‫بیاید دیگه
‫چی دزدیدی؟
‫من یه حبه قند ‫من یکم خرده بیسکوییت
‫منم ناخن پا ‫اوووپس!
‫بابایی؟ ‫بله؟
‫توی دزدی بعدی ‫میشه بریم خونه ای که...
‫اون... اون چیه؟
‫ها؟ ‫همم؟
‫اوه این یه...
‫همگی برید داخل! همین الان!
‫این یه... این یه...
‫چه بامزست ‫میشه بخوریمش؟؟
‫نه این یه...
‫فکرکنم این رابینه! ‫{یه نوع پرنده}
‫سلام رابین!
‫میشه نگهش داریم؟؟
‫خب... شاید!
‫به هرحال اون فقط یه دونه...
‫رابینه!
‫صبر کنید
‫خیلی خوب... بیاید آروم بریم
‫آره آره آره ‫هی!
‫ ما تو راهیم تا از یه خونه دزدی کنیم
‫با اینکه یه پرنده ام ‫ ولی مثل یه موش دزدی میکنم
‫♪ لا لا لا لا ♪
‫♪ لا لا لا لا لا لا! ♪
‫خب امشب چی میخوای بدزدی؟ ‫امم شاید یه خرده از پای سیب
‫یه چیز کپک زده فکر کنم ‫من قراره یه تیکه نون گنده بدزدم
‫من میخوام یه ساندویچ درسته رو بدزدم
‫اوه واقعا؟ ‫آره
‫تو نمیتونی یه ساندویچ کامل رو بدزدی ‫چطور اصلا میخوای اینکارو بکنی؟
‫اینجوری...
‫تا حصار مسابقه بدیم
‫ خورد تو چشمم ‫نکن دیگه!
‫پیپ تو برو جلو ‫چشم بابایی
‫دینک دم خودت رو نکش ‫باااشه...
‫فلین... فلین اینجا برای خودنمایی نیومدیم ‫خیلی خب
‫و رابین...
‫فهمیدم بابا
‫من که هنوز چیزی نگفتم
‫رابین!
‫را..رابین؟
‫قوانین دزدی سادست ‫تازه
‫اگه بهشون پایبند باشی ‫میتونی یه خرده نون بدزدی
‫یا یکمی کیک ‫یا یکمی پای سیب
‫یا یه کوچولو از سیب زمینی سرخ کرده های ‫ شل و ول و چرب
‫خرده نون و تیکه نون و نون خشک
‫کورن فلکس و ته مونده های زباله
‫یا هر غذایی که اضافه اومده
‫با خودمون میبریم خونه
‫قانون اول اینه که یه ورودی مخفی پیدا کنید ‫و خوب حواستونو جمع کنید
‫دنبال یه سوراخ سمبه، ‫یا یه پنجره باز بگردید
‫فقط یه جای کوچولو تا ازش رد بشیم
‫همین که رسیدیم قایم میشیم ‫بی سر صدا و نوک انگشتی راه میریم
‫توی سایه بمونید ‫و صداتون در نیاد
‫هر حرفی دارید زمزمه کنید
‫چی؟ ‫بیا بریم
‫آخرین و مهمترین چیز، ‫یادتون نره خونه کی هستیم
‫اونا حواسشون به همه چی هست
‫پس ما نباید هیچ ردی از خودمون به جا بذاریم
‫تیکه نون و خرده نون و نون خشک ‫کورن فلکس و زباله
‫هر ته مونده ای که باشه ‫با خودمون به خونه میبریم
‫یه ساندویچ کامل!
‫وقتی کارمون تموم شد، ‫ناپدید میشیم انگار که هیچوقت اینجا نبودیم
‫با غذا تو دستامون ‫و دلگرمی تو قلبامون
‫و یه کوچولو از تارت مربای کپک زده
‫هیچ صدایی در نیارید ‫رابین!!
‫هیچ ردی از خودت نذار ‫تو سایه بمون و چیزی که لازمه رو بردار
‫قانون‌های دزدی اینا هستن
‫آدم‌ها!!!
‫رابین!
‫خب... بیاید دیگه به اون خونه برنگردیم
‫اونا ممکنه برامون تله بذارن
‫یا حتی یه...
‫یه دونه گربه بیارن! ‫گربه!!!
‫تو ناراحت نشیا
‫آفرین رابین! ‫چی؟
‫خب... قاشق و ساندویچ و...
‫پیپ! بسه!
‫بیخیال! ‫هنوز کلی چیز داریم که بخوریم
‫هنوز یه کیسه چای اولدگری داریم
‫من دیگه حالم از چایی بهم میخوره
‫خیلی خب ‫دیگه برید بخوابید
‫اشکالی نداره رابین ‫با هم حلش میکنیم
‫آره منظورم اینه که دفعه بعد
‫از قاشق ها دوری میکنم... آره...
