.
‫اسب‌سواران! اسب‌سواران!
‫اسب‌سواران! ‫اسب‌سواران! اسب‌سواران!
‫اسب‌سواران! اسب‌سواران!
‫فکر کردید ‫ما ولتون کردیم؟
[فقط و فقط امشب، در بوشوک]
‫یا اینکه ‫جادومون ته کشیده؟
‫اگه الان اینجا هستید، ‫پس شما
‫سرنخ‌ها رو دنبال کردید ‫و رمز رو شکستید.
‫تبریک می‌گم، و خوش اومدید.
[نیویورک، محله‌ی بوشوک]
‫‏10 سال از آخرین باری که ‫اسب‌سواران ظاهر شدند می‌گذره،
‫خیلی‌خب، بیاید نزدیک‌تر. ‫نزدیک‌تر.
‫چون هرچی بیشتر ‫فکر کنید که دارید می‌بینید،
‫راحت‌تر می‌شه حقه‌های قدیمی ‫رو بزک کرد
‫و گولتون زد ‫که این‌ها جدیدن.
‫خب، اسم من ‫جی. دنیل اطلس‌ـه،
‫و به من اجازه بدید ‫همونطور که اغلب
‫از طرف همکارانِ کمتر جذابم ‫حرف می‌زنم، بگم که...
‫یووو! خیلی خوبه ‫که برگشتیم!
‫بله. بله. ‫ما یه مدتی ناپدید شدیم،
‫ولی توی دنیای جادو،
‫هر چیزی که غیب می‌شه، ‫دوباره ظاهر می‌شه.
‫خب، حداقل ‫اگه حقه درست اجرا بشه.
‫من مریت مک‌کینی هستم.
‫برخلافِ این رفیقِ ‫خیلی خوبم، دنی،
‫اکثرِ شما امشب غرورتون رو ‫دمِ در تحویل دادید و اومدید تو.
‫شما این مهمونیِ شبانه‌ی ‫مخفیانه رو پیدا کردید
‫چون دلتون می‌خواست ‫گول بخورید.
‫سلام به همگی. ‫من جک وایلدر هستم.
‫جنگ‌ها، همه‌گیری‌ها، ‫تغییرات اقلیمی، هوش مصنوعی.
‫بیاید روراست باشیم، ما همگی ‫بیشتر از همیشه به جادو نیاز داریم.
‫پس می‌خوام که ‫خیلی دقیق حواستون رو جمع کنید.
‫چون اصلاً دلتون نمی‌خواد ‫این حقه بعدی رو از دست بدید.
‫هنلی ریوز، ‫که الان شده هنلی ریوز استنلی.
‫سه تا بچه، دو تا سگ ‫و یه مدرک کارشناسی ارشد.
زمان زیادی گذشته
‫دلتون برامون تنگ شده بود؟
‫این‌ها قدیما ‫کارشون خیلی درست بود.
‫منم قبلاً دلم می‌خواست ‫شعبده‌باز بشم.
‫تا اینکه 12 سالم شد.
‫مواظب باش، ‫ممکنه صدات رو بشنون.
‫وایی، تو این لباس‌های مارک‌دارم ‫دارم می‌لرزم.
‫مگه چی‌کار می‌تونن بکنن؟
‫اون طلاست؟
‫- چی؟ ‫- اون طلای واقعیه؟
‫آره، من پولدارم.
‫داداش این یه نمایش شعبده‌بازیه.
‫هر احمقی اینجاست یا جیب‌بره،
‫یا احمقی که جیبش رو می‌زنن.
‫- این شعر هایکو بود؟ ‫- چی بود اون؟
‫به هر کدوم از شما ‫الان یه کارت بازی داده شد.
‫اگه اشکالی نداره، بیاریدش بیرون؟
‫درسته. حالا، می‌خوایم ‫دسته کارت‌ها رو بُر بزنیم،
‫پس هرکس یه نفر رو به صورت تصادفی ‫نزدیک خودش پیدا کنه
‫و کارتش رو با اون عوض کنه.
‫یه نفر دیگه رو پیدا کنید ‫و با اون عوض کنید.
‫خیلی‌خب، عالیه. حالا...
‫دام، دام، دام، دام... ‫تو که اونجایی، اون پایین.
‫- من؟ ‫- آره. کارتت چیه؟
‫- تکِ خشت. ‫- تکِ خشت. خیلی‌خب.
‫بذارید کار رو اینجا ‫یه‌کمی پیچیده‌تر کنیم.
‫کس دیگه‌ای هم اینجا هست ‫که تکِ خشت داشته باشه؟
‫صبر کن، منم. ‫تکِ خشت!
‫اووه!
‫به نظر میاد ما یه پنجمین اسب‌سوار داریم ‫که اسمش لولا نیست.
‫بیا روی صحنه، ‫قراره دستیار ما بشی.
‫- انجامش بده! ‫- آره، برو!
‫حالا، به چشم‌های من نگاه کن
‫و... بخواب.
‫هنوزم بلدم.
‫حالا، شاید این به نظرتون ‫یه بچه معمولی بیاد،
‫ولی امشب، ‫قراره یه جادوی خارق‌العاده انجام بده
‫مثل مردی که ‫مسخ شده باشه.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫- هنلی. ‫- بله، مریت.
‫اشکالی نداره اگه ‫بری داخلِ بدنش؟
‫آره. و جک، چرا تو هم خودت رو ‫نمی‌ندازی اون تو؟
‫کار همیشگیمه.
‫و... خدا به دادت برسه.
‫اطلس، چرا تو هم ‫نمی‌خزی اون داخل؟
‫و منم بهتره ‫خودم رو زورچپون کنم اون تو.
‫واسه جادو کردن ‫یه ارتش لازمه.
‫اووه!
‫جی. دنیل اطلس اینجاست.
‫خب، کی دلش ‫یه تردستی می‌خواد؟
‫شروع کن، مریت.
‫سلام، مردمِ زیبا.
‫خب، همه می‌دونن که ‫مریت مک‌کینی ذهن‌خونی می‌کنه.
‫خب، حالا، من اونم. ‫یا اون من‌ـه. کی می‌دونه؟
‫من حس می‌کنم ‫یه نفر امشب اومده اینجا
‫نه برای لذت بردن از جادو، ‫بلکه برای خراب کردنش.
‫آیا یه برت فینگان ‫توی جمع هست؟
‫چه خبرا؟
‫خب، تو و ‫دوستانت اینجا
‫صرافی ارز دیجیتالِ کمپ هوبارت رو راه انداختید
‫- حقیقته. آره. درسته. ‫- کار ما همینه.
‫و از صندوق رفاه ‫و بازنشستگی کارکنانِ...
‫مردمِ خوب نیویورک ‫نصف پول‌هاشون رو برداشتید.
‫داری بزرگ‌نمایی می‌کنی،
‫و تازه، ریسک‌هاش هم ‫خیلی شفاف توضیح داده شده بود.
‫همه می‌دونستن ‫وارد چی می‌شن، داداش.
‫سودها رو توی حساب‌های ‫خارجی مخفی کردی؟
‫حسابی که آخرش 53297‌ هست؟
‫تو نمی‌تونی این رو بدونی ‫بدون اینکه...
‫این طلای واقعیه؟
‫برت، باید بیشتر ‫مواظب وسایلت باشی، رفیق.
‫مریت یه پیشگوئه، ‫ولی من، جک،
‫کارم تردستیه.
‫از دوست‌هات بپرس. اون‌ها همین الان سهم‌شون رو ‫برای کم کردن شکاف طبقاتی انجام دادن.
‫چی؟ چی‌کار...
‫حالا، اینم ‫یه توزیع مجددِ کوچیک.
‫هوی! هوی، هوی!
‫ممنونم. ممنونم.
‫وکیل بگیر، مرتیکه! ‫حسابی از خجالتت درمیام!
‫یه نفر فراموش کرده ‫که هنلی می‌تونه پرواز کنه.
‫از اینجا به بعدش با ماست، ‫ولی یه دست مرتب بزنید
‫برای بهترین اسب‌سوارِ روی صحنه.
‫ووو! واو.
‫هی، هی، ‫هی. هی، هی.
‫فوق‌العاده‌ست. خب، همه، ‫می‌خوام نوشیدنی‌تون رو بردارید،
‫و می‌خوام بریزیدش ‫روی عکسِ کارت‌تون.
‫می‌تونید این کار رو بکنید؟
‫اون 12 کلمه منحصربه‌فرد ‫روی هر کدوم از کارت‌های شما
‫رمز عبورِ کیف پولِ دیجیتال جدیدتونه.
‫واردش بشید و متوجه می‌شید که ‫میلیون‌ها دلار دزدیِ دیگه‌ی برت...
‫عادلانه تقسیم شده.
‫خدای من. پنجاه... ‫‏50 هزار دلار!
‫‏50 هزارتا!
‫کارت تمومه، مرتیکه!
‫آروم، آروم! ‫جو نگیرتت، کله‌خراب،
‫چون به من ‫الهام شده که...
‫شاید پلیس‌ها قراره با لگد ‫از اون در بریزن تو!
‫پس خودتون یه تردستی ‫انجام بدید
‫و ناپدید بشید ‫در سه، دو، یک.
‫حالا بیاید نزدیک. نزدیک‌تر.
‫چون هرچی بیشتر ‫فکر کنید که دارید می‌بینید، راحت‌تر می‌شه
‫- حقه‌های قدیمی رو بزک کرد... ‫- چی؟
‫...و گولتون زد ‫که این‌ها جدیدن.
‫خدای من، نه.
‫نه!
[حالا مرا می‌بینی]
[دیگه نمی‌بینی]
‫ببین، به نظر من، ‫فکر کنم کارت عالی بود.
‫فکر کنم ‫اطلسِ من خوب بود.
‫مریتِ من احتمالاً ‫جای کار داشت.
‫انگار یه آدم ولگردِ سن دیگو
‫و یه ناخدای کشتی میگو ‫بچه دار شده باشن.
‫آره.
‫نه، جدی، باسکو، ‫نمی‌دونم چطوری انجامش می‌دی.
‫یه تقلیدِ خوب فقط ‫راجع به شکلک درآوردن نیست.
‫راجع به ‫توجه به جزئیاته،
‫شخصیت و نکات ظریف.
‫باشه. باشه. ‫بذار امتحان کنم، بذار امتحان کنم.
‫اوم... ‫من جی. دنیل اطلس هستم.
‫هرچی دقیق‌تر ‫نگاه کنی، کمتر می‌بینی.
‫یه چیزی بود واسه خودش.
‫آره. باید روش کار کنی.
‫- بد نبودم. ‫- شروع خوبی بود.
‫- ولی جای کار داره. ‫- باشه، حتماً.
‫- به چی هی نگاه می‌کنی؟ ‫- هیچی، هیچی، هیچی.
‫پسر، شاد باش. ‫بچه‌ها، بی‌خیال! خودمون رو ببینید!
‫ببینید تا کجا اومدیم. ‫امشب رسماً ترکوندیم.
‫- پسر، بازم قفله. ‫- باشه، بازش می‌کنم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫اون حرکته رو بزن.
‫- نه. ‫- لطفاً اون حرکته رو بزن.
‫- خیلی غیرضروریه. ‫- خیلی باحاله.
‫- کیفت رو نگه می‌دارم. ‫- خیلی غیرضروریه.
‫- بی‌خیال، خوش می‌گذره. ‫- باشه.
‫از پسش برمیای.
‫- شبیه یه ماریوی کوچولوئه. ‫- واقعاً شبیه ماریو شده.
‫- احتیاط، احتیاط. ‫- لطفاً نمیر.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫اگه من می‌تونستم این کار رو بکنم، ‫فقط همین کار رو می‌کردم.
‫- خیلی باحاله. ‫- دیوانه‌واره.
‫راضی شدید؟
‫- آره، عالی بود. ‫- آره.
‫لطفاً ما رو راه بده تو. ‫سرده.
‫بهترین آپارتمانِ کلِ شهر.
‫آره، و هیچ‌کس ‫جز ما اون رو نمی‌بینه.
‫حیف شد.
‫بیاید نزدیک.
‫نزدیک‌تر.
‫اون یارو بدبخت شد.
‫حالا کی پولداره؟
‫چارلی، می‌شه اون لامصب ‫رو خاموش کنی، لطفاً؟
‫فکر کنم برای امشب ‫به اندازه کافی اطلس دیدم.
‫آره، راست می‌گی.
‫...ناپدید می‌شه، ظاهر می‌شه.
‫حداقل ‫اگه حقه درست اجرا بشه.
‫باسکو، می‌شه ببینی پیتزا هست؟ ‫خیلی گرسنه‌مه.
‫منم همینطور.
‫...چهار اسب‌سوار!
‫پیتزا نداریم، ‫ولی نوشیدنی داریم.
‫- و نه، واقعاً فقط نوشیدنی داریم. ‫- نزدیک‌تر. چون
‫- هر چی بیشتر فکر کنید می‌بینید... ‫- کسی می‌خواد؟
‫آره، من یکی می‌خوام.
‫پسر، جدی می‌گم، ‫اون رو خاموشش کن.
‫کردم.
‫خیلی‌خب. خیلی بامزه بود، بچه‌ها. ‫اون یکی پروژکتور کجاست؟
‫من هولوگرام نیستم.
‫"من هولوگرام نیستم." ‫درسته. بله.
‫دقیقاً چیزی که ‫یه هولوگرام می‌گه.
‫- خدای من، تو واقعی هستی. ‫- دیگه هیچ‌وقت به صورتم دست نزن.
‫خیلی معذرت می‌خوام. فکر کردم ‫شما یه هولوگرام هستید.
‫من عمراً همچین کاری نمی‌کردم. ‫من طرفدار پروپاقرص شمام.
‫چطورید؟
‫شما چطوری ما رو پیدا کردید؟
‫نمی‌دونم. ‫حدود 30 ثانیه وقتم رو گرفت.
‫و اگه واسه من اینقدر آسون بود ‫که پیداتون کنم،
‫واسه پلیس چقدر سخته؟
‫- وایسا، صبر کن، پلیس؟ ‫- آره، پلیس.
‫چرا پلیس باید ‫دنبال ما باشه؟
‫نمی‌دونم، نظرت راجع به اون
‫سرقتِ کوچولویی که ‫همین الان انجام دادید چیه؟
‫یا این واقعیت که شما ‫تو این مکان بیتوته کردید
‫یا اینکه برقتون از
‫اون جعبه فیوزِ اون گوشه میاد؟
‫نمی‌دونم، هر چیزی می‌تونه باشه. ‫مگه نه، بوزو؟
‫باسکو.
‫باسکو لیروی.
‫درسته، آره، ‫باسکو لیروی.
‫چیه، رفتی تو چت جی‌پی‌تی زدی ‫"اسم خیالی واسه شعبده‌باز"؟
‫نه، این در واقع ‫اسم واقعیِ منه، اطلس.
‫چیه، نکنه مادرت ‫عاشق نقشه جغرافیا بوده؟
‫اصلاً خنده‌دار نیست.
‫تو هیچی ‫راجع به ما نمی‌دونی، پسر.
‫من همه چیز رو راجع بهتون می‌دونم.
