.
‫این یارو، یه مشکل واقعیه.
‫آره، باشه.
‫یعنی، قبول دارم، پسره کله‌ش داغه.
‫داره تو هر کاری گندکاری ‫راه می‌ندازه.
‫آره، می‌فهمم، ‫ولی نمی‌تونی بکشیش.
‫من که کاملاً مطمئنم می‌تونم.
‫نمی‌گم نمی‌تونی بکشیش.
‫می‌گم نباید بکشیش. ‫اون پسرخاله‌ی زنِ «اِد مکی»ـه.
‫- برندا؟ ‫- آره، آره.
‫پسرخاله‌ی برنداست.
‫باشه.
‫اول سعی می‌کنیم باهاش حرف بزنیم.
‫مگه وقتمون تنگ نیست؟
‫واقعاً برای این مسخره‌بازی ‫وقت داریم؟
‫دقیقاً برای چه کوفتی اینجاست؟
‫اون؟
‫- اون اینجاست چون ما فکر می‌کنیم... ‫- «ما فکر می‌کنیم»؟
‫«ما»؟ «ما» یعنی تو و این دلقک؟
‫یارو از ناکجاآباد پیداش شده،
‫و یهو داریم باهاش در مورد ‫چیزی که فکر می‌کنه حرف می‌زنیم؟
‫تا جایی که یادمه، ‫این کار مال توئه، فیلی.
‫هی، بچه، بیا اینجا.
‫لعنتی.
‫نه، نه. فقط ببین.
‫یه لطفی در حق خودت بکن، خب؟
‫اون دهن لعنتیت رو ببند.
‫ها؟
‫باشه؟
‫گوش کن.
‫من نمی‌شناسمت، عوضی.
‫مهم‌تر از اون، تو من رو نمی‌شناسی.
‫من آدمی نیستم که بشه باهاش ‫در افتاد.
‫فقط یه پرس‌وجو بکن. اسم واقعی من ناکس‌ـه.
‫چه خوب.
‫اسم واقعی من پارکرـه.
‫باشه، تو...
‫تو پارکری؟
‫خب، ببین، رفیق، ‫من دنبال دردسر نیستم.
‫فقط دارم کار خودم رو می‌کنم.
‫کار خودت؟
‫مثلاً چی، تهدید به کشتن ‫اون سرپرست اون بیرون؟
‫آره، خب، داشت چرت‌وپرت می‌گفت.
‫آره، ولی نمی‌تونیم بکشیمش.
‫خودت می‌دونی که نمی‌تونیم بکشیمش.
‫و حالا، چون بلوف احمقانه‌ت رو خوند، ‫اونم این رو می‌دونه.
‫خب، تو از کجا می‌دونی ‫که بلوف بود، رفیق؟
‫ای خدا.
‫پس نقشه‌ات این بود که تنها کسی رو ‫که قطعاً و یقیناً بهش نیاز داریم
‫تا این کار رو تموم کنیم، بکشی؟
‫چون اینجوری تو یه روانی می‌شی.
‫خب کدومشه؟
‫تو یه احمقی یا یه روانی؟
‫من شلیک نمی‌کنم... ‫من به هیچ‌کس شلیک نمی‌کنم.
‫من اصلاً به اسلحه احتیاج ندارم. ‫فکر کنم باید تو برش داری.
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، جدی می‌گم، تو برش دار، لطفاً.
‫ما تو رو بی‌مصرف نمی‌خوایم. ‫ما تو رو باهوش می‌خوایم.
‫خب، من می‌تونم باهوش باشم.
‫نه، نمی‌تونی. ولی می‌تونی تظاهر کنی.
‫پس، قبل از اینکه هر حرکتی بکنی، ‫فقط تصور کن یه آدم باهوش ممکنه چی کار کنه،
‫و بعد به جاش اون کار رو بکن، باشه؟
‫آره، حتماً. گرفتم.
‫و اون اسلحه لعنتیت رو تو غلاف نگه دار. ‫گرفتی؟
‫آره، باشه.
‫- گرفتی؟ ‫- آره، گرفتم.
‫- باشه، عالیه. ‫- گرفتم.
‫خوبه. حل شد.
‫آره.
‫- بزن بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫حالت خوبه.
‫تقریباً رسیدیم.
‫- آقای سرپرست. ‫- بشین.
‫کدومشونه؟
‫چی؟
‫تو اینقدر احمق نیستی، ‫و اینم پول تو نیست.
‫اگه دزدی بشه، ‫بهت یاد دادن که فقط تسلیمش کنی.
‫که یعنی ‫داری سعی می‌کنی یکی رو تحت تأثیر قرار بدی.
‫حدس من اینه که یه دختره.
‫نه. نه، لطفاً. ببینین.
‫من می‌خوام باهاش ازدواج کنم.
‫می‌دونین، نمی‌تونم همینجوری کوتاه بیام، ‫اونم جلوی همه.
‫قفل اول رو رد کردیم.
‫خیلی‌خب، باشه. برو بزنش.
‫چی؟
‫پسره رو.
‫بزن ناکارش کن. اون جوابت رو نمیده.
‫- و بعد تو گاوصندوق رو برام باز می‌کنی. ‫- واقعاً؟
‫اگه تمیز بازش کنی،
‫بدون کد خطر، بدون آژیر تأخیری، ‫اون‌وقت با هم رفیقیم.
‫خودت می‌دونی که به تو زنده ‌احتیاج داریم.
‫مسئله اینه که، به این آدم‌های دیگه، ‫اصلاً احتیاجی نداریم.
‫یالا.
‫چه مرگته، رفیق؟
‫رایان، تو یه عوضی هستی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫همه‌مون رو به کشتن میدی!
‫آره، زوج دوست‌داشتنی‌ای می‌شین.
‫جو، چرا نمی‌تونیم مثل آدم‌های عادی ‫جلو پارک کنیم؟
‫چی، مثل آدم‌های عادی ‫‏15 دلار بدیم؟
‫بابایی اینجا کار می‌کنه. بابایی مزایا داره.
‫هی. نه، اون ماشین‌ها ‫قرار نیست اینجا باشن.
‫جدی؟
‫خب که چی؟
‫می‌خوای پیداشون کنی ‫و 15 دلار ازشون بگیری؟
‫- یالا، یالا. ‫- بیا بزنیم به چاک، پارکر.
‫ای خدا.
‫واو.
‫یا خدا.
‫گندش بزنن.
‫یکی داره اینجا رو می‌زنه.
‫چی؟
‫نه، نه، نه.
‫یه دلاری نه، پنج دلاری نه. فقط اسکناس درشت.
‫- باید به 911 زنگ بزنیم. ‫- چی؟
‫نه، نه، نه. ‫نه، ما به هیچ‌کس زنگ نمی‌زنیم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌بینی؟
‫این عالیه.
‫من می‌خوام از دزدها دزدی کنم.
‫نه.
‫بهت گفتم. ‫حتی لازم نشد اسلحه‌ام رو بکشم.
‫اسلحه!
‫لعنتی! پلیس!
‫این چه کوفتی بود؟!
‫- بخواب زمین. ‫- گندش بزنن!
‫جو، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫فیل و پول رو برسون به ماشین.
‫بخواب، بخواب، بخواب!
‫دیوونه‌ی لعنتی!
‫واو!
‫برو، برو!
‫- برو کنار! ‫- آروم باشین و سر جاتون بشینین...
‫برو، برو، برو!
‫هی!
‫ای خدا.
‫اون پول لعنتی رو بده...
‫... به من.
‫چه کوفتیه؟
‫این مال توئه.
‫قایمش کن وگرنه پلیس ازت می‌گیره.
‫چقدر بده، فیلی؟
‫ترقوه‌ی لعنتیم.
‫حواست باشه، زِن! لعنتی!
‫- خیلی‌خب، اینجا یه فرعی هست. ‫- بذار اون رانندگی کنه. کارش خوبه.
‫مجبور بودم این کار لعنتی رو انتخاب کنم.
‫خیلی سنگین بود، رفیق.
‫خیلی پرمشقت.
‫سال بعد یه کار آسون انجام می‌دیم. یالا.
‫گندش بزنن.
‫فکر کنم دارم بالا میارم. صبر کن.
‫نه، یالا.
‫من رو بنشون.
‫می‌دونستین شماها ‫تو اینترنت معروفین؟
‫یه چیزی هست به اسم، ‫مثلاً، توییتر اسب‌بازی.
‫چسب.
‫می‌خوان شماها بمیرین.
‫- محکم ببندش. ‫- چشم‌هات به من باشه، باشه؟
‫- باشه. ‫- حس خوبی نداره.
‫آی آی! فقط تمومش کن.
‫اونقدرها بد به نظر نمیاد.
‫یه دکتر می‌شناسم که می‌تونیم بهش اعتماد کنیم
‫فیلی می‌تونه چند ساعت دووم بیاره؟
‫چی، به نظرت بیهوشم؟
‫از من بپرس.
‫«هی، فیلی، چند ساعت دووم میاری؟»
‫«آره، می‌تونم. برو گم‌شو.»
‫زنده می‌مونم.
‫- همه‌ش قیافه‌ی اون بچه جلو چشممه. ‫- ناکس؟
‫- آره، بد بود. ‫- آره.
‫یعنی، می‌تونست هر کدوم از ما باشه.
‫هی، عوضی، یکی از ما بود.
‫من بودم.
‫بریز.
‫چیزی که می‌خوام بدونم اینه: اون عوضی ‫از کدوم گوری یهو پیداش شد؟
‫با اون تیراندازیش. اون یارو کی بود؟
‫یه آماتور.
‫دستشویی؟
‫اونجا. در نداره.
‫ببخشید.
‫به زنه تو ماشین چی گفتی؟
‫وقتی خم شدی تو. ‫یه چیزی گفتی.
‫بهش ده هزار دلار دادم.
‫کار خوبی بود.
‫فکر کنم این کشتن ‫نامزدش رو جبران می‌کنه؟
‫آره، منم همین فکر رو می‌کردم.
‫آره.
‫پول رو نگه داشت.
‫پس شاید وقتی پلیس اومد و ‫سؤال پرسید، همه‌چی مبهم باشه.
‫باور کن، چیز خوبیه.
‫حتماً. تا وقتی که از سهم تو کم بشه.
‫امروز همه عوضی شدن.
‫به جز تو.
‫- ممنون، پیرمرد. ‫- آره، لعنتی.
‫من زور بازو ام، نه حسابدار. این...
‫می‌تونم دود رو که از گوش‌هات میاد بیرون ببینم. ‫بده به من.
‫این مثل ریاضی کلاس سومه.
‫تو چیزی از این فهمیدی؟
‫این چه کوفتیه؟
‫ببین، کار خوبی بود.
‫چقدر گیرمون اومد؟ ‫می‌تونم بگم نفری یه‌کم بیشتر از 60 هزار تا.
‫فکر می‌کردم بیشتر باشه.
‫آره، منم همیشه همین فکر رو می‌کنم.
‫فکر نکنم همه‌تون دوست داشته باشین ‫سهمتون رو به من بدین؟
‫- هی، آروم باش، باشه؟ ‫- نه؟
‫- هی. ما اینجاییم. ‫- تو بامزه‌ای.
‫داریم نفس می‌کشیم. باشه؟
‫- می‌دونم، پیرمرد. ‫- آروم باش.
‫- هر چی بعد از اون اضافیه. ‫- فقط یه درخواست بود.
‫اولویت دوش با منه.
‫واو! زِن!
‫هی.
‫- هی. ‫- چیه؟
‫قراره دو هفته اینجا بمونیم.
‫- من فقط... ‫- کم‌کم باهم رفیق می‌شیم.
‫هیچ‌کس تا حالا باهاش رفیق نشده.
‫مردم با من رفیق‌ان.
‫یالا، بلدی جنتلمن باشی؟
‫اسلحه!
‫یه اسلحه لعنتی بهم بده!
‫کثافت!
‫برای هدف والاتر.
‫چرا...
[بازی کثیف]
‫- لعنت بهت! ‫- عوضی!
‫سلام.
‫هی، خوش برگشتی.
‫سلام، آقای کینکید.
‫نگران بودیم که ‫از دستت بدیم.
‫فقط یه عمل سندرم تونل کارپال بود.
‫آره.
‫یه چیزی برات گرفتم که قراره ‫حالت رو خیلی بهتر کنه.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- یه کارت هدیه‌ست. ‫- آخی.
‫به بیت‌کوین.
‫وای، عالیه.
‫هنوز اون نامزدت رو داری ‫یا چی...
‫- آره، دارم. ‫- آره.
‫- چی... ‫- باید از شرّش خلاص شی.
‫چرا؟
‫باید برم رئیس رو ببینم.
‫در واقع، آقای لوزینی ‫صبح خیلی شلوغی دارن.
‫- بپرسم کی ممکنه... ‫- نه، نه. بپرسی؟
‫خدایا، نه. من واقعاً باید ببینمش.
‫چطوری، باسکو؟
‫خوش‌تیپ شدی.
‫ببخشید، آقای لوزینی.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫نه اگه اومدی بهم بگی ‫باید بیت‌کوین کوفتی بیشتری بخرم.
‫داداش، باید بخری. ‫راه آینده همینه.
‫ولی نه، در واقع یه چیزی هست ‫که می‌خواستم در جریانش بذارمت.
‫خب، داشتم در مورد اون اتفاق ‫تو پیست اسب‌دوانی آخر هفته تحقیق می‌کردم...
‫مِدوویو داونز. می‌دونم که بهش دستبرد زدن.
‫خواهش می‌کنم. از خودت پذیرایی کن.
‫خب، یه یارویی بود که وقتی اتفاق افتاد ‫تو اتاق پول اونجا بوده،
‫و قسم می‌خوره که ‫یکی از دزدها پارکر بوده.
‫پارکر؟
‫آره.
‫مطمئنه؟
‫خب، خوب ندیدتش، ‫ولی صداش رو شناخته.
‫صدا؟ مسخره نکن.
‫نه، نه. اون قبلاً با پارکر ‫درگیر شده بود،
‫و اون یارو بیچاره رو ترسونده، ‫و قسم می‌خوره که خودش بوده.
‫لعنت به من.
‫چرا حالا، بعد از سه سال؟
‫باید دخالت کنم.
‫ببینین، با تمام احترام، قربان،
‫وقتی شما دخالت می‌کنین، ‫معمولاً کلی خرابی به بار میاد.
‫واقعاً؟ ‫این ارزیابی حرفه‌ای توئه؟
‫دارم فکر می‌کنم که شاید ‫نباید با دُم شیر بازی کنیم.
‫مخصوصاً اگه فقط یه اتفاق باشه.
‫باشه. تا وقتی که پارکر پاش ‫به نیویورک باز نشه،
‫معامله‌ی اوت‌فیت با اون سر جاشه.
‫موافقم، رفیق.
‫خیلی خوشحالم.
‫من پیگیرشم، رئیس.
‫خوبه.
‫وگرنه خسارت‌های اولیه رو انگشت‌هات می‌بینن.
