.
[مرکز بازداشت مهاجران اوتای میسا]
‫[مرز آمریکا و مکزیک]
‫خوش اومدید.
‫بهترین حدس ما اینه که حدود ‫‏250، 275 نفر اون تو باشن.
‫شمردنشون سخته.
‫باید برای حدود 300 نفر آماده باشیم
‫تا وقتی می‌رسیم اونجا، خب؟
‫کانتینر باری ما،
‫اون هجده‌چرخ، فقط 160 نفر جا داره.
‫دارم از چپوندنِ فشرده حرف می‌زنم...
‫یعنی کاملاً چسبیده به هم.
‫صورت به صورت، لِه شده.
‫اول زن‌ها و بچه‌ها.
‫گوش کنید، ‫هرکی با ما جا نشد،
‫- فقط باید پیاده فرار کنه. ‫- همین.
‫تمام. ‫اگه با ما نیستن، باید بدوَن.
‫«ویا دِ لا آمیستاد»، ‫مسیر خروج ماست.
‫شرق به غربه. ‫حدود یه کیلومتر با بزرگراه 905 فاصله داره.
‫- درسته. ‫- تو اون قوطی چی بار زدی؟
‫گوش کن، من مواد منفجره دست‌ساز دارم.
‫خمپاره دارم، گاز اشک‌آور دارم، ‫هرچی لازم داشته باشید دارم،
‫ولی یه‌کم گیج شدم ‫که نقشه چیه.
‫- باید بهم خط بدید. ‫- گیج نباش.
‫- من برای خودمون نقشه دارم. ‫- خب، چیه؟
‫یعنی، می‌خوای ‫حواس‌شون رو پرت کنم؟
‫می‌خوای یه جایی رو بترکونم؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام یه نمایش راه بندازی، پَت.
‫باشه؟ این اعلامیه‌ی ‫اون انقلاب کوفتیه.
‫- آره. ‫- خوب اجراش کن. پر زرق و برق.
‫تحت تأثیرم قرار بده.
‫ورودی تیم دو. ‫گرفتی؟
‫آره. ‫شمال به جنوبه.
‫عالیه، عالیه، عالیه.
‫- یه بی‌سیم به پَت بدید. ‫- یه بی‌سیم بدید من.
‫کامیون بزرگه ‫داره میاد «انریکو فِرمی»...
‫- کانال پنج. ‫- گرفتم.
‫آره! وقتشه. ‫دیگه حرف زدن بسه.
‫- بزن بریم! ‫- باشه، بزن بریم،
‫- بزن بریم، بزن بریم. ‫- بزن بریم دیگه.
‫بپا، بپا، بپا.
‫زانو بزن، ‫جوری که انگار می‌خوای خوار بشی.
‫نگهبان دروازه پاکسازی شد.
‫هی، تو. ‫پاشو. دست‌ها بالا. پاشو.
‫- بخواب. هی تو، پاشو. ‫- دست‌ها بالا.
‫- بیدار شو. کامل بالا! ‫- رو زمین بخواب.
‫دست‌ها بالا. نگام نکن.
‫- کامل بالا. ‫- بیدار شو.
‫بیدار شو، پسر سرباز.
‫مُردی و رفتی ‫بهشت برین، عوضی.
‫دست‌هات رو بذار دو طرفت ‫تا بتونم ببینمت.
‫اسمت چیه، کله‌پوک؟
‫من سروان استیون جی. لاک‌جا هستم.
‫اسم من پرفیدیا بورلی هیلزه،
‫و این یه اعلان جنگه.
‫ما اینجاییم تا غلط‌هات رو درست کنیم، ‫عوضی.
‫تو یه ارتش تو اون ‫شکم گنده‌ات پرورش دادی،
‫و خودت اون رو اونجا گذاشتی.
‫تو روی من حساب نکرده بودی.
‫- خدای من. ‫- روی مبارزه‌ی من حساب نکرده بودی.
‫مرزهای آزاد، بدن‌های آزاد، انتخاب‌های آزاد،
‫و رهایی از این ترس کوفتی!
‫خوشگله.
‫خنده‌داره؟
‫پاشو.
‫نه روی اون پاهای کوفتی‌ت.
‫حالا که داریم بازی می‌کنیم...
‫پاشو بشین.
‫پاشو.
‫آره.
‫پاشو صاف بشین.
‫بچه‌ها، بجنبید!
‫مواظب باشید! زود، زود، زود!
‫بجنبید. زود، زود، زود! ‫ولی مواظب باشید!
‫مواظب باشید! ‫برید تا ته.
‫یا خدا.
‫به حرکت ادامه بدید.
‫پاشو.
‫روی اون زانوهای کوفتی‌ت بشین!
‫همین الان.
‫یالا، یالا.
‫ببندش.
‫یالا!
‫حالا پاشو عوضی.
‫یالا. دست‌ها بالا. ‫همینطوری آروم.
‫بالا نگه‌شون دار.
‫بزن بیرون.
‫پَت.
‫پَت به گوشم.
‫بنگ، بنگ، بنگ، عزیزم.
‫گرفتم.
‫یالا، یالا!
‫من اعلان جنگ می‌کنم، عوضی.
‫خیلی زود می‌بینمت.
‫نه اگه من اول ببینمت، عوضی.
‫ما یه سازمان سیاسی هستیم
‫که از چشم‌ها،
‫گوش‌ها، و مهم‌تر از همه،
‫سلاح‌های دولت امپریالیستی،
‫و این رژیم فاشیستی آزاده!
‫شما زندانیان سیاسی «فرنچ 75» هستید، !عوضی‌ها
‫فکر می‌کنید از دخترهای سیاه‌پوست خوشش میاد؟ ‫فکر می‌کنید از من خوشش میاد؟
‫- فکر کنم آره. ‫- معلومه که از دخترهای سیاه‌پوست خوشم میاد!
‫پس اینجا رو بترکون! بزن بریم!
‫پس فکر کردی ‫چه غلطی دارم می‌کنم؟
‫- بزن بریم! ‫- لعنت بهت!
‫می‌دونی که من ‫از دخترهای سیاه‌پوست خوشم میاد!
‫کاری که دارم اینجا می‌کنم
‫اینه که دارم یه مدار بسته می‌سازم
‫تا هرگونه الکتریسیته ساکن رو از بین ببرم.
‫و اون یکی...
‫اون یه شانت‌ـه. می‌بینیش؟ (اتصال کوتاه)
‫آره.
‫اینم چاشنی انفجاری‌ـه.
‫خیلی مهمه که چاشنی‌ت رو ‫اینطوری متصل نگه داری
‫وقتی وارد دادگاه می‌شی. فهمیدی؟
‫اینم خرج اصلی.
‫ما یه بمب تو دفتر هِیمارکت
‫کمپین انتخاب مجددت کار گذاشتیم.
‫بهت هشدار داده بودیم، در مورد اون ممنوعیت ‫سقط جنین، ولی نخواستی گوش کنی، لعنتی.
‫پس، به خاطر خواهرانم که به کمک ‫احتیاج دارن، ما حمله می‌کنیم.
‫ارادتمند شما، ‫پرفیدیا بورلی هیلز، عوضی.
‫خشونت انقلابی تنها راهه.
‫دیگه بهم نگید رأی بدم.
‫دیگه بهم نگید غلبه کنم.
‫اون مزخرفاتِ «کسی تکون نخوره تا کسی ‫آسیب نبینه»، دیگه مهم نیست.
‫همه تاوان میدن.
‫اصلاً زحمت نکشید ‫دنبال «فرنچ 75» بگردید.
‫ما پیداتون می‌کنیم.
‫[بانک وِست‌وارد]
‫باشه. باشه، باشه. ‫بزن بریم.
‫همه‌شون رو بیار!
‫همون‌جا بمون. ‫لعنتی تکون نخور.
‫بگیرش! بزن بریم.
‫همون‌جا بمون لعنتی، باشه؟
‫تکون بخوری، ‫مغز لعنتی‌ت رو می‌پاشونم.
‫[نبردی پس از دیگری]
‫ما دوتا دستگاه ‫برای دوتا مکان داریم،
‫که سه تا بلوک با هم فاصله دارن.
‫«مِی وست» دستگاهش رو تو ‫ساختمون اداری کامل می‌کنه،
‫من و پرفیدیا هم دادگاه رو برمی‌داریم.
‫بمب‌ها کار گذاشته می‌شن،
‫دستگاه‌ها ساعت 7 شب بعد از ‫ساعت کاری از راه دور منفجر می‌شن.
‫از اینجا به بعد، ‫نبرد پشت نبرده.
‫می‌خوای چی کار کنم؟
‫می‌خوام بدترین کارت رو بکنی.
‫می‌تونی هرچیزی رو که می‌خوای بترکونی،
‫برای من هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫من کلاهم رو می‌خوام.
‫و تفنگم رو.
‫اگه می‌خوای به کاری ‫که می‌کنی ادامه بدی،
‫ساعت 2300 تو «پریم‌رز پَث» ‫می‌بینمت.
‫یا خدا!
‫آره!
‫لعنتی!
‫- آره! ‫- آدم رو خالی می‌کنه.
‫این خوشگله اینجا...
‫- اون یکی؟ ‫- به چه دردی می‌خوره؟
‫- خوشگذرونی! ‫- جنگ! احمق.
‫نه.
‫اون خوشگله برای خوشگذرونی نیست. ‫اینه که خوشگذرونیه.
‫تفنگ‌ها خودِ خوشگذرونیِ لعنتی‌ان.
‫اون خوشگله سلاحِ لعنتیه.
‫منظورم...
‫می‌فهمم.
‫یه فرهنگ شرکتیِ سفیدپوست، ‫بی‌فرهنگ و عوضی،
‫که تنها هدفش اینه که ‫علم تبلیغات رو به کمال برسونه.
‫ولی نمی‌خوام بپیچونمت، رفیق.
‫اگه بعد از اینکه این موجود کوفتیِ...
‫توی شکمم رو به دنیا بیارم، رفیق، ‫رفتارش باهام عوض بشه،
‫اون‌وقت یه مشکل اساسی خواهیم داشت.
‫- اونم می‌کشم. ‫- عزیزم، بس کن.
‫می‌کشمش!
‫قبل از اینکه اون من رو بزنه!
‫چه کوفتی؟ اون...
‫انگار اصلاً نمی‌فهمه که بارداره.
‫یه بابای سفید شکلاتیِ دیگه اونجا
‫و همه‌ی این مزخرفات.
‫- راست می‌گی. ‫- می‌فهمی چی می‌گم؟ نه...
‫خب، پس یکی رو بذار بالا و پایین.
‫- باشه. ‫- خب، پس این یعنی...
‫- من صاحب‌خونه‌ام. ‫- باشه، آره.
‫می‌دونی، تو خیلی ‫برای دختر من نامناسبی.
‫من؟
‫آره، تو.
‫و این خنده‌داره.
‫من...
‫بچه‌ی من از یه نسل کامل ‫انقلابی میاد.
‫و تو خیلی گمشده به نظر میای.
‫اون یه دونده‌ست، و تو یه کُنده درخت.
‫می‌خوای با این بچه چی کار کنی؟
‫من نُه ماهِ تمام حملش کردم.
‫و حالا اون می‌تونه همین‌طوری راه بره...
‫و تمام روز قربون صدقه‌اش بره.
‫انگار اون تنها دخترشه.
‫انگار من دیگه وجود ندارم. ‫من فقط یه تیکه گوشت لعنتی‌ام.
‫و بعضی‌ وقت‌ها، حس می‌کنم دیوونه‌ام، ‫چون با خودم می‌گم...
‫آیا عجیبه که به بچه‌ی خودم ‫حسادت می‌کنم؟
‫حس نمی‌کنم دیده می‌شم. ‫حس نمی‌کنم دوستم دارن.
‫حس می‌کنم زشتم. بدنم درد می‌کنه.
‫به زور می‌تونم به بچه‌م غذا بدم.
‫من خوب نیستم.
‫عزیزم، فکر کردی کجا داری میری؟
‫- اینطوری کجا میری؟ ‫- با من حرف نزن.
‫هرجا دلم بخواد میرم.
‫می‌فهمی که ما الان یه خانواده‌ایم، ‫مگه نه؟
‫لازم نیست دیگه‌ این کارها رو بکنی.
‫می‌فهمی که من خودم رو در اولویت می‌ذارم، ‫مگه نه؟ و تو از همین می‌ترسی.
‫ما الان اون رو داریم.
‫این رو که می‌فهمی، درسته؟
‫من خودم رو در اولویت می‌ذارم، ‫و این عدم اصالت تو رو رد می‌کنم.
‫خدایا، عدم اصالت من. ‫می‌شه این مزخرفات رو تموم کنی؟
‫می‌شه تمومش کنی؟ ‫ما یه خانواده‌ایم لعنتی.
‫تو اون رو داری که ازش مراقبت کنی.
‫کدوم گوری ‫فکر کردی داری میری؟
‫عیبی نداره، عزیزم.
‫عیبی نداره. عیبی نداره، عزیزم.
‫عیبی نداره.
‫این یه آگاهی جدیده.
‫- آگاهی جدید؟ ‫- آره.
‫من دستگاه تغذیه‌ی بچه‌ی تو نیستم.
‫من مادرت نیستم.
‫تو قدرتت رو روی من می‌خوای،
‫به همون دلیلی که قدرتت رو ‫روی دنیا می‌خوای.
‫تو و اون نَفس مردانه‌ی ‫در حال فروپاشی‌ت
‫هیچوقت نمی‌تونید این انقلاب رو ‫مثل من انجام بدید.
‫برو بابا.
‫انقلاب کن، عزیزم. ‫برو انجامش بده.
‫تو بچه داری؟
‫آره. آره، آره، آره.
‫پسر؟ دختر؟
‫دختره.
‫اسمش چیه؟
‫شارلین.
‫شبیه اسم دخترهای سیاه‌پوسته.
‫از دخترهای سیاه‌پوست خوشت میاد؟
‫عاشقشونم.
‫عاشقشونم!
‫- زانو بزن. ‫- زانو بزن لعنتی.
‫- تکون نخور. ‫- همین الان!
‫کارت خوبه.
‫دماغ‌هاتون رو بچسبونید به زمین.
‫اسم من جانگل‌پاسی‌ـه.
‫قدرت همچین شکلیه.
‫- بذارش تو. ‫- صورتم رو می‌بینید؟
‫بذارش اونجا.
‫- این دیگه خودِ سرقته. ‫- دست‌ها بالا. دست‌هات رو ببر بالا.
‫- من خودتون رو نمی‌خوام. ‫- دست‌هات بالا.
‫من فقط پولتون رو می‌خوام.