‫باسکو لیروی ‫با اون اسمِ مشکوکش،
‫یه حرفه بازیگریِ آینده‌دار
‫که با وام‌های دانشجوییِ کمرشکن نیمه‌کاره موند
‫ضدحاله که مجبور شدی ‫از جولیارد انصراف بدی،
‫ولی هیچ‌وقت ‫اجرا رو متوقف نکردی.
‫اگه حافظه‌م درست یاری کنه، ‫آخرین کارِ پولی‌ت،
‫فکر کنم پوشیدن لباس اِلمو ‫توی میدون تایمز بود؟
‫خب، اولاً، ‫من هیچ‌وقت اِلمو نبودم.
‫اون "تله‌تابی" قرمزه بود.
‫پو!
‫- چی؟ ‫- اون تله‌تابی قرمزه.
‫- اسمش پوئه. ‫- پو!
‫اون شخصیت مورد علاقه منه.
‫مگه نه؟
‫- اسمش پوئه. ‫- بانمک.
‫و تو، جون روکلر.
‫اخراج شده ‫از تمام مدارس شبانه‌روزی‌ای
‫که والدینت ‫مجبورت کردن بری.
‫برداشتم اینه که زیاد ‫طرفدارِ قوانین نیستی.
‫بذار حدس بزنم.
‫فکر می‌کنی "قدیمی‌ها" ‫سیاره رو نابود کردن
‫و وظیفه نسل شماست ‫که گندکاریِ اون‌ها رو تمیز کنه.
‫- درست می‌گم؟ ‫- اشتباه می‌گم؟
‫نه.
‫و واسه همین، ‫از خونه فرار کردی،
‫راهت رو به نیویورک باز کردی، ‫جایی که توی مغازه جادوگری تانن
‫به این آقا برخوردی، ‫چارلی گیز.
‫- آره، سلام. ‫- آره، سلام.
‫راستش نتونستم چیز زیادی ‫راجع بهت تو اینترنت پیدا کنم.
‫گرچه، می‌دونم که ‫یتیم بودی
‫و کل دوران بچگیت رو ‫توی پرورشگاه‌ها جابه‌جا می‌شدی،
‫و اینکه معنی خانواده رو ‫نمی‌دونستی
‫تا وقتی که با این دو تا ‫بُر خوردی.
‫و اینجوری شد که، شما سه تا ‫مشغولِ اجرای
‫اون نمایش رابین هودیِ کوچولوتون ‫برای سال‌ها بودید،
‫سعی کردید دنیا رو ‫با جادو تغییر بدید،
‫که همه‌ش ختم شد به پرخطرترین ‫دزدیتون تا امروز، هویتِ من.
‫اونجا بودی؟
‫عکس صورت ما رو چسبونده بودید
‫روی هر داربست ‫و ایستگاه مترویی توی شهر.
‫راستی اون نقضِ قانونِ کپی‌رایته.
‫معلومه که اونجا بودم.
‫خب، نظرت چی بود؟
‫- فکر کنم مریتِ تو جای کار داره. ‫- می‌دونستم.
‫- موضوع حساسیه. ‫- نه.
‫- اصلاً نمی‌فهمی. ‫- داره دروغ می‌گه.
‫ولی طراحیِ کلی ‫تحسین‌برانگیز بود.
‫فرض می‌کنم کار تو بود، ‫مردِ ساکت؟
‫- دست‌های پشتِ صحنه. ‫- آره، خب،
‫- الکساندر هرمان... ‫- پسر.
‫...می‌گفت کسایی که ‫حقه‌هاش رو طراحی می‌کردن نوابغ واقعی بودن.
‫همین واقعیت که اسم اون مرد رو می‌دونی، ‫واضحه که "پشتِ صحنه"ای.
‫و تو، تردستیت ‫پیشرفته بود. چالاکیِ خوب.
‫سریع و ‫فرزی. واقعاً، تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫به نظر میاد ‫کارمون خیلی درسته.
‫خیلی باهاش فاصله دارید.
‫ولی، شاید با یه‌کم ‫ریزه کاری، بتونید عالی بشید.
‫آره، می‌تونم... می‌تونم ببینم ‫چرا "چشم" من رو فرستاد سراغ شما.
‫- ببخشید. ‫- صبر کن، گفتی "چشم"؟
‫آره، چشم.
‫خیلی‌خب، گوش کنید.
‫این کارت سه هفته پیش
‫رسید به آپارتمان من،
‫همراه با ‫چهار تا بلیت هواپیما
‫و دستورالعمل‌هایی که ‫مخفی شده بود روی سطحش
‫برای یه حقه ‫بزرگ‌تر و بهتر
‫از هر چیزی که ‫تا حالا دیدید.
‫حقه‌ای که، بنا به دلایلی، ‫شامل شما سه تا هم می‌شه.
‫ما؟
‫- چرا بقیه اسب‌سوارها نه؟ ‫- نه،
‫- بقیه اسب‌سوارها مُردن. ‫- چی؟
‫واسه من، واسه من مُردن. ‫حرفم رو قطع نکن.
‫نه، قضیه احساسی شد. ‫همه استعفا دادن.
‫من رفتم یه سفر معنوی تو استرالیا. ‫داستانش طولانیه.
‫و حالا به ما نیاز داری؟
‫طبق اون کارت، بله.
‫خب، ما که ‫به تو نیاز نداریم، پس...
‫باسکو.
‫چیه؟ ما واسه چی به این ‫یارو نیاز داریم؟ ما داریم می‌ترکونیم.
‫دارید می‌ترکونید؟ ‫شما دارید می‌دزدید
‫یه پول خرد از ‫یه تازه به دوران رسیده ارز دیجیتال.
‫من دارم راجع به ‫ماهی گنده حرف می‌زنم، پسر.
‫دارم راجع به ‫چیزی حرف می‌زنم که
‫یه تغییر واقعی ایجاد کنه.
‫من فکر می‌کردم شما بچه‌ها ‫دنبال همین چیزهایید.
‫هستیم. نه، دقیقاً.
‫بله، هستیم.
‫آره، ولی فکر کنم بتونیم ‫ماهی خودمون رو بگیریم.
‫- می‌تونید؟ ‫- نه، نه، اون...
‫- موفق باشید باهاش. ‫- چی؟ نه.
‫می‌شه فقط ‫یه ثانیه صبر کنی؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫چه... چه خبره؟ عقلت رو از دست دادی؟
‫- این جی. دنیل اطلس‌ـه. ‫- آره، می‌دونم کیه.
‫اون یه اسطوره‌ست.
‫یه اسطوره بود. ‫الان فقط یه آدم نچسبه.
‫- می‌شه... ‫- آره، باشه.
‫باسکو، اون یه آدم نچسبه، ‫ولی یکی از اسب‌سوارانه.
‫یعنی، بی‌خیال، ‫فقط تو این مورد به ما اعتماد کن، لطفاً.
‫خیلی‌خب. وقتِ تصمیم‌گیریه، بچه‌ها. ‫قراره چی بشه؟
‫هستید...
‫...یا نیستید؟
‫حقه چیه؟
[آفریقای جنوبی، لیمپوپو]
‫خوش‌آمد می‌گم، ‫اعضای محترم جامعه،
‫خبرنگاران ارزشمند، ‫دوستان و همکاران.
‫ما امشب اینجا جمع شدیم ‫تا جشن بگیریم
‫جدیدترین و ‫بزرگ‌ترین معدن واندربرگ رو،
‫سی3، یا اونطوری که ‫ما دوست داریم صداش کنیم،
‫"آماهله"، که در زبان زولو ‫یعنی "زیبارو."
‫چون هر فرزندی زیباست
‫در چشم‌هانِ مادرش.
‫مشتریِ ما ‫می‌تونه مطمئن باشه
‫که وقتی بزرگترین نمادِ عشق ‫در جهان رو می‌خره
‫اون با چیزی جز عشق ‫تولید نشده.
‫به افتخار آماهله، و همگی شما.
‫خب، خیلی ممنونم از همگی ‫که این همه راه تا اینجا اومدید.
‫حالا، برداشت من اینه که همگی ‫تحت تأثیر آماهله قرار گرفتید.
‫ببخشید، سی3.
‫- خیلی دراماتیکه. ‫- آره، شگفت‌انگیزه.
‫ولی من همچنین متوجه شدم که شما این روز عالی رو انتخاب کردید ‫تا بعضی نگرانی‌ها رو مطرح کنید،
‫که، برخلافِ انتظارتون، ‫من ازش دلخور نمی‌شم.
‫بپرسید.
‫درسته. خب، ‫هیئت مدیره احساس می‌کنه که
‫پیش‌بینی‌ها ‫شاید خوش‌بینانه باشه...
‫...به دلیل رقابت فزاینده ‫با نمونه‌های آزمایشگاهی
‫و، در صورتی که ‫نرخ وام‌ها سقوط...
‫ویلیام. ویلیام.
‫پدرم دوستت داشت، ‫ولی بی‌دلیل نبود که
‫بهت می‌گفت ابرِ سیاه.
‫آه، چه بد.
‫خانواده واندربرگ ‫بازنده نمی‌شه.
‫همونطور که خوب می‌دونی، ‫تیم اتومبیل‌رانیِ ما همین الان
‫برای هفتمین بار قهرمانِ مسابقات موناکو شد.
‫معدن هم قراره سود بده.
‫بعدی؟
‫بسیار خب.
‫قیمت‌گذاری. حداقل‌هایی ‫که شما تعیین کردید برای...
‫پایه‌ هستی، ویلیام؟
‫برای یه نمایشِ عملی ‫درباره واقعیت؟
‫این الماس، فرض کنیم، ‫چیزی حدود 55 قیراطه، درسته؟
‫مرکز جهانی الماسِ آنتورپ ‫روش 3 میلیون دلار آمریکا قیمت می‌ذاره.
‫ویلیام، می‌شه ‫دهنت رو باز کنی
‫و زبونت رو بیاری بیرون؟
‫زود باش.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫حالا، اگه جناب ویلیام ‫این رو قورت بده،
‫همین الماسِ عزیز ‫گلوش رو پاره‌پاره می‌کنه.
‫قبل از اینکه اورژانس برسه ‫از شدت خونریزی می‌میره.
‫پس، برای مرکز جهانی الماس، ‫این 3 میلیون می‌ارزه،
‫ولی برای ویلیام، قیمتی نداره.
‫پس بهم بگو، ‫به عنوان مدیرعاملی که مسئولِ...
‫آخرین معادن بزرگ الماس ‫در دنیاست،
‫باید سودمون رو ‫کمتر حساب کنم،
‫یا باید قیمت‌هایی رو انتخاب کنم
‫که می‌دونم ‫مشتریان خاصمون پرداخت می‌کنن؟
‫همونطور که فکر می‌کردم.
‫حالا...
‫...اگه نگرانی دیگه‌ای ‫وجود نداره،
‫می‌خوام با لیست قیمت‌هام ‫برم به آنتورپ
‫و سنگ‌هامون رو به نمایش بذارم.
‫می‌دونی، احتمالاً بهتر بود با ‫یه سفر مجانی به اروپا شروع می‌کردی. [بلژیک]
‫می‌دونی، یه واقعیت کمتر شناخته شده ‫درباره آنتورپ، اینه که...
‫عالیه، بازم اطلاعات عمومیِ جادویی. ‫خیلی کیف می‌ده.
‫نه، من فقط ‫می‌خواستم بگم که
‫اونجا بیسکویت‌های فوق‌العاده‌ای دارن.
‫جدی؟ می‌شه ‫لطفاً چند تا بگیریم؟
‫- به حساب اطلس، طبیعتاً. ‫- نه.
‫نه، نه، من قرار نیست ‫واسه‌ت بیسکویت بگیرم.
‫تازه واسه‌تون ‫شکلات گرفتم، باشه؟
‫خیلی‌خب، گوش کنید، ‫این سفر تفریحی نیست، باشه؟
‫ما سه روز وقت داریم ‫تا یه نمایش آماده کنیم
‫که کاری کنه اون حقه "شبح پپر" دست‌گرمیِ شما ‫شبیه نقاشی غارنشین‌ها بشه.
‫خیلی‌خب، بیاید اینجا.
‫الماس قلب، باارزش‌ترین ‫جواهر در طول تاریخ
‫و پایه و اساسِ شرکت معدن واندربرگ.
‫خب، برای سال‌ها، خانواده ‫این سنگ گنده رو
‫مخفی نگه داشته ‫توی گاوصندوقِ مخفیشون،
‫70 طبقه زیرِ زمین.
‫و نه هر زمینی. ‫صحرای عربستان.
‫هیچ‌کس جز تیم مورد اعتمادشون ‫اون تو نرفته.
‫دسترسی فقط از طریق ‫یه آسانسور تکی‌ـه،
‫که دائماً توسط ‫نگهبان‌های مسلح رصد می‌شه...
‫هویت تأیید شد.
‫...و پشتِ یه ‫سیستم امنیتی بیومتریک چندلایه.
‫ولی دنیا ‫قراره تماشاش کنه،
‫چون برای اولین بار ‫در طولِ نیم‌قرن،
‫اون الماس قراره ‫سفر کنه به اینجا
‫به آنتورپ، ‫برای ایجاد اعتبار
‫و برای گرم کردن بازارِ یه حراجی خصوصی
‫برای آخرین یافته‌های شرکت ‫تا سه روز دیگه.
‫خب، مشخصاً، ‫من پایه‌ام برای دزدی.
‫ولی چی باعث می‌شه ‫این الماس اینقدر خاص باشه؟
‫خب، چون اون ‫کارت تاروتِ جادویی بهمون گفت، جون، درسته؟
‫آره، خب، خیلی بانمکه. ‫ولی می‌تونم لطفاً حرفم رو تموم کنم؟
‫تموم نشد؟ پسر، ‫یه عمره داری حرف می‌زنی.
‫بله، ‫و می‌خوام بیشتر حرف بزنم.
‫پس، لطفاً، دقت کنید.
‫برای دهه‌ها، اول، ‫پیتر واندربرگ،
‫حالا دخترش، ورونیکا،
‫این الماس‌ها رو با قیمت‌های بادکرده ‫می‌فروختن
‫به دلالان اسلحه، قاچاقچی‌ها، ‫جنگ‌سالارانِ کلِ دنیا،
‫تا، مثلاً، ‫کمک کنن پول‌هاشون شسته بشه.
‫پس، یعنی، پول کثیفه.
‫یعنی، در بعضی موارد، ‫به معنای واقعی کلمه به خون آغشته‌ست.
‫ولی بعدش، تادااا...
‫...در ازای این سنگ‌های قیمتی ‫تمیز می‌شه.
‫اون زن باعثِ قدرت گرفتن ‫بدترین آدم‌های دنیا می‌شه.
‫پس، هر کسی که ‫اون کارت تاروت رو فرستاده...
‫جزِ معدود آدم‌های ‫شریفِ باقی‌مونده تو این دنیاست.
‫تنها آدم‌هایی که ‫هنوز عدالت براشون مهمه.
‫اون‌ها کسایی هستن که خیلی وقته ‫باهاشون حرف نزدم.
‫اون‌ها به خودشون می‌گن ‫"چشم"،
‫و از ما می‌خوان ‫کاری رو انجام بدیم
‫که اسب‌سواران هیچ‌وقت نتونستن.
‫این، رفیق،
‫این فرصتیه برای اینکه ‫میخ رو بکوبیم
‫توی قلبِ خودِ شیطان.
‫بیاید انجامش بدیم.
