پشیمونی‌ای دارم؟ خب معلومه که دارم
ولی همین پشیمونی در عین حال چیزیه که
بهم انگیزه می‌ده تا به پشیمونی‌هام غلبه کنم
تا مثلا، جبرانشون کنم
و این کارو توسط نقاشی یا نوشتن انجام می‌دم
چون نمی‌تونم به صورت فیزیکی درستش کنم
دیگه رفته
می‌دونین، همون چیز کوفتی‌ای که بهش می‌گن زمان
...صرفاً
رفته دیگه، می‌دونین، مثلا فکر کنین شما توی یه قطارین
از هر پنجره ای...یه منظره ای پشت سر گذاشته می‌شه
مثل یه عکسه
و تو دیگه هیچوقتم مسیرت اون طرفی نمی‌خوره
و زندگیت همینه، وووش
تصاویر پشت سرهمی که به نظر تند تند دارن می‌گذرن
و تو نمی‌تونی...دیگه از دست رفتن
[مستندی از نتفیلیکس]
[اسلای] (سیلوستر استالون)
اینکه تبدیل به یه آدم از خود راضی بشی خیلی راحته
"با خودم گفتم" باید یه کار جدی انجام بدم
همه چیز داره یه جورایی دنیوی می‌شه، تکراری می‌شه
حالیم می‌شه که دارم یکم پژمرده می‌شم، خشک می‌شم
می‌دونی، مثل یه انجیر مونده که از درخت افتاده خشک می‌شی
یا خدا! چند سال دیگه قرار زنده بمونم؟ بیست سال دیگه؟
نمی‌خوام بیست سال از خود راضی باشم
واسه همین گفتم "خب واقعا "می‌خوای آدرنالین خونت بره بالا؟
"برو"
و واسه همینه که باید برم شرق
فکر کنم هیچی به اندازه بردن تاریخچه‌ات یا خونه ات برات الهام بخش نیست
...همه اش رو بهم بزنی، می‌دونی
این مرد کیه؟ سیلوستر استالون رو می‌گم؟
هنرمند، نویسنده، شاعر، بازیگر
یه سلبریتی بزرگ
این اتفاق چطور افتاد؟
اسلای(سیلوستر استالون) کسیه که همیشه راه خودشو می‌ره
و اگه اون مسیر وجود نداشته باشه خودش اون راهو می‌سازه
اون یه آدم خود ساخته بود
به ظاهر، به نظر نمی‌رسید یه بازیگر عالی باشه
کاریزمای واضحی نداشت
ولی اون یه چیز دیگه‌ای اختراع کرد
بازیگری که هم خودش می‌نویسه هم کارگردانی می‌کنه
اون اولین کسی نبود که این کارو کرد ولی اولین سوپراستاری بود که این کارو کرد
اون واقعا متوجه شد که مردم دوست دارن اونو در حال انجام چه کاری ببینن
یه جوری روی داستان استالون سرمایه گذاری کرده بودم
انگار داستان خودمه
...این رویای من بود که چه اتفاقی می‌تونه تو یه حرفه بیوفته
کسی نیست که پا توی سه تا فرنچایز گذاشته باشه
هوشمندی‌ـه پشت این قضیه
این یه اتفاق نبود
می‌شه یه چندتا از اون کاست‌هایی که موقع جمع کردن وسایلت پیدا کردی رو نشونم بدی؟
آره یه چندتاییشو دارم
بذار ببینیم
این واسه نیویورک تایمزه
می‌شه یه لطفی در حقم بکنی؟
من با نقل قولی از انتشارات شروع می‌کنم
و بعد تو داستانو از جایی که من رها می‌کنم دست می‌گیری خب؟ باشه
سیلوستر استالون در" منطقه هلز کیچن نیویورک
در تابستان سوزان "سال 1946 متولد شد
عجب
هیچوقت حتی فکرشم نمی‌کردم برگردم اینجا
من تو هلز کیچن به دنیا اومدم نیویورکی بودم
شست و پنج ساله اینجا نبودم
شماها اینجا زندگی می‌کنین؟
نه من خیابون 45‌ام زندگی می‌کنم
جدی؟ - آره -
قبلا اینجا زندگی می‌کردم - توی همین بلوک زندگی می‌کردی؟ -
آره قطعا همین بود - اون‌موقع‌ها اینجا چجور محله‌ای بود؟ -
جای خشنی بود - جدی؟ -
خب، اون موقع اینجا به معنای واقعی هلز کیچن بود، آره (به معنای آشپزخانه‌ی جهنمی)
یادمه پنجره همیشه باز بود
واسه همین یه عالمه چیز درباره طبیعت انسان یاد می‌گیری
و در حال تماشای حیاتی
داری یه فیلم تماشا می‌کنی
"هی کی میای اینجا؟" "فردا میام"
"اون پنجره لعنتی رو ببند"
از اینور به اونور
یادمه بابام همیشه تیشرت ایتالیایی می‌پوشید
و یه چیزی می‌شد شبیه به نمایشنامه آرتور میلر
چشم‌اندازی از پل...زندگیم همین بود
پدرم اومد نیویورک همینجا بود که با مادرم آشنا شد
اون یه آرایشگر بود که تبدیل شده بود به آرایشگر خانوما
چون وقتی تو کار آرایشگری بود پول بیشتری داشت واسش
پدرمون خیلی هم خجالتی بود چون فکر کنم درسی نخونده بود
هرکسی تیکه‌ای، توهینی چیزی می‌کرد [فرانک استالون کوچک، برادر]
اون سریع قاطی می‌کرد
مادرمونم خیلی خفن بود
اون خیلی کار با برس مو و دوش حموم رو دوست داشت
ناخون‌های بلندی داشت که هیچوقت نمی‌شکستن
"می‌گفت" هی تو، بیا اینجا
مادرم دم کافه "بیلی‌رز" سیگار فروش بود
اونجا عملاً جایی بود که خانواده ازش پول درمیاورد
...بابام بهم گفتش که اون از بچه‌دار شدن می‌ترسیده
با اینکه 9 ماه باردار بوده بازم با اتوبوس می‌رفت این‌ور اون‌ور
و همینجوری رفته بوده واسه زایمان
یکی اونقدر باهوش بوده که از اتوبوس پیادش کرده
بعد بردنش به بخش بیمارستان خیریه
و اونجا بود که من به دنیا اومدم
به‌خاطر این اتفاق
که یه‌جورایی تموم اعصاب اطراف دهنم رو فلج کرد
واسه همین با این مشکل به دنیا اومدم
اون خیلی عجیب غریب بود، رنگارنگ بود
خیلی خیلی رک و غیرقابل پیش‌بینی بود
...می‌دونم که به نوعی
درنده‌خویی رو از پدرم به ارث بردم، اصلا سوالی درش نیست
...پدر و مادرمون ،به دقیقیِ عقربه‌های ساعت بود
،به محض اینکه از خواب بیدار می‌شدم می‌تونستی صدای جیغ و دادشون رو بشنوی
...پدرم
و من میخکوب شده بودم...چون خب، می‌تونستم این ولوله رو حس کنم
فکر کنم انقدر والدینمون درگیر خودشون بودن
که کلا مارو گذاشتن کنار
بیشتر اوقات من توی پانسیون زندگی می‌کردم
عملاً 12 ماه سال رو
یه بارشم نرفتم خونه چون اون‌ها اصلا وقت نداشتن
جفتشون کار می‌کردن
و مردم می‌گن" اوه باید حس محرومیت "داشته باشی و حس کنی کسی بزرگت نکرده
"با خودم گفتم" آره درسته
و شاید این پرورش من از
از احترام و عشقی که غریبه‌ها بهم ورزیدن میاد
برای اینکه از طرف مخاطب
احساس دوست داشته شدن و پذیرفته شدن کنی
این حس سیر نشدنیه
ای کاش می‌تونستم بهش غلبه کنم ولی خب...آدم نمی‌تونه
فکر کنم فیلم برای من و اون، کاملا فرار از واقعیات بود
ساعت‌ها توی سینما بودم و واسم مهم هم نبود که فیلمش چی بود
همونجا می‌نشستم و یه فیلم رو پنج شیش بار می‌دیدم
و بعد 4 بعد از ظهر می‌رفتم خونه
این اون زندگی‌ای بود که می‌خواستم پیش ببرم ایده‌آلای من این بود، شکوه زندگیم این بود
سخت کوشی و غلبه بر شر بود
من همیشه قهرمانارو ستایش می‌کردم
همیشه آرزو داشتم که ای کاش من اون کسی بودم که یه اتوبوس پر از بچه رو نجات می‌دم
این همون کسیه که می‌خوام باشم می‌خوام کسی باشم که
مردم رو نجات می‌ده
من تنها توی اتاق والدینم می‌موندم
و اون‌ها یه آینه ی سه دلاری ارزون داشتن
همونجا می‌شستم تموم روز و جلوی آینه کارامو می‌کردم
...حالا چه تقلید کسی رو درمیاوردم
مثلا وقتی کسی داشت آهنگ می‌خوند من لب می‌زدم
یا مثلا می‌رفتم فیلم هرکولو می‌دیدم
و بعدش برمی‌گشتم خونه و ادای استیو ریوز رو در میاوردم
اون لحظه ای که هرکول وقتی وای‌می‌ایسته، زنجیراشو پاره می‌کنه
و معابد رو تخریب می‌کنه
و اون...بازیگر مرد به شدت خوشتیپ
خوش هیکلی که
که این کارو کرد
"گفتم "همینه، مسیرم همینه
چون بالاخره که الگویی داشتم که بت شده بود برام
و سرنوشتی که باید کامل کنم
پدرم متوجه شد توی نیویورک موفق نمی‌شه
واسه همین رفتن مریلند
ما بچه‌های یک ازدواج شکسته خورده‌ایم
خب، از مدرسه اومدم خونه و کسی خونه نبود
مادرم گذاشته بود رفته بود
رفتن دادگاه، و خیلی وحشتناک بود
من با مادرم رفتم فیلادلفیا
و برادرم با پدرم توی مریلند موند
،یه روستا با فقط صدای جیرجیرک‌ها بود خیلی منزوی بودیم
و فقط اونجا اسب بود
من به...یه دلایلی با اسب‌ها خو می‌گرفتم
از وقتی که 5، 6 سالم بود
اسب‌های خوب نه ها فقط اسب‌هایی که بابام می‌خرید
بیست دلار، بیست و پنج دلار
اون پول زیادی نداشت ولی یه جورایی قاطی تیم چوگان شد
و هرکسی که چوگان بازی می‌کرد، اسب‌های زیبا داشت، باربند خوب داشت، مزرعه داشت
ما یه... آشغال‌دونی داشتیم
بیشتر اسب‌ها مشکلات پزشکی داشتن
بعضی‌هاشونو اگه خیلی سریع افسارشونو می‌کشیدی، کور می‌شدن
پس منم شروع به بازی چوگان کردم
ولی چوگان توی زمین شنی، می‌دونی، سطح پایین
ولی به هرحال یادگرفتم هی بهتر و بهتر شدم
و بعدش وقتی 13 سالم شد شروع کردم به مطرح شدن
قرار بود در حد کشوری مطرح شم
پدرم
خیلی از این بابت خوشحال نبود
و وسط یه بازی
می‌خواستم یه بک‌هند نزدیک بزنم
و هیچ کار اشتباهیم نکردما
اون گفت "داری افسار اسب رو خیلی محکم می‌کشی"
"بهش گفتم "می‌دونم دارم چیکار می‌کنم "اون گفت " نه نمی‌دونی
"نمی‌دونی سوار چی شدی" از توی جایگاه تماشاچیا همینجوری داد می‌زد
و نهایتاً افسار اسب رو کشیدم بالا تا واسه یه پرتاب دیگه آماده شم
و اون از جایگاه تماشاچی‌ها میاد بیرون
گردنم رو می‌گیره پرتم می‌کنه رو زمین
اسب رو می‌گیره و از زمین می‌ره بیرون
همونجا لم دادم و گفتم
"دیگه دلم نمی‌خواد هیچوقت تو زندگیم اسبی ببینم"
...من توسط یه پدری که خیلی
تنبیه فیزیکی می‌کرد بزرگ شدم، متوجهین، یعنی
من اصلا با درد و آسیب دیدگی جدی غریبه نبودم
و فکر کنم اونموقع بود که به خودم گفتم "من کم نمیارم"
مهم نیست اون چیکار می‌کرد می‌دونین؟ من کم نمیارم
فکر کنم پدرم حسود بود
داداشم، اون دردسرساز بود
از مدرسه فراری بود. همش دعوا می‌کرد
دانش آموز خوبی نبود و از تموم مدارسش پرت شد بیرون
توی 12 سال 13 تا مدرسه عوض کردم
گذاشتنم توی مدرسه نظامی فکر کنم یه ماهم اونجا نموندم
خب، اون یه جورایی اصلاح ناپذیر بود خیلی توی دردسر میوفتاد
رفت مدرسه دورو
که فکر کنم مدرسه بچه‌های خودسر و بی کله بود
و همونجا بود که کرم بازیگر شدن افتاد به جونش
و بعدش رفت دانشگاه
اونموقع بود که نسبت به بازیگر شدن و این‌ها جدی شده بود
...یه فرصت تست بازیگری پیش اومده بود
اصلا نمی‌دونم چرا، ولی شرکت کردم
