.
‫من عصبانی نیستم.
‫درخواستِ برخوردِ ویژه هم ندارم،
‫- فقط دارم... ‫- التماس می‌کنی
‫خودت گفتی من ‫یکی از بهترین نیروهاتم.
‫بودی.
‫ببین، اگه نمی‌تونی ‫دوباره استخدامم کنی،
‫حداقل بگو اسمم رو ‫از لیست سیاه دربیارن.
‫اگه یه بار دیگه ‌این حرف رو بزنی
‫خودت و بچه‌ت رو ‫با تیپا پرت می‌کنم بیرون.
‫ورداشتی آوردیش اینجا ‫که من رو عذاب وجدان بدی.
‫ببین، من به کار نیاز دارم.
‫- دخترم یه هفته‌ست تب داره. ‫- نه، نه، نه.
‫اونش به من ربطی نداره.
‫من اون احمقی نیستم که با نماینده اتحادیه ‫درباره نشتِ تشعشعات حرف زد.
‫فقط یه بار بود.
‫تو دخترت رو داری. ‫ناقص هم نشدی.
‫به همین راضی باش.
‫به سلامت.
‫بچه‌ی مریض آورده ‫توی دفتر من.
‫می‌دونی، من نیاوردمش اینجا که بهت عذاب وجدان بدم
‫آوردمش تا جلوی خودم رو بگیرم ‫که صورتت رو نکوبم روی این میز.
‫و این یعنی تو... ‫عصبانی نیستی؟
‫نفر بعد!
‫بعدی!
‫آهای، تو! گردن‌کلفت!
‫مردش هستی ‫که سرِ همه چی ریسک کنی؟
‫امروز آخرین شانسِ امساله
‫تا وارد مسابقه "مرد فراری" بشی!
‫اگه بتونی از دست مأمورهای سیاهپوش، ‫مردم،
‫و شکارچی‌های "مک‌کان" ‫به مدت سی روز قسر در بری،
‫با یه میلیارد دلارِ جدید فرار می‌کنی.
‫یالا.
‫بهتون آوانس میدم.
‫اگه می‌تونید من رو بگیرید، ‫عوضی‌ها.
‫هووهوو! بیاید دیگه!
‫اگه جگرش رو داری، ‫پولش با ما.
‫آخرین فرار این فصل رو ‫از دست ندید.
‫- مرد فراری ‫- نگران نباش
‫- فردا، ساعت 8 ‫- بابا انقدر دیوونه نیست
‫درست می‌شه.
‫همه چی درست می‌شه.
‫خوش برگشتید ‫به مسابقه "چرخِ سرعت"
‫جایی که یه کله‌خرِ درشت‌هیکل ‫شجاعانه شرط می‌بنده تا پول گنده ببره.
‫مگه نه، "باد"؟
‫آره.
‫و چرخ رو بچرخونیم!
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫مامانی الان برمی‌گرده.
‫مامانی داره میاد.
‫باد، برای 100 دلارِ جدید،
‫پایتخت فرانسه...
‫...کدومه؟ الف: مارسی،
‫ب: لیون، یا ج: پاریس؟
‫ج.
‫پاریس. ج.
‫درسته!
‫پاریس برای صد دلارِ جدید.
‫سینتیا، یه صدتایی بنداز ‫تو جیبِ همستر!
‫بهم غذا بده!
‫اون همسترِ پشمالو رو ببین!
‫همستر پشمالو رو می‌بینی؟
‫- باد، سوال بعدی... ‫- می‌دونم، ترسناکه.
‫...برای هزار دلارِ جدید.
‫هواپیمای جتِ لوکسِ ‫فلایینگ-ویِ شرکت نت-ایر
‫چندتا دستشویی داره؟
‫الف: چهارتا، ب: پنج‌تا ‫یا ج: شش‌تا؟
‫- سوالِ سختیه. ‫- چی؟
‫من می‌گم ب، باد.
‫یعنی الفه؟
‫جواب... ج‌ـه، شش‌تاست.
‫شش‌تا توالت.
‫پولدارها حتی بیشتر از اون چیزی که ‫بابا فکر می‌کرد مزخرفن.
‫وقتشه که به چرخ سرعت بدیم!
‫خدایا.
‫باد، توی دستِ من سوالیه که...
‫...می‌تونه...
‫...زندگیت رو عوض کنه.
‫- کی سوسیس پپرونی رو اختراع کرد؟ ‫- نه...
‫- نه. ‫- اووه...
‫باد، نشد که بشناشیمت.
‫- من اینجام. اومدم خونه. ‫- باشه.
‫- مامانی اینجاست. ‫- اومدش.
‫- حالش چطوره؟ ‫- مامانی
‫- سلام، عزیزم ‫- حالش چطوره؟
‫- داره توی تب می‌سوزه ‫- سلام. بیا بغلم
‫مامانی...
‫- خداروشکر اومدی. ‫- می‌شه تبش رو چک کنم؟
‫- فکر کنم خیلی درد داره. ‫- اصلاً خوب نیست.
‫دو قطره.
‫بسیار خب.
‫- صبر کن، این چیه؟ ‫- ببین، می‌دونم.
‫"مالی" گفت داروی اصل داره.
‫لعنتی، داروی واقعی آنفولانزا.
‫آره خب، اون رفیقِ بازار سیاهت
‫همه جور جنسی واسه کشتنِ آدم‌ها داره
‫ولی چیزهایی که نجاتشون میده رو تموم کرده.
‫- خیلی‌خب ‫- ممنون
‫این دارو ‫خوبش نمی‌کنه، عزیزم.
‫ولی باعث می‌شه ‫دردش کمتر بشه.
‫ببین، من همین الان یه شیفتِ دوبل دیگه ‫توی اون رستورانِ داغون وایسادم.
‫اگه صبح خلوت نبود، ‫هنوزم اونجا بودم.
‫پس امروز فقط پولمون ‫به همین می‌رسید.
‫من باهاش حرف زدم.
‫- حرف زدی؟ کی پیش کتی موند؟ ‫- با خودم بردمش.
‫با خودم گفتم، می‌دونی... ‫بهش عذاب وجدان بدم.
‫نه، بردی که یه وقت طرف رو ‫لت و پار نکنی.
‫هوشمندانه بود.
‫غرورم رو گذاشتم پشت در، ‫خیلی محترمانه بودم.
‫شاید آخرش یه‌کم جوش آوردم، ولی...
‫تا اون موقع دیگه کار تموم شده بود.
‫نمی‌خوان ما برنده بشیم.
‫متأسفم. من...
‫- تلاشم رو کردم. ‫- عزیزم.
‫تو فقط داری به خاطر ‫مردِ خوب بودن مجازات می‌شی.
‫تو فقط از همکارهات ‫دفاع کردی.
‫فقط به نظرم درست نمیومد، می‌دونی؟
‫من پدر شدم ‫ولی اون‌ها نشدن.
‫بن، هیچ‌کدوم از این‌ها ‫تقصیر تو نیست.
‫- وضعیت ما رو عوض نمی‌کنه ‫- نه
‫ولی ما با همیم، ‫مگه نه؟
‫درسته.
‫یه فکری می‌کنیم.
‫- آره. ‫- هی.
‫درست می‌شه.
‫صبر کن. جورابش کو؟
‫بن، بافتنِ اون‌ها کلی طول می‌کشه.
‫نه، نه، وقتی رسیدیم خونه ‫پاش بود.
‫وایسا، همین‌جاست. ‫این‌ها جورابای راحتیشن، عزیزم.
‫لعنتی!
‫کجا از پات دراومد؟
‫- نگران نباش. ‫- بابایی پیداش می‌کنه.
‫خودت رو جمع و جور کن، ‫دختر.
‫عزیزم.
‫- داری برمی‌گردی رستوران "لیبرتین"؟ ‫- نمی‌خوام برم.
‫فکر کردم گفتی ‫اونجا صبح‌ها پرنده پر نمی‌زنه.
‫همینطوره، به جز ‫یه مشت مشتریِ علاف و بداخلاق.
‫دوستم بهم یاد داد چطور ‫از این‌ها انعام بگیرم.
‫- بقیه پیشخدمت‌ها همیشه این کار رو می‌کنن. ‫- نه.
‫ببین، اگه این عوضی‌ها ‫می‌تونن 50 دلار واسه یه بطری آبمیوه بدن،
‫می‌تونن تصادفی جون یه بچه رو ‫هم نجات بدن.
‫- عزیزم، نمی‌ذارم این کار رو بکنی. ‫- بن، داره تو تب می‌سوزه.
‫دوستم تو هر شیفت ‫بیست تا در میاره،
‫معمولاً فقط از یه مشتری.
‫هی، ببین می‌دونی که ‫من هیچوقت کارِ بدی نمی‌کنم.
‫دوستم حتی اجازه نمیده ‫مزاحمش بشن.
‫فقط با زبون خوش راضیشون می‌کنه ‫واسه سرویسِ خوب انعام بدن.
‫و الان بهترین زمان ‫واسه این کاره.
‫اگه یه کله‌گنده فکر کنه ‫سرش کلاه گذاشتی
‫ممکنه جنازه‌ت رو ‫توی آشغالدونی پیدا کنن
‫مثل اون دختره ‫که اون طرف خیابون بود.
‫متأسفم. ‫این مردها وحشی‌ان.
‫اگه داروی واقعی از یه دکتر واقعی نگیریم، ‫امشب رو دووم نمیاره!
‫- آهای تو، گردن‌کلفت! ‫- ما حق انتخاب نداریم!
‫- مجبوریم. ‫- مردش هستی...
‫...که سرِ همه چی ریسک کنی؟ ‫امروز آخرین شانسِ...
‫- آره، داریم. ‫- ...تا وارد مسابقه مرد فراری بشی.
‫کجا داری میری؟
‫دنبال پول.
‫اونقدری که قبل از خواب ‫ببرمش پیش یه دکتر واقعی.
‫...با یه میلیارد دلار ‫فرار می‌کنی...
‫تو من رو نصیحت می‌کنی ‫که ریسک نکنم؟
‫کسایی که میرن تو اون مسابقه ‫هیچوقت برنمی‌گردن.
‫نمی‌خوام برم تست ‫مرد فراری بدم.
‫کلی مسابقه‌ی دیگه ‫هم هست. ببین.
‫کمترین مبلغی که ‫امروز یکی برده،
‫‏75 دلارِ جدیده.
‫اگه برم تو یکی از اون‌ها، ‫پول داروها جور می‌شه.
‫نه، آدم‌ها تو این مسابقه‌ها هم آسیب می‌بینن. ‫خیلی بدجور.
‫در برابر شغل‌هایی که من داشتم ‫این‌ها بچه‌بازیه.
‫ببین. به من نگاه کن.
‫بهم قول بده که ‫نمیری تو اون مسابقه.
‫قول میدم... ‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫بن.
‫ما بهت نیاز داریم.
‫مراقب خودت باش.
‫[مرد فراری]
‫[داروخانه]
‫[مرگ بر مدیران]
‫تجمع ممنوع. اعتراض ممنوع.
‫بدون استثنا.
‫پناه دادن به فراری‌ها
‫مجازات مرگ دارد.
‫[ایست بازرسی]
‫در حال اسکن.
‫کارِتون رو بگید.
‫ساختمان شبکه. تستِ ورودی.
‫به مقصد خود بروید.
‫پرسه زدن پیگرد قانونی دارد.
‫خیابان‌هایمان را تمیز نگه داریم
‫به ساختمان شبکه ‫خوش آمدید،
‫خانه‌ی بزرگترین ‫ایستگاه تلویزیونی.
‫تنها ‫ایستگاه تلویزیونی.
‫چشم‌ها رو به جلو! دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫چشم‌ها رو به جلو!
‫دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫چشم‌ها رو به جلو!
‫دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫چشم‌ها رو به جلو! دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫لعنتی.
‫هنوز می‌تونم تست بدم.
‫- آهای. حال این آقا خوب نیست! ‫- بلند شو و برگرد تو صف!
‫- این آقا کمک لازم داره! ‫- کمک بی کمک! عقب وایسا!
‫براش یه دکتر خبر کن ‫تا منم برم عقب!
‫گفتم همین الان برو عقب!
‫راه رو باز کنید. ‫چیزی برای دیدن نیست!
‫برو ته صف، بدبخت!
‫چشم‌ها رو به جلو! ‫دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫چشم‌ها رو به جلو! ‫دهن‌ها بسته!
‫ننشینید! ‫دراز نکشید!
‫بعدی.
‫روی هر صفحه ضربه بزن تا تأیید کنی ‫اطلاعات درسته.
‫اون مثلث یعنی چی؟
‫برات می‌خونمش، ‫سریع‌تره.
‫بن ریچاردز، ‫‏35 ساله، متأهل.
‫سوابق شغلی: ‫استخدام در سی-ژن،
‫اخراج به دلیل سرپیچی.
‫چرا روی پرونده‌م ‫یه مثلث قرمز هست؟
‫استخدام در نت-یوتیلیتی، ‫اخراج به دلیل...
‫هی، رفیق، ‫یه سوال پرسیدم.
‫...سرپیچی.
‫استخدام در دیفنس-نت، ‫تولدِ دختر.
‫اخراج به دلیل سرپیچی. ‫بچه طفلکی.
‫اگه یه بار دیگه اسم دخترم رو بیاری،
‫هنوز شیشه‌ای نساختن ‫که انقدر ضخیم باشه
‫که بتونه جلوی من رو بگیره ‫تا خفه‌ت نکنم.
‫آسانسور شش. بفرستش بالا.
‫آسانسور شش.
‫بعدی.
‫مستقیم برو
‫به سمت آسانسور تعیین شده.
‫مستقیم برو ‫به سمت آسانسور تعیین شده.
‫لطفاً در منطقه‌ی ‫تعیین شده بمانید.
‫سلام.
‫تعاونی 27 هستی، نه؟
‫آره.
‫بیست و نه، همسایه. ‫"لافلین".
‫بن.
‫بسیار خب، بن.
‫آسانسور شش.
‫اوه. ‫این ماییم. بجنب.
‫اگه می‌تونید من رو بگیرید، ‫عوضی‌ها. هووهوو! بیاید دیگه!
‫اگه جگرش رو داری، ‫پولش با ما!
‫من... ندارم.
‫درسته. آره.
‫من "تیم" هستم.
‫تیم. جانسکی.
‫جانسکی فامیلی‌مه ‫و تیم مخفف تیموتی‌ـه.
‫گرفتم.
‫می‌خواید همه‌مون اسم‌مون ‫و یه حقیقت جالب رو بگیم؟
‫بعداً می‌تونیم بگیم.
‫ها، ست کردیم. ‫بریم!
‫یالا!
‫ارزیابی از این طرف.
‫گرفتمت!
‫گرفتمت.
‫این زمان استراحته.
‫ارزیابی تا 60 ثانیه دیگه ‫ادامه پیدا می‌کنه.
‫ممنون.
‫مجبور نبودی ‫اونجا کمکم کنی.
‫کاری نکردم.
‫غلطه!
‫کمک بی کمک، بدبخت!
‫اطاعت.
‫هرگز.
‫- قهرمانی. ‫- بی‌فایده.
‫تکنولوژی.
‫سوءاستفاده.
‫- آزادی. ‫- نوچ.
‫- قدرت. ‫- بسوز.
‫- هرج و مرج. ‫- کِی؟
‫- عدالت. ‫- خنده‌داره.
‫خانواده.
‫همه چیز.
‫تصویر بعدی، چی می‌بینی؟
‫بامزه‌ترین توله‌سگ دنیا.
‫این یکی چی؟
‫آخی. گل مورد علاقه‌مه ‫که داره بغلم می‌کنه.
‫تصویر آخر. ‫در موردش بگو.
‫خرگوش‌های بی‌نهایتی که دارن میرن ‫توی گردبادِ تیغ‌دار
‫و خون می‌پاشن ‫به کلِ کهکشان.
‫امم، آقای ریچاردز،
‫شما طبق آمار ‫عصبانی‌ترین مردی هستید
‫که تا حالا برای برنامه‌های ما تست داده.
‫خب، این واقعاً ‫عصبانیم می‌کنه.
‫مستقیم برو ‫به مقصدِ بعدی.
‫ارزیابی نهایی.
‫اوه...
‫لباس‌هامون اینجاست.
‫واو.
‫شما باید لباس‌تون رو
‫با لباسِ سرهمیِ ‫تعیین شده عوض کنید.
‫- تو توی گروه "فرار" هستی. ‫- "بانکِ کتک"، ایول.
‫شما باید
‫لباسِ تعیین شده رو بپوشید ‫تا ادامه بدید.
‫هی، یه هدف ‫روی پشتت داری.
‫هی، ریچاردز!
‫می‌دونستم ‫خودمونیم، پسر.
‫می‌دونستم ‫که ماییم.