‫پول شما خرج توپخونه، تدارکات،
‫حمل و نقل، دینامیت، و پیام من می‌شه.
‫من خودِ «قدرت سیاه‌پوستان» هستم.
‫صورتم رو می‌بینید؟
‫صورتم رو ببینید!
‫من «فرنچ 75» هستم!
‫تکون نخور.
‫تکون نخور لعنتی.
‫تکون نخور، مرتیکه.
‫خب، برو.
‫لطفاً به دست چپش دستبند بزنید.
‫این دپارتمان ‫هیچ لطف خاصی نمی‌کنه،
‫مخصوصاً برای دخترهای سیاه‌پوست.
‫تو یه قاتلی، ‫و این کمترینشه.
‫‏30، 40 سال زندان می‌کشی.
‫خیلی بده که هیچ‌کس رو نداری ‫که نفوذ داشته باشه.
‫تو می‌تونی من رو نجات بدی.
‫چون تو عاشقم هستی.
‫بله.
‫و نمی‌تونی بدون من زندگی کنی.
‫می‌تونی دستم رو بگیری؟
‫من می‌تونم دست یاریِ...
‫دولت فدرال رو بهت بدم.
‫باید بهم بگی کجان، ‫و اسم‌ها رو لو بدی.
‫باید اسم‌ها رو لو بدی، ‫وگرنه میری زندان.
‫خانم مینی،
‫صندلی بچه یا کریر دارید؟ (نوزادبَر)
‫نه، نه، نه، عزیزم.
‫این دوتا اسکنره که من ساختم.
‫این یکی ملودی A رو می‌زنه.
‫این یکی ملودی B رو می‌زنه.
‫با هم، وقتی تو 200 یا 300 یاردی ‫هم قرار بگیرن،
‫هماهنگ می‌شن، ‫یه ملودی اصلی رو می‌زنن.
‫- ملودی اصلی. ‫- باشه؟ اگه کس دیگه‌ای یکی از این‌ها رو داشته باشه
‫هردوتون آهنگ رو می‌شناسید، ‫می‌تونید هم رو پیدا کنید.
‫- این یه دستگاه اعتماده. ‫- درسته.
‫باشه؟ قانون کلی در مورد این اسکنرها،
‫اینه که اگه یکی دیگه رو اون بیرون پیدا کردی ‫که اتفاقی یکی از این‌ها رو داشت،
‫چشم بسته بهش اعتماد کن، باشه؟
‫من این‌ها رو به هرکسی نمیدم.
‫- شاید گرسنه‌شه. ‫- چندتا حوله می‌خوام.
‫خانم مینی، ‫می‌تونید برام چندتا حوله بیارید؟
‫آره. باشه.
‫باشه. چی شده؟
‫می‌دونم. داریم می‌ریم.
‫- یه تلفن بگیر یا ن... ‫- اگه خواستی موبایل بگیری، نسل اولی باشه.
‫اون مدل‌های آنالوگ اولیه،
‫اون‌ها دیگه اون فرکانس‌ها رو ‫اسکن نمی‌کنن.
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫در غیر این صورت، بدون تلفن.
‫- باشه. ‫- اگه دکل‌ها فعال باشن،
‫در هر صورت می‌تونیم هم رو پیدا کنیم.
‫- باشه. ‫- هرچی تو این پاکته رو حفظ کن.
‫وقتی تموم شد بسوزونش.
‫مستقیم نمیری «باکتان کراس».
‫اول میری دنور. ‫یه هفته دنور می‌مونی.
‫وقتی دنور هستی، ‫اون طعمه‌ها رو کار بذار.
‫وقتی همه‌چی پاکسازی شد ‫و اون کار تموم شد،
‫بعد میری «باکتان کراس».
‫این‌ها هم اسم‌ها و شماره‌های تأمین اجتماعی جدید.
‫خب، پس ما اینجا ‫مثلاً کی هستیم؟
‫شما باب و ویلا فرگوسن هستید.
‫یه مادر و پسر که ماه پیش ‫موقع زایمان مُردن.
‫پس داریم نقش آدم‌های مُرده رو بازی می‌کنیم؟
‫اگه می‌خوای اینطوری ‫بهش فکر کنی، آره،
‫ولی اگه این کار رو نکنیم، مرگ‌های ‫بدتری در انتظارمونه.
‫می‌خوام تصویر بزرگتر رو ‫ببینی، باشه؟
‫- درسته. درسته. ‫- این ماجرا بزرگتر از من و توئه.
‫بزرگتر از اون باب و ویلا فرگوسنِ اصلیه، فهمیدی؟
‫بچه‌ها، بهتره عجله کنید.
‫آره.
‫به دنیا خوش اومدی، باب.
‫بزن بریم! تصویر بزرگتر.
‫گرفتم. آره.
‫باشه.
‫باشه. باشه.
‫تو در امانی.
‫- من باید برم. متأسفم، باشه؟ ‫- باشه.
‫بیا. بغلش کن.
‫- باشه، گرفتمش، گرفتمش. ‫- ممنون.
‫- یالا، دختر کوچولو، یالا. ‫- مراقب سرش باش.
‫باشه.
‫هیچ‌جا خونه‌ی آدم نمیشه
‫قبلاً همه‌ی این‌ها رو مرور کردیم،
‫ولی باید یه بار دیگه ‫بهت بگم.
‫هیچ تماسی، هرگز، با هیچ‌کس ‫از گروه «جوسی و پاسی‌کت‌ها»
‫یا هرکدوم از همکارهای سابقت نمی‌گیری.
‫نه خانواده. نه دوست.
‫هیچ جرمی مرتکب نشو.
‫وقتی لازم باشه شهادت بدی، ‫شهادت میدی.
‫ببین، اولین قدم، ‫یه کار پیدا کن.
‫قبض‌هات رو پرداخت کن.
‫خوبی؟
‫به جریان اصلی آمریکا خوش اومدی.
‫هر انقلابی با جنگیدن ‫علیه شیاطین شروع می‌شه
‫ولی عوضی‌ها آخرش ‫کارشون به جنگیدن با خودشون می‌کشه.
‫دست‌ها بالا! ‫دست‌هات رو بذار بالای سرت!
‫اون عقب‌خونه‌ست!
‫دست‌هات بالا! ‫بالاتر!
‫برای شجاعت در حین انجام وظیفه
‫و اجرای عدالت ‫در مورد گروه قانون‌شکنِ...
‫شناخته شده به نام «فرنچ 75»،
‫ما اینجا جمع شدیم تا به استیون جی. لاک‌جا
‫مدال افتخار «بدفورد-فارست» را اعطا کنیم.
‫[این خوشگله به تو راه نمیده]
‫[مکزیک]
‫شانزده سال بعد،
‫دنیا خیلی کم تغییر کرده بود.
‫نفس نمی‌کشی.
‫بیا دوباره انجامش بدیم.
‫[دبیرستان]
‫کلاس تاریخ؟
‫امیدوارم تاریخِ درست رو درس بدید.
‫لینکلن.
‫می‌بینم که همه‌ی ‫آدم‌های بزرگ رو اینجا دارید؟
‫بله.
‫نیت‌هاش چی بود؟
‫تدی روزولت رو اونجا دارید. ‫شما...
‫امیدوارم در مورد فیلیپین ‫و همه‌ی اون چیزها هم درس بدید.
‫هنوز خیلی وارد ‫جزئیات نشدیم،
‫- ولی ازشون پنهان‌کاری هم نمی‌کنیم. ‫- باید وارد بشید.
‫باید. ‫باید حقیقت رو گفت.
‫و بعدش اون «جادوگر بزرگ» ‫رو هم اونجا دارید، درسته؟ (رئیس کوکلاکس کلان)
‫آقای بنجامین فرانکلین.
‫پدر بنیان‌گذار.
‫برده‌دارِ لعنتی.
‫شما... متأسفم، شما نمی‌تونید اینجا ‫تو کلاس درس اینطور حرف بزنید.
‫- همه‌جا پر از برده‌دارهای لعنتیه. ‫- ممنونم.
‫خب، در کل، اگه بخوام بگم،
‫ویلا داره واقعاً عالی عمل می‌کنه.
‫اون یه رهبر بااعتماد به نفسه.
‫سخت کار می‌کنه.
‫می‌تونید ببینید که واقعاً براش مهمه ‫که دانش‌آموز خوبی باشه، می‌دونید؟
‫هر روز آماده برای کار ‫و پر از انرژی وارد کلاس می‌شه.
‫بقیه‌ی دانش‌آموزها ‫واقعاً تحسینش می‌کنن...
‫شما حالتون خوبه؟
‫اگه احساساتی می‌شم، فقط...
‫اشک شوقه، همین.
‫می‌بینم که این موضوع ‫براتون خیلی احساسیه.
‫نمی‌دونم...
‫می‌دونید، ویلا بدون مادرش بزرگ شد.
‫مادرش وقتی خیلی جوون بود ‫از دنیا رفت.
‫متوجه‌ام.
‫پس ویلا هیچوقت مادرش رو نشناخت؟
‫نه. هیچوقت نشناخت.
‫این می‌تونه برای یه دختر جوون ‫خیلی سخت باشه.
‫قربان، ستوان اسکینر اینجا هستن ‫تا با شما صحبت کنن.
‫چی داری، اسکینر؟
‫قربان، معاون اداره پیشرفت ‫دستور داده با شما صحبت کنن، قربان.
‫وسیله‌ی حمل و نقل شما برای ‫ساعت 1800 تنظیم شده، قربان.
‫می‌دونی موضوع چیه، اسکینر؟
‫- نه، قربان، من... ‫- خب، فکر کنم من می‌دونم.
‫مرخصی، ستوان.
‫خوش اومدید، سرهنگ. ‫لطفاً دنبالم بیاید.
‫به یکی بگو به همسرم بگه ‫چند دقیقه دیگه میام پایین.
‫سرهنگ لاک‌جا، ‫ممنون که اومدید.
‫سندی، خوشحالم می‌بینمت.
‫اجازه بدید شما رو ‫به ویرجیل تراکمورتون معرفی کنم.
‫- ویرجیل، ایشون سرهنگ استیو لاک‌جا هستن. ‫- استیو لاک‌جا.
‫- حالتون چطوره، سرهنگ؟ ‫- باعث افتخاره، قربان.
‫آره، بابت این همه‌ی ‫مخفی‌کاری از در پشتی عذر می‌خوام.
‫عروسی دخترمه ‫و مجلس رسمی بود.
‫نمی‌خواستیم شما ‫احساس نامناسبی داشته باشید.
‫کاملاً قابل درکه، قربان.
‫بفرمایید بنشینید.
‫شین میچل سلام رسوند.
‫اون سگ گنده. ‫هنوز داره اون گاراژ رو می‌سازه؟
‫پروژه‌ی ساختمانی‌ای ‫که هیچوقت تموم نمی‌شه.
‫مطمئنم تمومش می‌کنه. ‫لطفاً سلام من رو بهش برسونید.
‫- حتماً. ‫- ممنونم.
‫سفرتون از «ریو دوارته» ‫چطور بود؟
‫خوب بود، قربان.
‫دارید اون پایین کار بزرگی می‌کنید.
‫خیلی ممنونم، قربان.
‫هر روز و هر روز ‫یه نبرد تن به تن هست
‫در برابر گسترش ‫مهاجرت کنترل‌نشده، اینطور نیست؟
‫- بله، همینطوره، قربان. ‫- آره.
‫خب، «اگه می‌خوای سیاره رو نجات بدی، ‫باید از مهاجرت شروع کنی.»
‫دقیقاً درسته، قربان.
‫شما این رو گفتید.
‫چند سال پیش، ‫بعد از ماجرای «اسکواتینگ پبل».
‫تا جایی که می‌دونم شما ‫به ما ابراز علاقه کردید.
‫بله، قربان، همینطوره.
‫و آیا باعث افتخارتونه که برای ‫عضویت در باشگاه ما در نظر گرفته شدید؟
‫باعث افتخار بسیار بزرگیه، قربان. ‫بله، همینطوره.
‫استیو، ما در گذشته،
‫عضویت رو به اعضای خاصی ‫از ارتش پیشنهاد دادیم.
‫ما متوجه شدیم که تخصص تاکتیکی ‫اون‌ها در میدان نبرد
‫بسیار مفید بوده.
‫حالا، هدف ما و هدف شما یکیه.
‫پیدا کردن دیوانه‌های خطرناک،
‫آدم‌های متنفر، و آشغال‌های عوضی ‫و متوقف کردنشون.
‫دیگه هیچ دیوانه‌ای نباشه.
‫حالا، نمی‌دونم ‫شنیدید یا نه،
‫ولی جیم کرینگل فوت کرد.
‫بله شنیدم.
‫این یعنی یه جای خالی.
‫سرهنگ،
‫فکر نمی‌کنم بی‌ادبی باشه ‫اگه بگم
‫که پیوستن به ‫«باشگاه ماجراجویان کریسمس»
‫به این معنیه که شما یک انسان برتر هستید.
‫نه، نه بهترین انسان، ‫نه باهوش‌ترین،
‫بافرهنگ‌ترین، ‫یا عاقل‌ترین.
‫فقط به این معنیه که شما ‫از سایر انسان‌ها برتر هستید،
‫و هیچوقت محتاج ثروت
‫یا بهترین دوستان نخواهید بود.
‫حالا، ما فقط به خودمون گزارش می‌دیم ‫و آزادی عمل داریم تا خلاق باشیم
‫و لایه‌های بروکراسی رو دور بزنیم.
‫ما بر اساس «قانون طلایی» زندگی می‌کنیم،
‫در شبکه‌ای از مردان و زنان ‫هم‌فکر
‫که وقف ایمن و پاک کردن ‫دنیا شدن.
‫چه جوابی به کسی می‌دید ‫که معتقده
‫شما در انجام وظیفه‌تون ‫در قبال پاکسازی نژادی کوتاهی کردید؟
‫می‌گم که اون‌ها دروغگوهایی هستن ‫که جایی در جامعه ندارن.
‫یا اصلاً، روی این سیاره.
‫- در حال حاضر با همسرتون زندگی می‌کنید؟ ‫- خیر، قربان.
‫آیا تا به حال با یک متخصص ‫سلامت روان مشورت کرده‌اید؟
‫خیر، قربان.
‫آیا تا به حال هیچ قبض یا بدهی‌ای ‫داشته‌اید که به آژانس وصول مطالبات سپرده بشه؟
‫خب، من یه جت اسکی خریدم.
‫مدل تکامل‌یافته‌ی اون ‫«هامینگ‌برد ویسپردو 238» قدیمی بود.
‫بهش می‌گفتن «دلفین دینامیتی 335».
‫معیوب بود.
