.
‫[آنچه در ادامه می‌بینید، روایتی‌ست از ‫زبان آنان که این حوادث را از سر گذراندند.]
‫[و آنان ‌که جانِ سالم به در نبردند.]
‫[آدولف هیتلر مُرده]
‫[شیرازه‌ی فرماندهیِ عالیِ نازی‌ از هم پاشیده]
‫[هفتاد میلیون نفر در جهان جان باختند؛
‫شماری فراتر از قربانیان ‫هر جنگِ دیگری در تاریخِ بشریت.]
‫[هفتم مِی 1945]
[آخرین روزِ جنگ در اروپا]
‫یکی از ماشین‌های خودمون نیست؟
‫برید کنار! برید کنار!
‫راه رو باز کنید! راه رو باز کنید!
‫خونسردیت رو حفظ کن، هانس (آلمانی)
‫بی‌زحمت ماشین رو خاموش کن
‫دستمالی چیزی داری؟
‫نه، نه
‫هی! دست‌هات رو بیار بالا ببینم!
‫یا خدا... ‫اون هرمان گورینگه.
‫کی؟
‫مرد شماره دو هیتلر.
‫جانشینِ پیشوا.
‫آقایون…
‫بنده رسماً خودم رو تسلیم می‌کنم
‫چمدون‌هام توی ماشینـه
‫چی گفت؟
‫ازمون خواست چمدون‌هاش رو بیاریم.
‫[واشنگتن دی‌سی]
‫قاضی جکسون؟
‫بستگی داره دلیل موجهی داشته باشی
‫که ساعت 3 صبح داری می‌کوبی به در.
‫هرمان گورینگ رو زنده دستگیر کردن.
‫- کجا؟ ‫- اتریش.
‫قراره باهاش چی کار کنن؟
‫خب، سوال اصلی همین‌جاست، مگه نه؟
‫می‌شه بیام تو؟
‫- نه. ‫- ولی داره بارون میاد.
‫دارم می‌بینم. ‫می‌خوان تیربارانش کنن؟
‫تا اونجایی که من می‌دونم، نه.
‫خب، خیلی وقت بود که قرار بود اعدامش کنن.
‫بله قربان.
‫چرچیل و روزولت خودشون دستورش رو امضا کردن.
‫دستوری که تو باهاش مخالفت کردی.
‫من قاضی دیوان عالی هستم.
‫معمولاً با اعدام افراد بدون محاکمه مخالفم.
‫واسه همین اومدم باهات حرف بزنم.
‫شدنی نیست.
‫- هی همین رو می‌گی. ‫- چون واقعاً نمی‌شه.
‫یه دلیل قانع‌کننده بیار که چرا نمی‌شه.
‫هیچ سابقه قانونی برای محاکمه وجود نداره.
‫هیچ قانون بین‌المللی نیست که بشه اتهامات رو روش سوار کرد
‫هیچ‌کس تا حالا جنایتکاران جنگی رو
‫خارج از حوزه قضایی کشور خودشون محاکمه نکرده
‫چون کل مفهومِ حقوق بین‌الملل اینه که
‫یک کشور نمی‌تونه به شهروندان یه کشور دیگه بگه
‫که چطور رفتار کنن.
‫- السی... ‫- محاکمه این آدم‌ها
‫تو دادگاه آلمان یه بحث دیگه‌ست.
‫اما چیزی که تو داری می‌گی یعنی محاکمه اون‌ها
‫توی یه برزخ قانونی که اصلاً وجود خارجی نداره،
‫با استفاده از قوانینی که هنوز نوشته نشدن،
‫و اگه حسابش از دستت در رفته باید بگم،
‫تا همین الان چهارتا دلیل آوردم که چرا نمی‌شه.
‫می‌رم یه چیزی بریزم بخوریم.
‫من چیزی نمی‌خورم.
‫پس واسه خودم می‌ریزم ‫واسه تو هم یکی میارم که خشک و خالی نباشه.
‫کی رو می‌خوای محاکمه کنی؟
‫فرمانده‌های آلمانی رو؟
‫سربازهای وظیفه رو؟
‫اون قاضی‌هایی که قوانین نژادپرستانه رو اجرا می‌کردن چی؟
‫مسلماً، ‫باید این موارد رو حل و فصل کنیم.
‫و وقتی تصمیم گرفتی ‫کی رو محاکمه کنی،
‫می‌خوای به چه جرمی متهمشون کنی؟
‫توطئه برای آغاز جنگ تجاوزکارانه علیه جهان.
‫و از ایالات متحده می‌خوای که به عنوان دادستان
‫این بحث رو پیش ببره؟
‫بله.
‫علیه آلمان،
‫کشوری که هیچوقت به ما حمله نکرد.
‫فقط برای یه لحظه فرض کن،
‫- که شدنی باشه. ‫- رابرت...
‫نمی‌خوای بدونی چطوری انجامش می‌دم؟
‫باید یه تلاشِ...
‫کاملاً بین‌المللی باشه.
‫تمام متفقین باید مشارکت کنن.
‫آمریکا،
‫بریتانیا، فرانسه، روسیه.
‫بدون روس‌ها نمی‌تونی انجامش بدی.
‫چهارتا قاضی بین‌المللی.
‫داری در مورد یه دیوانِ عالی حرف می‌زنی.
‫دقیقاً.
‫دنیا باید بدونه ‫این آدم‌ها چی کار کردن.
‫این کار از نظر اجرایی یه کابوسه.
‫می‌دونم.
‫ولی باید انجام بشه.
‫[لوکزامبورگ، موندورف]
تلاش شوروی برای از بین بردن] [لکه‌ی ننگ نازی‌ها
‫یه کارت بردار.
‫فکر نکنم بخوام.
‫[هرمان دیگر احتیاجی به تجملات ندارد]
‫بگو من یه دونه بردارم.
‫یه کارت بردار.
‫حالا ازم بخواه که حفظش کنم ‫و بذارمش توی دسته کارت‌ها.
‫لطفاً حفظش کن ‫و بذارش تو دسته کارت‌ها.
‫حالا بُر بزن.
‫حالا چی؟
‫کارت من سه پیک بود.
‫خب، این که شعبده‌بازی نبود.
‫کارتِ رویی رو برگردون.
‫تو کی هستی؟
‫من روانپزشکم.
‫و چرا داری میری ‫به «موندورف»؟
‫کاش می‌دونستم.
‫جدیداً روانپزشک‌ها رو می‌فرستن مأموریت سرّی؟
‫مطمئنم من اولیشم.
‫چطوری اون کار رو کردی؟ ‫با کارت‌ها.
‫من کاری نکردم.
‫شعبده‌باز خیلی ماهری هستی.
‫دکتر «کلی»؟
‫گروهبان «هاوی تریست»، در خدمتم.
‫من شما رو می‌برم دفتر فرمانده.
‫- طرفدار ببرهایی، ها؟ ‫- بله قربان.
‫شاید دور و بر دیدمتون.
‫عجب.
‫اون کی بود؟
‫اون، هاوی، ‫یه خانم خیلی جذاب بود.
‫گفتی «فرمانده»؟
‫بله قربان. سرهنگ «اندروس».
‫خب، می‌شه بگی ‫من قراره اینجا چی کار کنم؟
‫من فکر می‌کردم جنگ تموم شده.
‫نمی‌تونم بگم.
‫نمی‌تونی بگی ‫چون خودتم نمی‌دونی
‫یا نمی‌تونی بگی چون یکی
‫بهت گفته که نباید بگی؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫از دستم دلخور نشو دکتر. ‫من فقط مترجمتم.
‫مترجم برای چی؟
‫خودت می‌بینی.
‫[هتل مجلل موندورف] ‫[اسم رمز: خاکستردان]
‫دکتر کلی، ظاهراً ‫فرماندهی مرکزی فکر می‌کنه
‫شما یه جورایی ‫روانپزشک کاردرستی هستی.
‫تصور می‌کنم ‫چندتا سوال از من داری.
‫- بیشتر از چندتا. ‫- پس بریم سر اصل مطلب.
‫شما الان وسط ‫یه زندان نظامی فوق سرّی هستی.
‫اینجا در حال حاضر محل نگه‌داری ‫باقیمونده‌ی فرماندهی عالی نازی‌هاست.
‫دولت‌های روسیه، فرانسه،
‫بریتانیا، ‫و ایالات متحده خودمون
‫دارن همین الان تصمیم می‌گیرن
‫که این آدم‌ها رو ‫محاکمه کنن یا نه.
‫شما رو آوردن اینجا ‫تا سلامت روانی زندانی‌ها رو
‫در صورتی که دادگاه برگزار بشه، ‫بررسی و تأیید کنید.
‫خودکشی.
‫این نگرانی اصلی ما ‫در مورد اکثر زندانی‌هاست.
‫هیتلر، گوبلز و هیملر
‫همین الانشم خودشون رو کشتن.
‫نمی‌تونیم تلفات دیگه‌ای بدیم.
‫گوبلز و هیملر ‫با این کارش رو کردن.
‫کپسول سیانور مخفی.
‫کسی که باید بیشتر از همه بپایی، گورینگه.
‫گورینگ؟
‫منظورتون همون هرمان گورینگه؟
‫خودشه.
‫هرمان گورینگ اینجاست؟
‫گروهبان، ممکنه توی راهِ دفترِ من ‫ضربه محکمی
‫به سر جناب سرگرد خورده باشه؟
‫- تا جایی که من می‌دونم خیر قربان. ‫- معذرت می‌خوام.
‫فقط هضمش یه‌کم سخته.
‫معلومه که سخته. ‫سعی کن سریع‌تر هضمش کنی.
‫- بله قربان. ‫- وقتی گورینگ تسلیم شد،
‫داشت با خانواده‌ش سفر می‌کرد.
‫بیشتر از یک میلیون دلار ‫پول نقد آلمانی و جواهرات داشت.
‫و مقدار زیادی...
‫...از این‌ها.
‫فرستادیمشون آمریکا
‫واسه بررسی و طبقه‌بندی.
‫پاراکدئین.
‫یه مسکن خیلی قوی. ‫خودم طرفدارشم.
‫می‌گه واسه قلبشه.
‫خب پس، منم یه پلِ خیلی بزرگ توی بروکلین دارم ‫که می‌تونم بهت بفروشم.
‫این‌ها هیچ ربطی به قلب ندارن.
‫مخدر هستن.
‫روزی چندتا قرص می‌خوره؟
‫- گروهبان؟ ‫- چهل‌تا قربان.
‫فکر کنم با اطمینان می‌شه گفت
‫جناب رایش‌مارشال اعتیاد داره.
‫خانواده‌ش کجان؟
‫آزاد شدن و دیگه ربطی به شما ندارن.
‫تنها کار شما ارزیابی گورینگ و بقیه‌ست.
‫همین.
‫قربان، من دکتر خوبی‌ام،
‫ولی روانکاویِ کلِ فرماندهی عالی نازی‌ها
‫شاید یه‌کم فراتر از تخصص من باشن.
‫باور کن سرگرد، ‫این ایده من نبوده.
‫مرخصید.
‫خیلی توی روحیه دادن خوب نیست، نه؟
‫فرمانده خیلی به گرم بودن معروف نیست، قربان.
‫- می‌خوام ببینمش. ‫- کی رو؟
‫- گورینگ رو. همین الان. ‫- ببخشید قربان.
‫نمی‌خوای اول مستقر بشی؟
‫می‌خوام بدونم با چی طرفم.
‫بسیار خب، ‫فقط خیلی مرعوب نشی.
‫نمی‌شم. ازش برام بگو.
‫رایش‌مارشال هرمان گورینگ، رئیس رایشستاگ، (مجلس)
‫وزیر هوانوردی،
‫فرمانده کل لوفت‌وافه (نیروی هوایی)
‫وزیر اقتصاد،
‫یکی از اعضای بنیان‌گذارِ پلیس مخفی گشتاپو،
‫سال 1939 به عنوان جانشین هیتلر منصوب شد
‫و بالاترین درجه‌ی
‫افسر نظامی تاریخ آلمان رو داره.
‫باشه.
‫الان یه‌کم مرعوب شدم.
‫نباش. کارت درسته.
‫رایش‌مارشال.
‫روز به‌خیر آقای تریست.
‫رایش‌مارشال گورینگ،
‫اسم من دکتر داگلاس کلی هست.
‫می‌گه: «عالیه، یه دکتر.»
‫هستم. می‌تونم نبضتون رو بگیرم؟
‫بله، بله.
‫سراغ قرص‌هاش رو می‌گرفت. ‫می‌خواد که شما
‫براش بیاریدشون.
‫متوجه شدم که مشکل قلبی دارید.
‫«من چندین حمله قلبی خفیف داشتم
‫«و قرص‌ها واسه اون کمک می‌کنن.»
‫ممکنه دکمه پیرهنتون رو باز کنید، لطفاً؟
خوبـه؟ - اوهوم -
‫تنفس سریع و سطحیه.
‫این رو ترجمه نکن.
‫قرص‌ها ‫واسه درد هم کمک می‌کنن؟
‫بله، بله.
‫می‌گه توی جنگ جهانی اول ‫سقوط کرده.
‫یه گلوله توی لگن راستش داره.
‫سال 1923، ‫توی کودتای مونیخ
‫به کشاله رانش شلیک شده.
‫خیلی تیر خوردید قربان.
‫«خطرات شغلیه.»
‫خب، اگه واقعاً ‫می‌خواید مراقب قلبتون باشید،
‫بهترین راهش اینه که وزنتون رو کم کنید.
‫«بهت اطمینان میدم، داری
‫«به بهترین فیزیک بدنی در تمام آلمان نگاه می‌کنی،
‫«از همسرم بپرس.»
‫مطمئنم حق با شماست قربان،
‫ولی نگهبان‌های اینجا ‫بهتون می‌گن «خپله».
‫مطمئنم...
‫واسه یه مرد معمولی ‫کم کردن این وزن سخته،
‫ولی شما ‫یه استقامت و نظمی دارید
‫که بقیه ندارن، درسته؟
‫«می‌بینی، ‫این مرد متفاوته.»
‫«ما دوستان خوبی می‌شیم.
‫«مطمئنم.»
‫مشتاقانه منتظرشم.
‫- روز خوش. ‫- خدانگهدار.
‫چه خودشیفته‌ست.
‫چه جذاب.
‫انگلیسی بلده.
‫چی؟ چی؟ چی؟
‫آره، جوری که نگام کرد ‫وقتی بهش گفتم خپله.
‫آره، متوجه حرفم شد. ‫داشته بازیت می‌داده.
‫نه. نه، چرا... ‫چرا باید وانمود کنه؟
‫ترجمه بهش وقت بیشتری میده ‫تا روی جواب‌هاش فکر کنه.
‫فکر می‌کنه ‫این بهش برتری میده.
‫صبر کن، وایستا.
‫داری می‌گی من سه ماه گذشته رو
‫با خودم پچ‌پچ می‌کردم ‫در حالی که اون همه چی رو می‌فهمیده؟
‫تقریباً.
‫ای بابا.
‫می‌خوای... می‌خوای ‫بهش بگی که فهمیدی؟
‫نه، نه. نه، خودش هروقت آماده باشه ‫بهم می‌گه.
‫- کِی هست؟ ‫- وقتی به این نتیجه برسه
‫که من تهدید نیستم.
‫می‌خوام بقیه‌شون رو ببینم. ‫بعدی کیه؟
‫دکتر رابرت لِی.
