.
این فیلم بر اساس وقایع حقیقی‌ای] [.که بین سال‌های 1997 تا 2000 رخ داد، ساخته شده است
‫سلام، من مارک کِر هستم ‫و نماینده‌ی
‫کشتی آزاد آمریکا هستم،
‫و اینجام در «وُرد وِی تُدو 3»
‫تا ثابت کنم این ‫بهترین سبک مبارزه‌ست.
‫و این هم کشتی‌گیر، مارک کِر. [سائوپائولو، برزیل، سال 1997]
‫‏185 سانت، 118 کیلو ‫اهل تولِدو، اوهایو،
‫و این اولین مبارزه‌ی ‫حرفه‌ای‌شه.
‫این پسر، ما انتظار زیادی ‫ازش داریم،
‫چون مربی کنار رینگش، ‫ریچارد همیلتون،
‫که سه تا از قوی‌ترین آمریکایی‌هایی ‫که تا حالا
‫پاشون به این رینگ باز شده رو آورده،
‫یعنی دَن سِوِرن، ‫دان فرای و مارک کولمن.
‫امروز صبح به ما گفت که ‫این پسر بهترینی‌ـه
‫که تا حالا دیده.
‫و همینطور که برای اولین بار ‫وارد رینگ می‌شه
‫در دوران حرفه‌ایش، ‫خواهیم دید که چطور دووم میاره
‫جلوی یکی از سرسخت‌ترین ‫رقابت‌ها.
‫و حالا غول‌پیکرترین مبارز میاد.
‫پاول وارلانس، ‫‏203 سانت، 150 کیلو.
‫اهل سن خوزه، کالیفرنیا.
‫و اونم هشت سال ‫تجربه‌ی کشتی داره،
‫ولی قطعاً توی سرپا وایسادن ‫ماهرتره.
‫و اینم سرجیو باتارلی ‫که داره مبارزها رو آماده می‌کنه
‫تا منتظر زنگ شروع باشیم.
‫و مبارزه شروع می‌شه!
‫و کِر بهش حمله می‌کنه.
‫داره سعی می‌کنه خاکش کنه. ‫می‌تونه خاکش کنه؟
‫یه خاک کردن سنگین ‫روی وارلانس.
‫یه «دو لِنگ» زیبا از کِر.
‫ببین چطور داره برای گرفتنِ ‫پوزیشن تلاش می‌کنه.
‫مهارت‌های کشتی‌ش ‫کاملاً مشخصه و...
‫یه زانو تو صورتش!
‫وای! یه زانوی محشر ‫تو صورتش
‫و یه زانوی دیگه تو صورت.
‫بذار بهت بگم. ‫وارلانس بچه سرسختیه،
‫ولی داره ضربات وحشیانه‌ای
‫به صورتش می‌خوره.
‫صورتش همین الان ‫داره داغون می‌شه.
‫باتارلی داره نگاه می‌کنه.
‫اون... بله، ‫مبارزه رو متوقف کرد.
‫تموم شد.
‫و کِر تو اولین مبارزه‌اش برنده شد.
‫همینطوره. وارلانس ‫نمی‌تونست مبارزه رو متوقف کنه.
‫باتارلی مجبور شد دخالت کنه.
‫اوه. نگاه کن. ‫چه زخم‌های عمیقی.
‫خوبه؟
‫باشه. آروم باش. ‫آروم باش.
‫یالا. هوات رو دارم. ‫یالا. هوات رو دارم.
‫بیا بشین.
‫ناک‌اوت فنی. توقف توسط داور.
‫بیا.
‫می‌دونی کی هستی؟ ‫می‌دونی کجا هستی؟
‫تو یه مبارزه.
‫آره، تو یه مبارزه بودی. ‫چطور پیش رفت؟
‫- می‌دونی چی شد؟ ‫- من... باختم.
‫می‌تونم ازش بپرسم ‫حالش خوب می‌شه؟
‫فقط می‌خوام بدونم.
‫اون خوب می‌شه، مارک. ‫خوب می‌شه.
‫برگرد به گوشه‌ی خودت.
‫- بچه‌ها، آماده‌اید؟ ‫- فقط پنج ثانیه، لطفاً.
[ماشین کوبنده]
‫و به چی فکر می‌کنی
‫اوایل مبارزه؟
‫می‌دونی،... ‫همون لحظه‌ای که زنگ می‌خوره،
‫می‌تونی به بعضی آدم‌ها ‫نگاه کنی
‫و بفهمی
‫که... که از ترس ‫زهره‌ترک شدن.
‫یعنی، می‌تونی ‫تو چشم‌هاشون ببینی.
‫حتی می‌تونی بوش رو ‫تو عرقشون حس کنی.
‫- عجب. ‫- ولی می‌دونی،
‫تا وقتی که برای اولین بار ‫دست‌هام رو روشون نذارم،
‫و واقعاً خودم رو ‫به طرف مقابل تحمیل نکنم،
‫اون موقع‌ست که واقعاً حس می‌کنی، ‫تقریباً همون لحظه،
‫که آیا طرف قراره ‫کم بیاره یا نه.
‫خب، بعدش چی می‌شه؟
‫ساده‌ست.
‫من قراره به اون آسیب بزنم ‫قبل از اینکه اون به من آسیب بزنه؟
‫و اگه اتفاقی به من آسیب بزنه،
‫من دو برابر بدتر ‫بهش آسیب می‌زنم.
‫چون، ‫بذار یه چیزی بهت بگم،
‫وقتی یه مشت می‌خوره ‫تو صورتت،
‫دو تا واکنش می‌تونی نشون بدی.
‫یا می‌تونی بترسی و عقب بکشی،
‫یا می‌تونی بخوای اون آدم رو ‫به خاطر مشتی که زده تنبیه کنی.
‫ولی من یه راه سوم پیدا کردم.
‫می‌دونی، اگه لگد بخورم ‫یا اگه مشت بخورم،
‫من یه کار ‫متفاوت انجام میدم
‫تا تنبیه کردنت.
‫من قراره اراده‌ام رو ‫از نظر فیزیکی بهت تحمیل کنم.
‫و تو... تو واقعاً حس می‌کنی ‫کِی این اتفاق میفته،
‫کِی اون آدم دیگه رها می‌کنه،
‫و کاملاً تو دست‌هات ‫از هم می‌پاشه.
‫و این...
‫این یه حس ‫خیلی قدرتمنده.
‫خیلی عجیبه ‫چون اوایل،
‫فقط داشتم یه جورایی تفریح می‌کردم.
‫من داشتم روی ‫این غریزه‌ی حیوانی کار می‌کردم که
‫کنترلم رو به دست گرفته بود.
‫سعی می‌کنم ‫توضیحش بدم،
‫و شاید اینطوری بشه گفت،
‫ولی... یه جورایی ‫عجیبه، می‌دونی؟
‫کل این ماجرا ‫یه حس خیلی «تکاملی» داشت.
‫منظورم اینه که، من تو کالج کشتی می‌گرفتم،
‫ولی... ولی این یه چیز ‫کاملاً متفاوته.
‫خب، منظورت چیه؟
‫مثلاً لحظه‌ای که اون هیجان رو حس کردم، ‫اون ضربه‌ی اول،
‫فهمیدم دارم ‫به یه چیزی نزدیک می‌شم
‫که...
‫تقریباً جادوییه.
‫عجب.
‫به جایی می‌رسی
‫که باید ‫از خودت بپرسی،
‫مثلاً، آیا انگشتت رو
‫می‌کنی تو زخم حریفت؟
‫که یه‌کم بیشتر ‫بازش کنی؟
‫فقط... فقط برای بُردن؟
‫که درد بکشه؟ ‫این کار رو می‌کنی؟
‫یعنی، ‫فکر کنم آره.
‫معلومه که می‌کنی.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون بردن ‫بهترین حسیه که وجود داره.
‫- آره. ‫- و یادت باشه،
‫این یه تورنمنت ‫تو برزیل بود.
‫پس اگه می‌بردی، ‫خونه نمی‌رفتی.
‫نه. ادامه می‌دادی ‫و با نفر بعدی می‌جنگیدی،
‫و بعدش با نفر بعدی،
‫و بعدش نفر بعدی، ‫و بعدش نفر بعدی.
‫اینطوری، آخرش، ‫حس می‌کردی یه اسطوره‌ای.
‫شگفت‌انگیز به نظر میاد.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫راستش، وقتی می‌بری،
‫هیچ چیز دیگه‌ای ‫تو این دنیا اهمیت نداره.
‫و یه جورایی شاید ‫بهترین حس
‫- تو دنیا باشه، می‌دونی؟ ‫- آره.
‫و این حسیه ‫که حتی نمی‌دونستم
‫[برمینگهم، آلاباما - سال 1997]
‫خب، موتی... «پتک». ‫[برمینگهم، آلاباما - سال 1997]
‫آره.
‫اون تجربه‌ی «اکتاگان» رو داره.
‫تو نداری. ‫اون سرسخته. خیلی سرسخته.
‫فکر می‌کنی چی
‫قراره به این مبارزه بیاری؟
‫خب، فکر می‌کنم که ‫حس خیلی خوبی
‫نسبت به سطح آمادگی جسمانی‌ام دارم.
‫از قدرتم خیلی راضی‌ام، ‫که روش کار کردم.
‫ولی می‌دونی چیه، ‫مثل تفاوت
‫بین یه چراغ قوه ‫و یه پرتوی لیزره.
‫عجب.
‫فوق‌العاده‌ست. ‫منظورت چیه؟
‫من باید مطمئن بشم که ‫صد در صد تمرکز دارم
‫روی کاری که باید بکنم.
‫چون اگه اینطور نباشه، ‫اون‌وقت احساساتم
‫همه جا ‫پخش و پلا می‌شن،
‫مثل یه چراغ قوه.
‫آره، راستش منطقیه.
‫آره. یعنی، ‫فکرش رو بکن.
‫این در مورد تو ‫و همه‌ی آدم‌های دیگه
‫- تو این اتاق صدق می‌کنه. ‫- حتماً.
‫اگه احساساتمون رو ‫کنترل نکنیم،
‫تر‌س‌هامون و اضطراب‌هامون ‫بهِمون غلبه می‌کنن.
‫و می‌دونی چی می‌شه؟
‫احساساتمون بهمون ‫سیلی می‌زنن...
‫- ... و ما نمی‌تونیم این رو بپذیریم. ‫- همینه.
‫- درسته؟ ‫- هی، کِر.
‫پاشو دیگه. ‫همه منتظرن، رفیق.
‫هی، خیلی ممنون
‫- بابت وقت‌تون. ‫- آره. خیلی ازت ممنونم.
‫- لطف کردی. ‫- من ازت ممنونم.
‫- آماده‌ای؟ خوشحال شدم دیدمت. ‫- رفیقمی.
‫- هی، تنها تفاوتش... ‫- آره.
‫...شکل رینگه، خب؟
‫- یه قفس. ‫- یه قفسه.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫اولین بار تو اکتاگان.
‫داشتم ‫همین رو بهش می‌گفتم.
‫- آره. ‫- هی، بچه‌ها، یالا.
‫کلاً 14 تا از این ‫کوفتی‌ها برگزار شده.
‫- اون یه قاتله. ‫- ببخشید.
‫- کولمن؟ ‫- آره، آره.
‫«ویدمارک انترتینمنت».
‫می‌تونم در مورد برنامه‌تون ‫برای مبارزه با «بوبیش» بپرسم؟
‫- بوبیش. ام... کِر؟ ‫- جانم؟
‫- زود خاکش کن. ‫- حله.
‫- من میرم گرم کنم. ‫- باشه.
‫ببخشید. کجا بودم؟
‫داشتید در مورد «بوبیش» ‫می‌گفتید.
‫و حالا ‫می‌رسیم به پسرهای گنده.
‫مارک کِر اولین مبارزه‌اش رو انجام میده
‫مقابل موتی هورنستاین،
‫که این دومین حضورشه
‫تو اکتاگان و فقط ‫به مارک کولمن باخته.
‫و اینم ‫مارک کِر 115 کیلویی،
‫قهرمان سابق «دیویژن 1 ‫ان‌سی‌دبل‌ای»
‫در دانشگاه سیراکیوز.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫وقت غول‌پیکرهاست،
‫همینطور که تورنمنت ‫سنگین‌وزن رو شروع می‌کنیم.
‫در سمت چپ من، ‫اون برنده‌ی
‫جام جهانی کشتی 1994،
‫برنده‌ی...
‫قهرمانی ملی ‫کشتی آزاد مردان،
‫قهرمان «دیویژن 1 ان‌سی‌دبل‌ای»،
‫با قد 185 سانت،
‫و وزن 115 کیلوگرم.
‫مبارزی از ‫فینیکس، آریزونا،
‫لطفاً به اولین حضورش ‫در اکتاگان خوشامد بگید،
‫مارک کِر!