‫من از پرداخت پولش خودداری کردم. ‫اگه لازم باشه بازم می‌کنم. پشیمون نیستم.
‫باشه.
‫آیا تا به حال آگاهانه ‫دست به اقدامی
‫تروریستی علیه ‫این کشور زدید؟
‫خیر، قربان.
‫آیا تا به حال وارد ‫یک رابطه‌ی بین-نژادی شده‌اید؟
‫خیر، قربان.
‫و شما آمریکایی‌الاصل ‫و غیریهودی هستید؟
‫بله، قربان.
‫حالا، برای جلوگیری ‫از هرگونه سوءتفاهم،
‫ما در طول فرآیند گزینش ‫به رازداری مطلق نیاز داریم
‫تا قضاوت کنیم که شما ‫چقدر جدی و فداکار هستید.
‫متوجه هستید؟
‫و برای اینکه برای رأی‌گیری ‫در نظر گرفته بشید،
‫باید تحت یک مطالعه‌ی ‫آسیب‌پذیری داوطلبانه قرار بگیرید.
‫این هر چیز مشکل‌سازی رو ‫در شخصیت شما شناسایی می‌کنه.
‫چی می‌تونه مشکل‌ساز باشه؟
‫نمی‌دونم. ‫چی می‌تونه مشکل‌ساز باشه؟
‫مطلقاً هیچی.
‫ما می‌خوایم بدونیم ‫کنار کی ایستادیم.
‫حتماً.
‫خب، این یه «بازجویی کامل یانکی‌های ‫سفیدپوست مضاعف» هست.
‫پس اگه به توانایی خودتون ‫کوچکترین شکی دارید
‫که از نظر جسمی یا شخصیتی ‫واجد شرایط باشید
‫به عنوان عضوی از ‫«باشگاه ماجراجویان کریسمس»،
‫الان فرصت دارید که اعلام کنید.
‫- می‌خواید انصراف بدید؟ ‫- خیر، قربان.
‫خودتون رو تسلیم می‌کنید؟
‫بله، قربان. خودم رو تسلیم می‌کنم.
‫بسیار خب.
‫حالا من و سندی باید بریم پایین ‫تا کیک رو ببُریم.
‫عروسی دخترتون رو ‫تبریک می‌گم.
‫ممنونم. باهاتون در تماس خواهیم بود.
‫ممنونم.
‫- استیو. ‫- ممنونم، قربان. ممنونم، سندی.
‫چقدر تا مغز استخوان فاسده.
‫این تجربه‌ی بزرگ و نجیبِ خودگردانی.
‫توسط میلیاردرها خریده و فروخته شده. ‫توسط دار و دسته‌ی داووس.
‫نژادپرست‌های علنی، نازی‌های ‫طرفدار «منحنی زنگوله‌ای» لعنتی.
‫وقت خواب دموکراسیه، رفقا. ‫شب به‌خیر.
‫پس حس می‌کنی که شاید ‫ذهنت داره فرسوده می‌شه؟ خوبه.
‫بی کیو دبلیو 5 ال پی اِی، بگو.
‫این اتفاق داره روی زمین ‫از طریق تلاش هماهنگ،
‫و خطوط استراتژیک مقاومت رخ میده...
‫هر روز، از طریق کار تیمی ‫متعهدانه
‫تا مستقیماً به سراغ ‫اربابان سرمایه‌دار بریم،
‫که دارن از زندگی شما ‫ارزش استخراج می‌کنن
‫درست در همین ثانیه.
‫بگو.
‫چی، فکر کردی اینجا فیسبوکه؟
‫قراره تو اینستاگرامت اتفاق بیفته؟
‫قراره یه جایی ‫زیر یه هشتگ اتفاق بیفته؟
‫فکر نکنم.
‫و وقتی داری این کار رو می‌کنی، یادت نره
‫که این ملتیه که پناه میده.
‫فکر نکن اون‌ها جدا هستن.
‫از هم جداشون نکن. ‫اون‌ها...
‫چه کوفتیه؟
‫پیام همگانی! پیام همگانی!
‫توجه، همه‌ی ایستگاه‌های امن.
‫«بز کوهی» فرار کرده.
‫تکرار می‌کنم، «بز کوهی» فرار کرده.
‫نقشه‌ی «اسنپ، کرکل، پاپ» رو اجرا کنید.
‫تکرار می‌کنم، نقشه‌ی «اسنپ، کرکل، پاپ».
‫«تکرار می‌کنم، نقشه‌ی ‫اسنپ، کرکل، پاپ رو اجرا کنید.»
‫پیام همگانی! پیام همگانی!
‫توجه، همه‌ی ایستگاه‌های امن.
‫«بز کوهی» فرار کرده.
‫تکرار می‌کنم، «بز کوهی» فرار کرده.
‫نقشه‌ی «اسنپ، کرکل، پاپ» رو اجرا کنید.
‫تکرار می‌کنم، نقشه‌ی «اسنپ، کرکل، پاپ».
‫چطوری، رفیق؟ ‫رفیق من پیشته؟
‫تجهیزات حساس تو ماشینه؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫بیا اینجا، آشغال.
‫هاوارد سامرویل.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫گروه «فرنچ 75».
‫گروه «مقاومت».
‫«گرینگو کایوتی»؟
‫«بز کوهی»؟
‫خوب مشق‌هات رو نوشتی.
‫خوبه. یه نگاه به دورت بنداز. ‫همه‌چی رو خوب ببین.
‫چیزی لازم داری؟
‫- من خوبم. ‫- نوشیدنی؟
‫احتیاج ندارم.
‫هنوز زنده‌ای. ‫نشانه‌ی خوبیه، مگه نه؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫آره. ‫می‌دونی چرا هنوز زنده‌ای؟
‫- تو بگو. ‫- من بهت می‌گم.
‫باید بهم بگی ‫«شارلین کوچولو» کجاست،
‫اسمش چیه، کجا زندگی می‌کنه؟
‫باید بدونم ‫«مرد موشکی» کجا زندگی می‌کنه.
‫باید اسمش رو بدونم.
‫- باشه. ‫- «پَتِ خلافکار».
‫باشه. من می‌تونم همکاری کنم.
‫اسم‌هاشون فِرِد فلینتستون ‫و آرتور فونزارلی‌ـه
‫و آدرس‌شون هم آلفا قنطورسه.
‫عاشقشم. عاشقشم.
‫عوضی روی پلاستیک تو یه کانتینر ‫نشسته، هنوزم جوک می‌گه.
‫فقط می‌خوام بدونی ‫که من نترسیدم.
‫از این بابت خوشحالم.
‫اگه منم جای تو بودم، ‫نمی‌ترسیدم.
‫فقط نمی‌دونم خواهرت هم ‫همین حس رو داشته باشه یا نه.
‫اسم خواهرش چیه؟
‫پاملا.
‫دیگه جوکی در کار نیست؟
‫اسم‌هاشون چیه ‫و کجا زندگی می‌کنن؟
‫اسم‌هاشون باب و ویلا فرگوسنه.
‫تو «باکتان کراس» هستن.
‫باکتان کراس.
‫برام یه دلیل جور کن که ‫تو اون شهر نیرو پیاده کنم.
‫- مواد و مهاجر. ‫- گرفتم.
‫و تمام اطلاعات پاتوق‌ها رو ‫گیر بیار،
‫پاتوق‌های معروف نوجوون‌ها.
‫رو چشم.
‫شِپ.
‫شِپ. هی، بیا اینجا، بیا اینجا.
‫کجا...
‫بیا، با من بیا. چطوری؟
‫بگیرش!
‫شِپ!
‫شِپ.
‫آقایون، این عملیات «بوت هیل» هست.
‫منطقه‌ی عملیاتی ما «باکتان کراس»ـه.
‫این یه شهر امن برای هزاران ‫مهاجر غیرقانونیه.
‫ما یه عملیات حساس زمانی ‫برای دستگیری دو هدف باارزش داریم.
‫مرد بالغ، باب فرگوسن.
‫نوجوان مونث، ویلا فرگوسن، ‫‏16 ساله، دخترش.
‫مرد رو دستگیر و منتقل می‌کنیم. ‫مونث رو بازداشت می‌کنیم.
‫به‌روزرسانی اطلاعات.
‫مراسم جشن دبیرستان باکتان امروز، 1800.
‫پایه‌های نهم تا دوازدهم.
‫توجه، توجه، توجه، ‫تماس از فرماندهی عملیات.
‫تیم رو تقسیم می‌کنیم. ‫تیم یک به دبیرستان.
‫تیم دو با من به اقامتگاه.
‫عصر به‌خیر، آقایون. ‫مأمور ویژه توجَم هستم.
‫هدف اصلی ما امشب
‫مزرعه‌ی مواد غذایی منجمد ‫«چیکن لیکنِ ریمهورن» هست.
‫گزارش‌های اطلاعات انسانی ما رو به این باور ‫رسونده که «چیکن لیکن» یه پوششه
‫برای یه عملیات گسترده‌ی ‫توزیع مواد مخدر در منطقه‌ی عملیاتی.
‫یگان بی‌تی‌آر، هدف اصلی شما،
‫شما موظف به پاکسازی ‫و ایمن‌سازی
‫مزرعه‌ی مواد غذایی منجمد «چیکن لیکن» ‫هستید تا...
‫عملیات توزیع مواد مخدر ‫در منطقه‌ی عملیاتی رو نابود کنید.
‫همزمان، ‫نیروی انتظامی محلی،
‫شما «لاستیک‌فروشی بلاتسکی» رو ‫پاکسازی و ایمن‌سازی خواهید کرد،
‫رستوران مکزیکی «رالیبرتوز» ‫در جاده‌ی کالیفرنیای قدیم،
‫غرفه‌ی تاکوی «تیبورون» ‫در مرکز خرید باکتان،
‫و پمپ بنزین در خیابان جی و بویلر.
‫اینجا یه شهر امن برای هزاران ‫مهاجر غیرقانونیه.
‫انتظار داشته باشید که مردم محلی ‫نسبت به سازمان‌های جنایی
‫که امشب هدف ما هستن، همدردی ‫و حمایت نشون بدن، آقایون.
‫ممنون.
‫تو ناخوشی، ‫و ساعت 3 صبح رسیدی خونه.
‫کجا بودی؟
‫کجا، چی؟ ‫این اصلاً گرم نیست، عزیزم.
‫کجا بودی؟
‫کجا بودم؟ من...
‫خب، من دقیقاً بهت گفتم ‫کجا بودم.
‫تو این رو ازم پرسیدی. ‫منم بهت گفتم کجا بودم.
‫من مهمون‌سرای «راستیک» ‫با گروه موسیقی قدیمی بودم.
‫گروه قدیمی‌مون رو یادت میاد، نه؟
‫گروه قدیمی، عزیزم.
‫«یه بلوک اون‌ورتر از عادی». ‫آلبرت رو یادت میاد؟
‫آره.
‫معلوم شد، آلبرت همه‌ی اون ‫تجهیزات قدیمی رو خریده
‫از استودیوی قدیمی «استیلی دن»
‫تا سعی کنه اون حسِ، ‫می‌دونی، قدیمی بودن رو بگیره،
‫اون صدای خش‌دارِ لامپی.
‫دیگه به هیچ‌کدوم از ‫اون چیزها احتیاج نداری.
‫یه برنامه‌ی کامپیوتری آورده بود.
‫بوم، با فشار یه دکمه...
‫چطوری اومدی خونه؟
‫منظورت چیه؟
‫- چطوری اومدی خونه؟ ‫- خب، با ماشینم.
‫رانندگی کردی؟
‫یعنی چی، تو پرستار منی؟ ‫چی، چی، چی...
‫- آره. ‫- من بلدم چطور تو ناخوشی رانندگی کنم، عزیزم.
‫می‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫- اونقدرها هم ناخوش نبودم. ‫- بابا.
‫چیه؟ چیه؟
‫چیه؟
‫من نمی‌خوام پرستارت باشم.
‫نمی‌خوام نگران این باشم ‫که ماشینت رو کوبوندی
‫به تیر چراغ برق.
‫- خب، من ماشینم رو نکوب... ‫- من این رو نخواسته بودم.
‫این سرنوشتیه که ‫برام نشون خورده.
‫- «رقم» درسته، عزیزم. ‫- چی؟
‫«نشون» نیست. ‫سرنوشت «نشون نمی‌خوره». رقم می‌خوره.
‫برو بابا، باب. ‫فقط اون مزخرفات رو تموم کن، باشه؟
‫بزرگ شو.
‫واو. باشه.
‫خب، تو... ببین.
‫از اینکه اینطوری ‫از خودت دفاع می‌کنی خوشم میاد.
‫بهت افتخار می‌کنم، عزیزم،
‫ولی جوری که تو،
‫بعضی‌ وقت‌ها با پدرت حرف می‌زنی، ‫یه جوریه...
‫نمی‌دونم. حق با توئه.
‫باید همیشه ‫نظرت رو بهم بگی.
‫هیچوقت هیچی رو ازم پنهون نکن.
‫تو چه‌ته لعنتی؟
‫حق با توئه. ‫این چیزی‌ـه که باید یادم بمونه.
‫و من بعضی‌ وقت‌ها گند می‌زنم.
‫اوه. این کیه؟ اون کیه؟
‫- اون کیه؟ ‫- دوست‌هامن فقط.
‫و اون‌ها، اون‌ها یه ماشین قرمز ‫اینطوری دارن، همین‌طوری دارن رانندگی...
‫یه‌کم زیادی پرسروصدا نیست به نظرت؟
‫فقط یه ماشینه.
‫و تو بهشون گفتی ‫می‌تونن این کار رو بکنن؟
‫- آره. ‫- بهشون گفتی بیان خونه؟
‫آره!
‫حالا، اونی که جلفه کیه؟
‫اسم اون چیه؟
‫- بوبو. ‫- بوبو.
‫خب اون چرا خودش رو این ریختی کرده؟
‫بابا، بی‌خیال.
‫نه، داستانش چیه؟ ‫می‌خوام بدونم اگه...
‫مشکلی چیزی داره.
‫باشه، فقط می‌خوام مؤدب باشم. ‫خیلی‌خب.
‫انقدر سخت نیست! بهش احترام بذار.
‫و این دیوونه‌ی لعنتی ‫دم در کیه؟
‫احتمالاً بلوتوئه.
‫همین‌طوری دارن میان ‫تو خونه‌ی من؟
‫- آره! ‫- باشه.
‫این همراه جشنته؟
‫- دوستمه. ‫- باشه.
‫تا وقتی این رو برنداری، با هیچ‌کدوم ‫از دوست‌های لعنتی‌ت هیچ گوری نمیری.
‫برش دار!