‫امشب تو حراجی ‫همه چشم‌ها به من و "قلب" دوخته شده.
‫باید خیره‌کننده به نظر برسم.
‫اون رژ لبِ رنگِ صورتیِ ملایم رو داری؟
‫لتابو.
‫- بله؟ ‫- نی بیار.
‫اون عکاسِ بریتانیایی که ‫از ونیتی فِیر میاد کیه؟
‫اسمش چی بود؟ ‫مارک...
‫مارک اسکرایبر؟
‫- شرایبر، خدای من. ‫- شرایبر.
‫تأییدش کن، ‫بقیه رو کنسل کن.
‫پارسال شلوغش کردیم. ‫امسال، انحصاری.
‫- بسیار خب. ‫- ما روراستیم، شفافیم.
‫چیزی برای پنهان کردن نداریم.
‫باشه، عالیه. ‫انجامش می‌دم.
‫ورونیکا هستم.
♪ آروم باش، کوچولو ♪
♪ هیچی نگو ♪
♪ بابایی برات یه مرغ مقلد می‌خره ♪ - شما؟ -
برید بیرون - ♪ ...اگه اون مرغ مقلد - ♪
♪ آواز نخونه ♪
‫چطوری این شماره رو ‫گیر آوردی؟
♪ بابایی برات یه حلقه‌ی الماس می‌خره ♪
‫این یه خطِ خصوصیه، ‫و اون کارت خیلی بی‌ادبانه بود.
‫پرسیدم کی هستی.
‫ورونیکا.
‫کمدِ سمت چپت.
‫آشناست؟
‫مالِ اون پسری بود ‫که 15 سال پیش مُرد.
‫این نه واسه من معنی‌ای داره ‫نه هیچ‌کس دیگه.
‫واقعاً؟
‫من و تو هر دو می‌دونیم ‫چی‌کار کردی.
‫ببین، اگه مدرکِ واقعی داری
‫و دنبالِ اینی که من رو گیر بندازی، ‫چرا ازش استفاده نمی‌کنی؟
‫‏15 سال پیش، تو چیزی رو گرفتی ‫که پدرت بیشتر از همه دوست داشت.
‫حالا من قراره ‫همون کار رو با تو بکنم.
‫من الماس قلب رو می‌خوام.
‫تو قراره ‫اون رو بدی به من.
‫وگرنه من قراره ‫آینه‌ای رو بگیرم جلوی صورتت
‫تا کل دنیا تو رو ‫همونطور که هستی ببینن.
‫بفرما. ‫من چیزی برای پنهان کردن ندارم.
[مارک شرایبر]
‫- خدای من. ‫- هی.
‫خیلی معذرت می‌خوام بابت اون.
‫سلام. می‌شه کمکم کنید ‫این رو پیدا کنم؟
‫به معنای واقعی کلمه ‫یک ساعته دارم دنبالش می‌گردم.
‫بله. دقیقاً ‫اونجاست، خانم.
[مایک شرایبر]
‫مارک شرایبر، جیمز وین، ‫مدیر روابط عمومیِ واندربرگ.
‫یکی از طرفداران بزرگ کارتون هستم.
‫جیمز؟ ‫چه بلایی سر دانی اومده؟
‫دانی. آره، متأسفانه، ‫مجبور شدیم عذرش رو بخوایم.
‫کاشف به عمل اومد نژادپرسته.
‫و همچنین، براتون اتاق گرفته بود ‫توی هتل رادیسون بلو
‫توی یه اتاق دو نفره ‫با منظره ناقص.
‫خوشبختانه، من پیش‌دستی کردم ‫و شما رو منتقل کردم به هتل فِرانک.
‫من عاشقِ فرانک‌ام.
‫بله، سوئیت ریاست‌جمهوری ‫برازنده‌‌ی، خب،
‫رؤسای جمهور و عکاسان بااستعدادی ‫مثل شماست.
‫دعوت‌نامه جشن شما ‫دوباره ارسال شده.
‫اگه اجازه بدید تأییدیه‌تون ‫رو چک کنم؟
‫ممنونم.
‫من همچنین عکاسی‌تون رو ‫از ساعت 7 به 9 شب انداختم
‫تا بهتون وقت کافی بدم ‫که جادوتون رو بکنید.
‫- بالأخره یکی فهمید. ‫- آره.
[آنتورپ]
‫مثلاً، الماس‌هایی رو در نظر بگیرید ‫که توی آزمایشگاه ساخته می‌شن.
‫ادعا می‌کنن ارزش دارن،
‫ولی نه طبیعی‌ان ‫نه کمیاب.
‫کدوم زنِ درستکاری دلش می‌خواد ‫یه دروغ رو انگشتش باشه؟
‫موافقم.
‫یکی از حقایق بزرگی که باقی مونده
‫قدرتِ پشتِ یه گوهر طبیعیه.
‫الماس‌های واقعی ‫مردم رو سرشار از شور و اشتیاق می‌کنن،
‫همونطور که قرن‌ها این کار رو کردن.
‫درسته. ‫در واقع، ماری آنتوانت،
‫فقط یه روز ‫الماس امید رو انداخت،
‫و یه ماه بعد...
‫...کشیده شد پای گیوتین
‫توسط مردمی که، خب، ‫به قول شما، خیلی پرشور بودن.
‫ولی ماری آنتوانت ‫به خاطر یه الماس نمرد.
‫اون به خاطر یه کمبودِ همدلیِ وحشتناک مُرد.
‫خب...
‫و حقیقت اینه که، ‫اون هیچ‌وقت الماس امید رو نپوشید.
‫مردم فقط باور کردن که پوشیده.
‫واقعاً؟ ‫این یه جورایی جالبه.
‫پس اون جمعیت خشمگین نبودن ‫که کشتنش،
‫و گیوتین هم نبود،
‫یه... یه داستان بود.
‫حتماً من ‫لیست مهمان‌های خودم رو نمی‌شناسم.
‫شما ‫توی کار الماس هستید؟
‫نه، نه، من توی کارِ وهم و خیالم، مثل شما.
‫ببینید، برای قرن‌ها، ‫الماس‌ها بی‌ارزش بودن
‫تا اینکه یه سری آدم خیلی باهوش، ‫خیلی پولدار
‫مثل همین ورونیکا، ‫به ما گفتن که، نه‌تنها
‫این تیکه‌ شیشه‌های کوچولو ‫کمیابن،
‫بلکه هیچ زوجِ باشخصیتی
‫امکان نداره بدونِ یکی از اون‌ها ‫ازدواج کنه.
‫نه، حالا، این یکی ‫یه حقه جادوییِ خوبه.
‫مشکلِ این حقه اینه که...
‫همه حقه‌های خوب ‫یه پیچش داستانیِ کوچولو دارن.
‫تویی؟
‫چی منم؟
‫- البته که نه. ‫- نه، نه.
‫منظورم اینه که، اگه من ‫بهترین اصول اخلاقی رو نشون نداده بودم
‫شما من رو راه نمی‌دادید، مثل ‫بعضی از مهمان‌های دیگه‌تون.
‫چشمم افتاد به لوئیس بریسنیو، ‫اون دلال اسلحه اون طرف.
‫سلام، قربان.
‫و البته، ماریا بورتنیک، ‫که وقتی جوگیر می‌شه،
‫چطور مدیریت می‌کنه که هم معاشرت کنه ‫و هم رسانه دولتیش رو قبضه کنه.
‫شاید دوست داشته باشید ‫هویت خودتون رو آشکار کنید.
‫اون‌وقت می‌تونیم همون موشکافی رو ‫روی شما هم اعمال کنیم.
‫الان نه.
‫بابت وقفه متأسفم.
‫نیازی نیست.
‫بذارید کیک بخوره.
‫مارک شرایبر.
‫ورونیکا واندربرگ.
‫بیاید سریع انجامش بدیم، ‫باشه؟
‫حراجی ما به زودی شروع می‌شه.
‫مطمئنم که می‌تونید حق مطلب رو ‫در مورد من و "قلب" ادا کنید.
‫بله. من فقط یه قانون دارم. ‫هر چی من بگم، همونه.
‫خب، مطمئنم می‌تونم ‫بُعدِ مطیعِ خودم رو پیدا کنم.
‫خب، اگه نه، من خودم ‫پیداش می‌کنم برات.
‫اوه. ازت خوشم اومد.
‫از این طرف، عزیزم.
‫- نمی‌خوام خیلی مات باشه. ‫- حتماً. حتماً، حتماً.
‫و دوست ندارم ‫کناره‌های بینیم برق بزنه.
‫باشه.
‫نشونم بده.
‫ببخشید، ‫می‌شه اون پشه مزاحم
‫از توی قابِ من لطفاً بره کنار، ‫کیش، کیش، کیش.
‫ممنون.
‫تنها چیزی که باارزش‌تر ‫از اون الماسه، وقتِ منه.
‫من راجع بهت تحقیق کردم.
‫صنعت تو، مثل مال من،
‫در محاصره افسانه‌های ساختگیه.
‫ولی تو، تو زیبایی رو همونطور که هست ‫به ما نشون می‌دی.
‫ما تو این زمینه شبیه همیم.
‫ما نیرنگ نمی‌فروشیم، ‫ما واقعیت می‌فروشیم.
‫خب، من استدلال می‌کنم ‫که ما اصلاً نمی‌فروشیم.
‫بقیه می‌خرن.
‫بذار ببینیم...
‫الماس رو، بیاریدش بیرون.
‫نه، پسر.
‫به هیچ وجه.
‫بازتاب نور توی شیشه ‫عکس‌ها رو خراب می‌کنه.
‫من نقص رو تحمل نمی‌کنم.
‫تصور نمی‌کنم کسی به فریبندگیِ...
‫خانم واندربرگ هم تحمل کنه.
‫پس، بیاریدش بیرون یا ‫یه عکاس جدید پیدا کنید.
‫در حقیقت، ‫امیدوار بودم که این رو بخوای.
‫من که چیزی نخواستم.
‫خودشه.
‫زیباست. ‫باهاش بازی کن. محشره.
‫محشره. ‫محشره.
‫زیباست.
‫آره. لبخند بزن، ‫داره خوش می‌گذره.
‫این همونیه که می‌خواستیم.
‫نگه دار، نگه دار.
‫این بهترین شاته.
‫نگه دار.
‫و شما، خانم، ‫به اندازه کافی نزدیک شدید.
‫من فقط دارم... ‫دارم سعی می‌کنم کمک کنم.
‫- پیشونیش بیشتر از الماس برق می‌زنه. ‫- وقتی پای "قلب" وسطه...
‫در واقع، دارم کارم رو انجام می‌دم.
‫- من از تو دستور نمی‌گیرم. ‫- وقتی پای "قلب" وسطه،
‫- به حرف من گوش می‌دی. برو بیرون. ‫- من... خودم بلدم راه برم.
‫- ممنون. ‫- درسته.
‫آقای شرایبر.
‫اگه شما ‫تمام اون چیزی هستید که ادعا می‌کنید،
‫باید تا الان چیزی رو که نیاز داشتید ‫گرفته باشید.
‫- بیش از اندازه. ممنونم. ‫- عالیه.
‫خب، باعث افتخار بود، ‫ولی خریدارها منتظرن.
‫از این مسخره‌بازی‌ها خسته شدم.
‫مطمئن شو که جاش امنه.
‫بله، لتابو.
‫- چه کوفتیه... چی شد؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫وقت داره می‌ره. بریم.
‫مطمئنید همه چیز رو دیدید؟
‫یک ربع قرنه که از نزدیک ‫دیده نشده.
‫همچنان بزرگ‌ترین الماسی که ‫تا حالا کشف شده، قلب.
‫تبریک می‌گم ‫به همگی شما
‫و برای اینکه این همه مدت ‫قسر در رفتید.
‫خب، حدس بزنید چی شده؟
‫تغییرات اقلیمی
‫هم شما رو قبول نداره. [به زمین عشق بورزید، دی‌اکسید کربن تولید نکنید]
‫شما ثروت‌تون رو ‫از مادر ما زمینِ دزدیدید،
‫آسمانش رو با ‫جت‌های شخصیتون به آتیش کشیدید...
‫- باشه، فهمید. ‫- آره، آره، آره.
‫تا قطره آخرش رو مکیدید ‫با اون ولعِ سیری‌ناپذیرِ...
‫مرد جوان، همه‌ی ما اینجا می‌خوایم ‫دنیا رو نجات بدیم،
‫ولی زمان هم ارزشمنده ‫و تو داری وقتِ من رو تلف می‌کنی.
‫زیپ دهنت رو بکش، اکلیلی.
‫چرا به جای لذت بردن از اکلیل‌ها...
‫از این لذت نمی‌بری؟!
‫مهمانانِ محترم. ‫اسم من جی. دنیل اطلس‌ـه.
‫شاید من رو به عنوان ‫شخص محبوب‌تون از بین
‫چهار اسب‌سوارِ جادو ‫به یاد بیارید.
‫حالا با دقت تماشا کنید چون می‌خوام ‫الماس معروفِ قلب رو کفِ دستم ظاهر کنم.
‫جل‌الخالق، ‫اینم باید مثلِ این مدافع محیط‌زیسته
‫تشنه‌ی توجه باشه.
‫خاطرتون جمع باشه که الماس ‫کاملاً در امانه.
‫واقعاً؟
‫خب، یه مردِ دانا یه بار بهم گفت، ‫در واقع، توی آینه بهم گفت،
‫هیچ‌وقت فرض نکن ‫باهوش‌ترین آدمِ توی اتاقی، ثابتش کن.
‫بفرما.
‫خیلی‌خب، بذار ببینیم ‫می‌تونیم اون جعبه رو باز کنیم.
‫اجی‌مجی لاترجی.
‫نچ. ‫الاکازام.
‫صبر کن.
‫سیم‌سیم باز شو.
‫پیش من هنوز جاش امنه.
‫نه. آروم باش. ‫آروم باش، ورونیکا.
‫حالا، همونطور که تبلیغاتت ‫دوست دارن یادآوری کنن،
‫الماس‌ها ابدی‌اند.
‫- ببرش جای امن. همین الان! ‫- متوقفش کنید! متوقفش کنید!
‫بگیریدش!
‫- جک. ‫- سلام.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دارم جونت رو نجات می‌دم.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو هم یکی داری.
‫- سلام. من جون هستم. ‫- آره.
‫- اون کیه؟ ‫- ببخشید، با ماست.
‫الماس کجاست؟
‫چی؟
‫کارتم فقط گفت ‫شما رو از اونجا بیارم بیرون. نمی‌دونم.
‫هنلی ریوز؟
‫من خیلی از پوسترهات رو دارم.
‫- تو... بچگیِ من... ‫- خیلی‌خب، بعداً طرفداری کن.
‫ولی می‌دونی، ‫واقعاً دیدنت خوشحال‌کننده‌ست.
‫بعداً طرفداری کن. ‫باید بریم بالا.
‫دست‌ها بالا ‫و تکون نخورید!
‫این دیگه چه مسخره‌بازیه.
‫چه خبره؟
‫کنسرتوی بتهوون ‫در ر ماژور.
‫مزخرفه، مزخرفه، ‫مزخرف!
‫مریت؟ چی... ‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫اطلس، دلم می‌خواد ببینم ‫چطوری سه نفر رو به بلژیکی هیپنوتیزم می‌کنی.
‫منظورت فلاندریه.