‫بی‌خیال. ‫پیش میاد دیگه، نه؟
‫جانسکی. ریچاردز. لافلین.
‫اوه. ماییم.
‫می‌گن شما می‌دوید ‫تا به روزهاتون زندگی ببخشید.
‫نه اینکه به زندگیتون روز اضافه کنید.
[سرنوشت]
‫من می‌گم جفتش ‫بدجوری راسته.
‫آخرین دویِ این فصل رو ‫از دست ندید.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫این الکیه، ولی...
‫آهای، فراری‌ها...
‫- ...نمی‌دونم. ‫- ...شما نمی‌تونید از سرنوشت فرار کنید.
‫- الان خیلی واقعی به نظر میاد. ‫- و نمی‌تونید پنهان بشید...
‫- نه، بچه‌ها؟ ‫- ...از تقدیر.
‫حسابی واقعیه.
‫تماشای این برنامه برای همه مناسب نیست.
‫و هر ثانیه داره ‫واقعی‌تر هم می‌شه، رفقا.
‫فعلاً.
‫خانم لافلین.
‫هی، دمت گرم ریچاردز.
‫بدون تو عمراً ‫می‌تونستم ردش کنم.
‫اسپاگتی دوست داری؟
‫یه چیز کوچولو ‫برات دزدیدم.
‫تا اینجا که خوب بوده.
‫نگران نباش، ‫ما سروصدا نمی‌کنیم... همسایه.
‫داریم سقوط می‌کنیم...
‫آقای ریچاردز؟
‫ویتا نان اِست پریکولوم.
‫انسان نباید از مرگ بترسد،
‫بلکه باید از هرگز زندگی نکردن بترسد.
‫"دن کیلیان".
‫بفرما. راحت باش. بشین.
‫می‌دونی، منتقدها می‌گن ‫"مرد فراری"
‫نشون‌دهنده‌ی بازگشت ‫به توحشِ
‫کولوسئومِ رومه.
‫من مخالفم.
‫من تو مسابقه مرد فراری ‫شرکت نمی‌کنم.
‫من از بحرانِ خانوادگی‌تون ‫خبر دارم.
‫و فکر می‌کنم محتویات ‫این پاکت کمک کنه.
‫اگه به توافق برسیم، ‫مال خودته.
‫اسمش رو بذار پاداشِ امضای قرارداد.
‫تو هر مسابقه دیگه‌ای شرکت می‌کنم.
‫بیشترین مبلغی که کسی تا حالا ‫تو بقیه مسابقه‌ها برده 1000 دلار جدیده.
‫و می‌دونم به نظر ‫مبلغِ خیلی زیادی میاد،
‫ولی واسه اینکه خانواده‌ت رو ‫برای همیشه از محله‌های فقیرنشین نجات بدی کافی نیست.
‫در حالی که توی مرد فراری، ‫فقط زنده موندن تو هفته اول
‫خانواده ریچاردز رو می‌بره جزوِ ‫یک درصدِ ثروتمندِ جهان.
‫خودت ببین. ‫صفحه 66.
‫[پایان روز پنجم: 35000 دلار جدید] ‫[پایان روز ششم: 45000 دلار جدید] ‫[پایان هفته‌ی اول: 65000 دلار جدید]
‫من نمی‌خوام ‫خودم رو به کشتن بدم.
‫آقای ریچاردز، ‫باهات روراستم.
‫من این رو به ‫همه شرکت‌کننده‌ها گفتم،
‫ولی این اولین باره که ‫واقعاً جدی‌ام.
‫تو چیزی که واسه بردن این بازی لازمه رو داری
‫بیننده‌های ما عطشِ شدیدی دارن که ببینن ‫یه فراری تا آخرش میره.
‫آدم‌هایی بودن که نزدیک شدن.
‫بیست و نُه روز ‫در فصل اول.
‫ولی یه آدمِ خاص می‌خواد
‫که بتونه سی روزِ کامل رو بره.
‫تو توی تست‌ها ‫فوق‌العاده بودی،
‫واسه همین سوابق شغلیت ‫رو بررسی کردم
‫و گفتم دستیارم ‫نکات مهمش رو برام بفرسته.
‫این هیجان‌انگیزترین ‫ویدیوی ده ثانیه‌ایه که امسال دیدم.
‫اون‌ها به خاطر ‫نابود کردن تجهیزات اخراجم کردن.
‫ولی دوباره سرپا شدی. ‫استخدام در دیفنس-نت. بهترین حقوق در مرکز شهر.
‫بهترین آشغال ‫بازم آشغاله.
‫پس چرا التماس می‌کردی ‫دوباره استخدامت کنن؟
‫بیا صادق باشیم.
‫تو یه بار زیادی ‫خودت رو واسه همکارهات به خطر انداختی
‫و سرت رو ‫به باد دادی.
‫خیلی جرأت می‌خواد، با توجه به اینکه نصف کشور فکر می‌کنن ‫اتحادیه‌ها باید غیرقانونی باشن.
‫خب، من مالِ اون نصفِ دیگه‌ام.
‫پس اون‌ها می‌تونن برن به درک.
‫دقیقاً به همین دلیله که ‫می‌تونی تو این بازی برنده بشی.
‫تو یه جنگجویی، ریچاردز.
‫شبکه، اسم تو رو تو تمام شرکت‌های زیرمجموعه‌ش ‫وارد لیست سیاه کرده
‫به جز این یکی.
‫تو به اندازه کافی جونت رو واسه بقیه ‫و خانواده‌هاشون به خطر انداختی.
‫حالا این کار رو واسه خودت و خانواده‌ت بکن.
‫پوتین‌هات رو بپوش.
‫مجبورشون کن تقاص پس بدن، با پول نقد.
‫توافق‌نامه رو امضا کن و ‫زندگیِ خانواده‌ت رو برای همیشه عوض کن.
‫کدوم پدری این رو نمی‌خواد؟
‫و اثر انگشتت. ‫فقط انگشتت رو بذار رو مربع.
‫به مرد فراری خوش اومدی.
‫هیجان‌انگیزه.
‫بفرما.
‫این بخشِ باحالشه.
‫من متأهلم.
‫فکر می‌کردم شما دو تا ‫جدا شدید،
‫با توجه به نوعِ شغلش.
‫اون توی رستوران ‫پیشخدمته.
‫زدم به خال. ‫عذر می‌خوام.
‫به افتخارشِ همکاریِ پرسودِ دوجانبه.
‫من مأمور "داگ" هستم، ‫رابطِ شما در "اتحاد خانواده".
‫اتحاد خانواده ‫سرویس امنیتیِ خصوصیِ ویژه‌ی شبکه‌ست.
‫توی قراردادتون ‫گنجونده شده.
‫فایده نداره کلی پول ببری ‫فقط واسه اینکه عزیزانت غارت و کشته بشن.
‫ما خانواده رو جابه‌جا می‌کنیم.
‫با اسم مستعار ثبت‌شون می‌کنیم.
‫این تنها چیزی‌ـه که ‫دیگه لازم نیست نگرانش باشی.
‫شما یه تماس دارید... ‫با همسر.
‫بهش بگو فردا صبح ‫اونجاییم.
‫صبر کن، نه، من باید ‫این‌ها رو امشب براش ببرم.
‫قول میدم، قبل از شروعِ برنامه ‫برمی‌گردم.
‫هیچ‌کس برنمی‌گرده.
‫من باید شما رو ببرم ‫توی یه آپارتمان خیلی شیک.
‫بی‌خیال رفیق. ‫من یه بچه‌ی مریض دارم.
‫من الان می‌برمش ‫و رسیدش رو برمی‌گردونم.
‫می‌شه اینم بهش بدید؟
‫سلام.
‫خوبی؟
‫کجایی؟
‫من تو ساختمون شبکه‌م. ‫حالم خوبه.
‫ببین، یه مردی به اسم داگ، ‫داره برات 500 تا نقد میاره.
‫ببرش بیمارستان "آپ‌تاون مرسی". ‫باشه؟
‫24 ساعته‌ست. ‫ببرش پیش یه دکترِ واقعی، هر چی لازم داره.
‫بن؟
‫چی کار کردی؟
‫من توی مرد فراری‌ام.
‫به من گوش کن.
‫قول میدم، ‫برمی‌گردم.
‫امم...
‫من باید برم حاضرش کنم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خداحافظ، بن.
‫حله؟
‫این‌ها کفش‌های جیلی هوبای منه؟
‫نمی‌دونم. هستن؟
‫بهت گفتم هیچوقت، هیچوقت ‫کفش‌های من رو نپوش. هیچوقت!
‫پاهات بوی موش مرده میده! ‫حالا باید بسوزونمشون.
‫- تو دیوونه‌ای. ‫- اینجا چه خبره؟
‫مامان، کفش‌های من رو دزدید.
‫چون الیزابت گذاشتشون ‫توی جا کفشیِ من.
‫کفش‌های لعنتیم رو دربیار.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- کفش‌هام رو دربیار.
‫[جوراب رو واسه خوش‌شانسی نگه دار]
‫سلام، آمریکا. ‫من رو می‌شناسید. من "بابی تی" هستم.
‫و اگه می‌خواید ‫تشنگیتون رو بکشید،
‫یه نوشیدنیِ ‫تگری بردارید.
‫نوشیدنی رسمیِ ‫مرد فراری.
‫وقتِ نمایشه.
‫بزن بریم.
‫مچ دست.
‫اینم مچ‌بندِ فرارِ شما.
‫قراره ازش واسه تایمر، یادآوری‌ها ‫و پاداش‌ها استفاده کنید.
‫اون پایین موفق باشی.
‫آماده‌اید ببینید ‫فراری‌ها گریه می‌کنن؟
‫و آماده‌اید ببینید...
‫فراری‌ها می‌میرن؟
‫عالی شده. ‫یک دقیقه تا شروع! چکِ نهایی!
‫یک دقیقه. بجنبید.
‫مراقب پشت سرتون باشید، ‫بچه‌ها!
‫راه رو باز کنید!
‫اون بیرون یه کار داری. ‫هر چی تو ذهنت هست بگو.
‫عصبانی، ‫خشن، یا شاکی هستی.
‫قبل از حرف زدن فکر نکن. ‫اون کارِ ترسوهاست.
‫قاطی کن، فحش بده، هر جوری که دلت می‌خواد ‫جلوی جمعیت خودنمایی کن.
‫واسه تلویزیون مجانی خوبه.
‫بابی تی!
‫دانیل، عوضی.
‫چند بار باید بهت بگم،
‫توی پیش‌غذای من ‫ماهی تن نذار؟
‫وقتی شبِ اجرا ‫مسمومیت جیوه بگیرم،
‫دیگه واسه‌ت خنده‌دار نیست، دن.
‫همینه؟
‫- ستاره‌مون اینه؟ ‫- آره.
‫می‌دونم عجیبه من رو ‫از نزدیک می‌بینی.
‫ولی عادت می‌کنی.
‫منم مثل تو از گوشت و خونم.
‫فقط مثل همه‌ی مایه‌دارها ‫رباتم کارهام رو برام می‌کنه
‫شوخیِ کلاسیکِ بابی.
‫جلوی جمعیت کارهای بی‌ادبانه نکن. ‫بازخوردِ خوبی نداره.
‫عالی شده.
‫بیست ثانیه، بچه‌ها!
‫من تمام شب ‫همچین انرژی‌ای می‌خوام، همگی!
‫همینه!
‫کولوسئومِ جدید.
‫بابی تی! بابی تی!
‫تیتراژ رو پخش کن. ‫پنج، چهار، سه...
‫آمریکا،
‫بزرگترین کشور ‫در کلِ جهانِ لعنتی.
‫ما سخت کار می‌کنیم. و بعد از ‫یه روزِ طولانیِ سگ‌دو زدن
‫حق داریم لم بدیم ‫و حال کنیم.
‫ولی بعضی‌ها نمی‌خوان ‫واسه این امتیاز کار کنن.
‫دزدها. کلاهبردارها. ‫مفت‌خورها.
‫و چرا کار کنن ‫وقتی می‌تونن از شما بدزدن؟
‫خوش اومدید به بازی‌ای ‫که توش به سه تا از این گردن‌کلفت‌ها
‫هر چقدر آزادی بخوان می‌دیم.
‫اطلاعات زیستی پاک شد.
‫بدون اسکنر، بدون ردیاب.
‫برای 30 روز، ‫تنها چیزی که بین
‫این مردها و میلیون‌ها دلار پول ایستاده ‫شمایید.
‫ضبط کنید. گزارش بدید. پاداش بگیرید.
‫با بیش از 10 میلیون ‫دلارِ جدید جایزه،
‫بهترین تماشاچیانِ دنیا ‫همچنان...
‫بی‌رقیب باقی می‌مونن!
‫این شما و این... مرد فراری!
‫بابی تی! بابی تی! ‫بزن بریم!
‫خشمِ شما از بی‌عدالتیِ ‫دنیا مانعِ رسیدنِ شما
‫به پتانسیل کاملتون شده، ‫ولی حالا چی؟
‫اون خشم ابرقهرمانِ شماست. ‫بپذیریدش!
‫اولین فراری ما ‫از همین‌جا، از شهر تعاونی میاد.
‫بن ریچاردز.
‫یه مردِ 35 ساله‌ی سالم ‫که فکر می‌کنه کسرِ شأنشه واسه نون درآوردن کار کنه.
‫- بندازش بیرون! ‫- مرده‌شورت رو ببرن، بن!
‫آخرین شغل آقای ریچاردز ‫یه موقعیتِ تمام‌وقت در دیفنس-نت بود
‫تا وقتی که اسرار نظامی رو
‫برای یه اتحادیه‌ی ‌کمونیستی فاش کرد ‫که حتی عضوش هم نیست!
‫مزخرفه! ‫همه‌ش دروغه!
‫بی‌خیال، این نمایشه، بچه. ‫آروم باش.
‫همینطوره!
‫اون دستی رو گاز گرفت که بهش غذا می‌داد ‫چون سگ‌ها همین کار رو می‌کنن.
‫اون صورت رو به خاطر بسپارید.
‫شما برنده ‫3000 دلار جدید می‌شید...
‫...برای یه گزارشِ تأیید شده
‫و 10,000 تا ‫اگه منجر به کشتن بشه.
‫ما جایزه‌ها رو دو برابر کردیم ‫واسه آخرین دورِ این فصل.
‫چون وقتی ریسک بالا میره...
‫اوضاع بی‌ریخت می‌شه!
‫و ریسک حسابی بالاست!
‫چون هزارتایی‌هایی که اون می‌بره ‫می‌رسه به همسرش، شیلا...
‫...یه ساحره‌ی شب‌گرد که فقط
‫بزرگترین انعام‌ها رو ‫تو رستورانِ لیبرتین می‌گیره.
‫- الکیه! دروغه، آشغالِ عوضی! ‫- اگه کنایه‌م رو می‌گیرید.
‫می‌کشمت.
‫حالا که ریچاردز ولش کرده، ‫وظیفه‌ی اونه
‫که فرزندِ ازدواج غمبارشون رو بزرگ کنه.
‫ولی اون چیه؟
‫فکر کنم وقتشه برای...
‫آخرین کلماتِ معروف!
‫- خب، آقای ریچاردز. ‫- بگو، ریچاردز!
‫یالا، ‫می‌تونیم بشنویم؟
‫آخرین کلمات معروفی داری؟
‫آره.
‫برو به جهنم، دن!
‫فکر می‌کنی چقدر دووم بیاری؟
‫اونقدری که این ساختمون و همه آدم‌های توش رو ‫به آتیش بکشم!
‫چقدر باید حقیر باشید ‫که اون بیرون بشینید؟
‫عوضی‌ها!
‫وای! ‫نگه‌ش دار واسه مسابقه!
‫لعنتی!
‫شرکت‌کننده بعدی ما...
‫چشمِ من تو استعدادیابی ‫بی‌رقیبه.
‫شما، آقای ریچاردز، ‫همون چیزی هستید که قبلاً
‫بهش می‌گفتن ‫تغییر دهنده‌ی بازی.
‫حالا گوش کن. ‫نباید این رو بگم،
‫ولی وقتی مسابقه شروع شد،
‫با هم‌نوع‌های خودت قاطی شو. ‫بیشتر دووم میاری.
‫و همچنین، ‫اگه توی قراردادت ندیدی،
‫هر مزدوری که بکشی ‫برات 10 هزارتا پاداش داره.
‫و واسه هر شکارچی ‫صد هزارتاست.
‫هنوز نمی‌دونم چطوری،
‫ولی یه روزی بدبختت می‌کنم.
‫اینه اون روحیه‌ای که می‌خوایم.
‫قوانینِ مسابقه!
‫قانون اول:
‫پولِ فرار.
‫فراری‌ها یه پیش‌پرداختِ ‫1000 دلارِ جدید می‌گیرن
‫و 12 ساعت آوانس برای فرار.