‫- آره. بذارش تو جیبت. ‫- نمی‌خوام بذارمش تو جیبم.
‫بذارش تو اون بند جورابت ‫یا هرچی که داری.
‫بند جوراب لعنتی من؟
‫چی؟ چه مرگتـ...
‫- چطوری، رفیق؟ ‫- هی، اوضاع چطوره؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- اومده بودم دنبال ویلا. ‫- آره، آره.
‫تو معمولاً در خونه‌ی مردم رو ‫اینقدر می‌زنی؟
‫- آره. ‫- آره، یه لحظه بهمون وقت بده، رفیق.
‫بذارش تو... کیف داری؟
‫جای بحث نداره! ‫بذارش تو کیفت!
‫هیچ‌کس قرار نیست بیاد دنبالت، باب. ‫این رو که می‌دونی، مگه نه؟
‫اینطور که تو فکر می‌کنی.
‫چطورید، بچه‌ها؟ ‫شماها خوبید؟
‫- خوش می‌گذره بهتون؟ ‫- آره.
‫دارید میرید مراسم جشن؟
‫آره، باحاله.
‫گوش کن، ‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم،
‫هر بلایی سر اون بیاری، ‫من دقیقاً همون بلا رو
‫سر کل خانواده‌ی لعنتی‌ت میارم.
‫- شوخی هم ندارم. ‫- وایسا، چی؟
‫- بابا؟ ‫- فقط دارم بهت می‌گم.
‫داریم در مورد آزادی حرف می‌زنیم، عزیزم.
‫داریم در مورد آزادی حرف می‌زنیم.
‫آزادی چیز مسخره‌ایه، ‫مگه نه؟
‫وقتی داریش، تو... ‫قدرش رو نمی‌دونی،
‫و وقتی از دستش میدی، رفته.
‫- همین‌طوری رفته. پوف! ‫- باشه.
‫کسی شارژر داره؟ ‫گوشیم خاموش شده.
‫نه. عاشق دامنت شدم.
‫- ممنون. منم عاشق پیراهنت شدم. ‫- ممنون.
‫بابات خیلی پرخاشگره، رفیق.
‫اون پارانوئید شده لعنتی، خب؟
‫باشه.
‫عزیزم، نترس.
‫باشه؟ ‫حالا، من می‌گمش.
‫«گرین اکرز، بورلی هیل‌بیلیز ‫و هوترویل جانکشن.»
‫یالا، عزیزم، ‫برام تکرارش کن.
‫«گرین اکرز، بورلی هیل‌بیلیز،
‫هوترویل جانکشن.»
‫«دیگر آنقدرها هم ‫مهم نخواهند بود.»
‫«و زن‌ها اهمیت نخواهند داد
‫که آیا دیک بالأخره با جین ‫در «جستجو برای فردا» به هم رسیدند یا نه.»
‫«چون سیاه‌پوستان ‫در خیابان‌ها خواهند بود...»
‫«در جستجوی روزی روشن‌تر.»
‫«انقلاب از تلویزیون پخش نخواهد شد.»
‫پدرم گفت اگه کسی ‫این مزخرفات رو بهم گفت
‫چشم بسته بهش اعتماد کنم.
‫خیلی‌خب، الان باید اعتماد کنی.
‫چون تو دردسر افتادی، ویلا. ‫باشه؟
‫الان، یه سیگنال کمک فرستاده شده.
‫من اینجام که کمک کنم.
‫ولی باید فوراً از اینجا بریم.
‫ببین، من مادرت ‫و پدرت رو می‌شناختم.
‫می‌دونم سوالات زیادی داری، ‫و بعداً جوابشون رو میدم،
‫ولی الان، باید بزنیم به چاک.
‫- با من از اینجا میای؟ ‫- کجا؟
‫هرجایی جز اینجا.
‫باشه.
‫باشه. باید کنار من بمونی، ‫و باید دقیقاً کاری که می‌گم رو بکنی.
‫- می‌فهمی؟ ‫- بله، خانم.
‫- تلفن همراهته؟ ‫- نه.
‫خیلی‌خب. ‫یالا عزیزم، بزن بریم.
‫وایسا، بابام چی؟
‫اون می‌دونه چی کار کنه. ‫اون برای این کار آموزش دیده.
‫خدایا. یالا.
‫یالا عزیزم، یالا!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫یک-سه-اکو، یک-سه-دلتا.
‫چراغ‌ها، موسیقی.
‫باید بشینن، ‫و من باید باهاشون حرف بزنم.
‫همه گوش کنید! ‫باید همگی بلند شید
‫و به بقیه وسط ‫سالن ملحق شید.
‫[نبرد الجزیره]
‫- ویلا فرگوسن رو می‌شناسی؟ ‫- نه.
‫ویلا فرگوسن رو می‌شناسی؟
‫«تنها در آن زمان است که می‌توانیم ‫به سراغ دشمن واقعی‌مان برویم.»
‫«ارتش آزادی‌بخش ملی.»
‫بله؟
‫باب؟
‫شما؟
‫«ما در پیش رو مشکلاتی داریم. ‫و جاده هموار نیست.»
‫وایسا، ببخشید؟ شما کی هستید؟
‫- شما کی هستید؟ ‫- به رمز شروع مکالمه نیاز دارم، باب.
‫لعنتی.
‫خب، من اون کد لعنتی رو ‫یادم نمیاد
‫چون یه‌کم ناخوش بودم.
‫و من... سال‌ها گذشته لعنتی، ‫پس باید اینجا کمکم کنی.
‫- من... ‫- باید فکر کنی.
‫درسته.
‫باشه. «اون...»
‫«خورشید، خورشید...»
‫فکر کن.
‫«طلوع خورشید. ‫طلوع خورشید، طلوع خورشید در غرب.»
‫درسته؟
‫به مقر حمله شده ‫و «بز کوهی» دستگیر شده.
‫«بز کوهی» هاوارد سامرویله،
‫پس هاوارد سامرویل دستگیر شده.
‫دستگیر شده یا کشته شده؟ ‫چه خبره؟
‫دستگیر شده. دیروز. ‫و از این بدتر هم می‌شه.
‫«چکش» آزاده ‫و در مسیره به سمت «باکتان کراس».
‫استیو لاک... ‫استیو لاک‌جای لعنتی؟
‫این چه کوفتیه دیگه؟
‫چطور ممکنه از این ‫لعنتی بدتر بشه؟
‫- داری می‌گی استیو لاک‌جا... ‫- آماده‌باش کامله، باب.
‫هیچی امن نیست. ‫همه‌چی اشتباهه.
‫هیچ‌کس منزه از سوءظن نیست.
‫نه، نه، نه. آروم باش. باشه؟
‫دخترم... ‫دختر لعنتی من از خونه رفته بیرون.
‫اون با من تو خونه نیست،
‫پس باید اطلاعات ‫بیشتری بهم بدی.
‫ویلا در امانه.
‫«لیدی شامپین» و تیمش ‫ویلا رو خارج کردن.
‫- اون جاش امنه. ‫- خوبه.
‫باشه، خوبه. همون‌جا نگه‌ش دار.
‫قرارگاه‌ها همون‌هایی هستن ‫که همیشه بودن.
‫- می‌بینیمت. ‫- می‌بینمت...
‫خب، باشه. ‫قرارگاه رو بهم بگو.
‫چیه... الو؟
‫اون قرارگاه لعنتی چیه... الو؟
‫لعنتی! لعنتی.
‫باشه. باشه، باب.
‫نترس.
‫نترس لعنتی، باب.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫پارانوئید نشو لعنتی.
‫کاری که باید بکنی رو بکن.
‫باشه، قدم اول، قدم اول، قدم اول.
‫ورودی باز، راست.
‫پاکسازی اولیه کامل شد. ‫در حال پاکسازی پشت سر.
‫پاک.
‫آشپزخونه.
‫اتاق نشیمن.
‫پشت رو بگیرید.
‫- من یه تونل پیدا کردم! ‫- تونل!
‫لعنت بهش. ‫نظرت چیه؟
‫اون بمب‌گذاره.
‫گاز.
‫پناه بگیرید.
‫نه، نه!
‫خدایا!
‫[آکادمی نینجای سرجیو سنت‌کارلوس، کاراته] ‫[کالیفرنیا، بکتن‌کراس، خیابان استانون]
‫«پاشو صبح شده.»
‫باشه...
‫«پلک بزن.»
‫«صبح به‌خیر.»
‫«هیچ عقربه‌ای روی ساعت نیست.»
‫«چرا؟»
‫«چون بهشون نیازی نیست.»
‫«ساعت چنده؟»
‫لعنتی.
‫می‌دونی، من اون قسمتش رو ‫یادم نمیاد، باشه؟
‫بیا سر این چیزهای رمز و پسورد ‫مته به خشخاش نذاریم.
‫ببین، من باب فرگوسنم، باشه؟
‫شما همین الان به خونه‌ی من زنگ زدید.
‫این مزخرفات رو تموم کنید. ‫من قرارگاه رو می‌خوام.
‫«ساعت چنده؟»
‫ببین، استیو لاک‌جا ‫همین الان به خونه‌ام حمله کرد.
‫من دخترم رو گم کردم.
‫من باب فرگوسنم.
‫- می‌فهمی؟ ‫- درسته. بله.
‫من هیچی دیگه از این...
‫من هیچی دیگه از این ‫حرف‌های رمزی یادم نمیاد، باشه؟
‫بیا فقط بریم سر اصل مطلب. ‫اون قرارگاه کوفتی کجاست؟
‫باشه، باید بهم ‫«ساعت» رو بگی.
‫عوضی. ‫داری سر به سرم می‌ذاری؟
‫داری سر به سرم می‌ذاری، عوضی؟
‫تو همین الان بهم زنگ زدی.
‫من باب فرگوسنم. ‫این رو می‌فهمی؟
‫یه نفر از «مقاومت» ‫یا «فرنچ 75»
‫همین الان به خونه‌ی من زنگ زد! همین الان!
‫«ساعت چنده» یه سوال کلیدی ‫در جنبش زیرزمینیه، باشه؟
‫مطالعه‌ی متون ضروریه.
‫من هیچی دیگه از این ‫حرف‌های رمزی یادم نمیاد.
‫من فقط نصف این مزخرفات رو یادمه،
‫و این خط تلفن اضطراری احمقانه‌ی ‫لعنتی، که خودش یه معجزه‌ی لعنتیه.
‫پس دست از سر من بردار و اون ‫قرارگاه لعنتی رو بهم بده.
‫خب، شاید باید متن‌های ‫شورش رو یه‌کم سخت‌تر می‌خوندی.
‫نه، نه، تو بهم زنگ زدی. ‫این رو می‌فهمی،
‫- احمق لعنتی؟ ‫- قربان...
‫تو بهم زنگ زدی! ‫من باید دخترم رو پیدا کنم.
‫خب، پس هروقت «وقت» ‫داشتی دوباره با ما تماس بگیر.
‫تو... تو همین الان...
‫تو همین الان روم قطع کردی، ‫مرتیکه‌ی لیبرال مزخرف لعنتی؟
‫تو...
‫پلیس! پلیس!
‫باشه، بزن بریم!
‫بزن بریم، بزن بریم، ‫همه، بزن بریم!
‫چی کار می‌کنی؟ ‫دست‌ها بالا، زانو بزن!
‫زانو بزن!
‫دست‌هات بالا! پلیس!
‫برگرد! برگرد!
‫رِینا.
‫من سر کارم.
‫با چی؟
‫چرا این رو می‌گی؟
‫یه لحظه صبر کن. ‫بله، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫باب.
‫باب. فرگوسن، آره.
‫- تو خوبی؟ ‫- به کمکت احتیاج دارم، سنسی. (استاد)
‫- باشه. ‫- به کمکت احتیاج دارم، رفیق.
‫هنوز پشت خطی؟ ‫کی کارت تموم می‌شه؟
‫دارم میام.
‫به ماریسلا زنگ بزن ‫و بگو من تو راهم.
‫عملاً تو ماشینم.
‫آره. ‫به اسپرانزا زنگ می‌زنم،
‫و دوباره بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫باشه. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫باب! باید بریم.
‫من سلاح می‌خوام، رفیق! ‫تو اینجا فقط نانچیکوی لعنتی داری!
‫می‌دونی از کجا می‌تونم تفنگ گیر بیارم؟
‫لعنتی.
‫لعنتی. لعنت بهش. لعنتی.
‫- باب، چه خبر شده؟ ‫- «ام‌کی‌یو».
‫«ام‌کی‌یو»، رفیق، ‫الان همه‌جا هستن!
‫- همه‌جا هستن. ‫- «ام‌کی‌یو»؟ «ام‌کی‌یو» چی؟
‫درِ خونه‌ام رو شکوندن.
‫همین الان ‫دنبال من و ویلا هستن.
‫همین الان.
‫- اوضاع خیلی قمر در عقربه، رفیق. ‫- آره.
‫هی. اون کجاست؟
‫نمی‌دونم. ‫باید گوشیم رو شارژ کنم تا بفهمم.
‫بیا، از گوشی من استفاده کن.
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم. ‫اون گوشی رو ردیابی می‌کنن.
‫باید از گوشی خودم استفاده کنم.
‫بریم خونه‌ی من این کار رو بکنیم؟ ‫باید بریم.
‫خونه‌ی تو؟
‫- آره. ‫- تو خونه‌ات اسلحه داری؟
‫برات اسلحه جور می‌کنم.
‫- تو اسلحه داری، مگه نه؟ ‫- باشه؟ آره.
‫- باشه. ‫- همین الان یه بگیر و ببند لعنتیه.
‫باید این گندکاری رو جمع کنم.
‫باشه. آره، بیا، بیا...
‫- بیا این رو ببریم. یالا. ‫- بریم خونه‌ی تو.
‫بریم خونه‌ی تو. ‫گوشیم رو شارژ می‌کنم.
‫- تو اونجا اسلحه داری. ‫- باب، باب، باب.
‫- چی؟ چی؟ ‫- از رو تاتامی بیا پایین.
‫- باشه. آره. ‫- باشه. گوش کن.
‫- نفس بکش. ‫- خیلی‌خب.
‫باشه? آروم باش.
‫موج‌های اقیانوس. موج‌های اقیانوس.
‫- موج‌های اقیانوس. ‫- بزن بریم.
‫بزن بریم. دنبالت میام. ‫یالا.
‫یه جورایی اوضاع شبیه ‫«هریت تابمَنِ» لاتین‌تبار...
‫تو خونه‌ی من برقراره.
‫همه‌چی قانونیه، دلیه. ‫پولی در کار نیست.
‫بیا، از گوشی من استفاده کن.
‫نه، نه. نه، نه، رفیق، ‫اون رو ردیابی می‌کنن.