‫خب، حالا منطقی شد.
‫تجدید دیدار دوست‌داشتنی‌ای بود. ‫باید بریم.
‫هنلی ریوز!
‫- خوش برگشتی! ‫- ممنون.
‫و می‌تونم بگم، تو...
‫- خیلی‌خب، بیاید، بریم! ‫- آره، آره، آره، آره، آره!
‫من داشتم ازش تعریف می‌کردم
‫چون دیدنش خوب بود، ‫و فقط دیدنِ اون.
‫- من خواستم... ‫- فهمیدیم!
‫اون بالا.
‫ووو! ووو! ووو! ‫اون مالِ ماست؟
‫مگه کس دیگه‌ای رو می‌بینی ‫که سعی کنه فرار کنه؟
‫زود باش، زود باش. ‫برو، برو!
‫بدو، بدو.
‫توی دستِ خودم بود [الماس واندربرگ]
‫در تمامِ مدت. هیچ‌وقت...
‫اون‌ها جعبه رو عوض کردن.
‫و شما، خانم، ‫به اندازه کافی نزدیک شدید.
‫چرا به لذت بردن از اون اکلیلی‌ها، ‫از این لذت نمی‌بری؟!
‫مهمانانِ محترم...
‫سیم‌سیم باز شو.
‫پیش من هنوز جاش امنه.
‫الماس‌ها ابدی‌اند.
‫- لتابو. ‫- بله، خانم؟
‫کاری می‌کنیم که ‫از این کارشون پشیمون بشن.
‫و حتی بدتر.
‫مارک شرایبر از ونیتی فِیر.
‫من چی رو از دست دادم؟
‫می‌دونی، ‫فکر می‌کردم براق‌تر باشه.
‫خیلی‌خب. ‫باشه، برش گردون.
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- ببخشید. خیلی لیزه.
‫- هی. هی. ‫- مواظب باش.
‫خیلی‌خب، دیگه تکرار نشه.
‫هی، می‌تونم به ‫این بچه‌کوچولوهای تو اتاق بپردازم؟
‫این‌ها کی‌ان دیگه؟
‫این‌ها بچه‌های فوق‌العاده‌ای هستن ‫که ویدیوی جعلی ما رو ساختن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫تو پلیس‌ها رو ‫فرستادی خونه‌ی من؟
‫بچه‌هام رو زهره‌ترک کردی.
‫- آره، شرمنده. بابت اون شرمنده. ‫- بابت اون شرمنده.
‫حالا بچه‌ها چطورن؟
‫اون زندگیِ کسالت‌بارِ حومه‌شهری ‫که ما رو به خاطرش ول کردی چطوره؟
‫هی، آروم باش، رفیق. ‫فرصتت رو از دست دادی.
‫اندازه‌ی اون سنگ رو دیدی؟
‫نه، بذار ببینمش.
‫اووه، الماس قلب نیست، ‫ولی چشمگیره.
‫قبلاً بهت گفتم، دنی. ‫احساس امنیت نمی‌کردم
‫که سعی کنم درحالی که سروته آویزونم ‫از یه جلیقه دیوانگان فرار کنم.
‫من شش ماه باردار بودم.
‫بی‌خیال، آخرش ‫درستت می‌کردیم.
‫چیزیت نمی‌شد.
‫- بی‌خیال. ‫- شماها حتی دلتون واسه‌م تنگ نشد.
‫چقدر طول کشید ‫تا جایگزینم کنید؟ یه بعدازظهر؟
‫و بخش زیادی از ‫یه عصر.
‫هی، حالا که حرفش شد، ‫لولا چطوره؟
‫- شما دو تا هنوز... ‫- نه.
‫اون... ‫اون رفت پاریس.
‫نه. اون جک وایلدرِ بزرگ رو ‫قال گذاشت. خدای من.
‫متأسفم. عذر می‌خوام.
‫مگه تو نباید الان ‫روی، مثلاً،
‫یه کشتی تفریحی باشی ‫و خودت رو تحقیر کنی؟
‫- خودم رو تحقیر کنم؟ ‫- آره.
‫من واسه هر سفر دریایی ‫یه رقم پنج‌رقمی می‌گیرم، به علاوه مزایا.
‫"به علاوه مزایا." ‫گفت، "به علاوه مزایا."
‫و من فکر می‌کردم ‫اینکه مریت داره تو مکزیک
‫خودش رو با خوش‌گذرونی به کشتن می‌ده ‫غم‌انگیزه. اوه.
‫حالا که حرفش شد، ‫باید برگردم سراغش.
‫این کبد ‫خودش، خودش رو نابود نمی‌کنه.
‫می‌شه این چیزه رو ‫بذاریم کنار؟
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫داری می‌ری؟
‫خب، آره، یعنی، ‫دیدارتون عالی بود.
‫نمی‌دونم، چی، ‫ده سال دیگه می‌بینمتون؟
‫از آشناییتون خوشبختم، ‫بچه‌قورباغه‌ها.
‫آدیوس.
‫آره، می‌دونید چیه؟ ‫منم دارم می‌رم.
‫من یه اجرا دارم که باید بهش برسم.
‫جدی؟ ‫پول تاکسیت رو می‌دن؟
‫قرارداد محرمانگی امضا کردم. ‫نمی‌تونم یه کلمه حرف بزنم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫شش تا دستگیره ‫و هیچ‌کدومش بازش نمی‌کنه.
‫فکر کردی با کی ‫داری حرف می‌زنی؟ برو کنار.
‫ببخشید، ‫ولی من واقعاً نمی‌دونم
‫قضیه شماها چیه.
‫حس می‌کنم ‫یه عالمه تاریخچه‌ی عجیب اینجا وجود داره،
‫و اوضاع یه‌کم ناجوره.
‫آره، شماها، ‫شما قبلاً اسب‌سواران بودید.
‫نمی‌فهمم. ‫چرا از هم جدا شدید؟
‫از اون‌ها بپرس. ‫از اون‌ها بپرس چرا جدا شدیم.
‫اگه دستِ من بود، ‫جدا نمی‌شدیم.
‫- "چشم" ازمون خواست تا... ‫- نه، نه.
‫...دستِ یه دلال اسلحه روسی رو ‫رو کنیم.
‫واقعاً لازمه دوباره ‫مرورش کنیم؟
‫ما اشتباهات بزرگی کردیم، ما...
‫- شل گرفتیم. ‫- مغرور شدیم.
‫به خاطر ما، ‫دیلن شرایک دیگه هیچ‌وقت
‫بیرونِ زندان روسیه رو نمی‌بینه.
‫- کی؟ ‫- دیلن شرایک. باشه؟
‫اون یه اسب‌سواره. بی‌خیال. ‫یه‌کم مطالعه کن، پسر.
‫خیلی متأسفم. ‫بچه‌ها، روحمم خبر نداشت.
‫چی، اون تا ابد ‫اون تو گیر افتاده؟
‫که مشخصاً یه فاجعه‌ست
‫و چیزی‌ـه که ‫من هیچ‌وقت خودم رو بابتش نمی‌بخشم.
‫منم همینطور.
‫آره، قبوله، پسر. ‫ولی معنیش این نبود که باید ول می‌کردید.
‫پسر، اون...
‫واقعاً ضدحاله، بچه‌ها. ‫متأسفم بابتش.
‫"ضدحال"؟
‫من... من... من عاشقِ اینم که
‫نسل شما چطور ‫مسائل رو اینقدر شیوا جمع‌بندی می‌کنه.
‫یعنی، ‫یکی به من توضیح بده
‫چرا این بچه مدرسه‌ای‌ها ‫اصلاً اینجان.
‫به همون دلیلی که تو هستی، رفیق
‫"چشم" اون‌ها رو خواسته.
‫خب، ما "قلب" رو گرفتیم.
‫"چشم" از ما می‌خواد ‫بعدش چی‌کار کنیم؟
‫- هیچ ایده‌ای ندارم. ‫- من یه چیزی رو می‌دونم.
‫شما یه الماسِ نیم میلیارد ‫دلاری تو دست‌تونه.
‫اون‌ها قراره تماس بگیرن.
‫- آره، احتمالاً. ‫- وایسا. اطلس، می‌تونم کارتت رو ببینم؟
‫آره.
‫- اووه. ‫- این یه نقشه‌ست.
‫- هی، اطلس، باباته‌. ‫- نه، اون...
‫این نقشه‌ایه که ‫فقط وقتی آشکار می‌شه
‫که اسب‌سواران با هم باشن.
‫- عمراً. ‫- واقعاً، رفیق؟
‫یعنی، بی‌خیال، ‫"چشم" مشخصاً می‌خواد شماها این کار رو بکنید.
‫شما اسب‌سوارانید. ‫مثل اون‌ها رفتار کنید.
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم ساحل روساریتو ‫می‌تونه یه دو روز صبر کنه.
‫من... من می‌تونم سعی کنم ‫زمان این اجرا رو عوض کنم.
‫آسون نیست، ‫ولی یه کاریش می‌کنم.
‫یعنی، یه جورایی دلم تنگ شده بود ‫برای فرار کردن برای زنده موندن
‫و پریدن از روی پشت‌بوم‌ها ‫با شما بچه‌ها.
‫- خوبه که برگشتی. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب، پس ‫اینجا کجاست؟
‫[فرانسه، عمارتِ روسیون]
‫ما قراره ‫اینجا چی‌کار کنیم؟
‫"چشم" بهمون خبر می‌ده.
‫- خیلی‌خب، وقتِ عکس گرفتنه. ‫- داری چی‌کار می‌کنی؟
‫عکس می‌گیرم. ‫این کاریه که زوج‌ها الان می‌کنن.
‫لطفاً عکس‌های
‫- مکان فوق سری رو پست نکن. ‫- حسودی نکن.
‫می‌دونم دلت می‌خواد توش باشی.
‫آره. ‫دلم نمی‌خواد توش باشم.
‫- چون می‌شه ازش به عنوان... ‫- برای خاطره.
‫نه، نه خاطره. ‫مدرک.
‫من هیچ‌وقت ‫همچین دری ندیدم.
‫خیلی‌خب، من نمی‌تونم بازش کنم.
‫تو انجامش می‌دی، جک؟
‫صبر کن. ‫منظورت "جون" نیست؟
‫- جک قفل‌بازکنِ ماست. ‫- اوه.
‫به نظر میاد یه ‫رقابت سالم کوچولو داریم.
‫بی‌خیال، این عادلانه نیست.
‫من از قبل از اینکه اون به دنیا بیاد ‫داشتم قفل باز می‌کردم.
‫بذار سوراخ کلید رو پیدا کنم.
‫- شاید اون طرفشه. ‫- آره، زیرشه.
‫الان حسِ اطمینان رو ‫القا نمی‌کنی، جک.
‫بلده.
‫- بلده. ‫- بدنت خشک شده؟
‫هولم نکنید.
‫کی می‌خواد ‫قفل باز کردن رو شروع کنه؟
‫هی، جک، فکر نکنم ‫این قفلی باشه که بازش کنی.
‫فکر کنم قفلیه که ‫باید حلش کنی. پس...
‫نشونش بده چطوری انجام می‌شه.
‫اوه.
‫اشکالی نداره اگه من فقط ‫خیلی سریع این رو حل کنم؟
‫باشه.
‫اگه تا حالا ‫اتاق فرار رفته باشی،
‫می‌دونی که انواع ‫معماهای مختلف وجود داره.
‫فقط راجع به ‫قفل و کلید نیست.
‫اوه.
‫شاید بخوای ‫یه‌ذره خودت رو به‌روز کنی، جک.
‫اووه.
‫ولی، با کمال میل، ‫اول شما.
‫فکر کنم اون شلش کرد ‫براش، در نهایت.
‫اووه.
‫- اوه. ‫- واو.
‫اینجا کجاست؟
‫بهشتِ خوره های جادو.
‫تابوتِ پی.‌تی. سلبیت؟
‫دیدی؟
‫بچه‌ها، جلیقه دیوانگانِ هودینی.
‫بله، خودشه.
‫هی، می‌شه به یاد قدیما ‫بپوشیش؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫فکر کردم خنده‌داره.
‫خیلی ممنون. ‫تو می‌خوای بپوشیش؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫چارلی، ‫این رو ببین، پسر.
‫چیه؟
‫گرفتنِ گلوله.
‫امکان نداره!
‫یوو!
‫- بن‌بست؟ ‫- آره، بن‌بست.
‫هی، بچه‌ها، بن‌بسته.
‫یا، شاید نیست؟
‫خدای من.
‫آره، هست.
‫عجیبه.
‫تاس باید اینجا باشه ‫و توپ باید اینجا باشه.
‫- اوه. ‫- گل کاشتی.
‫چیزی نیست.
‫چهار ردیف.
‫یک، پنج، هشت، چهار؟ ‫این یه کده؟
‫- یک، یک، پنج، شش، 18... ‫- منهای چهار.
‫- یک، هشت، نه؟ ‫- پونزده، هشتاد و چهار.
‫- ‏1584. ‫- چ...
‫کتابِ کشفِ جادوگری.
‫اولین کتابِ جادوی صحنه.
‫زمانیه که چاپ شده.
‫خدا، ‫چطوری این رو می‌دونه؟
‫اون عملاً یه کامپیوتر ‫پر از اطلاعات به‌دردنخوره‌.
‫"به‌دردنخور"؟
‫هی، بچه‌ها، ‫این نقشه‌ی طبقات این عمارته.
‫ولی یه جورایی متفاوته.
‫بالا پایینه.
‫چپ راسته.
‫حتی اتاق‌ها هم حقه‌ان.
‫اسب‌سوارانِ من.
‫می‌تونستی فقط دوربین زنگ در رو چک کنی و در رو واسه‌مون باز کنی
‫خب، اونطوری کجاش ‫خوش می‌گذشت؟
‫قربان. سلام، من چارلی‌ام.
‫- من خیلی طرفدارتونم. ‫- سلام، چارلی.
‫تا حالا یه لنز لوبور ‫به این بزرگی از نزدیک ندیده بودم.
‫واقعاً؟ خب، تو هنوز ‫هیچی ندیدی.
‫پس تو ‫کارت‌های تاروت رو فرستادی؟
‫نه.
‫نه، من خیلی وقته که ‫همچین حماقت‌هایی رو گذاشتم کنار،
‫و اختلالِ جمعیِ شما رو.
‫نه، تنها جادویی که ‫این روزها انجام می‌دم
‫واسه نوه‌هامه.
‫گرچه، چند هفته پیش،
‫یه کارت ظاهر شد ‫پشتِ درِ خونه‌م،
‫بهم هشدار داد که ‫این عمارت رو آماده کنم
‫برای ورودِ هفت نفری که به زودی ‫فراری از قانون می‌شن.
‫- جور درمیاد. ‫- آره.
‫صبر کن، پس چرا ‫"چشم" ما رو اینجا می‌خواد؟
‫خب، من فقط می‌تونم فرض کنم ‫که هر چیزی که هست
‫که می‌خوان بعدش انجام بدید،
‫یه جایی توی این دیوارها ‫پنهان شده.
‫ببینید، این عمارت، ‫شاتو روسیون
‫قبلاً خونه‌ی اون‌ها بوده.
‫سال 1943،
‫متفقین نیاز به معجزات نظامی ‫از هر منبعی داشتن.
‫اون‌ها کمکِ...