‫[آریزونا، فینیکس - سال 1999]
‫سلام.
‫احتمالاً دارید به چشم‌هام نگاه می‌کنید.
‫چطوری اینطوری شد؟
‫خب، تا حالا اسم...
‫«مسابقات قهرمانی ‫مبارزات نهایی» رو شنیدید؟
‫«یو اف سی»؟
‫اون‌ها یه جورایی اولین نفرات ‫تو ورزش‌های رزمی بودن.
‫این همون بوکسه؟
‫خب، یه‌کم بوکس ‫توش داره. آره.
‫بیشتر شبیه هنرهای رزمیه
‫که هزاران سال ‫قدمت دارن
‫و ما همه‌شون رو دور هم جمع می‌کنیم ‫تا ببینیم کدومشون بهترینه.
‫خب، من پیش‌زمینه‌ی ‫کشتی دارم،
‫ولی ممکنه با یه نفر بجنگم
‫که پیش‌زمینه‌ی ‫کاراته داره
‫یا یه نفر که پیش‌زمینه‌ی ‫بوکس داره
‫آره، در موردش شنیدم.
‫این همون چیز خونین و مالیه ‫که دارن سعی می‌کنن ممنوعش کنن.
‫بله، درسته. ‫درسته، همینه.
‫ولی باید بهتون بگم، ‫محبوبیت این ورزش
‫از این کلیشه میاد ‫که قراره ببینید
‫خونین‌ترین و خشن‌ترین ‫ورزشی رو که
‫- تا حالا دیدید. ‫- آره، من نمی‌تونم تحمل کنم.
‫این... این اذیتم می‌کنه.
‫و باید هم ‫خیلی‌ها رو اذیت کنه.
‫شما وقتی می‌جنگید ‫از هم متنفرید؟
‫اصلاً و ابداً.
‫اصلاً و ابداً. نه.
‫ببخشید مزاحم می‌شم.
‫دکتر کورتز الان ‫می‌تونن ببیننتون.
‫عالیه. خیلی ممنونم.
‫صحبت باهاتون لذت‌بخش بود.
‫ممنونم. صحبت با شما هم ‫لذت‌بخش بود.
‫بفرما.
‫چطوری، مرد کوچولو؟
‫- ببخشید. اون یه‌کم خجالتیه. ‫- اشکالی نداره.
‫ولی فکر کنم امضاتون رو می‌خواد.
‫حتماً، مشکلی نیست.
‫ا... اسمت چیه؟
‫اسمش کازموئـه.
‫ولی می‌شه برای داداشش، ‫ماری، هم بنویسید؟
‫حتماً.
‫کازمو.
‫دعوا نکنیدها.
‫سلام، مارک.
‫- سلام، راجا. ‫- چطوری؟
‫تو چطوری، رفیق؟
‫عالی. باید یه‌کم ‫پرواززده باشی.
‫آره. همین امروز صبح رسیدم.
‫- گفتی از کجا اومدی؟ ‫- ژاپن.
‫پس «یو اف سی» الان تو ژاپنه؟
‫نه، یه چیزی‌ـه تو مایه‌های ‫«ان‌بی‌اِی» و «اِی‌بی‌اِی».
‫دو تا لیگ مختلفن. ‫اسم این یکی «پراید»ـه.
‫خب، چرا ‫پیرهنت رو در نمیاری.
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫خب، پس ‫همون کار همیشگی رو بکنیم؟
‫نسخه‌هات رو بفرستم «سیف‌وی»؟
‫می‌دونی این ماه ‫به چی فکر می‌کنم؟
‫می‌خوام برم سراغ ‫داروخانه‌ی «اِی تو زی».
‫اون‌ها با بیمه‌ی من ‫خیلی بهتر راه میان.
‫بیا همون کار رو کنیم. آره.
‫باشه. حتماً. آره. ‫مشکلی نیست.
‫می‌تونم بیمه رو ‫منتقل کنم.
‫- و اون‌ها احتمالاً... ‫- می‌دونی چیه؟
‫اصلاً بیا بی‌خیال ‫بیمه بشیم.
‫خودت که می‌دونی تو «سیف‌وی» ‫چطوری‌ان.
‫فقط مایه‌ی دردسرن، ‫پس...
‫تازه برای تو هم راحت‌تره. ‫خودم آزاد حساب می‌کنم.
‫مطمئنی؟ بعضی از این‌ها ‫قراره گرون بشن‌ها.
‫آره، نه، مشکلی نیست. ‫الکی که تو صورتم
‫مشت نمی‌خوره...
‫آره، آزاد حساب می‌کنم. ‫مشکلی نیست.
‫عزیزم!
‫- سلام. ممنونم. ‫- این رو برات درست کردم.
‫می‌خوای این رو ‫بریزم دور
‫یا می‌خوریش؟
‫شیر کم‌چرب استفاده کردی، درسته؟
‫آره، شیر کم‌چرب ‫مثل هفته‌ی پیش.
‫من از هفته‌ی پیش ‫شیر پرچرب می‌خورم.
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- فکر کردم بهت گفتم.
‫می‌دونم، ولی باید ‫بهم بگی این چیزها رو.
‫من اشتباه می‌کنم
‫اگه تو بهم ‫نگی این چیزها رو.
‫باشه. اشکال نداره. ‫یکی دیگه درست می‌کنم.
‫اسنیکرز.
‫سلام، عشق من.
‫چقدر موز ریختی؟
‫- نصف موز. ‫- نصف؟
‫اینم عوض کردی؟ ‫الان چنده؟
‫راستش، یک و نیم موزه.
‫تو خوبی.
‫خیلی خوبی، دختر بابا.
‫- بی‌خیال. ‫- بی‌خیال چی؟
‫گفتم رو مبل نه.
‫چند بار ‫بگم رو مبل نه؟
‫- فقط می‌خواد شکمش رو بخارونی. ‫- مبل رو داغون کرده.
‫این گرونه.
‫اون فقط یه دختر بچه‌ی خوبه.
‫باشه. یالا.
‫- مارک. ‫- یالا، یالا، یالا.
‫به اندازه‌ی کافی داغون کردی.
‫- می‌دونم. ‫- دیدی؟
‫هی، ‫سعی کرد گازم بگیره.
‫- اشکال نداره. ‫- یالا دیگه، مارک.
‫صداش شبیه مامانشه.
‫یالا، بذار بیاد بالا.
‫می‌تونه پیش من بشینه ‫و مشکلی نیست.
‫بیا اینجا، عزیزم.
‫آره، عزیزم. سلام.
‫هی، خیلی لطف کردی ‫برام اسموتی درست کردی.
‫من واقعاً...
‫من... جدی می‌گم.
‫- ممنونم. ‫- دهنت رو ببند.
‫نه، جدی می‌گم. ممنونم.
‫با اینکه با شیر اشتباهی ‫درست شده بود،
‫تو که نمی‌دونستی.
‫ولی ممنونم.
‫یالا، عزیزم.
‫یک، ‫دو،
‫سه، ‫چهار،
‫پنج...
‫- ببخشید. ‫- بله.
‫ببخشید. می‌شه لطفاً ‫اون سایه‌بون رو باز کنید؟
‫- دلم می‌خواد غروب رو ببینم. ‫- باشه. حتماً.
[ژاپن، توکیو] [مسابقات قهرمانی پراید 7]
‫ام...
‫قرارداد می‌گه...
‫قرارداد قبلی ‫می‌گه 3,300 دلار...
‫- باشه. ‫- می‌گه باقیمانده.
‫باقیمانده. آره. ‫باقیمانده. خب...
‫‏3,300 دلار باقیمانده ‫هنوز به من می‌رسه.
‫یعنی، یه ماه بدون قرارداد؟
‫بدون پول؟ دیگه هیچی؟ ‫همینه؟
‫بله، دیگه قراردادی نیست.
‫پولی نیست. همینه.
‫دارم تند حرف می‌زنم؟
‫شاید ‫انگلیسی من خیلی تنده.
‫ام، من ‫پول بیشتری لازم دارم.
‫ولی باید در مورد ‫این صحبت کنیم.
‫- باید صحبت کنیم. بله. ‫- نه، نه، با تو نه.
‫من با دفتر مرکزی صحبت می‌کنم. ‫با تو نه.
‫شما قراره با ‫دفتر مرکزی‌تون صحبت کنید.
‫- آره. ‫- باشه.
‫مشکلی نیست؟
‫من... من این رو می‌فهمم، ‫ولی قبل از اینکه دوباره مبارزه کنم،
‫ما باید... ‫باید این رو روشن کنیم.
‫باید به یه تفاهم برسیم.
‫باید یه توافق ‫داشته باشیم، آره؟
‫- قبل از اینکه دوباره مبارزه کنم. ‫- آره.
‫- بله. باشه. ‫- فقط صبر کن.
‫- منصفانه‌ست. ‫- حله؟
‫- آریگاتو. ‫- آریگاتو.
‫بله.
‫- کِر. ‫- کولمن.
‫- تو یه حیوونی. ‫- خوبی؟
‫چیز خوبی اون بیرون هست؟
‫نه، منم همین الان برگشتم، رفیق.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫ام، خب، شما ‫چطور مارک کِر رو می‌شناسید؟
‫من و کِر خیلی وقته ‫همدیگه رو می‌شناسیم.
‫می‌دونی، ما سال 88 ‫با هم کشتی گرفتیم،
‫می‌دونی، و...
‫پس، از همون موقع ‫می‌دونستم مارک کِر کیه.
‫می‌دونی، ما با هم ‫رقابت کردیم،
‫- ولی اون رفیق منه. ‫- پس...
‫کدومتون زودتر ‫ورزش حرفه‌ای رو شروع کرد؟
‫فکر کنم من بودم چون ‫چند سال ازش جلوتر بودم.
‫یه جورایی قبل از اون ‫وارد این بازی مبارزه شدم.
‫اون که اومد، من آموزش دیده بودم ‫که بهش کمک کنم.
‫من در واقع، ‫اولین...
‫مربی و مدیر برنامه‌اش بودم.
‫- باشه. ‫- آره. دوران خوبی بود،
‫ولی، می‌دونی، ‫الان با هم تمرین می‌کنیم
‫و اون دیگه رو پای خودش وایساده.
‫یعنی، ‫ببین داره چی کار می‌کنه.
‫من خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫و، آره، ‫بیشتر از این نمی‌شه افتخار کرد.
‫کدوم رو ‫مایلید ببینید؟
‫اون کاسه رو، لطفاً. ‫اون طلاییه.
‫بفرمایید.
‫وای.
‫بله. ‫خیلی هنرمندانه
‫و خیلی گرونه.
‫خوشگله.
‫ببخشید، ‫متوجه نمی‌شم.
‫من ژاپنی بلد نیستم.
‫چی گفتید؟
‫ام...
‫سلیقه‌ی خوبی دارید.
‫ممنونم.
‫برش می‌دارم.
‫آریگاتو.
‫می‌دونید چیه؟ ‫اینم برمی‌دارم، لطفاً.
‫خوشگله.
‫برای نامزدمه. ‫اون عاشق رنگه.
‫آریگاتو.
‫خب، بیا در مورد
‫مبارزه‌ات حرف بزنیم.
‫نظرت چیه
‫در مورد حریفت، ‫ایگور ووچانچین؟
‫اون مبارز خیلی معروفیه ‫چون مشت سنگینی داره.
‫مشت سنگینی داره.
‫ام، احتمالاً قراره ‫سخت‌ترین مبارزه‌ام باشه...
‫به خاطر تجربه‌اش.
‫ولی من باید ‫یه مبارزه‌ی تمیز انجام بدم.
‫باید یه مبارزه‌ی ‫خیلی فنی رو انجام بدم
‫اگه بخوام پیروز بشم.
‫ولی ما به عنوان انسان، ‫گاهی وقتا می‌بازیم.
‫فکر می‌کنی ‫چه حسی داره؟
‫می‌تونی تصورش کنی؟
‫می‌دونی، من سعی می‌کنم نذارم ‫افکاری مثل اون
‫وارد ذهنم بشن.
‫ولی اگه بیان...
‫واقعاً نمی‌دونم ‫باید باهاشون چی کار کنم،
‫چون من... من نمی‌دونم ‫چه شکلیه.
‫من تا حالا هیچ مبارزه‌ای رو نباختم.
‫متأسفم، ‫ولی این حقیقته.
‫ولی می‌تونم یه بار دیگه ‫ازتون بپرسم؟
‫مجبورم بپرسم، ‫به عنوان یه روزنامه‌نگار.
‫اگه بخوایم فرضی صحبت کنیم، ‫اگه... اگه من ببازم...
‫حتی نمی‌دونم چطور ‫به این جواب بدم
‫چون من هیچوقت نباختم.
‫آره. ممنون.