‫رئیس جبهه کارگری آلمان.
‫یکی از اولین پیروان هیتلر.
‫یه بار یه کتاب نوشت که انقدر توش ‫از پیشوا تعریف و تمجید کرده بود
‫که هیتلر انقدر خجالت کشید
‫دستور داد کل نسخه‌هاش رو نابود کنن.
‫لی، کسی که رهبری ‫برنامه برده‌داری نازی‌ها رو بر عهده داشت
‫با پیژامه دستگیر شد،
‫و خودش رو ‫«دکتر دیستلمایر» معرفی می‌کرد.
‫«من مثل این
‫«مردان تشنه قدرتی که اینجا حبس کردید نیستم.»
‫«می‌تونم بوی یهودی رو حس کنم.»
‫دریاسالار بزرگ کارل دونیتس.
‫فرمانده کل نیروی دریایی آلمان.
‫معمار حملات زیردریایی‌های یو-بوت ‫که نیروی دریایی انگلیس رو فلج کرد.
‫دونیتس دستور قتل زندانی‌ها رو تأیید می‌کرد [نقل است فرمانده‌ی جدید گفته انسانیت یعنی ضعف]
‫توی دریاهای آزاد.
‫یه نازی متعصب، با دستگیری دونیتس، [ژنرال‌ها در راه رسیدن به ژاپن با زیردریایی ناکام ماندند]
‫رایش سوم برای همیشه تموم شد.
‫«من 76 روزه ‫که در بازداشتم.
‫«هنوز رسماً دستگیر نشدم
‫«یا به جرم خاصی متهم نشدم،
‫«که نقضِ مستقیمِ کنوانسیون ژنوه.
‫«یا متهمم کنید یا آزادم کنید.»
‫یولیوس اشترایشر.
‫مدیر تبلیغات هیتلر.
‫ناشر روزنامه ملیِ یهودستیزِ،
‫«اشتورمر».
‫اشترایشر!
‫ملقب به کاهن اعظمِ یهودستیزی [خطرِ یهودی‌ها]
‫و هیولای فرانکونیا،
‫تحریم یهودیان رو رهبری کرد...
‫...و با مشت آهنین ‫بر نورنبرگ حکومت کرد.
‫می‌خواد بدونه ‫یهودی هستی یا نه.
‫نه.
‫«ولی تو ‫توی یه شغل یهودی کار می‌کنی.»
‫«برای چی می‌جنگی، دکتر؟»
‫کلید ماجرا گورینگه.
‫رهبرِ یه ملت در تبعید.
‫اون همه رو کنار هم نگه داشته.
‫یه رژیم غذایی سخت خودخواسته رو شروع کرده
‫و برنامه ورزشی،
‫و داره یهویی مصرف قرص رو قطع می‌کنه.
‫انگاری داره ‫واسه یه چیزی تمرین می‌کنه.
‫اگه یکی بخواد یه کتاب ‫در موردش بنویسه، این...
‫توی شهر کتابخونه هست؟
‫می‌خوای بری کتابخونه؟
‫بله.
‫- ساعت 2:33 صبح؟ ‫- آره. کتت رو بردار.
‫میرم کتم رو بردارم.
‫با این حجم از آدم‌های خودشیفته‌ای
‫که ما توی اون هتل حبس کردیم،
‫شرط می‌بندم حداقل نصفشون اینجا کتاب‌هایی دارن
‫که یا در موردشون نوشته شده ‫یا خودشون نوشتن.
‫ما قراره ‫ته و توی این‌ها رو دربیاریم.
‫آره؟ ‫آلمانی زیاد بلدی دکتر؟
‫حتی یه ذره هم بلد نیستم. ‫تو چطور یاد گرفتی؟
‫مادرم آلمانی حرف می‌زد ‫و من می‌خواستم مثل اون باشم.
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی انجامش بدی؟
‫چی کار کنم؟
‫خب، کاری کنی این‌ها سفره دلشون رو برات باز کنن
‫حتماً.
‫چطوری؟
‫همه دوست دارن ‫به حرفشون گوش داده بشه.
‫این یه غریزه طبیعیه.
‫من در موردشون یاد می‌گیرم. ‫کاری می‌کنم بهم اعتماد کنن.
‫اون‌وقت حرف می‌زنن.
‫جوری می‌گی انگار خیلی ساده‌ست.
‫چی می‌شد اگه می‌تونستیم شرارت» رو تشریح کنیم؟»
‫منظورم اینه که، چی این مردان رو ‫از بقیه متمایز می‌کنه؟
‫چی باعث شد که بتونن اون جنایاتی رو ‫که انجام دادن مرتکب بشن؟
‫اون‌ها تقریباً دنیا رو تصاحب کردن.
‫در مورد ‫اردوگاه‌های کار اجباری یهودی‌ها شنیدی؟
‫شایعه شده ‫که اونجا فقط اردوگاه کار نبوده.
‫شنیدم.
‫خب، آدم‌ها چطوری ‫این‌شکلی می‌شن؟
‫ما واقعاً یه شانس داریم ‫که این رو بفهمیم.
‫تا بفهمیم چی ‫آلمانی‌ها رو متفاوت کرده.
‫متفاوت؟
‫از ما.
‫مردی که یه کتاب در اون مورد بنویسه ‫می‌تونه پول زیادی به جیب بزنه.
‫می‌دونی، واسه یه لحظه ‫فکر کردم نیتت خیره.
‫نیت خیر می‌خوای؟
‫بسیار خب.
‫اگه بتونیم «شرارت» رو ‫از نظر روانشناختی تعریف کنیم،
‫می‌تونیم کاری کنیم چیزی شبیه این ‫دیگه هیچوقت تکرار نشه.
‫چه خبره؟
‫هرمان گورینگ ‫نمی‌تونه نفس بکشه.
‫- برید کنار! ‫- هاوی!
‫آقا.
‫- خیلی‌خب، راه تنفسش بازه. ‫- این خوبه، نه؟
‫نه، ‫داره سکته می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- دکترِ زندان
‫- کدوم گوریه؟ ‫- تو راهه.
‫بسیار خب. ‫بهش بگو عجله کنه.
‫- هاوی، آسپرین می‌خوام. ‫- باشه.
‫آسپرین معمولیِ ساده.
‫- فهمیدم! فهمیدم! ‫- همین الان بیارش! بدو! هی، هی، هی.
‫قلبت هنوز می‌زنه،
‫یعنی هنوز زنده‌ای.
‫می‌خوام همینجوری ‫نگه‌ت دارم، باشه؟
‫باید آروم باشی، ‫باشه؟
‫با من نفس بکش. دم و بازدم. دم و بازدم.
‫من اینجام. من اینجام. به من نگاه کن.
‫من اینجام. نمی‌ذارم بمیری، باشه؟
‫نفس بکش و...
‫بیا. این همسرته؟
‫اون اینجاست. ‫اون اینجاست. اون اینجاست.
‫نفس بکش. با من نفس بکش.
‫دکتر تو راهه. ‫دکتر تو راهه. آسپرین.
‫آره. ‫چندتا از اون‌ها بده من، خب؟
‫ممنون، هاوی.
‫هی، هی، ‫بهترین چیز واسه قلب،
‫آسپرین معمولیه. آره.
‫به من اعتماد کن، باشه؟
‫نفس بکش. ‫دم و بازدم.
‫بجو، بجو. آره. بهتر شد.
‫آره، نبضت کند شده. آره.
‫هی، حدس بزن چی شد؟ ‫زنده‌ای. زنده‌ای.
‫خب، نظرت چیه؟
‫ممنونم.
‫بیا ببریمش ‫بهداری. بلند شو.
‫واسه چی نیشت بازه؟
‫به انگلیسی گفت «ممنونم».
‫ترومن می‌خواد ‫توی انتخابات سال 48 برنده بشه.
‫اون با ناز نازی کردن نازی‌ها ‫به این هدف نمی‌رسه.
‫حرفت درسته.
‫به علاوه، دادگاه یعنی ‫دادن شانس به اون‌ها
‫که داستان‌شون رو ‫برای دنیا تعریف کنن.
‫مگه از شنیدن چی می‌ترسیم؟
‫ما اون جنگ لعنتی رو بردیم، باب.
‫اگه این کار رو بکنی،
‫تبدیل می‌شه به بزرگترین ‫افتضاح تاریخ.
‫دوربین‌ها توی اون دادگاه لعنتی...
‫و چی می‌شه اگه حس ترحم بقیه رو جلب کنن؟
‫چی می‌شه اگه تنها کاری که این دادگاه می‌کنه ‫فراهم کردن یه تریبون واسه اون‌ها باشه
‫برای گسترش یهودستیزی ‫در تمام دنیا؟
‫می‌خوای ‫مسئول همچین چیزی باشی؟
‫می‌خوای بدونی ‫آیا من راحتم
‫که چندتا نازی رو بدون محاکمه ‫اعدام کنیم؟
‫معلومه که هستم.
‫در هر صورت مهم نیست.
‫شما هیچوقت روس‌ها رو راضی نمی‌کنید.
‫ما تأیید روس‌ها رو داریم.
‫- چی؟ ‫- ما تأیید روس‌ها رو داریم.
‫جدی؟
‫خود ترومن شخصاً به استالین زنگ زد.
‫داریم به «نیکیچنکو» برای دادستان ارشد فکر می‌کنیم.
‫این خبر فوق‌العاده‌ایه.
‫اصلاً نمی‌دونم شما کی هستید.
‫سرهنگ «جان آمِن»، قربان.
‫من برای ‫«دادستان کل ارتش» کار می‌کنم.
‫پس، ارتش برامون یه وکیل فرستاده؟
‫بله قربان.
‫من حامل سلام ‫از طرف ژنرال آیزنهاور هستم،
‫ایشون گفتن که بدونید
‫موافقِ دار زدنِ کسی بدون محاکمه نیستن.
‫خب، این خودش پیشرفته.
‫همچنین گفتن امیدوارن ‫محاکمه خیلی طول نکشه
‫تا بتونیم بریم سراغ ‫دار زدنشون.
‫بشینید.
‫من خیلی در مورد شما خوندم قربان.
‫می‌گن قراره ‫رئیسِ بعدیِ دیوان عالی باشید.
‫رئیس جمهور شخصاً اون صندلی رو بهشون قول داده
‫و ازم خواست رازدار باشم،
‫پس شاید بهتر باشه به هر کسی
‫که وارد دفتر می‌شه این رو نگیم، باشه؟
‫خب، همه توی دفترِ من
‫می‌گن امکان نداره ‫پرونده این محاکمه به شما برسه.
‫شما چی می‌گید؟
‫من می‌گم از آدم‌هایی که شانس کمی دارن خوشم میاد
‫صبح به‌خیر، یولیوس.
‫من می‌خوام بهت ‫یه سری کارت نشون بدم،
‫که روی هر کدوم لکه‌ی جوهره،
‫و تو قراره بهم بگی ‫توی هر لکه‌ی جوهر چی می‌بینی.
‫شاید این کار
‫چیزهایی رو در مورد ‫شخصیتت آشکار کنه،
‫در مورد هوشت، خلاقیتت.
‫و هر چی اینجا گفته بشه ‫بین خودمون می‌مونه.
‫آقای دکتر.
‫بله.
‫اگه کمکی می‌کنه ‫می‌تونم باهات انگلیسی حرف بزنم.
‫فقط اگه ‫باعث می‌شه راحت باشی.
‫شروع کنیم؟
‫«پروانه.»
‫«جادوگر.»
‫«برخورد اژدر.»
‫انگار یکی یه چیزی رو ریخته.
‫من 10 هزار اسب می‌بینم.
‫من سوارکارانِ «والکری» رو می‌بینم.
‫«گل‌سر زن.»
‫«گل‌سر زنِ یهودی.»
‫این خون‌ـه.
‫خونِ کی؟
‫یا جوهر.
‫با جوهر می‌شه ‫خیلی چیزها گفت.
‫متأسفم باب.
‫خبرش امشب رسید.
‫قراره جواب منفی باشه.
‫کنگره قراره به دادگاه ‫جواب رد بده.
‫اون‌ها فقط اعدام می‌خوان.
‫- دیگه راهی ندارم. ‫- رئیس جمهور چی؟
‫رئیس جمهور می‌خواد ‫پشتِ یکی قایم بشه،
‫واسه همینه که به کنگره نیاز داره.
‫هیچ‌کدوم بدون اون یکی کار رو انجام نمیدن.
‫پس به یکی نیاز داری ‫که از رئیس جمهور بزرگتر باشه تا حمایتت کنه.
‫بی‌خیال. ‫کی کله‌گنده‌تر از رئیس جمهوره؟
‫یا خدا.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫- کاتولیکی؟ ‫- الان دیگه هستم.
‫«پاپ اعظم» الان شما رو می‌پذیرن.
‫شما می‌خواید این مردان رو ‫بر سر جانشون محاکمه کنید،
‫و اومدید تا در این راه ‫برکت و دعای کلیسا رو طلب کنید.
‫حمایت شما تأثیر زیادی
‫در ایجاد ‫یک اجماع بین‌المللی داره.
‫هیچ‌کس انکار نمی‌کنه ‫که این مردان شرور هستن.
‫اما چشم در برابر چشم...
‫راه حل نیست.
‫شاید نباشه، اما تقریباً مطمئنم ‫اولین بار کجا این جمله رو خوندم.
‫شما کاتولیک هستید؟
‫خیر قربان.
‫مرد مذهبی هستید؟
‫نه به اون صورت.
‫با این حال، در وطن، ‫شما رو «عدالت‌گستر» صدا می‌زنن. (قاضی)
‫من این اسم رو انتخاب نکردم.
‫اگه به مدت طولانی ‫در جایگاه قضاوت دیگران بنشینید،
‫باور می‌کنید که قوانین بشر ‫سنگین‌تر از قوانین خداوند هستند.
‫من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫پس...
‫به چی باور دارید؟
‫من به انسان‌ها باور دارم.
‫به توانایی‌مون برای نجات خودمون
‫از دست آدم‌هایی مثل نازی‌ها.
‫من معتقدم این عملِ درستیه.
‫انقدر درست که حاضرید ‫قوانین خودتون رو دور بزنید
‫تا بهش برسید؟
‫متأسفم،
‫اما کلیسای کاتولیک
‫نمی‌تونه در این راه از شما حمایت کنه.
‫ولی سال 1933 تونستید ‫از اون‌ها حمایت کنید.
‫منظورتون چیه؟
‫شما خودتون توافق‌نامه رو با هیتلر امضا کردید
‫اون موضوع فرق داشت.
‫شما مونیخ زندگی می‌کردید،
‫شما سفیر پاپ در امپراتوری آلمان بودید.
‫کلیسای کاتولیک ‫اولین قدرت جهانی بود
‫که «دولت پیشوا» رو ‫به رسمیت شناخت.
‫شما به نازی‌ها اعتبار بخشیدید.
‫برای اینکه از کاتولیک‌های آلمان محافظت کنم.
‫واقعاً حیف نیست
‫که یهودی‌ها کسی رو نداشتن ‫که این کار رو براشون بکنه؟
‫فکر می‌کنید ‫من کارهاشون رو تأیید می‌کردم؟
‫مردم به یاد خواهند آورد قربان...
‫کاری که سال 1933 کردید،
‫و کاری که الان می‌کنید.
‫اون‌ها به بچه‌هاشون خواهند گفت.