‫می‌فهمی؟ ‫اون تماس‌ها رو ردیابی می‌کنن.
‫- این عینک آفتابی چیه؟ ‫- لعنتی.
‫ببین، من و مادر ویلا، ‫قدیما با هم می‌چرخیدیم
‫و یه کارهای خیلی بدی ‫با هم می‌کردیم، باشه؟
‫ما عضو «فرنچ 75» بودیم.
‫اون‌ها مادرش رو گرفتن، ‫حالا دارن میان سراغ ما.
‫لعنتی.
‫تو آدم خطرناکی هستی، باب.
‫بشین.
‫من مأمور دنورز هستم. ‫حالت چطوره؟
‫- عالی. ‫- عالی. اسمت چیه؟
‫بلوتو.
‫خوشوقتم، بلوتو.
‫می‌شه گوشیت رو داشته باشم؟
‫یالا قفلش رو برام باز کن.
‫ممنون. هی، ببخشید ‫اینطوری ریختیم وسط مهمونی‌تون
‫ولی چندتا سوال داریم ‫که می‌خوایم ازت بپرسیم.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- حتماً.
‫- داری می‌لرزی. حالت خوبه؟ ‫- من خوبم.
‫- استرس داری؟ ‫- یه‌کم.
‫- چیزی لازم نداری؟ ‫- نه، خوبم.
‫اگه حقیقت رو بگی، ‫ده ثانیه‌ی دیگه از اینجا رفتی.
‫- بله، قربان. ‫- اگه بهم دروغ بگی،
‫اون‌وقت به مشکل می‌خوریم.
‫بله، قربان.
‫ویلا فرگوسن رو می‌شناسی، درسته؟
‫- می‌شناسم. ‫- چطوری می‌شناسیش؟
‫ما دوست‌های خوبی هستیم.
‫باشه. می‌دونی ‫الان کجاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫تو مراسم جشن دیدمش.
‫قبل از اینکه شماها ‫بیاین تو مهمونی.
‫شماره‌اش چنده؟
‫اون گوشی نداره.
‫باباش بهش اجازه نمیده، پس...
‫تنها دختر دبیرستانی ‫در کل آمریکا،
‫ویلا فرگوسن، ‫گوشی نداره.
‫فکر کنم همینطوره.
‫آلفا دو، ‫من آدرس محل سکونت
‫فردی به نام سرجیو سنت کارلوس رو می‌خوام.
‫این چیه؟
‫یه دستگاه ردیاب قدیمیه.
‫وقتی تو 100 یاردیِ دستگاه اون قرار بگیره، آژیر می‌کشه
‫اگه کار کنه. و هیچوقت کار نمی‌کنه.
‫بعضی‌ وقت‌ها کار می‌کنه، ‫ولی بیشتر وقت‌ها نه.
‫گوشیش چی؟
‫اون گوشی نداره.
‫- چی، اون گوشی داره؟ ‫- آره.
‫اون... تو شماره ‫گوشیش رو داری، رفیق؟
‫نه. ولی همه می‌دونن ‫اون گوشی داره.
‫همه می‌دونن اون یه...
‫چرا بهم نگفت گوشی داره؟
‫شاید نمی‌خواسته ‫عصبانی بشی.
‫اون اجازه نداره ‫گوشی کوفتی داشته باشه!
‫خب، شاید نمی‌خواسته ‫تو عصبانی بشی.
‫من عصبانی نمی‌شم. من دیگه ‫سر هیچی عصبانی نمی‌شم.
‫ترسیدی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫خب، باید بترسی.
‫پدرت هیچوقت در مورد استیو لاک‌جا حرفی زده؟
‫آره.
‫آره؟
‫چی بهت گفته؟
‫اون کسیه که مادرم رو کشت.
‫بیا با آتیش به جنگ آتیش بریم.
‫اطاعت می‌شه.
‫مرکز، ‫«ادی ون هیلن» رو بفرستید داخل.
‫نیروها آماده!
‫گاز، گاز، گاز!
‫جلو، حرکت!
‫خدای من.
‫بی‌جی!
‫چه خبر؟
‫اون بیرون جنگ جهانی کوفتی سومه، رفیق!
‫همین الان تو «جنسیس» می‌بینمت.
‫حله، سنسی
‫اون‌ها با منن. باشه؟
‫کمکش کنید همه‌چی رو بیاره داخل، ‫بعدش من رو طبقه بالا ببینید.
‫بیرون گیر نکنید!
‫همه. ‫فروشگاه تعطیله.
‫کمک! برید کمک. یالا.
‫- شارژر داری، رفیق؟ ‫- بزن بریم، کمک کنید.
‫- یالا. داریم می‌بندیم. ‫- ممنون. تو انگلیسی بلدی!
‫- ممنون، داداش. ‫- هی.
‫ما 20 دقیقه وقت داریم ‫همه رو برسونیم به کلیسا. باشه؟
‫باشه.
‫- به کمکت احتیاج دارم. باشه؟ ‫- باشه.
‫باید بری طبقه بالا ‫و یه لطفی در حقم بکنی.
‫می‌دونم از تونل خوشت نمیاد. ‫باید با من بیای.
‫- باشه. باشه. ‫- برو بالا، کمکشون کن. آره.
‫استبان! استبان! ‫از اون گوشی بیا بیرون. بجنب.
‫بیا جلوی فروشگاه ‫و حواست به فروشگاه باشه.
‫- استبان، یالا! ‫- هی، از اون گوشی بیا بیرون!
‫- از اون گوشی بیا بیرون! یالا! ‫- من پای گوشی نیستم، رفیق!
‫لعنت بهش!
‫دارم سعی می‌کنم گوشی رو شارژ کنم!
‫- می‌بینی؟ ‫- بیارش بالا.
‫- لعنت بهش، رفیق! ‫- بیارش بالا.
‫بچه‌ها، اینجا رو تمیز کنید. ‫برق بندازید.
‫باب.
‫اونجا برات امن نیست. ‫دنبالم بیا.
‫دِرک، تو راهرو به خطشون کن!
‫من تو اتاق 24 ام!
‫بعضی‌ وقت‌ها می‌بری ‫و بعضی‌ وقت‌ها می‌بازی، باب.
‫- آره. ‫- باب، باب، باب.
‫برگرد به دفاع.
‫- برگرد به دفاع، رفیق، آره. ‫- آره.
‫ممنونم، رفیق. ‫ممنونم، ممنونم.
‫بیا.
‫تو اتاق من انجامش بده. ‫حریم خصوصی‌ش بیشتره.
‫آبری، از تلفن‌ها بیا بیرون. ‫برو طبقه‌ی دوم.
‫- داریم منتقلشون می‌کنیم. ‫- اتاقت کجاست؟
‫- باشه؟ ‫- این پشت، رفیق؟
‫- هی، باب، باب. ‫- این پشت؟
‫- آره؟ ‫- این‌ها همه‌شونن.
‫- آره. سلام. ‫- همگی، ایشون باب هستن.
‫- سلام، باب. ‫- «گرینگو زاپاتا».
‫همه، سلام کنید.
‫- باشه. جیکوب... ‫- دمت گرم، رفیق.
‫باید بری ‫طبقه‌ی دوم.
‫ماریسلا، داریم منتقلشون می‌کنیم.
‫- چی؟ ‫- الان، الان.
‫آره. باب، باب. باب. ‫ایشون ریچل هستن.
‫- سلام، ریچل. حالت چطوره؟ ‫- ریچل، ایشون باب هستن
‫- و ایشون لندون، جدیدترین عضو. ‫- هی، لندون.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام.
‫- هی، اون پشته؟ ‫- باشه. آره. این پشت.
‫ممنون. خوشوقتم از دیدنتون.
‫همین‌جا. ‫درست پشت کاناپه.
‫ممنون، برادر، ممنون.
‫ماریا. مدیسون. یالا.
‫- بیرون. ‫- گرفتم.
‫یالا، اتاق منه.
‫ممنونم، دخترها.
‫آره. یالا.
‫یالا.
‫لعنتی.
‫ببخشید، رفیق.
‫یالا.
‫عیبی نداره.
‫یالا عزیزم. ‫یالا عزیزم. یالا عزیزم.
‫یالا عزیزم.
‫شارژ دارم. شارژ دارم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫«پاشو صبح شده.»
‫سلام. چطوری؟
‫چطوری رفیق؟ ‫بازم منم. باب فرگوسن.
‫نمی‌دونم یادت میاد یا نه، ‫ولی ما قبلاً تلفنی حرف زدیم.
‫فکر کنم یه ‫سوءتفاهم کوچیکی بین‌مون پیش اومد.
‫فکر کنم شروع خوبی ‫نداشتیم.
‫داشتم سعی می‌کردم قرارگاه ‫دخترم رو پیدا کنم. ویلا.
‫درسته. اگه نتونید جواب بدید ‫«ساعت چنده؟»
‫من نمی‌تونم قرارگاه رو ‫به شما بدم.
‫این یه اصل کلیدی ‫در متن شورشه.
‫- «ساعت چنده؟» ‫- تعجب می‌کنم که نمی‌تونید بگید.
‫من نمی‌دونم شما...
‫همونی باشید که می‌گید یا نه.
‫باشه.
‫خب، ببین، ببین، شاید من بتونم...
‫شاید من بتونم ‫یه سری اطلاعات بهت بدم
‫و بعد تو یه سری ‫اطلاعات بهم بدی، باشه؟
‫یه‌کم اطلاعات ‫با هم رد و بدل می‌کنیم.
‫اسم من باب فرگوسنه.
‫نمی‌دونم اصلاً اسمم ‫به گوشت خورده یا نه. باشه؟
‫من سال‌ها عضو «فرنچ 75» بودم. ‫سال‌ها و سال‌ها، باشه؟
‫بهم می‌گفتن «پَتِ خلافکار»، ‫«مرد موشکی»، یه همچین چیزهایی.
‫تنها مشکل اینه که، من...
‫من از اون موقع مغزم رو ترکوندم، رفیق.
‫من اهل خوشگذرونی و ‫این‌ها بودم
‫تو 30 سال گذشته، رفیق.
‫من عاشق اینجور خوشگذرونی‌هام
‫و اصلاً یادم نمیاد، ‫به جون خودم،
‫یا به جون تنها بچه‌ام،
‫جواب سوالت، ‫«ساعت چنده؟»
‏8:15
‫حالا، من اون قرارگاه رو ‫لازم دارم،
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫- من لازمش دارم. ‫- متوجه‌ام.
‫- و سوال اینه... ‫- لعنتی!
‫«ساعت چنده؟»
‫اگه اون قرارگاه رو ‫بهم ندی،
‫قسم می‌خورم، ‫پیدات می‌کنم
‫و یه دینامیت داغِ روشنِ لعنتی
‫مستقیم تو پاچه‌ات می‌کنم.
‫باشه، این حس امنیت نمیده. ‫شما الان دارید به حریم من تجاوز می‌کنید.
‫تجاوز به حریمت؟ ‫رفیق، بی‌خیال،
‫تو دیگه چه جور ‫انقلابی‌ای هستی، برادر؟
‫ما اصلاً تو یه اتاق نیستیم.
‫داریم مثل دوتا مرد پای تلفن حرف می‌زنیم!
‫ریچل، بیا پسرها رو ببریم بیرون...
‫- باشه، نیازی به داد زدن نیست. ‫- به اون یکی اتاق.
‫این نقض امنیت منه.
‫این‌ها محرک‌های صوتی هستن.
‫محرک‌های صوتیِ لعنتی.
‫گوش کن، می‌خوام یه چیزی بدونم.
‫می‌خوام یه چیز رو بدونم ‫وقتی همه‌ی این‌ها تموم شد.
‫اسمت چیه؟ ‫باید اسمت رو بدونم.
‫- اسم من هم‌رزم جاشه. ‫- آره.
‫هم‌رزم جاش.
‫خب، یه اسم بهتر انتخاب کن، ‫هم‌رزم جاش.
‫اولاً، این یه اسم مسخره‌ی ‫کوفتیه برای یه انقلابی.
‫دوماً، ‫می‌خوام مختصاتت رو بدونم.
‫می‌خوام موقعیتت رو ‫همین الان بدونم. چیه؟
‫من در یه مکان امن هستم، ‫جایی بین
‫سرزمین دزدیده شده‌ی «واباناکی» ‫و سرزمین دزدیده شده‌ی «چوماش».
‫تو غیرقابل تحملی لعنتی. ‫تو...
‫تو واقعاً می‌دونی... ‫تو واقعاً غیرقابل تحملی.
‫انقلابی‌ها اینطوری ‫کار نمی‌کنن.
‫می‌دونی حرف زدن باهات ‫چقدر سخته؟
‫می‌دونی چه اطلاعاتی ‫دارم سعی می‌کنم بهت بدم؟
‫تو یه عوضیِ موشکافِ مزخرفی!
‫تو همینی، ‫یه عوضیِ موشکافِ مزخرف.
‫و می‌دونی من با عوضی‌های ‫موشکاف چی کار می‌کنم؟
‫من یه «گری‌هاوک تِن» ‫اعلام می‌کنم.
‫شما دارید «گری‌هاوک تِن» ‫اعلام می‌کنید؟
‫من دارم یه «گری‌هاوک تِن» ‫اعلام می‌کنم. باشه؟
‫می‌خوام سرپرستت رو
‫همین الان بیاری پای تلفن، ‫چون می‌دونم یکی رو داری.
‫می‌دونم یکی رو داری، ‫هم‌رزم جاش. باشه؟
‫آره، دارم از بالا ‫سری لعنتی‌ت اقدام می‌کنم.
‫از بالا سریت. باشه؟
‫افسر مافوقت رو ‫بیار پای تلفن. همین الان.
‫چون دارید ‫«گری‌هاوک تِن» اعلام می‌کنید؟
‫من دارم یه «گری‌هاوک تِن» ‫اعلام می‌کنم، هم‌رزم جاش.
‫لطفاً صبر کنید.
‫عوضیِ مزخرف. گرفتمش.
‫دقیقاً همون‌جایی گرفتمش که می‌خواستم.
‫این یه گندکاریِ موشکافانه‌ی مزخرف بود، باب.
‫اون سر یه پسورد گیرت انداخت.
‫عوضی‌ها.
‫من متأسفم در مورد...
‫من همه‌ی این کثافت‌کاری‌ها رو ‫کشوندم دم در خونه‌ی تو، رفیق.
‫بابت همه‌چی متأسفم.
آروم باش، رفیق. آروم باش
‫ما صدها ساله که ‫تحت محاصره بودیم.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫خودخواه نباش.
‫زندگی، رفیق.
‫امان از زندگی!