‫یعنی، دارم سعی می‌کنم ‫برات منطقی بررسیش کنم،
‫ولی من فقط...
‫آره، نمی‌تونم.
‫عذر می‌خوایم ‫اگه منتظرتون گذاشتیم.
‫مایلیم شروع کنیم
‫با تغییرات قوانین زیر.
‫اقدامات زیر ‫از این به بعد غیرقانونی محسوب می‌شن.
‫شماره یک، گاز گرفتن.
‫شماره دو، انگشت تو چشم کردن.
‫شماره سه، کله زدن.
‫و حالا...
‫در این پوزیشن، ‫زانو و لگد...
‫به صورت، خطاست.
‫ببخشید.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫که درست متوجه شدیم.
‫اگه حریف ‫تو پوزیشنی باشه
‫که...
‫صورتش رو به بالاست،
‫آیا برای کسی که ایستاده
‫مجازه که به صورتش لگد بزنه؟
‫بله. اون مشکلی نداره.
‫ممنونم.
‫ببخشید، خانم.
‫باید ازتون بخوام ‫میزتون رو ببندید
‫چون خلبان شروع به ‫کم کردن ارتفاع کرده.
‫- آره، حتماً. ‫- ممنونم.
‫فقط اونجا صبور باش.
‫خوش بگذرون.
‫باهاش وارد یه مسابقه‌ی ‫کیک‌بوکسینگ نشو.
‫صبور باش. زمان مناسبت رو پیدا کن.
‫- خاکش کن. کار خودت رو بکن. ‫- آره.
‫قراره اونجا ‫بهت خوش بگذره.
‫خوش بگذره.
‫حدس بزن کیه.
‫- سلام، دان. ‫- سلام.
‫- ببخشید. ‫- بذار این رو از...
‫باشه.
‫باشه، رفیق. من می‌گم ‫حدود پنج تا ده دقیقه، خب؟
‫آره.
‫باشه.
‫سلام.
‫تو خوبی؟
‫تو چیزی زدی؟
‫نگاهم کن.
‫تو...
‫چرا اینقدر عجیبی؟ ‫چشم‌هات عجیب به نظر می‌رسن...
‫تو باعث می‌شی حس کنم ‫یه احمق عوضی‌ام
‫که اومدم اینجا. ‫انگار شماها داشتید
‫پشت سر من مزخرف می‌گفتید.
‫من این همه راه رو ‫از اون سر دنیا پاشدم اومدم.
‫- تو ازم خواستی بیام. ‫- منم گفتم ممنونم.
‫آره؟ ‫و بعدش مثل
‫یه عوضی کوفتی ‫جلوی رفیقت رفتار کردی.
‫دفعه‌ی بعد دیگه بهم زنگ نزن.
‫«خواهش می‌کنم، دان، بیا. ‫من تنهام.» گم‌شو!
‫دارم سعی می‌کنم تمرکز کنم. ‫این ربطی به تو نداره.
‫می‌شه بهم یه سلام بکنی؟
‫دان، این هیچ ربطی ‫به تو نداره.
‫حتی وقت نداری ‫بهم یه سلام بکنی؟
‫من فقط نمی‌خوام دعوا کنم. ‫نه الان. خواهش می‌کنم.
‫راحت‌تری اگه یه مشت ‫بکوبم تو صورتت؟
‫آره، بکوب ‫تو اون صورت لعنتی من.
‫آره؟ اون‌وقت می‌تونیم ‫با هم حرف بزنیم؟
‫بکوب تو صورت لعنتی من. ‫بکوب تو صورت لعنتی من.
‫بزرگ‌ترین شب زندگیمه. ‫بکوب تو صورت لعنتی من.
‫بفرمایید داخل.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫ما پایین ‫آماده‌ی حضور شما هستیم.
‫لطفاً، فقط با من بیاید.
‫آره. ممنونم.
‫تو دیگه گندش رو درآوردی.
‫ببخشید.
‫این یه نبرد واقعیه ‫بین دو تا غول
‫تو این ورزش، باس.
‫واقعاً نمی‌دونم
‫اینجا باید منتظر چی باشیم. ‫البته انتظار داریم
‫ایگور شروع کنه به بمب انداختن
‫و مارک هم بره ‫برای خاک کردن.
‫کشتی‌گیر تمام عیار، ‫متخصص خاک کردن،
‫در مقابل شاید ‫خالص‌ترین ضربه‌زن
‫توی این بازی، ایگور ووچانچین.
‫و اونم مارک کولمنه،
‫قهرمان سه دوره‌ی ‫«یو اف سی»،
‫که مربی کنار رینگ مارک کِره.
‫پس، می‌دونی، اون قراره...
‫من میرم ‫سر جام بشینم، باشه.
‫مارک کِر!
‫روی کاغذ، ‫من می‌گم مارک کِر
‫قراره مبارزه رو ببره.
‫منم همین رو می‌گم،
‫ولی ووچانچین احتمالاً ‫با حریف‌های
‫سرسخت‌تری نسبت به ‫کِر روبه‌رو شده.
‫آره، این چیزی‌ـه که ‫بیشتر مردم می‌گن، ولی اگه...
‫ولی بذار یه چیزی بگم.
‫ووچانچین هیچوقت ‫با یکی مثل مارک کِر روبه‌رو نشده،
‫ولی بیا منصف باشیم.
‫اون روی سکه هم هست،
‫کِر هم هیچوقت با یه ‫مبارز سرپا، احتمالاً،
‫به خطرناکی ‫ایگور ووچانچین روبه‌رو نشده.
‫اینجا شاهد ‫یه نبرد تاریخی هستیم.
‫بزن بریم، کِر.
‫حرکت کن! حرکت کن!
‫پاها! پاها!
‫فشار.
‫دست‌هاش رو قفل کن، کِر.
‫یالا، مارک! بزن بریم، پسر!
‫هوشمندانه بازی کن!
‫آها.
‫برو برای خاک!
‫بگیرش!
‫بزن بریم!
‫از دست‌هات استفاده کن. ‫از دست‌هات استفاده کن.
‫آها! بکش! بکش!
‫- پایین نگه‌ش دار. ‫- یالا، مارک!
‫یالا.
‫آها.
‫- پاشو! ‫- پاشو، مارک! پاشو!
‫پاشو! دست‌هات بالا!
‫برو! ادامه بده! ادامه بده!
‫عالیه! عالیه!
‫بگیرش! بگیرش!
‫سرت رو گرفته، مارک.
‫خودت رو جدا کن، رفیق! ‫همین الان پاشو!
‫باید همین الان پاشی!
‫پاشو، مارک! یالا!
‫حرکت کن، رفیق! باید حرکت کنی!
‫از خودت دفاع کن، رفیق! ‫پاشو! همین الان حرکت کن!
‫کِر، حرکت کن!
‫یالا.
‫پاشو، کِر!
‫باید بری! ‫باید پاشی!
‫و کِر از حال رفت!
‫خدای من!
‫کِر ناک‌اوت شد
‫توسط ایگور ووچانچین!
‫با زانوهاش، ولی... ولی صبر کن.
‫ووچانچین دیوانه‌وار ‫داره خوشحالی می‌کنه.
‫اون غول رو از پا درآورد.
‫چطور اون خطا نبود؟
‫چطور اون خطا نبود که ‫صاف خورد رو سر من؟
‫خطا بود.
‫نه، نه، نه.
‫می‌دونی چی بود؟
‫فکر کنم خطا بود.
‫زدن زانو رو زمین ممنوعه.
‫اون چهار امتیازی نیست.
‫درسته.
‫درسته. زدن زانو به سر ‫وقتی حریف
‫تقریباً رو زمینه، ممنوعه...
‫داور دست...
‫ایگور ووچانچین رو ‫به عنوان برنده بالا برد.
‫- آقای ساکاکیبارا؟ ‫- بله؟
‫ببخشید. ببخشید. ‫حال شما؟
‫من خوبم. شما چطور؟
‫من خوب نیستم. خوب نیستم.
‫داور بد.
‫بد... ووچانچین ‫بنگ کوبید رو سر من.
‫این اشتباهه. خطا.
‫داور خطا نگرفت.
‫و بعد دو بار، ‫دو بار دیگه،
‫بنگ کوبید رو سر من.
‫و من رو زمین ‫افتاده بودم و منتظر بودم
‫داور خطا بگیره.
‫اون خطا نگرفت.
‫این اشتباهه. ضربه رو سر ‫غیرقانونیه. بنگ.
‫- باشه. باشه. باهاش حرف می‌زنم. ‫- دو بار.
‫- لطفاً. لطفاً. ‫- باشه؟ آره، باشه.
‫آریگاتو.
‫- من نباختم. ‫- آره.
‫یه سری کوفتگی و کبودی داری.
‫تو آسیب ندیدی.
‫نهایتاً تا یکی دو هفته‌ی ‫دیگه خوب می‌شی.
‫باشه؟
‫آره. آره.
‫آره، درسته.
‫نهایتاً تا یکی دو هفته‌ی ‫دیگه خوب می‌شم.
‫یعنی، ‫دست‌هام نشکسته.
‫پا... پاهام سالمن.
‫سرم ‫یه‌کم داغون شده.
‫ایگور عجب آدم سگ‌جونیه؟
‫- عجب سگ‌جونیه. ‫- این رو قبول دارم.
‫آره.
‫ممنونم.
‫باشه، بچه‌ها، ‫من میرم بیرون یه چرخی بزنم.
‫- برمی‌گردم، باشه؟ ‫- آره، آره.
‫هی، کولمن، ‫ام، می‌شه فقط باهات حرف بزنم؟
‫- آره. ‫- ببخشید. فقط می‌خوام بدونم
‫اون... حالش ‫خوب می‌شه؟
‫من تا حالا اینجوری ‫ندیده بودمش، واسه همین...
‫- باید خوب بشه. ‫- باشه.
‫و به نظر خوب میومد، آره؟
‫آره، یعنی، من فقط...
‫نمی‌دونم. من، انگار می‌دونستم
‫قبل از اینکه پاش رو ‫بذاره تو رینگ و اون فقط...
‫منظورت چیه؟
‫خب، فکر کنم ‫فقط جدی نبود، و...
‫در مورد مبارزه.
‫انگار تو دو هفته‌ی گذشته ‫ما بیرون می‌رفتیم
‫و خوش‌گذرونی و این‌ها...
‫- هیچوقت این رو نگفتی؟ ‫- به تو؟
‫- به من، آره. ‫- چرا؟
‫اون دو هفته قبل از مبارزه ‫نباید نوشیدنی بخوره.
‫من مربیش نیستم، ‫و مبارز هم نیستم.
‫و... و به نظر خودش ‫مشکلی نداشت.
‫به نظر خودش خوب بود.
‫و فکر نکنم ‫اون هیچوقت فکر می‌کرد
‫این امکان داره، ‫که ببازه.
‫و منم فکر نمی‌کردم ‫امکان داره.
‫باشه. فهمیدم.
‫- فقط کنارش باش. باشه؟ ‫- باشه.
‫ما تصمیم گرفتیم ‫نتیجه‌ی این مبارزه
‫با ایگور رو «بدون نتیجه» اعلام کنیم.
‫بدون نتیجه.
‫ما خیلی ‫خوشحال می‌شیم که شما
‫دوباره به «پراید» برگردید.
‫- ممنونم. ‫- آریگاتو.
‫تصمیم گرفتن ‫که «بدون نتیجه» اعلامش کنن.
‫این عالیه.
‫پس چرا هنوز اینقدر ناراحتی؟
‫چون دان... من ناراحت نیستم.
‫فقط اینه که من این کار رو ‫برای «بدون نتیجه» انجام نمیدم.
‫من اون برد رو می‌خوام.
‫می‌فهمی؟
‫یعنی، فقط اینه که ‫من اونجام.
‫دارم همه چیز رو قربانی می‌کنم، ‫به معنای واقعی کلمه، می‌دونی.
‫- می‌بینم. ‫- من دارم همه چیز رو قربانی می‌کنم
‫- اونجا... ‫- آره، خیلی سنگینه.
‫- ...برای اون پاداشی که آخرشه. ‫- درسته.
‫این... اون سرخوشی ‫ناشی از اون کاریه که می‌کنم.
‫اون کاری که ‫همین الان اونجا کردم.
‫یه سرخوشیه که...
‫هیچ سرخوشی دیگه‌ای ‫تو دنیا مثلش نیست.
‫فقط می‌تونم تصور کنم. ‫آره... می‌تونم ببینم.
‫می‌تونم تو وجودت ببینم ‫وقتی داری انجامش میدی،
‫- می‌دونی؟ ‫- ‏40,000 نفر آدم...
‫- آره. ‫- ...اونجا دارن تشویقت می‌کنن.
‫یعنی، اون حس بی‌نظیره.
‫آره، می‌دونم...
‫دان، شوخی نمی‌کنم.
‫شوخی نمی‌کنم. این...