‫بعضی از بااستعدادترین ‫شعبده‌بازهای زمان رو گرفتن.
‫اون‌ها یه شهر کامل ساختن ‫با استفاده از گِل، مقوا، چراغ،
‫هزاران تانک لاستیکیِ بادی
‫تا آلمانی‌ها رو گمراه کنن.
‫نبوغِ جاسپر مسکلین.
‫یکی تاریخچه‌ش رو می‌دونه.
‫صبر کن، پس، نازی‌ها ‫چه ربطی به الماس دارن؟
‫این رو، نمی‌دونم.
‫ولی جواب ‫یه جایی همین‌جاست.
‫فقط باید ‫شروع کنیم به گشتن.
‫خانم واندربرگ. ‫خانم واندربرگ.
‫چه پاسخی دارید به ‫شایعاتی که می‌گن شرکت شما
‫چیزی نیست جز یه پوشش ‫برای پول‌شویی؟
‫اسب‌سواران دزدانی هستن
‫که ادای سرگرمی‌سازانِ ضد سرمایه‌داری رو درمیارن
‫و اون‌ها ناعادلانه ‫من و شرکت خوبم رو هدف قرار دادن.
‫من هر کسی که ‫به ما تهمت می‌زنه رو به چالش می‌کشم
‫تا از نزدیک به عملیات ‫و دفاتر ما نگاه کنه.
‫و من پلیس رو به چالش می‌کشم ‫تا اون شعبده‌بازها رو
‫برگردونه جایی که بهش تعلق دارن، ‫به گذشته.
‫بسیار خب، ‫دیگه سوال نپرسید.
‫دیگه سوال نپرسید، لطفاً! ‫ممنونم!
‫اینترپل گفت کارِ خودی بوده.
‫دزدها دقیقاً می‌دونستن ‫نقاط کور کجاست.
‫- چطور بود؟ ‫- بذار حدس بزنم.
‫تو کسی هستی که ‫پشتِ این اسب‌سواران
‫و وردست‌های کوچولوشونه.
‫نه. چرا باید درخواست الماس رو بکنم
‫و بعد سعی کنم بدزدمش؟
‫اگه من جای تو بودم، ‫یه راهی پیدا می‌کردم
‫تا برش گردونم، اونم سریع.
‫من متوجه شدم که ‫تو و تیمِ مسابقه‌ت
‫قراره آخرِ این هفته ‫توی ابوظبی باشید.
‫یه زمین بی‌طرفِ عالی.
‫من مدارکم رو میارم.
‫تو هم قلبت رو بیار، ‫البته اگه داری.
‫من...
‫- پیداشون کردید؟ ‫- ما چند تا سرنخ داریم.
‫دیده شده که ‫از بلژیک به سمت جنوب می‌رفتن.
‫حالا دارن ‫می‌گن اسب‌سواران
‫یک ساعت پیش ‫توی فرانسه دیده شدن.
‫رئیسِ پلیس فرانسه بهم بدهکاره.
‫فقط بهش زنگ بزن و بگو ‫که من سرِ این اسب‌سواران رو توی سینی می‌خوام.
‫ژاندارمری پیداشون می‌کنه. ‫مطمئنم.
‫تادئوس بهمون گفت ‫دنبالِ یه چیزی بگردیم.
‫فکر می‌کنی چی باشه؟
‫ببخشید. یعنی... ‫فقط استرس دارم.
‫من خیلی طرفدار شمام.
‫و پای پلیس رو کشیدم وسط، ‫و واقعاً...
‫واقعاً... قرار نیست بگم.
‫بخشیدمت.
‫و شما کاری کردید ‫اسب‌سواران خوب به نظر برسن.
‫ولی من تو رو ندیدم. ‫چرا توش نبودی؟
‫من فقط... ترجیح می‌دم ‫پشتِ صحنه باشم، می‌دونی.
‫من تمام حقه‌هامون رو طراحی می‌کنم.
‫ما کجا داریم می‌ریم؟ ‫حس می‌کنم گم شدیم.
‫واقعاً اون رو ترجیح می‌دی، ‫یا فقط چیزی‌ـه که پشتش قایم می‌شی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، من... اووه.
‫برای سال‌ها، به خودم می‌گفتم ‫که دلم می‌خواد یه دستیار باشم،
‫که برام مهم نیست ‫زیرِ سایه‌ی اطلس باشم،
‫چون اون خیلی نابغه‌ست.
‫ولی واقعاً، من فقط... ‫می‌ترسیدم.
‫می‌ترسیدم ‫که برم زیرِ نورِ صحنه.
‫اووه. تادئوس راست می‌گفت. ‫بالا پایینه.
‫اتاقِ وارونه. باحاله.
‫باحاله؟
‫هیچی برای تو ‫چشمگیر نیست؟
‫واسه همین گفتم "باحاله."
‫نمی‌دونی ‫باحال یعنی چی؟
‫خیلی‌خب، بیا فقط سعی کنیم بفهمیم ‫این اتاق چطوری کار می‌کنه، باشه؟
‫آره.
‫فهمیدم.
‫معلومه. درسته. ‫تو همه چیز رو از قبل می‌دونی.
‫خب این دفعه ‫چه اشتباهی کردم؟
‫هیچی. ‫عذرخواهی می‌کنم.
‫تو فوق‌العاده‌ای. ‫تماشای کارت باعث افتخاره.
‫تا حالا کسی بهت گفته ‫که تو دیوونه‌ی کنترلی؟
‫آره. خیلی وقت‌ها.
‫ووو! هی!
‫من واقعاً فهمیدمش.
‫اوه. واو.
‫اثرِ پاستیل‌ها شروع شد.
‫نمی‌دونم ‫دنبالِ چی می‌گردیم.
‫هر چیزِ عجیب‌غریبی.
‫- همه چی عجیب‌غریبه. ‫- یا خدا.
‫این رو ببین.
‫می‌دونی، من همیشه ‫تو رو الگوی خودم می‌دونستم.
‫آره؟
‫آره، قبل از اینکه ‫بشی شعبده‌بازِ کشتی تفریحی.
‫هی، من رویدادهای ‫شرکتی هم انجام می‌دم.
‫امکان نداره. ‫اصلاً معلوم نبود.
‫خب اون ‫تلف کردنِ کاملِ وقت بود. حالا چی؟
‫یه حقه. باشه؟ بدون خوشمزه‌بازی،
‫بدونِ چرب‌زبونی. ‫فقط یه حقه.
‫داداش، من مجبور نیستم ‫خودم رو به تو ثابت کنم.
‫یعنی، یه جورایی مجبوری.
‫بهم نشون بده چرا ‫"چشم" انتخابت کرد.
‫می‌دونی چیه؟
‫بهم ثابت کن که ‫به پرستار بچه نیاز نداری.
‫چیه، ‫حالا دیگه اجرا نمی‌کنی؟
‫دیگه نمایش دادن رو تموم کردی ‫چون دوست‌های ناجورت اینجا نیستن؟
‫اون‌ها خانواده‌ی منن.
‫حواست باشه. ‫مجبور نیستم تحت تأثیر قرارشون بدم.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫فراموشش کن.
‫فقط می‌خواستم ببینم ‫عرضه‌ی چه کاری رو داری
‫وقتی که سعی نمی‌کنی ‫تشویق‌های ارزون بگیری،
‫ولی حدس می‌زنم ‫جواب هیچیه.
‫خیلی‌خب. ‫می‌خوای یه حقه جادویی ببینی؟
‫ببین، مشکلِ تو، اطلس،
‫اینه که فقط دوست داری ‫همه چیز رو بیش از حد پیچیده کنی، پسر.
‫پیدا کردنِ یه الماس ‫خیلی آسون‌تر از اون چیزی‌ـه که فکر می‌کنی.
‫- اووه. ‫- و اینکه...
‫...غیبش کنی.
‫- ایول. ‫- جیبت رو بگرد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫اووه، بد نبود. ‫رفتن کارت به جای غیرممکن.
‫ولی جلو غازی و معلق‌بازی؟
‫چون من همین الانشم ‫پنج قدم ازت جلوترم.
‫جیبت رو بگرد.
‫هی.
‫- این‌ها عتیقه‌های قیمتی‌ان. ‫- آره.
‫این اتاق جاییه که عتیقه‌های قدیمی
‫می‌رن به آرامگاهِ ابدیشون.
‫آره. تو، تو ‫احتمالاً درست می‌گی، تادئوس.
‫ولی، نه قبل از اینکه ‫یه شانسِ آخر برای درخشش داشته باشن.
‫هیچ‌وقت توی پوکر ‫خوب نبودم،
‫ولی آیا خشت مغلوبِ دل می‌شه؟ (الماس)
‫- اووه. ایناهاش. ‫- ووو.
‫انحرافِ توجهِ خوبی بود، ‫ولی، بیاید فراموش نکنیم
‫- قضیه واقعاً سرِ چیه. ‫- کار من تموم نشده بود.
‫- بهشون نشون بده، چارلی. ‫- غیب کردنِ یه جواهر.
‫- بذار این رو ببینیم. ‫- خیلی‌خب.
‫چشمتون رو از جایزه برندارید.
‫می‌چرخن و می‌چرخن، ‫کجا وایمیستن، هیچ‌کی نمی‌دونه.
‫- غیبِ غیب شد. ‫- اووه.
‫هنرِ سیاه، میز دستکاری شده، ‫وقتی اومدم تو دیدمش.
‫- وقتِ یه فرارِ تمیزه. ‫- آره.
‫- کجا داره می‌ره؟ ‫- می‌دونم داره چی‌کار می‌کنه.
‫جک در جعبه؟ ‫این حقه‌ست؟
‫این چیزها قدیمیه. [جک و گلدی]
‫اگه می‌دونستم خلاص شدن از شرش ‫اینقدر راحته...
‫- نه اونقدر راحت. ‫- آره، جک.
‫خیلی‌خب، دست‌گرمی ‫دیگه کافیه،
‫وقتِ نمایشِ اصلیه.
‫ازتون می‌خوام به ‫یکی از این کارت‌ها فکر کنید،
‫ولی به اونی که فکر می‌کنید من می‌خوام بهش فکر کنید، فکر نکنید
‫- انتخاب کردی؟ ‫- آره، انتخاب کردم.
‫- کارتت چی بود؟ ‫- چهارِ دل.
‫هاها.
‫ایول، پروفسور. ‫تحت تأثیر قرار گرفتم. تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫هی. هی. اون لیوان ‫از خودت هم پیرتره.
‫ببخشید، رئیس. خیلی ببخشید.
‫ببینید، بچه‌ها، ‫دروغ نمی‌گم.
‫این واقعاً باحال بود.
‫- واقعاً، واقعاً باحاله. ‫- برو نشون‌شون بده.
‫ولی، فکر کنم فقط می‌خوام ‫یه‌کمی باحال‌ترش کنم.
‫برف تو این قسمت از فرانسه ‫کمیابه،
‫ولی، یخ، ‫این دیگه غیرممکنه.
‫- کلاسیک. ‫- ایول.
‫چطوری اینقدر خوب ‫غیب می‌کنی؟
‫یه شعبده‌باز هیچ‌وقت رازش رو لو نمی‌ده.
‫اووه. کیش.
‫مات؟
‫لعنتی.
‫قبول کن، باسکو. خرد ‫و مهارت همیشه بر جوانی و تکبر پیروز می‌شه.
‫ممنونم. هیچ‌وقت فرض نکن ‫باهوش‌ترین آدمِ توی اتاقی. ثابتش کن.
‫بی‌خیال بابا. ‫تو هیچی رو ثابت نکردی.
‫هی، می‌تونم فقط ‫به همه یادآوری کنم
‫که ما هنوز نفهمیدیم
‫چرا اصلاً تو این ‫عتیقه‌ی جنگ جهانی دوم هستیم.
‫صبر کن!
‫جاسپر مسکلین،
‫همون... همون شعبده‌بازی ‫که نازی‌ها رو شکست داد.
‫اون شهرهای الکی ساخت، ‫تانک‌های الکی.
‫یعنی... نمی‌دونم...
‫ووو.
‫واو.
‫خدای من، درست می‌گفتم؟
‫هی، اصول اولیه جادو، پسر، ‫هیچ‌وقت طوری رفتار نکن که سورپرایز شدی
‫وقتی حقه واقعاً کار می‌کنه.
‫شرمنده.
‫- خدای بزرگ. ‫- اون‌ها چیه؟
‫دانشنامه‌ی ‫جنایتکاران جنگی نازی.
‫که ظاهراً شاملِ پدرِ ورونیکا هم می‌شه.
‫بعد از جنگ جهانی دوم، نازی‌های ‫بازمانده به سراسر دنیا فرار کردن.
‫من حسابدار نیستم، ‫ولی به نظر میاد پیتر واندربرگ
‫با شستن پول‌های کثیف اون‌ها ‫پولدار شده.
‫آره، و ظاهراً ‫ورونیکا راهش رو ادامه داده
‫درست از همون‌جایی که اون ولش کرد ‫با استفاده از شبکه جنایتش.
‫ولی... ‫ولی نمی‌فهمم.
‫"چشم" از ما می‌خواد ‫با این چی‌کار کنیم؟
‫خب، اگه اشتباه نکنم،
‫"چشم" از ما می‌خواد ‫دست واندربرگ‌ها رو، رو کنیم،
‫دو نسل از جنایتکاران رو ‫بکشیم پایین
‫با یه تردستیِ ساده.
‫من چند تا شایعه جالب
‫راجع به واندربرگ‌ها تو اینترنت خوندم.
‫به نظر میاد 15 سال پیش، ‫مادر ورونیکا خودکشی کرده،
‫و یه هفته بعد، ‫ترمز ماشین خدمتکارشون بریده.
‫ماشینش تصادف کرد، ‫خودش و پسرش مُردن.
‫یه شک‌هایی بود ‫مبنی بر خرابکاری،
‫ولی هیچی ‫هیچ‌وقت ثابت نشد.
‫- اووه. ‫- لعنتی.
‫پلیس!
‫صبر کنید، ‫صبر کنید، صبر کنید.
‫خوب گوش کنید.
‫- پخش بشید، یه راه فرار پیدا کنید. ‫- باشه.
‫- بیاید، بریم. ‫- برو. برو.
‫ - راست می‌گه. همه پخش بشید. خیلی‌خب، بریم -
‫این طرف، این طرف!
‫ایست!
‫- برگرد. ‫- برگرد.
‫شنیدی چی گفت، باسکو. ‫برگرد.
‫دارن میان!
!دالی، آقا پلیسه
‫آدیوس، رفیق.
!ایست
درود، آقایان، درود
‫می‌دونید، ‫معمولاً، من دوست دارم
‫یه تورِ حسابی ‫به مهمان‌های جدید بدم.
‫حدس می‌زنم متوجه شدید
‫که این خونه ‫رازهای زیادی داره.
‫تادئوس!
‫دوست دارید یه حقه ‫جادویی ببینید؟
...چه
‫چطوره ‫اگه خودم رو...
‫غیب کنم؟
‫تکون نخور!
!شلیک نکن
‫تادئوس!
کجا...؟
!برید بگردید
!نمی‌تونه دور شده باشه
‫- تادئوس! !ایست -
!دست‌ها روی سرت
‫خدایا شکرت.
‫هی، سریع‌ترین راهِ خروج ‫از اینجا کدومه؟
‫- بعد از اون پیچ... ‫- آره.