‫شکارچی‌ها شکار نمی‌کنن تا وقتی که ‫اپلیکیشنِ ضبط و گزارش
‫فردا صبح فعال بشه!
‫قانون دوم:
‫دوربینِ فرار.
‫شما باید روزی ده دقیقه
‫جلوی دوربین فیلم بگیرید.
‫این پاکت‌ها ‫قابل ردیابی نیستن.
‫قبل از نیمه‌شب بندازیدشون توی ‫صندوق پستیِ پهپادِ شبکه
‫- وگرنه رد صلاحیت می‌شید... ‫- ممنون.
‫...از بردهای بیشتر، ‫ولی همچنان تا 30 روز شکار می‌شید.
‫مفت نمیرید. ‫نوارهاتون رو بفرستید!
‫قانون سوم:
‫دور شو، پولدار شو.
‫تا نیمه‌شبِ فردا دووم بیار ‫و 5000 دلارِ جدید برنده شو.
‫جوایز روزانه ‫1000 تا اضافه می‌شه
‫و در پایانِ هر هفته ‫دو برابر می‌شه.
‫جایزه بزرگ ‫برای زنده موندن تا روز 30 ام الان هست:
‫یک میلیارد دلارِ جدید!
‫ولی، قبل از اینکه بتونن اون رو ببرن،
‫باید از سدِ کی رد بشن؟
‫شکارچی‌ها!
‫خانم‌ها و آقایان،
‫آشنا بشید با... شکارچی‌ها!
‫پنج مرد که برای ‫آزادیِ واقعی می‌جنگن.
‫در پوشش‌های عمیق ‫جایی که اصلاً انتظارشون رو ندارید.
‫در واقع، ممکنه همین الان ‫بینِ شما باشن!
‫و رهبرشون،
‫روحی که کابوسِ هر فراری‌ایه،
‫رئیس "مک‌کان"!
‫پیدا کنید و نابود کنید، آقایون.
‫نگاه‌شون کنید!
‫یه نگاه آخر بندازید ‫به این اراذل.
‫به لباس‌های مبدلِ معمولی
‫که این قماش استفاده می‌کنن ‫تا از عدالت فرار کنن دقت کنید.
‫تنها چند لحظه دیگه، ‫اون‌ها بین شما راه میرن
‫آزادن هر کاری دلشون می‌خواد بکنن ‫تا وقتی که ما جلوشون رو بگیریم... با هم!
‫بذارید فرار کنن! ‫بذارید فرار کنن!
‫بذارید فرار کنن! بذارید فرار کنن!
‫بکشیدش!
‫بذارید فرار کنن! ‫بذارید فرار کنن!
‫به‌جای خود!
‫حاضر!
‫حرکت!
‫[برو]
‫[زمان باقی مانده تا شروع فرار:]
‫تقاطع سیزدهم و اوباما.
‫اووه! هی، مرد فراری!
‫چی؟
‫من... من داشتم تو رو توی... ‫توی تلویزیون می‌دیدم!
‫سیزدهم و اوباما.
‫باشه.
‫[رانندگی خودکار]
‫آره.
‫چه خبر، رفیق؟
‫- باهام یه عکس بگیر ‫- نه، لازم نیست
‫منظورت چیه، ‫"نه، لازم نیست"؟
‫باید خوش‌اخلاق باشی، رفیق، ‫تا مردم گزارشت رو ندن. باشه؟
‫چون مردم این کار رو می‌کنن. ‫ولی نه من، رفیق. من آدمِ خوبی‌ام.
‫نه، می‌دونی چیه، ‫راست می‌گی.
‫باید بزنیم کنار، ‫یکی دیگه رو سوار کنیم.
‫اون می‌تونه عکس بگیره.
‫آره! عجب فکرِ توپی، رفیق!
‫آره!
‫از طرز فکرت خوشم میاد، رفیق.
‫هی! کجا داری میری، رفیق؟
‫آره، بهتره فرار کنی!
‫امیدوارم بسوزوننت!
‫تو یه جنازه‌ای، رفیق!
‫تو مُردی!
‫هی، مالی، در رو باز کن!
‫آهای؟
‫مالی؟
‫- هی، مالی. ‫- چیه؟
‫من رو از دریچه ندیدی؟
‫از دو تا بلوک اون‌ورتر با مادون قرمز دیدمت. ‫چی می‌خوای؟
‫ببین، من...
‫دو تا کارت شناسایی و یه اسلحه می‌خوام.
‫بی‌خیال شو. ‫من تو کار اسلحه نیستم.
‫برو پیش "میکی" توی خیابون سوم.
‫چه مرگت شده تو، پسر؟
‫مرد فراری؟ ‫پیش خودت چی فکر کردی؟
‫فکر می‌کردم ‫باهوشی.
‫ببین، چاره‌ای نداشتم. ‫کتی مریض بود.
‫می‌دونی با اومدن به اینجا ‫چقدر من رو تو خطر انداختی؟
‫اگه می‌خوای ‫خودت رو بکشی، باشه.
‫ولی پای من رو ‫وسط نکش، باشه؟
‫فهمیدی؟
‫لعنت بهت، بن.
‫کارت شناسایی‌ها می‌شه صد تا.
‫سی تا هم واسه هر کدوم از ‫لباس‌ها و لوازم جانبی.
‫یه کشیش دارم، ‫یه سربازِ کهنه‌کار دارم،
‫یه مدیر اجرایی دارم.
‫و چون سفارشت فوریه ‫می‌شه دویست تا جدید، روی هم.
‫باشه.
‫برو تو بخشِ بقا قایم شو.
‫راهروی پنجه.
‫- من کوره زباله‌سوز رو قفل می‌کنم. ‫- من قبلاً قفلش کردم.
‫اشکالی نداره که چکش کنم؟
‫هی، کجا داری میری؟
‫خیلی‌خب، قهرمان‌ها، ‫بیاید بگیریدش!
‫بهش گوش کنید! ‫اگه ولش کنه، همه‌مون می‌میریم.
‫از این‌ها زیاد می‌فروشی؟
‫نمی‌تونم انبار رو پر نگه دارم. ‫زود تموم می‌شه.
‫اون تلویزیون‌ها که تو رو تماشا نمی‌کنن.
‫بجنب.
‫این جواب میده؟
‫قطعاً.
‫وایسا اینجا.
‫خب، آماده‌ای؟
‫یک، دو، سه.
‫بسیار خب.
‫بیا اون لنزها رو امتحان کنیم.
‫خوبه.
‫می‌تونی چیزی رو ‫توی اون قفسه بخونی؟
‫حله.
‫"بی‌اف‌ای-20."
‫یا خدا! ‫از کجا "بلک آیریش" گیر آوردی؟
‫اون فروشی نیست.
‫آره، انگار من همچین کوفتی رو ‫می‌ذارم تو جیبم.
‫فقط چند گرمش لازم بود تا توده‌های چربی ‫توی فاضلاب‌های بالاشهر رو منفجر کنه.
‫بی‌اف‌ای. انفجارِ بزرگِ لعنتی.
‫خب نقشه‌ت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫با هم‌نوع‌های خودم قاطی بشم؟
‫هم‌نوع‌های خودت توی یه چشم به هم زدن ‫می‌فروشنت.
‫من اگه بودم شلوغ‌ترین جایی که می‌شد رو پیدا می‌کردم
‫و توی جمعیت گم می‌شدم. ‫این نصیحتِ منه.
‫خب...
‫می‌تونی از همون راهی که اومدی بری.
‫مالی...
‫مجبور بودم.
‫نه، نبودی.
‫می‌خواستم ‫بیارمت اینجا...
‫...یه جورایی به عنوان شریک.
‫باید دیروز به ‫شیلا می‌گفتم،
‫ولی می‌خواستم ‫خودم بهت بگم.
‫هی، ‫دیگه واسه این حرف‌ها دیره.
‫خب...
‫خدا پشت و پناهت.
‫روی پرده‌ی بزرگ می‌بینمت.
‫[بن ریچاردز] ‫[ضبط و گزارش کنید]
‫نیویورک، یه طرفه.
‫لطفاً کارت شناسایی و پول نقد رو ‫بذارید توی سینی، آقا.
‫سفر بی‌خطر، ‫آقای اسپرینگر.
‫ممنون.
‫[زمان باقی مانده تا شروع فرار:]
‫[شکار شروع می‌شود]
‫آقا.
‫هی، آقا.
‫صورت‌تون.
‫فراموش کن دیدیش!
‫اگه چیزی بگی، انقدر سریع می‌کشمت ‫که مامانت حتی بیدار هم نشه.
‫ولی سیبیل‌تون.
‫لعنتی.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫خوراکی‌هام رو می‌خوای؟
‫هم‌اکنون واردِ ایستگاه پِنِ نیویورک می‌شویم.
‫این آخرین ایستگاه ‫برای این قطار است.
‫به هتل ‫برانت خوش آمدید، آقای اسپرینگر.
‫سیبیل‌تون رو تراشیدید.
‫توی قطار کنده شد.
‫متنفرم وقتی اینجوری می‌شه.
‫همه چی مرتبه، آقای اسپرینگر؟
‫آره، آره. فقط...
‫...شب‌بخیر. روز.
‫می‌دونی چیه، روز و شبت بخیر.
‫قوانین می‌گن من باید ‫روزی ده دقیقه جلو دوربین باشم.
‫نگفتن ‫کدوم قسمت، پس...
‫حدس می‌زنم می‌تونید چرت زدنم رو تماشا کنید
‫...و او به پروردگار گفت،
‫"تمام این چیزها را ‫به تو خواهم داد...
‫اگر سجده کنی ‫و مرا بپرستی..."
‫متشکرم.
‫که تو باید پروردگارت را،
‫خدایت را بپرستی، و تنها به او ‫خدمت کنی.
‫آنچه در ‫"آمریکایی‌ها" گذشت...
‫- عاشقتم. ‫- عاشقتم.
‫نگرانش نباش.
‫فقط از این متنفرم که...
‫باید قبل از اینکه اینطوری بشه ‫به اینجاش فکر می‌کردی.
‫مامان!
‫[‏5000 دلار جدید پاداش گرفتی]
‫[روز دوم] ‫[برو!]
‫یکی رفت. ‫بیست و نه تا مونده.
‫گورت رو گم کن!
‫جان اسپرینگر!
‫[در حال جستجو] ‫[جان اسپرینگر]
‫[مورد مطابق] ‫[بن ریچاردز]
‫[هتل برنت]
‫اجازه‌ی شلیک.
‫خبر فوری! بزن بریم!
‫شکارچی‌های ما سخت مشغول کارن ‫نزدیکِ یه فروشگاه نت‌مارت در شهر تعاونی
‫جایی که آقای جانسکی داره با فروشنده‌ای حرف می‌زنه ‫که همین الان گزارشش رو داد.
‫بیاید ببینیم ‫آیا اون با مرگ هم حرف می‌زنه یا نه.
‫مرد فراری رو می‌بینی؟
‫فکر کنم.
‫شنیدم یه پسره هست اونجا ‫که یه جورایی شبیه منه
‫و خیلی جذابه ‫یا یه همچین چیزی، نمی‌دونم... نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونم ‫- من یکم دیگه برمی‌گردم
‫و دوباره سعی می‌کنم ‫ازت بخوام باهام بیای بیرون.
‫- خدای من، تیم. ‫- چی؟
‫و اینم جانسکی!
‫که داره با ساندویچِ صبحونه‌ش ‫میاد بیرون.
‫چراغ سبز روی جانسکی.
‫آیا این آخرین وعده غذاییش خواهد بود؟
‫یالا.
‫فیتیله روشن شده.
‫فقط مسئله زمانه.
‫برو بیرون از اونجا، رفیق.
‫بهتره بخوری، تیم.
‫از اون لقمه‌های آخر لذت ببر ‫قبل از اینکه مراسم آخرت باشه.
‫برو، برو. داری راه میری. ‫این مرد فراریِ لعنتیه.
‫- برو بریم ‫- ای بابا!
‫بنگ!
‫خدایا!
‫و جانسکی ‫از خط پایان رد می‌شه.
‫این یکی رفت ‫و دو تا موند!
‫امشب ساعت 8:00 تماشا کنید ‫تا ببینید جنی لافلین...
‫و بن ریچاردز ‫هنوز در حال فرارن یا نه.
‫چقدر وقت براشون مونده؟ ‫ببینید و متوجه بشید.
‫سلام. می‌خوام اقامتم رو ‫برای سه روز تمدید کنم.
‫با کمال میل براتون ترتیبش رو میدم، آقای ‫اسپرینگر.
‫توی همون اتاق ‫اگه ممکنه.
‫- البته. بذارید ببینم چیکار می‌تونم بکنم ‫- ممنون
‫شانس آوردید.
‫ظاهراً می‌تونم توی همون اتاق ‫نگهتون دارم، آقای اسپرینگر.
‫عالیه.
‫ماشین براتون بگیرم ‫امروز صبح؟
‫[روز دوم]
‫می‌دونید چیه؟ ‫فکر کنم پیاده برم.
‫توجه کنید، مسافران،
‫این آخرین ایستگاه ماست، ‫بوستون.
‫لطفاً وسایل شخصی خود را ‫قبل از ترک قطار چک کنید.
‫ممنون ‫که با نت‌باس سفر کردید.
‫هی، داداش، ‫باید از تو خیابون برم بیرون.
‫آره؟
‫دنبال یه جا می‌گردم ‫که یه ماه بتمرگم توش.
‫خارج از شبکه، ‫اگه می‌دونی چی می‌گم.
‫جدی؟
‫یه صدتای جدید واسه اتاقت میدم
‫و یه صدتای دیگه ‫واسه کاپشنت.
‫دویست تا ‫واسه این کاپشنِ داغون
‫و اون اتاقِ داغون؟
‫رفیق، تو باید ‫بری "جامائیکا پلین"،
‫- داروهای اعصابت رو بگیری. ‫- دست بردار.
‫اون کوفتی رو بذار کنار.
‫چیه، می‌خوای ‫به کشتن‌مون بدی؟
‫بذار صورتت رو ببینم.
‫کجا خدمت کردی؟
‫آلاسکا. ترکش خوردم.
‫تو جنگ رو ندیدی.
‫ولی فکر کنم اگه بابتش بهم پول بدی ‫دزدیِ افتخار محسوب نمی‌شه.
‫ممنون.
‫خواهش.
‫هی! با توأم!
‫دارم با تو حرف می‌زنم!
‫برگرد اینجا، ‫عوضیِ کوچولو!
‫به من گوش کن. ‫دور و برِ جنس‌های من نپلک.
‫یه بار دیگه تو اون زیرزمین ‫مچت رو بگیرم،
‫لهت می‌کنم.
‫و میدم داداش بزرگم ‫حسابی از خجالتت دربیاد!
‫جوری می‌زندت ‫که نفهمی از کجا خوردی!
‫بزن به چاک!
‫آره، به همین خیال باش.
‫[خراب است] ‫[از پله‌ها استفاده کنید]
‫احمق.
‫طبقه دو.
[کارت عضویتِ ج.رابرتز]
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم باید ‫یکی دیگه از این نوارها پر کنم.
‫من همیشه آدمی بودم ‫که طبق قوانین عمل می‌کردم.
‫اولین نفر میومدم سر کار، ‫آخرین نفر می‌رفتم.
‫خوبه.
‫واضح که، کار خاصی برام نکرده.
‫منظورم اینه که، ‫من تو برنامه‌ی قتلم.
‫ولی می‌خوای چی کار کنی؟ ‫با کل دنیا دربیوفتی؟
‫ایول.
‫پس من اینجام، یه مرد گنده که داره واسه پول ‫قایم‌موشک بازی می‌کنه.
‫لطفاً نه.
‫ممنون.
‫فکر کنم فقط ‫آفتابی نشم، خونسرد باشم.
‫سعی کنم کم نیارم.
‫فاسد.
‫شیطانی. مرحوم.
‫فراری‌های باقی‌مونده ‫چه خرابی‌ای به بار میارن؟
‫ببینید تا متوجه بشید.
‫برنامه بعدی، غنی و جسور،
‫برنامه‌ی "آمریکایی‌ها"ست.
‫"هی، جیم."
‫"نظرت راجع به ‫این نوشابه‌ی انرژی‌زا چیه؟"
‫"خیلی دوستش دارم. عاشقشم."
‫"تو چطور، بیل؟"
‫"تقریباً نوشیدنی مورد علاقه‌مه، جیم."
‫"خب، بچه‌ها، اشکالی نداره اگه ‫یه سوال شخصی بپرسم؟"
‫"چرا همه‌مون ‫یه صدا داریم؟"
‫[نوارت رو پست کن]
‫آروم باش، بن.
‫واسه بعداً.
‫من کی‌ام؟
‫از دیدنت خوشحالم، فرانک.