‫دارم در مورد ‫بالاترین حد سرخوشی حرف می‌زنم.
‫و دو تا مرد اونجا
‫دارن با هم ‫رقابت می‌کنن.
‫و فقط ما هستیم ‫و این خیلی خالص و واقعیه.
‫- ولی تو... ‫- اون رقابت دیوانه‌کننده‌ست.
‫...باید اون رقابت رو ‫داشته باشی...
‫و تو اون حس رو داشتی، ‫تو جنگیدی.
‫تو اون حس رو داشتی
‫ولی به نظر... ‫به نظر خوشحال نمیای.
‫نه. دارم سعی می‌کنم ‫برات توضیحش بدم،
‫- ولی تو فقط داری حرف می‌زنی. ‫- آره.
‫تو فقط می‌پری وسط حرفم.
‫نه، دارم سعی می‌کنم بفهمم ‫چی می‌گی
‫و دارم سعی می‌کنم ‫ازت حمایت کنم.
‫می‌دونم، ولی فقط ‫چون دارم سعی می‌کنم
‫دقیقاً بهت بگم ‫چی شد.
‫اوه، اوه، اوه!
‫- هی، داداش! ‫- چطوری؟
‫حالت چطوره؟
‫تو خوبی؟ ‫وای، متأسفم.
‫- این کار منه؟ ‫- آره.
‫بذار ببینم. می‌تونم ببینم؟
‫قشنگه. چند تا بخیه؟
‫چهار تا.
‫- چهار تا بخیه. ‫- چهار تا. چهار تا.
‫بدنت مشکلی نداره؟
‫یه‌کم زانوم درد داره.
‫- یه‌کم زانوت. ‫- آره.
‫می‌دونی چرا؟ ‫بیشترش به خاطر سر من بود.
‫- متأسفم. ‫- نه، نه، نه، اشکال نداره.
‫اصلاً اشکال نداره.
‫بهش بگو طبیعیه. ‫یه واکنش طبیعیه.
‫سر من اون پایین بود. ‫صورت من اون پایین بود.
‫بیاین همگی یه عکس بگیریم. آره؟
‫آره، آره، آره. ‫بیاین با هم بگیریم.
‫- بیاین بگیریم. آره. آره. ‫- البته.
‫- می‌شه یه عکس بگیری؟ ‫- یالا!
‫بیاین همگی بیایم. بیاین همگی...
‫همگی بیاین.
‫هی، دان، می‌شه ‫این عکس رو از ما بگیری؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫آره، یالا.
‫شما دو تا رو نگاه کنین.
‫بهترین‌ها.
‫- دو تا از بهترین‌ها. ‫- همینه.
‫همینه.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫- یه مبارزه‌ی عالی بود.
‫- نه، این سرده. ‫- سرده؟
‫- سرده. ‫- سرد و گرم؟
‫- این گرمه. ‫- گرم. باشه.
‫ممنونم. ام، سه تا؟
‫- سه... ‫- بله.
‫نه، نه. فقط یکی.
‫- جداً؟ فقط یکی؟ ‫- آره.
‫- فقط یکی. ‫- فقط یکی.
‫باشه.
‫شما هیچ، ام، ‫مسکن قوی‌تری ندارید؟
‫- مسکن؟ ‫- بله.
‫عزیزم، فکر نکنم اون‌ها... ‫این کار رو بکنن.
‫نه، می‌کنن. اون‌ها ‫اون پشت همه چی دارن.
‫مثل دارو، ‫مسکن‌های قوی.
‫نه، نه، نه.
‫چرا نه؟
‫ام، شما باید...
‫مجوز.
‫- مجوز؟ آره. آره. ‫- آره. آره.
‫- اجازه. ‫- اجازه.
‫- آره. ‫- مارک، بیا فقط بریم.
‫- اشکال نداره، اون داره. ‫- اشکال نداره. فقط بگیر...
‫هر چی دارن بگیر ‫و باید بریم.
‫ما اجازه داریم.
‫تو برام اجازه می‌گیری.
‫ممنونم.
‫- نه، نه، دیگه خیلی دیره. ‫- بله.
‫نه، نه.
‫چیزی که قوی باشه ‫برام چی دارید؟
‫من «ادویل» دارم. ادویل.
‫- ادویل؟ ‫- ادویل. آره، آره.
‫باشه. ممنونم.
‫ممنونم.
‫- دان، تو یه‌کم می‌خوای؟ ‫- نه، نه.
‫دارن مثل شکلات ‫پخشش می‌کنن.
‫ممنونم.
‫می‌خوای دستم رو بگیری؟
‫باشه.
‫سلام، جوآن. ‫مارک هستم.
‫آره، من عالی‌ام. ‫تو چطوری؟
‫عالیه. زنگ زدم ‫چون می‌دونم دکتر راب
‫قرار بود اون نسخه رو
‫برای، ام، «ولتارن» ‫برام بنویسه.
‫آره، ولی ولتارن ‫به عنوان... قرص،
‫یه‌کم به معده‌ام ‫نمی‌سازه.
‫آره، و می‌دونم که شماها ‫می‌تونید بهم تزریق کنید،
‫ولی شماها هم نمی‌خواید ‫هر روز من رو اونجا ببینید.
‫پس، چیزی که امیدوار بودم ‫اینه که اگه دکتر راب بتونه
‫یه نسخه‌ای بنویسه ‫که یه‌کم بهتر باشه
‫از همون ولتارن،
‫ام، که یه‌کم قوی‌تر ‫هم باشه.
‫آره. عالیه. آره.
‫این عالی می‌شه.
‫پس، هروقت اون ‫برگشت مطب،
‫فقط بگو بهم یه زنگ بزنه.
‫من منتظرم.
‫من... من حالم خیلی خوبه. ‫ممنونم.
‫خب، می‌دونی، ‫یه روز بدون درد
‫مثل یه روز بدون خورشیده.
‫این ساعت تک ‫می‌چرخد
‫با شش ملودی مختلف ‫بر سر ساعت.
‫همینطور که زنگ‌زن ‫به چرخیدن...
‫شما اولین پیشنهاددهنده...
‫باید به غذا خوردن ادامه بدی، مارک.
‫آره.
‫- تو قرار نیست... ‫- می‌خورم.
‫...بهتر بشی مگه اینکه غذا بخوری.
‫آره.
‫- می‌دونم. ‫- من نمی‌تونم هی بیام
‫و تو رو اینجوری ‫پیدا کنم، مارک. این فقط...
‫منظورت چیه؟
‫تو هی بهم می‌گی ‫قراره بذاریش کنار
‫و بعد من میام و...
‫عزیزم، من فقط باید، ‫می‌دونی...
‫فقط باید از این... ‫از این لحظه بگذرم.
‫- می‌دونی، چیزی نیست. ‫- از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوای من فقط تظاهر کنم ‫که همه چی خوبه؟
‫نه. منظورت چیه؟
‫که تو این شکلی نیستی؟
‫من چه شکلی نیستم... ‫من فقط می‌خوام پیش من باشی.
‫- همین. منظورت چیه؟ ‫- چه شکلی؟
‫تو هی بهم می‌گی ‫قراره بریم کوهنوردی.
‫ما می‌ریم کوهنوردی. ‫همین امروز می‌ریم.
‫تو دیگه حتی از من ‫قایمش هم نمی‌کنی.
‫من هی میرم ‫تو دستشویی،
‫آشغال‌هات رو همه جا می‌بینم.
‫- اشکال نداره. ‫- نه، اشکال داره.
‫- اشکال نداره. ‫- داره بد می‌شه، مارک.
‫- نه، این برای درده. ‫- این داره دیوانه‌کننده می‌شه.
‫- اون برای درده. ‫- نه. نه، این دیوانگیه.
‫و تو باید الان ‫جدی بشی، باشه؟
‫من جدی‌ام. ‫منظورت چیه؟
‫چون من اصلاً نمی‌دونم ‫این آدم الان کیه.
‫من جدی... ‫دارم این رو از سر می‌گذرونم.
‫چی... داری تو ‫خونه می‌گردی
‫دنبال چیز میز می‌گردی
‫- فقط تا من رو تو دردسر بندازی؟ ‫- نه.
‫چطوره که دیگه با من ‫مثل یه بچه‌ی لعنتی رفتار نکنی؟
‫- چطوره؟ ‫- چطوره که تو دست از رفتار
‫بچگانه برداری، تا منم مجبور نشم.
‫مثلاً... تو یه مبارزه رو باختی.
‫اتفاق بزرگیه. فقط تمومش کن.
‫من فقط می‌خوام که تو ‫با من مثل یه مرد رفتار کنی.
‫می‌خوای بجنگی؟
‫قبول می‌کنم. بزن بریم.
‫آماده‌ای؟ ‫باشه، بذار ببینم چی بلدی.
‫انگار من دارم می‌برم.
‫باشه، باشه، باشه.
‫برنده باباییه!
‫با یه حریف سرسخت جنگیدم. ‫سرسخت‌ترینم تا الان.
‫حس خوبیه که دوباره ‫برگشتم به ستون برنده‌ها.
‫و بعد از این دستمزد،
‫می‌خوام برای دخترم
‫یه خونه‌ی بازی جدید، ‫و یه دوچرخه بخرم.
‫و... یه لحظه.
‫الو.
‫اون رو زمین افتاده ‫و بیدار نمی‌شه
‫و نمی‌تونم تکونش بدم و...
‫- داشتم تکونش می‌دادم... ‫- دان‌ـه.
‫- ...و اون انگار... ‫- داره دیوونه می‌شه.
‫...زیاد مصرف کرده ‫یا یه چیزی.
‫همه چیز رو از اول ‫برام تعریف کن.
‫فکر کنم اون زیاد ‫مصرف کرده
‫و بعد نتونستم ‫بیدارش کنم.
‫پیداش کردم رو زمین
‫و بعد فقط داشتم ‫تکونش می‌دادم و این‌ها.
‫اون زنده‌ست؟
‫زنده‌ست، ولی نمی‌دونستم، ‫می‌دونی، اولش.
‫خدای من. ‫باشه. ام...
‫می‌دونم. آروم باش، آروم باش.
‫باشه. باید بیای ‫و کمکم کنی، باشه؟
‫من با اولین پرواز ‫میام اونجا.
‫باشه؟ ‫میام کمکت.
‫من هر چی زودتر بتونم ‫میام اونجا.
‫باید باهاش ‫حرف بزنی.
‫حواسم بهت هست. حواسم هست.
‫زود می‌بینمت. ‫اولین پرواز.
‫- باشه. ‫- باشه. خداحافظ، دان.
‫ببخشید. اتاق ‫مارک کِر کجاست؟
‫همین پایین راهرو، آقا.
‫- ولی بیداره؟ ‫- آره.
‫- اشکالی نداره برم تو؟ ‫- نه.
‫چه خبره، رفیق؟
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫چطوری، کولمن؟
‫چقدر خوب شد اومدی. ‫وای خدا!
‫یه‌کم قیافه‌ت داغونه. ‫دروغ نمی‌گم.
‫رفیق. باید صابون ‫اینجا رو ببینی.
‫- بده؟ ‫- مثل چسب کوفتیه.
‫- آره. ‫- تقریباً می‌تونم ببینم.
‫می‌دونم، رفیق.
‫داره یه بلایی ‫سر موهام میاره، می‌دونی.
‫آره، آره.
‫- رفیق، تو قیافه‌ت خوبه. ‫- ممنون.
‫خب، چه گندی زدی؟
‫- رفیق. ‫- مریض شدی یا چی؟
‫آره. من، ام، مریض شدم.
‫مریض شدم و... ‫و خیلی باورنکردنی بود.
‫خیلی بد بود.
‫این کلمه‌ی درستیه. ‫«اون» بد بود.
‫آره.
‫ام...
‫- آره. ‫- خب چی شد؟
‫می‌تونی کل داستان رو ‫بهم بگی؟
‫ام، من...
‫من رو زمین بودم ‫و... و نمی‌تونستم بیدار شم.
‫و بعد من، ام...
‫و بعد دان اومد تو ‫و داشت سعی می‌کرد
‫بیدارم کنه ‫و... نتونست...
‫اونم نتونست ‫بیدارم کنه و، ام...
‫ام...
‫تو خوبی.
‫عجیبه.
‫اشکال نداره.
‫- ولی ادامه بده. ‫- آره، آره. من رو که می‌شناسی.
‫- من مکث کلامی ندارم. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫ام...
‫خب، بعد دان زنگ زد به...
‫اون زنگ زد 911.
‫و بعد آمبولانس اومد،
‫امدادگرها اومدن تو ‫و بعد اون‌ها هم نتونستن
‫من رو بیدار کنن.
‫و بعد من رو گذاشتن ‫تو آمبولانس
‫و بعد اون‌ها...
‫من یه جورایی تو ‫یه حالت عجیب و غریب بودم.