‫...یه گذرگاه هست.
‫فقط نهر رو دنبال کنید ‫از وسط جنگل.
‫نه. نه، نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫امکان نداره. ‫یالا، تادئوس، پاشو.
‫قراره الان بریم.
‫باید برات کمک بیاریم.
‫لطفاً، پاشو.
‫شما باید ‫ورونیکا واندربرگ رو متوقف کنید.
‫نه، ما بدون تو ‫نمی‌تونیم انجامش بدیم، تادئوس.
‫شما به من نیاز ندارید.
‫ولی به همدیگه نیاز دارید.
‫هیچ‌وقت فراموش نکنید.
‫می‌دونستم وقتی اومدم اینجا، ‫این...
‫احتمالاً آخرین حقه‌ی من بود.
‫حالا، نذارید ‫مرگم بیهوده باشه.
‫کارهای زیادی هست که باید انجام بشه.
‫برید. همین الان برید، برید. لطفاً.
‫قبل از اینکه...
‫خیلی دیر بشه.
‫بریم. باید بریم.
‫اطلس!
‫پلیس ‫جون رو دستگیر کرد.
‫خب، جک ‫و مریت چی؟
‫- اون‌ها هم همینطور. ‫- خیلی‌خب، پس فراریشون می‌دیم.
‫بیا فقط یه ثانیه ‫راجع بهش حرف بزنیم.
‫راجع به چی حرف بزنیم؟
‫به من گوش کن. ‫باید هوشمندانه عمل کنیم.
‫نه. ما باید ‫دوستم رو از زندان بیاریم بیرون.
‫- باسکو... ‫- ببین، وقتی داشتی راجع به همه اون چیزها
‫در مورد ما تحقیق می‌کردی، می‌دونی ‫چی پیدا نشد؟
‫چارلی و جون ‫تنها دوست‌های منن.
‫می‌دونی من ‫واقعاً عاشق چی‌شونم؟
‫اون‌ها باعث نمی‌شن ‫حس کنم یه آدم عوضی‌ام.
‫- من می‌رم جون رو بیارم. ‫- باسکو، صبر کن...
‫- به من گوش کن. هی. ‫- فقط یه ثانیه، رفیق.
‫به من گوش کن. ‫نمی‌تونی.
‫چرا؟ بگو.
‫اون‌ها دنبالِ ‫تو می‌گردن، باسکو.
‫اون‌ها دنبالِ ‫همه‌مون می‌گردن.
‫- آره. آره، تو هم قراره دستگیر بشی. ‫- آره.
‫- لعنتی. ‫- دقیقاً.
‫کاش یه نفر دیگه بود
‫که اونقدر دیوونه بود ‫که یه فرار از زندان راه بندازه
‫بدون هیچ منبعی، ‫بدون هیچ محافظتی.
‫- اطلس. ‫- آره؟
‫شاید باشه.
[اداره‌ی پلیس]
‫تادئوس مارکوس بردلی، ‫در صورتی که علاقه‌مندید
‫اسمِ مردی رو بدونید ‫که همین الان به قتل رسوندید.
‫بله،
‫اون مایه تأسف بود.
‫می‌دونی، وقتی این ‫ماجرا شروع شد،
‫هیچ اهمیتی به تو ‫یا الماست نمی‌دادم،
‫ولی تو همین الان ‫کاملاً شخصیش کردی.
‫و حالا، من واقعاً مشتاقم ‫که تو رو به خاک سیاه بنشونم.
‫پدرم اگه بود ‫عاشقت می‌شد.
‫اون خیلی به جادو علاقه داشت.
‫وقتی پنج یا شش سالم بود،
‫در یکی از معدود لحظاتی ‫که اون رو برای خودم داشتم،
‫بهم یه حقه یاد داد.
‫یه دستمال ابریشمی قرمز رو ‫غیب می‌کرد
‫و بعد از دهنش ‫می‌آورد بیرون.
‫عاشقش بودم!
‫درست به همون اندازه که باید ‫زرق و برق داشت.
‫و من ماه‌ها ‫اون حقه رو تمرین کردم.
‫فکر می‌کردم که ‫اگه بتونم درست انجامش بدم،
‫سهم بیشتری از...
‫از توجه‌ش رو به دست میارم.
‫ولی اون توهم بود.
‫از اون موقع ‫از جادو متنفر شدم.
‫از ادا اطوارش، از لوس‌بازیش، ‫دیگه چیزی نگم
‫از کلاهبردارهایی مثل تو ‫با اون ذهن‌خونی‌هاتون.
‫هیچ‌کدوم از ما ‫قدرت‌های ماورایی نداریم، آقای مک‌کینی.
‫ولی لازم هم نیست داشته باشید. ‫تو می‌دونی "قلب" من کجاست.
‫و منم لازم نیست داشته باشم،
‫چون تو ‫قراره بهم بگی.
‫فکر کنم اونقدر باهوش باشی ‫که بدونی
‫بمیرم هم جاش رو بهت نمی‌گم، ‫به قول تگزاسی‌ها.
‫و، در مورد ذهن‌خونی ‫در اشتباهی.
‫مردم کلِ داستان زندگیشون رو ‫توی صورتشون نشون می‌دن.
‫فقط باید بلد باشی ‫چطوری بخونیش.
‫مثلاً مال خودت رو در نظر بگیر.
‫- اجازه هست؟ ‫- با کمال میل.
‫قراره خوش بگذره.
‫خب، تو همین الانش کلی چیز به اشتراک گذاشتی،
‫با جزئیاتِ زجرآور، ‫مشکلاتت با پدرت،
‫ولی من راجع به ‫مادرت کنجکاوم.
‫چرا خودکشی کرد؟
‫آیا اونم به اندازه‌ی تو
‫تشنه‌ی توجهِ پدرت بود؟
‫اووه...
‫بود.
‫و دلیلش چی بود؟
‫نکنه پدرت به یکی دیگه توجه می‌کرد؟
‫وقتی موهات رو می‌زنی ‫پشت گوشت، یعنی لو دادی.
‫پس قضیه همین بود
‫خب، آیا اون ‫با منشیش مخفیانه ازدواج کرده بود؟
‫نه، اون خیلی کلیشه‌ایه.
‫ولی باید کسی بوده باشه که ‫به مادرت نزدیک بوده که باعث شده اون...
‫یه دوست صمیمی؟ ‫آرایشگر؟
‫خدمتکار که نبود، بود؟
‫نه، خدمتکار نبود.
‫من وقتِ این کارها رو ندارم.
‫و این چیزی‌ـه که مردم معمولاً ‫وقتی به هدف نزدیک می‌شم می‌گن.
‫باید کولر رو زیاد کنیم، ‫شاید یه پنجره باز کنیم؟
‫اگه بابای من ‫با خدمتکارمون مخفیانه ازدواج کرده بود ‫
‫و مامانم می‌فهمید ‫و خودکشی می‌کرد،
‫من احتمالاً ‫ترمز ماشینِ خدمتکارمون رو نمی‌بریدم.
‫ولی خب باز، ‫من یه بیمار روانی نیستم.
‫تو یه مردِ غمگین و رقت‌انگیزی.
‫می‌تونم ببینم ‫چرا می‌خوای تمومش کنی.
‫هی، ورونیکا...
‫می‌دونی،
‫رفتن و پشت کردن هم ‫یه جور لو دادنه.
رئیس! رئیس! این عجوزه رو توی پارک پیدا کردم
!گیجِ گیجه...باهاش چیکار کنم؟ - !باهات کل میندازم، خوک‌صفت -
بندازش تو بازداشتگاه
!پلیس‌های احمق
‫به‌به، چه شود.
سلول منـه؟
گفته بودم منظره‌اش رو به اقیانوس باشه
‫آقا، آقا، آقا.
اوه، چه جذاب
!برو! برو
!برو
مسئولیت کامل این زندانی رو به عهده می‌گیریم
...خانم واندربرگ، با نهایت احترام، نمیشه
نه، دیگه کاری باهاش ندارید - !رئیس! رئیس، دست زنیکه‌ی عجوزه شکست -
چی؟ - !باید آمبولانس خبر کنیم -
!دستش شکست و آویزون شد، رئیس
‫کجاست؟ ‫دختره کجاست؟
‫لعنتی!
!پیداش کنید
‫- گندش بزنن! !دختره رو پیدا کنید -
بله، رئیس
!دختره رو پیدا کنید
‫شب‌به‌خیر.
‫این واقعاً چندش‌آوره، ‫حتی واسه تو.
‫فکر کنم توی اجرا زیاده‌روی کردم.
‫سلام، لولا.
‫راستی، عالی شدی.
‫خیلی‌خب، اول اینکه...
‫فکر نمی‌کردم دیگه ببینمت.
‫چطوری پیدامون کردی؟
‫کلاغه واسه‌م خبر آورد.
‫سورپرایز من رو تصور کن.
‫شماها بدون من ‫دور هم جمع شدید.
‫چی؟ نه، اینجوری نیست. ‫تو نمی‌فهمی.
‫نیست؟ نه؟
‫آزادی. عوضی.
‫نیروی کمکی.
‫- دلت واسه‌م تنگ شده بود؟ ‫- خیلی زیاد.
‫سلام به همگی. ‫منم، لولا...
‫دندون‌ها! لولا!
‫یادتونه؟ ‫منم یه زمانی اسب‌سوار بودم.
‫آره، من سراغت رو گرفتم. ‫فقط من به یادت بودم.
...فقط تو فقط اون سراغم رو گرفت؟ خدایی؟
!ایست
‫لعنتی. باشه.
‫باید بریم سرِ قرار. ‫خیلی‌خب، نقشه اینه.
‫ماشین فرار دستِ منه. ‫کاملاً آماده‌ست.
‫فقط باید جک ‫یکسره‌ش کنه.
‫صبر کن، نقشه‌ت اینه که ‫من یه ماشین بدزدم؟
‫خیلی‌خب، من ماشین رو یکسره می‌کنم. ‫تو جون رو بردار.
‫بدون اون نرو، ‫باشه؟
‫- بیرون می‌بینمتون. ‫- آره، آره، آره. باشه.
‫حواستون به ‫چراغ‌گردون‌ها باشه!
‫باشه.
‫می‌دونی، ‫من می‌تونم...
!وایسا
!بیا اینجا، بچه‌جون
‫بیا اینجا.
‫الماس کجاست؟
‫مریت، ممنونم.
‫هوای تو رو دارم، کوچولو.
‫ولی کی هوای تو رو داره؟
‫چراغ‌گردون‌ها.
‫فرار کن!
‫به چشم‌هان من نگاه کن،
‫تماشا کن و تعجب کن ‫که چرا من کلماتی زمزمه می‌کنم
‫که اراده‌ت رو ضعیف می‌کنه، ‫و بخواب.
‫همه تأثیرپذیر نیستن.
‫گفتم، "بخواب!"
‫آروم باشید، ‫خواهش می‌کنم.
‫تادااا!
‫کسی نیست؟
‫جک؟
‫می‌تونستی بهمون بگی ‫که داری با ماشین پلیس میای.
‫خیلی ممنون.
‫و، نگاه کنید، ما کاری کردیم ‫پنجمین اسب‌سوار دوباره ظاهر بشه.
‫- سلام، لولا. ‫- سلام.
‫خیلی‌خب.
‫- ولی اون‌ها مریت رو گرفتن. ‫- لعنتی.
‫- آره، من فرار کردم، اون نتونست. ‫- آره، آره.
‫زمان خیلی احساسی‌ای ‫برای همه ماست.
‫واضحه که خیلی اتفاق‌ها افتاده.
‫و من واقعاً دارم سعی می‌کنم ‫هیچ‌کدوم از این‌ها رو به دل نگیرم.
‫ولی، لطفاً، ‫می‌تونید بهم بگید،
‫آیا "چشم" مستقیماً ‫با شما تماس گرفت؟
‫- آره. ‫- با تو هم؟
‫- بله. ‫- خب، چرا زودتر بهم زنگ نزدید؟
‫- خیلی متأسفم. باید پرستار بچه پیدا می‌کردم. ‫- بی‌خیال!
‫همه چی یهویی اتفاق افتاد.
‫صبر کن، ببخشید. ‫شما دو تا همدیگه رو می‌شناسید؟
‫- آره. ‫- آره، ما می‌شناسیم...
‫فکر می‌کنی چند تا زن شعبده‌باز
‫- توی دنیا وجود داره؟ ‫- یعنی، این واقعیت
‫که الان سه تا از ما ‫توی این اتاق هستن...
‫- شوکه‌کننده‌ست. شوکه‌کننده‌ست. ‫- ...مثل اینه که، مخت سوت می‌کشه.
‫- این حقیقته. ‫- تعجب می‌کنم که کائنات توی خودش مچاله نشده.
‫- دقیقاً. ‫- ابوظبی!
‫همین‌طوری یهو می‌پره وسط حرف؟
‫ببخشید، من فقط... ‫راستی، من خیلی طرفدارتونم.
‫داشتم سعی می‌کردم بفهمم ‫ورونیکا قراره بعدش کجا باشه.
‫و، ظاهراً، ‫واندربرگ گلوبال یه تیم اتومبیل‌رانی داره.
‫قراره آخرِ همین هفته توی ابوظبی ‫از یه ماشین جدید رونمایی کنن.
‫- پس می‌تونیم مریت رو پس بگیریم و دستش رو رو کنیم. ‫- آره. آره.
‫نه، نه، نه. ‫من دستش رو، رو نمی‌کنم.
‫من دستِ هیچ‌کس رو ‫رو نمی‌کنم، باشه؟
‫واسه‌م مهم نیست ‫"چشم" چی می‌خواد. نه.
‫ما این رو با مریت معاوضه می‌کنیم، ‫و بعدش کارمون تمومه.
‫ما دوستمون رو نجات می‌دیم، ‫ما دنیا رو نجات نمی‌دیم.
‫- و بعدش چی؟ ‫- چی؟
‫ما فقط برمی‌گردیم سرِ زندگی‌هامون ‫و می‌ذاریم قسر در بره؟
‫بعد از روسیه، گفتی، ‫"شعبده‌بازها سرگرم‌کننده‌ن،
‫- "نه ابرقهرمان." ‫- خدای من. شروع شد.
‫و دارم کم‌کم فکر می‌کنم ‫که حق با تو بود.
‫اون فقط مثل پدرش پول‌شویی نمی‌کنه.
‫شما دیدید ‫چه بلایی سر تادئوس آورد.
‫مشخصاً، من اینجا یه‌کم ‫از ماجرا عقبم، درسته؟
‫من همه‌ی ‫اطلاعات رو ندارم،
‫ولی فکر نمی‌کنم که ‫این باید جلوی من رو بگیره
‫از اینکه نظری داشته باشم ‫راجع به اینکه بعدش چی‌کار کنیم.
‫- البته که باید بگیره. ‫- دقیقاً.
‫نه، نباید بگیره، اطلس. و فکر کنم باید ‫دست ونسا رو، رو کنیم.
‫- ورونیکا. ‫- ورونیکا.
‫به خاطر قتل و...
‫- اون یکی چی بود؟ ‫- پول‌شویی.
‫و به خاطر پول‌شویی.
‫به خاطر قتل ‫و به خاطر پول‌شویی.
‫- آره. آره. ‫- باید ببندیمش...
