این اتاق زیباست، ‫ولی من چالشی نمی‌بینم.
‫شاید چالش توی چیزی که این جاست، نیست ‫و توی چیزیه که این جا نیست.
‫هوم.
‫یه چیزی سر جاش نیست، ‫اما نمی‌تونم تشخیص بدم و انگشت بذارم روش.
‫هوم. پات رو چی؟
‫اریل، باید همین باشه.
‫- قبلاً یه نمد این جا بود. ‫- یا یه فرش.
‫وای، خدا رو شکر.
‫فکر کردم هیچ‌وقت نمی‌فهمین.
‫چالش همینه؟
‫البته که آره!
‫و شما باید فرش جادویی رو پیدا کنین.
‫اما... اه، کجاست؟
‫«اگه درون را نگاه کنی، ‫مسیر واضح و شفافه»
‫اه! اه، ببخشید اما میشه ‫یه نگاهی به داخل بندازیم؟
‫البته!
‫کاملاً پر از چیزهای خوب شدم.
‫و یه چیز فوق مخصوص ‫برای تو هست، موانا.
‫مامان‌بزرگ تالا؟
‫اگه نشونه‌ای دیده باشم، همینه. ‫بزنین بریم.
‫اوه، این قلقلک میده.
‫هی، حواستون به کشوها باشه.
‫باید پیداش کنیم. ‫باید پیداش کنیم.
‫داریم دنبال چی می‌گردیم؟
‫داریم دنبال...
‫چه اتفاقی برای موهات داره میوفته؟
‫فوق‌العادست.
‫اوه، این؟
‫این به‌خاطر گل خورشید اتفاق میوفته.
‫برام سوال شد که...
‫پیدا کردن گل خورشید چالش ماـه؟
‫شرط می‌بندم که هست.
‫من با این موجودات آشنایی ندارم.
‫معمولاً توی اتاق‌خواب رشد می‌کنن؟
‫- معمولاً نه. ‫- اها.
‫عجیبه. همه این‌ها کتاب آشپزین.
‫اه. باورم نمیشه.
‫این کتاب‌آشپزی باباییمه.
‫چرا این‌جاست؟
‫گاهی اوقات نمی‌دونیم وسایل ‫چه طور ما رو پیدا می‌کنن. ولی می‌کنن.
‫فکر می‌کنم باید درونش رو ببینی.
‫ها؟
‫اوه.
‫ها؟
‫اول باید در بزنیم؟
‫بدم میاد بی‌ادبی کنم.
‫ما کجاییم؟
‫عجیبه.
‫این جزیره رو نمی‌شناسم.
‫اوه.
‫بیا جای پاها رو دنبال کنیم.
‫اوه. دوباره همون صدف حلزون.
‫باشه. این درخت چی رو مخفی کرده؟
‫اوه، هیچی رو مخفی نکرده.
الان وقت لحظه‌ی اسکوتی‌بلاتیه.
‫واقعاً باید یکی از اون‌ها ‫برای خودم بگیرم.
‫این جا یه چیزی هست.
‫اریل، نقشه گنجه.
‫مهارت‌های راه‌یابی من، ‫قطعاً ما رو به اون جا می‌رسونه.
‫عالیه. بریم.
‫صبر کن. من دم ندارم.
‫اوه. درسته.
‫معلومه.
‫اما می‌تونم برای خودم یه قایق کوچک بسازم.
‫هیچ کدومتون می‌دونین که کجاییم؟
‫این جا از مرداب اول ماه هم وحشتناک‌تره.
‫این جا رو نمی‌شناسم.
‫اما باید اعتراف کنم ‫که زمان زیادی رو بیرون نگذروندم.
‫سفید برفی؟
‫جفتتون باید آماده بشین.
‫این جنگل تاریکه.
‫شوخی بردار نیست.
‫نه!
‫زره نابودنشدنی من!
‫پس این جنگل تاریکه؟
‫باید جای ترسناکی باشه.
‫خطرات زیادی هست.
‫نمی‌دونیم چه طور می‌تونیم ‫ازش رد بشیم.
‫ما همدیگه رو داریم.