‫انگار، می‌دونستم ‫کجام،
‫و می‌تونستم همه چیز رو ‫یه‌کم تار ببینم،
‫ولی می‌تونستم همه چیز رو بشنوم.
‫پس هوشیاریم... ‫خیلی خوب بود.
‫داشتن ازم سوال می‌پرسیدن،
‫و... من جواب چند تا ‫سوال رو اشتباه دادم
‫یه‌کم.
‫مثلاً اینکه رئیس جمهور کیه.
‫گفتن، ‫«رئیس جمهور کیه؟»
‫چی گفتی؟
‫رونالد ریگان.
‫باورت می‌شه؟
‫یعنی، لعنتی، ‫تو هر موقع دیگه‌ای هم همین رو می‌گفتی، نه؟
‫من حتی تو روز خوبم هم ‫همین رو می‌گم،
‫داشتم بهشون می‌گفتم، مثلاً، ‫«شماها نمی‌تونید این رو بپرسید.»
‫اونجا بود که فهمیدم، مثلاً، ‫این یه جورایی ناعادلانه‌ست،
‫می‌دونی، اونطوری که اون‌ها...
‫- هی. ‫- آره.
‫گوش کن.
‫فقط بس کن، باشه؟ خواهش می‌کنم.
‫هی، تو خوبی.
‫ببین. من نیومدم اینجا ‫چون عاشق فینیکسم، رفیق.
‫باشه؟
‫من اومدم اینجا ‫چون می‌خوام ببینم
‫تو بهتر می‌شی.
‫تو نمی‌تونی این کار رو ‫با خودت بکنی.
‫می‌دونم.
‫- خیلی متأسفم. ‫- این منم.
‫تو لازم نیست ‫عذرخواهی کنی، باشه؟
‫من یکی از بهترین رفیقای ‫تو توی این دنیا هستم، درسته؟
‫آره.
‫و من اینجام ‫چون دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- باشه، بیا اینجا.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫- آره. ‫- من عاشقتم رفیق.
‫متأسفم.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫هی، نگاه کن. ‫تو قرار نیست بمیری.
‫باشه؟ نگاه کن.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫ما همه با هم ‫تو این قضیه هستیم، باشه؟
‫یه عالمه آدم هستن ‫که دوستت دارن.
‫ولی شروعش باید ‫با خودت باشه، باشه؟
‫و تو از پسش برمیای.
‫باشه؟
‫- باشه. می‌دونم. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫ممنونم.
‫[مرکز ترک اعتیاد]
‫- همینه؟ ‫- خیلی ممنونم.
‫ممنونم که امروزم دعوتم کردید.
‫خواهش می‌کنم.
‫من یه سوال ‫یه‌کم عجیب براتون دارم.
‫باشه.
‫ام، شما مشکلی ندارید ‫که بدون دوست‌تون مبارزه کنید؟
‫- مارک کِر؟ ‫- بله، مارک کِر.
‫آره، من نگرانش بودم
‫برای یه مدت طولانی.
‫می‌دونی، فقط به عنوان یه دوست.
‫آره، حست رو می‌فهمم.
‫فکر می‌کنم اون باخت به ایگور،
‫یا هر چی که می‌خواید اسمش رو بذارید، ‫اون «بدون نتیجه».
‫فکر می‌کنم اون ‫بهترین اتفاقی بود که
‫می‌تونست براش بیفته.
‫حس می‌کنم که اون ‫قراره برگرده به عنوان یه نسخه‌ی بهتر
‫از خودش، می‌دونی.
‫و می‌دونم که اون می‌خواد ‫اینجا باشه.
‫اون عاشق شماهاست.
‫و خیلی پریشونه که ‫نمی‌تونه بیاد.
‫پس، چی بهت انگیزه میده ‫که ادامه بدی؟
‫یعنی، خیلی‌ها بهم می‌گن ‫باید بازنشسته بشم.
‫می‌دونی، و بی‌خیالش بشم.
‫ولی من خانواده دارم، می‌دونی.
‫و راه‌های خیلی بدتری هم هست
‫برای پول درآوردن، ‫می‌دونی، پس...
‫ام، من منتظر ‫یکشنبه‌ام.
‫فکر می‌کنم ‫روز خوبی باشه.
‫پس نه تنها ‫مارک کولمن اینجاست
‫بدون حمایت ‫دوستش مارک کِر،
‫که مجبور شد از مبارزه‌ی ‫خودش اینجا انصراف بده
‫به دلایل سلامتی...
‫...بلکه اون داره ‫یه مبارزه‌ی سخت هم
‫مقابل زمان انجام میده.
‫بعد از باخت‌های اخیرش، ‫باید از خودتون بپرسید،
‫«آیا این پایان راه ‫برای مارک کولمنه؟
‫«یا قراره دوران حرفه‌ایش رو ‫فقط برای یک بار دیگه تمدید کنه؟»
‫بچرخونش. ‫ولی باهاش درگیر نشو.
‫همینه!
‫- داره خوب پیش میره. ‫- درگیر نشو.
‫حالا! ‫شیرجه بزن، شیرجه بزن، شیرجه بزن!
‫شیرجه بزن! خاکش کن!
‫آره! همین رو ‫می‌گفتم!
‫- گرفتیش. ‫- درهم بکوبش، ثور!
‫داغونش کن!
‫بکوبش! ‫بکوبش! یالا.
‫از گاردش رد شو!
‫- یالا، از اون گارد رد شو. ‫- فشار رو اضافه کن.
‫- بزنش! آره! ‫- آها! یالا!
‫یالا! دوباره بزنش.
‫از اون گارد رد شو!
‫همینه، همینه، ‫همینه.
‫یالا! واینستا!
‫واینستا!
‫همینه! آره!
‫کولمن انجامش داد!
‫اون اینجا برنده شد ‫تو قهرمانی «پراید 8»
‫مقابل ریکاردو مورایس،
‫و یه جون تازه ‫به دوران حرفه‌ایش داد.
‫اون مشخصاً خیلی ‫سخت و طولانی تلاش کرده
‫تا به این جایگاه ‫و این ذهنیت برگرده.
‫یالا!
‫«گراویترون»! نگاه!
‫من عاشق گراویترونم. خیلی خوبه.
‫عمراً بتونم ‫سوار اون بشم.
‫چرا؟ چرا؟
‫چرا؟ به خاطر شکمم.
‫می‌دونی اون چه بلایی ‫سر شکمم میاره.
‫بدجوری حالم بد می‌شه.
‫- نمی‌تونم این کار رو کنم. ‫- نه، نه.
‫نه، بحث ‫زاویه دید و تجربه‌ست، باشه؟
‫اون تو، ‫حسش نمی‌کنی.
‫انگار داری حرکت نمی‌کنی.
‫تو، انگار، ‫میخکوب شدی به دیوار و...
‫خوشت میاد. ‫خوشت میاد.
‫اون تو هم حرکت می‌کنه؟
‫حرکت می‌کنه، ‫ولی اینقدر سریع حرکت می‌کنه
‫که اصلاً حسش نمی‌کنی.
‫هی، من واقعاً می‌خوام ‫باهاش برم سوار شم،
‫ولی معده‌ی ‫حساسی دارم.
‫هیچ... هیچ...
‫اون قسمت وسطش،
‫اونجاشه که ‫ثابت می‌مونه، درسته؟
‫می‌تونم اونجا وایسم؟ ‫تو قسمت وسط؟
‫- تو قسمت مرکزی؟ ‫- بله.
‫نه، رفیق، این یه ‫مسئله‌ی حقوقی جدی می‌شه.
‫خب، پس شما کجا رو ‫پیشنهاد می‌کنی وایسم؟
‫چون نمی‌خوام ‫تو وسیله حالم بد شه،
‫ولی می‌خوام باهاش سوار شم.
‫نمی‌خوای تو وسیله ‫حالت بد شه؟
‫پیشنهاد می‌کنم ‫سوار وسیله نشی
‫اگه نمی‌تونی تحملش کنی.
‫خب، اینطور نیست که ‫نتونم تحمل کنم،
‫اینه که انتخاب می‌کنم ‫سوار نشم.
‫باشه، من میرم ‫سوار شم.
‫تو کیک من رو نگه دار.
‫- می‌تونی کیف من رو نگه داری. ‫- باشه.
‫- باشه؟ برام آرزوی موفقیت کن. ‫- باشه.
‫- باشه. ممنونم. ‫- خوش بگذره.
‫- دارم میام! ‫- خیلی باحال شدی!
‫خیلی باحال شدی!
‫خیلی حس باحالی دارم.
‫- این سرعت مناسب منه، عزیزم. ‫- باشه.
‫این سرعت مناسب منه.
‫راننده‌ها دارن ‫دور هم می‌چرخن.
‫یالا، 45!
‫اندی گارسیا ‫هنوز تو بازیه.
‫اندی گارسیا!
‫داره میاد...
‫هنوز تسلیم نشده.
‫فکر کنم اون چرخ عقب ‫کارش تمومه.
‫آره!
‫اون خوبه. ‫باید...
‫یه راهی پیدا کنه از این ‫وضعیت در بره، چون اون‌ها هی دارن
‫به همون نقطه می‌زنن.
‫- هوو-هوو! ‫- بزن بریم!
‫الان داره صاف می‌شه!
‫با تمام سرعت برو! ‫با تمام سرعت برو!
‫مَدِن یه ضربه‌ی محکم دیگه می‌زنه.
‫داره شماره 50 رو چک می‌کنه.
‫پسرهای کِنی هنوز ‫اینجا تو بازی هستن
‫و هنوز دارن حرکت می‌کنن.
‫اون خوبه!
‫- هوو! ‫- اون خوبه!
‫ماشین ریک ‫بدترین ضربه رو خورده...
‫دان، چی شد ‫اینجا اینطوری شد؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- ازت خواستم
‫پایینش رو هرس کنی ‫تا بالاش بزرگتر بشه.
‫می‌خواستم این شبیه کارتون ‫میگ میگ بشه.
‫این فقط یه تیکه‌ی کوچولوئـه. ‫فقط قطعش کن.
‫خب، اینطوری ‫کار نمی‌کنه.
‫همین الان، این آب رو می‌دزده،
‫و بعدش یکپارچگیِ...
‫شاخه‌های بزرگتر رو خراب می‌کنه.
‫خب، ببخشید. ‫نمی‌دونستم
‫انقدر مسئله‌ی مهمیه.
‫این فقط... ‫این فقط یه گیاهه.
‫این فقط یه گیاه نیست. ‫این یه کاکتوس ساگواروئه.
‫رشد دادنشون ‫اونطوری سخته.
‫می‌شه اون چاقو رو بدی؟
‫تو یه پدر ‫خیلی عالی می‌شی،
‫می‌دونستی؟
‫خیلی لطف داری ‫که این رو می‌گی و جدی می‌گم، ولی...
‫حقیقته.
‫خب، ممنونم، ‫ولی من آماده نیستم،
‫و نمی‌دونم چرا ‫هی این بحث رو پیش می‌کشی،
‫راستی. انگار هی ‫داری مجبورم می‌کنی.
‫مجبورت نمی‌کنم. ‫فقط داشتم می‌گفتم،
‫تو ویژگی‌های خیلی خوبی داری ‫و یه بابای عالی می‌شی،
‫همین.
‫- چرا بحثش رو پیش کشیدی؟ ‫- که مهربون باشم.
‫خب، مهربونی نیست،
‫چون تو هی ‫مجبورم می‌کنی بگم نه.
‫تو خودت می‌دونی ‫چه حسی در موردش دارم.
‫ببین، من عاشق بچه‌هام...
‫...ولی من همیشه نیستم،
‫ذهنم درگیره
‫با همه‌ی چیزهای دیگه‌ای ‫که داره اتفاق میفته،
‫و تو هی این بحث ‫بچه‌دار شدن رو پیش می‌کشی.
‫یعنی، نمی‌دونم ‫ازم چی می‌خوای.
‫به دور و برم نگاه می‌کنم.
‫من همین الانشم دارم ‫همه‌ی کارها رو می‌کنم.
‫- این حقیقت نداره، مارک. ‫- چرا حقیقت داره.
‫من همین الانشم دارم ‫همه‌ی کارهای اینجا رو می‌کنم.
‫تو نمی‌فهمی.
‫من فقط ‫فضای ذهنی کافی
‫برای بچه داشتن ندارم. ‫و... و متأسفم.
‫دوست ندارم بهت بگم نه.
‫من فقط داشتم سعی می‌کردم ‫مهربون باشم.
‫- می‌دونم، می‌دونم. ‫- باشه.
‫و خیلی هم لطف کردی.
‫و... و ممنونم. ‫فقط زمانش مناسب نیست.
‫باشه.
‫جداً، دان؟ همه‌ی ‫برگ‌های تو استخر رو ببین.
‫شوخیت گرفته، مارک؟ ‫این... این مال امروزه.