‫نه، نه! ‫نه، خیلی خطرناکه!
‫- و حق با اطلس‌ـه. ‫- چی؟
‫ما دیگه دست از ‫فدا کردن خودمون برداشتیم.
‫- آره. ‫- متأسفم. ارزشش رو نداره.
‫مزخرفه!
‫- چی؟ ‫- اشتباه می‌کنی.
‫- واقعاً؟ ‫- ببخشید.
‫نه. عذرخواهی نکن. ‫بگو.
‫درسته. ‫اشتباه می‌کنی. فقط اینکه...
‫قبل از اینکه اسب‌سواران ‫رو کشف کنم،
‫هیچی واسه‌م مهم نبود.
‫من... خانواده‌م من رو رها کرده بودن.
‫از کلِ دنیا متنفر بودم.
‫و بعد، ‫یه ویدیو از شماها دیدم،
...شما می‌خواستید فساد و تباهیِ
دنیا رو کمتر کنید
‫و اون باعث شد ‫واسه‌م مهم بشه.
‫خب حقه چیه؟
‫قول می‌دم ‫این کار می‌کنه.
‫ولی آیا این ‫انحراف توجهِ کافی هست؟
‫تا وقتی که ‫اون اینجاست و اونجا نیست.
‫می‌تونیم ترتیب اون رو بدیم.
‫اگه حتی ‫فقط پنج دقیقه دیر کنید...
‫- پنج؟ من می‌گم یک. ‫- یک دقیقه دیر کنید.
‫از کجا بدونیم آدم‌های کافی ‫قراره جمع بشن؟
‫بچه‌ها، ‫همین الانشم جهانی شده.
‫تضمین می‌کنم ‫شلوغ می‌شه.
‫این دیوانگیه. ‫متغیرهای خیلی زیادی وجود داره.
‫هی، ما در تماسِ مداوم با شما خواهیم بود ‫اگه چیزی اشتباه پیش بره...
‫هی، هی، هی، تقریباً، ‫هیچ جای خطایی اینجا وجود نداره، پسر.
‫باشه؟ صفر.
‫ما باید ‫کاملاً بی‌نقص باشیم
‫اگه قراره ‫همچین چیز پرخطری رو اجرا کنیم
‫با این همه بخش‌های متحرک
‫در این زمانِ به طرز مسخره‌ای کوتاه.
‫- باشه؟ ‫- بله.
‫- آره. ‫- ولی اگه بخوام حداقل از طرف خودم حرف بزنم،
‫فکر می‌کنم ما هفت نفر ‫شانس بهتری نسبت به بقیه داریم.
‫این رو باش.
‫کی باسکو لیرویِ بزرگ ‫احساساتی شد؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، ‫انجامش می‌دیم یا چی؟
‫این شانسش ‫یک در ده میلیونه.
‫این‌ها احتمالاتیه که من دوست دارم.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫زمانش فرا رسیده.
‫امشب، ‫فقط برای یک شب.
‫- بیاید نزدیک. ‫- نزدیک‌تر. [امارات متحده، ابوظبی]
‫چون هرچی بیشتر ‫فکر کنید می‌بینید...
‫راحت‌تر می‌شه ‫گولتون زد.
‫شمارش معکوس ‫فقط تا دو ساعت دیگه شروع می‌شه.
‫چهار اسب‌سوار ‫با هم روی صحنه خواهند بود
‫برای اولین بار ‫در ده سال گذشته.
‫جی. دنیل اطلس.
‫هنلی ریوز.
‫جک وایلدر.
‫و لولا می.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫چهار اسب‌سوار.
‫درسته، اسب‌سواران ‫فقط برای یک شب برگشتن.
‫خب، هفته پیش، ‫ما الماس قلب رو دزدیدیم،
‫و امشب، ‫تا دو ساعت دیگه،
‫فکر می‌کنی ‫توجهش رو جلب کرد؟
‫اگه این نکرد، ‫نمی‌دونم چی می‌کنه.
‫خیلی‌خب، گوش کن، ‫حالا که می‌دونی
‫اوضاع چقدر می‌تونه ‫واقعاً خراب بشه،
‫می‌شه لطفاً فقط همین یه بار ‫بی‌خطر بازی کنی؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫ایناهاش. ‫درست سرِ وقت.
‫از نمایش لذت می‌بری؟
‫واسه سلیقه‌ی من ‫یه‌کم مبتذله.
‫فرض می‌کنم سالنت رو به خاطر ‫نزدیکیش به مالِ من انتخاب کردی.
‫خب، خبر خوب برای تو.
‫من اسمت رو ‫توی لیست مهمان‌هام نوشتم.
‫قلبم رو واسه‌م بیار. ‫ما یه تبادل انجام می‌دیم.
‫آقای مک‌کینی ‫در ازای الماس.
‫بیرون، زیر نور چراغ‌ها،
‫و بدونِ کوچکترین اثری از جادو.
‫اگه یه خرگوش ‫از توی کلاه بیاد بیرون،
‫یه تک‌خال ‫از آستین بیاد بیرون،
‫دوستت پودر می‌شه.
‫فقط سعی کردم از ادبیاتی استفاده کنم ‫که بفهمی.
‫خوش‌آمدید به هتل جزیره‌ای یاس.
‫اورلاندوی خاورمیانه.
‫حالا، در نهایت، ‫ممنونم از هتل یاس برای میزبانی رویدادی
‫که شایسته‌ی سریع‌ترین تیم ‫در ورزش‌های موتوریه.
‫این پیست درجه‌ یکه،
‫ولی به زودی برای ‫رقبای ما
‫رایج‌ترین منظره در مسابقات رو ‫فراهم می‌کنه،
‫باله‌های عقبِ ماشین‌های ما.
‫- ممنونم. ‫- یا خدا. اون ورونیکاست؟
‫حضور خیلی ‫آمرانه‌ای داره.
‫دوستانِ جادویی ما رسیدن.
‫چرا نمی‌ری ‫بهشون خوش‌آمد بگی؟
‫خیلی ممنون که اومدید. ‫امیدوارم از مسابقه لذت ببرید.
‫چطوری قراره ‫این کار رو بکنیم؟
‫همه جا نگهبان هست.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، آروم باشید. ‫من ردیفش می‌کنم.
‫سلام. سلام.
‫دیوید. ایول. ‫من از روابط عمومی رسانه‌ام.
‫فقط داشتم چک می‌کردم.
‫فکر می‌کنید بتونید ‫جای دوربین رو عوض کنید؟
‫باشه، ممنون. ادامه بدید.
‫بیاید انجامش بدیم.
‫مطمئن شو که
‫اصالت الماس رو تأیید کنی.
‫این آدم‌ها ‫خیلی حقه‌بازن.
‫خیلی خوشحالم که اومدید.
‫نظرت چیه ‫کینه‌ها رو چال کنیم؟
‫- کنار جنازه‌ی همدیگه؟ ‫- ها! بامزه‌ست.
‫هر کدوم از ما چیزی داریم ‫که برای اون یکی مفیده.
‫دلیل عالی‌ای ‫برای معامله‌ست.
‫فقط، یه شرط داره.
‫من شدیداً امیدوارم معاملات مشترک ما ‫رو به پایان باشه.
‫- خیلی باوقاره. ‫- الان نه.
...ازش بدم میاد - لولا. هیس -
‫مشخصاً. بفرمایید.
‫- و شما؟ ‫- آره،
‫یه جایی تو کتمه.
‫ایناهاش. ‫ما با "پرچم‌های شطرنجی" هستیم، سریال مستند.
‫فصل بعد راجع به ‫واندربرگ موتوراسپورتز هست.
‫جدی بهتون خبر ندادن؟
‫طبیعیه.
‫ما فقط قراره چند تا ‫نمای لایی بگیریم، شاید یه‌کم تصاویر آرشیوی
‫- ما باید از داخلش فیلم بگیریم. ‫- آره.
‫من در واقع می‌تونم واسه‌ت ردیف کنم ‫یه نقش کوتاه تو این داشته باشی.
‫- بی‌خیال. من دستور دارم. ‫- آره، ما هم همینطور.
‫شب به‌خیر، ‫خانم واندربرگ.
‫آره. ما داریم سعی می‌کنیم ‫اون تصاویری که خواستید رو بگیریم،
‫ولی به یه ‫مشکل کوچولو برخوردیم.
‫- قراره تو دردسر بیفتی. ‫- می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫این خوب نیست، رفیق. ‫خوب نیست.
‫سلام.
‫گوش کن، پدرم همیشه می‌گفت
‫هیچ‌کس ‫الماس رو ندیده نمی‌خره.
‫و در همین لحظه، ‫ماشین من الماسه.
‫پس، می‌تونی ‫یا بذاری کارشون رو بکنن،
‫یا می‌تونی ‫واسه خودت یه کار جدید پیدا کنی.
‫بابت معطلی متأسفم، خانم.
‫- حله. ‫- تو بهترینی.
‫اگه می‌شه فقط یه ذره بری عقب ‫واسه من، خیلی سریع؟
‫فقط واسه نور. ‫ممنون، رفیق.
‫- خب، می‌شه شروع کنیم؟ ‫لطفاً.
‫البته، تو ‫یه نوچه داری. ببخشید.
‫بی‌خیال، ‫به ما اعتماد نداری؟
‫بعد از همه‌ی چیزهایی که ‫پشت سر گذاشتیم؟
‫مشکلی هست؟
‫دوباره چک کن ‫اگه مطمئن نیستی.
‫- خودِ قلبه. ‫- بله، البته که هست.
‫حالا، لطفاً، ‫می‌تونید دوستمون رو بیارید؟
‫یالا.
‫ایناهاش. باشه.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫خب، حالا که می‌دونم ‫نیم میلیارد دلار می‌ارزم، آره.
‫هنوزم فکر می‌کنم ‫سرمون کلاه رفته، ولی دیدنت خوبه.
‫صحیح و سالم تحویل داده شد.
‫ببین، من زنی هستم ‫که سرِ حرفش می‌مونه.
‫اگه می‌خواید بمونید، ‫از مهمونی لذت ببرید.
‫یا خدا، اون دیگه چیه؟
‫لعنتی!
‫زود باش، زود باش، چطوری ‫این لعنتی راه می‌افته؟
‫مواظب باش!
‫نمی‌تونم تمرکز کنم ‫وقتی داری سرم داد می‌زنی!
‫نذارید فرار کنه!
‫ببخشید!
‫به پلیس زنگ بزنید!
‫از نمایش لذت می‌بری؟
‫می‌خوای فقط همون‌جا وایسی و زل بزنی ‫یا ماشینم رو پس بگیری؟
‫کارِ شما بود.
‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫خیلی‌خب، اطلس، حواس‌پرتی می‌خواستی، ‫حواس‌پرتی گیرت اومد.
‫پسر، عقبِ این ماشین ‫خیلی بازی می‌کنه.
‫پسر، چه خبره؟
‫افتادیم توی ‫یه دریچه‌ای چیزی.
‫همه حالشون خوبه؟
‫- ما کجاییم؟ ‫- نه.
‫وقتی امروز صبح بیدار شدم، ‫فقط یه چیز بود
‫که بیشتر از الماسم ‫می‌خواستم.
‫اینکه اسب‌سوارانم ‫توی چنگم باشن.
‫و حالا که هر دو رو دارم،
‫باید اعتراف کنم، احساس می‌کنم ‫یه‌کم زیادی لوس شدم.
‫وقتی شما داشتید نمایش ‫کوچولوتون رو آماده می‌کردید،
‫منم حقه‌ی خودم رو تدارک دیدم.
‫پنج تا اسب‌سوار گیر افتادن، ‫بدون راه فرار.
‫شما پنج نفر شاید ‫گنجینه‌های ملی باشید،
‫ولی ما اینجا هم از اون‌ها داریم.
‫فقط اینکه پیدا کردن‌شون سخته،
‫چون اون‌ها ‫زیر شن دفن شدن.
‫برای دنیا، ‫اینطور به نظر میاد که شما مُردید
‫در یک عملیات فرارِ ناموفق.
‫حالا، بیاید یه‌کم جادو ببینیم.
‫گور بابای جادو! ‫یکی درخواست نیروی کمکی کنه!
‫- جک، به جون زنگ بزن. ‫- کسی آنتن داره؟
‫وای خدا، حتماً ‫سیگنال موبایل رو قطع کرده.
‫به همه چی فکر کرده!
‫لولا، تو طرف ‫کی هستی؟
‫من طرف خودمونم، تابلوئه، ‫ولی اون به همه چی هم فکر کرده.
‫هر دو تاش می‌تونه همزمان ‫واقعیت داشته باشه.
‫شن داره میاد بالا. ‫حجم شن داره زیاد می‌شه.
‫شن بیشتر شده و داره زیادتر می‌شه.
‫هنلی، هنلی، اصل اول فرار.
‫چقدر قابلِ زنده موندنه؟ درسته.
‫درسته. عالیه. با قضاوت از روی ‫سرعتِ جریان،
‫حجم جعبه...
‫- آره، کارمون ساخت‌ست. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫خیلی‌خب، نظرتون راجع به اصل دوم ‫فرار چیه پس؟
‫باشه، ‫پس اون خودِ جعبه‌ست.
‫نقصی داره؟ ‫نقطه ضعفی داره؟
‫درِ پشتی داره؟
‫همه فقط باید ‫بررسی کنن!
‫این طرف مُهر و مومه.
‫لعنتی. نه، بسته‌ست، ‫بسته‌ست، بسته‌ست.
‫همه چی مُهر و مومه.
‫امکانی هست که ‫اصل سومی هم وجود داشته باشه؟
‫چیزی که دنبالشی دست منه.
‫عالیه.
توی گاوصندوق قلب می‌بینمت
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫مستقیم برو به گاوصندوق.
‫نه، نه، نه، نه! آره!
‫کمکم کن، ریکی بابی! ‫کمکم کن!
‫واقعاً قراره الان ‫این اتفاق بیفته؟
‫ما فقط قراره اینجا توی این جعبه بمیریم؟ ‫واقعاً؟
‫خنده‌داره. یه هفته پیش، ‫دلم می‌خواست بمیرم،
‫و بعد... بعدش دلیلم برای زندگی ‫رو پس گرفتم،
‫و حالا، ‫ما واقعاً قراره بمیریم.
‫این کجاش خنده‌داره؟
‫خب، یعنی، ‫توی سرم خنده‌دارتر بود.
‫یه جور... می‌دونی، ‫طنزِ عجیبیه.
‫نه. نه.
‫هیچ گزینه‌ای نداریم.
‫خدایا، نباید اونقدر وحشتناک ‫برخورد می‌کردم
‫در مورد وب‌سایتت ‫و لباس‌هات و لوگوت.
‫- باشه. ‫- خجالت‌آور نیست
‫که حرف "آی" توی "وایلدر" ‫یه چوب جادوی کوچولوئه.
‫فهمیدم. ‫اون... ممنون.
‫نیست. بانمکه ‫و جذاب.
‫- دیگه بسه. ‫- و من... دلم برات تنگ شده بود.
‫ببینید، می‌دونم همیشه ‫نشونش نمی‌دم، ولی...
‫شماها واقعاً برام ‫یه دنیا ارزش دارید.
‫باورم نمی‌شه ‫داریم زنده به گور می‌شیم.
‫- یعنی، مثل فیلم‌های وسترنه. ‫- صبر کن، صبر کن. زنده به گور شدن.