‫و الان دوستمون اریل بهمون نیاز داره.
‫با همدیگه می‌تونیم ازش رد بشیم.
‫قدردان اینم که شماها رو همراهم دارم.
‫شاید اون قدر هم بد نباشه.
‫هر چی نباشه، قبلاً این جا بودم.
‫می‌دونم انتظار چه چیزهایی رو داشته باشم.
‫دقیقاً.
‫وقتی به خرس‌ها غذا بدی، ‫خیلی دوستانه برخورد می‌کنن.
‫خرس؟
‫اون گفت خرس؟
‫و عنکبوت‌های آدم‌خوار هم ‫واقعاً نمی‌خورنت.
‫یکم دست و پات رو فقط گاز می‌گیرن.
‫یه جورهایی قلقلک میده.
‫اه، عنکبوت‌های آدم‌خوار؟
‫اوه، خیلی حس بهتری دارم.
‫ممنون که یادم انداختین، ‫چه چیزی مهمه.
‫این دختر هم یکی دو تا تختش کمه ها.
‫اوه، این دیگه توهینه.
‫اما تو پنج تا زن رو انتخاب کردی.
‫مطمئناً من ازشون قوی‌تر ‫و شجاع‌ترم.
‫من استخون گونه‌ای مثل مرمر دارم،
‫دندون‌هایی مثل بلوک سیمانی،
‫و عضلات شکمی دارم ‫که میشه روش لباس شست.
‫اگه لباس می‌شستم، ‫قطعاً این کار رو می‌کردم.
‫افسوس، گستان.
‫اوه، تو چی می‌دونی؟
‫ممکنه فکر کنی ‫که اون‌ها در مقابل من مناسبن،
‫اما خواهیم دید که آیا می‌تونن ‫از چالش سوم جون سالم به در ببرن یا نه.
‫منظورت از زنده موندن توی چالش سوم چیه؟
‫دو چالش اول آزمون‌هایی ‫برای تدبیر و شجاعته.
‫آره، آره. ادامه بده.
‫و چالش سوم، اصلاً چالش نیست.
‫یه تله مرگه.
‫- چی؟ ‫- گستان‌بازی همیشگی.
‫اون موقع پیروز میشم، ‫چون اون‌ها تسلیم یمشن.
‫اون‌ها تسلیم نشدن. ‫گول خوردن.
‫من چنگال بزرگت رو می‌گیرم و با داشتن ‫آینه جادوییت به عنوان دستیار وفادارم،
‫حاکم زمین و دریاها میشم.
‫من به هیچکس جز خودم، خدمت نمی‌کنم.
‫- حالا حرف میزنیم. ‫- این... همش یه پاپوش بود؟
‫انقدر به خودت سخت نگیر.
‫تو همش فلس و دمی.
‫نمی‌تونستی بدونی که به اندازه‌ای ‫که خوش‌تیپم، برنامه‌ریز هم هستم.
‫تو یه نامردی.
‫و هیچ‌وقت برنده نمیشی.
‫اریل خیلی از تو باهوش‌تره.
‫همشون همین‌طورن!
‫- فکر می‌کیی ممکنه نقشم رو بفهمن؟ ‫- مطمئنم همین‌طوره.
‫پس شاید بهتر باشه ‫که یکم اوضاع رو پیچیده کنیم.
‫وایسا، موانا!
‫ذره‌ای صاعقه.
‫کمی رعد و برق.
‫و انبوهی کمک از باران سیل‌آسا!
‫بیاین درخواست پشتیبانی کنیم.
‫دوستان، کمک!
‫اقیانوس، کمک!
‫سلام، دوست من. ‫دقیقاً به موقع رسیدی.
‫چه چیزی راجع به گل خورشید ‫می‌تونی به ما بگی؟
‫تو جادویی‌ترین و مسحورترین بخش جنگله.
‫و قدرت درمانی داره.
‫مادرم شهدش رو خورد،
‫و برای همینه که موهام ‫به این شکل می‌درخشه.
‫اوه! باز شروع شد.
‫باید نزدیک باشه.
‫این صدای چیه؟
‫شاید صدای گله؟
‫این جنگل تاریکه.