‫همیشه یه... ‫یه جزئیات کوچیک و ریزه، نه؟
‫باشه. ‫برو جلو.
‫جیکوب! می‌ریم!
‫باشه، بچه‌ها.
‫اسپرانزا. شب به‌خیر.
‫چرا اینقدر ‫طول کشید؟ محض رضای خدا.
‫شماها خیلی بی‌عرضه‌اید. برای...
‫لعنتی! عجله کنید.
‫آلفا یک، اینجا زولو.
‫من یه متخاصم احتمالی ‫تو ساختمون هدف دارم.
‫پیگیری برای سرجیو سنت کارلوس.
‫باید وارد عمل بشم.
‫در حال تنظیم زمان ورود. ‫دوتا وسیله‌ی نقلیه‌ی پشتیبان می‌خوام.
‫بله. شما؟
‫آره! سلام! شما؟
‫- شما؟ ‫- شما؟
‫- من باب فرگوسنم.
‫شما کی هستی؟
‫برادر من.
‫- شما کی هستی؟ ‫- رفیقت تالیرانه.
‫تالی!
‫تالی، برادر من. ‫برادر من، گوش کن.
‫باید کمکم کنی، رفیق. ‫اون‌ها ویلا رو گرفتن.
‫شنیدی که ویلا رو گرفتن، درسته؟ ‫من...
‫من قرارگاه رو می‌خوام، همین الان.
‫باید یه سوال ‫برام جواب بدی، پَت.
‫نه، نه، رفیق. خواهش می‌کنم ‫مجبورم نکن این کار رو بکنم.
‫- پَت. پَت. آروم باش. ‫- من یادم نمیاد...
‫- تو این رو بلدی. ‫- هیچی از این جواب‌ها رو.
‫- خیلی ساله گذشته. ‫- تو این رو بلدی.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫نژاد گربه‌ی مورد علاقه‌ی من چیه؟
‫گربه‌ی بی‌موی مکزیکی.
‫باشه. یه لحظه.
‫عوضی. ‫این یه قهرمان جنگ لعنتیه.
‫هی، قرارگاه ‫«خواهران سگ آبی شجاع»ـه.
‫خواهران سگ آبی شجاع. ‫نمی‌دونم...
‫همون پایگاه تو تپه‌هاست؟
‫مختصات رو می‌خوام، ‫مختصات دقیق.
‫باشه، یه لحظه. ‫بهش بگو چطوری بره اونجا.
‫عذرخواهی کن. جدی باش.
‫الو.
‫سلام، عوضی! اون مختصات ‫لعنتی رو همین الان بده.
‫- باشه. ‫- زود باش!
‫باشه. «خواهر روشل» ‫تو جاده‌ی اولد می‌شِن قرار داره...
‫اولد می‌شِن.
‫- باشه، آروم بگو، شمرده بگو. ‫- به جاده‌ی کراو کریک...
‫اون لات‌ـه رو بیارید.
‫سنسی! سنسی!
‫تو تپه‌های چوپکابرا.
‫تپه‌های چوپکابرا.
‫و فقط می‌خوام رسماً بگم ‫که متأسفم.
‫می‌خوای رسماً بگی ‫متأسفی؟
‫آره.
‫راستی، اون پسورد لعنتی ‫چی بود، عوضیِ مزخرف؟
‫«زمان وجود نداره، ‫ولی به هرحال ما رو کنترل می‌کنه.»
‫لعنت به تو، احمق لعنتی!
‫لعنت به تو! معلومه که ‫بچه نداری، احمق لعنتی!
‫هی! رفیق، مختصات رو گرفتم.
‫جاده‌ی اولد می‌شِن به کراو کریک،
‫و بعد به تپه‌های چوپکابرا.
‫- وقت رفتنه، باب. ‫- درسته، بزن بریم.
‫بزن بریم، مختصات رو گرفتم.
‫- پنجره رو نگاه کن، باب. ‫- چی؟
‫مواظب باش. ‫پنجره رو نگاه کن. مواظب باش.
‫لعنتی. لعنتی.
‫اون‌ها اینجان!
‫لعنت بهش، اون‌ها... ‫لعنتی. اون‌ها...
‫او.جی.، فروشگاه تعطیله. ‫مستأجرها رفتن.
‫اگه در زدن، ‫می‌دونی چی کار کنی.
‫چطوری پیدامون کردن، رفیق؟ ‫چطوری پیدامون کردن؟
‫فکر کنم داشتی ‫زیادی تماس می‌گرفتی.
‫فکر کنم تماست رو ردیابی کردن. ‫حتماً تماس‌هات رو ردیابی کردن.
‫- نقشه چیه، رفیق؟ ‫- بی‌جی!
‫- نقشه چیه؟ ‫- دارم فکر می‌کنم.
‫- این سلاح منه؟ ‫- صبر کن.
‫- بی‌جی! باشه. ‫- باید بریم، رفیق.
‫تو اون رو می‌بری ‫بالای پشت بوم،
‫از اونجا به ماشین من تو کوچه‌ی «لپهَم». ‫اینم سوئیچ من.
‫اون رو می‌رسونی، بهم زنگ می‌زنی. ‫«لاتینو هیت»، با من بیا!
‫نه، نه، نه، رفیق، ‫من با اون‌ها نمیرم.
‫نه، من با اون‌ها نمیرم! ‫قرار بود با تو بیام.
‫من بهت احتیاج دارم، برادر. ‫خواهش می‌کنم، سنسی.
‫سنسی، سنسی، خواهش می‌کنم!
‫شجاع باش، باب. شجاعت.
‫همین؟
‫شجاعت. آره. آره.
‫ممنونم. هی! ‫ممنونم، سنسی.
‫ممنونم، سنسی! ممنونم!
‫لعنت بهش!
‫زنده باد انقلاب!
‫زنده باد!
‫از این طرف، باب!
‫همه‌ی اون کوفتی‌هات رو بده من، رفیق!
‫بیا.
‫برام مهم نیست چی کار می‌کنی.
‫تا ده ثانیه‌ی دیگه ‫اون شماره رو می‌خوام.
‫من هیچی نمی‌دونم، قربان.
‫من شبیه پدر و مادرت هستم؟
‫- یه جورایی. ‫- اون شماره‌ی لعنتی رو بده
‫یا بلند شو، دست‌هات رو ‫بذار پشت سرت.
‫من شماره‌اش رو ندارم.
‫بالا. دست‌هات رو بذار ‫پشت سرت.
‫دستبند بزنید. از اینجا ببریدش.
‫دارمش.
‫الان داریش؟
‫چیه؟
‫فکر کردم تو کلاس ‫«عقل سلیم پیشرفته» شرکت کردی.
‫بشین سر جات.
‫شماره چنده؟
‫با اسم «هلو کیتی» ذخیره شده.
‫بده‌ش به من.
‫بده‌ش به من!
‫من ازت پرسیدم گوشی داری یا نه.
‫تو چشم‌های من نگاه کردی، ‫و دروغ گفتی.
‫من اینجام تا زندگی لعنتی‌ت رو ‫نجات بدم. می‌فهمی؟
‫دیگه بهم دروغ نگو.
‫آلفا دو پشت خطه!
‫گوشی هدف مونث داره ‫به سمت جنوب تو جاده 135 میره.
‫ایست.
‫واحد یک، خروج.
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی.
‫بجنب، باب! ‫یالا، یالا!
‫- بی‌جی. ‫- سنسی،
‫رفیقت از پشت بوم افتاد ‫و دستگیر شد.
‫چه گندی زدید؟
‫یارو 12 متر افتاد ‫و صاف افتاد رو یه درخت، رفیق.
‫پلیس هم با تیزر گرفتش.
‫و تفنگ من؟
‫پیش منه.
‫باشه.
‫تو «سِیکرد هارت» می‌بینمت.
‫روشل.
‫خب، دیاندرا، ‫باز چه آتیشی سوزوندی؟
‫بچه، ویلا فرگوسن، همراهمه.
‫این دخترِ پرفیدیا بورلی هیلزه.
‫از سر نیاز و استیصال ‫برای حفظ جانش پیش تو اومدم.
‫باورنکردنیه.
‫من دقیقاً شبیه اونم؟
‫نه. نه واقعاً.
‫ولی از درون شبیه‌ش هستی.
‫که این باعث می‌شه ‫بودنت اینجا خیلی خطرناک باشه.
‫دخترِ یه خائن، ‫یه خائن کوچولوئه.
‫و ما باید مراقب باشیم.
‫آشپزی بلدی؟
‫بله.
‫ما به هیچ‌کس اجازه‌ی اقامت نمی‌دیم
‫که نتونه مسئولیت ‫بازدهی مثبتش رو قبول کنه.
‫من می‌تونم برای چیزی که می‌خورم کار کنم ‫و مراقب خودم باشم،
‫اگه منظورتون اینه.
‫منظورم همینه.
‫خواهر واکس، «پرفیدیای کوچولو» رو ‫به اتاق پانچو ویلا راهنمایی کن.
‫باشه.
‫بذار اوضاع رو برات روشن کنم.
‫خب، حوله‌ها اینجان.
‫حمام مستقیماً اونجاست.
‫بالش‌ها هم همونطور که می‌بینی، ‫درست اونجان.
‫و سراغ وای‌فای لعنتی رو هم نگیر، ‫چون اصلاً نداریم.
‫خونه‌ی خودته، خاله‌خرسه.
‫اون چقدر می‌دونه؟
‫اون فکر می‌کنه مادرش یه قهرمان بوده.
‫و من...
‫من جرأت نداشتم ‫حقیقت رو بهش بگم.
‫نتونستم.
‫پرفیدیا بورلی هیلز
‫یه مشکلیه که هی ادامه پیدا می‌کنه.
‫این انقلاب به یکی دیگه ‫مثل اون که این دور و بر بچرخه، احتیاج نداره.
‫اوضاع به اندازه‌ی کافی سخت هست.
‫روح مبارزه‌ی تو ‫از بقیه‌ی ما بیشتره، دیاندرا.
‫من خیلی وقت پیش ‫از این مزخرفات خسته شدم.
‫خیلی خوبم. ممنونم.
‫- عالی به نظر میای. گرسنه‌ای؟ ‫- خب، ممنونم.
‫آره، آره.
‫ولی راستش، فکر کنم ‫داره دیرم می‌شه.
‫- بهتره برم اونجا. ‫- خب، می‌تونم برات چندتا پنکیک درست کنم.
‫می‌تونی تو راه ‫خروج بخوریشون.
‫این‌ها همون پنکیک موزی‌ها هستن؟
‫پنکیک موزی‌های معروف آلیس؟
‫خودشونن.
‫- می‌دونم منتظرت هستن. ‫- بهتره برم اونجا.
‫خیلی خوشحال شدم دوباره دیدمت، آلیس.
‫منم از دیدنت خوشحالم، تیم.
‫بفرمایید داخل.
‫تیم.
‫کریسمس مبارک. درود بر سِنت نیک.
‫کریسمس مبارک.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم، خوبم.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- آره،
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، سندی.
‫شما ویرجیل تراکمورتون رو می‌شناسید.
‫ویرجیل از بخش «پاکسازی و تحریف» اومده.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫و شما بیل دزموند از «وایت‌هال» ‫رو هم می‌شناسید.
‫بیل، خوشحالم دوباره می‌بینمت، ‫و کریسمس مبارک.
‫و البته شما روی مور رو می‌شناسید.
‫ژنرال میدانی ناوگان پنجم ‫از جنوب غربی.
‫البته، قربان. صبح به‌خیر.
‫بفرمایید بنشینید.
‫خب... چه خبره؟
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫خب، تیم،
‫یه شایعه‌ی نگران‌کننده‌ی کوچیک ‫هست که تازه شنیدیم.
‫و ما شما رو آوردیم اینجا
‫تا ببینیم می‌تونید ‫کمک کنید برطرف بشه یا نه.
‫من شما رو به بیل می‌سپارم. ‫اون جزئیات رو بهتون میده.
‫- بفرما، بیل. ‫- باشه.
‫تیم، من میرم سر اصل مطلب...
‫یه گزارش تأیید نشده وجود داره
‫که سرهنگ استیون جی. لاک‌جا
‫پدر یه بچه‌ی دورگه‌ست.
‫چه ترکیبی؟
‫راه آسونی برای گفتنش ‫وجود نداره، ولی...
‫بله.
‫سیاه‌پوسته.
‫خب...
‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫این افشاگری بزرگیه.
‫بیل، می‌تونم بپرسم ‫منبع شما چیه؟
‫حتماً. این بخشی از ‫بررسی سوابق «یانکی سفیدپوست مضاعف» هست.
‫چندتا مدرک قدیمی ‫تو یه فایل کامپیوتری پیدا شد
‫مربوط به یه مبارز سیاه‌پوست ‫به اسم «جانگل‌پاسی».
‫اون 15 سال پیش ‫همین داستان رو به یه افسر گفته.
‫پانزده سال پیش.
‫همه‌ی این مدت اونجا بوده، ‫تو یه فایل قدیمی.
‫شانس محض بود که پیداش کردیم.
‫خب، اون «جانگل‌پاسی» کجاست؟
‫اون خیلی وقته مُرده.
‫«جانگل‌پوسی» دیگه در کار نیست.
‫حالا، چند روز پیش،
‫لاک‌جا یه جایزه‌بگیر رو ‫استخدام کرد
‫تا یه استخراج غیرنظامی ‫تو اِل پاسو انجام بده.
‫توسط یه نفر به اسم آوانتی کیو ‫رهبری می‌شد. می‌شناسیش؟
‫آره، آوانتی رو می‌شناسم. ‫سرباز خوبیه.
‫عالی نیست؟
‫یعنی، اون عالیه، ‫ولی یه «پسر بومی» نیست.
‫این راز کثیف کوچیکشه.
‫اون خودش رو نیمه-مکزیکی جا می‌زنه،
‫ولی در واقع یه رگه‌اش ‫کومانچی‌ـه
‫یا، نمی‌دونم، اسکیمو.
‫اون یه ردیاب فوق‌العاده‌‌ست.
‫اون بهت می‌گه طرف ‫چقدر پول تو جیبش داشته
‫فقط از روی رد پاش، ‫ولی اون خودی نیست،
‫پس من بهش اعتماد نمی‌کنم.
‫آره، خب،
‫ظاهراً اونقدر خوب بوده ‫که چیزی که لاک‌جا دنبالش بوده رو پیدا کنه.
‫آره.
‫اون هاوارد سامرویل رو پیدا کرده.
‫عضو سابق «فرنچ 75». ‫اون یه مسیر فرار زیرزمینی راه انداخته،
‫که غیرقانونی‌ها رو ‫از مرز جنوبی ما میاره
‫به «باکتان کراس» تو شمال،
‫جایی که یه به اصطلاح ‫«شهر امن» راه انداخته،
‫و به مواد فروش‌ها و روانی‌ها ‫کار و خونه میده.