‫اون، مثلاً، ‫یه سنتِ قدیمیِ شعبده‌بازیه.
‫ببخشید، کی رو می‌شناسیم ‫که این کار رو کرده؟
‫بیل شرک نزدیک بود بمیره ‫سرِ انجام این کار. یادتونه؟
‫رفت توی یه تابوت پلکسی‌گلاس ‫و داد روش رو با شن بپوشونن.
‫ولی مگه پلکسی‌گلاس ‫نشکست؟
‫- شن خیس شد. ‫- شن خیس شد.
‫الان یادم اومد. ‫شبِ قبلش بارون اومد.
‫خیلی‌خب، شنِ خیس سنگین‌تر ‫از خشکه. شیشه رو شکست.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫اگه ما اون لوله رو بشکنیم،
‫اون‌وقت شن رو خیس می‌کنه،
‫و بعدش... ‫جعبه رو می‌شکونه، درسته؟
‫اگه بتونم... اگه بتونم ‫یه چیزی دورش بپیچم،
‫شاید بتونم ‫یه‌کمی اهرمش کنم.
‫باشه.
‫مریت، ‫کمربندت رو بده.
‫باشه.
‫- باشه، گرفتمش. گرفتمش. ‫- آره، آره.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫- بپیچش، بپیچش. ‫- یالا، یالا، یالا.
‫- آره! آره! ‫- آره، آره، آره.
‫کمکم کن! کمکم کن! ‫بکشیدم پایین!
‫- باشه، باشه. آره، آره، آره. ‫- جنسش فلزیه.
‫ایول، ایول، ایول، خب.
‫بزن کنار.
‫شما محاصره شدید.
‫خیلی دلم می‌خواد بزنم کنار،
‫ولی تازه داره ‫قلقش دستم میاد.
‫من بهترین راننده‌ی دنیام!
‫نه، نه، نه، نه.
‫مواظب باش!
‫لعنتی!
‫ماشین رو خاموش کن ‫و از وسیله نقلیه خارج شو.
‫ما محاصره‌تون کردیم.
‫دست‌ها بالا ‫و تکون نخورید!
‫ببخشید. یادم رفت ‫راهنما بزنم؟
‫شما بازداشتید.
‫ممنونم، آقایان. ‫کار عالی بود.
‫ما یه اعلان قرمز داشتیم ‫برای شخصی به نام باسکو لیروی.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آره، ‫اطلس من رو می‌کشه.
‫- آب داره خیلی سریع میاد تو. ‫- و شیشه نمی‌شکنه.
‫- این همه دردسر واسه یه الماس. ‫- الان به دردمون می‌خورد.
‫هیچ چیز مثل الماس ‫شیشه رو نمی‌بره.
‫صبر کن. صبر کن، هنلی. هنلی.
‫آره! من می‌تونم نفسم رو ‫هشت دقیقه نگه دارم.
‫اگه کسی بتونه ما رو از این ‫بیاره بیرون، خودمم.
‫داریم وارد ‫صحرا می‌شیم، خانم.
‫طوفان شن ‫داره بدتر می‌شه.
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫الماسِ خانم واندربرگ که ‫تو و دوستانت دزدیدید؟
‫چیزی گم کردی؟
‫خوش گذشت.
‫- داره کار می‌کنه! ‫- داره کار می‌کنه.
‫همه کمک کنن!
‫- همه کمک کنن! ‫- بیاید انجامش بدیم! یالا!
‫هنلی، ایول!
‫- خدای من! ‫- کارِت عالی بود!
‫خیلی‌خب، ‫باید به یه نمایش برسیم.
‫امیدوارم خیلی دیر نشده باشه.
‫هویت تأیید شد.
‫رسیدی.
‫چیزی که می‌خوام رو داری؟
‫اگه تو چیزی که می‌خوام رو داشته باشی.
‫مدرک کجاست؟
‫همین‌جا.
‫مدرک خود منم.
‫نه.
‫چارلی، من... من نمی‌...
‫تو مُردی.
‫حالا من رو می‌بینی.
‫واقعاً جذابه ‫کارهایی که مردم می‌کنن
‫تا یه چیزی ‫یا یه کسی رو...
‫غیب کنن.
‫من اون حقه رو یادت دادم.
‫درست همونطور که ‫پدرمون به تو یاد داد.
‫و حالا، ‫بعد از 15 سال، تو...
‫تو سعی داری نابودم کنی؟
‫نه.
‫تمامِ 15 سال.
‫نمی‌دونستم توی اون ماشینی.
‫ولی حتماً ‫خیالت راحت شد وقتی شنیدی بودم.
‫وقتی خوردیم به آب،
‫نتونستم کمربند ایمنیم ‫رو باز کنم.
‫مامان با آخرین نفسش ‫من رو آزاد کرد.
‫من هیچی جز علاقه ‫بهت نداشتم، چارلی.
‫بذار بالأخره ‫مثل یه برادر باهات رفتار کنم.
‫من برادرتم!
‫خون پدر ‫توی رگ هر دوی ماست،
‫گرچه هیچ‌وقت ‫من رو به رسمیت نشناخت.
‫خدا می‌دونه مادر چقدر التماس کرد.
‫و شرمساری ‫مادر من رو دق داد و کشت.
‫بعدش تو مادرِ من رو کشتی!
‫باشه.
‫حق با توئه.
‫این باید مال تو باشه.
‫بیا.
‫بگیرش.
‫گرفتنِ گلوله.
‫- این غیرممکنه. ‫- نه. فقط جادوئه.
آها
هوم
‫سلام به همگی.
‫ممنونم.
‫بسیار خب، ممنون.
‫اوایلِ امشب، ‫جی. دنیل اطلس
‫قول داد که ‫الماس قلب رو برگردونه
‫به صاحب واقعیش.
‫ولی قبل از اینکه این کار رو بکنیم،
‫باید چند نفر رو ‫معرفی کنیم.
‫اول، بیاید سلام کنیم ‫به نیروی سرکشِ طبیعت،
‫جون روکلرِ خارق‌العاده!
‫آره، جون!
‫واو. سلام به همگی. ‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم. ‫ممنون.
‫و تشویق کنید ‫باسکو لیرویِ...
‫سرکش رو!
‫باعث افتخار ماست.
‫سلام، خوشگله.
البته، هیچکدوم از این کارها
از همون اول
‫بدون کمکِ بزرگترین شعبده‌بازان جهان ممکن نبود
‫چهار...
‫ببخشید، ‫بکنیدش پنج اسب‌سوار!
‫ممنون، از همگی.
‫واو.
‫می‌دونید، ‫ما تاحالا سرگرم کردیم، خب،
‫مبهوت کردیم تماشاگران رو ‫در سراسر جهان،
‫ولی هیچ‌وقت بخشی از ‫همچین حقه‌ای نبودیم.
‫و احتمالاً دارید ‫از خودتون می‌پرسید،
‫"چطوری از پسش براومدن؟"
‫خیلی‌خب، هر شعبده‌بازی ‫نیاز به یه دستیار داره. ورونیکا؟
‫شما احتمالاً فکر می‌کنید ‫ورونیکای ما،
‫به عنوان تنها وارثِ پیتر واندربرگ،
‫صاحب برحقِ این الماسه.
‫ولی، پیچش داستان اینجاست.
‫پیتر یه بچه نداشت. ‫دو تا داشت.
‫درسته.
‫و اون یکی بچه ‫مرگ رو فریب داد.
‫و سر از نیویورک درآورد.
‫جایی که انتقام شد هدفِ زندگیش.
‫ولی به کمک نیاز داشت.
‫نوشیدنی رو پیدا کردم. ‫ممنون.
‫پس نیرو استخدام کرد.
‫...کی وایستم، ‫بگو کی.
‫وایسا.
‫- این کارتته؟ ‫- بله.
‫آره؟ می‌خوای بدونی ‫چطوری انجامش دادم؟
‫اغوا کرد...
‫و جذب کرد تعدادی از...
‫درخشان‌ترین ذهن‌هایی ‫که می‌تونست جمع کنه،
‫زمینه رو چید برای حقه‌ای ‫متفاوت از هر چیز دیگه.
‫که ما رو می‌رسونه ‫به امشب.
‫یه دستی بزنید ‫برای نابغه‌ی پشتِ تمام این ماجرا.
‫بهترین دوست ما.
‫- یه روح... ‫- تا همین لحظه.
‫چارلی واندربرگ!
‫می‌دونم گفتم ‫از به خاک سیاه نشوندت لذت می‌برم،
‫ولی این بیشتر از چیزی که ‫انتظار داشتم خوش گذشت.
‫تو هنوز یه مردِ غمگین ‫و رقت‌انگیزی.
‫و تو هیچی نیستی.
‫صبر کنید، همگی. ‫یه لحظه.
‫- و هیچ‌وقت نخواهی بود. ‫- اون چیه؟
‫نمی‌فهمی؟
‫ورونیکا به نظر میاد نمی‌فهمه
‫چطوری تو این موقعیت ‫گیر افتاده.
‫خب، بیاید براش توضیح بدیم.
‫ببین، بهترین جادوها ‫از فرضیات تغذیه می‌کنن.
‫اینکه ماشینی که منتظرت بود
‫همونی بود ‫که تو رو رسوند.
‫بریم.
‫اینکه یه عمل از سمتِ طبیعت فقط یه اتفاق طبیعیه
‫و اینکه ‫یه گاوصندوق وسط بیابون
‫فقط دود و آینه نیست.
‫اینکه یه اسلحه ‫با فشنگ مشقی پر نشده.
‫و اینکه یه آسانسور
‫داره به سادگی ‫به اعماق زمین می‌ره.
‫اگه می‌خوای ‫استاد فریب رو گول بزنی،
‫باید واقعیتش رو دستکاری کنی.
‫و برای حقه آخرمون،
‫چطوره ورونیکا رو ‫غیب کنیم؟
‫نه.
‫تو برنده نیستی.
‫- من خانواده واندربرگ هستم! ‫- اینم از این.
‫دلم واسه‌ت تنگ می‌شه.
‫- پرده‌برداری آخر! ‫- صدام رو می‌شنوی؟
‫ورونیکا واندربرگِ واقعی.
‫واندربرگ‌ها نمی‌بازن!
‫دنیا پر از توهماته.
‫یکی از بزرگترین‌هاش اینه که ‫این الماس
‫اصلاً متعلق به ‫خانواده واندربرگ‌هاست.
‫به عنوان تنها خویشاوندِ زندانی‌نشده‌ی پدرم،
‫کاری می‌کنم تک‌تکِ خریداران غیرقانونی ما
‫با عواقب قانونی روبه‌رو بشن.
‫و بعد ‫تمام دارایی‌هامون رو می‌بخشم،
‫از جمله الماس قلب رو
‫به جوامع آفریقای جنوبی ‫که از اونجا اومدن
‫با چند دلار اضافه ‫که برای همه‌ی شما باقی مونده.
‫تماشاگرانِ اسب‌سواران همیشه ‫با جیب‌های پرتر می‌رن.
‫- حقه خوبی بود. ‫- از بهترین‌ها یاد گرفتم.
‫ممنونم.
‫ممنون.
‫ممنون که به ما پیوستید، ‫همه‌ی ما.
‫و لطفاً یادتون باشه،
‫مهم نیست زندگی ‫چه کارت‌هایی بهتون میده،
‫باید یاد بگیرید ‫جادوی خودتون رو بسازید.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫ما اسب‌سواران هستیم. ‫شب‌به‌خیر.
[اسب‌سواران]
‫خیلی‌خب، چی می‌خوای، ‫انار یا تمشک؟
‫داداش، من گفتم ‫یه نوشیدنی می‌خوام.
‫فقط امتحانش کن.
‫بچه‌های امروزی.
‫البته که خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- نه.
‫فکر کنم ‫این از دستت افتاد.
‫کارت قدیمی من.
‫واسه وقتی که ‫بخوای قابش کنی.
‫ممنون. شاید کردم.
‫می‌دونی، هنوز باورم نمی‌شه ‫تو یه واندربرگی.
‫اونم باورش نمی‌شد.
‫چی... چی شده؟
‫اوم...
‫- فقط اینکه... ‫- بنال.
‫مشکلت چیه؟ ‫چه خبره؟
‫سخته چون من نمی‌...
‫نمی‌دونم ‫تو چه حسی داری.
‫پس...
‫هی، همگی.
‫همگی، بیاید ‫اینجا، لطفاً.
‫هی، می‌شه از اون چیزهای خوشمزه ‫بازم بیاری، باسکو؟
‫عاشقِ این چیزها می‌شید. ‫خیلی می‌چسبه.
‫- نه، مریت، لطفاً. ‫- می‌چسبه.
‫چیزی که می‌خواستم بگم اینه که ‫خوبه.
‫بله، و من کسی هستم ‫که می‌گم.
‫دلم برای شما بچه‌ها ‫تنگ می‌شه.
‫آره. منم همینطور.
‫لعنتی، ‫عاشقتونم بچه‌ها.
‫می‌شه راجع به ‫یه چیز دیگه حرف بزنیم؟
‫برگردیم به اینکه...
‫- همه‌مون عاشق همیم. ‫- یعنی، بی‌خیال، تو عاشق اونی، اون عاشق توئه.
‫عشق شماها بیشتره.
‫شماها ‫منتظر کسی هستید؟
‫کسی قرار نیست بدونه ‫ما کجاییم.
‫- از طرف کیه؟ ‫- ننوشته.
‫بازش کن.
‫تو بازش کن.
‫باشه.
‫این همون... این ‫همون چیزه روی دره.
‫- آره، از توی عمارت. ‫- آره!
‫اشکالی... اشکالی نداره ‫اگه من دوباره یه امتحانی بکنم؟
‫- آره، آره، برو تو کارش. ‫- آره؟
‫فکر کنم این دفعه ‫بتونم از پسش بربیام.
‫سلام، اسب‌سواران.
‫دلتون واسه‌م تنگ شده بود؟
‫دیلن.
‫ولی اون قرار بود ‫توی زندان باشه.
‫می‌دونم دارید به چی فکر می‌کنید. ‫"اون به ما دروغ گفت."
‫ولی من... ‫من بهتون دروغ نگفتم.
‫من فقط کاری کردم چیزی رو باور کنید ‫که حقیقت نداشت.
‫ولی به صلاحِ ‫خودتون بود، بهم اعتماد کنید.
‫این معما پیچیده‌تر از اونیه ‫که فکر می‌کنید.
‫و نتیجه نهاییش اینه که ‫اسب‌سواران دوباره دور هم جمع شدن.
‫این قلبم رو گرم می‌کنه.
‫حالا، در مورد شما ‫سه تا متقلب،
‫که وقیحانه تظاهر کردید
‫بخشی از سازمان ‫فوق سرّی ما هستید؟
‫فکر کردید قراره ‫قسر در برید
‫بدون هیچ عواقب ‫یا مجازاتی؟
‫خب...
‫درست فکر کردید.
‫- هی! ‫- خوش‌آمدید.
‫خوش‌آمدید به "چشم".
‫در مورد بقیه‌ی شما،
‫فکر کردید ‫کارتون تموم شده.
‫اشتباه فکر کردید، تیم.
‫شما تازه اول راهید.
‫حقه چیه؟
[حالا مرا می‌بینی] [دیگه نمی‌بینی]