‫«وگرنه خسارت‌های اولیه...
‫این کجاش خنده‌داره؟
‫- خنده‌دار نیست. ‫- در رو ببند.
[مسافرخونه]
‫خوبه. به هوش اومدی.
‫هی بهت سر می‌زدم.
‫دکتر گفت احتمالاً ‫امروز بعد از ظهر به هوش میای.
‫- من کجام؟ ‫- جدی؟
‫یادت نمیاد اومدی اینجا؟
‫لعنتی.
‫فکر کنم خون زیادی از دست دادی.
‫نه، یادمه، مَج.
‫منظورم اینه که ازت خواستم ‫من رو تو اتاق 12 بذاری.
‫خب، سعی کردم بهت بگم ‫وقتی داشتی از حال می‌رفتی،
‫اتاق 12 پر بود.
‫هرچند که اصلاً نمی‌فهمم چرا ‫اینقدر به اون اتاق خاص گیر دادی.
‫همه‌ی اتاق‌های لعنتی مثل هم‌ان.
‫خب، الان خالیه، اتاق 12؟
‫نه. یه زوج دیگه اون تو هستن.
‫اون تا 45 دقیقه‌ی دیگه پول داده.
‫پیغام‌هات رو می‌خوای؟
‫یکی از استن دِوِرز داری.
‫می‌گه یه کار برات داره.
‫من هنوز درگیر کار قبلی‌ام.
‫فکر می‌کردم...
‫یعنی، گفتی یه دختری بهت نارو زده، ‫همه‌ی پول رو برده.
‫آره.
‫یعنی، پیش میاد، درسته؟
‫فقط بدشانسی.
‫آره، برای اون.
‫به هر حال، یه‌کم استراحت کن.
‫و نگران «اتاق 12» نباش.
‫این یکی هم همونقدر خوبه.
‫می‌دونی که خیلی بی‌ادب هستی؟
‫آره، زیاد این رو می‌شنوم.
‫یا خدا. واقعاً؟
‫باشه.
‫اینم همیشگی.
‫به اضافه‌ی پول اضافه برای دکتر ‫و بقیه‌ی هزینه‌ها.
‫چند روز دیگه برای پیغام‌هام زنگ می‌زنم، باشه؟
‫- همیشه از دیدنت خوشحال می‌شم. ‫- آره.
‫اون لباس من رو پوشیده.
‫پارکر.
‫هیچوقت انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫کلی بچه اینجاست.
‫من و فیلی، نتونستیم ‫بچه‌دار بشیم، پس...
‫اون یه خونه‌ی درختی ساخت.
‫جواب داده.
‫اون با تو نیست؟
‫کجاست؟
‫من بهش هشدار دادم. من...
‫من بهش هشدار دادم.
‫یه زن تو این کار با ما بود.
‫فیل آوردش. اسمش زِن بود.
‫اون به ما نارو زد، گریس. اون فیل رو کشت.
‫اون واقعاً تحسینت می‌کرد.
‫می‌دونستی؟
‫- نه، نمی‌دونستم. ‫- آره.
‫به خاطر مافیا.
‫می‌دونی، اون فکر می‌کرد ‫تو خاصی چون...
‫با اون‌ها در افتادی و زنده موندی.
‫من با اوت‌فیت در نیفتادم. من...
‫ازشون دزدی کردم. اشتباهی.
‫هر چی. دردسر بود، دردسر واقعی، ‫و تو سالم در رفتی.
‫و حالا دوباره اینجایی.
‫سالم و سرحال.
‫آره، خب، من تو زنده موندن خوبم.
‫سوسک‌ها هم همینطورن.
‫گریس، لطفاً.
‫ببین، پوله 400,000 تا بود.
‫خیلی‌خب، تو کمکم کن این دختره زِن رو پیدا کنم، ‫منم یه مقداری از اون رو بهت میدم.
‫تو به من یه مقداری از اون رو میدی؟
‫اگه کار خراب نمی‌شد، فیل یک هفتم ‫می‌گرفت، پس...
‫تو الان داری با من ‫چونه می‌زنی؟
‫تو هیچوقت دست برنمی‌داری، نه؟
‫یعنی، اگه امروز لاتاری رو می‌بردی، ‫اصلاً چی کار می‌کردی؟
‫- نه، نه، نه، با من راه بیا. ‫- بی‌خیال.
‫تو تازه تمام پولی رو که ‫تا آخر عمرت نیاز داری بردی.
‫چی کار می‌کنی؟
‫یه خونه کنار ساحل می‌گیری؟
‫- حتماً، عالی به نظر میاد. ‫- آره؟
‫دیگه دزدی نمی‌کنی؟
‫- ببین، هیچوقت نمی‌فهمیم، نه؟ ‫- چون؟
‫چون فقط احمق‌ها ‫لاتاری بازی می‌کنن!
‫یه یارویی هست.
‫تو جرسی سیتی کار می‌کنه.
‫تو کار تدارکاته.
‫اسمش رِجی رایلی‌ـه.
‫ممنون، گریس.
‫پارکر.
‫تو آدم می‌کشی، درسته؟
‫وقتی لازم باشه، آره.
‫به طور کلی، نه.
‫دردسر زیادی درست می‌کنه ‫و معمولاً چیزی رو حل نمی‌کنه.
‫اون رو برای من بکش.
‫این کار رو می‌کنی؟
[میدگروو، ایندیانا] [آمفی‌تئاتر گروفیلد]
‫نه، ‫من کاملاً منظورتون رو می‌فهمم.
‫صادقانه، آقای مأمور مالیات.
‫اجازه بدین یه سؤال ازتون بپرسم.
‫مگه نباید اول درآمدی داشته باشم
‫تا بعد ملزم به پرداخت مالیات بر درآمد بشم؟
‫آقای گروفیلد، شما نمی‌تونین یه تئاتر رو ‫پنج سال پشت سر هم با ضرر اداره کنین.
‫- خب. ‫- این ممکن نیست.
‫- شما نمایشی اینجا دیدین؟ ‫- نه.
‫خب، شرط می‌بندم که اکثریت قریب به اتفاق ‫هم‌نوعان شما هم همین رو می‌تونن بگن.
‫اگه اینقدر پول از دست میدین، چطور هر ‫تابستون دوباره تئاتر رو باز می‌کنین؟
‫حماقت.
‫این که نشد جواب.
‫البته که هست.
‫تقریباً همیشه.
‫گروفیلد، تلفن داری.
‫خدا رو شکر.
‫خیلی‌خب، رفیق، ‫من اون بلیت‌ها رو برات جور می‌کنم.
‫نگران هیچی نباش. حله.
‫پاپ‌کورن، بخش وی‌آی‌پی، همه‌ی این‌ها.
‫خوب بمون.
‫به جلو حرکت می‌کنیم.
‫هی، چی کار می‌کنی، داری اون رو پایین میاری؟
‫داریم نصبش می‌کنیم.
‫ببین، این همون روحیه‌ست.
‫کارتون خیلی خوبه. ‫از دکور صحنه خوشم میاد.
‫شما با من هم‌نظرید یا نه؟!
‫- آره! ‫- آره؟! خوبه.
‫تلفن اونجاست.
‫اون یکی.
‫گوشی یه بار مصرفه.
‫دفعه‌ی بعد محتاط‌تر باش. ممنون.
‫هنرپیشه‌ی نابغه‌ی گمنام، آلن گروفیلد. ‫می‌تونین صحبت کنین.
‫هی، منم.
‫من تو جرسی سیتی‌ام.
‫یه مشکلی برام پیش اومده.
‫خب، تو توی جرسی سیتی هستی، رفیق. ‫مشکلت همین‌جاست.
‫دنبال یه یارو می‌گردم.
‫رِجی رایلی. کارش تدارکاته. ‫اسمش رو شنیدی؟
‫آره، باید باهاش حرف بزنم.
‫باشه، منظورت واقعاً حرف زدنه؟
‫چون بعضی‌ وقت‌ها که با آدم‌ها حرف می‌زنی، ‫دمای بدنشون به دمای سردخونه می‌رسه.
‫با ملایمت رفتار می‌کنم.
‫- چقدر با ملایمت؟ ‫- خیلی.
‫فقط باید در مورد یه دختر ازش بپرسم.
‫یه دختر.
‫پس، این یه سؤال عاشقانه‌ست؟
‫اون همه‌ی آدم‌های کار قبلی من رو کشت.
‫لعنتی.
‫صبر کن، مگه، فیلی وب ‫تو کار قبلی تو نبود؟
‫فقط تمرکز کن، گروفیلد، باشه؟ رِجی.
‫یه تحقیقی می‌کنم، ببینم چی کار می‌تونم بکنم
‫رفیق، ولی اگه به من احتیاج داشتی، ‫تردید نکن که زنگ بزنی.
‫خوشحال می‌شم پرواز کنم بیام.
‫نه، اگه لازم شد زنگ می‌زنم.
‫هی، مجله‌های بزرگسالان کجاست؟
‫- هی، تو دوباره نه. هی! ‫- چی...
‫چی برداشت؟!
‫- چندتا شکلات. ‫- هی!
‫می‌دونی مشکل غذای فرانسوی ‫چیه، جیمی؟
‫تو شکم می‌مونه.
‫به یه هضم‌کننده‌ی قوی احتیاج داری ‫تا تو معده‌ات یه سوراخ باز کنه.
‫اینم تو معده‌ات یه سوراخ باز می‌کنه.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟ جیمی کجاست؟
‫راننده‌ات؟ داره استراحت می‌کنه.
‫کُشتیش؟
‫عمراً بتونی تو یه دعوای ‫عادلانه شکستش بدی.
‫هر چی تو بگی.
‫- حتماً یه جوری گولش زدی؟ ‫- آره، گولش زدم.
‫می‌شه دیگه در مورد جیمی خفه شیم؟
‫- فقط بگو حالش خوبه. ‫- حالش خوبه.
‫باورم نمی‌شه.
‫جیمی یه اسلحه رو مچ پاش داره. ‫آره، درسته.
‫شرط می‌بندم اون رو ندیدی.
‫امیدوارم با اون ‫یه گلوله تو سرت خالی کنه.
‫خدایا، در این لحظه، منم همینطور.
‫دنبال یکی می‌گردم. یه زن.
‫تو اون رو به فیلی وب معرفی کردی.
‫- منظورت زِن‌ـه؟ ‫- خودشه.
‫زن فیلی زنگ زد و در موردش پرسید.
‫ولی در واقع تو بودی که می‌پرسیدی، درسته؟
‫لعنتی! اون مال مادرم بود!
‫زِن.
‫- چی می‌تونی در موردش بهم بگی؟ ‫- باشه.
‫فقط چند بار باهاش کار کردم.
‫اون، مثل، یه تکاوره.
‫قبلاً عضو گارد ویژه‌ی ‫یه دیکتاتور بوده... آمریکای جنوبی.
‫گارد ویژه؟
‫آره، می‌دونی، مثل یه جوخه‌ی ترور. ‫عوضی‌های ترسناک.
‫من به زِن گفتم از من دور بمونه.
‫صبر کن.
‫- تو به زِن زنگ زدی؟ ‫- آره.
‫- کی؟ ‫- نمی‌دونم، قبل از شام.
‫ببین، بهش گفتم یکی داره ‫سؤال می‌پرسه، دنبالشه.
‫- خب، این توضیحش میده. ‫- چی رو توضیح میده؟
‫- دارن تعقیبمون می‌کنن، احمق. ‫- دارن...؟
‫تعقیب.
‫شاسی‌بلند مشکی، سه ماشین عقب‌تر.
‫زِن فرستادتشون.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫اون‌ها آدم‌های زِن هستن؟
‫چی فکر می‌کنی؟ ‫فکر می‌کنه می‌خوام لوش بدم؟
‫- ای خدا، باید یه کاری بکنی. ‫- مطمئن نیستم که باید بکنم.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫بهت می‌گم کجاست، باشه؟
‫اون تو یه ساختمون نیمه‌کاره ‫همین‌جا تو جرسیه.
‫آدرس رو دارم. ‫بهت میدمش، باشه؟
‫خدایا، کاش جیمی اینجا بود.
‫قسم می‌خورم، من...
‫پام!
‫عوضی.
‫در رو باز کن.
‫کلیدها رو بده به من.
‫اون ساختمون، اونی که در حال ساخته.
‫باید برم اونجا.
‫سلام، باسکو.
‫گفتن قراره زود برف بیاد.
‫انگار من وقت دارم در مورد ‫هوای لعنتی حرف بزنم.
‫من امشب از اینجا میرم.
‫امشب؟
‫پس نقشه‌ها رو آوردی؟
‫من می‌تونم تا یه ساعت دیگه ‌اینجا باشن.
‫و سرقت رو با جزئیات توضیح میدن؟
‫جزئیات دقیق. ‫هر چیزی که برای انجام کار لازم داری.
‫زمان‌بندی‌ها تا دقیقه‌ی آخر.
‫می‌دونی، شاید متوجه نباشی،
‫ولی داری کار خوبی می‌کنی، باسکو.
‫خوب به درک.
‫من بقیه‌ی پولم رو می‌خوام.
‫ببخشید؟
‫خب، قرارمون این نبود.
‫نمی‌تونم تو رو تو این کار شریک کنم ‫تا وقتی که کار رو انجام بدم.
‫وقتی اون نقشه‌ها رو تحویل بدم، ‫چی جلوت رو می‌گیره که بهم نارو نزنی؟
‫خب...
‫اعتماد.
‫تنها راهی که این کار جواب میده.
‫چرا باید به تو اعتماد کنم؟
‫من بودم اعتماد نمی‌کردم.
‫واو، لعنتی.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫چطور اومدی تو؟
‫دهنت رو ببند و بشین.
‫هیچ مبلی نیست.
‫بشین رو زمین.
‫حتماً، ولی من یه مشکلی با زانوم دارم...
‫دیگه حرف نزن.
‫فقط یه شانس داری. ‫پول من کجاست؟
‫خرجش کردم.
‫الان می‌خوای من رو بکشی، نه؟
‫اگه این کار رو نکنم برای کسب‌وکارم بد می‌شه
‫واو، واو. ‫هی، حالا. یه لحظه آروم باش.
‫بیا در موردش حرف بزنیم، باشه؟
‫فقط...
‫ای خدا!
‫خدای من.
‫هیچ ایده‌ای داری چی کار کردی؟
‫خب، یه‌کم، آره.
‫هیچ ایده‌ی کوفتی‌ای داری ‫چی کار کردی؟
‫یالا. بزن من رو بکش!
‫من اون رو زنده می‌خواستم، احمق!
‫تمام اون تلاش، تمام اون پول ‫به باد رفت.
‫حالا من هیچی ندارم!
‫حالا هیچی ندارم.
‫صبر کن. همه‌ی پول؟
‫آره، همه‌ی پول.
‫هدر رفت.
‫یه کار جدید پیدا کردی، ‫و از 400 هزار دلار به عنوان سرمایه‌ی اولیه استفاده کردی؟
‫یه کار بزرگ بود تا اینکه تو یه گلوله
‫تو تنها رابطم خالی کردی...