‫چقدر کپک!!
‫س..ساندویچ...
‫اوه سلام رابین ‫این دیگه چیه؟
‫خرده غذا؟؟ برای کل خانواده؟؟
‫آره بابا کاری نداشت که ‫از خونه آدم ها آوردمش
‫اوه خدای من رابین ‫تو بهترین دزد جهانی
‫نمیتونم صبر کنم تا قیافه پیپ رو ببینم
‫وقتی با خرده غذاهایی که اندازه ‫کل بدنشه برگردم
‫نه نه نه نه
‫اوه معذرت میخوام
‫تو میدونی از کجا باید... ‫نه نه نه
‫اوه باشه ‫ممنونم به هرحال
‫خونه انسان!
‫اوه ببخشید متوجه نشدم که اینجا....
‫خونه‌ی یه گربست!!!
‫نه نه
‫ایول این شد یه چیزی
‫گرربه!!!
‫اوه خدا
‫پرنده ی احمق ‫پرواز کن دیگه
‫چی؟ صبر کن!
‫تو چرا پرواز نمیکنی؟
‫بلد نیستم
‫خودت چرا پرواز نمیکنی؟
‫من بالم شکسته خب ‫عه ای بابا... چطور شکست؟
‫مگه پای؟[نوعی پرنده] صبر کن منم بیام
‫بذار تو رو ببرم یه جای امن خب؟ ‫اوه مرسی راستش...
‫ای عزیز بیچاره ی من
‫الهی قربونت برم
‫تمام مدت اون بیرون تنها بودی
‫اینجا جامون امنه؟ ‫آره امنه
‫خارها اجازه نمیدن کسی بیاد داخل
‫البته معمولا!
‫اوه خوبه
‫اینجا خونه توعه؟
‫اینجا خیلی...
‫اوه ممنونم ‫بنظر خودم که اممم.....
‫عالیه
‫خب...
‫اوه
‫خونه انسان!
‫شرط میبندم اونجا کلی خرده غذا هست
‫اوه اونا که اره
‫اونا همه چی دارن
‫و همشم بخاطر اون ستاره جادویی درخشانه
‫آره
‫یه ستاره جادویی درخش... ‫وایسا ببینم..
‫ببخشید چی گفتی؟؟
‫ستاره دیگه
‫مگه نمیدونی...
‫باشه
‫باید همین جاها باشه
‫سالی یه بار آدم‌ها ‫ سیخ سیخی ترین درخت رو برمیدارن
‫بهش زنگوله و توپ آویزون میکنن
‫تا درختشون درخشان و زیبا بشه
‫عین درخت من
‫بعدش بالای درخت یه ستاره جادویی میذارن
‫صبح که میشه آرزو میکنن ‫و بعدش هر چی بخوان براشون برآورده میشه
‫اوه
‫مثل خرده غذا
‫خرده غذا؟
‫اینقدر اسکل نباش
‫وا مگه چیزی بهتر از خرده غذا هم هست؟
‫چی میتونه بهتر از غذا باشه... خدایا
‫هر چیزی!
‫چیزایی که خوشحالت میکنه
‫چیزایی که فرار نمیکنن
‫چیزایی که تا آخر... آخ
‫آخر دنیا باهات میمونن ‫و اوه چیزایی که میتونی بهشون تکیه کنی
‫وان حمومم رو میبینی؟ ‫مخصوص من طراحی شده
‫جنسش چینی اصله... تقریباً
‫باید در بطری ها رو جمع کنم ‫اینقدر دوسشون دارم که دست خودم نیست
‫این صندلی؟ موی جوجه تیغیه
‫گیره میخوای؟ ‫دو تا ازش دارم
‫اینم یه نسخه مخصوص
‫از یه تیکه طناب
‫من یه پرنده ای بودم که نمیتونست پرواز کنه ‫و با پرواز بقیه حس حقارت میکردم
‫پس دور خودمو باچیزهای زیبا پر کردم
‫حس خوبی دارم
‫ترسیده و تنها...
‫چیزایی که اینجارو ‫از خرابه به خونه تبدیل کردن
‫فکر میکنی شخصیت ندارم؟ ‫میذارم آباژورم ازم دفاع کنه
‫درونت خلاء داری؟ فکر میکنی کافی نیستی؟ ‫پس کمبودهات رو با چیزای خوشگل پر کن
‫چیزایی که خوشحالت میکنن ‫کی به دوست نیاز داره؟ من صندلی کفشی دارم
‫کسی نیست تا بهش اهمیت بدی؟ ‫ یا ظروف نقره‌ت رو براش پولیش بزنی؟
‫هیچ مهمون و دوستی بهتر از ‫سکه نیست
‫ببین منظورم این بود که ‫برای چیزی بهتر از خرده غذا آرزو کن
‫اوه درسته
‫بهتر از خرده غذا؟
‫مثل... مثل یه ساندویچ کامل
‫بیخیالش!