برای فیلم مرگ یک فروشنده
و نقشو گرفتم
روی صحنه بودم و حس کردم
اصلا احساس اضطراب ندارم
حس می‌کردم نسبت به اوضاع کنترل دارم، چون این چیزا ذاتین
خیلی راحت بود برام
یه استاد دانشگاه هاروارد توی تماشاچیا بود که اومد بالا و گفت
باید این بازیگری رو...به" "عنوان یه شغل در نظر بگیری
"بهش گفتم"نه بابا" گفت "معلومه
واقعا باید این رشته رو یاد بگیری" "جوهرشو داری
و اون لحظه
مسیر زندگیم رو عوض کرد
روز مراسم ووداستاک( یه مراسم هنری-موسیقی) رسیدم نیویورک
"گفتم"وقتشه که خودمو ثابت کنم
من حتی نمی‌دونستم تو چه شهری زندگی می‌کردم. من بخشی از اون شهر نبودم
خیلی تنها بودم و خیلی هم خودم رو وقف پیدا کردن مسیرم کرده بودم
تو این خیابون‌ها سرگردون بودم. می‌دونستم چجوری باید اینجا جون سالم به در برد
،من دم راهروها، ایستگاهای اتوبوس ایستگاهای قطار و کتابخونه‌ها خوابیدم
یعنی، خیلی سرده، می‌فهمم
می‌رفتم به آژانس‌های بازیگری
به تک تکشون سر زدم "من می‌خوام مشتریتون شم"
"ما کسی رو قبول نمی‌کنیم"
هی عکس رو هل می‌دادم سمتشون هی برشون می‌گردوندن سمتم
هی امتحان می‌کردم و اون‌ها می‌گفتن "نه تو واضح حرف نمی‌زنی"
چشمای افتاده ای داری" "اِلی، بِلی
تنها کاری که بهم می‌دادن از این سیاه لشکرایی بود
که باید نیمه لخت باشی
،تنها چیزی بود که گیرم میومد خیلی افتضاح بود
گفتن "جواب نمی‌ده "شاید یه نقش اضافه ایم بهت بدیم
خب منم شروع کردم به قبول کردن این قضیه "گفتم"همم
چون هربار که تو لیست بازیگرا بودم
همیشه نقش یه جاهلو داشتم
مواظب باش، باشه؟ - ببخشید پسر ندیدمت -
اون‌ها بهش سرنخ نمی‌دادن
یا می‌رفت کار روی صحنه انجام می‌داد یا می‌شد مراقب وسایل سینما
ولی هیچوقت بهش احترام نذاشتن [جان هرزفلد، کارگردان]
خیلی خودکفا و ضد ضربه شده بودم
و جان...هم همینطور بود
،اسلای شروع کرد به نویسندگی چون نمی‌تونست به چیزی که می‌خواست برسه
پس خودش زد تو کار ساخت فیلم
و از اون چیزایی نبود که بگی
"خب درباره‌اش فکر کردی و حالا قراره انجامش بدی" فقط انجامش می‌دی
بهش گفتم این فایده نداره من دیگه نمی‌خوام بازیگری کنم
شاید کاری که می‌تونم کنم اینه که تموم ناکامی هام رو بنویسم
و تبدیلش کنم به نمایشنامه
به عنوان راهنمای سینما یه کاری پیدا کردم
می‌تونستم کل روزمو فیلم ببینم
و بعدش یه دستگاه ضبط ارزون می‌گرفتم
صداها و دیالوگارو ضبط می‌کردم
و می‌رفتم خونه و سعی می‌کردم به جاش دیالوگ بگم
این کاریه که شروع کردم یه چند سالی همینجور نوشتم
تا وقتی 15، 16 تا نمایشنامه داشتم
منو جان، قطعا فازمون با بقیه متفاوت بود
می‌خواستیم خودمون کار خودمونو بنویسیم و کار خودمونم خودمون تولید کنیم
پس هر جمعه شنبه و یکشنبه
با نوشیدنی می‌گذروندیم
هیچوقت رستورانی، کافه‌ای جایی نرفتیم اون‌موقع بود که نویسندگی واقعا شروع شد
ما درباره آرزوها و رویاهامون صحبت می‌کردیم
ولی درباره فیلم هم صحبت می‌کردیم
بالاخره یه جوری یواشکی یا زورکی
می‌رفتیم فیلمایی که توی نیویورک پخش می‌شد رو می‌دیدیم
هیچوقت پول یه دونه بلیطم ندادیم
هیچ امکان شکستی توی ذهنمون وجود نداشت
"مثلا بگیم" وای اگه موفق نشیم چی؟ هیچوقت همچین بحثی نکردیم
به این می‌گن، حرکت، تزلزل ناپذیری و تعهد به موضوع
آره باید یه جایی واسه ما" "باشه آخه خیلی عجیب غریبیم
بالاخره یه جایی باید جای ما باشه
باید یه کاری می‌کردیم باید سرنوشت خودمونو می‌نوشتیم
واسه همین گفتیم "باید این فیلم اسب‌ها رو بسازیم"
یه کابوی و یه سرخ‌پوست صد سال بعد ازینکه دارشون زده بودن
از توی قبرشون درمیان
سوار ماشین شدیم، رفتیم مریلند
اسلحه اجاره کردیم
وقتی مارو می‌بینی که داریم به ماشین شلیک می‌کنیم، گلوله ها واقعین
"گفتم" دیوونه‌ای چیزی‌ام؟
پدرش به عنوان یه کلانتر تناسخ پیدا کرده بود که اومده بود رد مارو بگیره
معلومه، بابام توی فیلمه بابام بهشون شلیک می‌کنه
،اون بخشیش که مارو می‌کشه یکم زیادی خوشش میاد از این بخش
می‌خوام بهت شلیک کنم ،بعدش" "بیام بالاسرتو باز بهت شلیک کنم
گفتم" حالا دیگه این مسئله شخصیه؟ "یکم شبیه انجیل نشده؟
یه فیلم صامت بود، گفتم "اسلای واسه چی صدا نداری؟"
"پولت نرسید؟"
خب به نظرت مثلا توی سال 1971 می‌رفتی فیلم صامت بگیری؟
مهم نبود که تا حالا همچین کاری انجام نشده بود
.و اون از همه مهم‌تر صدا داشت و می‌خواست صداش شنیده بشه
تو دبیرستان، من عبرت شده بودم، می‌گفتن مثل این ننویسین
"سیلوستر دوست داری بیا پا تخته و روخونی کنی؟" "می‌گفتم "نه نه ممنون
اون می‌گفت" آره "چون هیچکس دیگه‌ای نمی‌خواست بخونه
اون رد شدنه، اون تشویق من بود
یه چالشه
قراره این ارزیابی ای که ازت می‌کنن رو قبول کنی
یا می‌خوای خودت رو ارتقا بدی؟
اسلای همیشه می‌خواست یه بازیگر باشه
ولی همیشه باید می‌نوشت
اون می‌خواد بازیگر باشه
و به یه نفر نیاز داره تا بهش نقش بده
اون توی فیلما نقش نمی‌گرفت [ویزلی موریس، منتقد سینمایی]
اون واسه خودش نقش اختراع می‌کرد، چون احتمالا غیرقابل نقش دهی تلقی می‌شد
دیگه بازیگری رو گذاشته بودم کنار تسلیم شده بودم
ولی جان هرزفلد ازم خواست توی تست بازیگری کمکش کنم
توی حضار یه کسی بود که ناظر بر کلاس بود
همون کسی بود که قرار بود در نهایت اربابان فلت‌بوش رو بنویسه و کارگردانی کنه
اون آغاز کار بود
همه این‌ها بستگی به این داره که در زمان مناسب در مکان مناسب باشی
اولین بار اسلای رو در فیلم اربابان فلت‌بوش دیدم [هنری وینکلر]
...ما خیلی عجیب بودیم یه جفت خیلی عجیب
،اون یهودیه، متفکره فارغ‌التحصیل از دانشگاهای خوبه
منم...منم همینم که هستم
و اصلا امکان نداشت دو نفری که از لحاظ فرهنگی انقدر باهم فرق داشته باشن گیر بیاری
اون منو برد به آپارتمانش که آسانسورم نداشت، توی خیابون لکسینگتون
همراه با سگ غول پیکرش
و داشت پنجره هارو مشکی می‌کرد تا بتونه بنویسه
من نمایشنامه رو خوندم و خیلی ساده‌انگارانه بود
واسه همین گفتم "بذار توی این سکانس خودم باشم"
مثلا، وقتی پشت دختره نشستم
"آقای رزیئلو دارین چیکار می‌کنین؟"
"نمی‌دونم، فقط نشستم"
دارم جامو عوض می‌کنم چون آفتاب" "داره می‌زنه تو چشمم...چشمم
"وای چشمام، نمی‌تونم ببینم"
و بعدش اون دوباره برمی‌گرده سراغ درس دادنش
یه دقیقه بعد، می‌رم دختره
نگاهش می‌کنم "اون می‌گه" آقای رزیئلو
"نمی‌دونم داستان چیه، آفتاب همش میاد دنبالم"
"هرجا می‌رم میاد" همش این چرت و پرتارو پشت سرهم می‌گم
...و متوجه شدم این
این اون فرصتیه که در اختیارم گذاشتن
قراره در طول کل فیلم هرچی که دلم خواست بگم
اسلای همیشه نمایشنامه رو اصلاح می‌کرد
سکانسایی که خودش توش حضور داشت رو بداهه می‌کرد
اربابان فلت‌بوش درواقع اولین بار قبل از راکی بود [کوینتین تارانتینو]
که حس کردیم سیلوستر استالون یه چیزی تو صداش داره
بهترین سکانس فیلم، البته اگه بهترین سکانس سینمای دهه هفتاد نباشه
تا جایی که من می‌دونم
اون سکانسیه که اون توسط نامزدش، ماریا اسمیت، متقاعد می‌شه
یه حلقه نامزدی‌ای که مشخصاً این آدم احمق پولشو نداره بخره
دختری که الان از مغازه اومد بیرون
اگه دوباره یه حلقه 1600 دلاری بهش نشون بدی
می‌دونی در اون صورت چی قراره روی سنگ قبرت نوشته شه؟ هان؟
می‌دونی چی قراره روی سنگ قبرت نوشته شه؟
من اونقدر احمق بودم که یه حلقه 1600" "دلاری به فرانی مالینکانیکو نشون دادم
استنلی یه شخصیت خیلی جالبیه تو اون فیلم
ولی لزوما دوست داشتنی نیست
اون فقط یه عوضیه
ولی توی اون سکانس کاری می‌کنه عاشقش شید
چون می‌فهمین چقدر فرنی رو دوستش داره
این اولین نظر اجمالیمون نسبت به صوت موزیکال
دیالوگ‌های سیلوستر استالون هستش
لعنتی
تو اون لحظه، می‌دونستم که کل زندگیم توی قلم خلاصه شده
چون می‌دونستم خیلی سخت منو به عنوان بازیگر می‌پذیرن
همیشه نقش یه جاهلو داشتم
"گفتم " باشه درسته من لاتم
ولی خوبم هستم یه جورایی حساسم
اگه بتونی این دوتا رو بذاری کنار هم
تبدیل می‌شه به یه شخصیت خیلی عالی
و این فرصت رو تا وقتی که شخصیت راکی به وجود اومد نداشتم
ولی پیش‌سازه همه این‌ها استنلی رزیئلو توی اربابان فلت‌بوش بود
که دیدم یه آدم خلاف کار سرسخت هست
،با ژاکت موتور سیکلتی، موهای چرب سیگار، ولی واقعا ازش خوشت میومد
دیگه بقیه‌اشم که عیانه
اگه اون نقشو بهم نمی‌دادن اگه بازخوردای خوب نمی‌گرفتم
هیچوقت به اندازه کافی پول درنمیاوردم هزار و سیصد دلار در آوردم
اونقدری بود که یه ماشین 40 دلاری بخرم و 11 روز توی هالیوود دور بزنم
[بلوار سانست]
تنها کسی که توی لس آنجلس می‌شناختم، هنری وینکلر بود
که یه ستاره شناخته شده تحت عنوان فانز بود
[هالیوود، لس آنجلس]
ماشینم یهو توی هالیوود خراب شد
یهو تق، انگار از عالم غیب یه چیزی خورد تو سرش
و اولین کسی که باهاش تماس گرفتم هنری بود
"آره باید بیای دنبالم"
"ماشینم خراب شده"
"من درست وسط بلوار سانستم"
"گفتم " الان میام اونجا
رفتم دنبال اون و سگ غول پیکرش
همه لباساش توی ماشین بود توی چمدونش
اون قطعا نمی‌تونست منو ببره خونه‌اش، من یه سگ داشتم زن داشتم
اون یه متلی رو بهم نشون داد
و سه شب اونجا موندم
و بعد یه جایی توی اون محله پیدا کردم
یه خیابون اونورتر از بلوار بالبائو
[هالیوود]
خیلی‌خب
منو به جین کرک‌وود تهیه کننده اجرایی معرفیم کردن
و باهم صحبت کردیم و بعدش من بهش ایده راکی رو دادم
و توسعه اش دادیم، و اینَک آماده باشید، منتشر شد فیلم
و یه سری از شرایط پیش اومد که واقعا، به نظر، یکم عجیب بود
چون سابقه خیلی محدودی داشتم
...واسه همین - اگه هیچ سابقه ای نداشتی چی؟ -