‫هرچیزی ممکنه باشه. ‫یا هیچی نباشه.
‫این‌طوری زمین می‌زنتت.
‫با ترس.
‫سلام.
‫گل رو پیدا کردین.
‫متاسفم، دوست کوچولوی من.
‫اما تو دقیقاً اون گلی ‫که ما دنبالشیم، نیستی.
‫اما از دیدنت خیلی خوش‌حالیم.
‫شاید بتونی بهمون کمکی کنی.
‫خیلی دوست دارم بهتون کمک کنم.
‫مشکلی ندارم.
‫می‌دونی گل خورشید کجاست؟
‫اوهوم.
‫بجنبین. بیاین دنبالش کنیم.
‫اما نه با فاصله نزدیک.
‫اوه.
‫ممنون رسوندیمون، دوست من.
‫و موج سواری خوبی داشته باشی، اقیانوس.
‫این طرف.
‫
‫دستورات رو شنیدی.
‫به محض این که تمام گنجینه‌ها ‫از غار برداشته شد، به دریا میزنیم.
‫چشم. به بقیه میگم که عجله کنن.
‫بیاین بریم سمت غار.
‫اگه گنجینه اون جا باشه، ‫شاید فرش هم باشه.
‫یا شاید بهتره صبر کنیم ‫تا خود فرش بیاد سمتمون.
‫فکر می‌کنی اون فرش جادوییه؟
‫فقط یه راه برای فهمیدن هست.
‫
‫ام.
‫گشنته؟
‫- می‌تونم یکم بامیه جنگلی آماده کنم. ‫- صدا از من نبود.
‫اگه بخوام حدس بزنم، ‫باید بگم که سه تا گرگ هست...
‫...چهارتاش کن.
‫از صداشون به‌نظر میرسه ‫که گرگ‌های گشنه‌ای هم هستن.
‫اه، بامیه دوست دارن؟
‫فرار!
‫سریع‌تر، رفقا. ناخدا داره میاد.
‫چشم.
‫شرط می‌بندم فرش جادویی رو با بقیه گنج‌ها ‫توی آشپزخونه گذاشتن.
‫به یه نقشه نیاز داریم.
‫هوم.
‫اوه. یه شیپوربوم.
‫شیپوربوم چیه؟
‫یه ساز موسیقایی که کشتی‌ها تو شب ‫وقتی از کنار همدیگه رد میشن، می‌نوازن.
‫خیلی عاشقانه‌ـست.
‫یالا.
‫توپ رو بگیرین!
‫- نه، نه. ‫- داره در میره.
‫- بگیرینش! ‫- یکی بگیرتش!
‫- توپ! ‫- از پیش توپ فرار کن!
‫دست‌هات رو پیش خودت نگه دار!
‫اه!
‫از پسش بر میای.
‫فکر کن کاکاموراهای بزرگن...
‫که خرناس می‌کنن.
‫
‫باشه، باشه، باشه. ‫این یکی چی؟
‫ناخدا هوک چه طور دماغش رو می‌گرفت؟
‫- چه طور؟ ‫- با دقت!
‫ها؟
‫- عافیت باشه. ‫- اه، ممنون.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫- اوه، هی! می‌تونم این رو قرض بگیرم؟ ‫- اوه، حتماً...
‫هی!
‫ممنون!
‫نه، از تو ممنونم!
‫یه لحظه وایسا ببینم.
‫خب...
‫...باید بگم که از زمانی ‫که با همدیگه داشتیم لذت بردم.
‫باید امید داشته باشی.
‫- هنوز یه راه خروجی از این هست. ‫- قطعاً!
‫من یه صحبتی با اون‌ها می‌کنم.
‫صحبت؟
‫مگه این که زبون گرگ‌ها رو ‫بلد باشی، فکر نکنم...
‫اوه. واقعاً زبون گرگ‌ها رو بلده.
‫اوه، نمی‌تونم نگاه کنم.
‫آره!
‫هـ...هی.
‫بهم بگو چه اتفاقی داره میوفته.
‫نه، بهم نگو.
‫وای، بهم بگو. ‫باید بدونم.