‫که آیا کلیسای کاتولیک ‫پشت نازی‌ها ایستاد...
‫یا مقابلشون؟
‫الان از پاپ اخاذی کردی؟
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫دیشب خبرش رسید.
‫قراره محاکمه برگزار بشه.
‫محاکمه؟
‫خوبه. خوبه.
‫همونطوری که باید باشه.
‫اون کارت‌هایی که بهم نشون دادی،
‫در مورد من چی بهت یاد دادن؟
‫صادقانه بگم، ‫اینکه شما بسیار باهوش هستید.
‫این رو خودم هم می‌تونستم بهت بگم.
‫و اینکه شما یه خودشیفته هستید
‫که درگیر یه زندگی فانتزیِ گسترده و تهاجمی شده
‫با جاه‌طلبی و میلِ شدید ‫برای مطیع کردنِ دنیایی
‫که می‌خواید طبقِ الگوی فکریِ خودتون باشه.
‫و از این موضوع تعجب کردید؟
‫نه.
‫پس کارت‌ها ‫هیچی بهتون یاد ندادن.
‫آقای تریست، ‫می‌گه شما شعبده‌بازی می‌کنید.
‫شرمنده.
‫بله.
‫خب، شاید، ‫اگه زحمتی نیست،
‫ما اینجا سرگرمی نداریم.
‫چرا که نه؟
‫این یه سکه نقره‌ی ‫معمولی و ساده‌ست.
‫تا دا!
‫خیلی خوبه.
‫منم یه روز یه تردستی ‫بهتون نشون میدم.
‫چی؟
‫من قراره ‫از طناب دار فرار کنم.
‫و چطوری ‫قصد دارید این کار رو بکنید؟
‫اگه بهتون بگم، ‫دیگه تردستی نیست.
‫نورنبرگ.
‫«می‌بینی ‫متفقین قادر به چه کاری هستن؟
‫«هیچی نمونده.»
‫«جز اون.»
‫کاخ دادگستری.
‫سقفش به‌خاطر حملات هوایی آسیب دیده.
‫آتیش طبقات بالایی رو تخریب کرده
‫و برج ساعت ‫فرو ریخته، اما...
‫این دادگاه باید بتونه
‫وقتی کارش تموم شد 600 نفر رو جا بده.
‫قضیه این همه تجهیزات چیه؟
‫نازی‌ها ‫آخرین ایستادگی‌شون رو اینجا کردن
‫وقتی شهر سقوط کرد.
‫و دوباره هم همین کار رو می‌کنن.
‫از بین اون همه شهر زیبا ‫توی این سرزمینِ اشغال شده،
‫می‌خواید توی این مخروبه‌ی بمباران شده محاکمه‌شون کنید؟
‫ایشون سِر «دیوید مکسول-فایف» هستن،
‫دستیار دادستانِ بریتانیا.
‫بله قربان، همینطوره.
‫اول اینکه، می‌تونیم فضا رو کنترل کنیم.
‫دوم اینکه، ‫یه زندان چسبیده بهش هست
‫که ظرفیت ‫تا 1200 زندانی رو داره.
‫ما فقط برای 22 نفر جا لازم داریم.
‫ببخشید. 22 نفر، قربان؟
‫این تعداد افرادیه ‫که داریم متهم می‌کنیم
‫برای دادگاه اول.
‫ببینید، ‫اگه توی این دادگاه برنده نشیم،
‫دیگه دادگاه‌های بعدی وجود نخواهد داشت.
‫و شما، خودم، ‫و قاضی جکسون،
‫و دولت‌های مربوطه‌مون
‫مضحکه خاص و عام توی دنیا می‌شیم،
‫شکست خورده توسط همون مردانی ‫که زندانی کردیم.
‫خب، این خیلی خوش می‌گذره.
‫دوستانم توی واشنگتن می‌گن ‫نظرها علیه تو برگشته.
‫ای بابا.
‫حرفش هست که تو صاحبِ...
‫صندلی ریاست دیوان عالی نمی‌شی
‫وقتی «استون» کناره‌گیری کنه.
‫ترومن کی رو می‌خواد انتخاب کنه؟
‫وینسون؟ وینسون خیلی سیاسیه.
‫آره، ولی اون اونجاست.
‫کل این قضیه ‫تبدیل شده به یه نمایش فرعی، رابرت.
‫هنوز حتی شروع نشده.
‫می‌گن...
‫داری تمام لایحه‌ها رو ‫خودت می‌نویسی،
‫و کمک وکلای دیگه رو ‫رد می‌کنی.
‫چون باید درست انجام بشه.
‫و می‌شه. ‫ولی نمی‌تونی تنهایی انجامش بدی.
‫وقتی واقعاً دادگاه شروع بشه ‫همه چی درست می‌شه.
‫این حرف رو جوری می‌زنی
‫انگار محاکمه‌ی ‫فرماندهی عالی نازی‌ها
‫با قوانین آزمون پس نداده ‫در حالی که کل دنیا داره تماشا می‌کنه
‫قراره قسمتِ آسونش باشه.
‫خب، وقتی اینجوری ‫می‌گیش...
‫هر چیزی کمتر از پیروزی مطلق ‫شکست محض تلقی می‌شه.
‫یعنی اینکه، تو نباید فقط ‫برنده بشی، رابرت،
‫باید بی‌نقص باشی.
‫اصلاً هم فشار روم نیست.
‫من یکی دیگه می‌خورم.
‫سلول‌های شما ‫از سنگ ساخته شده.
‫‏3 متر در 4 متر.
‫تخت‌های شما ‫به دیوار پیچ شده.
‫تشک‌هاتون جای فنر ‫با کاه پر شده.
‫میزهاتون مقوایی هستن
‫و وزن کامل یک مرد رو ‫تحمل نمی‌کنن.
‫صندلی‌هاتون هیچوقت اجازه ندارن ‫به دیواری تکیه داده بشن،
‫و هر شب موقع غروب خورشید ‫برداشته می‌شن.
‫وقتی می‌خوابید،
‫سر و دست‌هاتون ‫باید روی پتو بمونه،
‫و همیشه قابل رویت باشه.
‫به شما کمربند داده نمی‌شه، ‫بند کفش داده نمی‌شه،
‫صندلی توالت داده نمی‌شه، ‫هیچ چیزی به شما داده نمی‌شه
‫که بتونید به عنوان سلاح استفاده کنید ‫تا جون خودتون رو بگیرید.
‫به نورنبرگ خوش اومدید.
‫حالا این...
‫یه سلوله.
‫تأیید می‌کنید؟
‫ساخت آلمانه.
‫چطور می‌تونم نکنم؟
‫به‌زودی متهم‌مون می‌کنن، آره؟
‫مشتاقش هستید؟
‫گمونم هستم.
‫بالأخره، به قول شما، ‫«نوبت من در دادگاه» می‌رسه.
‫این جکسون رو می‌شناسی؟
‫جناب قاضی جکسون؟
‫نه، نمی‌شناسم.
‫سعی می‌کنه ازم زرنگ‌تر باشه...
‫ولی موفق نخواهد شد.
‫خیلی به خودت مطمئنی.
‫دکتر،
‫هیچ مردی تا حالا من رو شکست نداده.
‫کتاب‌ها پر شدن از اسم کسانی
‫که سعی کردن این کار رو بکنن.
‫ولی الان اینجا نشستی.
‫توی سلولِ ساخت آلمانه.
‫فکر می‌کنی من توی یه جور ‫موضع ضعف هستم
‫چون توی یه سلول نشستم؟
‫بهت یادآوری می‌کنم،
‫من تسلیم شدم.
‫اینجا دقیقاً همون جاییه ‫که دلم می‌خواست باشم.
‫گورینگ ‫هنوز برام یه معماست.
‫هر چی ‫به اعلام جرم نزدیک‌تر می‌شیم،
‫اون اعتماد به نفسش بیشتر می‌شه.
‫باید یه راهی پیدا کنم ‫که بهش نزدیک‌تر بشم.
‫خب، چطوری این کار رو بکنیم؟
‫ازش کمک می‌خوایم.
‫واسه چی؟
‫رودلف هِس.
‫رودلف...
‫رودلف هس داره میاد اینجا؟
‫رودلف هس. ‫جانشینِ پیشوا.
‫نفر سوم در صف جانشینی، ‫بعد از هیتلر و گورینگ.
‫هس کتاب «نبرد من» رو برای هیتلر نوشت
‫زمانی که هر دو در زندان بودن،
‫و به عنوان یکی از متعصب‌ترین ‫پیروانش شناخته می‌شد.
‫زیک هایل! (زنده‌باد پیشوا)
‫دیگه هیچوقت توی زندانِ من ‫این کار رو نکن.
‫در 10 می 1941، ‫در اوج جنگ،
‫هس سوار بر
‫یک جنگنده مسرشمیت شد، تنها،
‫و بر فراز دریای شمال پرواز کرد.
‫یه جایی بالای اسکاتلند ‫پرید بیرون
‫و موقع فرود ‫قوزک پاش شکست.
‫به‌محض اینکه پیداش کردن،
‫اعلام کرد که رودلف هس هستش،
‫نفر سوم ‫فرماندهی عالی آلمان،
‫و با مأموریت صلح اومده،
‫و می‌خواست با ‫«داگلاس داگلاس-همیلتون» صحبت کنه،
‫سیزدهمین دوکِ همیلتون
‫که هس اون رو
‫در بازی‌های المپیک 1936 ‫در برلین دیده بود.
‫بعد از یه سری موانع، ‫به هس اجازه ملاقات دادن.
‫اونجا، ‫قصدش رو اعلام کرد
‫که با پادشاه جورج ششم ملاقات کنه،
‫باعث اخراج وینستون چرچیل بشه،
‫و با بریتانیا ‫مذاکره‌ی صلح کنه،
‫تا به دو ملت اجازه بده ‫نیروهاشون رو یکی کنن
‫و اتحاد جماهیر شوروی رو شکست بدن.
‫هس بلافاصله ‫در برج لندن زندانی شد.
‫اونجا، هس شروع به ادعا کرد
‫که هیچ خاطره‌ای ‫از وقایع گذشته نداره،
‫حتی کودکی خودش.
‫این وضع تا فوریه 1945 ‫ادامه داشت،
‫زمانی که گفت ‫فراموشی قبلیش
‫ساختگی بوده.
‫بعد دوباره تغییر موضع داد
‫و گفت فراموشیش ‫در جولای 1945 برگشته،
‫وقتی آلمان سقوط کرد.
‫پس، حالا اومدی سراغ هرمان گورینگ...
‫تا اعتبارِ دوست قدیمیم رو خراب کنی.
‫این کار چه نفعی برای من داره؟
‫چی می‌خوای؟
‫همسرم...
‫و دخترم.
‫هیچ‌کس نتونسته ‫پیداشون کنه
‫از وقتی من تسلیم شدم.
‫من نیاز دارم ‫پیداشون کنی دکتر.
‫تا این‌ها رو بهشون بدی.
‫نامه.
‫اول، با هس حرف می‌زنیم...
‫و بعد خانواده‌ت.
‫نظرت چیه؟
‫خب که چی، این یارو تقریباً ‫کل دنیا رو گرفته
‫حالا می‌خوای بشیم پستچی‌ش؟ ‫دکتر!
‫من بیشتر از هر کسی ‫وارد بازی این یارو شدم،
‫و دیدن خانواده‌ش ‫فقط اطلاعات بیشتری بهم میده.
‫خب، رودلف...
‫من رو یادت میاد؟
‫ما با هم بودیم، بله.
‫حتماً همینطور بوده.
‫ولی من هیچ‌کس رو یادم نمیاد.
‫ما سه نفر بودیم، رودلف.
‫تو...
‫و من...
‫و آدولف.
‫ما بر یک امپراتوری حکومت می‌کردیم.
‫متأسفم.
‫شما شاید ‫یک دوست بوده باشید...
‫ولی من دیگه نمی‌شناسمتون.
‫داره دروغ می‌گه.
‫همین الان یک ساعت وقت گذاشت تا بگه ‫من رو یادش نمیاد.
‫ولی وقتی وارد ‫زندان شد
‫و من رو دید...
‫چی کار کرد؟
‫سلام نظامی.
‫زیک هایل.
‫خیلی خوب بود.
‫این احمقانه‌ست.
‫من احمقم.
‫می‌دونستم ‫کارم رو راه می‌اندازی.
‫آره. چون من یه احمقم.
‫چطوری پیداشون کردی؟
‫محلی‌ها بهم آمار دادن ‫که اون‌ها توی «ولدنشتاین» هستن.
‫سیگار؟
‫هیچوقت ندیدم سیگار بکشی.
‫آره، نمی‌کشم. ترکش کردم.
‫پدر و مادرم متنفر بودن ازش.
‫همیشه همرات داری.
‫یه ترفنده واسه اینکه با افسرها قاطی بشم.
‫به خودم می‌گم وقتی جنگ تموم بشه ‫یه نخ می‌کشم.
‫جنگ تموم شده، هاوی.
‫خیلی دیگه راه نمونده.
نگران نباش، ما دوستیم دوستیم
‫فرانتس؟
چی شده؟
چیزی نیست
‫خانم گورینگ؟
‫خانم گورینگ...
‫اسم من داگلاس کلی هست.
‫من توی زندان کار می‌کنم. ‫روانپزشکم.
‫همسرتون ازم خواست
‫چندتا نامه براتون بیارم.
‫هرمان؟
‫بله.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبه.
‫داره دووم میاره.
‫اِدا.
‫تو بودی داشتی می‌زدی؟
‫خیلی قشنگ بود.
‫می‌گه: ‫«ایشون از دوستان پدرته.»
‫اِدا...
‫«حال پاپا چطوره؟»
‫اون...
‫حالش خیلی خوبه.
‫«آیا شجاع هست؟»
‫خیلی شجاعه.
‫می‌خواد که تو هم شجاع باشی.
‫برات نامه نوشته.
‫ممنون.
‫«اون 100 بار ‫می‌خوندش. ممنون.»
‫ممنون.
‫دکتر!
‫برای هرمان.
‫نمی‌دونم بتونم به دستش برسونم یا نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫باز بیاید.
‫خوبی دکتر؟
‫این دیگه چیه؟
‫چه خبر شده؟
‫خبرش چند ساعت پیش رسید.
‫داریم به زندانی‌ها تفهیم اتهام می‌کنیم.
‫کجا بودی؟
‫هرمان گورینگ؟
‫من رایش‌مارشال ‫هرمان گورینگ هستم.
‫هرمان ویلهلم گورینگ،
‫شما بدین وسیله متهم می‌شوید
‫توسط ایالات متحده آمریکا، ‫جمهوری فرانسه،
‫پادشاهی متحده بریتانیا ‫و ایرلند شمالی
‫و اتحاد ‫جماهیر شوروی سوسیالیستی
‫به چهار فقره جرم زیر.
‫جنایات علیه صلح، ‫جنایات جنگی،
‫جنایات علیه بشریت
‫و یک طرح مشترک ‫یا توطئه
‫برای ارتکاب آن جنایات.
‫جنایات علیه بشریت
‫که به آن متهم هستید ‫شامل قتل،
‫نسل‌کشی، ‫بردگی، تبعید،
‫و دیگر اعمال غیرانسانی است.
‫این کپیِ کیفرخواست شماست.
‫سوالی ندارید؟
‫خیر.
‫روز خوش.