یه زنجیره از اشتباهات... زیبا و نیک که به وقوع پیوستن
آره می‌دونی، داره همه چیزو راحت می‌کنه
درواقع واسه یه تست بازیگری اونجا بودم
و اوضاع اصلا خوب پیش نمی‌رفت
و وقتی داشتم می‌رفتم بیرون در که داشت بسته می‌شد
لای درو باز کردم و گفتم
"اوه راستی، من یکمم نویسنده ام" "و اون گفت" جدی، برگرد تو ببینم
شروع کردم به نوشتن
و شروع کردم به نوشتن یه چیزی مشتق از خیابونای نامرد
می‌خوام یه کلکسیونر شم، می‌خوام وارد اینجور کارای خیابونی شم
و دارم کارو به بهترین شکل انجام می‌دم سگم نشسته اونجا رو میزم
و من دارم کار می‌کنم، سیگار می‌کشم و قهوه رو یه ضرب سر می‌کشم
و همه چی داره جور می‌شه
داره...داره جواب می‌ده
...ولی
این راکی...یه خوی اراذلی ای داره
،اون موقع که دوستم داشت نمایشنامه رو می‌نوشت
شروع کرد به گریه کردن
"اون گفت" از راکی متنفرم، ازش متنفرم، اون بدجنسه
"اون آدم‌ها رو می‌زنه"
گفتم" خب اگه مجبور باشی اداش رو دربیاری چی؟ "مثلاً تقریباً انجامش بده
می‌تونست این‌کارو کنه ها" "کارش همینه، مگه نه؟
"خیلی خوب می‌شه"
"گفتم "اگه همسر داشته باشه چی؟
"آره خوبه"
بعد برگشتم
شروع کردم به نوشتن "همسر. عالیه"
ولی اون حالا دیگه یه جنگ‌جو نیست یه آدم معمولیه، داستانی وجود نداره
اون یه آدم معمولیه، مثل سریال فرینج
یه آدم بی‌مسئولیت
اون بی‌مسئولیته
و حالا دارم از فیلم اسکله الهام می‌گیرم. اون تری مالوی‌ئه
بنگ، مارتی، فیلم، خیابونای نامرد
همه این‌هارو ترکیب کن
و بعد کار خودتو روش انجام بده
و همه این‌ها وقتی اون جنگ‌جو شد، جور شدن
من 106 دلار داشتم اجاره 300 دلار بود
تو یه بحران بدی بودم حالیم می‌شد که خطر در کمینمه
توی سه روز نوشتمش
بعدش البته، برگشتم و هی اصلاحش کردم
من وقتی می‌نویسم باور دارم که نباید نگران
جنبه های ناقص کار بود
می‌دونم شاید 90 درصدش بی ارزشه
،ولی این ایده که تو یه شروع یه میانه، و یه پایان داری
خیلی برای من مهمه
تهیه کننده‌ها گفتن "ما می‌خواین رایان اونیل "رو بگیریم. اون بوکسوری رو دوست داره
"یا برت رینولدز رو بیاریم"
"گفتم "نه دارم واسه خودم می‌نویسمش
اون‌ها نمایشنامه رو خوندن ولی اونقدر مستاصل بودن که تو این نقشو نگیری
که یه پولای عظیمی بهت پیشنهاد کردن که ول کنی و بری نه؟
درسته. تا 265 هزار دلارم رسیدن
که تو فیلم ظاهر نشی - درسته، بکشم کنار -
می‌دونستم که حتی اگه 500 هزار دلارم بفروشمش
می‌دونستم که بعد از خرج شدن اون پول
واسه اینکه کارمو فروختم خیلی ناراحت می‌شدم
چی سالم‌تره؟
اینکه توی توهم زندگی کنی
و همچنان یه کورسویی از امید باشه که می‌تونستی عالی عمل کنی
یا اینکه درواقع فرصت گنده شدن داشته باشی
و بعد بزنی خرابش کنی و متوجه شی که یه بازنده ای
خب به نظرم راه راحت اینه که توی توهم زندگی کنی و بگی
می‌دونی اگه از فرصتم استفاده می‌کردم" "پوز همشون رو به خاک می‌مالوندم
واسه اولین بار توی خیابونای سرد فیلادلفیا
وارد اون واگن شدم
و می‌دونستم این لحظه، لحظه ی حقیقته
"و اون‌ها بهم گفتن " سیلوستر آماده‌ای؟
گفتم نه
"ولی راکی آماده‌ست"
اتفاقی که افتاد خارق العاده بود [تالیا شایر]
می‌دونستیم این فیلم داره می‌ترکونه
همه بازیگرایی که می‌خواستم همشون بیرون شدن
و جاشونو دادن به بازیگرای درجه یک
آپولو کرید؟ فقط یه نفر توی دنیاست که می‌تونست این‌کارو کنه
،اون صداش، اندازه اش جوهرش و تکبرش رو داشت
ما قرار بود از کن نورتون استفاده کنیم، ولی دو شب قبلش اخراج شد
"و با خودم گفتم" اوه پسر
من واقعا به دست الهی باور دارم
تالیا شایر هم یه انتخاب دقیقه نودی بود، چون نمی‌تونستیم آدم مناسبشو پیدا کنیم
اون میاد تو و به محض اینکه در باز می‌شه
انگار یه نوری اومد تو
و من رفتم سراغش و اون با اون موهای آبی مشکی
و چشمای این‌شکلیش رو دیدم
"گفتم" عاشق این دخترم
گفتم عاشق این شخصیتم، خودشه
اون یه چیزایی داره
،حتی نمی‌خوام زیر سوال ببرمت لازم نیست بخونی نمایشنامه رو
تو همونی که می‌خوایم
همین اتفاق واسه بقیه‌ام افتاد
راکی اصلا داستان یک مبارزه نیست
...داستان ساده فهمیدن شخصیت مردیه که
یه داستان عاشقانه‌است
باید بدگمانانه باشه
داستان عشقه - ولی نمی‌تونه اینکارو کنه -
داستان عاشقانه - زندگی رو می‌پذیره -
خیلی ساده، سهمش از زندگی همینه - بگو دیگه -
تنها چیزی که بیشتر از هرچیزی می‌خواد اینه که تنهایی پیر نشه
بگو
این فرد جوانی که نتونست کلمه عشقو به زبون بیاره
نمی‌تونست بلند این حرفو بزنه - نه -
آره حق با توئه
اون موقع نمی‌تونستم بگمش
اونجا نشستم منتظرم تا یه سکانس روی یخ با آدریان برم
حدس بزن چی شده؟" "سیصدتای اضافه رو حذف کردن
چند تا داریم؟ اونم می‌گه هیچی
و چقدر تا فیلم‌برداری وقت داریم؟
"شاید دو ساعت"
"و من گفتم" وای
"از این بهتر دیگه نمی‌شه"
راکی واقعا مشاهده می‌کنه، و چیزایی می‌بینه که بقیه نمی‌بینن
سعی می‌کنه اونو بکشتش بیرون
اون داشت دنبال آسیب پذیری، رشد
عوض شدن، می‌گشت
پس باید از اینجا یه شخصیتی رو خلق کنیم
که بتونیم به اونجا برسیم
می‌دونی چطوری مبارزه رو شروع کردم؟
نه - با پدرم -
اون هیچوقت آدم باهوشی نبود، بهم می‌گفت تو خیلی باهوش به دنیا نیومدی"
"پس بهتره از بدنت استفاده کنی خب؟ واسه همین یه مبارز شدم
منظورمو می‌فهمی؟ - آره -
واسه چی... واسه چی می‌خندی؟
مادرم، برعکسشو می‌گفت
چی می‌گفت؟ برعکسش چی می‌گفت؟
می‌گفت" تو از وقتی به دنیا اومدی خیلی بدن خوبی نداشتی
"پس بهتره مغزتو رشد بدی
همچین حرفی زد؟
آدریان خارق العاده بود
اون نقش این زن رو نوشت
زنی که مظلوم و دور افتاده بود
او، آدریان رو به لحظه‌ای از آزادی و زیبایی می‌رسوند
و عشق
کاری که تالیا کرد...ارتقاء دادن اون فیلم
از یه فیلم بوکس به یه فیلم عاشقانه بود
و همسرشم اتفاقا بوکسور بود
اون بالاخره یه چیزی داشت که براش بجنگه
پول نبود. غرور بود
"می‌خوام سرت بالا باشه"
"می‌خوام بگی" اون شوهر منه
و واسه همینه که آخر فیلم گفت
"من نمی‌خوام واسه محلمون یه بی‌خاصیت دیگه باشم"
واسم مهم نیست اگه له و لورده" "بشم، می‌خوام تو بهم افتخار کنی
این تنها کاریه که می‌خوام کنم، می‌خوام این مسیرو برم
این چیزی بود که درباره این شخصیت دوست داشتم اون همیشه یه جورایی این چیزارو تو خودش می‌ریخت
اون هیچوقت غم یا ناامیدیش رو با کسی درمیون نمی‌ذاشت
فقط خودش بود و خودش
تنها زمانی که خودشو خالی می‌کنه وقتیه که میکی از آپارتمان می‌ره
اون سکانس، سبک نوشته شدنش من از دستشویی میام بیرون
یه چهره متفکرانه دارم، و بعدش می‌رم دنبالش
گفتم" جان فقط یه لطفی کن. بذار دوربینا روشن باشن، صدا وصل باشه
و بذار ببینیم راکی می‌تونه "زندگیشو تو دو ثانیه خلاصه کنه یا نه
اولین باری که این کارو کردیم، و عالیم شد
"جان گفت" این الان یه برداشت بود؟
"من گفتم" برداشت بود؟
این یه"
"بداهه گویی بود
"و دوباره نمی‌تونم این‌کارو کنم،بداهه بود"
دیگه اون انرژی رو نداری، می‌دونی
خب، قبلا چیکار کردم؟ زدم به این در؟
"گفتم" به درک باید از اول شروع کنم، چیکار کردم؟
و بعدش شروع کردم به فکر کردن درباره بابام
گوش کن، می‌خوام مربیت باشم
...پس باید بهترین سکانس رو می‌رفتم
ولی تو چیزی که من قراره بهت بدم رو نمی‌تونی بخری
یعنی، من درد کشیدم و تجربه دارم
...منم درد کشیدم و تجربه دارم
و اونو با یه چیز حتی آسان‌تر جایگزین کردم
رابطه‌ام با پدرم
من 10 سال پیش به کمکت نیاز داشتم
ده سال پیش، هیچ کمکی بهم نکردی
برات مهم نبود - ...خب اگه کمک می‌خواستی -
گفتم، اگه کمک می‌خواستی چرا کمک نخواستی؟
چرا ازم درخواست کمک نکردی بچه جون؟
ببین، درخواست کردم، ولی تو هیچوقت نشنیدی
و وقتی نوشتمش فقط یه لاین بود
و رفتم اونجا و گفتم "باید درباره خودم صحبت کنم"
من
و این صحبتا رو می‌ذارم تو کالبد راکی
خب تازه داشتم وارد 30 سالگی می‌شدم و گفتم
میای اینجا همچین پیشنهادی می‌دی؟" "خب من از دوران اوجم فاصله گرفتم. کدوم دوران اوج؟
همونجا می‌شینم، یه فرصت گیر" "میارم، و با صورت می‌خورم زمین
فکر کردم مثل فیلم خودمم می‌ترکونم
"چرا وقتی بهت نیاز داشتم نتونستی اینجا باشی؟"
اگه می‌تونستم ناامیدیم رو بگیرم و به صدا درش بیارم
یه حسی باحالی داشتم که میلیون‌ها آدم
که همین ناامیدی رو داشتن، که ازش گذشته بودن
.نادیده گرفته شده بودن
من درستش می‌کنم
و تو می‌خوای کنار رینگ باشی تا اینو ببینی؟
جدی؟ می‌خوای کمک کنی؟
...می‌خوای موقع گرفتنه
هیچوقت نمی‌تونستم این حرف‌هارو تو روی پدرم بزنم
خیلی بی ادبانه بود
و در اون شرایط نمی‌خوای دیالوگی گفته بشه
همه تصور می‌کنن کار این پیرمرد تموم شده
...و یهو بنگ
اون در باز می‌شه بیل کانتی میاد بیرون
و امید به وجود میاد
همینه، این همون چیزیه که همه همیشه می‌خواستن
یعنی همون اجتناب کردن یا نادیده گرفتن یه فرصت
"یالا، برگرد"
خدایا این همون سینماییه که راکی توش رفت روی پرده
همون سینمایی که توش کار می‌کردم
اولین بازخورد تندمون رو از نیویورک توسط وینسنت کنبی دریافت کردیم
واسه همین نمی‌دونستم چه انتظاری داشته باشم
ما راکی رو تا پنج روز قبل از اکران داشتیم ضبط می‌کردیم
یه نمایش بعد از ظهری بود
من کنارش نشسته بودم "و یهو می‌گه" لعنتی
بیست دقیقه گذشت سه چهارم مخاطبا رفته بودن
...و سران استادیو دارن می‌رن
و هی دارم توی صندلیم فرو "می‌رم، با خودم می‌گم" لعنتی
صورتم خیلی غمگین شده بود "اون گفت" خدایا
"با خودش گفت" پسر این می‌ترکونه
واسه همین وقتی رفت روی پرده سینما اعتماد به نفسم اوج نگرفته بود