‫نکن...
‫عوضی!
‫دوباره کشتیش؟!
‫قول میدم بار آخر بود.
‫لعنتی!
‫کاره چی بود، این کار بزرگی که داشتی؟
‫- خب، دیگه مهم نیست، هست؟ ‫- به هر حال بگو.
‫- بیا. ‫- چه جنتلمنی. ممنون.
‫نه، ممنون! نمی‌خوامش.
‫من برف می‌خواستم.
‫کاره چی بود؟
‫یه کامیون حمل پول بود.
‫چهار میلیون.
‫باسکو مسیرها رو داشت، کدها رو داشت،
‫- ولی همونطور که گفتم... ‫- داری دروغ می‌گی.
‫چرا داری دروغ می‌گی؟
‫باشه، خیلی‌خب.
‫به هر حال می‌خوای من رو بکشی، درسته؟
‫نقشه این بود که از املاک ‫این یارو پولداره دزدی کنیم.
‫نقاشی‌ها، عتیقه‌ها میلیون‌ها دلار ارزش دارن
‫برای چه کوفتی داری بهم می‌خندی؟
‫کنجکاوم بدونم چرا هی بهم دروغ می‌گی.
‫ولی اونقدرها هم کنجکاو نیستم.
‫آخرین تلاش. کار چیه؟
‫ما قراره از یه کشور کامل دزدی کنیم.
‫چطوری؟
‫چهار ماه پیش، ‫یه اکتشافی شد
‫درست نزدیک ساحل کشور من.
‫یه یافته‌ی باستان‌شناسی ‫که بیشتر از کل تولید ناخالص داخلی ما ارزش داره.
‫گنج غرق شده، پارکر.
‫اسم کشتی غرق شده ‫«بانوی آرینترو» هست.
‫یه کشتی بادبانی اسپانیایی قرن پانزدهم.
‫یک میلیارد دلار برای کشور ما ‫در یک شب.
‫فقر، گرسنگی حل می‌شه.
‫مشکل رئیس‌جمهور ماست.
‫این کثافت فاسد، ‫ایگناسیو دِلاپاز.
‫به مردمش غذا بده؟
‫نه.
‫اون می‌خواد اون گنج رو برای خودش برداره.
‫نقشه‌اش اینه که گنج رو به ‫آمریکا بفرسته در قالب یه، به اصطلاح، «مأموریت حسن نیت»،
‫مطمئن بشه مردم متوجه می‌شن، اون رو ‫تو سازمان ملل برای دیدن همه به نمایش بذاره.
‫بعد در حالی که جلوی چشم همه‌ست،
‫یکی رو پیدا می‌کنه که ازش دزدی کنه.
‫اینطوری، می‌تونه نقش قربانی رو بازی کنه.
‫سهم خودش رو برمی‌داره،
‫و گورش رو گم می‌کنه، ‫یه کشور کامل رو ورشکست می‌کنه.
‫مگر اینکه ما اول بدزدیمش.
‫و کار همینه، پارکر.
‫تو نگران 400,000 دلاری؟
‫یعنی، داری طلا، ‫سنگ‌های تراش نخورده رو می‌بینی،
‫و البته خود «بانو».
‫پس من به مردم غذا میدم، تو پولدار می‌شی.
‫علاقه‌مندی؟
‫کی رو پیدا کرده که بدزدتش؟
‫یه گروه محلی، ‫چیزی به اسم «اوت‌فیت».
‫خدا، این کلی پوله.
‫آره. خواهد بود.
‫ولش کن.
‫این‌ها از قبل رزرو شده بودن،
‫و بیشتر تیکه‌های کوچیک‌تر ‫الان خریدار دارن.
‫در مورد بانوی ما چی؟
‫همون دختره؟
‫- آره. ‫- اون جایزه‌ی بزرگه.
‫به 500 میلیون رسید.
‫اونم به فینیاس پاول.
‫اون یارو زیادی پولداره.
‫زبون به دهن بگیر. و برو گم‌شو.
‫هنوز طبق برنامه‌ایم؟
‫خب، یه مشکل ‫کوچیک پیش اومده.
‫ولی...
‫باسکو رو می‌شناسی؟
‫اون... اون گمشده.
‫ولی قسمت اون از نقشه قبلاً تموم شده،
‫پس فکر می‌کنم ‫اونقدرها هم چیز بزرگی... نباشه.
‫باسکو گمشده، ‫و نقشه‌ی تو اینه که هیچ کاری نکنی؟
‫یعنی، من حدس می‌زنم می‌تونم سعی کنم...
‫برو باسکو رو پیدا کن.
‫خنده‌داره که همیشه میام اینجا، ‫تو بهم می‌گی عوضی،
‫- بعد بهم می‌گی گم‌شو بیرون. ‫- گم‌شو بیرون.
‫دارم... میرم...
‫پارکر عزیز من، باید اعتراف کنم، ‫نمی‌دونم چرا اینجاییم.
‫فقط... تو کتم نمیره.
‫انگار نه انگار که اون آخرین ‫تیکه‌ی پیتزا رو خورده، رفیق.
‫- اون فیلی رو کشت. ‫- از اون آگاهم.
‫کشتن اون چی شد؟
‫این کار رو می‌کنم، فقط هنوز نه.
‫هنر به تعویق انداختن.
‫من این رو خیلی خوب می‌شناسم. ‫منم با دندونپزشک همین کار رو می‌کنم.
‫تفاوتش اینه که ‫اون نمی‌خواد من رو بکشه.
‫تا جایی که تو می‌دونی.
‫- این اونه؟ ‫- آره.
‫وای.
آقای دست‌به‌ماشه و رفیقش گرور تشریف آوردن
‫اسمم گروفیلده. ممنون.
‫من «گروور» رو دوست دارم.
‫چی؟ من نپرسیدم تو چه کوفتی رو دوست داری.
‫گفتم اسمم گروفیلده.
‫یاروها پاکن.
‫آقایون، سرهنگ فابریسیو اورتیز.
‫رئیس من.
‫پس شما اون خلافکارهایی هستین ‫که می‌خواین تو مأموریتمون به ما کمک کنین؟
‫نه.
‫شما اون آماتورایی هستین که 400 هزار دلار من رو ‫برای کاری که قبلاً گند زدین بهش، دزدیدین.
‫و تو اون قاتل بی‌رحمی هستی ‫که سه تا از آدم‌های ما رو کشت.
‫خب، این چیز زیادی در مورد ‫آدم‌های تو نمی‌گه، می‌گه؟
‫سلام.
‫در مورد «بانوی آرینترو» شنیدین؟
‫آره. کشتی غرق شده‌ی قدیمی، پر از طلا.
‫یه میلیارد یا همچین چیزی ارزش داره.
‫شاید حتی بیشتر.
‫آرینترو یه کشتی معمولی نبود.
‫داستانش افسانه‌ایه.
‫تو اسپانیای قرن پانزدهم...
‫بی‌خیالش شو.
‫داستان نه. فقط نقشه رو بهش بگو.
‫من می‌خوام داستان رو بدونم.
‫اون باید اهمیت این رو ‫بفهمه...
‫نه، لازم نیست.
‫گنج هست. ‫فردا قراره تو نیویورک باشه.
‫همین کافیه.
‫ببین، ما هستیم.
‫ولی ما 30 درصد می‌خوایم.
‫سی؟
‫این می‌شه 300 میلیون.
‫ما وقت نداریم، سرهنگ.
‫بدون این آدم‌ها، ما شکست می‌خوریم.
‫اون کیه؟
‫این رو نگاه.
‫شوخیت گرفته.
‫- این خمیر کاغذه؟ ‫- آره. دروغ نمی‌گم.
‫یه جورایی ازش خوشم میاد، رفیق. این می‌تونه ‫یه جاکلیدی کوچیک و باحال بشه.
‫اینجا یه کارگاه صنایع‌دستی ‫راه انداختن.
‫همونطور که می‌بینین،
‫داریم یه کپی از ‫بانوی مقدس می‌سازیم.
‫متوجه اون شدم.
‫چرا؟
‫که با اصلش عوضش کنیم.
‫اینطوری، می‌تونیم دزدی رو مخفی کنیم
‫مخفی کردن دزدی ‫کوچکترین نگرانی ماست.
‫باشه.
‫شاید زود قضاوت کردم.
‫به ما بگو، نگرانی‌هامون چیه؟
‫خب، شماره‌ی یک اینه که ‫داریم از سازمان ملل دزدی می‌کنیم،
‫محافظت‌شده‌ترین ساختمون ‫تو کل سیاره‌ی لعنتی.
‫ماه‌ها طول می‌کشه تا برنامه‌ریزی کنیم.
‫ولی ما مجبور نیستیم اون رو ‫از سازمان ملل بدزدیم.
‫دزدهای رئیس‌جمهور دارن ‫این کار رو برای ما انجام میدن.
‫فکر نکنم بفهمم چی می‌گی.
‫ما می‌ذاریم آدم‌های اون کار سخت رو انجام بدن، ‫و بعد ما از اون‌ها می‌دزدیمش.
‫می‌فهمم.
‫ما از دزدها دزدی می‌کنیم.
‫دقیقاً. همچین کلمه‌ای داریم؟
‫بله. کارت خوب بود.
‫داشتم رو اسپانیاییم کار می‌کردم.
‫هی، پات چطوره؟ ‫راه رفتنت خیلی خوب به نظر میاد.
‫هی.
‫هی، حالا، فقط قبل از اینکه فکری به سرت بزنه
‫من حواسم به زِن هست.
‫پس دور و برش نپلک.
‫می‌فهمم. دختر خوبیه.
‫یعنی، حتی اون خالش هم ‫یه جورایی شبیه یه گل رُزه؟
‫ماتئو، نه.
‫می‌دونی، ‫ما رازی از هم نداریم.
‫هیچ حرف نگفته‌ای تو ماشین نیست.
‫- چی گفتی؟ ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫گروهی که اینجا تو نیویورک ‫به رئیس‌جمهور کمک می‌کنه
‫تا «گنج» رو بدزده... اون‌ها کی هستن؟
‫«اوت‌فیت» هستن. آره. لوزینی‌ـه.
‫لوزینی همون حرف نگفته‌ست.
‫- لوزی... باشه. ‫- آره.
‫سؤالی هست؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫من سؤالی ندارم. این...
‫- خیلی‌خب. ‫- خوبه.
‫آره. در واقع، ‫شاید یه سؤال کوچیک، کوچولو.
‫بپرس.
‫تو دیوونه شدی؟!
‫داری چی کار می‌کنی، رفیق؟ ‫تو نمی‌تونی با لوزینی در بیفتی.
‫تو یه معامله کردی.
‫تو اصلاً قرار نیست تو ‫نیویورک سیتی باشی.
‫چی؟ چیه؟
[به نیویورک خوش اومدید]
‫من مُردم.
‫من مُردم. من مُردم. ‫سیاه‌ها مُردن، سفیدها مُردن...
‫آروم باش. درست می‌شه.
‫ما میایم و می‌ریم ‫قبل از اینکه اصلاً بفهمن من اونجام.
‫خدای من. بی‌تعارف، رفیق،
‫ولی اون زنیکه‌ی عوضی، زِن، اولین فرصتی ‫که گیر بیاره بهت نارو می‌زنه و می‌کشتت.
‫- این رو می‌دونی. ‫- می‌دونم.
‫نگران نباش. من رو که می‌شناسی. باشه؟
‫- بی‌گدار به آب نمی‌زنم. ‫- می‌دونم.
‫مشکل همینه، پی. ‫تو به آب می‌زنی.
‫اگه پول خوبی بگیرم، این کار رو می‌کنم.
‫لعنتی. دمت گرم.
‫300 میلیون، این... این خیلیه.
‫خدایا.
‫خب، از کجا شروع کنیم؟
‫- هی. ‫- چیزی پیدا شد؟
‫آره، یکی از ستوان‌هاشون،
‫همون یارو خوش‌تیپه ‫که داشتم دنبالش می‌کردم...
‫بزن بریم. بزن بریم.
‫کینکید؟
‫آره، تازه با چندتا خلافکار ملاقات کرد.
‫دارن چی کار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫دنبالشون می‌کنم ببینم کجا میرن.
‫آره، خب، فکر کنم یه شانس ‫دوباره برای اون نقشه‌های دزدی داشته باشیم.
‫یه نفر دیگه هم هست ‫که می‌تونیم باهاش حرف بزنیم: دوستش.
‫در ضمن، حواست به کینکید باشه.
‫باشه.
‫اون اینجاست، دوست باسکو.
‫پرس‌وجو کردم. ‫صاحب اینجاست، طبقه‌ی بالا زندگی می‌کنه.
‫- همینه؟ ‫- بهم گفتن از فیل‌ها خوشش میاد.
‫ببین، فکر کنم باید تنها باهاش حرف بزنم.
‫فقط دارم می‌گم، ما قبلاً هم رو دیدیم، ‫من یه تهدید نیستم.
‫یالا، باید یه جایی بهم اعتماد کنی.
‫این تنها راهیه که این کار جواب میده.
‫من دیدم تو بی‌دلیل به پنج نفر شلیک کردی.
‫من بهت اعتماد ندارم.
‫و قرار هم نیست بهت اعتماد کنم.
‫و اگه دوباره سعی کنی من رو کنترل کنی،
‫یه گلوله تو شکم لعنتیت خالی می‌کنم ‫و می‌ذارم از خونریزی بمیری.
‫- بی‌دلیل نبود. ‫- یادم رفته بود.
‫داشتی برای کشورت می‌جنگیدی. ‫یا یه چیز به همون اندازه احمقانه.
‫ببین، می‌خوای این کار درست پیش بره؟
‫اطراف من با احتیاط قدم بردار.
‫می‌خوام بهش بگم باسکو مرده و ‫باید همین الان نقشه‌ها رو پیدا کنیم.
‫نمی‌تونی بهش بگی باسکو مرده.
‫- چرا نتونم؟ ‫- وحشت می‌کنه.
‫باسکو دوستش بود.
‫من باسکو رو دیدم. حالش خوب می‌شه.
‫بهش نگو باسکو مرده. فقط بذار من...
‫و من کنترلت نمی‌کنم.
‫ولی بذار من شروع کنم، باشه؟
‫آروم پیش برم.
‫قبل از اینکه کاملاً پارکر بشی.
‫ممنون.
‫هی. نیک. وای.
‫عاشق جایی‌ام که ساختی.
‫عجب جای خیره‌کننده‌ای.
‫باید شما رو بشناسم؟
‫آره، من لیزا هستم.
‫هی، باسکو بودها؟
‫اون مرده.
‫چی؟
‫یه شانس بهت دادم.
‫- مسخره‌بازی درمیاری؟ ‫- چی، فکر می‌کنی تمام روز رو وقت داریم؟
‫- نه. ‫- هی.
‫نه.
‫نه!
‫- گندش بزنن. ‫- نه...!
‫نه! نه!
‫اشکالی نداره.