‫اون... داره بهشون ترفند یاد میده؟
‫- الان داره بازی می‌کنه. ‫- ها؟
‫اوه!
‫حالا یه دورهمی نوازش گرفته.
‫بجنب.
‫هیچ وقت قدرت دوستی رو دست کم نگیرین.
‫اوه!
‫گرگ‌ها میگن که گل خورشید ‫زیاد دور نیست.
‫ما رو میبرن اون جا!
‫فرش جادویی؟
‫ما خیلی ممنونیم.
‫اه...
‫اه، بچه‌ها،
‫مثل این که موهام فکر می‌کنه ‫که این جا، جای درسته.
‫بیاین یه نگاهی بندازیم.
‫اون گل خروشیده.
‫بیا ببریمت بیرون.
‫سرعت رو بالا ببرین!
‫می‌خوای روی تخته راه بری؟
‫اما، اما... ناخدا لاگو!
‫ناخدا لاگو؟
‫برای من «اما اما» نکن.
‫همین الان حرکت کنین!
‫محض اطلاع باید بگم، ‫دزدهای دریایی هم احساسات دارن.
‫باورم نمیشه.
‫من هیره‌هایی دارم که از این‌ها ‫سریع‌تر کار می‌کنن.
‫ها؟ وایسا ببینم!
‫تو داری چی کار می‌کنی؟
‫جیغ جیغ کن و بگو.
‫باشه. بیاین بگیریمش و بریم.
‫اوه، نمی‌تونین گل رو بچینین.
‫اما دوستمون اریل واقعاً بهش نیاز داره.
‫من سعی کردم بهتون هشدار بدم.
‫درخت‌ها اجازه نمیدن!
‫از پیش توپ فرار کنین!
‫حمله شیپوربوم!
‫اه، بدبخت شدیم.
‫این‌ همه راه نیومدیم که این هیزم‌ها ‫ما رو له کنن!
‫وقت نقشه ب‌ـه.
‫بیش‌تر سی‌شارپ شد!
‫- ورود خفنی بود. ‫- اما چه طوری خروج کنیم؟
‫نمی‌کنین!
‫قانون شماره 707 دزدان دریایی.
‫مسافران قاچاق نمی‌کنن فرار.
‫من یه راه خروج بلدم.
‫تا حالا صدای آواز شیپور بوم رو شنیدی؟
‫وایسا! داری چی کار می‌کنی؟
‫خیلی عاشقونه‌ـست، ولی صداش بلنده.
‫دلت می‌خواد گوش‌هات رو بگیرین.
‫کشتی رو ترک کنین!
‫یالا!
‫من که رفتم از این جا!
‫این شغل ناخدایی برای پرنده‌هاست!
‫بمیرین، درختان خبیث! من...
‫اوه! برگشتیم توی قلعه.
‫همه حالشون خوبه؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫حال هممون خوبه، اما بعدی چیه؟
‫این باید چالش سوم باشه.
‫چرا فکر می‌کنی پشت در یه اژدهاـست؟
‫احتمالاً یه استعاره برای کشتن ‫اژدهاهای عاطفیمونه.
‫به نظر میرسه کاملاً واقعیه.
‫همه باید برگردین به سالن رقص.
‫تنهایی از پس این بر میام.
‫نه حتی برای یه لحظه.
‫چیزهای زیادی پشت سر گذاشتیم ‫و نمی‌تونیم الان بذاریم و بریم.
‫هممون می‌خوایم کمک کنیم ‫تا پدرت رو آزاد و گستان رو شکست بدیم.
‫برامون مهم نیست که پشت در ‫چی منتظرمونه، با همدیگه توی این ماجراییم.
‫قدردان دوستیتونم.
‫خانم‌ها، بریم کل روز رو ‫کشت و کشتار داشته باشیم!
‫- بدون ما نمیریا. ‫- حتی یه تبر هم نداری!
‫خب؟ باید داخل رو بگردیم؟
‫خب، تا الان که جواب داد. بریم.
‫خب، این اون قدر بد به‌نظر نمیرسه.
‫حداقل اگه همه با همدیگه تصور کنین ‫که شعله‌ها چیز دیگه‌این.