‫بعدی کیه؟
‫اشترایشر.
‫سوالی دارید؟
‫چی گفت؟
‫گفت که ‫یه وکیل یهودی می‌خواد.
‫«من دادگاه نمیرم.»
‫میرید، دکتر لی.
‫«من هیچوقت کسی رو نکشتم.»
‫نگهبان‌ها!
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫- بهم دست نزن. ‫- آروم باش.
‫- رابرت. رابرت... ‫- بهم دست نزن!
‫- هی، هی! ‫- بگیریدش!
‫- یالا! ‫- مهارش کنید!
‫من رو مثل یه خلافکار معمولی ‫محاکمه نکنید! زود باشید!
‫به من شلیک کنید! به من شلیک کنید!
‫شلیک کنید!
‫♪ اِی وای و اِی وای ♪
‫به چندتا مانع خورده.
‫مشخصه.
‫شما اینجا چی کار می‌کنید؟
‫من با تیم مطبوعاتی اومدم.
‫هرمان گورینگ و نازی‌ها ‫امروز تفهیم اتهام می‌شن.
‫جدی می‌گی؟
‫کمربندت رو ببند.
‫این شهر قراره تبدیل بشه ‫به «بزرگترین نمایشِ روی زمین».
‫از طرف همسرتون.
‫دیدیش؟
‫خیلی ممنون، دکتر.
‫اخبار فوری از نورنبرگ!
‫در حالی که شایعات سیاه ‫همچنان می‌چرخن
‫در مورد هدف واقعی ‫اردوگاه‌های کار نازی‌ها،
‫تیم‌های حقوقی دارن جمع می‌شن ‫برای چیزی که قول داده شده
‫«محاکمه‌ی قرن» باشه.
‫از طریق این تونل، نازی‌ها ‫به دادگاه منتقل خواهند شد،
‫که هم‌اکنون برای محاکمه ‫داره بازسازی می‌شه.
‫اونجا، نورهای فیلمبرداری ‫انقدر روشن خواهند بود
‫که به حضارِ دادگاه ‫عینک آفتابی داده می‌شه.
‫هرمان گورینگ ‫و رفقای هیتلر-دوستش
‫طبق برنامه قراره یک هفته دیگه ‫با بچه‌های ما روبه‌رو بشن.
‫آیا عدالت پیروز خواهد شد؟ ‫یا فاشیست‌ها آزاد می‌شن؟
‫این خبرنگار شدیداً امیدواره
‫که متفقین ‫به هیچ مشکلی برنخورن.
‫ما یه مشکل داریم.
‫عملیات «وزروبونگ» ‫حمله‌ی آلمان به دانمارک
‫و نروژ در سال 1940 بود.
‫نمونه کلاسیک جنگ تجاوزکارانه.
‫نازی‌ها، تانک‌ها رو میارن تو، ‫کشور بی‌طرف رو اشغال می‌کنن.
‫فقط اینکه، اون‌ها قراره ادعا کنن
‫که این حمله ‫یک اقدام پیشگیرانه بوده.
‫پیشگیری از چی؟
‫طرح بریتانیا ‫برای حمله به نروژ.
‫- خب، این مسخره‌ست. ‫- کاملاً مسخره‌ست.
‫من کاملاً موافقم.
‫اینکه الان شما توی این اتاق هستید ‫من رو نگران می‌کنه.
‫خب، علاوه بر ‫مسخره بودن،
‫اتفاقاً حقیقت هم داره.
‫ایده ‌این بود که از اون کشور استفاده بشه
‫به عنوان سکوی پرتاب ‫برای عقب نگه داشتن نازی‌ها.
‫ما نمی‌تونیم نازی‌ها رو به‌خاطر ‫برنامه‌ریزی جنگ‌های تجاوزکارانه محاکمه کنیم
‫اگه شماها ‫داشتید برای جنگ‌های تجاوزکارانه برنامه‌ریزی می‌کردید.
‫اعتراف می‌کنم ‫یه منطقی توش هست.
‫آیا نازی‌ها می‌تونن اثباتش کنن؟
‫وکیل آلمانی همین الانشم ‫درخواست اسناد کرده،
‫ولی ندارنش. هنوز نه.
‫- پس ما مشکلی نداریم. ‫- شاید.
‫ولی یه مسئله بزرگتر رو پیش می‌کشه.
‫ما باید بدونیم ‫که نازی‌ها چی می‌دونن،
‫استراتژی دفاعی‌شون چیه.
‫دقیقاً پیشنهاد می‌کنید ‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫دکتر کلی،
‫شما قراره امشب با یه شخص ‫خیلی مهم ملاقات کنید.
‫این شاید ‫واقعاً شانس شما باشه
‫که بالأخره یه فایده‌ای داشته باشید.
‫تحسین‌برانگیزه، نه؟
‫هیتلر داشت این رو می‌ساخت تا بشه
‫بزرگترین استادیومِ روی کره زمین.
‫شما قاضی جکسون هستید.
‫و شما هم اون روانپزشکه.
‫اینجا جاییه ‫که جلسات رو برگزار می‌کردن.
‫هر سال، ‫هیتلر اینجا رو پر می‌کرد،
‫و برای کل حزب نازی ‫سخنرانی می‌کرد.
‫فیلمبرداریش می‌کردن.
‫سال 1935، ‫اینجا جایی بود که
‫قوانین نورنبرگ رو اعلام کرد.
‫قوانین رو می‌دونید؟
‫قوانین نورنبرگ، «یهودی» رو
‫هر شخصی که سه یا چهار پدربزرگ و مادربزرگ ‫یهودی داشته باشه تعریف می‌کرد.
‫و مهم نبود ‫که پیروی آیین یهود باشی،
‫حتی اگه ‫به مسیحیت گرویده بودی،
‫این در مورد خون بود.
‫قوانین، تمام یهودی‌ها رو ‫از شهروندیِ آلمان محروم کرد.
‫ازدواج یهودی‌ها و آلمانی‌ها رو ‫با همدیگه غیرقانونی کرد
‫به‌خاطر ترس از ‫«آلودگی نژادی».
‫آلوده شدنِ خون.
‫طبق این قوانین،
‫یهودی‌ها از استفاده ‫از بیمارستان‌های دولتی منع شدن،
‫و اجازه دسترسی ‫به تحصیلات عمومی رو نداشتن
‫بعد از سن 14 سالگی.
‫کتابخانه‌ها، پارک‌ها و سواحل ‫به روی یهودی‌ها بسته شد.
‫بناهای یادبود جنگ ‫تمام اسامی یهودی رو از روشون...
‫پاک کردن.
‫همه این‌ها ‫همین‌جا اعلام شد،
‫روی همین خاک.
‫از من چی می‌خواید؟
‫بیمارانتون...
‫می‌خوام شروع کنید به پرسیدن ‫سوال‌های درست ازشون.
‫سوال‌های درست چی هستن؟
‫چیزهایی که به وکیل‌هاشون می‌گن.
‫اینکه چطور برنامه دارن ‫از خودشون دفاع کنن.
‫شما می‌خواید من جاسوس باشم.
‫می‌خوام به وطنت خدمت کنی ‫و وظیفه‌ت رو انجام بدی.
‫نه، شما می‌خواید من ‫راز داریِ بین پزشک و بیمار رو بشکنم.
‫فکر کنم ‫همین الانشم این کار رو کردید، دکتر.
‫ما تمام گزارش‌ها رو خوندیم.
‫اطلاعات بیشتری لازم داریم.
‫چرا فقط تیربارانشون نمی‌کنید؟
‫این چیزی‌ـه که همه می‌خوان.
‫منظورم اینه که، ‫اگه قراره جرزنی کنید...
‫- این جرزنی نیست. ‫- اگه دارید ازم می‌خواید
‫به سوگندم خیانت کنم...
‫چرا فقط اعدامشون نمی‌کنید ‫تا قال قضیه کنده بشه؟
‫بعد از آخرین جنگ بزرگ، ‫ما کاری کردیم آلمان به چهار دست و پا بیفته.
‫تحقیرشون کردیم.
‫مجبورشون کردیم غرامت‌هایی بدن ‫که از پسش برنمی‌اومدن.
‫کاری کردیم انقدر ازمون متنفر بشن ‫که در کمتر از دو دهه،
‫از یه ملتِ ورشکسته ‫تبدیل شدن به فاتحانِ تقریباً کل جهان.
‫ما باید این کار رو درست انجام بدیم، ‫چون اگه ندیم...
‫اگه 15 سال دیگه، ‫حتی قوی‌تر برگردن...
‫نمی‌دونم بتونیم ‫برای بار سوم شکستشون بدیم یا نه.
‫اگه فقط به این مردها شلیک کنیم، ‫ازشون شهید می‌سازیم.
‫من همچین اجازه‌ای بهشون نمیدم.
‫هیچ مجسمه‌ای ازشون نخواهد بود.
‫هیچ سرودِ ستایشی.
‫من قراره هرمان گورینگ رو ‫ببرم روی جایگاه
‫و مجبورش کنم ‫به دنیا بگه چی کار کرده.
‫طوری که ‫دیگه هیچوقت تکرار نشه.
‫شما من رو به‌خاطر گورینگ ‫آوردید اینجا؟
‫نه.
‫من آوردمت اینجا
‫تا بهت نشون بدم که ‫قبل از شلیک گلوله‌ها،
‫قبل از اینکه ده‌ها میلیون ‫انسان بمیرن...
‫تمام این ماجرا با قوانین شروع شد.
‫این جنگ توی دادگاه تموم می‌شه.
‫با گورینگ.
‫اون الان ‫چهره‌ی نازی‌هاست.
‫وقتی اون سقوط کنه، همه سقوط می‌کنن.
‫ولی اگه بخوام این کار رو بکنم، من...
‫باید براش آماده باشم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫بیاید در مورد هیتلر حرف بزنیم.
‫جالبه که قبلاً مستقیم ‫این رو از من نپرسیده بودید.
‫کنجکاوم بدونم ‫جذابیتش چی بود.
‫اون یه نقاش شکست‌خورده بود، درسته؟
‫سرباز خیلی خوبی هم نبود، ‫با این حال پرستش می‌شه و مورد احترامه.
‫اون باعث شد دوباره احساس آلمانی بودن بکنیم.
‫چطوری؟
‫خب، جنگ اول ‫باعث شد آلمان له بشه.
‫و یهویی مردی میاد که می‌گه،
‫«ما می‌تونیم شکوهِ گذشته‌مون رو پس بگیریم.»
‫آیا شما ‫از همچین مردی پیروی نمی‌کردید؟
‫بستگی داره دیگه ‫چی بخواد انجام بده.
‫اولین باری که ‫دیدم هیتلر حرف می‌زنه، سال...
‫‏1922 بود.
‫طبقه بالای یه قهوه‌خونه. ‫شاید برای 30 نفر.
‫زمان صلح بود،
‫ولی صلحی بدونِ غذا، ‫شغل، و کفش.
‫و اون ایستاد، و گفت،
‫«شکم فرانسوی‌ها داره ‫با درد و رنجِ آلمان پر می‌شه.»
‫بعدش،
‫«اگه تهدید می‌کنید، ‫به سرنیزه احتیاج دارید.
‫«تجدید سلاح کنید! مرگ بر ورسای!»
‫بنابراین، اون شب، ‫من یک ناسیونال سوسیالیست شدم.
‫فقط با... یک سخنرانی؟
‫خب، می‌تونستم بفهمم که اون ‫برای سربازان قدیمی جذابه.
‫اگه سربازان قدیمی رو داشته باشیم، ‫نیروی انسانی داریم.
‫حتی با وجود یهودستیزیش، ‫هدفِ کاربردی داشت.
‫آدم‌هایی رو جذب می‌کرد که نیاز داشتن
‫به یه چیزِ دیگه ‫تا احساساتشون رو روش متمرکز کنن.
‫یه چیزِ دیگه که مقصر بدوننش.
‫و اردوگاه‌ها؟
‫اون‌ها قرار بود ‫اردوگاه کار باشن
‫برای مخالفین سیاسی ما، ‫نه چیز دیگه.
‫و شما پاش رو امضا کردید؟
‫برای اردوگاه کار، بله.
‫فکر نمی‌کنید
‫ژاپنی‌هایی که توسط آمریکایی‌ها ‫بعد از پرل هاربر بازداشت شدن
‫به کار گرفته نشدن؟ ‫معلومه که شدن.
‫من اردوگاه‌ها رو ساختم ‫برای صلاح آلمان،
‫برای تلاش جنگی.
‫نه برای مرگ.
‫هیملر، هایدریش.
‫اون‌ها مسئول بودن؟
‫اگه حقیقت داشته باشه
‫چیزهایی که می‌گن ‫توی اردوگاه‌ها اتفاق افتاده...
‫این لکه ننگ بزرگیه ‫بر دامن رایشِ بزرگِ آلمان.
‫این رو به وکیلتون گفتید؟
‫داگلاس، من مقابل ‫پیشوا نخواهم ایستاد.
‫حتی اگه کمکتون کنه؟
‫این‌ها چیزهایی نیست که مردم ‫لازم باشه بدونن، دکتر.
‫فقط تو.
‫می‌شه باهاش همدردی کرد.
‫قراره برات مشکل‌ساز بشه.
‫اون جداً ادعا می‌کنه ‫که فکر می‌کرده
‫اون‌ها فقط اردوگاه کار بودن؟
‫- درسته. ‫- باورش می‌کنی؟
‫هیملر اردوگاه‌ها رو اداره می‌کرد، نه؟
‫رئیس اِس‌اِس بود. (شوتزاِشتافل)
‫گورینگ رئیس نیروی هوایی بود.
‫چقدر پیش میاد توی آمریکا ‫رئیس نیروی هوایی بدونه
‫رئیس سرویس مخفی ‫داره چی کار می‌کنه؟
‫متأسفم، ولی نمی‌تونم باور کنم
‫که داریم این بحث رو می‌کنیم.
‫- دارم کاری که گفتی رو می‌کنم. ‫- نه!
‫- داری توجیهش می‌کنی. ‫- آقایون، لطفاً.
‫من کسی نیستم ‫که داره از نازی دفاع می‌کنه.
‫فکر می‌کنی دارم ازش دفاع می‌کنم؟
‫دارم تحلیلش می‌کنم، ‫احمقِ کوته‌فکر.
‫گورینگ، ‫مهم‌تر از هر چیزی، یه خودشیفته‌ست.
‫تنها چیزی که براش مهمه ‫ساختن آلمانه
‫و بعد تبدیل شدن به رهبر اون.
‫براش یهودی‌ها مهم نیستن.
‫بنابراین با مردنشون مشکلی نداره.
‫و با نمردنشون هم مشکلی نداره.
‫تنها چیزی که هرمان گورینگ ‫بهش اهمیت میده، هرمان گورینگه.
‫آیا این شبیه مردیه ‫که خودش رو وقف
‫نابودیِ یک نژاد کامل بکنه؟
‫خب، دکتر کلی، ‫من واقعاً قدردان
‫نکته‌سنجی شما در این مورد هستم،
‫ولی باید اعتراف کنم، ‫باورش...
‫خیلی سخته.
‫می‌خوای بری ‫توی اون دادگاه
‫با یه مشت فرضیات،
‫باشه.
‫ولی اون ‫توی یه لقمه چپت می‌کنه.
‫«می‌خوام ‫معذرت‌خواهی کنم
‫«به‌خاطر طغیانِ عصبیم.