‫- اشکالی نداره. ‫- ولی من نمی‌فهمم.
‫چه اتفاقی افتاد؟ من تازه دیروز دیدمش.
‫خب، دیگه قرار نیست ‫ببینیش، پس...
‫دست‌هات رو بذار رو میز.
‫این مزخرفات رو باور می‌کنی؟ ‫اون یه اسلحه مخفی زیر اونجا داره.
‫باسکو چندتا کاغذ از ما داشت. نقشه‌ها.
‫کجان؟ تو خونه‌اش نیستن.
‫اگه مهم بودن، ‫پس احتمالاً طبقه‌ی بالان.
‫پیش آقای آبی.
‫آقای آبی دیگه کدوم خریه؟
‫آقای آبی؟
‫برو.
‫برش گردون. برش گردون!
‫گندش بزنن. باشه.
‫بهتره خبر خوبی باشه.
‫هی، پی، آدم‌های کینکید ‫دارن یه...
‫نمی‌دونم... ‫مثل، یه باشگاه یا همچین چیزی رو می‌زنن.
‫برو پایین! برو!
‫گندش بزنن. آره.
‫به نظر میاد از اون خبر داری. ‫خیلی‌خب...
‫نه، ممنون. ممنون که زنگ زدی.
‫داری سیگنال به فضا می‌فرستی
‫تا اون اطلاعات فوق‌العاده و ‫مفید رو به من بدی.
‫من الان باید برم.
‫خیلی‌خب، لعنتی. ‫لازم نبود اونجوری بگی. گندش بزنن.
‫بیا اینجا.
‫تو هم همینطور، عوضی.
‫تمام پولی که داریم مال توئه.
‫ببرش. تا آخرین...
‫پول به درک.
‫باسکو کجاست؟
‫حالا بیا دوباره امتحان کنیم.
‫باسکو، گمشده.
‫کجاست؟
‫لعنتی.
‫- هی، چه خبره؟ ‫- من یه کاری کردم.
‫فکر کنم داره ‫سکته قلبی می‌کنه.
‫کمکم کنین بیاریمش پایین. بزن بریم.
‫لعنتی.
‫من دکترم.
‫می‌تونم کمک کنم.
‫خواهش می‌کنم. برین عقب.
‫باشه؟ می‌تونم کمک کنم.
‫باید آقای آبی رو پیدا کنیم!
‫زِن، داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫درست پشت سرتم. برو!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫نه.
‫آقای آبی؟
‫نه، جدی نمی‌گی.
‫آقای آبی لعنتی.
‫- وقت بدیه. ‫- آره، نگو که نمی‌دونم.
‫پلیس تا دو دقیقه دیگه می‌رسه. ‫باید بزنیم به چاک.
‫- به علاوه کینکید اینجاست. نباید تو رو ببینه. ‫- چی؟
‫- باشه؟ ‫- خب، یه لحظه بهم وقت بده.
‫گندش بزنن.
‫گندش بزنن!
‫پارکر.
‫ساکت باش.
‫نزدیک بودها؟
‫حتماً بود.
‫گندش بزنن.
‫نه، من خوبم. من خوبم. ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کینکید. دیدت؟ شناختت؟
‫- آره، ترتیبش رو دادم. ‫- باشه، خوبه.
‫چون کار لعنتی ‫همون‌جا تموم می‌شد.
‫صاحب باشگاه زنده نموند.
‫خب، تو هر کاری که ‫می‌تونستی کردی، دکتر.
‫نقشه‌ها کجان؟
‫آقای آبی.
‫کجاست؟
‫آقای لوزینی.
‫تازه خوابش برده.
‫خب، من یه دقیقه پیشش می‌شینم.
‫سعی کن بیدارش نکنی.
‫یارو بیچاره، شانس آورده که زنده‌ست.
‫آره.
‫باشه.
‫- من می‌کُش... ‫- هی.
‫خیلی‌خب، آروم باش. ‫به خودت آسیب می‌زنی.
‫هنوز داشتم می‌افتادم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫ما رفتیم... دنبال باسکو.
‫ولی نتونستیم باسکو رو پیدا کنیم.
‫به جاش پارکر رو پیدا کردیم.
‫چی؟
‫چون واضحه که اون اینجاست.
‫لعنتی.
‫باید به محض اینکه اسمش رو شنیدم ‫دخالت می‌کردم.
‫قربان، اون من رو از یه پنجره ‫پرت کرد بیرون.
‫اون من رو از یه پنجره لعنتی پرت کرد بیرون.
‫باید این رو ببینی.
‫دوتا دله‌دزد.
‫من دارم سعی می‌کنم ببینم. ‫نمی‌تونم واقعاً... نمی‌تونم واقعاً ببینم.
‫می‌خواین بدونی ‫چرا خطرناکن؟
‫چون می‌دونن که خلافکارن.
‫برای همینه.
‫ما ضعیف شدیم، قضیه اینه.
‫وقتی ضربه می‌خوریم، به جای اینکه ‫دنبال چوب بیسبال بگردیم،
‫یه ادعای خسارت بیمه‌ی لعنتی ثبت می‌کنیم.
‫آقای لوزینی، یه‌کم سوپ ‫اونجا هست.
‫- می‌شه فقط کمکم کنین... ‫- ما یادمون رفته که خلافکاریم.
‫ولی اون یاروها که اون پایین‌ان نه.
‫و پارکر هم نه.
[نیویورک، بروکلین]
[خیابان لوریمر - پلاک 747] [جلسه‌ی تیم پارکر]
‫خب، پارکر تو راهه.
‫چیزی برات بیارم، استن؟
‫به سنت می‌خوره قهوه بخوری؟
‫شوخی کردم.
‫چیزی می‌خوای؟
‫- نه، من خوبم، ممنون. ‫- باشه.
‫هی، برندا، اون ‫یه تابلوی کاندینسکیه اونجا؟
‫- اون یکی؟ ن... نه، نه. ‫- آره.
‫اون مال فروشگاه «بد بث اند بیاند»ـه.
‫سلام.
‫استن. چیزی برات بیارم؟
‫به سنت می‌خوره قهوه بخوری؟
‫- من تازه این رو گفتم. ‫- گفتی؟
‫آره، تازه این رو گفتم. ‫تازه همین شوخی رو کردم.
‫- ولی کارتش رو چک کردی؟ ‫- کارتش رو چک نکردم.
‫همیشه باید یه پله از من بالاتر باشی، نه؟
‫- من سعی نمی‌کنم... ‫- شماها بامزه‌این.
‫باید خودشون باشن.
‫خب، استن، شنیدم از پارکر
‫که تو مثل اینکه، پشت فرمون ‫یه‌کم بی‌کله‌ای؟
‫آره، قبلاً کارتینگ ‫مسابقه می‌دادم.
‫و همچنین تو،
‫مثل گربه‌ها جذابیت داری برای بقیه؟
‫نه، نه.
‫میو. نه.
‫من که اینطور فکر نمی‌کنم.
‫سلام، پارکر.
‫- سلام. ‫- قیافه‌ات داغونه.
‫- خب، ممنون. ‫- سلام، گروفیلد.
‫- سلام. ممنون. ‫- بیاین تو، بیاین تو.
‫تو جدیدی.
‫هی، بازیگری چطور پیش میره، گروفیلد؟
‫عالی. آره.
‫در واقع تازه یه فصل جدید ‫از تئاتر تجربی رو شروع کردیم.
‫می‌دونی، اسمش هست ‫«نمایش‌هایی بدون تماشاچی».
‫- نمایش بدون آدم؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوام زیاد در موردش ‫حرف بزنم.
‫یه جورایی اتفاقی افتاد توش، ولی...
‫این کیه؟
‫این استنه. استن، این گروفیلده.
‫- استن. ‫- گروفیلد.
‫عجیبه.
‫- عجیبه. ‫- نمی‌دونم چشه.
‫یه چیزی در مورد موهاش ‫یا یه همچین چیزی.
‫عجیب بودنش رو می‌بینم. ‫عجیب بودنش رو قطعاً می‌بینم.
‫...این غنیمت، ‫که نماینده‌ی
‫میراث و آینده‌ی ماست.
‫خیلی‌خب، بیاید اینجا.
‫امروز یه روز عالی برای ‫مردم منه.
‫این همون چیزی‌ـه که رویاها ازش ساخته می‌شن.
‫دروغگوی عوضی.
‫هی، اون فرش منه. تو کی هستی؟
‫این یارو دیگه کدوم خریه؟
‫صبر کن. ماتئو و توماس هنوز اینجا نیستن.
‫- دعوت نیستن. بیرونن. ‫- ببخشید؟
‫آدم‌های من رو کنار می‌ذاری؟
‫من بهشون اعتماد ندارم. یعنی، اگه ‫با این مشکلی داری، با رئیست حرف بزن.
‫- اون رئیس‌شه. ‫- درسته.
‫- می‌فهمم. خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫فکر می‌کردم دارم با رئیسم حرف می‌زنم.
‫- حله؟ ‫- خیلی حله.
‫برو.
‫باشه.
‫همین الان، وسایل اینجا ‫تو زیرزمین مجمع عمومیه.
‫ولی تا یه‌کم بیشتر از 24 ساعت دیگه، قرار نیست باشه
‫«اوت‌فیت» اون رو برده.
‫می‌دونیم چطور می‌خوان این کار رو بکنن؟ ‫یعنی، با اون همه امنیت...
‫خط هفت. از زیر سازمان ملل رد می‌شه.
‫قبلاً اونجا یه ایستگاه بود. ‫الان یه ایستگاه متروکه‌ست.
‫شاید یه آدم نفوذی داشته باشن ‫که کار رو راحت کنه.
‫مطمئن نیستیم.
‫هر طور که بتونن بدزدنش ‫واقعاً برای ما مهم نیست.
‫وقتی وسایل رو به ایستگاه ‫منتقل کردن،
‫اونجاست که ما وارد می‌شیم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫پس داری می‌گی این یاروها ‫تله‌پورتر دارن؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫این خیلی احمقانه به نظر میاد.
‫یعنی، حتی تو ذهن خودم هم، ‫این خیلی احمقانه به نظر میاد.
‫فقط داشتی شوخی می‌کردی.
‫می‌فهمم. می‌فهمم. ‫ادامه بده. ادامه بده.
‫- دوباره این کار رو نکن. ‫- باشه.
‫به هر حال، وقتی غنیمت رو گرفتن، ‫اونجاست که نقشه‌های باسکو وارد می‌شه.
‫نقشه‌شون اینه که اون رو با ‫یه قطار حمل زباله خارج کنن.
‫قطار خودکاره، آخر شب حرکت می‌کنه،
‫ایستگاه به ایستگاه، ‫خدمه زباله‌های روز رو بار می‌زنن.
‫فردا نه.
‫فردا قراره همه‌ی ایستگاه‌ها رو رد کنه ‫تا برسه به فلاشینگ.
‫اونجا یه زباله‌دونی هست، تحت کنترل اوت‌فیت.
‫اونجاست که تو و برندا وارد می‌شین.
‫شما می‌رین تو برج کنترل ‫تو ایستگاه برایانت پارک.
‫هر شب ساعت 1 صبح ‫شیفت عوض می‌شه.
‫اون شب، ما مطمئن می‌شیم ‫که خدمه‌ی عادی جای دیگه‌ای سرگرم باشن.
‫وقتی رفتین تو، باید کنترل ‫قطار ما رو به دست بگیرین و سرعتش رو زیاد کنین.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫اجازه بدین من برای ‫یه لحظه اینجا دخالت کنم.
‫شما می‌خواین دو تا غیربازیگر ‫نقش کارمندهای مترو رو بازی کنن
‫- وقتی یه هنرپیشه‌ی آموزش‌دیده ‫اینجا دارین؟ ‫- گروفیلد...
‫یعنی، شماها اصلاً در مورد ‫پیشینه‌ی این شخصیت‌ها تحقیق کردین؟
‫در مورد زندگی خانوادگیشون چی؟
‫- گروفیلد. گروفیلد، گروفیلد! ‫- تا حالا در مورد پیشینه‌ی...
‫هی، هی، هی! من یه نقش برات دارم، باشه؟
‫تو نقش اون یارویی رو بازی می‌کنی که خفه می‌شه
‫می‌دونی چی کار کنی.
‫آروم باش.
‫- بریز بیرون، بریزش بیرون. ‫- لعنتی!
‫آها. خیلی‌خب.
‫این دفترچه‌ی عملیاتی مترو برای ‫اون تابلوی کنترل خاصه.
‫آره، مطالعه‌اش کن.
‫ضمناً، طبق نقشه‌های باسکو، اون‌ها ‫یه نفر اون تو دارن که حقوق‌بگیر «اوت‌فیت»ـه.
‫اسمش گلس‌کاک‌ـه.
‫عوضی.
‫مسخره‌بازی درمیاری؟
‫فقط ادامه بده، رفیق. ‫ادامه بده. ادامه بده.
‫کارت عالیه.
‫وقتی سرعت قطار رو زیاد کردین، ‫فقط یه چیز دیگه می‌مونه که باید حل بشه:
‫یه سیستم ایمنی ‫که تو ریل‌های ایستگاه تعبیه شده.
‫طراحی شده تا ترمزهای هر قطاری که ‫از یه سرعت مشخصی بیشتر میره رو فعال کنه.
‫هدف 70 مایل در ساعته.
‫با اون سرعت، از ریل خارج می‌شه،
‫اینجا سقوط می‌کنه، ‫و اونجا تو خاک سر می‌خوره.
‫ما سریع وارد می‌شیم، جعبه‌ها رو برمی‌داریم، ‫از جمله اون بزرگه رو.
‫یه کامیون باری آماده داریم. ‫استن، تو باید یکی برامون جور کنی.
‫مشکلی نیست.
‫باید ده دقیقه‌ی کامل وقت داشته باشیم ‫تا بارش کنیم و بزنیم به چاک.
‫وقت کافیه.
‫سؤالی هست؟
‫خیلی‌خب، دوباره فردا ساعت 5 بعد از ظهر ‫همدیگه رو می‌بینیم.
‫مهمونی خونه‌ی ما؟
‫یه اتاق می‌خواستم. به اسم...
‫آقای ویلیس، شمایین؟
‫و شما می‌تونین استراحت کنین.
‫سال‌ها گذشته. ‫شاید سه سال، اگه حافظه‌ام یاری کنه.
‫- یاری می‌کنه. اتاق همیشگیم خالیه؟ ‫- شماره 12.
‫اگه نباشه، ‫مسافر فعلی رو جابه‌جا می‌کنم.
‫به نظر میاد شانس با ماست.
‫عصر به‌خیر، آقای ویلیس.
‫نوشیدنی؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫گفتم فقط در مواقع اضطراری با من تماس بگیر.
‫واضح گفتم.
‫من یه اتاق همین پایین راهرو دارم.
‫مشکلی که نداری، داری؟
‫خب، نه اگه تو اتاقت باشی.
‫خب...
‫...من یه موقعیت اضطراری دارم.
‫می‌خوای بشنویش؟
‫چراغ خوابم خرابه.