‫می‌دونم، ولی...
‫خودم انجامش میدم.
‫خب، چطور بوده؟
‫راستش رو بخوای، ‫خیلی رو اعصاب بوده،
‫صادقانه بگم. ‫این فقط...
‫اون رفته رو اون فاز ‫«من خیلی پاکم»
‫و فکر کردم ‫می‌تونم تحملش کنم،
‫و نمی‌دونم می‌تونم یا نه، ‫چون انگار بودن
‫با یه آدم ‫کاملاً متفاوت لعنتیه الان.
‫خودت که می‌دونی چطوریه ‫وقتی آدم‌ها ترک می‌کنن،
‫تنها چیزی که می‌تونن ‫در موردش حرف بزنن همینه، پس...
‫وقتی مصرف می‌کرد، ‫مهربون و شیرین بود
‫و بهم تکیه می‌کرد،
‫و الان انگار ‫ازم فاصله گرفته.
‫سخته، درک کردنش سخته،
‫و خیلی عوضی شده، ‫و بهم گیر میده، و...
‫خب...
‫فکر کنم دلم برای ‫مراقبت کردن ازش تنگ شده، می‌دونی.
‫- آره. ‫- خدای من. خدای من.
‫چیه؟ مغزت یخ زد؟
‫زبونت رو بچسبون ‫به سقف دهنت.
‫آره. جواب میده.
‫- باید گرمش کنی. ‫- هیچوقت جواب نمیده. هیچوقت.
‫- نمی‌دونم چی کار کنم. ‫- باشه. بیا، این رو سر بکش.
‫خدای من.
‫باشه.
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ مبارک، مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، ژاکلین‌جون ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫ممنون. ازت متنفرم.
‫می‌کشمت.
‫- لذت ببر. ‫- ممنونم!
‫فقط بهم یادآوری کن ‫هیچوقت برنگردم
‫به اونجا. ‫اونجا افتضاح بود.
‫حس می‌کنم به اون پیتزا احتیاج دارم.
‫ببخشید.
‫- چهار تا. وای. ‫- آره.
‫این تضمین می‌کنه که ‫سردرد نگیرم،
‫و انگار دارم حسش می‌کنم.
‫آره. خیلی ‫منطقیه.
‫آره، می‌دونم. ‫واسه همین گفتم.
‫می‌دونی، ‫من تازه از کمپ اومدم بیرون، دان.
‫- خواهش می‌کنم. جداً؟ ‫- یعنی، یالا دیگه.
‫انگار، من که ‫جلوی تو نخوردم.
‫می‌دونم، ولی تو فقط الان ‫با من مهربون نیستی.
‫تو خیلی با من ‫مهربون نیستی.
‫این اصلاً یعنی چی؟ ‫من که کاری نکردم.
‫- نه، تو فقط... ‫- من کاری نکردم.
‫...یه جورایی داری قضاوتم می‌کنی، ‫و، انگار، تو تازه
‫گندکاریات رو جمع کردی ‫برای 21 روز، انگار...
‫این تو رو ‫بهتر از من نمی‌کنه.
‫ببخشید. منظورم ‫اونطوری نبود.
‫مارک. این...
‫فقط چون تو با یه چیزی ‫مشکل داری،
‫دلیل نمی‌شه که ‫همه‌ی آدم‌های دنیا
‫همون مشکلی که تو داری رو ‫داشته باشن. باشه؟
‫- پس فقط دست از سرم بردار. ‫- تو درک نمی‌کنی.
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫- الو. ‫- هی، جف، منم.
‫اون راهنمات تو کمپه. باشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫تو دیگه باحال نیستی.
‫و تو فقط ‫یه عوضی خبرچین شدی.
‫- یه لحظه. یه لحظه وایسا. ‫- داری آمار من رو میدی؟
‫- آمار تو رو نمیدم. ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫این سخت‌ترین ‫مقطع زندگی منه، دان.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫باید درکم کنی.
‫- درک می‌کنم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫نه، می‌کنم. درک می‌کنم.
‫ولی بعد تو میری به جف زنگ می‌زنی، ‫و بعد من رو از خودت می‌رونی.
‫و این واقعاً به احساساتم ‫آسیب می‌زنه،
‫و من اینجام ‫که با تو حرف بزنم، باشه؟
‫ولی تو فقط باید من رو راه بدی. ‫تو به جف احتیاج نداری.
‫قطع کن. قطع کن.
‫این همونیه که ‫دارم در موردش حرف می‌زنم.
‫یعنی، این بالا و پایین رفتن.
‫من نمی‌دونم ‫دارم با کی حرف می‌زنم.
‫چطور جرأت می‌کنی ‫این رو بگی؟
‫رفتار تو همین الان ‫خیلی برام ناسالمه.
‫خواهش می‌کنم، دان.
‫می‌دونی چیه؟ لعنت بهت، مارک.
‫فقط برو به جهنم.
‫جف، می‌تونی بشنوی ‫دارم با چی سر و کله می‌زنم؟
‫تو خونه‌ی خودم ‫خیلی معذبم.
‫نمی‌دونم فرصت کردی ‫بشنوی
‫داشت چی می‌گفت ‫وقتی داشت جیغ می‌زد.
‫شنیدم...
‫آره.
‫می‌دونی قضیه چیه؟
‫قضیه اینه که تو ‫حسودیت می‌شه
‫که من هنوز می‌تونم ‫برم بیرون
‫و با دوست‌هام ‫نوشیدنی بخورم،
‫و کاملاً هم ‫مشکلی نداره.
‫و تو آرزو می‌کنی ‫می‌تونستی اون کار رو بکنی.
‫خب، دست از تظاهر بردار
‫که انگار من ‫اونی‌ام که مشکل داره.
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫آره، این خودشه.
‫امیدوارم تو و جف...
‫واقعاً با هم ‫خوشبخت بشید.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫- باشه، ممنون، جف. ‫- آره، باشه.
‫هی، دان؟
‫دان؟
‫امروز، ما خوشحالیم که
‫بزرگ‌ترین مبارزان‌مون رو
‫در یک اتاق کنار هم داریم ‫برای این کنفرانس خبری.
‫لطفاً برای اون‌ها ‫دست بزنید.
‫ما یک تورنمنت ‫در طی دو رویداد برگزار خواهیم کرد،
‫که منتهی می‌شه به ‫یک مبارزه‌ی قهرمانی
‫که در نتیجه‌ی اون ‫مبارز شماره یک
‫در تمام دنیا مشخص می‌شه.
‫و همچنین، ما متأسفیم ‫که طرفداران رو ناامید کردیم
‫دفعه‌ی قبل با کنسل شدن ‫مبارزه‌ی اصلی...
‫انسون این روئه ‫در مقابل مارک کِر.
‫ما از مارک قول گرفتیم
‫که این اتفاق ‫دوباره نخواهد افتاد.
‫و اون مقداری زمان خواسته
‫تا با طرفداران ژاپنی‌اش صحبت کنه
‫در مورد حضورش ‫در این تورنمنت ویژه.
‫سلام.
‫و از همگی ممنونم
‫که به من اجازه دادید ‫امروز اینجا باشم.
‫می‌خوام عذرخواهی کنم، ‫اول و مهم‌تر از همه،
‫از سازمان «پراید» ‫و کارکنانش.
‫شما به طور فوق‌العاده‌ای ‫من رو درک کردید
‫در طول زمانی که داشتم ‫با مشکلات شخصی‌ام دست و پنجه نرم می‌کردم،
‫و در آخر ‫از مردم ژاپن،
‫طرفداران ژاپنی.
‫می‌دونم که ‫براتون سوال بوده
‫که آیا من همون مبارزی هستم ‫که فکر می‌کردید بودم.
‫و یکی از ‫بزرگ‌ترین حسرت‌های من در زندگی
‫جواب ‫این سواله.
‫نبودم.
‫و من از این بابت شرمنده‌ام.
‫ولی بهتون قول میدم،
‫که قراره ‫حتی سخت‌تر تلاش کنم
‫تا این رو براتون جبران کنم.
‫ممنونم. آریگاتو.
‫[کالیفرنیا، هالیوود - سال 2000]
‫ببین کی اومده.
‫- مارکیتو! ‫- باسیتو.
‫- چطوری، داداش؟ ‫- داداش.
‫رفیق، خوشحالم می‌بینمت.
‫اوه! انگار یه‌کم ‫کار داریم.
‫- یه کوچولو. ‫- شوخی می‌کنم، رفیق.
‫- آره، این رو یه نگاه بنداز. ‫- چی داری؟
‫- قوانینه. ‫- اوف!
‫رفیق، اون‌ها همه‌ی ‫سلاح‌هات رو گرفتن.
‫آره. همه چی رو گرفتن. ‫یعنی، کولمن داشته
‫رو ضربات و لگدهاش ‫کار می‌کرده.
‫برگزارکننده‌ها بهش گفتن ‫که نمی‌خوان دیگه
‫هیچ گلاویز شدن ‫و کشتی‌ای ببینن.
‫آره، اون‌ها ناک‌اوت می‌خوان.
‫اون‌ها می‌خوان مردم ‫ناک‌اوت بشن.
‫خب، ببین چطوری ‫ریکاردو رو شکست داد.
‫ناک‌اوتش کرد، درسته؟ ‫یعنی...
‫و انسون سال دیگه ‫قراره دقیقاً
‫- همون کار رو با تو بکنه. ‫- آره.
‫اون میاد سراغت، ‫و می‌خواد ناک‌اوتت کنه.
‫تو فقط قراره ‫عقب‌عقب بری،
‫منتظر لحظه‌ی مناسب بمونی،
‫شیرجه بزنی، خاکش کنی،
‫و بعدش فقط بکوبی ‫تو صورتش، فکر کنم.
‫- پس، ضربه زدن ممنوع؟ ‫- نه، ضربه زدن ممنوع نیست.
‫خب، تو باید ‫ضربه زدن بلد باشی
‫تا بتونی خسته‌اش کنی ‫و ببریش رو زمین.
‫ولی، یالا دیگه، رفیق،
‫تو که نقشه‌ی بازیش رو بلدی، نه؟
‫پنج برد با ناک‌اوت، ‫پنج برد با تسلیم کردن.
‫و بعد، سال گذشته، ‫تو روز تولد لعنتی من،
‫کی قهرمان «ابوظبی...
‫کامبت کلاب» ‫قهرمانی جهان شد؟
‫تو شدی.
‫اون قرار نیست تو رو خاک کنه.
‫اون دید که تو چهار تا ‫گراپلر فوق‌العاده رو شکست دادی.
‫هیچ‌کس حتی ‫به تسلیم کردنت نزدیک هم نشد.
‫پس بهم اعتماد کن، ‫این یارو قرار نیست
‫تو رو ببره رو زمین.
‫- ممنونم. ‫- آماده‌ای؟
‫- فکر کنم. ‫- فکر می‌کنی؟
‫یالا، مارک، ‫جوابش آره یا نه‌ست.
‫«فکر کنم.»
‫همینه. ‫یالا. آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- نگاه کن.
‫این صحنه رو نگاه کن.
‫مارکیتو... برگشته.
‫راستش، باید ‫ده ثانیه صبر کنیم...
‫...تا زنگ بخوره.
‫خب، نفس عمیق.
‫باشه، بزن بریم. دو.
‫خوبه. دوباره.
‫چهار.
‫خوبه. آپرکات، مستقیم.
‫عالیه.
‫خیلی خوبه.
‫خوبه. حالا عوض کن. بوم!
‫آها. دیدی. ‫دست از بازی با اون بردار.
‫چه حسی داری؟
‫خوبه. ‫همین حسی که باید داشته باشی.
‫باشه. باشه. ‫مارک، مارک، مارک، نگاه کن.
‫تو داری نگاه می‌کنی کجا ‫قراره بزنی، درسته؟
‫من خواستم بزنم تو سرت، ‫خب، تو دفاع می‌کنی.
‫حالا، پس کاری که می‌کنم،
‫می‌زنم به بدن ‫و محکم می‌زنم
‫چون اون باید دفاعش کنه.
‫باید جدیش بگیره.
‫بوم به بدن، ‫بوم به بدن.
‫همون شعار. بوم به سر.
‫ولی می‌بینی، ‫تو به سر نگاه نمی‌کنی.
‫باشه؟
‫پس می‌زنی اینجا، بوم! ‫و میری...
‫باس؟
‫باس، خوبی؟
‫- داره سکته می‌کنه. ‫- نه، نه، نه.
‫یکی همین الان زنگ بزنه 911.
‫نه، نه، نه. ‫این تاندون لعنتی منه، رفیق.
‫- پاره‌ش کردی؟ ‫- تاندون من... نه!
‫این دوران حرفه‌ای من رو نابود کرد.