اینجا همونجایی بود که راکی رو نمایش دادن
یادمه اونور خیابون با یه کت ترنچ وایستاده بودم
داداشم گفت
"این می‌تونه بهترین یا بدترین روز زندگیت باشه"
"گفتم" آره همینه
و اگه این کار نمی‌گرفت هیچ فرصت دوباره ای وجود نداشت
وقتی همه داخل بودن من رفتم اون پشت و همونجا وایستادم
انگار داری نقاشی یکی رو می‌کشی
هیچکس حرکت نمی‌کنه همه به تک تک کلمات گوش می‌دن
یهو بوم، همه میخکوبن
وقتی آپولو رو شکست می‌ده
کل سینما بلند شدن
و همه تهیه کننده ها چشماشون چهارتا شده بود "و من اینجوری بودم که" یا اباالفضل
حضار یه جوری همراهی می‌کردن انگار یه مسابقه واقعی بود
یکم صحنه رو نامفهوم کردیم
می‌تونستی بشنوی که همه توی سینما، بیرونش
توی خیابون، خوشحال بودن
ما فکر می‌کردیم این خیلی مسخره‌ست که اون بره در مقابل کرید مبارزه کنه
ولی وقتی اونو توی راند اول به پشت پخش زمین می‌کنه
ملت یه جوری هیجان زده شدن که تاحالا اینجوریشو ندیده بودم
هیچکس، هیچکس، یادش نمیاد که راکی باخته باشه
یعنی، فیلم یه کاریت می‌کنه که حس کنی اون راکی برنده شده
...این واقعا یکی از باشکوه‌ترین لحظات
واکنش حضار به فیلم در حال پخش بود
فیلم می‌ره صدر جدول پخش ...همه دارن بهم می‌گن [آرنولد شوارتزنگر]
"این فیلم روح داره"
"احساسیه، به گریه‌م انداخت"
"برام الهام بخش بود"
دیدن این‌که یه داستان تخیلی به واقعیت پیوسته بود، باعث شده بود که تماشاچی ذوق زده شه
یه اتفاقی افتاده بود، یه اتفاق جادویی
این آخرین تصویری بود که او درش ناشناخته بود
و قرار نیست دیگه هیچوقت لحظات خصوصی داشته باشم
و حالا این شما و این شخص راکی سیلوستر استالون
به معنای واقعی کلمه، یک لحظه تغییر کامل در زندگی
ولی یه تغییر ابدی
... و برنده اسکار
راکیه
ستاره راکی سیلوستر"اسلای"استالون
لطفا به سیلوستر استالون خوش آمد بگین
خب اون به عنوان یه بازیگر، یه نویسنده مورد استقبال قرار گرفت
اون برای دیده شدن و همه این چیزا مورد استقبال قرار گرفت
و بنگ، یهو همه چی جور شد
از اون لحظه به بعد، نمی‌تونست اشتباهی مرتکب شه
بعضی وقتا انقدر به این فکر ...می‌کنم که این چیزا واسه چیه
و اینکه واقعا ارزششو داشت، می‌خوام بترکم
دارم یه دوره‌ی خیلی غم‌انگیزی رو پشت سر می‌ذارم، که شاید دارم خودمو می‌زنم
فکرامو سرجمع کردم و تنها کاری که باید کنم اینه که برم تو آینه رو نگاه کنم
من به نوعی شبیه تجسم زنده‌ای از اتفاقی که برای راکی افتاده‌ام
توی یه هفته
یه چیزایی درباره‌ام می‌گفتم که می‌دونستم هیچوقت نمی‌تونم باهاش کنار بیام
...و بعد چیزایی گفتن که
به نظرم...یکم عصبیم کرد
اولین باری که چیزی درباره راکی شنیدم تو شبکه رادیویی بود
هر چندوقت یه باری" یه بازیگر جدید ظهور می‌کنه
و تبدیل می‌شه به یکی از کسایی که توی "صنعت فیلم بیشتر از همه درباره‌ش صحبت می‌کنن
"یه بار مارلون براندو بود"
"یه بار آلپاچینو ، رابرت دنیرو"
"...و امسال"
اون بازیگری که همه درباره‌ش" "صحبت می‌کنن، سیلوستر استالون
سیلوستر استالون دیگه کدوم خریه
بعد بالاخره یه برنامه تلویزیونی دیدم
استنلی‌ای که توی اربابان فلت‌بوش بازی می‌کرد همون سیلوستر استالونه؟
اون بهترین بازیگریه که بعد از مارلون براندو و رابرت دنیرو روی کار اومده؟
وای خب
یکم متکبرانه اس که انتظار داشته باشی که بتونی توی این فیلم ستاره شی
چون حرفه‌ات تا اون موقع نقشای ریز بود نه؟
این نظر لطف شماست که اون‌هارو اصلا با عنوان کوچیک بیان می‌کنین
ولی حس می‌کردم که خدایا اگه قراره برم پایین
حداقل بین حرفه ای ها گمنام باشم
می‌خواستم حداقل این فرصتو داشته باشم که به خودم بگم، خب حداقل تلاشتو کردی
هیچی که نشد، حداقل یه فیلم خوب برای خونه خودم دارم
والدینم ازش لذت می‌برن
راکی پخش می‌شه یه چند ماه بعد بابای اسلای زنگم می‌زنه
"جان می‌تونم بیام یه سری بهت بزنم؟"
"بهش می‌گه" یه نمایشنامه دارم
"راکی واقعی دست منه" "منظورت چیه؟"
"من راکی واقعی رو نوشتم"
"یه فیلم از بوکس نوشتی؟" "آره"
"به اسلای دادیش؟" "نه می‌خوام تو بخونیش"
"شاید تو بتونی درستش کنی" "نه این...بی ادبیه"
چرا نمی‌دیش اسلای بخوندش" "ولی به نظرم دیگه دوره این فیلم تموم شد
اون هنوز با اسلای درحال رقابت بود
"گفت" هی یه نمایشنامه نوشتم به نام سانی
"اسلای می‌گه" موضوعش چیه؟ "مثل راکیه، سانی"
اسلای می‌گه" تو نمی‌تونی همچین "کاری کنی بابا، من اینو خلق کردم
فکر کنم پدرم حسودی می‌کرد "بهش گفتم" به چی حسودیت می‌شه
اون از همه وجود مایه گذاشته "تو کمکی بهش نکردی، خودش همه این‌کارارو کرده
موفقیت واقعا می‌تونه یه خونواده رو از هم بپاشونه
بدون اینکه خبر داشته باشم، وقتی راکی اومد بیرون، حرفه ام یه شبه منتفی شد
یهویی تبدیل شدم به برادر راکی
بهش سخت گذشته بود برادرم خیلی خیلی خلاق بود
و خیلی از موفقیت من آسیب دیده بود
هیچ کس توقع نداشت اون تبدیل بشه به یه چهره در آمریکا
وقتی به آرزوت برسی
می‌فهمی آرزوم این نبوده
...رویام به حقیقت نپیوست
این اونجوری که می‌خواستم نشد
...همچنین با یه
یه جبهه طوفانی میاد سمتت
طوفانی که مدام داشتی باهاش می‌جنگیدی چون ناامید بودی
"بعد می‌گی "لعنتی
فکر می‌کردم وقتی به قله" "برسم دیگه فقط آسمون جلومه
نه نیست
هوا رقیق‌تره، پرمخاطره‌ست
آدم‌های زیادی اون بالا نیستن خیلی تنهایی اونجا
پس بعضی وقتا از کوه بالا رفتن اونجوری نیست که فکرشو می‌کردی
به نظرم وقتی استالون با راکی معروف شد
توقع مضراتی که با سلبریتی شدن به وجود میومد رو نداشت
از هالیوود، این برنامه داین‌هاست
و توقع نداشت که مردم بگن
باید دوباره انجامش بدی" "باید دوباره خودتو ثابت کنی
و شما به همراه
شخص راکی دعوت شدی، سیلوستر استالون
این فیلم دومته، و همه، کل دنیا
منتظرن تا ببینن چه اتفاقی برای سیلوستر استالون میوفته
آره - آیا اون فقط یه بار شانسش گرفت؟ -
[راکی] [بعدش چی؟]
درست بعد از راکی، مردم منو عضوی از چیزی کرده بودن
که شاید لقمه ی بزرگ‌تر از دهنم بود
درست بعدش، شروع کردن به زیرسوال بردن تواناییم
داشتم یه عالمه نمایشنامه می‌خوندم
هیچی جالب نبود بعدش نمایشنامه فیست(مشت) اومد زیر دستم
این عملا هیچ شباهتی به راکی نداشت
فیلمی که با جنبش کارگران آمریکا سر و کار داره
مفهوم یک اتحادیه بسیار قدرتمند حمل و نقل
من معتقدم این یک اودیسه فوق العاده است
اون عصر، در زمان طلوع راکی، او داره سعی می‌کنه بفهمه
چطور هم اون نقش رو بازی کنه، و هم خودشو از اون بِکَنه
استالون، اون موقع، ستاره خیلی بزرگی بود
اولین کاری که می‌خواست کنه این بود که فیلم رو بازنویسی کنه
فکر کنم خیلی از مشکلات موجود در صحنه فیلماش
از اینجا نشات می‌گیره که اون درواقع حس می‌کنه که
چی واسه یه فیلم به درد می‌خوره
و با افرادی که توسط استادیو استخدام شدن در تضاده
که بتونن چنین چیزایی بسازن
،یه مشکل بزرگی که اسلای داشت این بود که نمی‌خواست آخر فیلم بمیره [صدای جو استرهاز]
فکر کنم اون کار خیلی اشتباهی کرد
اون آخر فیلم قهرمان رو کشت
و گذاشت شر پیروز شه
که نمی‌تونی همچین کاری کنی
شاید این اتفاق توی واقعیت زیاد بیوفته
ولی وقتی مردم می‌رن سینما و پول می‌دن
بعضی وقت‌ها دلشون می‌خواد ببینن که عدالت پیروز می‌شه
"برای ترویج فیلم "مشت با یه مجله‌ای یه مصاحبه انجام می‌ده
اون اعتراف می‌کنه که ممکنه هیچوقت توی فیلماش شکست نخوره
گفت که این درواقع هیچوقت اتفاق نمیوفته
گفت که امکان نداره آخر فیلماش بمیره
با وجود ایرادات وارد بهش توی فیلم مشت چیزای زیادی برای تحسین پیدا کردم
ولی خیلی از منتقدا باهام موافق نبودن
و مخالفتشون برای سیلوستر مثل این بود که بهش توهین کردن
وقتی به فیلم مشت گفتن آشغال بهم برخورد
من تموم خودمو برای اون فیلم گذاشتم
واقعا سخت کار کردم
و اینکه چند نفر توی 500 کلمه کل زحمتمو زیر سوال ببرن
واقعا دوست دارم توی محله ای که اون‌ها می‌خوان باهاشون یه قراری بذارم
"موفقیت راکی و اشتباهات "مشت
همه این‌ها باهم باعث شدن استالون سوق پیدا کنه واسه ساخت فیلم خودش
همش از خودش نویسندگیش، بازیگریش، کارگردانیش
اصولا، کوچه بهشت، مثل پدر راکی بود
این نمایشنامه رو در سال 1972 نوشته بودم
و هیچکس هیچوقت سمتشم نرفت
یکم زیادی عجیبه
پس رفتم و راکی رو نوشتم
بعدش یه زمانی اومد که می‌خواستم "کوچه بهشت" رو بسازم
و دوباره با رینگ سرو کار داشت
فکر کردم اگه بتونم اینو به جدیت راکی نسازم
بلکه یه جورایی سرگردم کننده بسازمش
رنگارنگ و با شخصیت و این‌ها
یکم فراتر از رقابت های کشتی معمولی می‌ره
اون موقع‌ها یه آدم جوانی بودم که سعی داشتم یه چیز
هوشمندانه و سرگرم کننده بسازم
خیلی تحقیق نکردم
و متوجه شدم که این یه فیلم خاص بود
یه فیلم کلی نبود یکم عجیب بود
،هزارونهصد شست و چهار موزیک عجیب، اِل و بِل عجیب
منتظر یه فاجعه بودم
و فاجعه رخ داد
اون توقع نداشت که فیلم مشت خوب عمل کنه
و توقع نداشت منتقدایی که راکی رو تحسین کردن
به شکل ناجوانمردانه ای علیه کوچه بهشت بشن
خوب با این موضوع برخورد نکرد
یهو شروع کرد به عصبی شدن منتقدارو دعوت به جنگ می‌کرد
بعضی صبحا بیدار می‌شم و با خودم می‌گم، از پسش برمیام
"و بقیه روزا می‌گم" نه نمی‌تونم
حسشو ندارم، حالش نیست
دارم کورکورانه حرکت می‌کنم
...مثل این می‌مونه دعوا کنی و بگی" نمی‌دونم
فقط یاد گرفتم که اینم می‌گذره
فقط طاقت بیار
نذار اضطراب شکستت بده با ترست روبه‌رو شو...همه‌شون بخشی از این کارن
چیزی که جالبش می‌کنه همینه این که تو ازش می‌ترسی