‫یه معتاد به مواد هم هست.
‫جداً؟ خب، به نظر میاد ‫یارو خیلی آدم حسابی‌ـه.
‫چیز بعدی که می‌فهمیم، ‫سرهنگ لاک‌جا نیروهاش رو
‫بسیج کرده تو «باکتان کراس»
‫و یه حمله‌ی تمام‌عیار ‫به «مزرعه‌ی مرغ سوخاری چیکن لیکن» انجام داده.
‫نه. من عاشق ناگت‌هاشونم.
‫خب، این می‌تونه به معنی ‫کمبود ناگت باشه.
‫ناگفته نماند که «چیکن لیکن» ‫متعلق به
‫همکارمون تو «باشگاه ماجراجویان کریسمس»،
‫برادر «برت ریمهورن» هست، ‫که می‌خواد اون مهاجرهای غیرقانونی‌ش برگردن سر کار.
‫بعد...
‫اون به دبیرستان حمله کرده، تیم.
‫آره.
‫دبیرستان.
‫و الان، تو خیابون‌های ‫«باکتان کراس» جهنم به پا شده.
‫و ردیابش رو هم خاموش کرده.
‫ببخشید وسط حرفتون می‌پرم، ‫ولی فکر کنم دارم می‌گیرم
‫که شما آقایون ‫دارید چی می‌گید.
‫این زنجیره‌ی عجیبی از اتفاقاته.
‫پس لاک‌جا دنبال ‫اون بچه‌ی دورگه‌اش می‌گرده،
‫ولی می‌دونیم ‫اون مادره کجاست؟
‫چه جالب که این رو پرسیدی.
‫پرفیدیا بورلی هیلز.
‫در حال حاضر گمشده. ‫عضو سابق «فرنچ 75».
‫حدود 15 سال پیش ‫وارد برنامه‌ی حفاظت از شهود شده،
‫ولی غیبش زده.
‫افسر بازداشت‌کننده...
‫سرهنگ استیون جی. لاک‌جا.
‫گزارش‌های آژانس نشون میده ‫تو کوبا یا الجزایره،
‫بستگی به گزارش داره.
‫پس...
‫حدس می‌زنم ‫اهل مادری کردن نبوده.
‫اون‌وقت به ما می‌گن وحشی.
‫لاک‌جا گند زده.
‫باید تمیزش کنه.
‫اگه بتونه این بچه رو پیدا کنه،
‫می‌تونه مدرک رو از بین ببره،
‫و به احمق فرض کردن ‫همه‌ی ما ادامه بده.
‫دوست دارید چی کار کنم، قربان؟
‫تیم، با توجه به تخصصت ‫تو پرونده‌های خانوادگی،
‫- ما حس کردیم که شاید... ‫- تمیزش کن.
‫تمیز؟
‫باید طوری باشه که همه‌مون ‫بتونیم از رو زمین غذا بخوریم.
‫آره. انقدر تمیز.
‫بله، قربان.
‫خب، بسیار خب، آقایون.
‫به نظر میاد راهم افتاده سمت غرب.
‫و باشد که سِنت نیک ‫همراهت باشه.
‫درود بر سِنت نیک.
‫یه سوالی ازت دارم، باشه؟
‫باشه.
‫اون یه خائن بود؟
‫آره، بود.
‫بابام بهم گفته بود اون یه قهرمانه.
‫هی، سرت رو نکوب.
‫سرت رو نکوب.
‫- سرت رو به اونجا نکوب. ‫- باشه.
‫- قربان، فامیلی‌تون رو می‌دونید؟ ‫- نه.
‫فامیلیت چیه؟
‫بتمن.
‫باشه، یالا. ‫باید فامیلی واقعی‌ت رو بدونم.
‫پارکر. پیتر پارکر، رفیق.
‫- پیتر پارکر. ‫- آره.
‫باشه، گوش کن. ‫این آخرین شانس توئه.
‫اگه فامیلی واقعی‌ت رو نگی،
‫برات یه جرم دیگه می‌بُرن. ‫چیه؟
‫باشه، باشه. دست از سرم بردار، ‫محض رضای خدا!
‫پارکر. جیم پارکر، رفیق.
‫- اسمت جیم پارکره؟ ‫- آره.
‫باشه، جیم. ‫تاریخ تولدت کیه؟
‫متولد دهه‌ی 80 میلادی‌ام، رفیق.
‫- دهه‌ی 80. ‫- آره.
‫بزن بریم. نوبت توئه.
‫بزن بریم.
‫پاشو. خب، لعنتی.
‫اونجا بشین.
‫آقای جیم پارکر، ‫درسته؟
‫چهل و دو ساله؟
‫قربان، ایشون قراره علائم حیاتی‌تون رو ‫چک کنه، باشه؟
‫آقای پارکر.
‫آقای پارکر، اینجا.
‫مشکل پزشکی خاصی دارید؟
‫- آره. ‫- آقای پارکر،
‫می‌شه من رو نگاه کنید، قربان؟
‫باب. می‌شه من رو نگاه کنی؟
‫دیابت داری؟
‫آره.
‫دیروز انسولینت رو زدی؟
‫می‌دونی، ‫اگه آدم خلافکاری باشی،
‫حواست هست که انسولینت رو ‫هر روز بزنی. مگه نه؟
‫افسر، ما نمی‌تونیم ‫این یکی رو قبول کنیم.
‫اون باید بره اورژانس.
‫ممنونم، قربان. ‫روز خوبی داشته باشید.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- خوبم. شما چطورید؟
‫خوبم، ممنون.
‫آقای پارکر، دستشویی اینجاست، باشه؟
‫بذارید قندتون رو چک کنیم.
‫شما قراره ‫از توی دستشویی برید،
‫مستقیم ته راهرو ‫به سمت راست
‫به پله‌های فرار.
‫همین الان.
‫- همین الان؟ ‫- همین الان.
‫هی، افسر. میاید این ‫فرم پذیرش رو امضا کنید؟
‫خدایا!
‫هی، باب!
‫سنسی! سنسی، برادر!
‫خدای من. سنسی، ممنونم. ‫ممنونم، برادر. ممنونم!
‫هی. بیا، یکی بردار.
‫ممنونم! خدای من.
‫باشه. بیا یه سلفی بگیریم.
‫خدای من، تو... ‫تو...
‫- چی؟ باشه. ‫- بیا.
‫موفق شدیم. موفق شدیم.
‫- بزن از اینجا بریم، رفیق. ‫- کجا می‌ریم؟
‫«خواهران سگ آبی شجاع».
‫تپه‌های چوپکابرا. ‫تپه‌های چوپکابرا.
‫بریم به فاز تهاجمی.
‫سیری، «خواهران سگ آبی شجاع».
‫در حال دریافت مسیر ‫برای «خواهران...»
‫تپه‌های چوپکابرا.
‫- تپه‌های چوپکابرا. ‫- تپه‌های چوپکابرا.
‫باشه. هر روز پیش نمیاد ‫که یه عضو «فرنچ 75» رو
‫دو بار تو یه روز نجات بدی!
‫بزن بریم بترکونیم!
‫- آره! ‫- بزن بریم!
‫- بازم هستن؟ ‫- نه، قربان.
‫اون همین‌جاست.
‫جنس خوب.
‫قربان، من سرهنگ استیو لاک‌جا هستم.
‫با من در نیفتید.
‫اگه اطلاعاتی برام داری، ‫زود رد کن بیاد.
‫من یه ماشین دیدم، ‫یه ون خاکستری که داشت میرفت شمال،
‫تو جاده‌ی کراو کریک.
‫- حامل چی؟ ‫- نتونستم ببینم.
‫راننده مرد سفیدپوست، ‫مسافر دختر سیاه‌پوست.
‫شمال.
‫تو این تپه‌ها چی هست؟
‫«خواهران سگ آبی شجاع».
‫اون‌ها کی هستن؟
‫اون‌ها مواد پرورش می‌دن. ‫راهبه هستن.
‫این یه جور شوخی مریضه؟
‫شوخی نمی‌کنم.
‫چندتا زن؟
‫نمی‌دونم. یه عالمه. ‫ده یا 20 نفر.
‫سلاح؟
‫فکر کنم گیاهخوارن.
‫آقایون، کاری که توش استادیم رو بکنید.
‫دلتا-دو، اینجا دلتا-یک.
‫نیاز به تصویربرداری داریم.
‫رشته کوه، ‫ده کیلومتر شمال غربی. دریافت شد؟
‫دست‌ها، دست‌ها، دست‌ها!
‫مرخصید.
‫بیا جلوتر.
‫اگه این همخونی نداشته باشه، آزاد می‌شی.
‫ولی اگه همخونی داشته باشه...
‫اگه این یه خط صاف باشه...
‫اون‌وقت مشکل داری.
‫این چیه؟
‫این آینده‌ی توئه.
‫الان چند سالته؟
‫تو 16 یا 17 سالته. ‫یکی از این دوتاست.
‫نامزد داری؟
‫من حرفی باهات ندارم.
‫تو برای داشتن نامزد ‫خیلی جوونی،
‫پس جوابت نه هست.
‫به جای من جواب نده.
‫همه‌چی جور درمیاد.
‫اون رو از دبیرستان می‌قاپی.
‫گوشیش رو پیدا می‌کنی. اون رو لِه می‌کنی.
‫ولی بعد تو خط 90 یاردی ‫گمش می‌کنی
‫اونم تو یه صومعه‌ی درب و داغون؟
‫این باید درد داشته باشه.
‫تو به من کمک کن، منم به تو کمک می‌کنم.
‫تو «پَت کلهون» رو بهم بده...
‫«مرد موشکی»، «پَتِ خلافکار»...
‫منم می‌ذارم بری خونه، ‫و می‌ذارم اون دختر کوچولو رو نجات بدی.
‫می‌دونی که اون پیش سرهنگه، مگه نه؟
‫منظورم از «خونه»...
‫زندان فدرال برای توئه.
‫بهش آزار رسوندی؟
‫تو فکر می‌کنی دختر منی؟
‫عاشقش بودی؟
‫جواب من رو بده!
‫تو فکر می‌کنی دختر منی؟
‫مهم نیست اون آزمایش چی می‌گه.
‫من یه پدر دارم، و اون تو نیستی.
‫به اون می‌گی پدر؟ ‫اون برای مادرت کافی نبود.
‫چطوری قراره برای تو کافی باشه؟
‫اون کجاست؟
‫قسم می‌خورم، نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫دیاندرا، ‫تو می‌دونی چند نفر
‫جلوی من می‌شینن و به خدا قسم می‌خورن...
‫که نمی‌دونن؟
‫«به خدا قسم، ‫نمی‌دونم.»
‫به خدا قسم...
‫اگه بدونی، می‌تونیم اون دختره رو نجات بدیم.
‫اون دختر کاری نکرده، ‫و من نمی‌دونم.
‫من نمی‌دونم اون کجاست.
‫اگه می‌دونستم کجاست، بهت ‫می‌گفتم. من نمی‌دونم کجاست.
‫تو چه‌ته لعنتی؟
‫اون کجاست؟
‫خودت رو نجات بده، برو زندان،
‫منم به سرهنگ می‌گم، ‫اینطوری دختره رو نجات میدی.
‫این‌ها گزینه‌هاته. ‫تو یه وضعیت باخت-باخت،
‫شاید-بتونی-زندگیت-رو-نجات-بدی هستی.
‫باید بیشتر آرایش می‌کردی ‫تا خوشگل‌تر به نظر بیای.
‫آدم میره مراسم جشن، ‫به خودش می‌رسه.
‫بیشتر آرایش می‌کنی.
‫چرا لباست انقدر تنگه؟
‫من جلف نیستم، ‫اگه منظورت اینه.
‫من این رو نگفتم.
‫من اهل اون داستان‌ها نیستم.
‫من این رو نگفتم،
‫ولی اون لژهای تو کفشت رو می‌بینم.
‫تو یه حاضر جوابی. ‫تو... آره، آره.
‫تو فقط، تو فقط یه ‫پرنسس کوچولویی، مگه نه؟
‫زبون‌دراز. مثل مادرت.
‫مادرتم زبونش دراز بود، ‫و منم چالِش کردم.
‫مشکل داری یادت بیاد ‫چی خوندی؟
‫اگه یه خط صاف باشه، ‫من مشکل دارم.
‫اگه نباشه، باید بذاری برم.
‫خدایا، عمراً من بچه‌ی تو باشم، ‫چون من حداقل بلدم بخونم.
‫خفه شو. ‫فقط خفه شو!
‫توله‌سگ دورگه‌ی لعنتی!
ای وای
‫ماشینم رو بیارید.
‫بچه‌ام رو ببرید تو ماشین.
‫فقط هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫این عوضی برگرده سراغمون، می‌دونی؟
‫تنبل شده بودم، رفیق. ‫حواسم جمع نبود.
‫فکر می‌کردم کسی که ‫یه روزی از اون در میاد تو
‫مادرش قراره باشه، ‫نه این عوضیِ لعنتی.
‫تا دخترش رو ببینه، می‌دونی، ‫به دخترش چیز میز یاد بده،
‫موهاش رو درست کنه، اون...
‫مادری کنه.
‫من بلد نیستم موهاش رو درست کنم، رفیق.
‫می‌دونستی؟
‫بلد نیستم موهاش رو ‫خوب درست کنم.
‫خب...
‫خودت رو نباز، باب.
‫نمی‌بازم.
‫من اینجام. من اینجام.
‫آروم باش، رفیق.
‫عوضی.
‫داره میاد.
‫این رو بذار تو کوله‌ات.
‫فکر کنم آخر خطه، نه؟
‫برای تو نه.
‫موج‌های اقیانوس. موج‌های اقیانوس.
‫باید قالِت بذارم، رفیق.
‫- چی؟ ‫- باید پیاده بزنی به چاک.
‫- پیاده؟ ‫- آره.
‫بزن بریم.
‫من سر این پمپ بنزین می‌پیچم، ‫سرعتم رو کم می‌کنم،
‫تو هم می‌غلتی و میری. ‫بقیه‌اش با من.
‫کمربندت رو باز کن و آماده باش.
‫- بغلتم و برم. ‫- آره.
‫باشه.
‫- می‌دونی آزادی چیه؟ ‫- چی؟
‫بدون ترس بودن.
‫درست مثل خودِ تام کروز.
‫باشه. با شماره چهار بپر. یک...
‫دو...
‫تفنگ رو بده به من!
‫سه...
‫برو! برو!
‫چهار!