‫«الان حالم خیلی بهتره.»
‫خوبه، دکتر لی.
‫«و شما؟
‫«انگار چیزی ‫داره اذیت‌تون می‌کنه.»
‫من خوبم.
‫«نگران نباشید.»
‫«همه این‌ها به‌زودی تموم می‌شه.»
‫خلق و خوی «لی» ‫به‌طور قابل توجهی بهتر شده.
‫به ما گفت که شروع کرده به انجام ‫هماهنگی‌ها برای دفاع از خودش.
‫احساس می‌کنم، ‫برای اولین بار،
‫دست یاری به سمتم دراز کرده.
‫لعنتی.
‫بجنبید! برید کنار!
‫دکتر! زود بیا!
‫یا خدا!
‫لبه‌ی حوله‌ش رو کنده تا طناب درست کنه.
‫دستمالش رو ‫تپونده توی دهنش
‫که صدای جیغش نیاد ‫و بعد...
‫فقط خودش رو انداخته جلو.
‫ظاهراً، با عزم و اراده‌ی ‫بسیار زیاد.
‫متوجه هیچ‌کدوم از این‌ها نشدی؟
‫بهم گفت حالش بهتره.
‫«بهت گفت»؟
‫وظیفه توئه ‫که زنده نگه‌شون داری.
‫[رابرت لی]
‫من دارم یه دکتر دیگه میارم.
‫تصمیم بر این شده ‫که نظر دوم
‫لازمه ‫برای بعضی از بیماران شما.
‫دکتر گیلبرت ‫امروز بعد از ظهر می‌رسه.
‫شما توجیهش می‌کنید.
‫نظرت در مورد خودکشی چیه؟
‫آخرین پناهگاه ترسوهاست، آره.
‫یا آخرین اقدامِ یک مرد ناامید؟
‫البته، همیشه استثنائاتی وجود داره.
‫تو توی دردسر افتادی.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫دکتر جدید. آزمایشات جدید.
‫از وقتی لی مُرد، ‫دیگه بهت اعتماد ندارن.
‫اشتباه می‌کنی.
‫داگلاس...
‫وقتی تو ‫در موضع قدرت هستی...
‫اون‌ها همیشه میان سراغت.
‫باید از خودت محافظت کنی.
‫چرا باید ‫از خودم محافظت کنم
‫در برابر متحدینم؟
‫فقط به‌خاطر اینکه یه نفر متحدته
‫دلیل نمی‌شه ‫که طرفِ تو باشه.
‫پدرم دیپلمات بود. ‫این رو بهت گفته بودم؟
‫نه.
‫آره.
‫اون... ‫...به آفریقا اعزام شد.
‫و اونجا بود که قرار بود ‫بهترین دوستش رو ببینه.
‫مردی به نام هرمان فون اپشتاین.
‫اسم من رو از روی اون برداشتن.
‫آره، من هم‌نامِ یه یهودی شدم.
‫ما عمو هرمان رو ‫خیلی دوست داشتیم.
‫خیلی پولدار بود.
‫توی قلعه‌ی ولدنشتاین زندگی می‌کرد.
‫و وقتی من شش سالم بود،
‫کل خانواده‌م رو آورد پیش خودش.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫رویای یه بچه بود ‫که توی همچین قلعه‌ای زندگی کنه.
‫من توی راهروها می‌دویدم، ‫وانمود می‌کردم یه شوالیه‌م.
‫از بالای برج و بارو ‫خیره می‌شدم پایین،
‫تصور می‌کردم ارتش‌ها ‫دارن هجوم میارن برای حمله.
‫عمو هرمان، ‫توی بزرگترین
‫و زیباترین اتاقِ طبقه آخر زندگی می‌کرد.
‫ته راهرو، ‫مادرم یه اتاق خواب داشت،
‫اونم اتاق زیبایی بود.
‫پدرم...
‫اون توی یه اتاق خواب کوچیک ‫طبقه همکف زندگی می‌کرد.
‫اونجا بود که فهمیدم ‫عمو هرمان چقدر ثروتمنده.
‫انقدر ثروتمند که ‫تونست خانواده‌م رو بیاره اونجا.
‫انقدر ثروتمند که ‫تونست پدرم رو بذاره
‫طبقه همکف.
‫انقدر ثروتمند که، ‫هر وقت دلش می‌خواست،
‫می‌تونست تو راهرو قدم بزنه...
‫و مادرم رو تماشا کنه.
‫فقط به‌خاطر اینکه یه نفر متحدته
‫دلیل نمی‌شه ‫که طرفِ تو باشه.
‫شما هرمان گورینگ رو ‫«خیال‌پرداز» دیدید؟
‫من اینطور ندیدمش، آزمایش این رو نشون داد.
‫خب، نظر دوم ‫واسه همینه دیگه.
‫که...
‫...ما رو می‌رسونه به رودلف هس.
‫من مایلم ‫که باور کنم
‫فراموشیش واقعیه.
‫منظورتون اون قسمتیه که ‫یادش میره نازی بوده؟
‫بسیار خب. ببینید دکتر کلی،
‫من اینجا نیستم ‫که پا تو کفش شما بکنم، باشه؟
‫تحقیقاتم رو به اشتراک می‌ذارم. ‫با هم می‌نویسیم.
‫با هم چی رو می‌نویسیم؟
‫لازم نیست ‫با من موش و گربه بازی کنید.
‫جفت‌مون به یه دلیل اینجاییم.
‫حالا، دوتا کتاب ‫در مورد فرماندهی عالی نازی،
‫این بازار فروش رو خراب می‌کنه.
‫من می‌گم با هم بنویسیمش.
‫موفق باشید ‫با آزمایشات‌تون.
‫دکتر.
‫خیلی ممنون.
بفرمایید تو
‫غافلگیر شد؟
‫شد، مبهوت موند.
‫این ترفند رو یادم بده.
‫- سکه پشت گوش؟ ‫- آره، آره.
‫این ترفند رو یادم بده، ‫تا منم بتونم مبهوتش کنم.
‫من سکه‌ی نقره‌م رو دادم
‫به دخترتون.
‫ساده‌ترین ترفندِ دنیاست.
‫جواب میده چون، می‌دونید، ‫مردم دوست دارن باور کنن.
‫خب، دلار رو می‌گیرید بالا، ‫و می‌گید،
‫«هی، رفقا!
‫«این یه سکه نقره‌ی ‫معمولی و ساده‌ست.»
‫بعد می‌ذاریدش ‫توی اون یکی دست‌تون. خب؟
‫روش تمرکز می‌کنید.
‫ولی در واقع، همین‌جاست.
‫کف دست راست‌تون مخفیش می‌کنید.
‫- کف دست. ‫- آره.
‫بین این دوتا انگشت
‫نگه‌ش می‌دارید...
‫...و کف دست‌تون رو ‫دورِش حلقه می‌کنید،
‫ولی روی دست چپ‌تون تمرکز می‌کنید.
‫و سکه رو اون تو حس می‌کنید، ‫سنگینیش رو. درسته؟
‫و اگه خودتون باورش کنید، ‫اون‌وقت اون‌ها هم باورش می‌کنن.
‫و بعدش، فقط، خب، ‫دست می‌برید پشت گوش...
‫اجی مجی لاترجی!
‫«اجی مجی» چیه؟
‫کلمات جادوییه.
‫به وهم و خیال...
‫...وزن کیهانی میده.
‫و همیشه ‫باید «اجی مجی» باشه؟
‫نه، نه. هر چیزی می‌تونه باشه.
‫می‌تونه «پرستو» باشه.
‫فکر کنم «اجی مجی» رو ترجیح میدم.
‫خب، پدرتون بود ‫که این ترفند رو یادتون داد؟
‫پدرم؟ نه.
‫جوری می‌گید ‫انگار غیرقابل تصوره.
‫آره، پدر من راضی بود
‫که کار خودش رو بکنه و ‫اخلاق خوش نشون بده.
‫مردی بود ‫بدونِ هیچ دستاوردی.
‫ولی تو باور داری...
‫سرنوشتت چیز بیشتریه.
‫می‌خوای به عنوان ‫یه مرد بزرگ شناخته بشی.
‫بله.
‫و من بلیتِ تو هستم.
‫تو به آمریکا برمی‌گردی
‫به عنوان محقق بزرگِ نازی‌ها،
‫و من یه ترفند دارم ‫برای تحت تأثیر قرار دادن دخترم
‫وقتی این دادگاه تموم بشه.
‫دیگه من رو با خودت نمی‌بری پیشش.
‫نمی‌خواستم ‫این وقت شب مزاحمت بشم.
‫خیلی بدون من می‌بینیش.
‫داری چی کار می‌کنی، دکتر؟
‫سعی می‌کنم یه چیزی یاد بگیرم.
‫مطمئنی قضیه هنوز همینه؟
‫شب به‌خیر، هاوی.
‫چطوری می‌خوای ‫از خودت دفاع کنی، هرمان؟
‫- دوست نداری بدونی؟ ‫- جدی می‌گم.
‫آیا ما دوستیم، دکتر؟
‫فکر می‌کنم این کلمه واسه چیزی که ما هستیم ‫یه‌کم زیادی ساده‌ست.
‫ولی داری این رو...
‫به عنوان یه دوست می‌پرسی؟
‫بله.
‫فردا ‫وقتی وارد جایگاه دفاع بشم،
‫یه بیانیه می‌خونم.
‫قراره بگم
‫که تمام مسئولیت اعمالم رو ‫بر عهده می‌گیرم.
‫با این حال، امتناع می‌کنم،
‫از پذیرفتن مسئولیت ‫اعمالی که توسط دیگران انجام شده
‫که من ازشون بی‌خبر بودم،
‫و تأییدشون نمی‌کردم.
‫کاری که کردم...
‫برای کشورم کردم.
‫به من بگو تو واسه کشور خودت ‫همین کار رو نمی‌کردی.
‫بهم گفتن ‫می‌تونم اینجا پیدات کنم.
‫هفت ساعت دیگه...
‫کل دنیا قراره روی این اتاق ‫متمرکز بشه.
‫همینه.
‫این همه‌چیزه.
‫این بیانیه‌ایه
‫که گورینگ برنامه داره فردا بخونه.
‫ممنون.
پابرجا باشید
...ما کسانی هستیم که
‫[آرام‌بخش]
.به سرزمین پدری خدمت کردیم
نه بیشتر و نه کمتر
‫خبردار!
‫بریم.
و تو درست کنار من می‌شینی
‫دارن میان!
‫یا خدا!
!برای آلمان قوی باشید
‫همه برخیزید!
‫با اجازه قضات محترم...
‫امتیازِ افتتاحِ اولین دادگاه در تاریخ
‫برای جنایات علیه صلحِ جهانی
‫مسئولیت سنگینی را تحمیل می‌کند.
‫خطاهایی که ما به دنبال ‫محکوم کردن و مجازاتشان هستیم
‫چنان حساب‌شده...
‫...چنان بدخیم،
‫و چنان ویرانگر بوده‌اند
‫که تمدن نمی‌تواند ‫نادیده گرفتنشان را تحمل کند،
‫چرا که ما از تکرار آن‌ها ‫جان سالم به در نخواهیم برد.
‫در جایگاه متهمین ‫بیست و اندی مردِ درهم‌شکسته نشسته‌اند.
‫ما نشان خواهیم داد که آن‌ها ‫نمادهای زنده‌ی نفرت نژادی،
‫تروریسم و خشونت،
‫و تکبر و بی‌رحمیِ قدرت هستند.
‫تمدن ‫نمی‌تواند هیچ سازشی را بپذیرد
‫با برخورد مبهم یا غیرقاطع،
‫با مردانی که این نیروها
‫اکنون به شکلی متزلزل در آن‌ها زنده‌اند.
‫جنگ‌ها دیگر محلی نیستند.
‫تمام جنگ‌های مدرن ‫در نهایت تبدیل به جنگ‌های جهانی می‌شوند.
‫و هیچ‌کدام از ملت‌های بزرگ ‫نمی‌توانند بیرون بمانند.
‫اما گام نهایی ‫در اجتناب از جنگ‌های دوره‌ای
‫در سیستمِ بی‌قانونیِ بین‌المللی
‫این است که دولتمردان را ‫در برابر قانون پاسخگو کنیم!
‫و بگذارید روشن کنم
‫که اگرچه این قانون ‫ابتدا
‫علیه متجاوزان آلمانی اعمال می‌شود،
‫اما باید تجاوز ‫توسط هر ملت دیگری را هم محکوم کند
‫از جمله کسانی که ‫اکنون اینجا در جایگاه قضاوت نشسته‌اند.
‫ما قادر خواهیم بود ‫بساط استبداد داخلی
‫و خشونت و تجاوز
‫توسط صاحبان قدرت ‫علیه حقوق...
‫مردم خودشان را برچینیم...
‫تنها زمانی که تمام انسان‌ها را
‫در برابر قانون پاسخگو کنیم.
‫هرمان گورینگ.
‫متهمان ‫باید اعلام کنند که گناهکار
‫یا بی‌گناه هستند ‫در برابر اتهامات وارده.
‫آن‌ها به نوبت،
‫به نقطه‌ای در جایگاه ‫روبه‌روی میکروفون خواهند رفت.
‫من هرمان ویلهلم گورینگ هستم.
‫من امروز ‫در پیشگاه دادگاه ایستاده‌ام...
‫...و جهان...
‫...و عهد می‌بندم ‫که فقط حقیقت را...
‫دیوان ‫به این تصمیم رسیده است
‫که متهمان ‫حق ندارند
‫بیانیه‌ای صادر کنند.
‫به آن‌ها اجازه داده خواهد شد ‫که خطاب به دادگاه صحبت کنند
‫پیش از صدور حکم.
‫به عنوان رایش‌مارشالِ آلمان...
‫شما اینجا ‫رایش‌مارشال نیستید.
‫شما فقط هرمان گورینگ هستید، ‫یک زندانی.
‫اعلام می‌کنید گناهکارید ‫یا بی‌گناه؟
بی‌گناه
‫اِمی!
‫اِدا!
‫اِمی!
‫چی شد؟ چی شد؟ ‫کجان؟
‫چی؟ ‫کجان؟
‫- بردنشون! ‫- کی؟
‫آمریکایی‌ها!
‫اِمی!
‫اِمی! اِدا!
‫اِمی. اِدا.
‫اِمی! اِمی گورینگ!
‫بله؟
‫یه لطفی بهم بکن.
‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫ممنون. بهش نیاز دارم.
‫اون‌ها امی گورینگ رو ‫دستگیر کردن
‫به جرمِ همدستی ‫در سرقت‌های هنری همسرش.
‫بچه میره پیش راهبه‌ها. ‫ملاقات ممنوع.
‫اون‌ها زن و بچه‌ن.
‫آره.
‫قربان، ما قرار بود ‫بهتر از این باشیم.
‫از دست من خارجه!
‫و خواهش می‌کنم.
‫راستی،
‫از کجا می‌دونستی ‫کجا قایم شده؟
‫اِدا بازم برات ساز زد؟
‫آره.
‫خیلی با استعداده.
‫از تو خوشش میاد.
‫نامه‌هاشون رو داری؟
‫نه.
‫نامه‌ای نیست، متأسفانه.
‫نه؟
‫دفعه بعد.
‫و اینم دکتر جدیدِ منه.
‫داشتیم در مورد ‫خانواده‌م حرف می‌زدیم.