داستان موفقیت شخصیت راکی بالبوآ
به شکل جالبی شبیه به داستان موفقیت ستاره‌اش، سیلوستر استالون هست
و اخیراً، استالون داره کارای نهایی راکی دو رو می‌کنه
هم به عنوان نویسنده، هم کارگردان هم ستاره‌اشه
بدون هیچ اضطراب قابل توجهی در خصوص خطرات همیشگی ناشی از پرداختن به یک دنباله
،درواقع، مثل همیشه استالون کاملاً به خودش مطمئنه
جان آویلدسن می‌خواست از پروژه راکی بیرون بره
می‌رفت جاهای عجیب خوش‌گذرونی می‌کرد و مواد مصرف می‌کرد
به‌عبارت دیگه، سمتِ منفی موفقیت بود
این آدم اینجوری نیست
این آدم کسیـه که تلاش می‌کنه هی بره جلو
و همه رو هم با خودش ببره
یه فرد کاملا ایده‌آل
جان آویلدسن از فیلمنامه راکی 2 خوشش نمیومد
.واسه همین من کارگردانیـش کردم
نمی‌دونم - می‌خوای حرفی بزنی، راکی؟ -
نمی‌دونم، کلمات از ذهنم رفتند
!راکی - !برگرد -
یکی از چیزهایی که راکی 1 و راکی 2 رو خیلی قوی کرد
این بود که استالونه می‌تونست داستان خودش رو تعریف کنه
اون داستان زندگی خودش رو انعکاس داد هم توی راکی و هم آپولو کرید
آپولو کرید با عصبانیت توی خونه‌ش راه می‌رفت و نامه‌های طرفدارها رو واسه همسرش می‌خوند
این احتمالا خود سیلوستر استالونه‌ست که توی عمارت پایکوبان راه میره
و نقد پائولین کیل درمورد کوچه بهشت رو می‌خونه
اون مفهوم کلی شهرت رو تاحدودی
.می‌بره زیر میکروسکوپ
داستان از جهاتی بهتر از اولی بود
چون با موضوعات محسوس بیشتری سر و کار داشت
راکی یه آدم تنها بود ولی حالا یه مسئولیت متفاوت داشت
از اون مدل مسئولیت‌ها و مشکلاتی که تمام مخاطب‌هایی
که ازدواج کردند یا به‌ فکر ازدواج اند می‌تونند باهاش هم‌ذات پنداری کنند
آخه هیچکس راکی رو فیلم خونوادگی حسوب نمی‌کرد
ولی باز هم، هستۀ مرکزی فیلم رابطه‌ش با آدریان بود
یه کشمکشی بود بین داشتن یک رابطه و ساختن خونواده
و داشتن اون شغلی که باید انجامش می‌داد
کی اومدی خونه؟ فکر کردم سر کاری
نه، من... نمی‌رم سر کار
امروز... اخراج شدم
اوه
چی شد؟
حالا از سرنوشتت دست می‌کشی
به‌خاطر اون " قولی " که دادی؟
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
نمی‌دونم داشتم... به مبارزه فکر می‌کردم
تو می‌تونی هرکاری بخوای بکنی دیگه مجبور نیستی مبارزه کنی
خب، تو که می‌دونی من یه مبارز ام
اونقدر کارم خوب نیست ولی کارمـه دیگه
راکی، تو بهم قول دادی دیگه مبارزه نمی‌کنی
دارید توی بدترین حالت می‌بینیدش
توی یه زیرزمین کوچیک
زیر نور ایستاده
...یه‌چیزی درباره این مرد هست که
مقدر شده بود تا یه کاری انجام بده
و دلایل اشتباهی جلوش رو گرفته بودند
،وقتی که بالاخره میگه من هیچوقت ازت نمی‌خوام دیگه زن نباشی "
لطفا تو هم ازم نخواد مرد نباشم " .نمی‌تونم
میگه، من این زن رو دوست دارم
ولی اون قرار نیست چیزی که بهش تبدیل می‌شم رو دوست داشته باشه
.اگه حداقل تلاشم رو نکنم
راکی 2 هم خیلی پرفروش شد
دوبرابر فیلم اول سود کرد ...و فقط
یعنی تو کل دنیا آشوب به‌پا کرده بود
واسه همین مردم دیگه واقعا دورش جمع می‌شدند
اسلای از نربون بالا رفت. به‌نظر من توی صنعت سینما، خیلی هم سریع این کار رو کرد
بازیگرهای کمی اونقدر نظم کاری دارند که هم بتونند بازیگری کنند هم کارگردانی
باید 24 ساعت روز، 7 روز هفته بهش فکر کنی
فیلمسازی چیزیـه که هم درکش می‌کنم هم ازش استقبال می‌کنم
.ولی به بهای گزافی تموم میشه
وقتی فیلمسازی باشی که شیفتۀ کارتـی
هم‌زمان بازی کنی، بنویسی کارگردانی و تهیه‌کنندگی کنی
دیگه وقتی واسه چیز دیگه‌ای نمی‌مونه
فقط یه‌خورده ریزهایی واسه خونواده می‌مونه
" امروز چی شد؟ " " .نمی‌خوای درباره‌ش حرف بزنی "
اون واقعیته. وقتی می‌رسی خونه دیگه تقریبا واقعیتی درکار نیست
یه معمای وحشتناکـه
...وقتی جوان‌تری " .باید خونه رو پر از آثار هنری کنم "
" .باید خونه رو پر از بچه کنم "
" ...باید خونه رو پر از " خب، حالا پُر شده
بچه‌ها رفتند خونۀ خودشون
و تو می‌مونی و یه خونۀ بزرگ خالی ...یه‌جورایی
هومم
فقط به‌عنوان منبع الهام
دیگه به کارت نمیاد
...من خونه‌م رو عوض نکردم چون " .وای، من یه منظرۀ زیبای دیگه می‌خوام "
هربار الگویی که بهش عادت کردم رو تغییر میدم
واقعا برای شروع دوبارۀ اون پروسه‌ست
ساختن دنباله خیلی سختـه
هربار، سخت‌تر و سخت‌تر میشه
خیلی خسته‌کننده‌ست حرف مردم تمام مدت توی گوشتـه
بعدش سر و کله نقدها پیداش میشه
و با خودت میگی، " واقعا این لذت " ارزش این همه درد رو داره؟
هر فیلم سخت‌تر و سخت‌تر میشه
به‌خاطر اینکه دیگه تشنگی یه هنرمند تازه‌‌ نفس رو نداری
قبل از راکی 3، من حسابی ترسیده بودم
شاید من اونجوری نبودم شاید همه‌ش از سر شانس بود
هیچ اشتیاقی دخیل نبود
معامله خوبیـه پول خوبی داره، اینش خوبه
کم‌کم ازت محافظت میشه
آژانس‌ها میگن... " این و اون یکی رو بگیر " .و فیلم رو بساز
" .این امنـه، این امنـه، این امنـه "
و بعد از مدتی متوجه میشی
من هیچ کار خوبی انجام نمیدم " " .چون همه‌ش دارم به حرف بقیه گوش میدم
بعد از چندسال از خواب بیدار میشی فکر می‌کنی برنده‌ای ولی نیستی
.و راکی 3 نمونه بارز این موضوع بود
!ما ماشین داریم، پول داریم
!همه چیز داریم جز کمی حقیقت
لعنت بهت، اون حقیقت چیـه؟
!من می‌ترسم، خب؟
می‌خوای حتما به زبون بیارم؟ می‌خوای شکستنم رو ببینی؟ من می‌ترسم
چـی؟
تو هیچوقت نمی‌شنوی یه مبارز بگه " .من می‌ترسم، من یه بزدل ام "
و بعدش اون ورق رو برمی‌گردونه
.منم می‌ترسم " " .ترسیدن هیچ عیبی نداره
و بعد از اونـه که شجاعت پیداش میشه
شاید شجاعت انجام ندادنِ ...کارهایی که همه میگن
چیزهایی که مدیر یا بقیه آدم‌هایی که کنترلت می‌کنند، میگن انجام بده
شاید شجاعت یه چیز دیگه باشه رسیدن به خط پایان چطوره؟
گفتم، " اسلای، برگرد " .یه‌کم به حرف دل خودت گوش کن
" .فقط یه ندای درونیت اعتماد کن "
هر تصمیمی که می‌خواستم بگیرم مثل استفاده از آقای تی
" می‌خواستم " گروه بازمانده آهنگ " چشم ببر " رو بخونند
هالک هوگن " رو می‌خواستم "
و هرچی می‌گفتم این جواب رو می‌گرفتم " .این احمقانه‌ست، این مسخره‌ست "
" .منم می‌گفتم، " می‌دونم احمقانه‌ست
ولی یه چیز غیر واقعیـه جالبـه، متفاوتـه
من یه آسیاب ام همینجوری هی آسیاب می‌کنم، می‌دونید؟
تلاش می‌کنم از خودم و ترس‌هام پیشی بگیرم [ راکی 4 ]
به‌خاطر ترس از شکست بی‌تفاوت می‌شم
چون می‌دونم فرقی نمی‌کنه چی بشه
حتی اگه یه موفقیت چشمگیر هم نداشته باشه
حداقل واسه اینکه خودت رو به جلو هل بدی .به‌دردت می‌خوره
‏90% مسیر آشوب‌زده و زشتـه
ولی واسه رسیدن به چیزهای باارزش باید مسیر رو طی کنی
شاید نتونی به اونجا برسی
.ولی بهتر از اینکه هیچ کاری نکنی
اون همه‌ش می‌خواد خلق کنه
هیچوقت از تلاش دست نمی‌کشه
نمی‌خواد بگه، " من پشیمونم، کاش این کار رو " .می‌کردم، باید اونجوری می‌کردم
" .وای، اگه اون کار رو کرده بودم "
اون همیشه می‌دونست کجا می‌خواد باشه
هیچ چیز اتفاقی‌ای نیست
اینکه اون یه بازیگر اکشن شد اتفاقی بود
رمبـوی اصلی یه روانی قاتل بود
اون از جنگ زخم‌خورده و بی‌رحم شده بود
درهم شکسته برگشت
هیچ کاری از دستش برنمیومد تا دوباره به آغوش موهبت‌های زیبای آمریکا برگرده
منم گفتم، " اگه قرار باشه تو این پروژه شرکت کنم
" .می‌خوام فیلمنامه‌ش رو از نو بنویسم
" .و می‌خوام اون مستقیم بره تو دل خطر "
یه‌جور وحشیگری مهلکی بهش اضافه کردم
.که حتی خودم رو غافلگیر کرد
مخصوصا وقتی چهره‌ش درهم کشیده و خشمگین می‌شد
لازم نبود خیلی به عقب برگردم واسه اینکه بفهمم اون خشم از کجا میاد
پدرم در زندگی واقعی، خودِ رمبو بود
هیچی با زبون خوش حل نمی‌شد
همیشه به یه اتمام حجت فیزیکی منجر می‌شد
اونجوری که چنگال رو می‌چرخوند
...وقتی این شکلی غذا می‌خورد
می‌فهمیدی قراره سرت بیاد
با این مرد نمی‌تونستی دربیوفتی
...نگاهش ذاتاً اینجوری بود
من فرصتی دیدم تا
چیزی که به‌نظرم اولین فیلم اکشن محض بود رو بسازم
این موجود، این بشر هرکاری انجام می‌داد تماماً اکشن بود
اونقدر حرکات زیادی داشت
که ستاره فیلم نمی‌تونست دیالوگ رو بگه
تراوتمان یا بقیه باید می‌گفتنش
آدم واقعا مجذوب این شخصیت تنها و بی‌کس
که احساس طردشدگی داشت، می‌شد
تمام بازی‌هاش عمیق و درونی بود
خیلی عمیق‌تر از اونی که توی فیلمنامه نوشته شده بود
توی دیالوگ‌نویسی خوب عمل می‌کنه هم طناز می‌نویسه هم موزون
ولی یه‌جورایی یه حاضرجوابی‌ای هم داره
اسلای استعداد خاصی توی نوشتن فیلمنامه‌هاش داره
جملاتش ساده و حقیقی اند
همیشه هدفی هست پشت چیزهایی که می‌نویسه یا میگه
زمان زیادی رو صرف وقت‌گذرونی و مطالعه با کهنه‌سربازها می‌کردم
کلمات واقعی و حقیقی‌شون
موقعیت‌ها و ضربه‌های روحی‌شون رو می‌شنیدم
و پیش خودم فکر کردم وای، اگه می‌تونستم تکه‌های کوچکی "
از زندگی 20 نفر مختلف رو بردارم " ...و سرهم‌شون کنم
چون رمبو چندین سال بود حرف نمی‌زد
قرار نیست خیلی راحت و روون حرف بزنه
یه عجله و تبرئه کردنی وجود داره
بعدش یادم اومد داستان‌هایی درباره یه مردی شنیدم
درباره اینکه وارد شهر سایگون شده یه جعبه واکس دستش بوده
" .لطفا، برقش بنداز. برقش بنداز "
من گفتم نه اون همه‌ش می‌گفت چرا
" جویی هم گفت " باشه منم رفتم چندتا نوشیدنی بگیرم
و توی جعبه واکسـه بمب بود
.منم رفتم چندتا نوشیدنی بگیرم " ".و توی جعبه واکسـه بمب بود
" ...بچه‌ـه بازش کرد. جویی "
" .روی بدنش منفجر شد و پاشید به همه جا "
و اون یه‌گوشه افتاده بود و می‌گفت " " پاهام کـو؟
!دوست من! پخش شده روی من