‫باشه پس
‫انجامش میدم
‫چیو؟ ‫میرم ستاره رو میدزدم
‫غیرممکنه! ‫اون ستاره داخل خونه آدم‌هاست
‫شاید یادم رفته بهت بگم ‫که من زیر دست یه موش بزرگ شدم
‫آها پس گوشات واسه این ‫ این شکلیه
‫و تنها کاری که موش ها توش حرفه ای هستن،
‫دزدیه!
‫ببخشید چی؟
‫خب میریم توی خونه ها
‫تا چیز میز برداریم... دزدی کنیم دیگه
‫درسته
‫نشونم بده
‫اوکی من وارد شدم
‫داری چیکار میکنی؟
‫تو باید بیرون وایسی ‫اوه من فکر کردم که...
‫آدم‌ها!!!
‫خیلی خوب
‫ما مجبوریم تا حد امکان ساکت ترین موشی
‫که تا الان بودیم، بشیم
‫ببخشیدا ولی من موش نیستم
‫هیییس!
‫فقط دقیقا کاری که من میکنمو، بکن
‫داری چیکار میکنی؟ ‫ آدم‌ها رو الان بیدار میکنی
‫من... من دارم ادای تو رو در میارم دیگه
‫من اینجوری نبودم که
‫کل نکته موش بودن اینه که ‫توجه کسی رو به خودت جلب نکنی!
‫مواظب باش
‫گرفتمش!
‫آدم ها!!
‫به عنوان دو تا احمق بی بال ‫خیلیم بد نبود کارمون ها
‫تو چرا پرواز نمیکنی؟
‫خب هیچوقت یاد نگرفتم ‫موش ها که پرواز نمیکنن
‫کاری نداره که ‫فقط بال بزن
‫نه ممنونم من فقط...
‫اوه تو استعداد ذاتی داری!
‫اوه خدا
‫ستاره!
‫عا..
‫لی شد!
‫سلام
‫این چیه؟
‫یه مهمون ناخونده
‫چرا...
‫یه پرنده کوچولوعه که...
‫داره مثل موش روی زمین
‫راه میره؟
‫تو میخوای کیو با اون گوشای مسخرت گول بزنی؟
‫خانواده من موش ها هستن ‫موش ها؟
‫پس گوشات هم...
‫اوووو
‫اوه متوجه شدم
‫خیلی ناراحت کنندست
‫که سعی میکنی خودتو شبیه اونا کنی
‫خودتم میدونی هیچوقت یه موش واقعی نمیشی
‫اوه نه من...
‫میدونی
‫تو یه وصله ناجوری
‫یه عجیب الخلقه‌ای
‫یه موجود عجیبی
‫نخیر نیستم
‫ گوشای موشی روی سر پرنده
‫خب آره
‫ولی هیچ وقت پرنده‌ای ‫انقدر مضحک و عجیب ندیده بودم
‫نظرت چیه با هم قایم باشک بازی کنیم؟
‫در نظر من، تو یه موش افتضاحی!
‫همرنگ موش‌ها شدن، ‫چیزی بیشتر از لباس موشی و ادا در آوردنه
‫ بدجور دلت می‌خواد هم‌رنگ اون ها بشی ‫بیا پایین، انقدر تقلا نکن
‫دوست من، میدونم کجایی
‫برای تو، یه جای عالی دارم
‫پیش من بمون ‫اسمت چیه؟
‫یه رابین یا یه موش؟
‫به هرحال همتون برام غذایید
‫چیزی که درونتونه مهمه
‫همرنگ شدن میتونه راحت باشه
‫فقط باید خودتو یکم عوض کنی
‫اشکاتو پاک کن ‫بیا پیش من
‫توی یه چشم بهم زدن ‫میبرمت یه جای خوب
‫تو نمیتونی همرنگ موش ها بشی ‫ولی خیلی خوب تو معده‌ی من جا میشی
‫برای تو، من بهترین جا رو دارم
‫جدی توی موش بودن افتضاحی
‫حتی بلد نیستی درست قایم بشی!
‫رابین! و ستاره
‫و...
‫این بده!
‫بر..برگرد عقب!
‫اوووه
‫اوه قضیه رو بدتر کرد
‫اوه!
‫موفق شدیم! خوشبختی بی پایان منتظر ماست!