‫بله. خب، متأسف شدم ‫که اون خبر رو شنیدم.
‫کدوم خبر؟
‫دستگیریشون.
‫همسر و دخترتون پنج روز پیش ‫دستگیر شدن.
‫بهتون نگفت؟
‫هی.
‫هی! اون چه غلطی بود کردی؟
‫اون من بودم ‫که با بیمارم صادق بودم،
‫چیزی که تو هم ‫باید بعضی‌ وقت‌ها امتحان کنی.
‫تو نابودش کردی اون تو.
‫خب که چی؟
‫مشکلت چیه؟
‫چت شده تو؟
‫- هی، بس کنید! ‫- هی، بس کنید!
‫ای بابا.
‫شما متخصصان ‫سلامت روان هستید!
‫محض رضای خدا!
‫دکتر گیلبرت، می‌خواید من
‫دکتر کلی رو بازداشت کنم؟
‫- نه قربان. ‫- پس از
‫دفترِ لعنتی من گم‌شید بیرون!
‫سینماست.
‫همه برخیزید!
‫با اجازه دادگاه،
‫دادستانی اکنون می‌خواهد ‫به عنوان مدرک
‫فیلم زیر را ارائه دهد.
‫تصاویری که قرار است ببینید
‫پیش از این هرگز ‫در انظار عمومی نمایش داده نشده‌اند.
‫این فیلم باید توضیح مختصری ‫ارائه دهد
‫که کلمات ‫«اردوگاه کار اجباری» چه معنایی داشتند.
‫[اردوگاه‌های کار اجباری نازی]
‫این‌ها مکان‌های
‫بزرگترین اردوگاه‌های کار اجباری ‫و زندان‌هایی هستند
‫که در سراسر آلمان ‫و اروپای اشغالی
‫تحت رژیم نازی دایر بودند.
‫[اردوگاه کار اجباری اوردروف]
‫لشکر زرهی چهارم ‫ارتش سوم ژنرال پاتون
‫این اردوگاه را ‫در اوایل آوریل آزاد کرد.
‫آن‌ها انبار چوبی را می‌بینند
‫جایی که اجساد پوشیده از آهک ‫لایه‌لایه روی هم انباشته شده‌اند
‫و بوی تعفن غیرقابل تحمل است.
‫اردوگاه کار اجباری در نوردهاوزن
‫توسط لشکر زرهی سوم،
‫ارتش اول آزاد شد.
‫حداقل 3000 ‫زندانی سیاسی اینجا کشته شدند
‫به دستان بی‌رحم ‫نیروهای اس‌اس
‫و جنایتکاران آلمانیِ عفو شده
‫که نگهبان اردوگاه بودند.
‫نوردهاوزن ‫یک انبار بوده
‫برای بردگانی که ‫برای کار نامناسب تشخیص داده می‌شدند
‫در کارخانه‌های زیرزمینیِ بمب‌های وی
‫و در دیگر اردوگاه‌ها ‫و کارخانه‌های آلمان.
‫در میان اجساد، ‫اسکلت‌های انسانی وجود دارد
‫که برای حرکت کردن خیلی ضعیف‌اند.
‫مردان گردان‌های پزشکی ما ‫دو شبانه روز کار کردند
‫زخم‌ها را پانسمان کردند ‫و دارو دادند.
‫اما برای موارد پیشرفته ‫گرسنگی و سل،
‫اغلب هیچ درمانی وجود نداشت.
‫بازماندگان در حال تخلیه دیده می‌شوند
‫برای درمان ‫در بیمارستان‌های متفقین.
‫من ستوان یکم ‫جک اچ. تیلور، نیروی دریایی آمریکا هستم،
‫از هالیوود، کالیفرنیا.
‫باور کنید یا نه، ‫این اولین باریه
‫که من توی فیلم هستم.
‫من اول دسامبر اسیر شدم.
‫من رو بردن به این ‫اردوگاه کار ماوتهاوزن،
‫یک اردوگاه مرگ،
‫جایی که به ما گرسنگی می‌دادن ‫و... و کتک می‌خوردیم و کشته می‌شدیم.
‫خوشبختانه، ‫نوبت من نرسیده بود.
‫اونجا...
‫به چند روش ‫اعدام می‌کنن؟
‫پنج یا شش روش.
‫با گاز، ‫با شلیک، با کتک زدن.
‫یعنی، کتک زدن با چماق.
‫با سرما دادن.
‫یعنی، ‫ایستادن بیرون توی برف
‫به‌صورت برهنه برای 48 ساعت
‫و ریختن آب سرد ‫روی اون‌ها
‫در وسط زمستان.
‫گرسنگی.
‫سگ‌ها.
‫و هل دادن از بالای ‫یه صخره 30 متری.
‫همه این‌ها واقعی‌ست، ‫دیده شده،
‫و اکنون ضبط می‌شود.
[اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد]
‫ملیت‌ها و ‫شماره‌های زندان خالکوبی شده‌اند
‫بر روی شکمِ زندانیان.
‫در گزارش رسمی،
‫اردوگاه بوخن‌والد، ‫کارخانه مرگ نامیده شده است.
‫اجساد انباشته شده ‫یکی روی دیگری
‫پیدا شدند ‫در بیرون کوره آدم‌سوزی.
‫یک کارخانه دفع جسد.
‫در داخل، کوره‌هایی هستند ‫که به کوره آدم‌سوزی
‫حداکثر ظرفیت دفعِ...
‫حدود 400 جسد ‫در هر 10 ساعت روز را می‌دادند.
‫داخائو، نزدیک مونیخ،
‫یکی از قدیمی‌ترین ‫اردوگاه‌های زندان نازی.
‫این چیزی است که نیروهای آزادی‌بخش ‫در داخل ساختمان‌ها یافتند.
‫لباس‌های زندانیانی ‫که در ردیف‌های منظم آویزان شده بود
‫کسانی که در یک اتاق گاز مرگبار ‫خفه شده بودند.
‫آن‌ها را متقاعد کرده بودند ‫که لباس‌هایشان را در بیاورند
‫به بهانه ‫دوش گرفتن،
‫که برای آن حوله ‫و صابون فراهم شده بود.
[اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن]
‫شرایط بهداشتی ‫چنان وحشتناک بود
‫که تجهیزات سنگین ‫باید آورده می‌شد
‫برای سرعت بخشیدن به کارِ پاکسازی.
‫این برگن-بلزن بود.
‫چطور ممکنه؟
‫چیزی که همین الان دیدم.
‫چطور ممکنه؟
‫هیملر.
‫هیملر ‫مرد شماره دو نبود.
‫تو بودی.
‫‏1200 تا اردوگاه؟
‫نه. من قراره ‫چی رو باور کنم،
‫که تو نمی‌دونستی؟
‫هر کسی می‌تونه یه جنایت رو صحنه‌سازی کنه.
‫پس، داری می‌گی ‫اون فیلم ساختگی بود.
‫دفاعت همینه؟
‫می‌خوای چی بگم؟
‫نظرت در مورد حقیقت چیه برای یه بار؟
‫چرا؟
‫که بتونی بدوی و به جکسون بگی؟
‫دوست من،
‫ریاکاریِ تو خیره‌کننده‌ست.
‫ریاکاری من؟
‫فکر می‌کنی گلوله‌ها و بمب‌های آمریکایی ‫آدم نمی‌کشن؟
‫شما 150 هزار ژاپنی رو ‫با فشار یه دکمه بخار می‌کنید،
‫و به خودتون اجازه میدید ‫در جایگاه قضاوت بایستید
‫علیه من برای جنایات جنگی؟
‫ما کاملاً حق داشتیم ‫از خودمون دفاع کنیم.
‫چطوری از خودتون دفاع می‌کنید ‫توی خاکِ یکی دیگه؟
‫یه تفاوتی هست ‫بین بمباران کارخانه‌های جنگی توسط ما
‫و مردن غیرنظامی‌ها ‫به عنوان تلفات جانبی،
‫و اینکه شما ‫‏1200 تا کشتارگاه انسانی بسازید
‫که طراحی شده برای نابودیِ یک نژاد کامل،
‫و تو این رو می‌دونی!
‫فکر می‌کنی جنگ چیه؟
‫چیزی که امروز دیدم نیست.
‫فکر می‌کنی روس‌ها ‫با اسرای جنگی آلمانی چی کار می‌کنن؟
‫تو آزادیت رو داری، ‫و من زندانی‌ام
‫چون شما بردید، و ما باختیم.
‫نه به‌خاطر اینکه ‫شما از نظر اخلاقی برترید!
‫این دادگاه 15 سال دیگه ‫یه مضحکه می‌شه.
‫به فاتحان بزرگ ‫به چشم قاتل نگاه نمی‌شه.
‫چنگیز خان، ‫اسکندر کبیر...
‫تو اسکندر کبیر نیستی!
‫تو یه مرد چاق توی یه سلولی.
‫و تو می‌دونستی.
هوم
‫من اشتباه کردم.
‫سرنوشت تو چیز بیشتری نیست.
‫فکر می‌کنم، ‫زندگی غمگینی خواهی داشت.
‫همه‌چیز ‫تحت سایه‌ی این قرار می‌گیره،
‫زمانی که با من گذروندی.
‫تو کتاب‌هات رو می‌نویسی، ‫سعی می‌کنی دوباره زنده‌ش کنی.
‫تنها لحظه‌ای در زندگیت
‫که واقعاً ‫در کنار عظمت ایستادی.
‫فکر می‌کنی مرد بزرگی هستی؟
‫فکر می‌کنی میراثت همینه؟
‫حداقل ‫من یه میراثی خواهم داشت.
‫تو هیچ اثری ‫روی این دنیا نخواهی گذاشت.
‫من خودِ کتابم!
‫تو صرفاً یه پاورقی هستی.
‫اون‌ها می‌کشنت.
‫اون‌ها از گردن
‫دارت می‌زنن ‫تا وقتی که خودت رو خیس کنی...
‫و بمیری.
‫همسرت بیوه می‌شه.
‫دخترت یتیم می‌شه.
‫و تو خودت این کار رو ‫با خودت کردی.
‫می‌دونم کی هستی.
‫چطور آدمیه؟
‫دلت نمی‌خواد بدونی.
‫جکسون پس‌فردا می‌برتش ‫روی جایگاه.
‫جکسون قراره نابود بشه.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫چون گورینگ براش آماده‌ست.
‫اون واسه همه‌مون آماده بود.
‫چرا ‫همه‌چیز رو بهم نمی‌گی؟
‫به این نگاه کن. [دکتر زندان همه چیز را گفت]
‫مکالمات خصوصی شما ‫با هرمان گورینگ
‫تیترِ صفحه اول شده.
‫- قربان، من... ‫- کارت تمومه.
‫من حکم انتقالت رو ‫امروز صبح امضا کردم.
‫قراره فرستاده بشی ‫به آمریکا
‫و اونجا از خدمت مرخص می‌شی.
این آخرین باری بود که
آبروی من و این اداره رو می‌بری
‫متأسفم، سرهنگ.
‫حقتون بهتر از این بود.
‫بله، بود.
‫و محض اطلاع،
‫ما داریم همسر و دختر گورینگ رو ‫آزاد می‌کنیم.
‫حق با تو بود. ‫ما بهتر از این حرف‌هاییم.
‫- ممنون، قربان. ‫- قطارت ساعت پنجه.
‫بد برداشت نکن، ‫ولی دلم نمی‌خواد دیگه هیچوقت ببینمت.
‫اومدی خداحافظی کنی؟
‫واقعاً جدی گفتی وقتی گفتی ‫جکسون هیچ شانسی نداره؟
‫البته
‫همه‌ش فقط یه نمایش بزرگه ‫واسه دوربین‌ها، همین.
‫پس، مهم نیست ‫فردا چی می‌شه.
‫اگه گورینگ جکسون رو شکست بده، ‫بذار بده.
‫آره، من این رو باور نمی‌کنم.
‫خودت هم باور نداری.
‫تو بیشتر از هر کسی روی زمین ‫در موردش می‌دونی.
‫آره، درسته. می‌دونم.
‫من هزاران ساعت رو ‫باهاش گذروندم.
‫صدها آزمایش گرفتم.
‫می‌دونی چی ‫اون رو از ما متمایز می‌کنه؟
‫هیچی.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫چون من یکی از اون‌هام.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫من آلمانی‌ام، دکتر.
‫من توی مونیخ بزرگ شدم.
‫تو توی دیترویت بزرگ شدی. ‫گفتی مادرت آلمانی حرف می‌زد.
‫می‌زد. پدرم هم همینطور.
‫چون من اینجا بزرگ شدم.
‫تو یه سرباز آمریکایی هستی.
‫چرا از اونجا رفتی؟
‫فکر می‌کنی چرا؟
‫تو یهودی هستی.
‫می‌دونی، با موهای بلوند ‫و چشم‌های آبی،
‫خیلی اذیتم نمی‌کردن.
‫پدرم یه وطن‌پرست بود
‫که توی جنگ جهانی اول ‫برای آلمان جنگیده بود.
‫ما عاشق این کشور بودیم.
‫نهایتاً، فهمید ‫که باید بریم.
‫چطوری انجامش دادید؟
‫مشکل ‫گرفتن ویزای سفر بود.
‫کشورهای دیگه ‫ما رو قبول نمی‌کردن.
‫پدرم یه پسرعمو توی نیویورک داشت ‫که کمک کرد.
‫بالأخره ویزای خروج‌مون رو ‫سال 1940 گرفتیم.
‫ولی فقط پول کافی داشتیم ‫واسه یه بلیت خروج.
‫خواهر کوچیکم مارگو...
‫اون فقط 11 سالش بود، پس،
‫پدر و مادرم نمی‌خواستن ‫تنها سفر کنه.
‫پس من رو فرستادن.
‫پسر، کل مسیر رو ‫دریازده بودم.
‫وقتی رسیدم، ‫پیش پسرعموم موندم.
‫و نازی‌ها به هلند حمله کردن.
‫خانواده‌م هیچوقت نیومدن.
‫اون موقع بود که رفتم دیترویت.
‫یه کار به عنوان شاگرد ‫توی کارخونه‌ی ابزارسازی گرفتم.
‫انگلیسی رو با گوش دادن ‫به گزارش بیسبال توی رادیو یاد گرفتم.
‫وقتی جنگ پرل هاربر اتفاق افتاد...
‫من نفر اول بودم
‫دمِ دفتر گزینش ‫واسه ثبت نام.
‫می‌دونی چی گفتن؟
‫نمی‌تونستن من رو بگیرن
‫چون شهروندِ آمریکا نبودم.
‫باید صبر می‌کردم تا مشمول بشم.
‫پس صبر کردم.
‫صبر کردم، و صبر کردم،
‫و صندوق پست رو هر روز چک می‌کردم ‫برای دو سال.
‫‏6 ژوئن 1944...
‫توی ساحل اوماها در «روز دی» پیاده شدم. (حمله‌ی متفقین)
‫چهار سال قبلش...
‫من این کشور رو ترک کردم
‫ترسیده و تنها ‫در نیمه شب.
‫ولی با یه ارتشِ لعنتی برگشتم.
‫مارگو رو پیدا کردم.
‫توی سوئیسه.
‫الان 16 سالشه. ‫داره با اقوام زندگی می‌کنه.
‫حالش خوبه.
‫جون سالم به در برد.