همه جا خون و چیزهای دیگه بود من سعی کردم سرهم نگهش دارم
بدنش رو سرهم نگه داشتم دل و روده‌ش همینجور داشت می‌ریخت بیرون
!و هیچکس به دادمون نمی‌رسید
هیچکس کمک نکرد
،اون داشت می‌گفت " ...توروخدا، من می‌خوام برم خونه "
" پاهام کدوم گوری اند؟ " نمی‌تونی همچین چیزی رو از خودت دربیاری
نمی‌تونی همچین نوشته‌ای رو از خودت دربیاری
یه مدتی طول کشید تا تونستم داستان‌هاشون رو کاملا هضم کنم
و این تک‌گویی دیوونه‌وار رو بنویسم
که از اول داخل فیلم‌نامه نبود
من کتاب اصلیِ دیوید مورل رو خوندم
کل مفهوم کتاب اینه‌که
اگه این ابراسلحۀ ماشین کشتار رو برداری
وقتی جنگ تموم میشه
خاموش کردنش زیاد کار آسونی نیست
" کل این مفهوم از " نخستین خون حذف شده
تغییر دادنش از اینکه رمبو، اون نیروی کمکی رو می‌کشه
به اینکه فقط زخمیـش کنه تمام ایدۀ استالونه بوده
اون پایانی که از اول توی فیلمنامه نوشته بود این بود که
سرهنگ تراوتمان بهم شلیک می‌کنه
و من با حالت اسلوموشن می‌میرم
رفتم به کارگردان گفتم " .این اصلا خوب نیست "
نمی‌خوام هرکی که کهنه‌سرباز جنگ ویتنامـه
این فیلم و تیر خوردن من رو ببینه
و با خودش بگه، " اوه، پس هیچ امیدی " .واسه من نیست، هیچی
منم گذاشتم رفتم پشت سرم داد می‌زدن که اگه برنگردم
قرارداد رو نقض کردم
توی لاس وگاس نمایشش دادن
همونی که دیدین رو نمایش دادن نتیجه‌ش خیلی بد بود
چون تو اون زمان، ماهی 20,000 کهنه‌سرباز بر اثر خودکشی از بین می‌رفتند
من گفتم، " نمی‌خوام نقشی تو این داشته باشم " .اصلا نمی‌خوام
و هیچوقت هم قرار نیست انجامش بدم
اواسط دهه 80 شروع کردم به بازی تو فیلم رمبـو
و این کاراکتر یه‌جورایی یه موجی رو شروع کرد
[ رمبو: اولین خون قسمت دوم ]
اولین چیزی که میاد تو ذهن فیزیک و وضعیت جسمیـه
به‌نظرم چیزی که از استالونه یه ستارۀ عالی دهه 80ای ساخت
این بود که تمام اون دهه سراسر افراط بود
ولی بدنش و آشوبی که می‌تونست به‌پا کنه ...کشتاری که می‌تونست باعث بشه
مردم عاشق تماشای این بودند که انقدر سخت تلاش می‌کنه
حتی وقت‌هایی هم که داشت تقلید از خود می‌کرد باز مردم می‌رفتند ببینند
چون نسخۀ بهتری از خودش بود
تنها رقیبـش آرنولد شوارتزنگر بود
اسلای، یه‌دفعه با رمبـوش پا یه میدون مسابقۀ من گذاشته بود
یهویی معروف شده بود و همه داشتن دربارۀ بدنش حرف می‌زدن
و طبیعتا، این باعث به‌وجود اومدن رقابت شد
و اون زمان، ما مثل بچه کوچولوها می‌موندیم
کی چاقوهای بزرگ‌تری استفاده کرده؟
کی اسلحه‌های بزرگ‌تری برداشته ...و با یه دست نگه داشته و
می‌دونید، از اینجور چیزها
کی ماهیچه‌های بیشتری داره کی قدرت ماهیچه‌ای بالاتری داره
کی چربی بدنش کم‌تره؟
کلا چیزهای مسخره‌ای که سرش دعوا می‌کردیم
حالا که به عقب نگاه می‌کنیم فقط بهشون می‌خندیم
ما تاثیر ماهیچه دستمون اومده بود
اینکه باعث می‌شد مردم دوبرابر بیشتر پول بدن
همین مسئله به فیلم‌های اکشن جان دوباره‌ای بخشید
یه موج جدیدی ساخته شد
من واقعا خودم رو وقف ساخت اون ژانر کرده بودم
ساختن چیزی که پرسود و موفق باشه
و تو تمام جهان دیده شه .و همین هم شد
یه‌‌چیز غیرقابل مقاومت دربرابر سیلوستر استالونه وجود داره
اینکه از هیچی یه قهرمان ساخته
و واسه استالونه شهرت جهانی .و ثروت شخصی در پی داشته
استالونه می‌دونه جایگاهش رو خودش به‌دست آورده
چون می‌دونه واسه ساختن یه کار موفق چی لازمـه
من همیشه دنبال اسلای بودم
همیشه یه قدم ازش عقب‌تر بودم
اون همیشه فیلم‌های پرفروش‌تری می‌ساخت
و یه سال بعد، سود فیلم من به اندازۀ اون می‌شد
ولی اون موقع، اون باز سود بیشتری کرده بود
اینحوری پیش می‌‌رفت
و اون همیشه بالا و بالا و بالاتر بود
اسلای جلودار نداشت، واقعا می‌گم
صرفا یه بازیگر یا کارگردان نبود نیروی محرکۀ هالیوود بود
مردم و طرفدارهاتون همیشه بهم میگن
یا باید راکی باشه یا باید رمبـو باشه
به عنوان یه بازیگر این باعث ناامیدی‌تون نمی‌شد؟
یه چیز دوطرفه‌ست
مایه ناامیدیـه ولی اینکه صرفا نتونی یکی‌شون باشی
و دوتا کاراکتر رو به‌تصویر بکشی که انقدر شناخته‌شده
و محبوب اند
متوجه می‌شی به چیزی دست پیدا کردی
که معمولی نیست
من همیشه طرفدار دنباله‌ها بودم
چون همیشه فکر می‌کردم داستان نمی‌تونه تو دو ساعت تعریف بشه
پس چرا ادامه‌ش ندیم؟ اگه مخاطب دوستش داره، پس چرا نسازیم؟
[ راکـی ] [ راکـی 2 ]
من به مردم می‌گم دنباله‌ها رو دست کم نگیرید
چون پیدا کردن و ساختن چیزی که همچنان توجه‌ها رو جلب کنه
و مخاطب خودش رو از دست نده ده برابر سخت‌تره
پس بعدش راکی 3 و راکی 4 میان
که توی اون‌ها کاراکترها کم‌تر شبیه سیلوستر استالونه می‌شن
.و بیشتر شبیه شخصیت‌های کتاب‌های کمیک اند
و اون نه تنها یه شخصیت کتاب‌های کمیکـه
ظاهراً داره با شرورهای کتاب‌های کمیک هم می‌جنگه
انگار از توی صفحات کمیک‌های مارول اومده بیرون
توی این فیلم‌ها تعهد مسخره‌ای وجود داره که یه‌جورایی غالب میشه
اون هم اینه‌که باید کاری کنیم مخاطب بهترین تجربۀ استالونه‌ش رو داشته باشه
اون هم در چهارچوب برندِ راکی
اون مبارزه می‌کنه کارگردانی می‌کنه، نویسندگی می‌کنه
همه کار می‌کنه
که توی یه چنین فیلم اکشنی خیلی کار سختیـه
دولف لاندگرن من رو درب و داغون کرد
چندساعت بعد تو همون شب قلبم شروع به تورم کرد
این وقتی اتفاق میوفته که قلبت با قفسۀ سینه‌ت برخورد می‌کنه
بعدش فشار خونم رفت روی 260
و بقیه فکر کردن قراره به معاشرت با فرشته‌ها بشتابم
بعدش به خودم اومدم و توی بخش مراقب‌های ویژه بودم
راهبه‌ها دورم رو گرفته بودند
" .و با خودم گفتم، " خب، این‌ها پرده اند
دولف لاندگرن من رو 9 روز روی تخت بیمارستان خوابوند
توی راکی 4 یه خلاصه‌ای ازش نشون دادم
مثل وقتی که نقش زمین می‌شی
و دعا می‌کنی یکی بکوبه تو چونه‌ت
تا دیگه زجر نکشی
یه صدای کوچیکی تو سرت میگه " .یه راند دیگه بهم بده "
من خودم رو مجبور کردم واسه همین 5 تا عمل کمر انجام دادم
می‌دونستم. باید بدونی که بعد از یه عمل کمر دیگه نباید از این کارها کنی
چون احتمالا یکی دیگه سرت میاد ...واسه همین می‌دونستم
من می‌گم هیچوقت این کار رو نمی‌کنم ولی می‌کنم
انجامش میدم نمی‌دونم چرا ولی انجامش میدم
من همیشه درگیر یه دنیای پرآشوبی شدم
که درگیری‌های فیزیکیش زیاد بوده
گمونم میشه اسمش رو گذاشت خشونت
پدرم توی ارتش بود و جزو سواره‌نظام بود
نمی‌دونم اون تو چه‌جور ارتشی بود
ولی یه سواره‌نظام توی جنگ جهانی دوم کنار مرز مکزیک داشتند
واسه همین یه‌چیزی تو مایه‌های چوگان یاد گرفته بود
...منم کلی زمان گذاشتم
و سوارکار شدم و تا یه مدتی بازی می‌کردم
و بازی شرورانه‌ای بود
اسلای یه بازیکن چوگان عالی شده بود
می‌تونست اندازۀ یه بازیکن 6،7 گُله بازی کنه
اگه پدرم انقدر بهش تشر نمی‌زد
واسه همین بود که چوگان رو گذاشت کنار
وقتی حدودا 40 ساله‌م بود دوباره شروع به بازی کردم
و گفتم، " خب، حالا که تا اینجا اومدم بذار درست انجامش بدم، بابا
با یه ابرتیم از بازیکن‌های 10گله با پدرم مسابقه میدم
و به مصاف همدیگه می‌ریم
اون هم توی ویلینگتون زمین بازی شماره 1 دنیا
اسلای استالونه به دنیا نشون داد چقدر کارش تو اسب و پتک خوبـه
اومده تا نخبگان چوگان رو تحت تاثیر قرار بده
خب من تو زمین بودم داشتم خوب بازی می‌کردم
من و پدرم دوشادوش همدیگه پیش می‌رفتیم
و من رفتم سمت چپ
پدرم
از پشت بهم ضربه زد
اونقدر محکم زدم
که افتادم زمین
گزارشگر اینترتینمت تونایت اونجا بود
اسبه صاف از روم رد شد نمی‌دونم چطور نمردم
ولی خودم رو بلند کردم ...و اولین چیزی که اومد تو ذهنم
" .و گفتم، " اون همینجوری به راهش ادامه داد
امروز احتمالا بهترین هیجان زندگیم رو تجربه کردم
بالاخره تونستیم باهم بازی کنیم
توی این سطح از چوگانی که امروزه داریم
اگه متوجه شده باشید اولین و تنها ضربۀ ناجوانمردانه بازی
از جانب یه پدر... به پسرش وارد شد
همین بود
از اون لحظه به بعد دیگه هیچوقت چوگان بازی نکردم
همه چیزم رو فروختم
تمام اسب‌ها، مزرعه و ماشین رو فروختم
و اونجا تهش بود
اساساً ، وقتی ما به دنیا میایم یه خمیر نرم ایم
و یه مجسمه‌ساز با دست‌های سنگینش شروع می‌کنه به ایجاد فرورفتگی‌هایی
و این توی وجودمون می‌مونه و هویت‌مون رو می‌سازه
و دیگه نمی‌تونی اون کج و کولگی‌ها رو درست کنی
و همینه که تبدیل به شخصیت میشه
همه مردم نمی‌تونن بهش غلبه کنند خیلی تلاش و زحمت داره
فکر کنم وقتی می‌خواست بره سراغ راکی5 می‌خواست مطمئن شه [ جان هرزفلد؛ کارگردان ]
هیچوقت هویت واقعیـش و جایی که ازش اومده رو گم نمی‌کنه
می‌خواست به ریشۀ خودش برگرده ولی فکر نکنم اونجوری که می‌خواست پیش رفت
زمان راکی 5، پیش خودم فکر کردم
همه چیز رو از دست دادم
واقعا می‌تونم برگردم و از نو شروع کنم؟
بدون اینکه کسی کمکم کنه
متوجه شدم کارم تمومـه
واسه همین " تامی " مهم‌تر از خونوادۀ خودمـه
چون قراره دوباره واسه‌م شکوه و بزرگی بیاره
یه‌ذره زیادی شخصی بود
پسرش؛ سیج رو توی فیلم گذاشت و واسه‌ش فیلمنامه نوشت
می‌خواست فرصتی رو بهش بده که واسه خودش به‌دست آوردنش خیلی سخت بود
چطوری صحنۀ خودتون و پسرتون رو توی زیرزمین نوشتید؟
اون میگه، تو روی بوکس سرمایه‌گزاری کردی ولی من رو اصلا نمی‌بینی
این رو از تجربیات خودتون الهام گرفته بودید؟
متاسفانه، بله
گفتی من واسه تو شماره 1 میشم این حرف رو زدی ولی دروغ گفتی
!هم به من دروغ گفتی هم به مامان
من هیچوقت بهتون دروغ نگفتم
تامی به کمکم نیاز داشت
منم همینطور
من سعی کردم از چیزی الهام بگیرم