‫مثل دود شومینه یه کلبه دنج.
‫آره، من دارم تصور می‌کنم ‫شعله‌های کباب‌پز
‫تو یه شلوغ رستورانمه.
‫دارم تصور می‌کنم که شعله‌ یه ستاره‌ایه ‫که بعد یه سفر طولانی داره راهنماییم می‌کنه.
‫این هزارتو ممکنه راه آزادی من باشه.
‫حتماً لازم نیست ناشناخته‌ها ترسناک باشن.
‫اه!
‫وقتی این هزارتو رو فتح کنم، ‫دوباره می‌تونم پدرم رو ببینم.
‫به این میگن روحیه.
‫و منم یه تبر دارم!
‫من توی موقعیت‌های سخت و تیغ‌تیغی ‫راه‌یابی کردم ولی هیچ‌وقت جدی تیغ نداشتن.
‫خب، فکر کنم این مسیر فرقی با بقیه نداره.
‫اوه. سلام، دوست من.
‫شاید بتونی...
‫اوه! قبلاً هیچ‌وقت ‫یه پرنده رو نترسونده بودم.
‫این... عجیبه.
‫اه.
‫سلام؟
‫همه این‌ها انگار که یه مکانه.
‫قطعاً گیج‌کننده‌ـست.
‫دنبال هر نوع نشونه یا رد قابل توجهی باش ‫که بتونیم مسیرمون رو پیدا کنیم.
‫یا نشونه و رد درست کن.
‫فکر خیلی خوبیه، راپونزل.
‫ممنون.
‫بعید می‌دونم کمک کنه...
‫...اما حداقل شادمون می‌کنه.
‫ها؟
‫سلام؟
‫مامان‌بزرگ تالا؟ صبر کن.
‫این طرف.
‫مامان‌بزرگ تالا!
‫صبر کن، من نمی‌تونم...
‫سلام؟
‫موانا؟
‫راپونزل؟
‫بقیه کجان؟ همه رو گم کردیم.
‫شاید برگشتن.
‫شاید بالاخره تصمیم گرفتن که کمک نکنن؟
‫وای، هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫پدرم رو نجات بدم.
‫تیانا؟
‫من این‌جام!
‫چرا همچین اتفاقی افتاد؟
‫چی داره باعث تغییر دیوارها میشه؟
‫اول دوست‌های حیوانم رو از دست میدم، ‫بعد دوست‌های انسانم رو از دست میدم.
‫بدون دوست‌هام، من کیم؟
‫ها؟
‫بهت میگم که من کیم.
‫من سفید برفیم.
‫من یه سیب مسموم رو خوردم ‫و زنده موندم تا تعریف کنم.
‫من یه خونه پر از هفت کوتوله رو ‫رو مرتب و رو نظم نگه داشتم.
‫من از جنگل تاریک جون سالم به در بردم.
‫اونم دوبار!
‫و کارم با تبرم هم عالیه!
‫اوه!
‫همین فکر رو هم کردم.
‫نباید ایست می‌کردم که نقاشی کنم.
‫حالا گیر افتادم ‫و هیچ‌وقت هم در نمیام.
‫نه. گیر نیوفتادم،
‫چون هیچ‌وقت دوباره اسیر نمیشم.
‫همیشه یه راه خروج پیدا می‌کنم.
‫و همیشه نور رو پیدا می‌کنم!
‫قبلاً هیچ‌وقت انقدر گم نشده بودم.
‫شاید اون قدری که فکر می‌کردم، ‫راه‌یاب خوبی نیستم.
‫یا شاید هم گم نشدم.
‫شاید فقط لازمه که به خودم اعتماد کنم.
‫و به این که راه رو می‌دونم، اعتماد کنم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه!
‫من اجازه نمیدم چندتا بته زیاد رشد کرده، ‫من رو شکست بدن!
‫همینه!
‫چه طور این کار رو کردی؟
‫وقتی به خودمون شک کنیم، ‫هزارتو تغییر می‌کنه و عوض میشه.
‫اما وقتی که اون شک رو بشکنیم...