‫و پدر و مادرت؟
‫سوابق نشون میده که پدر و مادرم ‫وارد آشویتس شدن،
‫‏12 آگوست 1942.
‫اردوگاه آزاد شد ‫‏27 ژانویه 1945.
‫هیچ اثری ازشون نیست.
‫نازی‌ها یه اسم داشتن ‫واسه کاری که با ما کردن.
‫«راه‌حل نهایی.»
‫انگار ما...
‫فقط یه جور معمای آزاردهنده بودیم
‫که بالأخره فهمیده بودن ‫چطوری حلش کنن.
‫خیلی متأسفم، هاوی.
‫من می‌خوام به اشترایشر بگم.
‫می‌خوام بهش بگم.
‫درست قبل از اینکه ‫طناب رو بندازن دور گردنش،
‫من می‌خوام ‫به اون آشغال بگم
‫که داشته به یه یهودی اعتماد می‌کرده.
‫می‌گی مهم نیست ‫فردا چی می‌شه.
‫مهمه.
‫بیشتر از اون چیزی که بدونی.
‫واسه من مهمه.
‫واسه خانواده‌م.
‫واسه کل آلمان.
‫گورینگ باید سقوط کنه.
‫اگه فکر می‌کنی ‫اون قراره جکسون رو شکست بده...
‫دکتر، خواهش می‌کنم فقط ‫یه کاری بکن.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونی؟
‫من فقط یه روانپزشکم.
‫می‌خوای بدونی ‫چرا اینجا اتفاق افتاد؟
‫چون مردم اجازه دادن اتفاق بیفته.
‫چون تا وقتی که خیلی دیر شده بود ‫جلوش نایستادن.
‫سفر بی‌خطری به خونه داشته باشی، دکتر.
‫بله قربان. البته.
‫نه. من... ‫من کاملاً درک می‌کنم.
‫ممنونم.
‫عجب شانسی.
‫ترومن همین الان ‫«فردریک وینسون» رو نامزد کرد
‫برای ریاست دیوان عالی.
‫من که اون شغل رو ‫نمی‌خواستم.
‫کی می‌خواست؟
‫بزن بریم.
‫دارید وارد تله می‌شید.
‫دکتر کلی، ‫من تحت این تصور بودم
‫که شما مرخص شدید.
‫بردن گورینگ روی جایگاه ‫بهش هر چی که می‌خواد رو میده.
‫واسه همینه که در وهله اول ‫تسلیم شد.
‫آخرین شانسش برای رستگار کردن ‫«رایش» در صحنه جهانی.
‫بعد از چیزی که امروز صبح ‫توی روزنامه خوندم،
‫فکر نمی‌کنم ‫دیگه نظرتون برام مهم باشه.
‫- نمی‌تونید شکستش بدید! ‫- نگهبان‌ها!
‫بدون کمک نه.
‫این تمام چیزی‌ـه ‫که ازش دارم.
‫پرونده‌های خصوصی، ‫مکالمات ثبت نشده.
‫من بیشتر از هر کسی روی زمین ‫این مرد رو می‌شناسم
‫و همه‌ش این توئه.
‫چرا این‌ها رو داری؟
‫می‌خواستم کتاب بنویسم.
‫واسه خودم کسی بشم، آره.
‫عیبی نداره.
‫خب، واقعاً فکر می‌کنی ‫نمی‌تونم شکستش بدم؟
‫صادقانه؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونید، ‫من قرار بود رئیس دیوان عالی بشم.
‫حالا شانس بیارم ‫اگه یه جایگاه
‫توی دادگاه برام مونده باشه ‫وقتی برگردم.
‫از شش ساعت پیش، ‫من از ارتش مرخص شدم.
‫دیگه کاری برامون نمونده ‫که بکنیم قربان.
‫بهتره بریم کار جنگ رو تموم کنیم.
‫ترفندش اینه که از غرورش ‫علیه خودش استفاده کنید.
‫اون رایش‌مارشاله.
‫و رایش‌مارشال هیچوقت اشتباه نمی‌کنه.
‫نمی‌تونه بکنه.
‫هر تصمیمی ‫که اون رو به این جایگاه رسونده
‫باید تصمیم درست باشه.
‫پس، هر چقدر هم که نخواد ‫در مورد اردوگاه‌ها حرف بزنه
‫و اس‌اس ‫و راه‌حل نهایی،
‫می‌تونید مجبورش کنید مسئولیتش رو به عهده بگیره
‫کلی راست می‌گه.
‫کاری کنید اعتراف کنه ‫که اون دستورها رو امضا کرده،
‫و اون‌وقت گیرش انداختید.
‫گیرش می‌اندازم.
‫امروز روز توئه.
‫تو آماده‌ای.
‫گروهبان، داگ کلی ‫هنوز اینجا چی کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم قربان.
‫همه برخیزید!
‫قاضی جکسون، آماده‌اید؟
‫دادستانی اکنون ‫هرمان گورینگ را به جایگاه فرا می‌خواند.
‫جهت ثبت در پرونده، ‫آیا هیچ شکی در ذهن شما وجود دارد
‫که آدولف هیتلر مُرده؟
‫هیچ شکی ندارم.
‫پس، آگاه هستید که این ‫شما رو تنها فرد زنده می‌کنه
‫که می‌تونه برای ما
‫اهداف واقعیِ حزب نازی
‫و عملکرد درونیِ رهبریِ اون رو تشریح کنه؟
‫من کاملاً ‫به این آگاهم، بله.
‫حزب شما، ‫از همان ابتدا،
‫قصد داشت ‫جمهوری وایمار رو سرنگون کنه؟
‫این قصدِ قاطع ما بود.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫و به محض رسیدن به قدرت،
‫شما بلافاصله
‫دولت پارلمانی رو ‫در آلمان منحل کردید؟
‫ما متوجه شدیم ‫که دیگه ضروری نیست.
‫آیا به این دلیل بود که باور داشتید
‫مردم لایقِ خودگردانی نیستند؟
‫ما توسط مردم انتخاب شدیم ‫و حکمِ تغییر دریافت کردیم.
‫سیستمی ‫که پیش از اون وجود داشت
‫آلمان رو ‫به مرز نابودی کشونده بود.
‫رئیس جمهور خودتون، روزولت، گفت:
‫«مردمانی خاص ‫در اروپا هستند
‫«که دموکراسی را رها کرده‌اند
‫«نه به این خاطر ‫که آرزوی آن را نداشتند،
‫«بلکه به این خاطر که ‫دموکراسی مردانی را بار آورده بود
‫«که بیش از حد ضعیف بودند.»
‫برو سراغ جنایات جنگی.
‫بعد از اینکه به قدرت رسیدید،
‫ضروری دانستید ‫که سرکوب کنید
‫تمام احزاب مخالف رو، صحیحه؟
‫ما ضروری دانستیم
‫که دیگه اجازه مخالفت ندیم، بله.
‫و همچنین بلافاصله ضروری دانستید
‫که اردوگاه‌های کار اجباری رو تأسیس کنید؟
‫اردوگاه‌ها برپا شدند
‫به عنوان یک اقدام ‫علیه‌کمونیست‌ها
‫و خشونتِ آن‌ها.
‫بنابراین، ضروری بود ‫که اردوگاهی برای آن‌ها بنا کنیم.
‫یک، دو یا سه اردوگاه، ‫چیزی شبیه این.
‫شما همچنین ‫باید گروه‌های خاصی می‌داشتید
‫تا دستورات رو اجرا کنند و اگر لازم شد ‫برای شما بجنگند، درسته؟
‫گروه‌های خاص؟
‫خب، برای مثال، اگه می‌خواستید ‫افراد خاصی کشته بشن،
‫باید سازمانی می‌داشتید
‫که اون‌ها رو بکشه.
‫بله، آلمان این سطح از ‫پلیس سیاسی رو داشت
‫همونطور که ‫توی هر کشور دیگه‌ای پیدا می‌شه.
‫و اس‌آ و اس‌اس
‫سازمان‌هایی بودند ‫که این دستورات را اجرا می‌کردند
‫و با مردم برخورد می‌کردند
‫در سطح فیزیکی، ‫اینطور نبود؟
‫اس‌آ هرگز دستوری دریافت نکرد ‫برای کشتنِ کسی.
‫اس‌اس هم همینطور. ‫نه در زمانِ من.
‫از یه جایی به بعد، ‫من نفوذی روی اون نداشتم.
‫خب، اس‌اس ‫دستگیری‌ها رو انجام می‌داد.
‫اون‌ها مسئولیت ‫حمل و نقلِ آدم‌ها رو داشتن
‫به اردوگاه‌های کار اجباری.
‫آیا نمی‌تونید زمانی رو به یاد بیارید
‫که اس‌اس شروع کرد ‫به انجام وظیفه‌ی
‫عمل کردن به عنوانِ جلادِ حزب نازی؟
‫بسیار مشکل خواهد بود ‫برای من
‫که برای یک خارجی توضیح بدم
‫کجا اس‌اس ‫یا کجا گشتاپو
‫ممکنه فعال باشه یا نباشه.
‫سعی کنید.
‫خب، شاید، وقتی پلیس ‫بیشتر و بیشتر افتاد
‫به دست هیملر،
‫انتظارات تغییر کرد.
‫و البته، کاملاً مشخصه ‫که برخی واحدهای اس‌اس
‫از اردوگاه‌ها نگهبانی می‌کردند، ‫و بعداً،
‫برخی وظایف پلیسی رو انجام دادند.
‫و وظایف دیگری رو انجام دادند ‫در اردوگاه‌ها؟
‫به چه وظایفی اشاره می‌کنید؟
‫آن‌ها تمام وظایفِ اردوگاه‌ها رو
‫انجام می‌دادند، مگه نه؟
‫اگر یک واحد اس‌اس ‫از اردوگاه نگهبانی می‌کرده
‫و یک رهبر اس‌اس ‫فرمانده اردوگاه بوده،
‫پس منطقیه که فرض کنیم
‫آن‌ها تمام وظایفِ اردوگاه رو
‫انجام می‌دادند.
‫خاکش کن.
‫شما گفتید که می‌خواستید ‫یک دولت آلمان قدرتمند بسازید
‫تا بر شرایط پیمان ورسای غلبه کنید، ‫درسته؟
‫ما یک دولت آلمان قدرتمند می‌خواستیم، ‫صرف نظر از ورسای.
‫اولین کشوری که توسط آلمان جذب شد ‫اتریش بود
‫اما بخشی از آلمان نبود
‫قبل از جنگ جهانی اول
‫و از آلمان گرفته نشده بود
‫توسط پیمان ورسای، ‫درسته؟
‫این کاملاً ‫درست نیست، خیر.
‫دومین سرزمینی که توسط آلمان گرفته شد ‫بوهمیا بود،
‫سپس موراویا، ‫و بعد اسلواکی.
‫این‌ها از آلمان گرفته نشده بودند
‫توسط پیمان ورسای
‫و بخشی از آلمان هم نبودند
‫قبل از جنگ جهانی اول، ‫بودند؟
‫این بخش‌های قلمروی چک
‫بخشی از رایشِ آلمانِ کوچکتر نبودند
‫در زمانِ پیمان ورسای.
‫با این حال، سابقاً،
‫متحد شده بودند ‫با رایش آلمان...
‫برای صدها سال.
‫شما هنوز ‫به سوال من جواب ندادید.
‫من به سوال شما ‫جواب دادم.
‫اگه حقایق به مذاقتون خوش نمیاد، ‫کاری از دست من برنمیاد.
‫نمی‌تونید جواب بدید با ‫«بله» یا «خیر»؟
‫شاید زمان برای شما ‫اونقدر معنی نداشته باشه
‫که برای بقیه ما داره.
‫آقای قاضی، دیوان فکر می‌کند ‫شاهد باید اجازه داشته باشد
‫توضیحاتی را که درست می‌داند ‫ارائه دهد.
‫من اطمینان دارم که ‫دادگاه بی‌خبر نیست
‫که بیرون از این سالن دادگاه
‫یک مسئله اجتماعی بزرگ وجود داره ‫در مورد احیای نازیسم،
‫و اینکه یکی از اهداف
‫متهم گورینگ
‫تشویق ‫و جاودانه کردنِ اونه
‫از طریق تبلیغات در این دادگاهی ‫که اکنون در جریانه.
‫- آقای قاضی... ‫- این شاهد اتخاذ کرده
‫در جایگاه شهود ‫و جایگاه متهمین
‫یک نگرش متکبرانه ‫و تحقیرآمیز
‫نسبت به این دیوان
‫که داره به اون فرصتِ یک محاکمه رو می‌ده،
‫چیزی که اون هرگز ‫به هیچ موجود زنده‌ای نداد!
‫حکم پابرچاست، آقای قاضی.
‫من باید، البته،
‫در برابر حکم دیوان ‫سر تعظیم فرود بیاورم،
‫و فقط درخواست می‌کنم ‫که شاهد
‫راهی پیدا کنه ‫که پاسخ‌هاش مختصر باشند.
‫ممکنه لطفاً ‫سوال رو تکرار کنید؟
‫اون‌ها از شما گرفته نشده بودند
‫توسط پیمان ورسای،
‫- درسته؟ ‫- البته،
‫اتریش توسط ‫پیمان ورسای گرفته شد،
‫سودتنلند هم همینطور. (نامی آلمانی برای مناطق غربی چکسلواکی)
‫چرا که هر دوی این سرزمین‌ها ‫سرزمین‌های آلمانی می‌بودند
‫از طریق حق ساده‌ی مردم
‫برای تعیین سرنوشت خودشون.
‫خب، برام جالبه
‫با توجه به اینکه همین الان شهادت دادید ‫که حق تعیین سرنوشت مردم
‫اولین چیزی بود ‫که ازشون گرفتید.
‫از همان ابتدا،
‫شما حذف یهودی‌ها
‫از زندگی اقتصادیِ آلمان رو
‫به عنوان یک فازِ برنامه چهار ساله
‫تحت حوزه قضایی خود می‌دونستید، ‫درسته؟
‫- تا حدودی درسته. ‫- «تا حدودی».
‫متوجه‌ام.
‫مایلم ‫با شما مختصراً مرور کنم،
‫اقدامات عمومی انجام شده توسط شما رو
‫در رابطه با مسئله یهود.
‫اول، آیا شما ‫قوانین نورنبرگ رو اعلام کردید؟
‫بله، اعلام کردم.
‫به عنوان رئیس رایشستاگ، ‫این وظیفه‌ام بود.
‫چه تاریخی بود؟
‫‏15 سپتامبر، 1935.
‫سپس در اولین روز ‫دسامبر 1936،
‫قانونی تصویب کردید که مجازات مرگ تعیین می‌کرد ‫برای آلمانی‌هایی که
‫اموال رو به خارج منتقل کنند؟
‫صحیحه.
‫اون «حکمِ حاکم بر محدودیت
‫«ارز خارجی» بود.
‫سپس، در 22 آوریل 1938، ‫شما مجازات‌هایی منتشر کردید
‫برای پنهان کردنِ ماهیتِ...
‫یک بنگاهِ یهودی ‫در داخل رایش.
‫«پنهان کردن»، بله.
‫سپس، در 26 آوریل 1938، ‫شما حکمی امضا کردید
‫که دستور ثبت ‫تمام اموال یهودی رو می‌داد
‫در داخل و خارج آلمان.
‫اگه توسط من امضا شده...