که آرزو می‌کردم ای کاش توی زندگی واقعیـم انجامش داده بودم
.ولی در واقعیت موفق به انجامش نشدم
و خیلی وقت‌ها توی فیلم و خیال
انجامش می‌دادم
اگه می‌خوای میراث خودت رو منتقل کنی
!منتقلش کن به پسرت، محض رضای خدا
صحبت‌هاش، موقعی که ...داشتم پسرم رو از دست می‌دادم
و دچار فروپاشی عصبی شده بودم
من این رو نمی‌خوام. من فقط می‌خوام " " .برگردیم به همونجایی که شروع کردیم
اون حسابی بهم توپید
" .پسرت رو نجات بده "
خیلی از اون حرف‌ها واقعیت داره
می‌دونید، متاسفانه آدم خیلی چیزها رو به خونواده‌ش ترجیح میده
و عواقبـش خیلی ریشه‌ای و ویران‌ کننده‌ست
من سعی کردم باورها و فلسفۀ خودم رو بیان کنم
که تمام اون هیاهو، بزرگی و تحسین بین‌المللی
هیچ ارزشی نداره وقتی شب‌ها نمی‌تونی بخوابی
وقتی کسی رو کنار خودت نداری .وقتی خونواده‌ت پیشت نیستند
راکی 5 یه‌مقدار زیادی شخصی بود
ولی مخاطب‌ها اصلا درکش نکردند و ازش استقبال نکردند
من قبلا به مردم می‌گفتم هیچوقت نیمۀ دومِ "
" .بیوگرافی هیچ ستاره‌ای رو تماشا نکنید "
چون همیشه اینجوریـه که اینجا در نقطه اوجـه "
" ...کل دنیا تو دستانشه و بعدش
خب، با ما همراه باشید " " .برای تماشای سقوط
!اسلای! اسلای
من اگه می‌دونستم باید 25 تا فیلم تو کل زندگیم بسازم و بعدش تموم میشه
خیلی تصمیمات متفاوت‌تری می‌گرفتم
حالا یه‌دفعه دارید یه لوده‌گری بازی می‌کنید
این یه تغییر 180 درجه‌ست
لوده‌گری، یه هنر فراموش شده‌ست
لوده‌گری حتی کمدی هم نیست ...یه‌کم
زیادی سریعـه
واقعا باید خودت رو رها کنی
و لوده‌گری رو اجرا کنی
چیزی که خودت واقعا دنبالش بودی
می‌دونید منظورم چیه؟
وقتی گرسنه‌ای همیشه سعی می‌کنی بیشتر بخوری
واسه اسلای یه‌چیز عادی بود که حس کنه " .می‌خوام وارد ژانر کمدی شم "
...کدوم یکی شما رو دوتر کرد از
هویت واقعیـم؟ - بله -
بدون هیچ شکی، اون اون یکی
!بس کن! وگرنه مامانم بهت شلیک می‌کنه
فیلمنامه‌ای بود که هم به مدیربرنامه‌های من
هم مدیربرنامه‌های اون پیشنهاد شده بود
وقتی فیلمنامه رو خوندم، گفتم " .این، فکر نکنم بتونه بفروشه "
ولی نمی‌خوام بهشون بگم ازش خوشم نیومده
اون‌ها هم سریع به استودیو زنگ زدند " .آرنولد فیلمنامه رو می‌خواد "
اسلای هم حسابی کفری شد که من می‌خوام توش بازی کنم
و توی فیلم سرمایه‌گزاری کرد و بعد هم توش بازی کرد
و بقیه‌ش هم که همه می‌دونن
اون فیلم‌هایی بازی می‌کرد که اصلا با خودش جور درنمیومد
.یا ظاهراً هیچ انطباقی با خودش نداشت
فیلم‌هایی هست که توشون کاملاً خود خودشه
فقط انگار محیط و شرایط درست نبوده
من نمی‌توم خودم رو کاملا از هویت واقعیـم جدا کنم و یه مدت زیادی هم تلاش کردم
کمدی بازی کردم با اینکه خودش یه‌پا ماجراجویی بود
در واقع یه تلاش بی‌سرانجام بود
می‌تونستم وقتم رو صرف چیزهای خیلی بهتری کنم
فکر کنم مردم خیلی احساس سرخوردگی داشتند
می‌گفتند، " ببین، چرا همون کاری که واسه‌ش " ساخته شدی رو انجام نمی‌دی؟
می‌گفتند، برگرد به اصل و ریشه خودت
بعدش متوجه شدم مردم به چشم یه آدم کم‌حرف و منزوی نگاهم می‌کنند
حرف کم‌تر
و عمل بیشتر
به این چیزها معروف بودم
اون واقعا یه شخصیت گنده مندۀ اکشن بود
که اصلا حرف نمی‌زد
اون نقش اول یه فیلم اکشن بود
و یکیـش توی زندان اتفاق میوفتاد اون یکی توی قطار بود
یه جایی به خودم گفتم " خیلی‌خب، همه‌ش اکشن و اکشن "
" چیکار داری می‌کنی؟ "
کاراکترهاش کم‌تر شخصیت سازی شده بودند
و بیشتر فقط نقش اول رو داشت
و " سرزمین پلیس " ما رو برد به همون دوران
من دیگه هیچ احساس رضایتی نصیبم نمی‌شد
حس کردم چالش‌ها تماماً فیزیکی اند
و هیچ اتکایی به شخصیت‌سازی ندارند
که تو کاملا خودت رو وقف چگونگی بازی کردنت می‌کنی
اونجا بود که با خودم گفتم باید تمومش کنم
باید سعی کنم برگردم به همون چیزی که بیشتر ازش لذت می‌برم
و در قدم اول ارتباط برقرار کردن با بقیه بازیگرهاست
وقتی " میرامکس " به " سرزمین پلیس " اومد
گفتن، " خیلی قراره سخت باشه
چون باید کاملا خودت رو از چیزی که 10 ساله
" .داری انجامش میدی، محروم کنی
باید 15 کیلو وزن اضافه کنی
باید کاملا مطیع، توسری‌خور و خجالتی باشی
وقتشه از درون و بیرون تغییر کنم
واقعا باید درونم رو به نمایش بذارم
و اون فرصتی بود که به‌عنوان یه بازیگر جدی گرفته بشید؟
خب، دلم می‌خواست می‌تونستم فرصتی داشته باشم
که با بازیگرهای بزرگ کار کنم و ببینم می‌تونم خودم رو نشون بدم یا نه
ببخشید - مـو، متاسفم. خودش اومد تو -
ببخشید که اینجوری بی‌خبر میام تو
اون صحنه‌ای که با دنیرو بازی کردم
صحنه‌ای بود که 20 سال منتظرش بودم
همه می‌گفتن، " وای، الان حموم خون " .راه میوفته. افتضاح به‌بار میاد
این چیه؟ اومدی سراغ من ...تو دفترِ
و دیالوگ‌هام رو گفتم
" و حس کردم " بابی بابیِ زیادی بهم نشون نمیده
واقعا دلم می‌خواست به کاراکترم حمله کنه و به چالش بکشتم
واقعا دلم می‌خواست تاجایی که لازمه بهم ضربه بزنه
...تا احساسش کنم تا منم
کاراکترم رو خوب بازی کنم
می‌خواستم درب و داغون از اون اتاق برم بیرون
گفتم، " از متن خارج می‌شم " .تا قشنگ برم روی مخش
داشتیم صحنه رو بازی می‌کردیم و رسیدیم به دیالوگ آخر
" .دیگه نمی‌تونم کمکت کنم "
می‌دونم اون داشت فکر می‌کرد
" .خیلی‌خب، کارمون تموم شد " " .من گفتم، " وایسا، یه دقیقه وایستا
تو گفتی اگه کمک لازم داشتم " " .خودت رو می‌رسونی
" ...من می‌تونستم بیام اینجا "
اون گفت، " هی، تموم شده " .همه چیز تموم شده
.نه، ولی تموم نشده " " .من کاری که ازم خواستی رو انجام دادم
" .دقیقا همون که گفتی رو انجام دادم "
" حالا داری میگی دیگه اهمیتی نداره؟ "
.فقط یه فرصت بهم بده " " .حرف‌هام رو گوش کن
اون گفت " !دهنت رو ببند... مرتیکه زبون نفهم "
گوش کن چی میگم مرتیکه زبون نفهم
وقتی می‌شد کاری کنیم بهت یه فرصت دادم
بهت فرصت دادم افسر پلیس باشی !و تو گند زدی
ایول! دمت گرم، بابی
ولی اون هم خراب شد
خوب نفروخت
اون فیلم رو پیش می‌بره ولی از طریق جسمِ یه کاراکتر
بقیه یه شگردی دارن بقیه یه حرفی واسه گفتن دارن
...همه‌ش برمی‌گرده به جزئیات ریز به ریزه‌کاری‌های شخصیت‌پردازی
چیزی که باعث می‌شد ... استالونه انقدر آروم باشه
این بود که داشت یه چیز عمیق درونی رو بازی می‌کرد
" ای کاش " جیمز منگولد باور بیشتری به کار استالونه داشت
چون اون غم و ناراحتی به‌ یه دلیلی تو وجودش بود
به‌نظرم اون فیلم یه‌جورایی ناامیدش می‌کرد
گمونم واسه اون فیلم توجهی که حقش بود نصیبش نشد
این واسه‌ش ناامیدکننده بود
کم‌کم داشتم از خودم ناامید می‌شدم
گفتم، " خب، شاید یه چیز طبیعیـه " .بالاخره دارم منسوخ می‌شم
شاید این هم جزئی از مسیره می‌دونید؟
همه که نمی‌تونند تاابد تو کار خودشون تو اوج باشن
اون موقع بود که متوجه شدم
نکته مهم اینه‌که تو مسیر خودت بمونی
و توش ماهر شی
مثل یه هنرمند
تو این سبک رو داری، پس روتکویی
و هیچکس نمی‌تونه کار روتکو رو بهتر از خودش انجام بده
همه می‌گن " .اووه، ما می‌تونیم دست به هرکاری بزنیم "
" .می‌تونیم هرچی می‌خوایم بشیم " نه، نمی‌تونید
ما نقاط ضعف و قدرت مشهودی داریم
من می‌گم، روی نقاط قدرت‌تون تمرکز کنید
وقتی شبیه منی نشین اینجا و سعی نکن ادای شکسپیر رو دربیاری
اون دوتا کاراکتر داره که همیشه می‌تونه بره سراغشون
تا هرگونه تحسین یا اعتباری که فکر می‌کنه گم کرده رو
بهشون بده
می‌تونه همه‌ش رو پس بگیره هرموقع نقش راکی
.یا رمبـو رو بازی کنه
اون کاراکترها همیشه منتظرش اند
و اون همون جاییـه که همیشه می‌تونه بهش برگرده و از نو شروع کنه
تو فیلمی مثل راکی 6
که واسه خودم، پرافتخارترین دستاورد تمام حرفۀ کاریمـه
چون داریم دنبالۀ داستان راکی 5 رو
‏19 سال بعد تعریف می‌کنیم
راکی یه نسل کامل رو از دست داده بزرگ شده و اصلا نمی‌دونه کیـه
اون کاراکتر انقدر واسه خودم و خیلی‌های دیگه ارزش داشت
که بخوام با اون حالت ترشرو و عصبی رهاش کنم
فکرش هم نمی‌تونستم بکنم
واسه همین ساعات بی‌شماری رو صرف نوشتن، بازنویسی کردن
نوشتن، نوشتن و نوشتنِ راکی بالبوا کردم
تهیه‌کننده گفت، " مگه از روی جنازه من " .رد شی. قبلا هم بهت گفتم، محالـه
رؤسای استودیوها قبول نمی‌کردند
هی رد کردند و رد کردند " .دوران راکی سر اومده، تو هم همینطور "
واقعا سخت و بی‌رحمانه بود هیچکس نمی‌خواست بسازتش
بهم می‌خندیدند، می‌دونید؟ " .حتی همسرم گفت، " لطفا دست بردار
ولی اون کاملا درک نمی‌کرد من دارم چه چیزهایی رو تحمل می‌کنم
من یه فیلم بوکس و بزن بزن نمی‌ساختم
داشتم فیلمی می‌ساختم که چطوری با فراموش شدن
و ترک چیزهایی که بیشتر از همه واست عزیز بودن، باید کنار بیای
و از فوت آدریان به‌عنوان نماد استفاده کردم
نماد اینکه یه حس خیلی دردناک توی دلت داری
که زندگیـت خیلی ناقصه
...و نمی‌تونی ادامه بدی بدونِ
فقط به اون چیزهایی که فکر می‌کردی باید برسی هیچوقت نرسیدی
به اندازۀ کافی دوستش نداشتی
هیچوقت به آدم‌ها احترام کافی نذاشتی ازشون تشکر نکردی
درمورد یه چیزهایی توی زیرزمین حرف زدی
که الان حسرت شده
" .و گفتم، " رفیق، من کلی حسرت دارم و فیلم هم موضوعش همینـه
اون داره می‌جنگه تا خودش رو
از درد گذشته‌ش رها کنه
ازش نقل‌قول می‌کنم، " می‌خوام درد قدیمم رو " .با درد جدید جایگزین کنم
یعنی می‌خوام ضربه بخورم
و شاید اتفاقات توی زیرزمین رو فراموش کنم
من داشتم با پسرم درمورد آینده و اتفاقاتش صحبت می‌کردم
و فکر کردم، زندگی شکست‌ناپذیره نمی‌تونی شکستش بدی
فقط باید حالت دفاعی به خودت بگیری