‫من سگم!
‫موش‌ها!
‫اون!
‫من درخواست عذرخواهی دارم!
‫بی‌خیال شو، ‫فرانک.
‫حداقل یکی رو داری ‫که باهاش حرف بزنی.
‫لعنتی، پسر.
‫نمی‌تونی قایم بشی!
‫فکر کردی ‫من نمی‌بینمت!
‫پیدات می‌کنم!
‫کلید، خنگ.
‫خونه‌ت رو ‫به آتیش می‌کشم
‫و هر کی توشه!
‫آدمِ عجیبی هستی، ‫فرانک.
‫ما "آمریکایی‌ها" رو قطع می‌کنیم
‫برای یه خبر فوری از ‫مرد فراری.
‫طرفداران فرار،
‫ما ردِ یک فرار‌ی ناشناس رو زدیم
‫در یک مکان نامشخص ‫در یک شهر نامشخص.
‫تنش انقدر بالاست،
‫که می‌تونید با چاقوی سرنوشتِ مک‌کان ‫ببُریدش.
‫شکارچی‌ها ‫هم‌اکنون دارن می‌رسن
‫به اون مکان.
‫دستورات صادر شده.
‫اون‌ها دارن وارد ‫محوطه می‌شن.
‫رئیس مک‌کان ‫داره هدایت‌شون می‌کنه
‫که تو ساختمون پخش بشن.
‫برو تو اتاقِ کوفتیت... ‫همین الان!
‫دوربین‌های کاوشگر مستقر شدن ‫و منتظر سیگنال هستن
‫که نشون میده شکارچی‌ها ‫شکارشون رو پیدا کردن.
‫من طبقه‌ی سه هستم.
‫هیچ راه فراری ‫برای این فراری نیست.
‫ولی هیچوقت یه موشِ گیر افتاده ‫رو دست کم نگیرید.
‫لعنتی!
‫باید ساک رو بردارم.
‫همین الان بهم خبر دادن
‫شکارچی‌ها معتقدن ‫اتاقی رو پیدا کردن
‫که این فراری توش قایم شده.
‫تعلیق بالاست، ‫طرفداران فرار.
‫دیدمش! بن ریچاردز رو دیدم! ‫داره میره پایین!
‫آیا این فراری اصلاً ‫شانسی برای فرار خواهد داشت؟
‫فیتیله روشن شده. ‫فقط مسئله زمانه.
‫لعنتی.
‫شکارچی‌های ما
‫دارن موقعیت دقیق فراری رو ‫پیدا می‌کنن.
‫تأیید موقعیت.
‫الان می‌تونم براتون فاش کنم ‫که فراری بن ریچاردزه.
‫می‌دونستم.
‫آقای ریچاردز خوب حرف می‌زد.
‫داریم می‌فهمیم که آیا...
‫...خوب هم عمل می‌کنه یا نه.
‫یه کاوشگر می‌خوام تو طبقه‌ی سه.
‫شکارچی‌ها ‫آدمشون رو پیدا کردن.
‫اوضاع داره اوج می‌گیره. ‫بازی داره گرم می‌شه.
‫جایی برای فرار نیست، ‫جایی برای قایم شدن نیست.
‫فراری گیر افتاده ‫داخلِ ساختمان.
‫ولی این چیه؟
‫مک‌کان علامت داده.
‫دوربین‌های کاوشگر ‫وارد ساختمان شدن.
‫هر لحظه ممکنه.
‫واسه همینه که ما بازی می‌کنیم، ‫طرفداران فرار.
‫لحظه‌ی حقیقت ‫وقتی این حیوون‌ها
‫می‌فهمن ما توی جامعه‌ای ‫با قوانین زندگی می‌کنیم،
‫جامعه‌ای که اعمال ‫درش عواقب دارن.
‫و اونجان، ‫شکارچی‌ها،
‫مستقر شدن ‫بیرونِ اتاقِ ریچاردز.
‫داریم می‌ریم تو.
‫بزن بریم.
‫برو!
‫شلیک نکنید!
‫چرا؟
‫جایی نمیره.
‫آفرین.
‫هی، رفیق. ‫توی تلویزیونی.
‫شکارچی‌ها دارن مسابقه میدن ‫تا جلوی شکارشون رو بگیرن.
‫بهتره فرار کنی، آقای ریچاردز.
‫واسه همینه که تماشا می‌کنیم، ‫طرفداران فرار.
‫طبقه‌ی دوئه. برو، برو!
‫ازم فیلم نگیرید!
‫داریم می‌ریم پایین.
‫گرفتیمش.
‫داره میره سمت لابی.
‫شما به لابی رسیدید.
‫ریچاردز،
‫کارت تمومه.
‫نارنجک دارم!
‫تقدیم به خودت.
‫بگید مأمورهای سیاهپوش ‫بریزن تو زیرزمین.
‫یه کاوشگرِ پشتیبان آماده کنید.
‫تیم تاکتیکیِ ان‌سی‌جی رو می‌خوام ‫پایینِ پله‌ها آماده باشن.
‫برو! برو!
‫دو تا نگهبان بذارید ‫توی آسانسور لابی.
‫همه شکارچی‌ها جمع بشن ‫در نقطه یک و آماده حمله باشن.
‫شنیدید چی گفت! ‫تک-وان دنبالم بیاید!
‫بریم، بریم، بریم!
‫دژکوبِ خودکار رو بیارید پایین!
‫پله‌ها امنه.
‫- لعنتی. ‫- تک-وان آماده‌ست.
‫- آماده ورود. ‫- عملیات شروع شد.
‫- دژکوب فعاله! ‫- بزن!
‫باز نشد! باز نشد!
‫- دوباره بزن. ‫- لعنتی.
‫تفنگ داره!
‫آتش!
‫- خشاب عوض کن! خشاب عوض کن! ‫- دارم عوض می‌کنم!
‫برید بیرون! ‫اینجا الانه که منفجر بشه!
‫من هنوز زنده‌م، ‫آشغال‌خورها!
‫فاجعه رخ داده، انفجار
‫در وای‌وی‌ای در فن‌وی ‫جانِ...
‫هشت نفر از ‫نگهبانانِ جامعه‌ی شبکه رو گرفت.
‫"بلیندا بریو" به صورت زنده ‫از صحنه گزارش میده...
‫...از انفجاری قدرتمند
‫که اوایل امشب بوستون رو ‫لرزوند.
‫هنوز تأیید نشده ‫که آیا...
‫جسد ریچاردز...
‫...پیدا شده یا نه. ‫تا جایی که می‌دونیم،
‫فراری ‫هنوز فراریه.
‫یه خبرِ فوریِ هیجان‌انگیز ‫از مرد فراری
‫که مرگبار شد...
‫هی، بیا بیرون.
‫می‌دونم اینجایی.
‫- بیا اینجا، موشِ کوچولو! ‫- ولم کن!
‫- تو بودی که گزارشم رو دادی؟ ‫- من نبودم!
‫- من آدم‌فروش نیستم! ‫- آره؟
‫ولم کن! می‌گم داداش بزرگم ‫بیاد حالت رو بگیره.
‫فکر می‌کنی داداش بزرگت می‌تونه من رو بزنه ‫بعد از چیزهایی که همین الان از سر گذروندم؟
‫اون قرار نیست کتکت بزنه، ‫قراره نجاتت بده!
‫کمک لازم داری!
‫مظنون فراری است. ‫حکومت نظامی اجرا می‌شود.
‫باید از خیابون‌ها ‫بریم بیرون، رفیق.
‫نوچه‌ها و پهپادها ‫همه جا ریختن.
‫همه ‫دنبال تو هستن.
‫حکومت نظامی اجرا می‌شود.
‫هی. هی، ببین، همین‌جا بمون. ‫الان برمی‌گردم.
‫هوات رو دارم، ریچاردز.
‫شکارش کنید! ‫شکارش کنید!
‫ممنون.
‫شکارش کنید!
[جایزه‌ی قلچماق‌های مُرده] [هشتاد هزار دلار جدید]
[روز پنجم] [!برو]
‫- در خانه بمانید. ‫- اینجاست.
‫در خانه بمانید.
‫- نه بابا. ‫- گفتم بهت.
‫بن ریچاردز؟
‫هیچ فراری‌ای تا حالا ‫از پخش زنده جون سالم به در نبرده. آخه چطور...
‫در خانه بمانید!
‫برو تو، برو تو، برو تو!
‫من می‌تونم بهتون پول بدم.
‫فقط امشب من رو ‫از تو خیابون جمع کنید.
‫- عمراً. ‫- پنج دلارِ جدید.
‫- پسر! ‫- ما داروی خیابونی لازم داریم.
‫خواهرمون سرطان داره، ‫خیلی ناجوره.
‫می‌کنمش ده تا.
‫- براش جنسِ خوب بگیرید. ‫- لعنتی.
‫عجب قیمتی روی سرته.
‫چقدر تند می‌تونی بدوی، ‫ریچاردز؟
‫هر روز تندتر.
‫حجمِ خرابی اینجا ‫واقعاً شوکه‌کننده‌ست.
‫نیروهای ان‌سی‌جی در حالت آماده‌باش تاکتیکی هستن
‫و واحدها از مناطقِ مجاور سرازیر شدن،
‫و دنبال عدالت ‫برای برادرانِ کشته شده‌شون هستن.
‫جوخه‌ی خنثی‌سازی بمبِ ان‌سی‌جی ‫در صحنه‌ست
‫و داره بین آوارها ‫دنبالِ مدرک می‌گرده.
‫گزارش‌های اولیه ‫نشون میده ریچاردز
‫بمب رو توی زیرزمین ‫منفجر کرده.
‫جسدش هنوز پیدا نشده. ‫اما همونطور که یه متخصص
‫به صورت محرمانه بهم گفت...
‫عزیزم. وقتشه.
‫نمی‌فهمم. ‫تو می‌تونستی تا نوه و نتیجه‌ت رو تأمین کنی...
‫با یه گزارش ساده.
‫فکر می‌کنی شبکه ترجیح میده به ما ‫پول پاداش بده
‫یا یه داستان چرت و پرت بسازه ‫و دستگیرمون کنه؟
‫اگه بهت اونقدری بدم ‫که بتونی واسه خواهرت داروی واقعی بگیری چی؟
‫مثلاً 500 تا جدید.
‫من می‌تونم از بوستون خارجت کنم،
‫- ولی نه واسه پول. ‫- داداش.
‫این یارو هیچ جا نمیره.
‫نوچه‌ها محله رو محاصره کردن. ‫واقعیت اینه.
‫بس کن.
‫فقط یه نیشگونِ کوچولو ‫و بعدش همه چی درست می‌شه.
‫آیا ریچاردز زنده‌ست؟
‫فردا شب ساعت 8 بفهمید ‫در مرد فراری...
‫می‌دونی، ‫به نظر آدم باهوشی میای.
‫چی باعث شد تو مسابقه ثبت‌نام کنی ‫که بشی یه چرخ‌دنده
‫توی ماشین تبلیغاتی‌شون؟
‫فقط سعی دارم ‫از خانواده‌م مراقبت کنم.
‫درست مثل تو و خواهرت.
‫جون.
‫وقتی بچه‌م مریض بود،
‫واسه زنم اونقدری فرستادم ‫که بتونه خوبش کنه.
‫حالا دارم سعی می‌کنم ‫اونقدری ببرم که بتونم از اینجا ببرمشون.
‫فقط دو سالشه. ‫پس اگه کارم رو درست انجام بدم،
‫دیگه حتی "محله‌ی فقیرنشین" رو یادش نمیاد.
‫باشه، ریچاردز.
‫من می‌تونم از اون محاصره ‫ردت کنم.
‫ولی دو روز وقت می‌خوام ‫تا ردیفش کنم، پس فعلاً همین‌جا قایم شو.
‫می‌دونی، اگه هوشمندانه بازی کنی ‫می‌تونی سی روزِ کامل رو بری.
‫و چی باعث شده تو ‫همچین متخصصی بشی؟
‫تماشا کن و بفهم.
‫به "منبر" خوش اومدید.
‫پشت صحنه‌ی ‫بزرگترین شوی تلویزیونیِ مجانی
‫در تمام دوران‌ها چه می‌گذرد؟
‫به "رسول" خوش اومدید، ‫قسمت 30.
‫"قوانینِ واقعیِ ‫مرد فراری."
‫اگه حال کردی، ‫کپی کن و پخش کن.
‫شبکه برای هر دوره ‫سه نوع فراری داره.
‫یا خدا.
‫نوع اول: آدمِ ناامید.
‫آدمِ ناامید نفرین شده ‫با یه سوءتفاهم مرگبار
‫- از طبیعتِ انسان. ‫- از غذات لذت...
‫- تیم؟ ‫- آره.
‫معمولاً کمتر از 48 ساعت ‫دووم میاره.
‫بیا و من رو بگیر.
‫شام حاضره، رفیق.
‫آخ... لعنتی.
‫بنگ! کارش تمومه.
‫اوف.
‫سوخاری شد.
‫داداشمون تا آخر هفته اول ‫دود می‌شه میره هوا
‫برده‌ی اشتهاش شده،
‫و اغلب خودش رو دو‌دستی ‫تقدیم می‌کنه.
‫برید به درک!
‫بوم! فراری سقوط کرد!
‫نوع سوم:
‫آره!
‫آدمِ آخر.
‫آدمِ آخر اراده‌ی سرسختانه‌ای ‫واسه زنده موندن داره.
‫با این حال هیچوقت برنده نمی‌شه.
‫شبکه تقلب می‌کنه.
‫هر کسی رو هر وقت بخوان پیدا می‌کنن.
‫ولی اگه یه فراری ‫آمار بازدیدش خوب باشه، می‌ذارن فرار کنه.
‫سیزده روز.
‫و درست همونطور که بابا همیشه می‌گفت،
‫"می‌تونی تلاش کنی، ‫ولی نمی‌تونی یه روح رو بگیری."
‫پس تا آخر هفته دوم، ‫معمولاً آمار بازدید به اوج می‌رسه.
‫لعنتی.
‫جمعیت خون می‌خواد،
‫و آدمِ آخر قربانیِ موفقیتِ خودش می‌شه.
‫شاید از تقدیر قایم بشه،
‫ولی هیچوقت نمی‌تونه از سرنوشت فرار کنه.
‫منم، مک‌کان! ‫من خودِ مردِ فراری‌ام، بی...
‫کشتنِ دوتایی!
‫تیکه تیکه شد.
‫بازی همینه.
‫قرار بود این بهم ‫انگیزه بده؟
‫بی‌خیال رفیق! ‫نمی‌فهمی؟
‫بعد از اون فرارِ امشب، ‫زنده، تو ساعت پربیننده، تو...
‫تو... شدی...
‫آدمِ آخر.
‫و اون‌ها می‌خوان
‫آخرین قطره‌ی بازدید رو ‫از جونت بکشن بیرون.
‫پس تو حداقل تا وقتی که ‫آدمِ منفی کارش تموم بشه
‫باید برسی به یه جای امن.
‫که بهمون وقت میده ‫تا تو رو آماده کنیم
‫واسه بزرگترین بردِ غیرمنتظره ‫در تاریخ مسابقات تلویزیونی.
‫خب "جای امن" ‫چه جهنمیه؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫سلام، هم‌قلم. ‫خیلی وقته خبری نیست.
‫مطمئنی می‌دونی ‫داری چی کار می‌کنی؟
‫فکر کنم معلوم می‌شه.
‫یه بسته ‫داره میاد سمتت.
‫آره، تحویلِ ویژه، ‫همونطور که توی تلویزیون دیدی.
‫باشه. می‌بینمت.
‫و محلِ تحویلِ ب.
‫گرفتم.
‫مامان داره میاد، عزیزم.
‫باشه، باشه.
‫خب، چطور یه بچه پنج ساله ‫سرطان ریه می‌گیره؟
‫گرد و غبار رادیواکتیو.
‫از انفجارِ رود آیلند.
‫تا حالا درباره‌ش نشنیدم.
‫آره، نشنیدی ‫چون شبکه صاحبِ اخباره.
‫همونطور که صاحبِ اون کارخونه مهمات‌سازی بود.
‫درست مثل اینکه... صاحبِ دولته.
‫پس چرا باید مقررات ایمنی رو ‫رعایت کنن، نه؟
‫جون اینطوری مریض شد.
‫واسه همه شما که دارید تماشا می‌کنید...
‫نه کله‌گنده‌ها، ‫نه متخصص‌ها.
‫اگه توی برج‌های بالاشهر زندگی می‌کنید، ‫روی صحبتم با شما نیست.
‫دارم با آدم‌های ‫توی تعاونی‌ها حرف می‌زنم.
‫اون‌هایی که نمی‌تونن کار پیدا کنن، ‫قبیله‌های بی‌خانمان،
‫بچه‌هایی که تیر می‌خورن ‫فقط چون بد به یه نوچه نگاه کردن.