‫سپس حکمی ‫در 12 نوامبر 1938،
‫که جریمه‌ای ‫معادل یک میلیارد رایش‌مارک
‫برای کفاره بر تمام یهودیان تحمیل می‌کرد.
‫- بله، ولی اون... ‫- و اینکه تمام خسارات
‫وارده به اموال یهودی ‫در شورش‌های 1938
‫باید بلافاصله ‫توسط یهودیان تعمیر شود
‫با هزینه خودشون،
‫و مطالبات بیمه اون‌ها ‫به نفع رایش مصادره شود.
‫جزئیات زیادی اینجا هست.
‫- بیمه... ‫- و یک حکم
‫در 17 سپتامبر 1940،
‫دستور به توقیف
‫تمام اموال یهودی ‫در لهستان.
‫بله. در اون بخش از لهستان، ‫که یک استان سابق آلمان بود
‫- و در 31 جولای 1941... ‫- ...و به آلمان باز می‌گشت.
‫...حکمی ‫که از هیملر و هایدریش می‌خواست
‫برنامه‌ریزی کنند ‫برای «راه حل نهایی»
‫مسئله یهود.
‫این صحیح نیست.
‫من اون حکم رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫درخواست می‌کنم سند 710 ‫به شما نشان داده شه،
‫مدرک شماره 509-آمریکا.
‫فکر می‌کنم باید ‫برای ثبت خوانده شه
‫تا هیچ بحثی ‫در مورد ترجمه اون نداشته باشیم.
‫خیلی ممنون.
‫اون سند ‫توسط شما امضا شده، صحیحه؟
‫صحیحه.
‫لطفاً اگر اشتباه می‌کنم اصلاح کنید.
‫«پیرو وظیفه‌ای که ‫به شما محول شد در تاریخ 24-1-1939
‫«که مربوط می‌شد به رسیدن به...
‫«یک راه حلِ مشکل یهود، تا حد امکان سودمند،
...از طریقِ پیشبردِ امرِ
مهاجرت و تخلیه؛
‫«من بدین وسیله شما را مسئول می‌کنم ‫به انجام تمام تدارکات لازم
‫«در رابطه با مسائل سازمانی
‫«و مالی ‫برای ایجادِ...
‫«یک راه حل نهایی ‫از مسئله یهود.»
‫گیرش انداخت.
‫تا اینجا درست گفتم؟
‫نه. ترجمه شما ‫صحیح نیست.
‫پس، لطفاً، ‫ترجمه خودتون رو به ما بدید.
‫«تکمیل وظیفه‌ای ‫که به شما سپرده شد
‫«در حکمِ مورخ 24 ژانویه 1939،
‫«برای حل مسئله یهود ‫توسط مهاجرت و تخلیه
‫«به مطلوب‌ترین ‫روش ممکن.
‫«با توجه به شرایط کنونی، ‫من بدین وسیله شما را مأمور می‌کنم
‫«به انجام ‫تمام تدارکات لازم
‫«با توجه به دیدگاه‌های سازمانی،
‫«ماهوی، ‫و مالی.»
‫حالا، اینجاست...
‫این جمله.
‫«برای یک راه حل کامل،»
‫نه «یک راه حل نهایی.»
‫«برای یک راه حل کلی ‫از مسئله یهود.»
‫«یک راه حل کامل و کلی»؟
‫کامل و کلی، بله.
‫یک راه حل کامل و کلی
‫که شما می‌خواستید رئیس اس‌اس ‫اون رو اجرا کنه؟
‫بله، اما می‌خوام ‫توضیحی بدم.
‫خواهش می‌کنم بفرمایید.
‫من این نامه رو ‫به هیملر و هایدریش فرستادم
‫زیرا حدود ‫‏18 ماه می‌گذشت
‫از بیانیه‌ی ‫‏24 ژانویه 1939.
‫و هایدریش ‫دستاورد بسیار کمی داشت،
‫بنابراین، من اون رو موظف کردم ‫که تسریع ببخشه به وظیفه‌ی
‫رسیدگی به مهاجرت یهودیان.
‫«مهاجرت»؟ شما ادعا می‌کنید این ‫نامه در مورد مهاجرت بود؟
‫در خط اول این رو نوشته.
[پیش‌بردِ مهاجرت]
‫اون فقط جمله اوله.
‫نامه ادامه میده با بیانِ...
‫تمایل من...
‫برای یک راه حل کامل ‫برای مشکل یهود،
‫و پایان دادن ‫به نفوذ مالی اون‌ها
‫از طریق مهاجرت ‫و تخلیه اون‌ها از آلمان.
‫در همین سندی‌ـه ‫که شما به من ارائه دادید.
‫آیا سوال دیگری ‫برای شاهد دارید،
‫قاضی جکسون؟
‫آقای قاضی، ‫شاهد مرخصه؟
‫من یک سوال دارم.
‫دیوان ‫تحت این تصور بود
‫که دادستان آمریکایی ‫امروز از این شاهد بازجویی خواهد کرد.
ما همیشه از شنیدنِ نظرِ همتای گران‌قدرمون از
بریتانیای کبیر استقبال می‌کنیم، جناب قاضی
‫فقط چند ‫پرسش ساده، قضات محترم.
‫بیشتر از چند لحظه وقت نمی‌گیره.
‫شما به این دادگاه القا کردید ‫که مقداری نفوذ از دست دادید
‫نزد آدولف هیتلر در سال 1942، ‫درسته؟
‫من معتقدم ‫همینطور بوده، بله.
‫اما شما هنوز
‫رایش‌مارشال آلمان بودید ‫در سال 1942،
‫جانشین هیتلر، بله؟
‫بله، من ‫رایش‌مارشال بودم.
‫و دارید به من می‌گید ‫که کاملاً بی‌خبر بودید
‫که سه میلیون یهودی ‫در سال 1942 به قتل رسیدند؟
‫من بی‌خبر بودم.
‫در سال 1943، حداقل 800 هزار یهودی
‫در اردوگاه‌ها اعدام شدند.
‫شما هنوز رایش‌مارشال بودید ‫در سال 1943، درسته؟
‫درسته.
‫در سال 1944، ‫‏800 هزار یهودی دیگه
‫در اردوگاه‌ها مردند.
‫شما هنوز رایش‌مارشال بودید ‫در سال 1944، درسته؟
‫درسته.
‫در سال 1945، 250 هزار،
‫تخمین زده شده ‫شش میلیون یهودی در مجموع،
‫و همچنین شهروندان ‫شوروی و لهستان،
‫مردمانِ کولی، ‫هنرمندان، دانشمندان،
‫نویسندگان، روزنامه‌نگاران، ‫عکاسان، فیلمسازان،
‫مردمی که کشته شدند، نه در نبرد،
‫نه در آتش دشمن،
‫بلکه نابود شدند ‫توسط دولت آلمان،
‫دولتی که شما ‫رایش‌مارشالِ اون بودید،
‫برجسته‌ترین مقام سیاسیِ کشورتون،
‫و شما ادعا می‌کنید ‫که هیچ اطلاعی نداشتید.
‫حداقل این رو به من بگید.
‫با دانستنِ چیزهایی که الان می‌دونیم،
‫با دانستن اینکه چه اتفاقی افتاد
‫برای شش میلیون یهودی، ‫باید بپرسم...
‫آیا هنوز پیروی می‌کردید ‫از پیشوا، آدولف هیتلر؟
‫بله...
‫می‌کردم.
‫نظم رو رعایت کنید! نظم رو رعایت کنید!
‫هایل هیتلر.
‫سوال دیگری نیست.
‫فکر می‌کنم ‫اینجا جای خوبی باشه
‫برای ختم جلسه امروز.
‫درخشان جنگیدید.
‫مطلقاً درخشان.
‫حق با تو بود.
‫نمی‌تونستم شکستش بدم.
‫بدون کمک نه.
‫«گورینگ نمی‌تونه بایسته ‫مقابل پیشوا.»
‫اطلاعات ارزشمندی بود، دکتر.
‫پس، حالا چی؟
‫وقتی گورینگ سقوط کنه، همه‌شون سقوط می‌کنن.
مشکلی برامون پیش نمیاد
‫بیا.
‫داری میری؟
‫یه کار دیگه مونده که باید بکنم.
‫دکتر.
‫تو کمکشون کردی، مگه نه؟
‫آره.
‫دارم میرم.
‫میری؟
‫میرم خونه.
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫حالا چی کار کنیم، دکتر؟
‫دست بدیم؟
‫می‌دونم ‫ما دوست بودیم، داگلاس...
‫برای مدتی.
‫خداحافظ، هرمان.
‫سال‌ها بعد...
‫کنجکاوم ‫چه چیزی در مورد ما خواهی گفت.
‫اصلاً تأیید می‌کنی ‫که ما انسان بودیم؟
‫حکمِ...
‫دادگاه ‫نظامی ‌بین‌المللی
‫اکنون قرائت خواهد شد.
[سی سپتامبر 1946]
‫هر متهم ‫به نوبت مخاطب قرار می‌گیرد.
‫هرمان گورینگ،
‫شواهد نشان می‌دهد که، ‫پس از هیتلر،
‫شما برجسته‌ترین مرد ‫در رژیم نازی بودید.
‫گناه شما در عظمت آن ‫بی‌همتاست.
‫سوابق شما ‫هیچ عذری را آشکار نمی‌کند.
‫دادگاه ‫نظامی ‌بین‌المللی
‫شما را محکوم می‌کند
‫به مرگ با طناب دار.
‫رودلف هس.
‫شما متهم هستید ‫در تمام چهار مورد.
‫اعدام‌ها برای نیمه‌شب امشب ‫برنامه‌ریزی شده.
‫برای حفظ نظم،
‫به زندانیان ‫اطلاع داده نخواهد شد
‫تا ساعت 11:45 شب
‫زمانی که در سلول‌هاشون ‫بیدار خواهند شد
‫و آخرین تشریفات مذهبی ‫به اون‌ها پیشنهاد می‌شه.
‫در ساعت 8:00 شب، ‫هشت روزنامه‌نگار دست‌چین شده
‫دو فرانسوی، دو انگلیسی، ‫دو آمریکایی، دو روسی.
‫خاموشی ساعت 9:30 هست،
‫یعنی زمانی که ‫دکتر...
‫آخرین گشت‌زنی معمول خودش رو انجام میده.
‫هر زندانی که ‫درخواست کمک برای خواب کنه
‫یک دارونما با جوش شیرین ‫به اون داده خواهد شد.
‫در ساعت ده،
‫ما مطبوعات رو ‫به پایین چوبه‌های دار می‌بریم
‫جایی که من اون‌ها رو توجیه خواهم کرد
‫در مورد تدارکات نهایی ‫برای امشب.
قرص خواب؟
‫نه.
شب به‌خیر
‫اجی مجی لاترجی.
‫زندانی‌ها ‫یکی یکی آورده خواهند شد،
‫و به اون‌ها فرصت داده می‌شه ‫تا آخرین کلمات خودشون رو بگن.
‫سپس اون‌ها...
‫ببخشید.
‫- کیه؟ ‫- گورینگ، قربان.
‫لعنتی.
‫نه، نه. نه. نه!
‫نه، توی عوضی! ‫حق نداشتی این کار رو بکنی.
‫اون مُرده، قربان. سیانور.
‫لعنت بهش!
‫توی عوضی.
‫متأسفم، قربان، ‫ولی ما باید تصمیم بگیریم.
‫ما می‌تونیم یا ‫اعدام‌های امشب رو لغو کنیم
‫یا ادامه بدیم.
‫فقط تمومش کنیم.
‫قربان. اشترایشر قبول نمی‌کنه ‫لباس‌هاش رو بپوشه.
!نه! نه! عوضی‌های یهودی! نه
‫- ولش کنید. ‫- اما، قربان...
‫ولش کنید!
‫یولیوس.
یه آلمانی باش
‫تو...
‫تو یه دوست بودی.
‫یالا.
‫بیا با هم انجامش بدیم.
‫یالا.
‫پیرهنش رو بده من.
‫اسمش رو بپرس.
‫حرفِ آخری داری؟
‫جشن پوریم، 1946!
!یه روزی بولشویک‌ها دارتون می‌زنن
!ادل، زن عزیزم
‫لعنتی.
‫عوضی.
[گورینگ خودکُشی کرد]
‫فرار کرد.
‫باید ‫صادق باشم، دکتر کلی،
‫من متوجه شدم ‫بعضی از نتایج
‫کتاب شما ‫کاملاً غیرقابل باوره.
‫شما داشتید با ‫نازی‌ها سر و کله می‌زدید،
‫کسانی که باید اعتراف کنید ‫مردمان منحصر به فردی هستند.
‫اون‌ها مردمان ‫منحصر به فردی نیستند.
‫آدم‌هایی مثل نازی‌ها وجود دارند
‫در هر کشوری ‫در دنیای امروز.
‫- نه در آمریکا. ‫- بله، در آمریکا! [پخش زنده]
‫الگوهای شخصیتی اون‌ها مبهم نیست. [‏22 سلول در نورنبرگ]
‫اون‌ها کسانی هستند ‫که می‌خوان در قدرت باشند.
‫و در حالی که شما می‌گید ‫اون‌ها اینجا وجود ندارند،
‫من میگم کاملاً مطمئنم ‫آدم‌هایی در آمریکا هستند
‫که با کمال میل ‫از روی اجسادِ...
‫نیمی از مردم آمریکا رد می‌شن
‫اگر بدونند که می‌تونند ‫کنترل نیم دیگرش رو به‌دست بگیرند.
‫دکتر، لطفاً.
‫اون‌ها نفرت‌افکنی می‌کنند.
‫این کاریه که هیتلر و گورینگ کردن،
روش کارشون کاملاً کلیشه‌ای و طبقِ فرمولـه
‫و اگه فکر می‌کنید ‫دفعه بعدی که اتفاق بیفته،
‫ما می‌شناسیمشون چون
‫اون‌ها ‫یونیفرم‌های ترسناک پوشیدن...
‫...عقلتون رو از دست دادید.
وقتی برگردیم، بحث رو با کارشناس‌هامون ادامه می‌دیم
‫آره...
‫اون‌ها دعوتت نمی‌کنن ‫که واسه بخش بعدی بمونی.
‫بریم.
‫و محض اطلاع...
‫کوبیدنِ کشورمون
‫احتمالاً بهترین راه ‫واسه فروش کتابت نیست.
[رابرت جکسون به دیوان عالی بازگشت]
،قوانینی که در نورنبرگ پایه‌گذاری کرد] [زیربنای محاکمات جنایات جنگیِ عصر حاضر شد
هاوی تریست پس از اتمام دادگاه‌ها، خدمت در] [ارتش را رها کرد و همراه خواهرش به آمریکا برگشت
[او در سن 93 سالگی درگذشت]
.کتاب داگلاس کلی شکست خورد] [.او هرگز کتابِ دیگری ننوشت
،از اینکه کسی هشدارهایش را جدی نمی‌گرفت] [به شدت آشفته و کلافه شد
در 1958، پس از مدت طولانی‌ای دست و پنجه] [نرم کردن با افسردگی، دست به خودکشی زد
،او همانند هرمان گورینگ] [از سیانور برای این کار استفاده کرد
،یگانه قرینه بر آنچه انسان می‌تواند کرد] [همان است که انسان کرده است
[رابین جورج کالینگوود]
[بر اساس کتابِ "نازی و روانکاو" اثر جک اِل‌های]
[نـــورنبـــرگ]