‫آروم‌تر!
‫برو! چهار، باب!
‫برو، چهار!
‫پاشو! داریم می‌ریم.
‫داری وقت‌های از دست رفته رو ‫جبران می‌کنی؟ بازی‌های بابا-دختری؟
‫بازی‌های بابا-دختری؟
‫من یه «ماجراجوی کریسمس» هستم!
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫نه!
‫من یه هدف بالاتر دارم.
‫این یه افتخار بالاتر از ‫داشتن توئه.
‫دشمن، دشمن! جهت ساعت 12!
‫من عاشقش بودم، اگه برات سوال بود.
‫خوشگل‌ترین جادوگر لعنتی‌ای ‫که تو عمرم دیده بودم.
‫خفه شو.
‫آره، اون تسخیر شده بود.
‫- خفه شو لعنتی. ‫- اون دیوونه بود.
‫مثل تو. تو هم اون جنون رو داری.
‫من از درون اون حسش می‌کردم،
‫و می‌تونم از درون تو هم حسش کنم.
‫اون یه خائن لعنتی بود.
‫اون یه مبارز بود، ‫یه مبارز برحقِ آزادی!
‫و با آدم‌های ضعیف می‌جنگید!
‫اون یه خائن لعنتی بود!
ها؟ ها؟
‫تو باید هم به مادرت ‫و هم به پدرت احترام بذاری.
‫چشم‌هات رو در میارم.
‫آوانتی.
‫کار و بار جایزه‌بگیری چطوره؟
‫بد نیست. ‫تو چطوری؟
‫اوضاع می‌تونست بهتر باشه.
‫هی از چاله در میای، ‫میفتی تو چاه.
‫تو هم همچین حسی نداری؟
‫به هرحال...
‫باید از شرّ این یکی خلاص بشم.
‫این کیه؟
‫مظنون به قتل. مهاجر غیرقانونی دورگه.
‫درگیر کارتل‌های مواده. ‫کسی نیست که دلش براش تنگ بشه.
‫این یه بچه‌ست. من کارم با بچه‌ها نیست.
‫بچه‌ها هم کارهای بد می‌کنن.
‫چرا خودت انجامش نمیدی؟
‫نمی‌تونم. سرم شلوغه. ‫خب کی می‌تونه انجامش بده؟
‫خب، بده اریک گَرو انجامش بده.
‫نمی‌خوام اریک گَرو انجامش بده.
‫دو برابر دستمزد روزانه‌ات رو میدم، ‫این کار رو تموم کن.
‫برام مهم نیست. من انجامش نمیدم.
‫باشه.
‫اون «1776» رو می‌شناسی،
‫حدود پنج مایل بیرون «دل ریو» ‫نزدیک «والترز لندینگ»؟
‫- آره. ‫- آره.
‫اون رو برسون دست اون‌ها، ‫دستمزد روزانه‌ات رو بهت میدم.
‫زبون‌دراز.
‫ادب نداری، لعنتی!
‫درست تربیت نشدی!
‫اون رو می‌بینی؟!
‫این چیزی‌ـه که مادرت بارش آورده.
‫برو... اونجا.
‫تا می‌تونی لگد بزن. ‫آره، بزن، لگد بزن!
‫لگد بزن، لگد بزن!
‫متأسفم که اینطوری تموم شد.
‫اگه یه‌کم ادب داشتی، ‫شاید می‌تونستیم با هم آشنا بشیم.
‫بچه‌ی عوضی.
‫همه‌ی جادوگرهای لعنتی...
‫کسی قراره بیاد دنبالت؟
‫گفتم، کسی قراره ‫بیاد دنبالت؟
‫آره.
‫پیدام می‌کنن، ‫و حسابت رو می‌رسن.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی. یالا.
‫لعنتی! لعنتی!
‫سلام، سلام.
‫سرت.
‫باشه، لباست رو بده بالا ‫و برگرد.
‫دست‌هات رو بذار بالای سرت.
‫باشه، بریم سر کار.
‫تکون نخور. ‫سلاحی همراهتون هست، قربان؟
‫نه، قربان.
‫چرا داشتید از ما فرار می‌کردید؟
‫روز طولانی‌ای داشتم، خانم.
‫چراغ‌ها رو اون پشت ندیدید؟
‫چرا، دیدم.
‫چی از ماشین انداختید بیرون؟
‫ببخشید؟
‫اون پشت چی از ‫ماشین انداختید بیرون؟
‫- آشغال. ‫- مطمئنید؟
‫بله، خانم.
‫امروز چیزی نوشیدید؟
‫- چندتایی خوردم. ‫- چندتا چی؟
‫چندتا نوشیدنیی کوچیک.
‫اون‌جایی.
‫می‌بینمت.
‫گرفتمت، عوضی، گرفتمت.
‫تندتر، لگن آشغال! برو!
‫این کله‌خر کیه؟
‫چی می‌خوای؟
‫این از طرف لاک‌جاست؟
‫یه جسد داریم.
‫گرفتم، گرفتم.
‫ممنون، کله‌خر.
‫لعنتی.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫لعنت بهش.
‫لعنتی. لعنتی!
‫هی، عوضی، داری چی کار می‌کنی؟
‫هی، سرخ‌پوست، می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫اون کوفتی‌ها... ‫دیوونه‌ات کردن.
‫خدایا.
‫«گرین اکرز، بورلی هیل‎بیلیز،
‫و هوترویل جانکشن!
‫گرین اکرز، بورلی هیل‌بیلیز،
‫و هوترویل جانکشن!
‫«گرین...»
‫ویلا!
‫لعنتی.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. باشه. باشه.
‫لعنتی!
‫«گرین اکرز، ‫بورلی هیل‌بیلیز،
‫و هوترویل جانکشن!»
‫چی؟!
‫«گرین اکرز، ‫بورلی هیل‌بیلیز،
‫و هوترویل جانکشن!»
‫من نمی‌دونم...
‫بگو!
‫ویلا؟
‫ویلا!
‫«گرین اکرز، ‫بورلی هیل‌بیلیز»،
‫- «و هوترویل جانکشن!» ‫- نه، نه، نه، عزیزم، منم.
‫ویلا، این...
‫«گرین اکرز، بورلی هیل‌بیلیز، ‫و هوترویل جانکشن!»
‫باشه! باشه!
‫باباتم، ویلا!
‫«دیگر آنقدرها هم ‫مهم نخواهند بود.» نگاهم کن.
‫تو کی هستی؟
‫باباتم!
‫نگاهم کن.
‫عیبی نداره. عیبی نداره.
‫تو خوبی؟ ‫یالا. برو تو ماشین. برو!
‫بزن بریم. بزن بریم.
‫آیا شما یه مبارز سیاه‌پوست
‫به نام پرفیدیا بورلی هیلز رو می‌شناختید؟
‫بله، می‌شناختم.
‫و آیا اون عضو گروه شورشی ‫معروف به «فرنچ 75» بود؟
‫- آره، بود. ‫- آره.
‫سرهنگ لاک‌جا...
‫آیا شما با این زن ‫مدتی ازدواج کرده بودید؟
‫آقایون...
‫من در نبرد، رو در رو ‫با دشمن جنگیدم.
‫و در کوچه‌های تاریک ‫و عملیات‌های مخفی جاسوسی.
‫من یک بار مورد آزار معکوس قرار گرفتم.
‫آزار معکوس؟
‫می‌شه برای ما توضیح بدید ‫که این چطور ممکنه، سرهنگ لاک‌جا؟
‫دشمن از فریب استفاده کرد. ‫به من مواد خورانده بودن.
‫و در حینی که بیهوش بودم...
‫مغز من کار نمی‌کرد.
‫ولی قدرتم کار می‌کرد، ‫و معتقدم که ازش سوءاستفاده شد.
‫چه جور مدرکی دارید؟
‫اگه بیهوش بودید، ‫از کجا می‌دونید که این حقیقت داره؟
‫نمی‌دونم حقیقت داره، ‫ولی بهش مشکوکم.
‫وقتی بیدار شدم، در یه جای خصوصی ‫حساسیت وجود داشت،
‫و مقداری تصویر از ذهنم می‌گذشت.
‫تصویر؟
‫من معتقدم اون یه دزد بود.
‫یه شیطانِ ‌دزد.
‫همینطوره.
‫سرهنگ لاک‌جا،
‫هدف دشمن از ‫آزار معکوس به شما چی می‌تونسته باشه؟
‫اون‌ها قدرت ذهن و بدن من رو دیدن.
‫بهش طمع کردن.
‫تبریک می‌گم، استیو.
‫تو یه «ماجراجوی کریسمس» هستی.
‫وای مامان. ممنونم، قربان.
‫بذار مقر جنوب غربی رو ‫بهت نشون بدم.
‫- حتماً. ‫- بریم یه قدمی بزنیم؟
‫بله، قربان.
‫اولین توقف در تور، دفتر جدید شما.
‫خدای من.
‫می‌دونی، اگه بخوام صادق باشم، سندی،
‫یه لحظه‌ای اونجا بود که ‫فکر نمی‌کردم موفق بشم.
‫لاک‌جا، ما خوش‌شانسیم که تو رو داریم.
‫خب، بدیهیه، نیازی به گفتن نیست،
‫این فقط یه مکانیه ‫که می‌تونی کلاهت رو آویزون کنی،
‫جلسه بذاری، ‫چندتا وسیله شخصی بذاری.
‫ما دوست داریم اعضامون حس کنن ‫یه خونه‌ی دوم دارن،
‫هر زمان، شب یا روز.
‫فکر خیلی خوبیه.
‫الان خالیه، ‫ولی می‌ذاریم شخصی‌سازیش کنی.
‫سلیقه‌ی یه مرد معرف اونه، مگه نه؟
‫دقیقاً همینطوره، قربان.
‫و خب رسیدیم.
‫سوئیت 55.
‫عجب منظره‌ای.
‫می‌شه یه نگاهی انداخت؟
‫- می‌تونم؟ ‫- حتماً.
‫لعنتی. کلیدهات رو جا گذاشتم.
‫همین‌جا وایسا، میرم از ‫دفترم برشون دارم.
‫بله، قربان.
‫من یه مدته یه چیزی رو ‫نگه داشتم
‫و می‌خواستم بهت بدمش.
‫باشه؟
‫و قبلاً بهت ندادمش ‫چون...
‫فقط نمی‌خواستم تو رو ‫در معرض یه سری چیزها قرار بدم.
‫می‌دونی، نمی‌خواستم حس کنی...
‫ناراحت یا سردرگم بشی در موردش.
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم چی می‌خواستم. می‌خواستم...
‫می‌خواستم ازت محافظت کنم.
‫از همه‌ی اون گندکاری‌های مادرت.
‫از همه‌ی گندکاری‌های خودم.
‫فقط، گمونم می‌خواستم ‫اون کسی باشم
‫که برای کمک میای سراغش، درسته؟
‫می‌دونی، اون کسی که،
‫اون بابای باحالی ‫که می‌تونی هرچیزی رو بهش بگی.
‫حتی با اینکه می‌دونم این غیرممکنه.
‫ولی نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام دیگه در مورد هیچی ‫بهت دروغ بگم.
‫و یه چیزی رو ‫نگه داشته بودم
‫برای چند سال ‫و فقط می‌خوام...
‫فقط می‌خوام بهت بدمش.
‫باشه، می‌خوام این رو باهات به اشتراک بذارم
‫و اگه خواستی ببینیش، ‫می‌تونی ببینیش.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫نمی‌دونم چیه، بابا.
‫- نمی‌دونی چیه؟ ‫- نه.
‫یه نامه‌ست.
‫یه نامه از طرف مادرت.
‫برای منه یا برای تو؟
‫برای توئه.
‫می‌خوای بری تنها بخونیش؟
‫برو.
‫شارلینِ عزیز...
‫سلام از اون‌طرف سایه‌ها.
‫نمی‌خوام شوکه‌ات کنم،
‫ولی خیلی وقته دارم فکر می‌کنم ‫که بهت نامه بنویسم.
‫اغلب بیدار می‌شم و برام ‫کاملاً دیوانه‌کننده‌‌ست که چطور
‫و چرا امروز اینجایی هستم که هستم.
‫و از خانواده‌ام دورم.
‫من تمام زندگیم تظاهر کردم.
‫تظاهر کردم که قوی‌ام...
‫تظاهر کردم که مُرده‌ام.
‫آیا برای ما دیگه خیلی دیره، ‫بعد از همه‌ی دروغ‌های من؟
‫خوشحالی؟
‫عشق تو زندگیت هست؟
‫وقتی بزرگتر بشی می‌خوای چی کار کنی؟
‫آیا سعی می‌کنی دنیا رو ‫عوض کنی، مثل کاری که من کردم؟
‫ما شکست خوردیم.
‫ولی شاید تو شکست نخوری.
‫شاید تو اون کسی باشی ‫که دنیا رو درست می‌کنه.
‫من هر روز بهت فکر می‌کنم...
‫هر روز.
‫و ای کاش برای هردومون ‫قوی بودم.
‫تو من رو پیدا می‌کنی.
‫لطفاً سلام من رو به بابات برسون...
‫«پَتِ خلافکارِ» من.
‫عاشقتم، مامانت، پرفیدیا.
‫صورتم رو نمی‌گیره.
ها؟
‫نمی‌دونم چطوری... ‫صورتم رو بگیرم.
‫صفحه رو بکش بالا، ‫بعد اونجا یه علامت رعد و برقه.
‫و بعد اونجا نوشته، ‫«فلش خودکار، روشن و خاموش.»
‫نه.
‫خب، اگه اون...
‫یه... کوچولو هست...
‫یه دایره‌ی کوچیک ‫پایین سمت راست هست.
‫اون رو بزن.
‫باشه. یا با دوربین پشتی بگیر.
‫فکر کنم اونم خوبه.
‫- پیغام فوری. ‫- باید دایره رو فشار بدم.
‫اینجا ان‌6ای‌دی‌جی، ‫«ویکی ساوِر» در اوکلند.
‫پیغام اضطراری از ‫«ویکی ساوِر» در اوکلند.
‫گفتن اوکلند؟
‫آره.
‫تکرار می‌کنم، حملات «ام‌کی‌یو» ‫در جریانه.
‫محل تجمع معترضان ‫پارک لینکلنه.
‫تمامی واحدها، اینجا «ویکی ساوِر».
‫همه آماده‌باش. ان6ای‌دی‌جی.
‫می‌دونی، اوکلند ‫سه ساعت و نیم راه از اینجاست.
‫آره.
‫می‌دونی که دوره، مگه نه؟
‫خب، داره بارون میاد.
‫هی!
‫مواظب باش.
‫نیستم.
[نبردی پس از دیگری]