‫بهت گفتم موش ها توی دزدکی رفتن کارشون خوبه
‫دزدکی؟
‫میدونی، بنظرم ما موش های خیلی بدی هستیم
‫آره تقریبا افتضاحیم
‫ولی چه اهمیتی داره؟ بالاخره که ‫ ستاره رو گرفتیم افتضاح؟
‫من موش افتضاحی نیستم
‫هستم؟
‫اینم میره اینجا
‫اینم از این
‫این عالی نیست؟
‫چرا هست
‫خب امیدوارم چیزی بهتر از یه ساندویچ کهنه
‫پیدا کنی تا آرزو کنی
‫میدونی، مثلا یه قالپاق ماشین ‫یه مدادتراش یا یه چنگال نقره‌ای
‫یا..یه سوزن
‫یا یه سنجاق..
‫هممم... آره
‫اوه!
‫آرزو میکنم که ای کاش یه پرنده نبودم
‫آرزو میکنم یه موش باشم
‫یه موش واقعی
‫مگه پای؟
‫- رابین؟
‫اون...
‫اون جواب نداد!
‫داد؟
‫نه
‫بیا بابا
‫یه تیری در تاریکی بود دیگه
‫ستاره ها و آرزوها
‫یه رویای احمقانن
‫فقط همین.
‫یه رویای
‫احمقانه
‫بزرگ!
‫جواب میده!
‫ها؟ ‫رابین؟؟ ستاره
‫جواب میده!
‫یه موش واقعی!
‫اون چیه؟ مال منه؟
‫درخشان و دوست داشتنی.
‫عالیه!
‫یعنی چی...
‫رابین! ‫رابین!
‫رابین؟ ‫ها؟
‫اوه... بابایی؟؟
‫اوه! ما همه جارو داشتیم دنبالت میگشتیم
‫- رابین؟ ‫ببخشید من...
‫من رفتم تا برای خونه یکمی غذا بدزدم
‫ولی همه چی بد پیش رفت
‫چون خب...
‫من فکر کنم که...
‫یه موش افتضاحم
‫رابین
‫من نمیتونستم اینو بهتر از تو بگم
‫اوه! برید تو! برید تو!
‫یه گربه!
‫چیزی نیست
‫نگران نباشید ‫امکان نداره بتونه از اون در...
‫رد بشه!
‫اوه نگاه کن
‫کل خانواده اینجان
‫اوه...
‫داری چیکار میکنی؟
‫ها؟
‫رابین؟ ‫اون... اون داره چیکار میکنه؟
‫اون داره ادای یه موش افتضاح رو در میاره!
‫قوانین دزدی ایناست
‫و این و اون و این!
‫تو
‫واقعا
‫یه موش خیلی
‫خیلی, خیلی
‫افتضاحی...
‫بدون جایی برای قایم شدن
‫صبر کن
‫من... من نیازی نیست قایم بشم
‫من یه...
‫پرنده‌ام!!
‫رابین!
‫اووه ‫آخ آخ
‫اووه
‫رابین! ‫بابایی!
‫رابین
‫اون غیریواشکی‌ترین
‫و احمقانه ترین ‫و عالیترین
‫ماموریت موشی-پرنده‌ای بود ‫ که‌ تا به حال دیدم!
‫رابین تو معرکه بودی
‫اوه
‫مرسی بابایی
‫رابین... تو... تو یه پرنده هستی
‫ولی قطعا،
‫تو یه موشی!
‫ها؟
‫ببخشید این قضیه گیج کنند‌ست؟ ‫چی؟ اون یه پرند‌ست
‫دقیقا، اون یه پرندست ‫و این عالیه
‫و من منظورم اینه که ‫ما خانواده موش هاییم
‫همه‌ی ما
‫گربه هم عضوی از خانوادمونه؟ ‫نه دینک! گربه میخواست ما رو بخوره
‫چون خیلی دوسمون داره؟
‫نه! چون اون یه شکارچیه
‫پس الان میتونی پرواز کنی؟
‫آره فکر کنم
‫ولی ما هنوزم گشنمونه ‫و تو خونه مگ پای رو داغون کردی
‫عیبی نداره اینا فقط وسیله‌ان
‫آره و من توی دزدی خوب نیستم
‫من فقط توجه همه رو به خودم جلب میکنم
‫هی! براتون یه ترانه دارم
‫وقتی که توی سایه میمونید
‫نذارید صداتونو بشنون ‫حرفاتونو زمزمه کنید
‫بهم نگاه کن که چطور پرواز میکنم
‫با خرده نون تو دستامون ‫و یکی دو تا کشمش
‫و یه سکه از وسط یه چیز قهوه‌ای
‫به من نگاه کن ‫تا خانوادم که دارن دزدکی رد میشن رو نبینی
‫سر و صدا نکن ‫سر و صدا نکن
‫اثری از خودت نذار ‫اثری از خودت بذار
‫توی سایه و نور بمون
‫چیزی که نیاز داریم ‫بیشتر از چیزی که نیاز داریم
‫مگ پای! ‫ممنونم
‫قانون های دزدی اینا هستن
‫ببخشید
‫واای ‫خوب
‫این یه ساندویچه!