اون الهام‌بخش این دیالوگ شد " .هیچکس محکم‌تر از زندگی مشت نمی‌زنه "
من عادت دارم... کلمه اضافه کنم
داریم یه صحنه‌ای رو می‌گیریم
من سه‌چهارمِ چیزی که بوده رو بیان کردم و اون‌ها گفتن
چرا این کلمه رو اضافه کردی؟ " " .همونجوری خوب بود
اینجا لوکیشن همون صحنه‌ایـه که عین فیلمنامه گفته شده
ساده‌ست
پیام به‌اندازه کافی واضح و روشنـه
ولی اصلا پرتنش نیست
تو قبلا تو دستم جا می‌شدی
می‌گرفتمت بالا و به مادرت می‌گفتم
" .این بچه قراره بهترین بچه دنیا شه "
این بچه قراره بهتر از هرکسی بشه " " .که می‌شناسم
می‌تونید ببینید که داره از روی عشق حرف می‌زنه
عاشق این بچه‌ست
دنیا همیشه شادی و خوشی نیست
جای خیلی بی‌رحم و زشتیـه
واسه‌م مهم نیست تو چقدر سرسختی
تو رو به زانو درمیاره
و اگه بهش اجازه بدی تا ابد همونجا نگه‌ت می‌داره
تو، من یا هیچکس دیگه‌ای
قرار نیست به اندازۀ زندگی محکم ضربه بزنیم
ولی موضوع محکم ضربه زدن نیست
موضوع اینکه چقدر می‌تونی ضربات محکم بخوری و به راهت ادامه بدی
چقدر می‌تونی تحمل کنی و پیش بری
همیشه دلم می‌خواست راکی1
و این یکی رو کنارهم بذارم
و نشون بدم زندگی چقدر سریع می‌گذره
زندگی تا 40 سالگی بهت اضافه می‌کنه و 40 به بعد ازت کم می‌کنه
بچه‌هات از پیشت میرن
دوست‌هات فراموشت می‌کنند بعضی‌ها می‌میرن، کارت رو از دست میدی
از دست میری
همه‌ش یه فقدانـه
...یه دیالوگ توی فیلم هست که
خیلی خوشحالم که اون به دنیا اومده " " .چون الان می‌تونم زندگی رو از تو چشم‌هاش ببینم
فکر می‌کنم پدرها اینطوری بچه‌هاشون رو نگاه می‌کنند
...جزئی از تکه‌ای از فانی بودنـه
تا وقتی اون زنده‌ست یاد تو هم زنده‌ست
و اینکه یه کار درست انجام دادی البته امیدواری همینطور بوده باشه
[ سیج استالونه، 1976-2012 ]
شما سری فیلم‌های موفق راکی
و سری فیلم‌های موفق رمبـو رو دارید
ولی بعد از این همه موفقیت بالاخره یه‌جایی مردم بهتون می‌گن
خب، شاید واسه همچین نقش‌هایی " " .زیادی پیر شده باشی
و یه‌دفعه مدیر برنامه‌هات می‌گه " .ما دیگه نمی‌تونیم کمکت کنیم "
می‌رسی به یه دوراهی
خب، باید به حرفشون گوش کنم یا خودت چه حسی داری؟
هنوز احساس رقابت داری؟
به قول راکی، هنوز چیزی تو زیرزمین مونده؟
و من گفتم، " آره، فقط باید کارهای " مناسب سنم رو انجام بدم
اینجوری بود که به ایدۀ " بی‌مصرف‌ها " رسیدم
وارد یه تجدیدقوای راک اند رول شدم
،به همسرم می‌گم " خدای من، این‌ها خیلی کارشون درسته "
و همسرم نگاهم می‌کنه " من می‌گم، " بهتر از این هم میشه
بــوم
بعد یه یارویی میاد، کارگر اسکله‌ست شلوار گل و گشادی پاشه
انقدر روش نشسته سابیده شده و پشتش مثل آکارئون لایه لایه شده
خدای من، این فوق‌العاده‌ست
کل بلیط‌های نمایش فروش رفته هرکی روی صحنه‌ست... کارش تموم شده
ولی اینکه اون همه آدم واسه دیدنِ
جمعی‌ از کاردرست‌های سابق اومدن
باعث شد فکر کنم " .هنوز یه خبرهایی اینجا هست "
گفتم " .بذارید این رو با بچه‌های اکشن بسازم "
و اینجوری بود که... اون اتفاق افتاد
برخلاف اینکه اگه استالونه توی بی‌مصرف‌ها باشه "
" .فیلم بی‌مصرف میشه "
نه، اون جزئی از یه گروهیـه که قبلا درس پس دادن
لعنتی، از روی کنجکاوی بیمارگونه‌ هم " " .که شده، باید این رو ببینم
چه ایده عالی‌ایـه که این همه قهرمان اکشن
از دهه 80، 90 و 2000 برداری
همه رو کنار هم قرار بدی و بریزی تو یه فیلم
استالونه تو این سن یه ویژگی‌ای داره
تجربیاتش رو پذیرفته
و این مدت طولانی دووم آورده
...با خودت میگی، نمی‌دونم اون باید اصلا هنوز باید زنده باشه؟ نمی‌دونم
واسه یه قهرمان اکشن یه چیز معمولیـه
که سر صحنه آسیب ببینه
ولی معلوم بود که اسلای داره زیادی از خودش کار می‌کشه
به‌نظر من که زیاده‌روی بود
کل خونواده تمام مدت پیشم بودن
واسه‌شون سخت بود
چون من اونقدر مضطرب و داغون بودم
برونشیت و برفک دهان داشتم و گردنم مو ‌برداشته بود
و کلی چیزهای دیگه
واسه همین اصلا واسه‌شون جالب نبود
شب‌ها کار می‌کنه اصلا نخوابیده
حالا دوباره باید کل شب رو کار کنه
الان فقط باید برسه خونه و مستقیما بره زیر تیغ جراحی
راستش، جراحاتم از سر بی‌مصرف‌های1 هیچوقت کاملا خوب نشد
اونقدر به بدنم آسیب زد که هیچوقت مثل اولم نشدم
هیچوقت
" و به خودت می‌گی، " واقعا ارزشش رو داشت؟
داری واسه رضایت مردم این کار رو می‌کنی؟
واقعا؟ چون تقریبا مثل یه بچه‌ست که نیاز داره پدرش سرش رو نوازش کنه
یه تلاش برای جلب رضایتـه
ولی واقعیت داره
این فیلم رو مدت زیادیه که تماشا می‌کنید، دلیلش چیه؟ [ شیری در زمستان ]
این فیلم من رو یاد پدرم می‌ندازه
تو هیچوقت صدام نزدی هیچوقت اسممم رو نگفتی
من راه‌های زیادی رفتم روی زمین سینه‌خیز رفتم
هرکاری بگی کردم
تقصیر من نیست نمی‌تونی من رو سرزنش کنی
این... یکی از فوق العاده‌ترین فیلم‌ها
...با این موضوعه
اونچه که هستۀ نیاز
نیاز انسانیـه
درمورد عشق، نیاز به عشقـه
!تو مال من نیستی
!ما هیچ سنمی با هم نداریم
!من منکرت می‌شم
سرزمینـم مال هیچکدوم‌تون نمیشه !هیچی واسه‌تون نمی‌خوام جز اینکه طاعون بگیرید
تمام بچه‌ها و نوادگان‌تون بمیرن !و نسل‌تون پاک شه
وقتی طرد می‌شی
عشق یه عامل خیلی خیلی مهمیـه
به من هیچوقت واقعا فرصتش داده نشد
...توی دوران بچگیم، همه چیز
هوم
اصلا خوب نبود
واسه همین توی دنیام توی دنیای فیلم‌های استالونه
هرچی که معمولا اتفاق نمیوفتاد می‌تونست اتفاق بیوفته
این مبارز بازنده می‌تونست برنده شه
این امکان رو داشتم تا این تلخی رو
...انعکاس بدم به چیزی که
.آرزو می‌کردم اتفاق بیوفته
آرزو می‌کردم پدری مثل راکی داشتم
می‌تونی اینجا بشینی و از خودت فیلم بگیری، نگاهش کن
!ایناهاشی - فوق العاده نیست؟ -
گفتم، " بابا داره می‌میره " .قراره بمیره
و مدت خیلی خیلی زیادیـه " " .که باهاش حرف نزدی
خب، دوستت دارم
مراقب خودت باش
باشه - فرنک هم اینجاست -
یه‌جوری واسه‌ش برنامه‌ریزی کردم که چند روز قبل مرگ پدرم، پیشش باشه
بیا اینجا، پسر
!اوه امروز بهترین روز زندگیمـه
دوستت دارم، بابا
اون تو بستر مرگ بود
" گفت، " می‌دونی، اسلای
" من گفتم، " بله، بابا؟ ...اون گفت
باید یاد بگیری آدم‌ها رو دوست داشته باشی " " .و ببخشی
" گفتم، " واقعا؟
الان به این نتیجه رسیدی "
وقتی که فرشته‌ها دارن میان سراغت " و تو گوشت زمزمه می‌کنند؟
" ...اون گفت، " آره، باید یاد بگیری بعدش شروع کرد به خندیدن
" .گفتم، " عجب آدمیـه ....چی میگی
الان داری بهم میگی مهربون باشم؟
حالا که پات لب گوره متحول شدی؟
" .گفت، " آره، همینطوره
" .فقط حرف‌هام رو یادت باشه، پدرسوخته "
" .گفتم، " ممنونم
...بچه‌هام خب، بهشون فکر می‌کنم خیلی احساساتی می‌شم
همیشه یه حسرتی وجود داره
...من
می‌تونستم بیشتر از این‌ها یاد بگیرم
اگه انقدر درگیر خودم نبودم
.و با آدم‌ها سر و کله نمی‌زدم
تو این سن، آدم فکر می‌کنه چه کارهایی باید انجام می‌داده
و حالا اون‌ها به این سن رسیدن
کجا رو گند زدم؟
به‌جای اینکه زندگیـم رو بسازم
یه مشت فیلم مسخره ساختم
اون‌ها باعث خوشحالی و گاهی ناراحتیـم می‌شن
احساساتم رو بیدار می‌کنن
مجبور شدم تقریبا از دستش بدم
تا قدرش رو بدونم
پس اینکه الان عاشق بچه‌هام ام
...ولی این همه زمان باارزش رو هدر دادم
خدای من
خیلی... سخت و بی‌رحمانه‌ست
و بعدش یهو غافلگیرت می‌کنه و میگی " .خیلی‌خب، وقتشه زحمت رو کم کنی، اسلای "
" .ای بابا! من که تازه به‌دنیا اومدم "
" نه، نه "
...حالا موضوع اینکه من می‌خوام تردست بشم
...یه تردست کاربلد، می‌دونید
خونواده، زندگی، بچه‌ها، همسر می‌دونید؟
هنر، همه چیز فقط... توی تعادل باشن
یه ضرب‌المثل قدیمی هست که میگه
بچه، پدرِ مرد میشه
و بچه‌هایی که من به‌وجود آوردم راکی و رمبـو
حالا شدن پدر من
دارن ازم مراقبت می‌کنن
اینکه تونستم این دوتا رو بازی کنم زیبایی‌ای درش هست
که واقعا کل طیف زندگی رو در برمی‌گیره
این محرومیت
هم اونی که بدون هیچ یار و یاوری هستی و تنهایی
و هم اونی که باید همه چیز رو در آغوش بکشی
عاشق بشر باشی و توسط بشر دوست داشته بشی
من با هردوشون احساس نزدیکی می‌کنم
من تو دنیای مرگ زندگی کردم
سعی کردم برگردم خونه
رمبـو زخم‌های کشنده‌ای برداشته بود
و حالا برگشته بود خونه تا روی صندلی گهواره‌ای پدرش بشینه
زندگیـش رو جلوی چشمانش می‌دید
کم‌کم از این ایده پشیمون شدم
که داستان این جنگجو قراره اینطوری تموم شه
وقتی دوربین دور میشه
صندلی ثابت می‌ایسته
مجبورشون کردم با سی‌جی‌آی کاری کنن که صندلی همچنان آروم تکون بخوره
یعنی اون هنوز زنده‌ست
ولی اونجوری که فیلمبرداریش کردم خلاف این بود
و هنوز معتقدم ما مرگ قهرمان‌هامون رو
جلوی چشم‌مون نمی‌بینیم
اینکه همیشه باید یه ویژگی رازآلود داشته باشن
متوجه شدم رمبـو هیچوقت قرار نیست بیاد خونه
نکته غم‌انگیز کاراکترش هم همین بود
بدون خونه
بدون خونواده بدون عشق همسر یا فرزندان
این چیه؟
این‌ها فقط تصاویر اند
تصاویر فیلم‌هایی که هیچوقت وجود خارجی نداشتند
این زندگی نیست
این اثرهنریـه
ترکیبی از تخیلـه
این واقعیـه
این زندگی می‌کنه، نفس می‌کشه می‌میره و خونریزی می‌کنه
و بهتره مراقبش باشی
ولی اگه هیچ راهنمایی نداشتی
اگه مجبور شدی درگیر زندگی شی تمام مسیر ذره‌ذره ازت کاسته شه
و یه حفره باقی بمونه
اون حفره هیچوقت پر نمی‌شه
کاری که از من برمیاد پر کردنش با تخیلاتمـه
می‌خوام یه‌جورایی امید رو به تصویر بکشم
من توی صنعت امیدم
و از پایان‌های غمگین متنفرم، شرمنده
حالا هرکار می‌خواین بکنید
« مترجمان: پوریا و آرزو »