‫آره، از همین می‌ترسیدم.
‫هی، خبر گنج صفحه‌ی اوله.
‫تو می‌تونی بخونی؟
‫نه، فقط عکس‌ها رو نگاه می‌کنم.
‫اون داستان رو نمی‌دونی، نه؟
‫داستان «بانوی آرینترو».
‫یکی بود، یکی نبود...
‫خدای من، ‫شماها عاشق این داستانین.
‫...در قرن پانزدهم...
‫تو هم عاشقش می‌شی. راحت باش.
‫بیشتر اسپانیا فتح شده بود.
‫تا اینکه یه شوالیه‌ی مرموز ‫از لئون به نبرد پیوست.
‫وای.
‫هیچ‌کس نمی‌دونست اون کیه،
‫تا اینکه در طول نبرد تورو،
‫یه سرباز دیگه شمشیری زد، ‫زره‌ش رو پاره کرد
‫و آشکار شد...
‫موهای بلند زنانه.
‫وای.
‫پس قضیه‌ی زنان قدرتمنده؟
‫نه، اینجوری نه.
‫ببین، نکته اینه که اون یه کنتس بود، ‫و از همه‌چیزش گذشت...
‫موقعیتش، ثروتش، زنانگیش...
‫تا به عنوان یه مرد برای چیزی ‫بزرگتر از خودش بجنگه.
‫- اون بانوی آرینتروـه. ‫- بله.
‫و برای همینه که اسم ‫کشتی رو به اسم اون گذاشتن.
‫- آره. ‫- به خاطر اون اتفاق زره‌ش.
‫- آره. ‫- موهاش زده بود بیرون.
‫داستان‌هایی مثل این شخصیت من رو تو بچگی شکل دادن
‫چی تو رو شکل داد، پارکر؟
‫خب، من یه چیزی دزدیدم ‫و ازش قسر در رفتم.
‫خیلی ساده.
‫- تو ساده‌ای. ‫- آره.
‫ببین، همه فقط یه ‫خلافکار مثل تو نیستن.
‫برای بعضی آدم‌ها، مثل اورتیز، ‫این قضیه فراتر از این‌هاست...
‫گنج. باشه؟
‫این چرت‌وپرت‌های راهزن نجیب‌زاده رو تموم کن.
‫اون داره گنج لعنتی رو می‌دزده.
‫از آدم‌هایی که ‫قبل از اون گنج رو دزدیدن.
‫یاروها همه‌شون خلافکار مثل منن.
‫فقط تو این کار بهترن.
‫ولی ممنون بابت داستان. ‫خیلی جذاب بود.
‫خب، اینم یه داستان دیگه برای تو.
‫تو، من، این نقشه، باید جواب بده.
‫نمی‌تونم ریسک کنم که تو جا بزنی، می‌تونم؟
‫می‌فهمم.
‫اومدی دلگرمم کنی؟
‫ماتئو، نه!
‫اون؟! چطور تونستی؟
‫سلام.
‫ببین کی برگشته، توماس.
‫رقیب عاشق‌پیشه‌ی من.
‫هی، به نظرت سردشه؟
‫آره. یه‌کم.
‫فکر کنم سرد...
‫مثل این.
‫تو نیم ساعت دیگه ‫از سرمازدگی می‌میری؟
‫که حیف شد.
‫چون «اوت‌فیت» تا یه ساعت دیگه ‫میاد سراغت.
‫چی؟
‫آره، درسته.
‫چندتا تلفن زدیم.
‫دنبالت می‌گشتن.
‫«اوت‌فیت»؟ میان اینجا؟
‫شماها واقعاً اینقدر احمقین؟
‫واقعاً فکر می‌کنین من رو تحویل بدین، ‫«اوت‌فیت» می‌ذاره شماها سالم برین؟
‫اون‌ها ما رو نمی‌خوان. تو رو می‌خوان.
‫اون‌ها از قبل می‌دونن من چی کار می‌کنم.
‫یعنی می‌خوان بدونن ‫شما چی کار می‌کنین.
‫ما کاری نمی‌کنیم.
‫حتماً، احمق. ‫این رو بهشون بگو.
‫فقط برای اینکه مطمئن بشن، ‫بازم شکنجه‌تون می‌کنن!
‫فکر کنم یه چیزی رو فراموش کردی.
‫ما قرار نیست اینجا باشیم
‫- خداحافظ. از هوا لذت ببر. ‫- نه.
‫پس زودتر اومدن.
‫چیزی نمی‌شه.
‫اینقدر مطمئنی، برو چک کن.
‫ماتئو. گوش کن.
‫گند زدی، ولی من می‌تونم درستش کنم. باشه؟
‫فقط دستبندم رو باز کن، ‫و با هم حسابشون رو می‌رسیم.
‫چی گفتی، عوضی؟
‫من می‌شناسمشون، می‌دونم چطور کار می‌کنن.
‫- ما همین الان ولت کردیم که بمیری. ‫- آره.
‫سعی کردین من رو بکشین، باشه؟ ‫من فراموشش کردم.
‫من رو نگاه کن. ‫کینه به دل گرفتن روش کار من نیست.
‫هی!
‫داره دیر می‌شه.
‫پیدات کردم.
‫خائن کوچولوی من.
‫خائن؟
‫کل کشورمون رو به خطر می‌ندازی ‫چون فکر می‌کنی من نامزدتم؟
‫آره، چطور پیدامون کردی؟
‫گوشیت رو روشن گذاشته بودی ‫وقتی داشتی برام
‫اون همه پیامک عصبی می‌فرستادی.
‫با توماس چی کار کردی؟
‫هنوز هیچی، ولی فکر کنم ‫قراره صورتش رو بترکونم.
‫جالب به نظر میاد.
‫ولی ما صدای جیغش رو شنیدیم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫فکر می‌کردم اون شماها بودین.
‫برو پایین!
‫«اوت‌فیت».
‫حق با تو بود.
‫تو... تو تازه جونم رو نجات دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کثافت.
‫واقعاً خودتی.
‫اگه می‌خوای من رو بکش.
‫باشه.
[لوزینی]
‫عجب. چه خبره؟
‫بهت گفتم گزارش بدی.
‫پارکر واقعاً اونجا بود؟
‫آره. بود.
‫خب، لعنت به این شانس.
‫پارکر.
‫چه غافلگیری‌ای.
‫و دو تا آدم من؟
‫بذار ببینم.
‫آره، مُردن.
‫هی. ما یه معامله داشتیم، عوضی.
‫تو از شهر من دور می‌مونی، منم نمی‌کشمت.
‫چقدرش سخته؟
‫اون قسمت اولش چی بود؟
‫باید دخلت رو می‌آوردم
‫سه سال پیش.
‫گذاشتم زنده بمونی.
‫آره؟
‫بهت یه فرصت دادم چون رئیسم رو کشتی، ‫که اعتراف می‌کنم برای من خیلی خوب بود.
‫چرت‌وپرته. من به اون رسیدم. ‫یعنی می‌تونستم به تو هم برسم.
‫از ترس داشتی خودت رو خیس می‌کردی.
‫ت... ترس؟
‫از تو؟
‫هی.
‫من «اوت‌فیت» رو می‌چرخونم، بچه.
‫من اشاره می‌کنم،
‫آدم‌ها غیب می‌شن.
‫من یه ارتش لعنتی دارم!
‫منهای دو نفر، تا جایی که یادمه.
‫انگار برام مهمه، بچه.
‫ببینم می‌تونی این رو تو چیزی که از ‫مغزت مونده، جا بدی.
‫تو یه روانی تنهایی.
‫نمی‌تونی یه سازمان کامل رو ‫نابود کنی.
‫ممکن نیست.
‫هیچ‌کس بهم نمی‌گه می‌تونم چی‌کار کنم.
‫باشه، عالیه، خیلی‌خب.
‫پس تا صبح می‌میری.
‫تقریباً یادم رفته بود.
‫حالا، اون نقشه‌ی نابغانه‌ای ‫که داشتی می‌کشیدی؟
‫من تمام این مدت از تو جلوتر بودم.
‫پس فراموشش کن، رفیق.
‫تموم شد.
‫چی تموم شد؟
‫دزدی.
‫جلوش انداختم، کله‌خر.
‫ببین، فردا نیست.
‫الانه. تو می‌بازی.
‫گندش بزنن.
‫یالا.
‫گندش بزنن. یالا!
‫هی! واو، هی. ‫من دارمت. دارمت.
‫باید همین الان بریم.
‫دارمت. یالا.
‫- من رو ببر تو ماشین لعنتی. ‫- آره.
‫گندش بزنن.
‫مامان جون.
‫- آره؟ ‫- دزدی همین الان داره اتفاق میفته.
‫همه‌چی 24 ساعت جلو افتاده.
‫اوه. خوشم میاد وقتی من رو ‫وروجک صدا می‌کنی، دختر.
‫گروفیلد؟
‫گروفیلد، اونجایی؟
‫گندش بزنن. هی، پارکر.
‫هی، پارکر. چطور پیش میره؟
‫دزدی همین الان داره اتفاق میفته.
‫باید حرکت کنی. همه هنوز اونجان؟
‫آره. آره.
‫ما، ما آماده‌ایم. آره، ما آماده‌ایم.
‫تو... ما آماده بودیم. تو آماده‌ای؟
‫شوخیت گرفته لعنتی
‫همه‌چی مثل قبله، باشه؟
‫خب، مثل قبل نیست ‫چون فردا نیست.
‫یادتون باشه، تعویض شیفت ساعت ‫1 اتفاق میفته، باشه؟
‫- پس اگه از دستش بدید... ‫- خفه شو تا از دستش ندیم! برو.
‫- برو! ‫- اِد، عروسک برفیت رو بردار. بگیرش.
‫- هی، این خوب نیست. ‫- بپر برو! بپر!
‫این خوب نیست.
‫استن!
‫استن. سلام.
‫هی. واو.
‫کامیون باری!
‫بله. کامیون. بله.
‫- آره، آره، بله، بله. ‫- حواست هست، رفیق؟ بیداری؟
‫برات جواب میده؟ می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫فکر می‌کنی تا حالا هوشیار کامیون دزدیدم؟
‫لعنتی، دهنت بو میده، رفیق!
‫خودت رو جمع و جور کن، باشه؟
‫باید اون کوفتی رو جمع و جور کنی
‫و دیگه سر کار چیزی نزنی...
‫- برو کنار از وسط جاده! ‫- عوضی!
‫نمی‌بینی دارم راه میرم؟!
‫ببخشید، بخاری تا آخر زیاده.
‫اشکالی نداره.
‫وقتی تصادف کردیم، دست‌هام رو روی ‫لاشه آتیش گرفته گرم می‌کنم.
‫قبلاً از رانندگیم خوشت میومد.
‫- باشه. لعنتی. گندش بزنن. ‫- باشه.
‫پارکر این رو از کجا گرفته، پوشاک کودکان؟
‫زیاد نگرانش نباش، عزیزم.
‫اگه با این قیافه بری تو، ‫حتماً می‌ذارن بریم تو.
‫واقعاً؟
‫هی!
‫آره. به بروکلین خوش اومدی.
‫خیلی احمقم. چرا به فکرم نرسید...
‫خیلی دیر کردیم. ‫تعویض شیفت قبلاً انجام شده.
‫نگران نباش. من حلش می‌کنم.
‫شما که اون تویی، باز کن.
‫سرپرست لوئیس هستم.
‫اینجا یه مشکل امنیتی داریم.
‫- مشکل امنیتی؟ ‫- آره.
‫در رو باز کن، ‫و همه‌چیز رو بهت می‌گیم.
‫آره، نمی‌تونیم، آقای...
‫- لوئیسه. آره. ‫- لوئیس.
‫بدون دستور کتبی مناسب نمی‌شه.
‫به من گوش کن، باشه؟
‫شما یه یارو اون تو دارین ‫به اسم گلس‌کاک.
‫این یارو یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌شه.
‫به دلایلی، ‫مسیر یه قطار حمل زباله رو عوض کرده.
‫باورم نمی‌کنی، تابلو رو چک کن.
‫دارن چی می‌گن؟
‫نمی‌دونم، می‌دونی...
‫- واو، واو، واو. ‫- خدا.
‫گلس‌کاک، خدایا. داری چی کار می‌کنی؟
‫- اسلحه. اسلحه. ‫- اسلحه داره. درسته.
‫- خیلی‌خب، من این رو پیش‌بینی نکرده بودم. ‫- نه، واضحه.
‫تو از کجا می‌دونستی؟
‫- آروم باش. آروم باش. ‫- گندش بزنن!
‫- همه‌چی درست می‌شه. ‫- عقب، عقب، عقب.
‫خیلی‌خب، همه، عقب! ‫فقط عقب وایسین، باشه؟
‫دست‌ها بالا! تو، دست‌ها بالا!
‫دست‌ها بالا!
‫لعنتی.
‫- باشه. ‫- نقشه‌ی عالی‌ای بود، اِد. واقعاً زیرکانه.
‫این کمکی می‌کنه؟
‫هی.
‫هی!
‫لعنتی. واو.
‫از کامیون من بیا بیرون.
‫هی. نه.
‫ای خدا.
‫ببین، جوئی، ببین، همه‌جای کامیون ریخته.
‫کلید رو میاری؟
‫فقط برو بیرون از...
‫حالا این وسط.
‫نه، نه، نه، نه. عوضی.
‫اون کار رو نکن.
‫نه، نه، نه، نه. نکن.
‫نکن... بهم لبخند نزن.
‫یالا! هی! هی!
‫هی، هی!
‫فقط یه قطار آشغال لعنتیه، درسته؟
‫نمی‌خواستم پولشون رو بگیرم. ‫فقط...
‫اون‌ها بهم پیشنهاد دادن. ‫من گفتم، «حتماً، من پول لازمم.
‫این قبض‌ها رو دارم...»
‫دمت گرم، سرپرست لوئیس!
‫- آره! ‫- آره!
‫کی دکمه رو زد؟ تو زدی؟
‫آره، من بودم.
‫کارت عالی بود.
‫ممنون. قدردانم.
‫- خیلی ممنون. ‫- عالی. فوق‌العاده.
‫ممنون.
‫حالا لطفاً دست‌هاتون رو ببرید بالا و، ‫همه، پشت‌تون رو به دیوار کنین.
‫ما این قطار آشغال رو می‌گیریم.
‫درسته؟
‫این دیگه چه...
‫- یالا، بزن بریم. ‫- حرفش رو شنیدین.
‫برین عقب.
‫ما، مثل اینکه، اینجا دوربین مخفی هستیم یا...؟
‫حواستون باشه.
‫یکی، گزارش بده.
‫همه کدوم گوری هستن؟
‫می‌خواین بهمون شلیک کنین؟
‫وای.
‫یعنی، شاید، آره.
‫نمی‌دونم، ولی برای همینه ‫که اینقدر هیجان‌انگیزه.
‫- درسته، عزیزم؟ ‫- آره.
‫آره. باشه، ببخشید.