‫هزارتو رو هم می‌شکنیم!
‫بریم بقیه رو پیدا کنیم.
‫می‌تونم از اون برم بالا تا پیداشون کنم.
‫اه!
‫صبر کن. قبل از این که بری اون بالا...
‫بعضی از گیاهان شیره‌هایی دارن ‫که ازشون محافظت می‌کنه.
‫دستت رو بده بهم.
‫ها؟
‫هوم. اون داره کجا میره؟
‫دارن هزارتو من رو خراب می‌کنن!
‫هزارتو زیبا و تیغ‌تیغی و شکست‌ناپذیر من!
‫من اون چنگال... نیزه سه‌شاخه بزرگ ‫و درخشانم رو می‌گیرم، مهم نیست چی بشه.
‫ما یه پادشاه برای نجات دادن داریم.
‫انجامش دادیم!
‫هزارتو رو فتح کردیم.
‫ها؟
‫این راه خروجه.
‫بزنین بریم.
‫- گستان. ‫- و یه اژدها؟
‫احیاناً زبون اژدهاها رو هم بلدی؟
‫معلومه!
‫اما خیلی اهل حرف زدن نیستن.
‫خداحافظی کنین، شاه‌دخت‌ها!
‫شانسی ندارین.
‫ما هیچ‌وقت تسلیم نمیشیم، گستان.
‫باید به عنوان چالش سوم، ‫شکستش بدیم؟
‫نمی‌دونم.
‫اما جنگ منصفانه‌ای نیست.
‫بال‌هاش آسیب دیده.
‫شرط می‌بندم اون عصاره مرهمی ‫که برای اریل درست کردم، می‌تونه کمکش کنه.
‫من میرم تو کارش.
‫تحویل غذا، مالفیسنت.
‫یه شاه‌دخت، تازه تازه.
‫ام.
‫هوم. اها!
‫داری چی کار می‌کنیم، مرتیکه دودی؟
‫این اژدها به کمک نیاز داره.
‫من اهمیتی به یه اژدها نمیدم.
‫من به بردن این چالش ‫و گرفتن نیزه سه‌شاخه‌ـم اهمیت میدم.
‫مسئله وسایلی که داری نیست، گستان.
‫یا قدرتی که در اختیار داری.
‫اخ!
‫داغه!
‫مسئله چیزیه که توی قلبته.
‫و دوست‌هایی که پیدا می‌کنیه.
‫و خوب بودن با حیواناته، مرتیکه فاسد...
‫دنبالم کنین.
‫اوه.
‫اوه!
‫یالا! عجله کنین!
‫تا حالا رژیم گیاه‌خواری رو در نظر گرفتی؟
‫بابایی!
‫خیلی دیر رسیدیم.
‫تموم شد.
‫نمی‌تونیم الان تسلیم بشیم.
‫به درون قلبت نگاه کن.
‫- داره بهت چی میگه؟ ‫- داره بهم میگه که...
‫میگه که دوست‌هام سمتم باشن...
‫هر کاری می‌تونم کنم.
‫پدرم رو به دریا برگردون!
‫به‌خاطر همه شماها، ‫زمین‌ها و دریاها دیگه امنن.
‫ممنون، قهرمانان وفادار.
‫اریل، امیدوارم به زودی ‫زیر دریا ببینمت.
‫اوهوم.
‫بدون شما نمی‌تونستم از پسش بر بیام.
‫ممنون.
‫روز معرکه‌ای بود.
‫چیزهای زیادی راجع به خودم
‫و دوست‌های جدیدم یاد گرفتم.
‫با تمام رازهایی که داره،
‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم و فکر نکنم ‫که این قلعه برای گستان ساخته شده...
‫یا برای ما.
‫این قلعه قطعاً متعلق به شماست.
‫هر چه قدر کم یا زیاد که خواستین بمونین.
‫درهای جادوییه توی اتاق‌هاتون ‫هر موقع که بخواین، شما رو می‌بره خونه.
‫اتاق‌هامون؟
‫باید داخلشون رو بگردیم؟
‫هوم.
‫
‫اوه.
‫اه.
‫اوه!
‫هوم.
‫اه.