‫یه چیزی هست ‫که همه‌تون باید بدونید.
‫شبکه داره ‫بچه‌های ما رو سرطانی می‌کنه
‫و دارن روش ‫سرپوش می‌ذارن.
‫آنچه در مرد فراری گذشت.
‫من هنوز زنده‌م، ‫آشغال‌خورها!
‫آره! ریچاردز کارش درسته! ‫بن! بن! بن!
‫خانم‌ها و آقایان،
‫دیشب هفت مرد ‫و یک زن
‫جان‌شون رو دادن ‫تا از جان ما محافظت کنن،
‫عشق‌شون به کشورشون تنها با...
‫عشق‌شون ‫به فرزندان‌شون برابری می‌کرد.
‫یک نفر تصمیم گرفت به زندگی ‫این هشت قهرمان پایان بده.
‫و اون یک نفر ‫بن ریچاردز بود.
‫نوار جدیدش همین الان رسید.
‫بیاید بشنویم ‫چی داره بگه.
‫واسه همه شما که دارید تماشا می‌کنید،
‫نه کله‌گنده‌ها، ‫نه متخصص‌ها.
‫اگه توی برج‌های بالاشهر زندگی می‌کنید، ‫روی صحبتم با شما نیست.
‫دارم با آدم‌های ‫توی تعاونی‌ها حرف می‌زنم،
‫قبیله‌های بی‌خانمان، ‫اون‌هایی که نمی‌تونن کار پیدا کنن،
‫بچه‌هایی که تیر می‌خورن ‫فقط چون بد به یه نوچه نگاه کردن.
‫یه چیزی هست ‫که همه‌تون باید بدونید.
‫وقتی اون نوچه‌ها رو کشتم ‫از خنده روده‌بر شدم.
‫- اوه. ‫- من فقط به جیغ‌هاشون نمی‌خندیدم،
‫من به بچه‌هاشون می‌خندیدم.
‫حالا می‌دونید چه حسی داشت ‫وقتی بابایی این کار رو با یکی دیگه کرد!
‫لعنتی، پسرعمو.
‫من این‌ها رو نگفتم، باشه؟
‫من یه ویدیو ساختم راجع به اینکه ‫شبکه داره بچه‌ها رو سرطانی می‌کنه.
‫‫همه‌ش الکیه! !چندش‌آوره
‫- باید از اینجا ببریش بیرون. ‫- مامان!
‫امشب! همین الان!
‫می‌خوام بره!
‫همه‌شون رو بیارید!
‫توی چه دنیایی ‫داریم زندگی می‌کنیم؟
‫طرفداران فرار،
‫همین الان از تهیه‌کننده ‫دن کیلیان شنیدم
‫که شخصاً جایزه بن ریچاردز رو ‫دو برابر کرده.
‫الان 20,000 دلارِ جدید برای ‫هر ضبط و گزارشِ تأیید شده
‫- که منجر به کشتن بشه. ‫- بیا تو، بیا تو!
‫بجنب، بجنب.
‫داره بیرون شلوغ می‌شه.
‫آره، رفیق. ‫امشب گروه‌ها ریختن بیرون.
‫باید بریم. ‫آماده‌ای؟
‫بزن بریم.
‫باشه، چشمت رو باز نگه دار.
‫اون موتورسوارها ‫به طمعِ جایزه اومدن شکار.
‫گرفتم.
‫- هی، دارن دنبالمون میان. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫خونسرد باش.
‫چسبیدن بهمون، ‫چسبیدن بهمون!
‫حتماً داری ‫شوخی می‌کنی.
‫وقتی رسیدیم به کوچه، ‫داد بزن کدوم طرف بپیچم.
‫تا وقتی خارج نشدیم ‫توقف نکن.
‫- محکم بشین، ریچاردز! دست‌انداز! ‫- هی، چه خبره؟
‫- هنوز دنبالمونن! ‫- می‌دونم!
‫- برو راست! ‫- باشه!
‫چپ!
‫دست‌انداز! ببخشید، ببخشید.
‫دو تا هستن! ‫دو تا هستن!
‫می‌بینمشون، می‌بینمشون!
‫اسلحه دارن!
‫تسلیمش کنید!
‫مستقیم! گاز بده!
‫برو، برو، برو!
‫مواظب باش!
‫- ریچاردز زنده‌ست! ‫- بزن کنار!
‫انگلیسی بلد نیستم!
‫محکم بشین!
‫- خوبی؟ خوبی؟ ‫- آره.
‫اینم از کارما، عوضی!
‫آره!
‫گاز بده!
‫شما با ‫داداش‌های اشتباهی درافتادید!
‫آره، همینه!
‫هی، ریچاردز! رد شدیم!
‫برو، برو، برو!
‫هم‌قلمم یه روز وقت می‌خواد ‫تا شرایط انتقال به پناهگاه رو آماده کنه.
‫می‌تونی زندگیت رو ‫بسپاری دستش.
‫فقط اونجا جلوش ‫اسم هات‌داگ رو نیار.
‫- گفتی، "هات‌داگ؟" ‫- آره.
‫برو اون قطارِ کندرو ‫به "مِین" رو بگیر.
‫اون اطراف آدم کمتره، ‫ولی سرت رو پایین بنداز و به هیچ‌کس اعتماد نکن
‫به جز این یارو.
‫اسمش "التون"ـه. سرسخته. ‫پایِ کاره.
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫این جواب میده؟
‫ببین، می‌دونیم ‫اون‌ها پاکت‌ها رو ردیابی می‌کنن.
‫تو بقیه فیلم‌های خودت رو ‫از قبل ضبط می‌کنی،
‫آدمِ من میره جنوب، ‫توی راه می‌اندازتشون تو پست
‫در حالی که تو زیرِ زمین در امانی. ‫نمی‌فهمن از کجا خوردن.
‫داشت یادم می‌رفت.
‫محض احتیاط.
‫چرا کمکم می‌کنی؟
‫تو قدرتی که دارن رو دیدی.
‫اگه هوای همدیگه رو ‫نداشته باشیم،
‫این بازی قبل از شروع ‫تموم شده‌ست.
‫هی.
‫حله.
[ریچاردز زنده‌ست]
‫چه خبر، آمریکا؟
‫می‌خواستم بهتون بگم ‫شبکه این فیلم‌های ضبط شده رو جعل می‌کنه،
‫ولی اگه می‌گفتم، فقط ‫این یکی رو هم جعل می‌کردن. [روز هفتم]
‫پس...
‫به جاش فقط یه چیزی ‫براتون می‌خونم.
‫"دفترخاطرات عزیز: ‫من امروز با حال‌گیری بیدار شدم.
‫کار همیشگیم ‫یعنی کشتنِ نوچه‌های قهرمان
‫حسِ... تکراری بودن می‌داد.
‫وقتشه به خودم برسم.
‫پس صبحونه مورد علاقه‌م رو ‫توی تخت خوردم:
‫توله‌سگ‌های بی‌پناه. ‫می‌تونستم بیست‌تا بخورم.
‫بعدش یوگا کار کردم. ‫یه دادگاه رو منفجر کردم.
‫می‌دونم، اسیرِ عادتم.
‫ولی امشب...
‫می‌خوام شکنجه کنم... یه گوسفندِ... (کارگر)
‫مهاجرِ... غیرقانونی."
‫می‌دونید یه گوسفند ‫چطوری ناله می‌کنه؟
‫آقای ریچاردز فکر می‌کنه بامزه‌ست.
‫ولی می‌بینیم کی ‫آخر می‌خنده وقتی
‫مک‌کان غافلگیرش کنه.
‫حالا، بیاید ببینیم خانم لافلین ‫آخرین پولِ فرارش رو خرج کرده یا نه.
‫ما هنوز اینجاییم، ‫آشغال‌خورها!
‫لعنتی، ریچاردز، ‫سخته مثل تو باشم، ولی...
‫آره! اوه!
‫برو جلو، همسایه.
‫خدای من! نگاه‌ش کن!
‫لافلین؟ بی‌خیال. ‫پسره‌ی گوسفندکُش می‌میره.
‫- عمراً. ‫- من ده تا شرط می‌بندم
‫- بن ریچاردز نفر بعدی می‌میره. ‫- بی‌خیال.
‫- اون حسابی شبکه رو عصبانی کرده. ‫- واسه همینه که می‌بره.
‫- یارو جیگر داره. ‫- آره، اون یکی از ماست.
‫با مأمورهای سیاهپوش درافتاده. ‫به دنیا روی سگش رو نشون میده!
‫اون فراری نهاییِ شماست.
‫- شرط می‌بندم. ‫- معلومه که هست.
‫نظر شما چیه، پدر روحانی؟ ‫این یارو ریچاردز رو دیدید؟
‫نه. ‫ولی به نظر شخصیت جالبی میاد.
‫چه‌ته تو؟
‫اون کوره، ‫احمقِ کودن.
[مسافرخانه]
‫بازم منم. ‫ببینید، حقیقت اینه.
‫من اینجا نیستم که سعی کنم با قدرت بجنگم. [روز دهم]
‫من اینجا نیستم که خوش بگذرونم. [رستوران تبی]
‫من اینجام که ببرم ‫و برگردم پیش خانواده‌م.
‫پس من رو نمی‌بینید ‫که کوکتل مولوتف پرت کنم،
‫من رو نمی‌بینید ‫که پارتی بگیرم.
‫در واقع،
‫اصلاً من رو نمی‌بینید.
‫درست سرِ وقت، پدر.
‫بهترین غذای بیرون‌بر در "مِین".
‫خدا حفظت کنه، پسرم.
[باز]
‫فاصله را حفظ کنید.
‫این یک وسیله نقلیه خودران است.
‫هی، پدر. ‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫البته، پسرم.
‫خب من زن دارم، خب؟
‫به خاطر اینکه نمی‌خوام بچه‌دار شم میرم جهنم؟
‫شاید به خاطر بچه‌دار شدن ‫بری جهنم.
‫من ده تا خواهر و برادر دارم.
‫پدرم می‌گفت ‫هر روز توی جهنم بوده.
‫ممنون، پدر.
‫شب خوبی داشته باشی. ‫اون بیرون مراقب باش.
‫فکر می‌کنی تو اون کسی هستی
‫که نمی‌ذاره دوباره ‫دخترم رو ببینم؟
‫ممنون.
‫خودشه! خودشه!
‫اوناهاش! ‫زیرش کنید!
‫گرفتیمش!
‫بزنش!
‫تو مشتمه.
‫لعنت بهت، ریچاردز! بمیر!
‫بمیر!
[روز سیزدهم]
‫این پیامی برای همشهری‌های منه. [بن ریچاردز زنده‌ست]
‫و بذارید واسه اون‌هایی که هنوز نگرفتن ‫قضیه رو روشن کنم.
‫اگه تو این برنامه بمیرم، ‫واسه دو تا چیزی مُردم که بهشون اعتقاد دارم.
‫زنم و بچه‌م.
‫بقیه چیزها ‫و بقیه آدم‌ها می‌تونن برن به درک.
‫این مرد فراریه! [ریچاردز زنده‌ست]
‫بازی شروع شد! شب جمعه!
‫بزن بریم!
‫همه‌مون می‌دونیم ‫این چه صدایی‌ـه.
‫داریم خانم لافلین رو ‫حسابی می‌دوونیم.
‫اون ریسک کرد و یه حضور خیلی عمومی ‫در کافه‌ی جام مقدس داشت
‫ولی حسابش رو نکرده بود ‫که شکارچی‌هامون اونجا باشن.
‫لعنتی
‫برو کنار، عوضی! ‫داری چه...
‫دخترِ سرکشیه. اوه!
‫خدایا، خدایا.
‫به نظر میاد باخت. ‫یا شایدم نه؟
‫برو، تفنگ دارن! برو!
‫آشغالِ لعنتی!
‫آره!
‫برو بمیر، مک‌کان!
‫همون‌جا نگه‌دار.
‫نه...
‫تند نرو، خانم لافلین.
‫مرگِ باشکوهی برات در کار نیست، ‫فقط یه شمع انسانی
‫که توی یه جاده خلوت نوادا ‫خاموش می‌شه.
‫خب، می‌دونم ‫دارید به چی فکر می‌کنید.
‫"بابی تی، ‫شما نکشتیدش."
‫نه، ما نکشتیم.
‫ولی اون‌ها کشتن.
‫با جف و جیتو آشنا بشید.
‫مدافعان شجاعِ محله‌شون.
‫نوار رو پخش کنید.
‫شرمنده، شکارچی‌ها.
‫تنها چیزی که کشتید ‫حس و حالِ من بود.
‫یادتون باشه، بچه‌ها، ‫موقع مواد زدن رانندگی نکنید.
‫مگه اینکه کارتون درست باشه.
‫بگیریدش!
‫عجب ویدیوی خفنی، بچه‌ها!
‫علاوه بر جایزه نقدی،
‫جف و جیتو ذخیره‌ی مادام‌العمرِ
‫غلات صبحانه "فان توئینکس" رو دریافت می‌کنن!
‫و بعد...
‫...فقط یکی موند.
‫درسته. بن ریچاردز ‫فراری نهایی شماست.
‫ریچاردز زنده‌ست!
‫اگه تا نیمه‌شب ‫زنده بمونه،
‫موفق‌ترین شرکت‌کننده ما ‫از فصل اول تا الان می‌شه!
‫ریچاردز زنده‌ست!
‫بجنب، عجله کن.
‫شکارچی‌های تشنه خون ‫میان بیرون.
‫اون‌ها از کشتن غیرنظامی‌ها متنفرن.
‫اوضاع قراره ‫بی‌ریخت بشه.
‫بیا.
‫تعجب نمی‌کنم اگه امشب
‫بوکش‌های دی‌ان‌ای رو راه بندازن.
‫من چیز دیگه‌ای نمی‌خوام. ‫من کس دیگه‌ای رو لازم ندارم.
‫عجب آدمِ سرسختی.
‫روشنه؟
‫من دنبال دوست جدید نیستم. ‫امضا نخواه.
‫- "التی"! اگه "دِری" توش باشه چی؟ ‫- توی دِری نیست، مامان.
‫نگران نباش، خوبه.
‫فکر می‌کنه تو واقعاً شیطانی،
‫ولی گوش‌هاش سنگینه.
‫می‌تونیم با صدای ‫عادی حرف بزنیم.
‫بکشیدش. ‫عوضی‌ بوگندو.
‫شکارش کنید!
‫قبلاً زنِ مهربون و باهوشی بود.
‫اینجا جاییه که همه اتفاق‌ها میوفته.
‫آزمایشگاه آماتور برای ساخت صابون دست‌ساز، ‫تا اونجایی که تو می‌دونی.
‫یه سری ادبیات ‫عادیِ غیرانقلابی.
‫الکی مثلاً.
‫دستگاه کپی واسه خبرنامه‌ی ‫بی‌خطرِ محلیِ من،
‫اگه منظورم رو می‌فهمی.
‫خب بوکشِ دی‌ان‌ای چیه؟
‫اسکنرهای عملیات سیاه که رشته‌های ‫به شدت تکه‌تکه شده‌ی دی‌ان‌ای رو شناسایی می‌کنن.
‫این چیزها توی هر چراغ خیابونی ‫در سراسر کشور پنهان شدن.
‫واسه همینه که باید ‫هر چه سریع‌تر بری زیرِ زمین.
‫رفیق، اگه می‌خوای بپرسی، ‫بپرس.
‫قضیه‌ی چرخ‌دستیِ هات‌داگ چیه؟
‫بابام پلیس بود.
‫یه پلیس خوب.
‫وقتی شبکه پلیس محلی رو خصوصی کرد ‫به نشانه اعتراض استعفا داد.
‫اون معتقد بود افسران ‫باید پاسخگوی شهرهایی باشن
‫که بهشون حقوق میدن، ‫نه دولت.
‫و قطعاً نه یه ابرشرکت.
‫واسه همین چرخ‌دستی رو خرید.
‫جون کند. ‫ما هیچوقت گرسنه نموندیم.
‫یه هات‌داگ‌فروشِ شرافتمند بودن بهتره ‫تا یه نوچه‌ی فاسد بودن.
‫ولی دوست‌هاش که با ان‌سی‌جی قرارداد بستن ‫از انتخاب‌هاش خوش‌شون نیومد.
‫و هر فرصتی که گیر میاوردن ‫این رو بهش می‌گفتن.
‫اون مطمئن شد که ما توی این خونه ‫جامون امنه.
‫ولی هر بار که ‫اون چرخ‌دستی رو می‌برد بیرون
‫خب... می‌بینی که ‫چه بلایی سرِ مادرم آورد.
‫و اینم بلایی‌ـه که سرِ پدرم آوردن.