‫قبلاً مجبور شدیم صداتون رو قطع کنیم، ‫ولی الان تو هستیم. تقریباً...
‫نه، نه، نه، نه. ‫همه‌چیز اینجا اشتباهه.
‫پنل جور درنمیاد.
‫خب، شاید تو برعکس گرفتیش.
‫برعکس؟ من؟
‫باشه. تو کار ترنتون، تو اونی بودی ‫که فکر می‌کردی شش یه نُهه.
‫پس، فقط گفتم بدونی.
‫گوش کن، زمان می‌بره ‫تا سرعت قطار رو زیاد کنیم.
‫- باید همین الان اتفاق بیفته. ‫- آ... آره، آره، داریم انجامش می‌دیم.
‫خب، باید یه خط زیرش می‌بود.
‫باشه، زیر شش؟ ببخشید.
‫تا جایی که یادمه، ‫ترنتون تو آمریکا بود، نه اروپا.
‫نکته‌ی خوبیه. ‫هی، ضمناً، لطفاً راحت باشین...
‫صفحه کلید سمت راسته.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اون پنل جدیده. ‫چند هفته پیش گرفتیمش.
‫آها.
‫هی، برونو مارس می‌گه ‫اون سمت راستیه.
‫- باشه، باشه. ‫- لعنتی، لو.
‫چرا به این آدم‌ها کمک می‌کنی؟
‫فرزند طلاقم.
‫نمی‌تونم جر و بحث رو تحمل کنم.
‫- آها. ‫- تا آخر، تا آخر.
‫باشه.
‫واو!
‫خیلی‌خب، پارکر، حله. ‫سرعت داره بالا میره.
‫سرعتمون 30 مایل در ساعته.
‫‏35 مایل در ساعت.
‫نگو «مایل در ساعت».
‫حداکثر نگه‌ش دار.
‫باید دو برابر این باشه ‫وقتی وارد پیچ می‌شه.
‫گروفیلد، لطفاً بگو ‫سر جات هستی.
‫واو، واو، واو!
‫خیلی‌خب.
‫آره. تازه پارک کردم.
‫گروفیلد؟
‫گروفیلد، اونجایی؟
‫سلام. چه خبره، رفیق؟
‫سلام، چطوری؟
‫قطار داره میاد. ‫باید بتونی ببینیش.
‫حله؟
‫گندش بزنن.
‫باشه، برو برو، نه، نه.
‫گندش بزنن! گندش بزنن!
‫آشغال...
‫لعنتی! یالا، یالا.
‫یالا! یالا! لعنتی!
‫پارکر، سرعتمون 50ـه.
‫پنجاه و پنج.
‫گندش بزنن، نزدیکه.
‫من و زِن تقریباً اونجاییم. ‫گروفیلد، ردیف‌ایم؟
‫یالا! یالا!
‫یالا!
‫آره! آره!
‫پارکر، قطار از ترمز رد شد.
‫گروفیلد انجامش داد.
‫سرعتمون 60ـه.
‫خیلی‌خب، همینه. ‫بزن بریم.
[‏63 مایل بر ساعت]
‫بچه‌ها؟ قطار...
‫رد کرد. رد کردیم.
‫سرعتش به اندازه‌ی کافی زیاد نبود.
‫باشه، متوقفش کنیم؟
‫نه. نه.
‫با بیشترین سرعتی که می‌تونین، ادامه بدین.
‫یه پیچ دیگه جلوتر هست.
‫آره. آره، خیلی‌خب. می‌بینمش.
‫تو تقاطع خیابون 23 و کورت هست.
‫مثل یه پیچ 90 درجه.
‫همه گرفتن؟ ‫خیابون 23 و کورت. برین اونجا. یالا.
‫- اِد، یه ترمز اضطراری دیگه هست. ‫- نه، من خیلی ازت جلوترم.
‫اون طرف خیابون از اداره پست ‫درست قبل از اینکه به پیچ برسی.
‫اگه از داچ کیلز گرین میانبر بزنم، ‫باید زودتر از اون برسم.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه! هی!
‫هی.
‫اونجا بود که اون چیز رو جا گذاشتم.
‫عجب خنگی هستم.
‫تو راهم، بچه‌ها.
‫کورت و... و...
‫هی! چه غلطی می‌کنی؟!
‫خیلی‌خب.
‫کجایی؟
‫کجا؟
‫باشه، ترمز اضطراری. ترمز اضطراری.
‫لعنتی.
‫اون چی بود؟
‫بچه‌ها، فکر کنم الان به گروفیلد زدم.
‫چی کار کردی؟ استن، دوباره بگو؟
‫استن، اونجایی؟
‫این دفعه سرعت خوب به نظر میاد.
‫قطار داره به سرعت به ترمز اضطراری نزدیک میشه
‫گروفیلد؟
‫گندش بزنن. چه خبره؟
‫گروفیلد، کدوم گوری هستی؟
‫الان یا هیچ‌وقت.
‫آره! آره!
‫نه.
‫این چیزی نیست که برنامه‌ریزی کردیم. ‫خیلی بالاست.
‫خدای من!
‫گندش بزنن. ترمز، ترمز، ترمز!
‫گندش بزنن.
‫- لعنتی. ‫- بزن بریم.
‫روانی.
‫یه نفسی بگیر.
‫یالا. بیاید بالا، سریع.
‫استن کدوم گوریه؟
‫حواسش سرجاش نیست.
‫یعنی چی؟
‫لوزینی گنج رو زودتر برده.
‫تو ایستگاه متروکه.
‫قطار لعنتی بدون اون رفته.
‫نه.
‫اشتباهه.
‫چرا باید قطارها رو راه بندازن؟
‫یا پر از سنگ‌شون کنن؟
‫گندش بزنن!
‫خب، چون دنبال ‫پارکرن، رفیق.
‫دارن سعی می‌کنن براش پاپوش درست کنن.
‫گندش بزنن.
‫باید بریم. الان. یالا!
‫گندش بزنن! باشه.
‫عوضی! آره!
‫می‌خوای بازی کنی؟!
‫سلاح‌هاتون رو بندازین.
‫زِن، بخواب!
‫نه!
‫گروور، برو!
‫این ماشین داغونه!
‫پلیس.
‫لعنتی.
‫هی. سلام. منم.
‫یالا. بزن بریم.
‫گندش بزنن.
‫هی، عجب کامیون باری‌ای، استن.
‫یالا، بزن بریم. ‫ما رو از اینجا ببر بیرون!
‫- لعنتی. ‫- برو تو ماشین!
‫لعنتی، لعنتی.
‫برو تو، برو تو، برو تو!
‫خیلی‌خب، نفس بکش.
‫چیزی که پشت سر من می‌بینین ‫چیزی‌ـه که باقی مونده
‫از قطار حمل زباله‌ی خط 7،
‫که یه زمانی بعد از ساعت ‫‏1 بامداد امروز از ریل خارج شد.
‫هی، هی، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫اون رو نگاه کنین.
‫اون‌ها قراره مثلاً شماها باشین؟
‫اون کوفتی رو خاموش کن، استن.
‫اون لباس کوفتیت رو درست کن، رفیق.
‫آره، ببخشید.
‫هی، به این زودی داری میری؟
‫مهمونی چندان خوبی نیست.
‫به علاوه باید برم خونه ‫و خبر بد رو بدم
‫به چند نفری که هیچوقت ندیدی ‫و برات هم مهم نیستن.
‫هی.
‫می‌دونی، من، یه چیزی ندزدیدم ‫که ازش قسر در برم.
‫چی گفتی؟
‫تو هتل.
‫ازم پرسیدی چطور دزد شدم. ‫اون نبود.
‫یه داستانی داره.
‫نه، ممنون.
‫یالا، من به داستان لعنتی تو گوش دادم. ‫حداقل می‌تونی به مال من گوش بدی.
‫خوبه.
‫هشت سالم بود.
‫تنها چیزی که تا حالا دزدیده بودم ‫یه بار یه بطری نوشیدنی بود.
‫قلدرهایی بودن، ‫بچه‌های بزرگتر، بچه‌های گنده‌تر.
‫اون‌ها برای یه موادفروش ‫به اسم موری کار می‌کردن.
‫بدترین معتاد شهر.
‫این بچه‌ها، دور می‌زدن ‫و برای یارو جنس جابه‌جا می‌کردن.
‫به هر حال، یه روز، ‫داشتم با دوست‌هام بسکتبال بازی می‌کردم.
‫این قلدرهای لعنتی پیداشون شد.
‫گنده‌ترین‌شون، کَل، بهمون گفت ‫گم‌شیم، که این زمین مال اونه.
‫یه مشت تو صورت دوستم زد، ‫بیهوشش کرد.
‫ببین، من اون تابستون چیز زیادی نداشتم،
‫ولی بسکتبال رو داشتم، ‫و اون‌ها اون رو ازم گرفتن.
‫بذار حدس بزنم. کشتیشون.
‫در هشت سالگی؟
‫نه.
‫ولی صبر کردم.
‫و من تماشا می‌کردم.
‫هر جمعه، اون یارو کَل، ‫می‌رفت دیدن دختری که می‌شناختم.
‫دوچرخه‌اش رو می‌دزدید تا بره موری رو ببینه.
‫به گریه می‌نداختش.
‫من تصمیم گرفتم یه کاری ‫در این مورد بکنم.
‫چی کار کردی؟
‫اشک‌هاش رو پاک کردی؟
‫نه، دوچرخه‌اش رو نابود کردم.
‫پس وقتی اون عوضی ‫پیداش شد، دوچرخه‌ای در کار نبود.
‫هیچ دوچرخه‌ای براش نبود.
‫برای دیدن موری دیرش شده بود.
‫و موری کتکش زد... بدجور.
‫دستش رو شکست.
‫ببخشید، فکر می‌کردم این یه ‫داستان در مورد دزدی تو بود.
‫همینطوره.
‫نوشیدنیه، یادت میاد؟
‫مطمئن شدم که بدترین معتاد شهر ‫اون روز یه بطری تو ماشینش داشته باشه.
‫پس وقتی اون یارو کَل با یه آرنج ‫داغون افتاده بود...
‫تو داشتی بسکتبال بازی می‌کردی.
‫تمام تابستون.
‫من هشت سالم بود، ‫و یه عوضی‌ بانقشه بودم.
‫و هنوزم هستم.
‫می‌شه کیف رو بذاری زمین؟ ‫این ماجرا تموم نشده.
‫یه ایده‌ای دارم.
‫تو یه ایده‌ای داری.
‫هی، فکر نمی‌کنی ‫برای این کار یه‌کم زیادی دیره؟
‫شما ناراحتید.
‫کاملاً حق دارید، ‫پس هر چی می‌خواید بگید.
‫من حرف مفتی برای گفتن ندارم.
‫یعنی، شاید استن تعجب کرده باشه
‫چرا اون گلوله‌ی کوفتی رو ‫خورده که اسم تو روشه.
‫یا شاید کنجکاوه بدونه چرا دروغ گفتی
‫که «اوت‌فیت» می‌دونسته ‫تو اینجا بودی.
‫نه، من خوبم. جدی می‌گم.
‫- خفه شو، استن. ‫- پیش میاد دیگه. آره.
‫حالا، تو بهم گفتی، رفیق. تو...
‫تو گفتی ترتیب کینکید رو ‫تو باشگاه دادی.
‫یادت میاد این رو گفتی؟ ‫گفتی، «ترتیبش رو دادم.»
‫- این‌ها حرف‌های تو بود. ‫- فکر کنم زنده موند.
‫انگار که واقعاً زنده موند.
‫نمی‌خوام زیاد بهش گیر بدم، ‫پارکر، ولی اون دسته‌گل کوچولوی تو...
‫لعنت به این درخت کوفتی.
‫گندکاری کوچیک تو فقط باعث شد ‫بقیه‌ی ما یه عالمه پول از دست بدیم.
‫چه ایده‌ای داری، پارکر؟
‫یه ایده برای اینکه بعدش چی کار کنیم.
‫- این عوضی رو. بامزه‌ای تو. ‫- بعدش چی، پارکر؟
‫هیچ «بعدی» لعنتی‌ای وجود نداره. تموم شد.
‫ما باختیم. شکست خوردیم.
‫تو شکست خوردی.
‫این به تو نمیاد، پارکر.
‫تو بی‌گدار به آب نمی‌زنی.
‫یادت میاد؟
‫پلیس رو داری، اون‌ها تو این قضیه‌ان، ‫و لوزینی هم که جای خود داره.
‫دیگه چقدر می‌خوای اوضاع خیط باشه؟
‫حق با توئه. احمقانه‌ست.
‫ولی به هر حال ادامه میدم.
‫باشه.
‫بگو چطور.
‫ببین، می‌دونیم «اوت‌فیت» از قبل ‫خریدارها رو ردیف کرده بود.
‫می‌دونیم طلا، جواهرات، ‫همه‌شون تا الان پخش و پلا شدن.
‫یه چیزی بگو که نمی‌دونیم.
‫ممکنه بتونن گنج رو تیکه تیکه کنن،
‫ولی نمی‌تونن مجسمه‌ی اصلی رو تیکه تیکه کنن.
‫خود «بانوی آرینترو».
‫بدون اینکه ارزشش رو نابود کنن.
‫یالا، رفیق، اونم مثل هر اثر هنری دیگه‌ایه.
‫باید سالم بمونه.
‫عالیه.
‫و احتمالاً به اندازه‌ی ‫نصف کل پول می‌ارزه.
‫چهارصد، پونصد میلیون، فقط خودش.
‫فقط باید پیداش کنیم.
‫آره، باشه، باشه، باشه.
‫ولی، چیزی که ما...
‫چیزی که ما باید بدونیم ‫اسم خریدارـه.
‫کسی می‌دونه ‫این میلیاردر خوش‌شانس کیه؟
‫در واقع، نه.
‫ولی یکی رو می‌شناسم که می‌تونیم ازش بپرسیم.
‫و اون کیه؟
‫یارویی که با نمردنش ‫همه چیز رو به گند کشید.
‫کینکید.
‫آره. جونم برات بگه.
‫آقای کینکید.
‫هی، یه چیزی درست نیست.
‫منظورت چیه؟
‫آدم‌های تو پارک اونیو دارن بالا رو نگاه می‌کنن
‫دارن، مثلاً، زل می‌زنن.
‫تو رو نگاه کن ‫با کیسه‌های خریدت!
‫تو رو نگاه کن با اون ویدیوی لعنتیت، ‫داری عکس می‌گیری!
‫خب، وقتی پریدم عکس بگیر!
‫«نیکس» لعنتی!
‫من ایمانم رو حفظ کردم.
‫من با قلبم شرط بستم.
‫آره، آره.
‫از لابی بود.
‫یه عوضی رو پشت‌بومه ‫می‌گه می‌خواد بپره.
‫یه‌کم عجله کن، تری!
‫برو بالا و ببین چه خبره!
‫من هیچ خونه‌ای ندارم! هیچ زنی ندارم!
‫همه‌چیز رو دادم.
‫من با... گندش بزنن.