‫تو خوبی؟
‫نه، این لعنتی... ‫این قراره
‫تا یک ساعت و نیم ‫ادامه داشته باشه. می‌دونم.
‫من قبلاً بارها اینطوری شدم.
‫لعنتی!
‫باشه. باید یه چیزی ‫بیاریم، بچه‌ها.
‫فکر کنم... یکی داره میاد.
‫باید برم بیمارستان ‫یا یه چیزی.
‫نفس بکش، نفس بکش. ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫و این قراره ‫یه ساعت و نیم طول بکشه.
‫می‌دونم این قراره ‫یه ساعت و نیم طول بکشه.
‫- نفس بکش. ‫- وای، وای، وای، وای.
‫این یکی دیگه چشه؟
‫رفیق.
‫باشه. باشه. کدوم یکی؟
‫کدوم یکی؟ کدوم یکی؟
‫- این بازومه. ‫- این یکی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫من مصرف نمی‌کنم. ‫قسم می‌خورم، من پاکم.
‫- این مال قبله. ‫- برام مهم نیست.
‫هر کاری می‌کنی بکن. ‫برام مهم نیست.
‫باشه.
‫پنج ثانیه دیگه، همه‌ی دردت ‫تموم می‌شه.
‫- فقط نفس بکش. ‫- آره، این خوبه.
‫رفیق...
‫رفیق، ‫حس می‌کنم یه گیاهم.
‫همینه.
‫چطوری با این کوفتی ‫مبارزه می‌کنی؟
‫فقط بهش عادت می‌کنی.
‫وای.
‫وای، رفیق، چه داغه.
‫فقط نفس بکش.
‫حالا می‌فهمم چرا ‫همیشه خیس عرق بودی.
‫تو همیشه خیس عرق بودی.
‫- اوه. این عجیبه. ‫- فقط نفس بکش. فقط نفس بکش.
‫رفیق.
‫یه دنیای دیگه‌ست.
‫آره!
‫باشه. بچرخ.
‫آره!
‫یالا.
‫دابل کراس.
‫خوبه! یه نفسی بگیر.
‫سلام ‫به همگی، و خوش اومدید به
‫راند افتتاحیه‌ی «گرند پری پراید 2000». ‫[دورِ نخست] ‫[گرند پریِ پرایدِ سال 2000]
‫امشب ما ‫‏16 مرد رو داریم که رقابت می‌کنن
‫در هشت مبارزه‌ی مختلف.
‫یه مبارزه‌ای که ‫من واقعاً براش هیجان‌زده‌ام
‫مبارزه‌ی ‫بین مارک کِر
‫و انسون این روئه‌ست.
‫کشتی در مقابل جوجیتسو.
‫قراره مبارزه‌ی ‫عالی‌ای باشه، باس.
‫قراره یه مبارزه‌ی ‫فوق‌العاده هیجان‌انگیز باشه
‫و بهت می‌گم چرا. ‫چون دفعه‌ی قبل،
‫مارک کِر تو ‫بهترین فرمش نبود.
‫اما این بار، ‫اون برگشت پیش من.
‫و تو هم به خوبی من می‌دونی،
‫وقتی تو مهارت ‫هنرهای رزمی ترکیبی رو به دست میاری،
‫فکر می‌کنم اون استقامت
‫مهم‌ترین جنبه‌ی ‫هنرهای رزمی ترکیبی‌ـه.
‫پس اون می‌تونه تا تهش بره.
‫امیدواریم.
‫یه چیزی که همه ‫در موردش حرف می‌زدن
‫برخورد احتمالی ‫بین دو آمریکایی
‫تو این تورنمنته.
‫باس، تو با ‫کِر یا کولمن صحبتی کردی
‫در مورد فکرِ مبارزه با یه دوست اینقدر صمیمی
‫برای یه مبلغ پول ‫سرنوشت‌ساز؟
‫این یه سوال ‫فوق‌العاده سنگینه،
‫استیون، و، نه، نکردم.
‫ولی فقط می‌تونم تصور کنم ‫که عمیقاً...
‫تو فکر همدیگه ‫فرو رفتن الان.
‫- کولمن، این رو می‌بینی؟ ‫- آره؟
‫چه صفحه‌ای؟
‫هفت.
‫وسط نفس گرفتنت ازت عکس گرفته.
‫آره، خسته به نظر میام.
‫ولی قیافه‌ت ‫خوبه، رفیق.
‫آره.
‫باشه، برو صفحه‌ی پنج.
‫این رو نگاه کن.
‫این یه عکس عالی وسط لگد زدنه.
‫کولمن، می‌خوای ‫یه‌کم خوش بگذرونیم؟
‫منظورت چیه؟
‫یالا.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫وای.
‫- خیلی خفنه، رفیق. ‫- آره.
‫چقدر آدم‌.
‫اون‌ها عاشقتن، رفیق.
‫اون‌ها...
‫یالا، برو بهشون سلام کن.
‫یالا، داداش، یالا.
‫اون ‫تومایاسو هوتِی بود
‫با یه اجرای فوق‌العاده
‫از سرود ملی ‫ژاپن
‫تا به همه‌ی ما خوشامد بگه ‫به راند اول
‫تورنمنت «پراید 2000 گرند پری».
‫این راند اول ‫از گرند پری دو-رانده
‫برای تاج‌گذاری بزرگ‌ترین مبارز ‫در جهانه.
‫باید بگم، خیلی عالیه ‫که مارک کِر رو می‌بینم
‫که برگشته اون بیرون ‫و می‌خنده در میان
‫این گروه فوق‌العاده برگزیده ‫از مبارزان.
‫لطفاً برای سرود ‫«پرچم پرستاره» بایستید.
‫مارک کولمن!
‫مارک کولمن ‫واقعاً هیجان‌زده‌ست
‫که دوباره برگشته اینجا،
‫می‌گه که اون تمرین کرده ‫اونم تا جای ممکن سخت
‫با این امید که ‫بتونه به مسیرش ادامه بده
‫در قله‌ی این ورزش.
‫اگه این مبارزه رو ببره،
‫جایگاهش رو در راند نهایی
‫این گرند پری قطعی می‌کنه،
‫و امیدش رو برای ‫جایزه‌ی بزرگ 200,000 دلاری زنده نگه می‌داره.
‫گرفتیش! گرفتیش!
‫همینه! همینه!
‫ادامه بده. ادامه بده.
‫و اینم از ‫«نک کرَنک».
‫و ساتاکه تسلیم می‌شه.
‫یه پیروزی بزرگ ‫برای مارک کولمن
‫همینطور که جایگاهش رو ‫در فینال
‫«پراید 2000 گرند پری» قطعی می‌کنه.
‫اون ابراز احساسات ‫کم‌نظیر رو ببینید
‫همینطور که از طناب‌ها بالا میره.
‫نفر بعدی آقای «یخ» ‫ایگور ووچانچین‌ـه،
‫که اونم دنبال اینه که ‫بره به فینال
‫«پراید 2000 گرند پری».
‫و بله،
‫یه پیروزی قاطعانه‌ی دیگه ‫از ایگور ووچانچین
‫که اونم میره به ‫راند نهایی.
‫یک...
‫مبارز آینده‌دار ژاپنی دیگه ‫تونسته
‫از راند اول ‫این تورنمنت عبور کنه
‫و به فینال برسه.
‫انسون این روئه!
‫انسون این روئه پشت سرش
‫تصویری تراشیده از...
‫یه کاراکتر ژاپنی ‫برای «مرگ».
‫یه چیزی بهم می‌گه ‫اون خیلی از دستِ کِر خوشحال نیست
‫که مجبور شد از مبارزه‌شون ‫تو «پراید 8» انصراف بده
‫در نوامبر سال گذشته.
‫مارک کِر!
‫باید بگم، ‫دیدن مارک که برگشته اون بیرون
‫بعد از همه‌ی ‫اتفاقاتی که از سر گذرونده
‫واقعاً شگفت‌انگیزه،
‫و همه‌ی ما باید اون رو ‫برای چنین بازگشتی تحسین کنیم.
‫ولی این ‫اولین آزمون واقعی اونه
‫مقابل مبارز خطرناک ‫و آینده‌دار جدید،
‫انسون این روئه.
‫و نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم ‫و نپرسم،
‫آیا مارک کِر ‫هنوز اون توانایی رو داره؟
‫آیا هنوز می‌تونه بجنگه ‫با همه‌ی چیزهایی
‫که از سر گذرونده؟
‫فکر کنم جواب ‫این سوال رو
‫خیلی زود می‌فهمیم.
‫مارک، می‌خوام بیارمت ‫وسط رینگ
‫برای دستورالعمل نهایی.
‫همینه. آماده‌ای؟ ‫مارک، آماده‌ای؟
‫مبارزه کنید.
‫باشه، عجله نکن. ‫وقت کافی داری.
‫آره! آره!
‫خیلی‌خب، مارک، ‫شروع کن به لگد زدن به پاهاش.
‫بزن بریم. بزن بریم. ‫آره! کارت عالی بود.
‫آروم باش. ریلکس.
‫فقط به لگد زدن ‫به اون پاها ادامه بده، رفیق.
‫آها! بزن بریم.
‫بزن بریم. بزن بریم. ‫فقط بهش لگد بزن.
‫پایین، پایین، پایین.
‫وایسا. ‫تو بیرونی، تو بیرونی.
‫مبارزه کن!
‫عالیه!
‫کارت خوب بود، داداش.
‫آره، بزن بریم.
‫باشه، برو کارش رو تموم کن. آره!
‫آخریش همینه. بزن! ‫آره، مارک!
‫آره، مارک، ادامه بده!
‫- آره! ‫- هی، رفیق، تمومش کن، تمومش کن.
‫کِر انجامش داد.
‫اون از لبه‌ی پرتگاه ‫برگشته
‫تا یه جا در فینال ‫«پراید 2000 گرند پری» به دست بیاره.
‫آره!
‫نه تنها ‫خودش رو تو رقابت نگه داشت
‫برای جایزه‌ی بزرگ ‫200,000 دلاری،
‫بلکه ثابت کرد ‫که هنوز اون توانایی رو داره،
‫و اون کسیه ‫که واقعاً می‌تونه
‫کل این تورنمنت رو ببره.
‫اون یه اجرای انتقام‌جویانه
‫از کِر بود، و اون و باس ‫باید شدیداً افتخار کنن
‫به این یکی.
‫خودشه، مارک کِر.
‫تمام اون مبارزانی ‫که تو رینگ می‌بینید
‫در تاریخ 1 می 2000 ‫به فینال خواهند رفت.
‫برنده‌ی ‫تورنمنت با خودش به خونه می‌بره
‫مبلغ هنگفت 200,000 دلاری رو.
‫پولی که زندگی رو عوض می‌کنه.
‫این دیگه پول خرد نیست.
‫می‌دونی که آخرش قراره ‫من و تو باشیم، درسته؟
‫قراره اتفاق بیفته، ‫رفیق، من و تو.
‫ما همیشه می‌گفتیم ‫نمی‌تونیم ردش کنیم.
‫برای 200 هزارتا، ‫قراره حسابی حالت رو بگیرم.
‫نمی‌خوام مجبور شم ‫داغونت کنم.
‫بزن بریم. من آماده‌ام.
‫- بیا خوش بگذرونیم. ‫- باشه.
‫عاشقتم رفیق.
‫منم عاشقتم، رفیق.
‫بیا بهترین استفاده رو ‫ازش بکنیم، باشه؟
‫همینه که هست ‫تا وقتی که دیگه نباشه.
‫آره.
‫- چقدر این دیوانه‌کننده‌ست؟ ‫- عجیبه.
‫- رفیق. ‫- عالیه.
‫برو سراغش.
‫باشه، می‌خواستم ‫برات یه چیزی بیارم، باشه.
‫- چیه؟ ‫- یه هدیه‌ست.
‫بازش کن، خنگول.
‫این یارو رو ‫یادت میاد؟
‫خب من داشتم ‫در مورد ژاپن می‌خوندم،
‫و یه، ام، ‫یه نظریه‌ی ژاپنی هست،
‫و بهش می‌گن مثل ‫کینت... کینتسوگی...
‫- آره، در موردش شنیدم. ‫- کینتسوگی، یا یه...
‫هر چی. اون‌ها می‌گن ‫وقتی یه چیزی رو تعمیر می‌کنی،
‫اون رو، ام، ‫زیباتر و معنادارتر می‌کنه
‫به خاطر تاریخچه‌اش و...
‫این یه تاریخچه‌ای داره، ‫پس فقط خواستم درستش کنم.
‫و، نمی‌دونم، ‫انگار باید
‫از طلا استفاده کنی ‫که...
‫ولی من چسب دوقلو داشتم ‫پس به جاش از چسب دوقلو استفاده کردم.
‫- تو این رو با چسب دوقلو چسبوندی؟ ‫- آره. آره.
‫- تیکه به تیکه. ‫- خدای من!