‫رفقاش توی اداره ‫هیچوقت پرونده رو حل نکردن
‫چون خودشون بودن که کشتنش.
‫ولی نمی‌تونی یه ایده رو بکشی.
‫بابا بدترین کابوس‌شون بود. ‫یه مرد آزاد با وجدانِ بیدار.
‫و هر چیزی که توش نابود کردن ‫در من زنده مونده.
‫مثل یه انفجار هسته‌ای... ‫که هیچوقت خاموش نمی‌شه.
مانستر می‌زنی؟
‫نمی‌خوام.
‫آهای، فراری‌ها.
‫شما نمی‌تونید از سرنوشت فرار کنید. ‫و نمی‌تونید پنهان بشید...
‫از تقدیر.
‫راستش این حقیقت نداره.
‫قبل از اینکه کشته بشه، ‫بابا این پناهگاهِ جنگ سرد رو
‫که تو جنگلِ نزدیک پیدا کرده بود بازسازی کرد.
‫من نقشه دقیقِ رسیدن به اونجا رو دارم.
‫می‌تونی سه سال ‫اون پایین زنده بمونی.
‫ولی فقط واسه دو هفته ‫لازمش داری.
‫ما بقیه نوارهات رو ‫فردا از قبل ضبط می‌کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫ام...
‫یا...
‫شاید فقط... سفید.
‫باحاله.
‫این رو ببین.
‫ممکنه دستگیر بشی ‫فقط به خاطر داشتنِ
‫"حقیقت" توی خونه‌ت.
‫پس این‌ها تا وقتی برنده نشی ‫توزیع نمی‌شن.
‫چه کوفتیه؟
‫این یه شماره ویژه ‫درباره فجیع‌ترین جنایاتِ شبکه‌ست.
‫این چه ربطی ‫به من داره؟
‫مواد شیمیاییِ یه بمب ‫قدرت زیادی دارن.
‫ولی بدونِ یه آغازگر ‫که باعث انفجار بشه، بی‌خطرن.
‫می‌دونی چرا اون پایین برات هورا می‌کشیدن؟ ‫فکر می‌کنن شاید واقعاً ببری.
‫و اگه تو بتونی جلوی اون نوچه‌ها زنده بمونی ‫اون‌ها هم می‌تونن.
‫صبرِ مردم تموم شده.
‫این کشور آماده‌ی انفجاره... ‫و تو آغازگری.
‫من آغازگر نیستم!
‫من یه مردم که سعی داره ‫برگرده پیش خانواده‌ش.
‫در هر صورت تویی در برابر دنیا، ‫برادر.
‫چرا هر دو نباشی؟
‫بیا.
[هفته‌ی دوم تکمیل شد]
‫این پیام برای کتی‌ـه.
‫در صورتی که یه روز این رو ببینی. [جایزه‌ی به‌دست آمده]
‫می‌خواستم یه‌کم نصیحتِ پدرانه بکنم.
‫قانون اول:
‫مراقب مامانت باش. ‫اون بهترین دوستته.
‫قانون دوم: ‫قلدرها ترسو هستن.
‫از خودت دفاع کن.
‫قانون سوم:
‫می‌تونی همزمان مهربون و قوی باشی.
[!ازم فیلم نگیرید]
‫قانون چهارم: به شبکه اعتماد نکن... هیچوقت.
‫و قانون پنجم:
‫یادت باشه...
‫باباییت خیلی زیاد دوستت داره.
‫من هوات رو دارم. ‫مهم نیست چی بشه.
‫هاه!
‫می‌دونستم خودتی.
‫شیطان. قاتل!
‫- از التیِ من فاصله بگیر. ‫- خانم؟
‫وحشی!
‫صبر کن! مامان!
‫دیگه هیچوقت نمی‌تونی ‫توله‌سگ بخوری.
‫مامان، نه! نه!
‫مامان، اشکالی نداره! ‫دوسته!
‫التی، نه!
‫خانم، خانم!
‫اگه اون دکمه رو فشار بدی، ‫ان‌سی‌جی با شلیک میاد تو.
‫فهمیدی؟ واسه‌شون مهم نیست ‫کی توی درگیری گیر میوفته.
‫حمام خون راه میوفته.
‫ما نمی‌خوایم هر چی ‫نوچه تو ایالته
‫بریزه از اون در تو، مگه نه؟
‫نزن.
‫گاردِ جامعه‌ی شبکه. ‫چه جرمی رو می‌خواید گزارش بدید؟
‫بن ریچاردز همین الان ‫اومد تو خونه‌ی من!
‫باشه، ‫همون‌جا بمونید.
‫- چرا؟ ‫- مامان دیدت.
‫ما باید بریم.
‫قبل از رفتن فقط پنج دقیقه ‫با این‌ها یه‌کم تفریح می‌کنم.
‫تفریح؟
‫وسایلت رو بردار! ‫من مجله‌ها رو برمی‌دارم!
‫دارن میان بگیرنت!
‫گوش نمی‌دی چی می‌گم. ‫خطرناکه!
‫نه!
‫مامان، برو تو اتاق امن!
‫نه، التی، ‫می‌خوام مُردنش رو ببینم!
‫شنیدی چی گفتم، بدبخت؟ ‫تو می‌میری!
‫اومدن.
‫مامان!
‫اینجاست! ‫ریچاردز تو راهروئه!
‫- مامان! ‫- بکشینش!
‫- بیا! ‫- نه! ولم کن!
‫نه! نمی‌خوام از دستش بدم!
‫می‌خوام ببینم!
‫بریم!
‫از این طرف. ‫بیا.
‫هی، کله‌پوک‌ها! ‫راهرو رو اشتباهی آبکش کردید!
‫ما اینجاییم!
‫اینم از این.
‫دیوونه شدی؟ ما وقت نداریم ‫بازی کنیم!
‫چرا داریم.
‫سریع‌ترین زمانی که شکارچی‌ها ‫به صحنه رسیدن
‫‏4 دقیقه و 30 ثانیه بود.
‫تا اون موقع ما خیلی وقته رفتیم.
‫برو! برو! تکون بخور!
‫یوهو! هی، پسرهای گنده!
‫بیکنِ برشته دوست دارم!
‫- باید بریم، رفیق! ‫- دنبالم بیا.
‫لعنتی!
‫یالا!
‫آره!
‫بزن بریم!
‫چرا اومدیم طبقه بالا؟
‫برو! برو!
‫آره! آره!
‫التون! ‫چرا اومدیم بالا؟
‫واسه این!
‫ما رو آوردی اینجا ‫که بتونی از میله سُر بخوری پایین؟
‫آوردمت اینجا ‫که بتونیم از میله سُر بخوریم پایین!
‫دیدی؟ 4 دقیقه دقیق. ‫گفتم که خیلی وقته رفتیم.
‫خیلی وقته رفتیم؟ ما هنوز ‫تو خونه‌ی لعنتی هستیم!
‫نه واسه مدت زیادی!
‫چراغ قوه تاکتیکی.
‫- خیلی قویه. ‫- آره.
‫بیا.
‫تاندون آشیلت رو قطع می‌کنم ‫و می‌کشمت بیرون.
‫رئیس می‌خواد شخصاً ‫کارت رو تموم کنه، جلوی دوربین.
‫نذار جواب بده!
‫هنوز اونجاست؟
‫- آره. ‫- عینک رو بده بهش.
‫با تو کار داره.
‫اینم از این.
‫کارت فوق‌العاده‌ست، آقای ریچاردز. ‫داری می‌ترکونی.
‫می‌ترکونم؟ مردم دارن می‌میرن، ‫روانیِ عوضی!
‫اگه می‌تونی همه چی رو جعل کنی، ‫چرا کلاً همه‌ش رو فیک نمی‌سازی؟
‫باور کن، تلاش کردیم.
‫ولی آدم‌ها اون جرقه‌ی خاصِ غیرقابل پیش‌بینی رو با خودشون میارن
‫تماشاچی‌ها واسه این ‫تصادف‌های خوشحال‌کننده جون میدن.
‫- یه نصیحت کوچولو؟ ‫- لازم نکرده.
‫مطمئن شو پول ‫می‌رسه دستِ خانواده‌م.
‫ریچاردز، نرو.
‫هنوز می‌تونی این بازی رو ببری، ‫ولی باید هوشمندانه بازی کنی.
‫من همین الان یه کاوشگر فرستادم ‫توی اون تونل.
‫حالا کارِ اون شکارچی رو تموم کن ‫و منتظرِ علامتِ من باش واسه خروج.
‫می‌خوای یکی از ‫آدم‌های خودت رو بکشم؟
‫واسه تلویزیون مجانی خوبه.
‫خب، تصویر روی تو در پنج... ‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫یک.
‫و حرکت.
‫سوار شو!
‫- گاز بده! ‫- درها چی؟
‫لعنتی!
!محکم بشین
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- برو تو جاده خاکی.
‫- همه‌شون خاکی‌ان! ‫- اونجا!
‫- اون کوره راه! ‫- باشه.
‫ای... عوضی.
‫از پل رد شو ‫و من رو پیاده کن.
‫می‌تونم معطل‌شون کنم.
‫از جاده‌های فرعی برو ‫سمتِ پناهگاه.
‫پیروزی یعنی زنده موندن!
‫از این طرف!
‫این نقشه رو بگیر.
‫پناهگاهِ بابا وسطِ جنگله.
‫یادت باشه، ریچاردز... ‫تو آغازگری.
‫اجازه‌ی شلیک به ریچاردز.
‫این آخرِ خطه، ریچاردز.
‫به درک.
‫من آغازگرم.
[شکارچی مُرده] [صد هزار دلار جدید واریز شد]
‫هیجانِ شکار.
‫حسش می‌کنید؟
‫قلب‌تون تندتر می‌زنه. [روز هفدهم]
‫خونِ سرخِ روشن، آدرنالین رو ‫توی رگ‌هاتون پمپاژ می‌کنه.
‫این بازی، بازی نیست.
‫پای مرگ و زندگی وسطه.
‫حسش می‌کنی، آقای ریچاردز؟
‫تبریک می‌گم. ‫یه شکارچی رو کشتی.
‫حالا چهارتاشون موندن.
‫به علاوه‌ی تک تکِ شهروندانِ این ملتِ بزرگ.
‫"صد و پنج قدم ‫به سمتِ غربِ صخره بزرگ.
‫پناهگاه توی تپه کنده شده."
‫خب، لعنتی.
‫بو رو حس می‌کنید؟
‫بوی تندِ ترس
‫وقتی شکار می‌فهمه ‫توسط شکارچی‌ها محاصره شده.
‫واقعیت نفوذ می‌کنه ‫وقتی با عجله قایم می‌شه،
‫با ناامیدی امیدوار به زنده موندنه. [جدیدترین جامعه‌ی مرفهِ مِین]
‫ولی تهِ دلش، می‌دونه ‫که دیگه دیره، چون...
‫اینجا آمریکاست، ‫لعنتی،
‫و ما هیچ چرت و پرتی رو ‫تحمل نمی‌کنیم!
‫خونخواری حقِ مادرزادیِ ماست. ‫آزادش کنید.
‫ریچاردز این راه رو انتخاب کرد،
‫و این وظیفه شماست ‫که نشون بدید کجا تموم می‌شه.
‫چشم‌هاتون رو باز نگه دارید تا بتونید ‫وحشت رو توی چشم‌هاش ببینید،
‫و شکارش کنید!
‫شکارش کنید! ‫شکارش کنید!
‫شکارش کنید! شکارش کنید!
‫شکارش کنید! ‫شکارش کنید!
‫می‌بینم، آره.
‫می‌بینم! وای!
‫ببین، بابایی‌ـه.
‫آره!
‫نگاه کن. نگاه کن.
‫کسایی که میرن تو این مسابقه ‫هیچوقت برنمی‌گردن.
‫این پیامی‌ـه برای کیلیان.
‫سلام، دن.
‫دارم می‌فهمم این بازی ‫چطوری کار می‌کنه.
‫راجع به بردن ‫یا باختنِ من نیست.
‫راجع به آمار بازدیدِ توئه.
‫راجع به اینکه چقدر هرج و مرج ‫می‌تونم درست کنم.
‫من این رو تا تهش میرم. [شما پستش کنید]
‫و دیگه حالت دفاعی نمی‌گیرم، این رو بهت قول میدم. [مرز کانادا، 536 کیلومتر]
‫پس قرارمون اینه.
‫من دوباره خانواده‌م رو می‌بینم.
‫و تا وقتی که اون‌ها ‫پولشون رو می‌گیرن،
‫می‌تونی هر کی رو که بخوای ‫بذاری جلوم.
‫من از روی همه‌شون ‫رد می‌شم.
‫می‌دونم کثیف بازی می‌کنی.
‫خب، حدس بزن چی شد، عوضی.
‫من بچه پایین‌شهرم. ‫بیا کتاب قانون رو بندازیم دور.
‫به افتخار نابودیِ پرسودِ دوجانبه.
‫- برنامه‌ی خوب می‌خوای؟ ‫- لعنتی.
‫واسه‌ت برنامه‌ها دارم.
‫بترکونش، دختر.
‫آره! بزن بریم! ‫بیا انجامش بدیم!
‫ما "آمریکایی‌ها" رو قطع می‌کنیم ‫واسه یه خبر فوری از مرد فراری.
‫کسل‌کننده!
‫- کی از این برنامه خوشش میاد؟ ‫- فقرا. تابلوئه.
‫- زازا! ‫اون‌ها تنها کسایی هستن که انقدر خنگن که فکر می‌کنن واقعیه.
‫می‌دونم. خیلی الکیه.
‫وایسا!
‫چه خبره؟ ‫حالت خوبه؟
‫یا خدا!
‫چه خبره، آملیا؟ ‫لطفاً بهش آسیب نزن!
‫برو، برو! ‫از هدایت خودکار درش بیار!
‫برون! ‫جاده فرعی بعدی رو برو شمال.
‫نمی‌تونم. ‫شارژم تموم شده.
‫باتری شما 93‏% شارژ دارد. عالیه!
‫اون نوچه‌ها قراره ‫ما رو آبکش کنن
‫اگه همین الان ‫دنده عقب نگیری!
‫اوه!
‫رسیدن!
‫خودروی شما آسیب دیده است. ‫خودروی شما آسیب دیده است.
‫برو، برو! به حرکت ادامه بده!
‫یا خدا! یا خدا!
‫چپ!
‫خدایا!
‫حالا می‌فهمم چرا شماها ‫به ماشین‌های خودران نیاز دارید.
‫محاسبه‌ی مجدد.
[امیلیا ویلیامز]
‫مستقیم برو شمال. ‫یک‌راست تا مرز.
‫بگو. ‫هر چی می‌خوای بگی بگو.
‫چرا؟
‫که قاطی کنی ‫و من رو بکشی؟
‫نه.
‫یک دقیقه وقت داری ‫آزادانه حرف بزنی.
‫چطور با خودت ‫کنار میای؟
‫جرأت می‌کنی اونجا بشینی ‫و از رانندگی من ایراد بگیری؟
‫بهم بگی چطور ماشین ‫خودم رو برونم؟
‫من یه عضو جامعه‌ام!
‫حالم رو بهم می‌زنی!
‫تو اون بچه‌ی ‫گرسنه رو ول کردی،
‫اون زنِ وحشتناکت رو.
‫که چی کار کنی؟
‫واسه پول آدم بکشی؟
‫تازه فقط بهترین آدم‌ها رو ‫می‌کشی!
‫آدم‌هایی که ‫از ما محافظت می‌کنن در برابر...
‫در برابر بدبخت‌هایی مثل تو!
‫و این کلمه‌ای نیست ‫که من استفاده کنم!
‫این خانواده‌ی منه.
بالاخره نوبت ما شد بریم توی پارک
‫من اولین باری که کتی بستنی خورد رو دیدم.
‫اون بهترین روزِ زندگیم بود.
‫پس آره، حق با توئه.
‫مسابقه خیلی الکیه.
‫ولی گلوله‌ها نه. ‫مرگ نه.
‫فقط اون بخشی که باعث می‌شه ‫آدم‌هایی مثل تو
‫فکر کنن بهتر از ‫آدم‌هایی مثل ما هستن.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. ‫قیمت اون شال چقدر بود؟
‫بیشتر از داروهایی که ‫دخترم لازم داشت
‫وقتی داشت از آنفولانزا می‌مرد؟
‫آنفولانزا!
‫اون یه جونِ آدمیزاده ‫که دور گردنت آویزونه!
‫ولی به نظر میاد حالت خوبه.
‫کی می‌تونه سرزنشت کنه؟ ‫شالِ قشنگیه.
‫من آدمِ بدی نیستم.
‫نه، گریه نکن.
‫اگه گریه کنی جفت‌مون رو می‌کشم.
‫وقتی تموم شد گریه کن.
‫کی تموم می‌شه؟
‫لعنتی
‫دادنِ حق تقدم ‫به خودروی اورژانس. عالیه!