‫- من باختم، همه‌چیز رو باختم! ‫- هی، رفیق؟
‫ازم دور شو!
‫آروم باش، برادر. ‫فقط می‌خوام بدونم کی هستی.
‫برو جلو و بپر.
‫یه لطفی بکن، بیوفت رو یه پلیس ببین برام مهمه
‫بوم!
‫کارت خوب بود، براندو. آماده‌ای؟
‫آره، فقط یه لحظه طول می‌کشه ‫تا از نقش بیام بیرون.
‫خودت رو جمع کن
‫این رو بپوش.
‫یالا.
‫یالا، بیا از شرّش خلاص شیم.
‫کریسمس مبارک، پارکر.
‫کریسمس مبارک، گروفیلد.
‫این علامت ماست.
‫آره.
‫پلیس! لطفاً در رو باز کنین!
‫چه خبره؟
‫قربان، یکی از ساختمون پریده. ‫فقط باید چندتا سؤال بپرسیم.
‫یالا.
‫- آره، ببخشید مزاحم شدیم، قربان. ‫- خیلی‌خب، آروم باشید.
‫- برگرد. ‫- واو، واو، آره.
‫- مستقیم برو تو اتاق. ‫- به راه رفتن ادامه بده.
‫- یالا، در لعنتی رو باز کن. ‫- هی، هی، هی.
‫در رو باز کن. در رو باز کن.
‫آها.
‫رفیق، یالا، رفیق. هی، ببین.
‫ما بهت آسیب نمی‌زنیم.
‫خب، می‌زنیم، ولی نمی‌خوایم، ‫پس مجبورمون نکن. برو اون‌ور.
‫- برو، برو، برو، برو. ‫- باشه.
‫تو رو خدا، پارکر، التماست رو می‌کنم و ‫شما، آقای محترم. من، من...
‫هیس. فقط باید بهم بگی ‫کی «بانوی آرینترو» رو می‌گیره.
‫من یه معامله‌ی بزرگ در پیش دارم.
‫و یه چیز مربوط به ارز دیجیتاله، ‫و تو رو هم شریک می‌کنم...
‫خریدار، کینکید، اون کیه؟
‫بهت می‌گم. فقط اون کار رو نکن.
‫کدوم کار رو نکنم؟
‫من رو از ساختمون پرت نکن پایین.
‫تو رو از ساختمون پرت کنم پایین؟ ‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫چون قبلاً این کار رو کردی!
‫تو من رو از پنجره انداختی پایین، ‫و حالا من رو ببین.
‫- من یه آشغال به تمام معنا هستم. ‫- ببین، آروم باش. قول میدم، باشه؟
‫من تو رو از ساختمون پرت نمی‌کنم پایین.
‫ولی فکر کنم تو این کار رو می‌کنی.
‫نه. قول میدم.
‫اصلاً باورت نمی‌کنم.
‫نه، بهت قول میدم.
‫چه اتفاقی برای تری افتاد؟
‫باهاش چی کار کردی؟
‫- تری کیه؟ ‫- داره وقتمون رو تلف می‌کنه.
‫اون عوضی‌ای که از ‫ساختمون کوفتی پرت کردیم پایین.
‫یعنی... گندش بزنن.
‫تو پرت...
‫- هی، هی، هی! ‫- حالا دیگه خراب کردی.
‫یالا، رفیق.
‫گندش بزنن. این به جایی نمی‌رسه.
‫- چرا اون غلط رو کردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم فقط دارم ‫حقیقت کوفتی رو بهش می‌گم.
‫هی، تو.
‫تو احیاناً نمی‌دونی ‫که اون لعنتی...
‫خریدار اون بانوی لعنتی ‫کیه، می‌دونی؟
‫آره، حتماً.
‫چی؟
‫این کله‌پوک‌ها همه‌ش در مورد همین حرف می‌زنن
‫اون میلیاردر عوضی، می‌دونی کیه؟
‫کدوم میلیاردر عوضی؟ فکر کنم ‫باید دقیق‌تر بگی.
‫اسمش چیه؟
‫فینیاس پاول. همونه.
‫وای.
‫- دارن اون رو بهش می‌فروشن. ‫- لعنتی.
‫خیلی راحت بود.
‫آره، جدی می‌گم، ممنون.
‫- آره. ‫- خب، یه یارو مثل اون
‫پیدا کردنش سخته.
‫خب، در واقع می‌تونی والنتینو رو امتحان کنی.
‫تازه این عکس از استیکش رو پست کرده.
‫آبدار به نظر میاد.
‫وای.
‫- یالا. ‫- تو یه عوضی‌ مفید کوچولویی...
‫- هی. ‫- ببخشید که این رو گرفتم سمتت. ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- ای خدا.
‫شنیدی میگن «آزموده را آزمودن خطاست»؟
‫مهندس‌های من واقعاً خلافش رو باور دارن.
‫نه، مارک، جدی می‌گم.
‫نه، نه، گوش نمیدی.
‫بهش فکر کن.
‫اگه می‌تونستی حق کپی‌رایت ‫یه ایده‌ی لعنتی رو بگیری...
‫استیک چطور بود؟
‫خوب.
‫من...؟
‫«بانوی آرینترو». می‌خوامش.
‫و شما هستین؟
‫عجول. کجاست؟
‫واو.
‫خدای من.
‫آدم سرسخت.
‫هیچ تصوری داری که داری ‫با کدوم خری حرف می‌زنی؟
‫سؤال من رو جواب نمیدی.
‫مجبور نیستم، احمق.
‫من یکی از مهم‌ترین آدم‌های ‫لعنتی رو این سیاره‌ام.
‫اینجا چاله‌میدون نیست.
‫تو در حد من نیستی.
‫ با یه طبقه‌ی متفاوت ‫از آدم‌ها سر و کار داری الان.
‫پس، اون رو بذار کنار. ‫قرار نیست ازش استفاده کنی.
‫ای خدا!
‫به مارک کیوبن شلیک کردی!
‫هیچوقت اسمش رو نشنیدم.
‫- بزن بریم. ‫- چی...
‫برو.
‫- دوربین‌ها؟ ‫- همه‌چی حله.
‫یالا، بزن بریم.
‫سلام، آقای خرپول.
‫اون یکی از مهم‌ترین آدم‌های ‫رو سیاره‌ست.
‫وای.
‫ می‌شه در مورد این حرف بزنیم؟
‫فکر کنم آدم اشتباهی رو گرفتین.
‫آره.
‫همین‌جا بشین.
‫آها.
‫دارین اشتباه می‌کنین.
‫شما لوزینی و دِلاپاز رو می‌خواین.
‫اون‌ها هستن که دارن «بانوی آرینترو» رو ‫به من می‌فروشن.
‫دِلاپاز رو از کجا می‌شناسی؟
‫جاستین بیبر ما رو آشنا کرد.
‫- جاستین بیبر؟ ‫- آره.
‫- وای. ‫- چه خوب. در مورد «بانو» چی؟
‫من ندارمش. هنوز نه.
‫پس به درد ما نمی‌خوری.
‫چی، می‌خوایم به یکی شلیک کنیم؟
‫- گویا همینطوره. ‫- نگرانش نباش.
‫فقط یه گلوله‌ی کوچیک تو شکمشه. خوب می‌شه.
‫- گلوله تو شکم؟ باشه. ‫- آره.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
من می‌دونم کجا نگه‌ش می‌دارن
‫یه گاوصندوق شخصی، مال «اوت‌فیت».
‫گرین بروک. ‫می‌تونم رو نقشه بهت نشون بدم، ولی...
‫عالیه. ‫حالا باید با یه نقشه‌ی لعنتی سر و کله بزنیم، رفیق!
‫داری چی می‌گی؟!
‫- هم تو رو داغون می‌کنم هم نقشه‌ی لعنتی رو! ‫- هی، هی، هی، هی.
‫گروفیلد، آروم باش.
‫گفتی «ولی». گفتی «ولی». ولی چی؟
‫خوب بود.
‫نمی‌تونی بهش برسی.
‫حتی اگه یه جوری ‫در گاوصندوق رو منفجر کنی،
‫«بانو» با یه قفس امنیتی ‫خاص محافظت می‌شه.
‫شرکت من در واقع اون‌ها رو می‌سازه.
‫آلیاژ تنگستن-کربن.
‫روزها طول می‌کشه تا ازش رد بشی.
‫باور کن، هیچ‌کس، حتی خود منم نمی‌تونم ‫ازش رد بشم تا وقتی که قفل زمانی باز بشه.
‫کی باز می‌شه؟
‫قفس فردا ساعت 8 صبح باز می‌شه.
‫گاوصندوق‌های شخصی گرین بروک؟
‫از قضا، اون‌ها یه وب‌سایت دارن.
‫می‌دونی تو کدوم گاوصندوقه؟
‫گاوصندوق یک.
‫ولی همونطور که گفتم، حتی اگه گاوصندوق رو ‫منفجر کنی، باز هم نمی‌تونی وارد قفس بشی.
‫باور کن، غیرقابل نفوذه.
‫در واقع، نباید مشکلی باشه.
‫چی، گفت باید مشکلی باشه؟
‫- نباید مشکلی باشه. ‫- «نباید».
‫- آره، «نباید». ‫- باشه، عالیه، عالیه.
‫پس واقعاً داری من رو ‫می‌دزدین؟
‫نه. خب، آره، یعنی... ‫ما قبلاً دزدیدیمت.
‫فقط داریم نگهت می‌داریم.
‫داریم «نگهت ‌می‌داریم».
‫- دسترسی محدوده. ‫- آره.
‫نمی‌تونیم خیلی ریسک کنیم. ‫نظرتون چیه؟
‫فکر کنم دیوونگیه.
‫و نگرانم... ‫همه‌جا برف نشسته.
‫برف‌روب‌ها نمی‌تونن ‫اون همه وزن رو بکشن.
‫چرا هشت تا گوزن شمالی نگیریم؟
‫اگه رودولف رو اضافه کنی نُه تا.
‫صبر کن، اون لومون میده.
‫من یه چیز عالی سراغ دارم.
‫مایک کارلو رو می‌شناسی؟
‫آره. راننده، کارش با اسلحه خوبه.
‫ماشین‌های مسابقه‌ایش رو هم خودش طراحی می‌کنه. ‫وسایل عجیب و غریب.
‫چند وقت پیش دیدمش، ‫و عوضی این رو تو گاراژش داشت.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- آره.
‫بهش زنگ بزن.
‫آره، بهش زنگ بزن.
‫می‌شه بهش زنگ بزنی؟
‫خلاصه برگشتم به دختر قد کوتاهه گفتم که
‫از رفیقِ زرافه‌اش خوشم نمیاد. ‫اون هم کولی‌بازی درآورد.
‫ای خدا، واقعاً دردناکه.
‫هی. استن، چشم‌بندش کجاست، رفیق؟
‫- حرف زدن برامون سخت بود. ‫- می‌دونی چیه؟
‫من اصلاً وقتش رو ندارم.
‫می‌دونی، اون یه یاروی خیلی جالبیه.
‫پام واقعاً داره تیر می‌کشه.
‫چندتا قرص دیگه بخورم؟
[گرین بروک]
‫ای خدا، یکی دیگه هم داریم.
‫این آدم‌ها دارن چه غلطی ‫می‌کنن، رفیق؟
‫هوا تاریکه. برید خونه.
‫- یا خدا! ‫- نه، نه، نه، فکر کنم حالش خوبه.
‫- فکر کنم ون بهش نخورد. ‫- آره.
‫- من قطعاً دیدم رد شد. ‫- آره. فقط دوربین رو زد.
‫یکی باید بره چک کنه ‫ببینه کسی آسیب دیده یا نه.
‫- آره. ‫- آره.
‫گردنم.
‫کمرم!
‫لعنتی!
‫هی، هی، ‫رفیق، رفیق، رفیق.
‫رفیق، حالت خوبه؟
‫یه بسته‌ی یخ... کمک می‌کنه.
‫همه‌چی حله.
‫هنوز قطعه.
‫دوباره کد رو یادت رفت؟
‫دست‌ها بالا. برگردین. ‫یالا. حرکت کنید.
‫- دیرمون شده. ‫- آره.
‫اوه، آره. کجا میری، رفیق؟
‫این علمه.
‫نوشیدنی و قرص‌ها ‫با هم کار می‌کنن... مثل ما.
‫هی، پام بهتره.
‫هی!
‫هی! هی، هی.
‫وایسا، وایسا، وایسا. آره.
‫سلام. هی.
‫هی، تو همون عوضی پولداره نیستی؟
‫خودمم. می‌تونم گوشیت رو قرض بگیرم؟
‫می‌تونم کیف پولت رو قرض بگیرم؟
‫بامزه. ببین، این یه موقعیت اضطراریه.
‫واقعاً به گوشیت احتیاج دارم، لطفاً.
‫ممنون.
‫بهت می‌گم من رو کجا پیاده کنی.
‫چی؟ ن... فینیاس، نه.
‫نه، نه، نه. من حلش می‌کنم.
‫فقط برگرد خونه‌ات. ‫چندتا از آدم‌هام رو برات می‌فرستم.
‫آره.
‫لعنت بهت.
‫یکی از نگهبان‌های گاوصندوق گرین بروک رو ‫بهم وصل کن. یالا.
‫چه خبره؟
‫«بانوی آرینترو».
‫باید مطمئن شیم حالش خوبه.
‫تو گاوصندوقه. هیچ‌کس نمی‌تونه بهش برسه.
‫می‌دونم.
‫ما حتی تا صبح نمی‌تونیم بهش برسیم.
‫تو گاوصندوق کسی جواب نمیده.
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم!
‫خوبه.
‫قلک‌بازی.
‫تقریباً رسیدیم.
‫بزن بریم.
‫اون جدیده؟
‫تو جدیدی؟ سریع‌تر برو!
‫باید آروم باشی. ‫هیچ‌کس دستش به «بانو» نمی‌رسه.
‫- ممکن نیست. ‫- باشه.
‫آره. داریم در مورد پارکر حرف می‌زنیم.
‫آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫گندش بزنن.
‫آره، مهمون داریم. وقت رفتنه.
‫رئیس، صبر کن. صبر کن.
‫اون‌ها قفس رو باز کردن.
‫لعنتی!
‫چطور...
‫چطور؟!
‫چه کوفتیه؟
‫چه کوفتیه؟!
‫ماشین‌ها. ماشین‌های لعنتی رو بیارین!
‫آره، ماشین‌های لعنتی رو بیارین.
‫آره.
‫قفس غیرقابل نفوذ، آره جون خودت.
‫هی، زِن، با مایی؟
‫بله، گروور، من فرشته‌ی نگهبان‌تونم.
‫حالا که حرفش شد،
‫مگه قرار نبود ‫از این یاروها جلو بزنیم؟
‫چرا؟
‫چون دارم چراغ جلو رو می‌بینم.
‫جلوی شما.
‫جلو... گندش بزنن.
‫عوضی!
‫- این چه کوفتی بود؟ ‫- گندش بزنن. صبر کن.