‫- غیرفعالش کن! غیرفعالش کن! نزن کنار! ‫- بلد نیستم!
‫توقف در 30 متری.
‫- ‏15 متر. ‫- بزن کنار!
‫‏5 متر.
‫شما با موفقیت راه دادید. ‫عالیه!
‫لعنتی
‫هی، ریچاردز.
‫ماشینت توسطِ پسرهای شبه‌نظامی روستایی متوقف شده
‫ما اینجاییم تا امنیت ‫خونه‌مون رو تأمین کنیم به نامِ شبکه.
‫نگران نباش خانم. ‫ما آدم خوباییم.
‫فقط از ماشین پیاده شو.
‫پیشِ ما جات امنه.
‫ما اون رو می‌خوایم.
‫فقط برو.
‫چه خبره ‫لعنتی؟
‫تهیه‌کننده‌ها همین الان ‫به جای من شبه‌نظامیان شبکه رو کشتن.
‫همچین کاری نمی‌کنن. ‫اون مردها فقط سعی داشتن از من در برابر تو محافظت کنن.
‫چی باید بشه که بفهمی ‫من آدم بده نیستم؟
‫ماشین رو بردار. فقط برو. ‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم.
‫فکر می‌کنی بعد از دیدنِ اون صحنه ‫می‌ذارن بری؟
‫- تو الان توی مسابقه‌ای. ‫- نه، نیستم!
‫ریچاردز زنده‌ست. ‫و این بار یه گروگان داره.
‫آملیا ویلیامز، یک مشاور املاک ‫‏27 ساله اهل بنگور، مین.
‫کمکم کنید! تفنگ داره!
‫به مرد فراری خوش اومدی.
‫کمکم کنید، لطفاً!
‫بحران ادامه داره،
‫در حالی که آلپاینِ خاکستریِ خانم ویلیامز ‫داره میره شمال توی جاده فرعی راک سایدینگ.
‫وضعیت گروگان‌گیری باعث شده ان‌سی‌جی ‫به حالتِ هشدارِ تاکتیکی کامل دربیاد.
‫کمکم کنید!
‫- خاموشش کن. ‫- تفنگ داره!
‫فقط خاموشش کن!
‫خانم ویلیامز ‫ماشینش و خودش دزدیده شد توسط...
‫ریچاردز زنده‌ست! هووهوو!
‫آره!
‫ریچاردز زنده‌ست! ‫ریچاردز زنده‌ست!
‫برو، ریچاردز!
‫- باورنکردنیه. ‫- نوچه‌ها جلوترن!
‫مواظب باش!
‫آره، ‫واقعاً سیرکه.
‫پس همینجوری ‫به فیلمبرداری از ما ادامه میدن؟
‫اگه یه فراری ‫آمار بازدیدش خوب باشه، می‌ذارن فرار کنه.
‫- ریچاردز زنده‌ست! ‫- خدایا.
‫اون ایست بازرسیه؟
‫لعنتی. باشه. ‫اگه نقشمون رو بازی کنیم، می‌ذارن رد شیم.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی
‫ریچاردز زنده‌ست!
‫باشه. فقط به روندن ادامه بده. ‫شلیک نمی‌کنن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون صبر می‌کنن ‫تا برنامه شروع بشه. زنده ‌انجامش بدن.
‫- چی رو زنده‌ انجام بدن؟ ‫- کشتن من رو.
‫- ریچاردز زنده‌ست! ‫- راه رو باز کنید!
‫دارن راه میدن رد شیم.
‫هی، ریچاردز! ‫هوات رو داریم، رفیق!
‫چرا دارن واسه تو هورا می‌کشن ‫در حالی که من گروگانم؟
‫باورنکردنیه.
‫آملیا؟ [فرودگاه محلی وُیت فیلد] [فرست‌کلاس، بدترین‌کلاس]
‫تفنگ رو میدی بهم؟
‫چرا که نه؟ ‫تو که مشخصاً قهرمانی.
‫بهم اعتماد کن.
‫فکر نکنم دیگه به این ‫نیازی داشته باشیم.
‫ضبط و گزارش. ‫ادعاتون رو مطرح کنید.
‫خدای من. ‫همین الان بن ریچاردز رو دیدم.
‫ببخشید، صبر کنید. ‫من بن ریچاردز هستم.
‫اگه نمی‌خواید ‫دلیلِ مرگِ آملیا باشید،
‫این پیام رو به کیلیان برسونید.
‫هر کاری می‌گه بکنید، لطفاً!
‫شنیدید خانم چی گفت.
‫ریچاردز زنده‌ست! ‫ریچاردز زنده‌ست! ریچاردز زنده‌ست!
‫برو، ریچاردز!
‫قبل از اینکه ما رو بکشید، ‫یه مشت چرت و پرت سر هم کنید که چرا مجبور بودید،
‫به همه این آدم‌هایی نگاه کنید ‫که حقیقت رو می‌دونن.
‫آیا حاضرید ‫همه‌شون رو بکشید؟ چون من حاضرم.
‫من این بلندگو رو ‫با دستِ راستم گرفتم.
‫دست چپم ‫توی جیبِ جلویی‌مه،
‫دورِ پنج کیلو ‫"بلک آیریش" حلقه شده.
‫وقتی توی ‫خدمات عمومیِ شبکه کار می‌کردم،
‫با این توده‌های چربی ‫دو تُنی سر و کار داشتیم،
‫کمتر از یه گرم لازم بود ‫تا اون‌ها رو منفجر کنیم.
‫پنج کیلو.
‫همه چی رو توی شعاعِ یه کیلومتری بخار می‌کنه.
‫مزخرف... می‌گه.
‫بی‌اف‌ای-20 ‫تحت نظارت‌ترین ماده منفجره‌ی صنعتیه.
‫و تو حتی پات رو نذاشتی ‫توی ایالتی که اون رو می‌فروشن.
‫فکر کنم مالی ‫همه چی رو بهت نگفته.
‫انگشتم توی حلقه ضامن گیر کرده ‫و نیمه فعاله.
‫پس...
‫من یکی از اون هواپیماهای بزرگِ شیکِ فلایینگ-وی رو می‌خوام
‫دو تا چتر نجاتِ خودکار می‌خوام ‫که پایین رمپ به آملیا تحویل داده بشه.
‫اگه چترها خراب شده باشن،
‫اگه هر حرکتِ ناگهانی بکنید،
‫اگه اون کامیون‌ها رو ‫عقب نکشید
‫و نذارید همین الان برم توی باند،
‫حتی صدای بوم رو ‫هم نمی‌شنوید.
‫فقط توی جهنم می‌بینمتون ‫و به ریش‌تون می‌خندم.
‫یک دقیقه وقت دارید.
‫نباید زیاد طول بکشه.
‫اون ارتباط مستقیم ‫با رئیس داره.
‫آخرین شانس واسه فرار.
‫نه.
‫تو باعث شدی حس کنم ‫آدم بده منم.
‫حالا باید ثابت کنم نیستم.
‫چرا واسه‌ت مهمه ‫من چی فکر می‌کنم؟
‫تو اون کسی نیستی ‫که سعی دارم بهش ثابت کنم.
‫خب نقشه‌مون چیه؟
‫بذارید رد شه.
‫من قراره متقاعدشون کنم ‫کیفت بمبه
‫تا اونقدر طول بکشه ‫که روی کانادا بپرم بیرون.
‫اون‌ها عمراً بذارن من ببرم، پس از درِ پشتی جیم می‌زنم ‫و منتظر می‌مونم وقت تموم شه.
‫ما فقط باید ‫تماشاچی‌ها رو سرگرم کنیم
‫تا وقتی که اون جت ‫از مرز رد بشه.
‫اگه دستت رو بخونن چی؟
‫تو مطمئن شو که می‌دونن واقعیه. ‫بترس، قاطی کن.
‫فحش بده، جیغ بزن، بدترین اسم‌های ممکن رو ‫بهم نسبت بده.
‫فقط یادت باشه، هر چیزِ بدی،
‫واسه تلویزیون مجانی خوبه.
‫وقتی مک‌کان چترها رو بهت میده ‫طوری رفتار کن که انگار وحشت‌زده‌ای.
‫لازم نیست نقش بازی کنم.
‫دستش رفت رو تفنگش، ‫بدون که وقتشه منفجر بشی.
‫خب، فکر می‌کنی تو اون کسی هستی
‫که نمی‌ذاره ‫دوباره دخترم رو ببینم؟
‫برنامه ساعت 8 شروع می‌شه.
‫سوار هواپیما شو.
‫فقط اگه ماسکت رو برداری.
‫تماشاچی‌ها عاشقش می‌شن.
‫تو خواب ببینی.
‫- کاری که می‌گه بکن. ‫- نشنیدم.
‫کاری که می‌گه بکن. ‫برش دار.
‫خودشه.
‫بجنب، ‫برنامه ساعت 8 شروع می‌شه.
‫خوش اومدید، آقای ریچاردز،
‫به جت لوکسِ نت-ایر فلایینگ-وی،
‫نهایتِ سفرِ خصوصی.
‫با ویژگی‌های ایمنیِ فوق مدرن،
‫این راحتیِ درجه یکه ‫در اوج آسمان.
‫پس تکیه بدید و از ‫آرام‌بخش‌ترین پرواز زندگیتون لذت ببرید.
‫خوش اومدید، ‫آقای ریچاردز.
‫من کاپیتان هالووی هستم.
‫ببخشید اگه ‫با شما دست نمیدم.
‫اون کمک خلبان دانینجره
‫و افسر ناوبری دوناهو ‫سمتِ چپ شماست.
‫انگار یکی‌تون کمه.
‫هی، کاپیتان، ‫این لگن چندتا دستشویی داره؟
‫- چهارتا. ‫- شش‌تا.
‫چرا همه‌شون رو واسه ‫مسافر قاچاقی چک نمی‌کنی؟
‫اگه کسی بخواد غافلگیرم کنه،
‫این سفر ‫خیلی کوتاه می‌شه.
‫خب، امشب ‫کجا می‌ریم؟
‫یه مسیر بکش ‫روی خونه‌‌ی ثروتمندترین‌ها از اینجا تا کانادا.
‫تا جایی که می‌تونی تو ارتفاع کم پرواز کن.
‫- وقتی ده دقیقه تا مرز مونده بود خبرم کن. ‫- اطاعت.
‫علامت بستن کمربند خاموش شد.
‫راحت باشید ‫توی کابین حرکت کنید.
‫هی، ریچاردز. ‫شش دقیقه تا شروع برنامه.
‫باید اون غذای آخرت رو بخوری ‫قبل از اینکه بهم اجازه بدن کله‌ت رو بپرونم
‫جلوی چشمِ چند میلیارد نفر.
‫آره؟
‫واقعاً باید یه‌کم آرایش کنی ‫قبل از اینکه برنامه شروع بشه.
‫گور بابای برنامه! بریم.
‫- می‌خوای بری؟ همین الان همه‌مون می‌تونیم بریم! ‫- نه، نه، نه! بس کن!
‫انجامش بده! انجامش بده، گردن‌کلفت!
‫- چرا دارید این کار رو می‌کنید؟ ‫- ببین پلک می‌زنم یا نه.
‫بمب رو نشونش بده!
‫نشونش بده قبل از اینکه ‫شلیک کنه و همه‌مون رو بکشه!
‫- خانم... ‫- نه، فقط نشونش بده!
‫چون دیگه نمی‌خوام این حس رو داشته باشم! ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫- بسمه! ‫- بیا آروم باشیم.
‫- آروم باش. ‫- دیگه بسمه!
‫خیلی‌خب، ریچاردز، ‫اگه بهت پیشنهاد...
‫عفو عمومی ‫و ویزای خروج بدم، چی؟
‫تو هیچی نیستی ‫جز یه لباس هالووین.
‫هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی!
‫خیلی درسته، آقای ریچاردز. ‫اون نمی‌تونه.
‫- ولی من می‌تونم. ‫- چطوره من بهت یه پیشنهاد بدم؟
‫به شکارچی‌هات ‫توی کابین خلبان بگو
‫کاری که می‌گم رو بکنن، ‫وگرنه،
‫این جت و هر کی توشه رو منفجر می‌کنم!
‫بن، تعهدت رو تحسین می‌کنم ‫به نقشت،
‫ولی وقت‌مون کمه، پس...
‫رک می‌گم.
‫می‌دونیم داری بلوف می‌زنی.
‫فلایینگ-وی مارک 2 ‫توی درهاش اسکنر داره.
‫خیلی سرگرم‌کننده بود.
‫ولی الان می‌تونی کیف‌دستیِ قشنگِ آملیا ‫رو بهش پس بدی.
‫اوان.
‫اوان، نکن.
‫بازی تمومه.
‫ضامن اون اسلحه رو بزن، آقا.
‫اوان، دیوونه شدی؟
‫برنامه هنوز شروع نشده.
‫اسلحه‌ت رو تحویل بده ‫و برو عقب هواپیما.
‫ممنون.
‫می‌تونی همون‌جا بمونی ‫تا وقتی بگم.
‫یه لحظه باید با آقای ریچاردز ‫حرف بزنم
‫تا درباره یه موضوع حساس ‫بحث کنیم.
‫بذار بین خودمون بمونه.
‫می‌دونی، خیلی وقت پیش نبود ‫که یه نفر با شغل من
‫فکر می‌کرد مهم‌تره ‫که به زور یه...
‫پیام اخلاقیِ ریاکارانه ‫رو به خوردِ جامعه بده
‫تا اینکه فقط سرگرمشون کنه.
‫اون‌ها قدرتِ توهم رو فراموش کرده بودن، ‫قدرتِ ستاره رو،
‫که همون چیزی‌ـه که تو هستی، ‫ریچاردز.
‫و واسه همینه که می‌خوایم ‫بهت برنامه‌ی خودت رو پیشنهاد بدیم.
‫حالا تصورش کن.
‫یه فراری سابق که از طریقِ انتقامِ عادلانه رستگار شده
‫زندگیش رو عوض می‌کنه
‫تا تبدیل بشه به ‫یه نیروی مرگبار برای خوبی.
‫بهش می‌گن...
‫شکارچی.
‫هیئت مدیره بهم اجازه داده ‫بهت 5 میلیون دلار جدید برای هر فصل بدم.
‫فقط یه شرط داره.
‫بشین، تیتراژ رو ببین
‫و وقتی بابی بهت علامت داد، ‫تک تکِ شکارچی‌های تو اون جت رو بکش.
‫شرط که انجام شد، ‫از راه دور هدایتت می‌کنم به فرودگاه استودیو،
‫جایی که رئیس جمهورِ ایالات متحده
‫تو رو به عنوان "شکارچی شماره شش" ‫منصوب می‌کنه،
‫یه ایده‌ی دیگه واسه اسم ‫که تو ذهنمه.
‫داده‌ها می‌گن ‫داستان انتقام...
‫انتقام؟
‫انتقامِ چی؟
‫کی طرفدارِ کسی می‌شه ‫که قهرمان‌های ملی‌تون رو می‌کشه؟
‫چرند نگو، دن.
‫بذار من نگران ‫بخش خلاقیت باشم.
‫نمی‌شه.
‫پس حقیقت.
‫انتقام ‫برای زن و بچه‌ت.
‫چرا باید حرفت رو باور کنم؟
‫چون، ‫اگه هنوز زنده بودن،
‫من با اسلحه تهدیدشون می‌کردم ‫و مجبورت می‌کردم هر کاری می‌خوام بکنی.
‫و درست جلوی چشم‌هات ‫شکنجه‌شون می‌کردم.
‫نمی‌خواستم این رو بهت نشون بدم.
‫ولی وقتی واسه نجات جونت ندارم.
‫اون شکارچی‌ای که کشتی ‫عضو یه تیم کوچیک بود.
‫مک‌کان و مردان ‫توی اون کابین
‫پرواز کردن به شهر تعاونی
‫به مخفیگاهِ بالاشهرِ شیلا و کتی.
‫- نه. ‫- اون‌ها با نشون دادنِ نشان‌شون
‫از مأمورهای اتحاد خانواده رد شدن و...
‫متأسفم، بن.
‫همه تصادف‌ها خوشحال‌کننده نیستن.
‫نه.
‫ما می‌خوایم تو ببری.
‫تماشاچی‌ها ‫همین الانش هم طرف توان.
‫وقتی فیلمِ کشتن خانواده‌ت ‫توسط مک‌کان و آدم‌هاش رو بهشون نشون بدم،
‫اون‌ها تا جهنم دنبالت میان.
‫فکر کن این چه کاری ‫با داستانت می‌کنه.
‫سی ثانیه ‫تا شروع برنامه، بن.
‫یه اسلحه پیدا می‌کنی ‫کنار دستگاه قهوه‌ساز توی آشپزخونه.
‫ولی اگه قبل از تموم شدنِ موسیقی متن ‫قبول نکنی،
‫به اون عوضی‌هایی که خانواده‌ت رو کشتن ‫دستور میدم تو رو هم بکشن.
‫چه خبره؟
‫ببینید و بفهمید.
‫همگی، همگی، ‫لطفاً ساکت باشید.
‫حالا، حالا.
‫طرفداران فرار!
‫ما اپیزود امروز رو ‫با قلبی اندوهگین شروع می‌کنیم.
‫ما اینجا در مرد فراری ‫به پیروی از قوانین اعتقاد داریم.
‫پس برام دردناکه
‫که بهتون بگم یکی از ‫مهم‌ترین قوانین ما
‫توسط همون مردانی شکسته شده ‫که ما برای اجرای اون قوانین بهشون اعتماد کردیم.
‫رئیس مک‌کان و شکارچی‌هاش.
‫و اون قانون اینه که
‫ما خانواده‌ی فراری رو ‫از آسیب حفظ می‌کنیم.
‫اگه حفظ نمی‌کردیم هیچ‌کس بازی نمی‌کرد.
‫ما فکر کردیم عادلانه‌ست ‫که بذاریم ریچاردز
‫مجازاتِ این تخلفِ بزرگ رو ‫اجرا کنه.
‫همونطور که می‌ریم سراغ پخش زنده ریچاردز، ‫دعا می‌کنیم که اون از پسش بربیاد.
‫هی، ریچاردز.
‫داری قهوه درست می‌کنی؟
‫آره.
‫چطوری می‌خوری؟
‫هشدار ارتفاع.
‫خلبان خودکار فعال شد.
‫غیرفعال شد.
‫هشدار ارتفاع.
‫خلبان خودکار فعال شد.
‫و بعد...
‫فقط یکی مونده.
‫سه تا شکارچی کشته شدن.
‫ولی مرگبارترین‌شون ‫هنوز یه جایی تو این جته.
‫اون یکی چتر نجات رو برداشت. ‫نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫اون رو ببند به خودت.
‫سرت رو پایین بگیر.
‫شکار ‫تبدیل به شکارچی شده.
‫مک‌کان گیر افتاده.
‫جایی واسه فرار نیست. ‫جایی واسه قایم شدن نیست.
‫آقای ریچاردز داره
‫تمام دستشویی‌های اختصاصیِ فلایینگ-وی رو چک می‌کنه
‫اینم چهارتا.
‫فیتیله روشن شده.
‫فقط مسئله زمانه.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫لحظه‌ی حقیقت.
‫شیش‌تا، عوضی.
‫حتماً ناامیدکننده‌ست.
‫تنش از همیشه بالاتره، ‫طرفداران فرار.
‫همه‌ش ختم می‌شه به اینجا.
‫بن!
‫اوه!
‫نه!
‫می‌خوای بدونی کی ‫نمی‌ذاره دوباره بچه‌ت رو ببینی؟
‫خودت!
‫حتماً درد داشت!
‫نه!
‫نه.
‫ریچاردز ضربه سختی خورده...
‫خفه شو، بابی!
‫اگه اینجوری اخراجم می‌کنن، ‫فکر می‌کنی با تو چی کار می‌کنن؟
‫احمق.
‫فکر کردی تو تنها فراری‌‌ای هستی ‫که بهش پیشنهاد معامله دادن؟
‫فکر کردی دو هفته و خرده‌ای زنده موندن ‫خیلی شاهکاره؟
‫‏29 روز رو امتحان کن.
‫کدوم محتمل‌تره؟
‫الف: من خانواده‌ت رو کشتم.
‫ب: کیلیان یه دروغِ خوب ‫بهت فروخت
‫تا یه فینالِ خونین داشته باشه.
‫یا ج: ‫تو انقدر احمقی که نمی‌فهمی؟
‫این رو از کسی بشنو که معامله رو قبول کرد
‫تا شکارچی بشه ‫نه شکار.
‫تنها باری که دوباره ‫خانواده‌ت رو می‌بینی
‫وقتی‌ـه که جلوی چشمت ‫شکنجه‌شون میدن.
‫انقدر با روانت بازی می‌کنن
‫تا بخوای ‫همه چی رو نابود کنی.
‫مزخرف می‌گی.
‫همه‌تون مزخرف می‌گید.
‫حقیقت اینه...
‫...دارم بهت لطف می‌کنم.
‫فشار کابین از دست رفت.
‫درهای اضطراری غیرفعال شدند.
‫هی، کیلیان!
‫فکر کردی واسه نفله کردنِ این بازنده ‫به تفنگ نیاز دارم؟
‫تو از سرنوشت جلو زدی.
‫ولی نمی‌تونی از "تقدیر" قایم بشی!
‫این دیگه برنامه‌ی منه!
‫انجامش بده، گردن‌کلفت! ‫ببین پلک می‌زنم یا نه.
‫بازی تمومه.
‫می‌تونم شالت رو قرض بگیرم؟
‫درهای اضطراری غیرفعال شدند.
‫فشار کابین از دست رفت.
‫بذار برت گردونم رو زمین. [قفل درها، باز]
‫درِ شماره دو باز شد.
‫چتر باید خودش باز بشه.
‫ولی اگه نشد، ‫ضامنش رو بکش.
‫وقتی رسیدی زمین، ‫فقط فرار کن.
‫به پشت سرت نگاه نکن.
‫وقتی بهت گفتم،
‫اون رو تا ته ‫می‌کشی پایین.
‫متأسفم که این کار رو باهات کردن!
‫خودم با خودم کردم.
‫این یه نشونه‌ست! ‫قرار نیست من...
‫ازم فیلم نگیرید لعنتی‌ها!
‫عوضی‌ها!
‫ریچاردز زنده‌ست، ‫خانم‌ها و آقایان!
‫ادامه بده، پسر! ‫تو می‌تونی.
‫بن ریچاردز، تو این‌کاره‌ای.
‫ما کنترل جت رو داریم.
‫بهترین جراحانِ ترومای ما ‫همین الان روی باند فرودگاهن،
‫آماده‌ن که مثل روز اول ‫سرپات کنن.
‫ولی صبر کنید!
‫با اولین حضورش در شبکه ‫و یک پیام ویژه،
‫خالقِ مرد فراری،
‫تهیه‌کننده بزرگ، دن کیلیان!
‫آقای ریچاردز، ‫ما اینجا در شبکه
‫معتقدیم شما مظهر ‫قدرتِ خالص
‫و ستون اخلاقیِ اصیل هستید
‫که این کشور نمادشه.
‫و ما می‌خوایم... نه...
‫ما نیاز داریم بیشتر ببینیم.
‫تابستانِ امسال، بن ریچاردز میشه...
‫شکارچی شماره شش!
‫تبریک می‌گم، بن.
‫و به خانواده‌ی شبکه ‫خوش اومدی.
‫من خودم خانواده دارم.
‫کشتیشون یا نه، دن؟
‫برو به جهنم، دن!
‫تشویق کنید دن کیلیان رو!
‫یالا، بن.
‫ما روی آنتن‌ایم.
‫چند بار پیش میاد ‫که بتونی به
‫دو میلیارد نفر بگی ‫واقعاً چه حسی داری؟
‫قهرمان بودن چه حسی داره، بن؟
‫هیچ کاری که تو این برنامه کردم ‫من رو قهرمان نمی‌کنه.
‫یه بار سعی کردم قهرمان باشم،
‫و اون‌ها اسمم رو گذاشتن تو لیست سیاه.
‫دخترم مریض شد.
‫و این تنها شغلی بود ‫که می‌تونستم بگیرم.
‫به نظر میاد کلِ هدفِ شبکه‌ی مجانی
‫اینه که کاری کنه از هم متنفر باشیم
‫تا بتونن به دزدی از ما ‫ادامه بدن
‫در حالی که ما تو لجن با هم می‌جنگیم.
‫حقیقت رو می‌خواید؟
‫خاموشش کنید.
‫شبکه داره به همه‌مون ظلم می‌کنه.
‫بفهمید واقعاً کی اون رو اداره می‌کنه.
‫ضبط کنید، گزارش‌شون بدید.
‫اسم‌هاشون رو پیدا کنید.
‫همین الان یکی‌شون رو دیدید. ‫دن کیلیان.
‫این چهره یادتون بمونه.
‫شبکه‌ی مجانی رو تماشا نکنید.
‫ببینید کی پولش رو میده.
‫خاموشش کنید.
‫خاموشش...
[بدون سیگنال]
‫سخنرانیِ عالی‌ای بود.
‫حیف که من تنها کسی بودم ‫که دیدمش.
‫ما رفتیم پیام بازرگانی ‫از وقتی که گفتی
‫هیچ کاری که تو برنامه کردی ‫تو رو قهرمان نکرده.
‫فکر کردی ارزشش رو داشت؟
‫فکر می‌کنی نطقِ کوچولوت ‫از تو یه شهید می‌سازه؟
‫ما 30 ثانیه دیگه دوباره می‌ریم رو آنتن.
‫و این بار، ‫تو نقشت رو بازی می‌کنی،
‫چون اگه نکنی، ‫من به جاش این رو پخش می‌کنم.
‫بهت گفتم که قراره ‫این ساختمون رو به آتیش بکشم
‫و هر کی توشه رو!
‫سریع بود.
‫با من همکاری کن، ریچاردز. ‫زندگیت رو دور ننداز.
‫مجبورم نکن اون جت رو بکوبم ‫به ساختمونِ شبکه.
‫اون‌ها تو آسمون ‫منفجرت می‌کنن.
‫اون‌ها زنده‌ن یا مُرده، دن؟
‫- کی؟ ‫- خانواده‌م!
‫کی اهمیت میده؟ ‫اگه بهت می‌گفتم زنده‌ن، اصلاً باور می‌کردی؟
‫ما می‌ریم رو آنتن در پنج...
‫چهار... سه... دو... یک.
‫باشه، هر جور می‌خوای.
‫بهت گفتم، قراره ‫این ساختمون رو به آتیش بکشم
‫و هر کی توشه رو!
‫توی جهنم می‌بینمتون
‫و به ریش‌تون می‌خندم!
‫هشدار ارتفاع.
‫بن، دیوونه شدی؟
‫‏5000 آدم بی‌گناه ‫توی این ساختمونن!
‫خلبان خودکار فعال شد.
‫ببین چی کار کردی.
‫حالا خوشحالی؟
‫بهت گفتم ‫که قراره دهنت رو سرویس کنم.
‫آره.
‫هشدار. خطر برخورد.
‫آروم باشید، همگی.
‫نیروهای ان‌سی‌جی تو آسمون ‫منفجرش می‌کنن!
‫موشک داره میاد.
‫خب، مؤمنانِ حقیقی.
‫بیاید بزنیم عقب.
‫بن ریچاردز! اسطوره.
‫شبکه می‌خواد شما فکر کنید ‫که در روز 18ام از فرارش،
‫بعد از کشتنِ هر پنج شکارچی،
‫کسی که بیشتر از همه ‫از فصل اول تا حالا زنده موند
‫با موشک زمین به هوا ‫خودکشی کرد.
‫"رسول" می‌گه چرت و پرته.
‫اول از همه، شش دقیقه زودتر از معمول ‫رفتن پیام بازرگانی
‫و دو برابر طولش دادن.
‫حتماً به زمان نیاز داشتن ‫تا این آشغالِ فیک رو بنویسن.
‫توی جهنم می‌بینمتون ‫و به ریش‌تون می‌خندم!
‫و بعدش، ‫جمعیت رو عوض کردن.
‫یارو پیرهن بنفشه ‫از کجا پیداش شد؟
‫شبکه فکر می‌کنه ‫ما انقدر خنگیم.
‫تحریف‌های کثیف‌شون یعنی ‫هیچ‌کدوم از ما حقیقت رو نمی‌دونست
‫درباره اتفاقی که ‫توی اون جت افتاد!
‫تا وقتی که یه دختر شورشیِ انقلابی ‫جعبه سیاه جت رو پیدا کرد
‫روی پشت‌بومِ تعاونی‌ش.
‫عموش صدا رو ‫هک کرد، کپی کرد،
‫پخش کرد ‫و همه جا جار زد.
‫خاموشش کنید.
‫و لعنتی، ما هم همین کار رو کردیم.
‫شبکه قرار نبود ‫حقیقت رو به ما بده،
‫پس یاد گرفتیم چطور ‫خودمون به همدیگه بدیمش.
‫بن فیتیله رو روشن کرد و "حقیقت" ‫مثل یه انفجار هسته‌ای ترکید
‫قبل از اینکه شبکه ‫حتی بفهمه وجود داره.
‫شبکه مجانی رو نبینید. ‫ببینید کی پولش رو میده.
‫ولی سوالاتی باقی می‌مونه ‫درباره اون شب سرنوشت‌ساز.
‫ادامه بده، پسر!
‫آیا شکارچی‌ها واقعاً ‫خانواده‌ی بن رو ترور کردن؟
‫آیا کیلیان یه دروغِ خوب ‫بهش فروخت
‫تا یه فینالِ خونین بسازه؟
‫و سوال بزرگ ‫که تو ذهن همه‌ست:
‫آیا بن زنده موند؟
‫تحقیقاتِ "رسول" نشون میده که یکی از ویژگی‌های ایمنیِ مدرنِ فلایینگ-وی مارک 2
‫یه محفظه فرارِ خدمه بود
‫تقریباً هم‌اندازه‌ی ‫همین به اصطلاح آوار.
‫آیا بن یه بار دیگه ‫مرگ رو فریب داد؟
یعنی بن برای آخرین بار موفق شد مرگ رو فریب بده؟
‫شبکه چیزی نمی‌گه. ‫ولی یه چیز قطعیه.
‫ریچاردز زنده‌ست! ریچاردز زنده‌ست!
‫اون هنوز اینجاست، ‫آشغال‌خورها!
‫توجه کنید، خریداران. ‫فروشگاه ما ‫تا 30 دقیقه دیگر بسته می‌شود.
‫لطفاً خریدهای نهایی ‫خود را انجام دهید ‫و به صندوق‌های جلو ‫مراجعه کنید.
‫و شکم.
‫از اینکه امروز ‫از ما خرید کردید متشکریم.
‫آره.
‫و دیگه چی لازم داریم؟
‫خدای من. این‌ها خیلی نازن.
‫نه، ببخشید، ‫این‌ها مالِ من نیست.
‫اون آقا که بیرونه این‌ها رو ‫برای شما خرید، خانم ریچاردز.
‫خریدهای سوپرمارکت رو هم همینطور.
‫اون...
‫اسم من نیست.
‫ریچاردز زنده‌ست!
‫ریچاردز زنده‌ست! ریچاردز زنده‌ست!
‫لعنت بهت، ریچاردز!
‫- تو واقعاً کارت درسته، رو دست نداری. ‫- سی ثانیه!
‫کجا داری میری؟ ‫نمی‌شنوی؟
‫من می‌گم این بازخوردِ ارزشمندِ تماشاچیانه، دن
‫نه. برمی‌گردی اون بیرون ‫و کارت رو انجام میدی!
‫- چطوره تو کار من رو انجام بدی؟ ‫- هی.
‫‏20 ساله دارم آمار بازدید رو می‌ترکونم. ‫اون تماشاچی‌ها مالِ منن.
‫فکر نمی‌کنی ‫بتونم این وضعیت رو برگردونم؟
‫تو کسی بودی که می‌خواستی ازش ستاره بسازی، دن. ‫مأموریت انجام شد.
‫حالا دیگه برنامه‌ی اونه.
‫فکر می‌کنی می‌تونی بذاری بری؟
‫عزیزانم، لطفاً.
‫یه نگاه دیگه بنداز ‫به قراردادم.
‫صفحه 42، پاراگراف 6.
‫یه بندِ ویژه هست
‫با ریزترین فونتِ ممکن ‫که می‌گه
‫"برو گم‌شو!"
‫- ده ثانیه! ‫- ده ثانیه، دن.
‫کوکو! بیا، بریم.
‫می‌دونی چیه؟ گور باباش! ‫اینجا خونه‌ی منه.
‫من قوانین رو تعیین می‌کنم. ‫صدای موزیک رو ببر بالا، صداشون رو خفه کن.
‫قربان، مطمئنید این...؟
‫موزیک رو پخش کن، همین الان.
‫برو به جهنم، دن!
‫فصل هفتم، بزن بریم!
‫به آتیش بکشش!
‫بکشیدش!
‫آقای کیلیان! ‫نه، آقای کیلیان، از این طرف!
‫لعنتی!
‫ریچاردز زنده‌ست! خاموشش کنید!
[سرنوشت]
‫در پنج...
‫- چهار... ‫- نه.
‫...سه...
‫نه.
‫...دو...
‫یک.
‫و حرکت.
[!ریچاردز می‌بره]