‫- تا جایی که می‌تونی ثابت نگه‌ش دار، باشه؟ ‫- خیلی‌خب. صبر کن.
‫وایسا، وایسا، وای!
‫پارکر، حالت خوبه؟!
‫واو!
‫گندش بزنن!
‫- هی! ‫- برو، برو، برو!
‫هی، عوضی!
‫گندش بزنن.
‫هی!
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫نه.
‫داره میره. داره میره!
‫لعنتی! لعنتی، لعنتی!
‫آره؟
‫«بانو» رو گرفتیم.
‫تبادل رو زودتر انجام می‌دیم، ‫یعنی همین الان.
‫صبر کن، چی؟ الان که نصفه شبه.
‫- قفس باز نمی‌شه تا... ‫- ساعت 8 صبح.
‫می‌دونم، آره. خب، حدس بزن چی.
‫بازه.
‫ممکن نیست.
‫پارکر یه راهی پیدا کرد که ممکن بشه.
‫پارکر؟
‫- ببین، من آماده نیستم. ‫- آماده نیستی.
‫معذرت می‌خوام. سه‌شنبه‌ی هفته‌ی بعد چطوره؟
‫برو گم‌شو! دیره.
‫آدم‌های من بیرون در خونه‌ات ان.
‫چه عوضی‌ای.
‫چی...
‫لوزینی می‌دونه فروش سهام صبحه.
‫من تا 7:30 پول رو ندارم.
‫پس تا 7:31 منتظرشیم.
‫خوش اومدی، عشقم.
‫حالا فقط من و توایم.
‫گندش بزنن، گندش بزنن، گندش بزنن
[کارآگاه بدل‌سازی پِپِه]
‫عوضی!
‫هی، هی، رئیس‌جمهور، زود بیدار شدی.
‫تو دیگه یه مُرده‌ای، عوضی.
‫چرا؟ صبر کن، گیج شدم، ‫رفیق. چ...
‫- این یه شوخیه؟ ‫- فکر می‌کنی این خنده‌داره؟
‫شاید فکر کردی شوخی خوبیه ‫که مجسمه‌ی «بانو»ـی من رو دو بار بفروشی.
‫از یه کپی ارزون برای گول زدن من ‫استفاده کنی و بهش بخندی.
‫صبر کن، صبر کن. واو، وایستا.
‫- صبر کن، چی؟ کپی؟ کدوم کپی؟ ‫- من دیگه حرف نمی‌زنم.
‫چرا نفسم رو برای یه مُرده هدر بدم؟
‫نه، نه! صبر کن! کار من نبود.
‫کار پارکر بود. حتماً همین بوده.
‫اون حتماً عوضش کرده...
‫داریم برمی‌گردیم گرین بروک.
‫گرین بروک؟ چرا؟
‫چون «بانوی آرینترو» ‫اونجاست.
‫هیچوقت گاوصندوق رو ترک نکرده.
‫استن، بهت افتخار می‌کنم، رفیق.
‫نه، جدی می‌گم. ‫من می‌تونم یه بازیگر واقعی باشم، رفیق.
‫اون یارو فینیاس، اون کاملاً... ‫باور کرد من نامیزونم.
‫- خیلی باورش شده بود، رفیق. ‫- خفه شو.
‫- باید برم، استن، باشه؟ ‫- همونطور که قبلاً گفتی، باید، مثلاً،
‫یه پیشینه و همه‌چی ‫بسازم، می‌دونی.
‫چسب.
‫- باشه. ‫- واو، واو، واو.
‫می‌خوای تو افتخارش شریک باشی؟
‫کریسمس مبارک.
‫هوو-هوو-هوو!
‫استن و کامیون رو بردار. ‫تو بارانداز ببینمتون.
‫خیلی‌خب.
‫استن. هی.
‫استن کدوم گوریه؟
‫هی.
‫نه، نه، نه.
‫گندش بزنن.
‫یالا، تفنگت. بنداز ببینم. آروم
‫باورنکردنیه.
‫میلیون‌ها دلار سیستم امنیتی،
‫و تو با یه شابلون و ‫یه قوطی رنگ شکستش دادی.
‫این کاری بود که کردی، درسته؟
‫فقط شماره‌ها رو از چپ به راست ‫دوباره رنگ کردی
‫که گاوصندوق یک تبدیل به گاوصندوق سه بشه
‫و فقط در گاوصندوق خالی رو ‫منفجر کردی.
‫و بعد از یه تعقیب و گریز خیلی متقاعدکننده،
‫گذاشتی من «بانو» رو پس بگیرم.
‫گذاشتی فکر کنم بُردم.
‫داره میره.
‫داره میره!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫عوضی.
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫از کجا می‌دونستی می‌برمش پیش فینیاس؟
‫نمی‌دونستم.
‫فقط می‌دونستم اینجا نمیاریش، ‫نه بعد از اینکه من به اینجا نفوذ کردم.
‫زیرکانه‌ست.
‫ولی در نهایت، جواب نداد، داد؟
‫مشکل قفل زمانی بود.
‫می‌دونستم ساعت 8 صبح ریسکیه.
‫‏7:00 خوب بود.
‫خیلی وقت بود رفته بودم.
‫همه‌ش سر اون یه ساعت اضافه.
‫همینه که هست.
‫بعضی‌ وقت‌ها می‌بازی.
‫حتماً.
‫بعضی‌ وقت‌ها.
‫باشه.
‫این دیگه چه معنی‌ای داشت؟
‫«اوت‌فیت» پولش تموم شده، نه؟
‫یه مدتیه که دارم شماها رو ‫دنبال می‌کنم.
‫کارهای کوچیک تو جاهایی که ‫می‌دونستم تحت کنترل «اوت‌فیت» هستن.
‫دزدی از پیست اسب‌دوانی فقط آخریش بود.
‫مِدوویو داونز؟
‫هر بار، ‫پول کمتر از انتظارم بود.
‫باعث شد فکر کنم شماها تو دردسر افتادین.
‫اقتصاد خرابه، ‫و شما هم بالأخره یه کسب‌وکارین.
‫بعد تو گند زدی ‫و این کار دِلاپاز رو قبول کردی، و من فهمیدم.
‫بدون «بانوی آرینترو»، ‫فکر کنم «اوت‌فیت» ورشکست می‌شه.
‫نمی‌تونم بذارم داشته باشیش.
‫یه نگاهی بنداز.
‫یا خدا.
‫تو دیوونه‌ای.
‫این محکم‌ترین مشتیه که می‌تونی بزنی؟
‫داری پیشرفت می‌کنی.
‫زِن، چه غلطی می‌کنی؟ ‫همین الان از تو در شلیک کردی.
‫- از کجا می‌دونستی بهم نمی‌خوره؟ ‫- ما بالا رو نشونه می‌گیریم.
‫- چی گفتی؟ ‫- ما بالا رو نشونه می‌گیریم.
‫تو دوربین‌ها، به نظر میومد ‫نمی‌تونی وایسی.
‫آره. الان وایسادم. ‫این رو می‌بینی؟
‫- صبر کن، خب، تو گفتی... ‫- جایزه می‌خوای، رفیق؟ یالا.
‫گندش بزنن! حالا چی؟
‫برو. برو، برو، برو.
‫صدا رو می‌شنوی؟ ‫اون‌ها آدم‌های منن که دارن گروهت رو نابود می‌کنن.
‫- من می‌تونم متوقفشون کنم... ‫- در واقع، اون گارد ویژه‌ی دِلاپازه.
‫زِن، از گروه من، ‫قبلاً یکی از اون‌ها بود.
‫باهاشون تماس گرفت، بهشون گفت ‫امروز صبح اینجایی.
‫چی کار کردی؟
‫فقط برای یه لحظه فکر کن، پارکر.
‫ما می‌تونیم اینجا یه جوری کنار بیایم. ‫ما قبلاً یه معامله داشتیم.
‫لازم نیست اینطوری پیش بره.
‫حتماً لازمه.
‫نه.
‫پونصد میلیون دلار.
‫می‌تونستیم یه معامله بکنیم.
‫ولی نقشه ‌این نبود، بود؟
‫گفتی غیرممکنه ‫یه سازمان کامل رو نابود کنی.
‫من همین الان نابودش کردم.
‫لعنتی.
‫چرا؟
‫هیچ‌کس بهم نمی‌گه می‌تونم چی‌کار کنم.
‫- شلیک خوبی بود. ‫- چه خبره؟
‫حالش خوبه؟
‫تو میری؟
‫آره، من میرم.
‫- خداحافظ. ‫- باید برم.
‫- کارهای دیگه‌ای هم هست. ‫- آره.
‫آره.
‫گندش بزنن.
‫تقریباً یادم رفته بود.
‫چی؟
‫چیزی که از «بانو» مونده.
‫چی؟
‫خب، حداقل باید هزینه‌هات رو پوشش بده.
‫من قبلاً سهمم رو برداشتم این همه‌اش مال شماست
‫- پارکر. ‫- چی؟
‫اگه می‌دونستم، ‫قهوه‌ی خوب رو می‌آوردم.
‫این آشغاله.
‫- هی، مساوی تقسیمش کنین، باشه؟ ‫- آره، رفیق.
‫مثل یه سهم دو میلیون دلاریه.
‫- بهم پیام بده. ‫- خیلی‌خب، صبر کن ، صبر کن.
‫هی، نمی‌تونی همینجوری ‫بری، رفیق.
‫- ممنون، پارکر. ‫- ممنون، پارکر.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫- این خیلی خوبه... تو یکی بردار. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫- تو یکی بردار. تو یکی بردار. نه. ‫- نه، نه، نه.
‫این اینجا چی کار می‌کنه؟
‫شما اینجا رو رزرو کردید یا چی؟
‫من نه.
‫- زمین همه‌اش مال شماست. ‫- آره.
‫...فایل صوتی جدیداً به دست اومده‌ی ‫کاملاً محکوم‌کننده.
‫این فایل تکان‌دهنده ‫که به رسانه‌ها درز کرده
‫توسط یه منبع ناشناس، ‫که در اون میلیاردر تکنولوژی فینیاس پاول
‫خودش رو به دیکتاتور رسوا شده ‫ایگناسیو دِلاپاز
‫و دزدی دوشنبه شب سازمان ملل مرتبط می‌کنه.
‫دارید اشتباه می‌کنید.
‫شما لوزینی و دِلاپاز رو می‌خواین.
‫اون‌ها هستن که دارن «بانوی آرینترو» رو ‫به من می‌فروشن.
‫یورش متعاقب به یه انبار ‫متعلق به آقای لوزینی
‫به بازیابی میلیون‌ها دلار ‫عتیقه‌ی دزدیده شده منجر شد.
‫دارن برمی‌گردن خونه
‫تو این کار رو کردی.
‫نه؟
‫دِلاپاز دیگه کاره‌ای نیست.
‫بالأخره یه رهبر داریم ‫که می‌خواد به مردم‌مون غذا بده.
‫باورم نمی‌شه.
‫باید بیای ببینیش.
‫کشورم رو.
‫عاشقش می‌شی.
‫اونجا پول ارزش زیادی داره.
‫فقط باید نصف این مقدار رو بدزدیم. ‫به افتخارش.
‫می‌تونیم یه خونه‌ی بزرگ بخریم، یه سگ داشته باشیم
‫نمی‌تونم با تو برگردم.
‫چرا نه؟
‫راهزن به اندازه‌ی کافی خوبی نیستم؟
‫تو عالی هستی.
‫تو این کار استعداد داری.
‫باشه، پس چیه؟
‫مشکل، این سرقت نیست
‫بلکه سرقت قبلیه‌ست
‫پیست اسب‌دوانی.
‫اون خیلی خوب پیش نرفت.
‫مطمئن نیستم بفهمم منظورت چیه؟
‫تو گروهم رو کشتی.
‫دوستم فیلی رو کشتی.
‫در حالی که اونجا افتاده بود و خونریزی می‌کرد، بهش شلیک کردی
‫و، ببین، اگه من از همچین چیزی بگذرم،
‫خب، همونطور که قبلاً گفتم، ‫برای کسب‌وکارم بده.
‫چرا از تخت دور نمی‌شی.
‫در مورد اسلحه‌ی زیر تشک می‌دونم.
‫باشه.
‫پس...
‫سگی در کار نیست؟
‫خیلی خنده‌داره.
‫وقتی دیدمت،
‫اعتراف می‌کنم، تظاهر کردم ازت خوشم میاد.
‫مجبور بودم این کار رو پیش ببرم.
‫و بعد یه اتفاق عجیب افتاد.
‫خود به خود.
‫بعد از یه مدتی، فهمیدم
‫که دیگه تظاهر نمی‌کنم.
‫من تظاهر می‌کردم.
‫برای هدف والاتر.
[لطفاً مزاحم نشوید]
اورتیز، رئیس‌جمهور موقت] [و جایگزین دِلاپاز شد
‫بهتره ناامیدش نکنی، عوضی.
‫این بیشتر از یک هفتمه.
‫خیلی بیشتره.
‫این چیزی بود که تونستم جور کنم.
‫فقط فرض کرده بودم که دیگه نمی‌بینمت.
‫فکر کنم ناعادلانه بود.
‫نه، اشکالی نداره. تو واقعاً من رو نمی‌شناسی.
‫و دختره؟
‫زِن؟
‫سر قولم موندم.
‫امیدوارم این یه چیزی رو برات درست کنه.
‫سه! دو! یک!
[سال نو مبارک]
‫می‌خوای با سهمت چی کار کنی؟
‫داشتم فکر می‌کردم برم خونه، ‫تئاتر رو گسترش بدم،
‫شاید یه‌کم نمایش عروسکی راه بندازم، ‫می‌دونی، ماریونت.
‫این باید سالن رو پر کنه.
‫تو یه آدم منفی‌بافی، رفیق. هی!
‫- بی، چطوری، رفیق؟ ‫- سال نو مبارک!
‫آره.
‫می‌دونی، حداقل من شور و اشتیاق دارم.
‫آره. فراری دادن تماشاچی‌ها ‫تا مجبور بشی برای حمایت از یه تئاتر دزدی کنی.
‫هیچوقت فکر کردی ‫شاید فقط از دزدی خوشت میاد؟
‫خب، فقط با تو، دوست من.
‫حالا، ببین کجاییم، رفیق.
‫شب سال نوئه، بی. نیویورک سیتی.
‫پسش گرفتیم، رفیق، درست همونطور که می‌خواستی
‫این خوشحالت نمی‌کنه؟
‫- آره، عالیه. ‫- این دیگه چه...
‫بعد از همه‌ی این بدبختی‌هایی که کشیدیم؟
‫«آره، عالیه. آره، خوبه.»
‫من فقط هیچوقت واقعاً از نیویورک خوشم نمیومد.
‫چی؟
‫یه مشکلی داری، رفیق.
‫من یه مشکلی دارم؟ ‫تو اونی هستی که عروسک می‌خره.
‫خیلی‌خب، دمت گرم. [بانوی آرینترو]
[پایان]
‫پایان، عوضی.