‫فکر کنم نکته‌ش همینه ‫که باید
‫- یه جورایی بد به نظر بیاد. ‫- نه، نه، نه.
‫- بد به نظر نمیاد. ‫- یه جورایی بده.
‫بد به نظر نمیاد.
‫- قشنگه. ‫- آره؟
‫این باارزش‌ترین کاریه که ‫کسی تا حالا کرده.
‫و من عاشقتم.
‫- زود باش. دینگ، دینگ، دینگ. ‫- آره.
‫- یالا، مارک. ‫- آره.
‫خب فردا، برنامه چی بود؟
‫فردا فکر کردم ‫که تمرین کنم
‫حدود یه ساعت این‌ها ‫تو هتل،
‫و بعدش بزنیم به جاده، ‫برونیم برگردیم فینیکس.
‫خب، هفته‌ی دیگه ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫با کی؟ ‫کی قراره برات انجامش بده؟
‫یه فکری براش می‌کنم.
‫گوش کن، تو واقعاً فکر می‌کنی ‫این ایده‌ی خوبیه؟
‫آره، می‌دونم دارم ‫چی کار می‌کنم، باشه؟
‫باشه.
‫آماده‌ای، عزیزم؟
‫من آماده‌ام، عزیزم.
‫- هی، دان؟ ‫- بله.
‫نظرت چیه؟
‫اون همین‌جاست.
‫کارت خوب بود، رفیق. کارت خوب بود.
‫عزیزم، چرا ‫کولمن داره بهت زنگ می‌زنه؟
‫تو بهش زنگ زدی؟
‫احتمالاً فقط زنگ زده ‫حالم رو بپرسه.
‫باس هم بهت زنگ زد،
‫که به نظرم ‫یه‌کم عجیب بود.
‫عجیب نیست. ‫اون‌ها رفیقامن.
‫فقط برام جالب بود ‫که هر دوتاشون دارن بهت زنگ می‌زنن.
‫خب، جالب نیست... ‫اون‌ها رفیقامن.
‫کاملاً طبیعیه ‫که بهم زنگ بزنن،
‫که فقط حالم رو بپرسن.
‫اون‌ها همین‌طوری ‫یهویی بهت زنگ زدن؟
‫دان، من یه مبارزه‌ی بزرگ ‫چند هفته‌ی دیگه دارم.
‫احتمالاً فقط زنگ زدن ‫ببینن چه حسی در موردش دارم.
‫پس اون‌ها زنگ نزدن ‫که مطمئن بشن تو کم نمیاری
‫و من رو با خودت ‫به ژاپن نمی‌بری؟
‫تو به پیغام‌گیر ‫من گوش دادی؟
‫آره، دادم. ‫دادم چون هیچی
‫از تو نمی‌شنوم. ‫خب، باهاشون موافقی؟
‫داری در مورد چی ‫حرف می‌زنی، دان؟
‫بگو. که تو نمی‌خوای ‫من باهات بیام ژاپن.
‫- من این رو نمی‌گم، دان. ‫- چرا؟ فقط بگو.
‫من فقط... فقط نیاز دارم، مثلاً، ‫به چند روز. همین.
‫من فقط دو روز وقت می‌خوام. ‫همین.
‫فقط برای تمرکز.
‫یعنی می‌گی ‫من نمی‌تونم کمکت کنم تمرکز کنی؟
‫نه، من اصلاً ‫همچین حرفی نمی‌زنم.
‫من فقط می‌گم، دان،
‫می‌خوام که درک کنی، ‫این برای من مسئله‌ی مهمیه.
‫این بزرگ‌ترین مبارزه‌ی عمرمه.
‫من فقط چند روز وقت می‌خوام. ‫همین.
‫فقط چند روز ‫برای تمرکز.
‫باس می‌گه من فقط بهش نیاز دارم
‫- بدون هیچ مزاحمتی. ‫- فهمیدم، فهمیدم، فهمیدم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من نمی‌فهمم.
‫- چی رو نمی‌فهمی، دان؟ ‫- من نمی‌فهمم
‫چون من اینجا ‫همه کار برات می‌کنم، باشه؟
‫وقت‌هات رو رزرو می‌کنم، ‫برات آشپزی می‌کنم،
‫لباس‌های ‫کثیفت رو می‌شورم.
‫- می‌دونم که می‌کنی. ‫- و اون‌وقت من
‫- اون مزاحم لعنتی‌ام؟ ‫- نه، نیستی.
‫من قبلاً ازت تشکر کردم،
‫و قدردان همه‌ی ‫کارهایی که می‌کنی هستم.
‫این یه تورنمنت دیوانه‌واره.
‫این بزرگ‌ترین مبارزه‌ی ‫زندگی منه.
‫فقط بگو ‫نمی‌خوای من بیام.
‫من این رو به تو نمی‌گم. ‫این وضعیت رو پیچیده می‌کنه.
‫آره، من می‌خوام این رو ‫بهم بگی. هیچ چیز...
‫- پیچیده‌ای در موردش نیست. ‫- من این رو نمی‌گم.
‫تو فقط تو چشم‌هام نگاه کن ‫و بهم بگو ازم متنفری،
‫- و نمی‌خوای من بیام. ‫- داری چه مزخرفی...
‫این رو نمی‌گم. ‫این رو نمی‌گم.
‫و چند بار ‫باید مرزهام رو
‫- برات از نو تعریف کنم؟ ‫- من نمی‌خوام که تو
‫- از نو تعریف... ‫- این لعنتی
‫- خسته‌کننده‌ست. خواهش می‌کنم، دان. ‫- ببخشید، من فقط...
‫مارک، من فقط می‌خوام ‫من رو راه بدی.
‫حس می‌کنم از همه چی ‫کنار گذاشته شدم.
‫و دلم می‌خواد در مورد ‫مبارزه‌ات بدونم.
‫و دلم می‌خواد در مورد ‫تمرینت بدونم،
‫چه حسی ‫تو بدنت داری،
‫ولی تو نمی‌خوای بهم بگی.
‫- عجب! ‫- دان، این کار رو نکن.
‫این کار رو نکن. ‫جوری رفتار نکن که انگار یهویی
‫سر سوزنی برات بدنم ‫و تمرینم مهمه،
‫وقتی تنها چیزی ‫که برات مهمه خودتی.
‫جدا؟
‫خودت رو تو ‫همه‌چی قاطی می‌کنی.
‫آره، همینه.
‫همیشه در مورد توئه. ‫فقط در مورد توی لعنتی.
‫چون همه‌چی در مورد...
‫- توئه! ‫- توئه!
‫و تنها چیزی که به من میدی
‫ته‌مونده‌های ‫مزخرف و کوفتیته،
‫و هی بهم می‌گی ‫وقت شامه.
‫خوبه. ‫این رو تو یکی از
‫اون کتاب‌های کوفتیت خوندی؟
‫لعنت بهت، عوضی.
‫آره، خوندم، ‫و این حسیه که دارم.
‫این حسیه که تو داری. ‫می‌خوای بدونی من چه حسی دارم؟
‫می‌دونی چی مزخرفه ‫و چی اصلاً خوب نیست
‫اینه که من دارم خودم رو جر میدم
‫که اینجا ‫پاک بمونم.
‫حتماً، باشه.
‫آره، شاید ‫باید به راهنمات زنگ بزنم.
‫این کار رو نکن. ‫بس کن!
‫با برنامه‌ی ترک من ‫اینطوری بازی نکن.
‫- با برنامه‌ی ترک لعنتی... ‫- توی لعنتی هم نیا...
‫- ...من اینطوری بازی نکن. ‫- ...تو صورت من.
‫می‌خوای من رو بزنی؟
‫بزن بریم. یالا.
‫بزن بریم.
‫آقای... آقای لعنتیِ تحت کنترل.
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫دارم خودم رو جر میدم
‫تا یه پولی در بیارم ‫که زندگی رو عوض کنه.
‫و تو داری چی کار می‌کنی؟ ‫من تازه از کمپ اومدم بیرون
‫و تو تا ساعت چهار
‫صبح ‫با رفیقات بیرونی.
‫نوشیدنی می‌خوری. ‫داری ادویل می‌خوری
‫ساعت 2:30 بعد از ظهر.
‫فکر می‌کنی این برای من خوبه؟
‫فکر می‌کنی این دلگرم‌کننده‌ست؟
‫نه، این بی‌ادبیه و خودخواهیه ‫و گندکاریه،
‫و واسه همینه ‫که تو ژاپن نمیای.
‫می‌دونستم کار توئه.
‫می‌دونستم ‫ایده‌ی لعنتی توئه.
‫می‌دونستی؟ ‫آره، معلومه که می‌دونستی.
‫معلومه. ‫چون همه‌چی در مورد توئه.
‫- همه‌چی در مورد تو. ‫- ولی تو به من اهمیت نمیدی.
‫تو به احساسات ‫من اهمیت نمیدی.
‫تو فقط به خودت ‫و رفیقای احمق کوفتیت
‫و مبارزه‌ی ‫احمقانه‌ی کوفتیت اهمیت میدی.
‫اون مبارزه‌ی احمقانه‌ی کوفتی من
‫که پول ‫این خونه‌ی لعنتی رو داده.
‫اون مبارزه‌ی احمقانه‌ی کوفتی من ‫که پول ماشین رو داده.
‫پول اون لباس لعنتی رو داده.
‫ولی اینطوریه ‫که تو دوست داری، مارک.
‫- آره، و راستی... ‫- تو فقط می‌خوای...
‫- ...تقصیر توئه. ‫- ...همه‌چی رو کنترل کنی.
‫تقصیر توئه. ‫همه‌ی این عدم اطمینان‌ها، دان،
‫تقصیر توئه.
‫پس هر چی که داره ‫تو اون کله‌ی پوک
‫تو می‌گذره، ‫اون یه کار درونیه.
‫فکر نکنم تو هیچی ‫از من بدونی.
‫تو هیچی ‫از من نمی‌دونی.
‫می‌دونی، مارک؟
‫فکر کنم بهتره ‫که بری.
‫ما مهمونی داریم.
‫- مهمونی رو کنسل کن. ‫- نه.
‫چون همه دارن میان
‫و همه هیجان‌زده‌ان.
‫و من واقعاً ‫براش هیجان‌زده بودم.
‫و حس می‌کنم می‌تونیم فردا ‫در مورد این حرف بزنیم.
‫و لازم نیست منم ‫بیام ژاپن یا هر چی.
‫اشکال نداره.
‫دان، برو تو اتاق، ‫یه کیف ببند،
‫و برو بیرون.
‫دان، نه. دان، نه! نه!
‫ولم کن!
‫دان. دان، در رو باز کن.
‫عزیزم، ما قراره ‫این‌ها رو با حرف حل کنیم.
‫می‌خوام تو چشم‌هام ‫نگاه کنی
‫فقط تا ببینی ‫چه حسی دارم.
‫دان.
‫ما قرار نیست بازداشت‌تون کنیم،
‫ولی شما رو می‌بریم ‫تا یه دکتر ببینتتون.
‫باشه؟ دکتر قراره ‫تو اورژانس معاینه‌ش کنه.
‫و من می‌تونم ببینمش؟
‫می‌تونی ببینیش،
‫ولی بعد از اینکه ‫یه پزشک بیاد
‫و اول معاینه‌ش کنه.
‫دوست دارید کدوم مبارز راند بعدی رو ببره؟ [دور نهاییِ گرند پریِ پرایدِ سال 2000]
‫فوجیتا یا مارک کِر؟
‫آره، این سوال ‫خیلی سختیه.
‫فکر نکنم ‫بتونم بهش جواب بدم.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫بذارید بگیم ‫اگه مارک کِر ببره چی؟
‫براتون سخت می‌شه
‫با یه دوست اینقدر صمیمی مبارزه کنید؟
‫آره، البته. ولی ببین،
‫اگه اتفاق بیفته، ‫میفته، درسته؟
‫من تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫اونم همین کار رو می‌کنه.
‫و می‌بینیم چی می‌شه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی ممنونم.
‫- بله، قربان. ممنونم. ‫- موفق باشید.
‫لطف کردید.
‫مارک کولمن!
‫مارک کولمن وارد
‫فینال می‌شه، بلافاصله
‫بعد از یه پیروزی قاطعانه ‫مقابل ساتاکه
‫در راند اول.
‫با توجه به باخت‌های اخیرش ‫قبل از اون مسابقه،
‫این می‌تونه آخرین شانس ‫کولمن باشه
‫برای این قهرمانی دست‌نیافتنی.
‫اون یه راند سخت داره...
‫باشه، مارک، ‫کولمن الان میاد بالا.
‫یالا، تماشا کن.
‫مبارز آینده‌داری که دنبال
‫اسم در کردن برای خودشه.
‫ولی یه پیروزی اینجا امشب ‫اون رو قرار میده
‫مقابل برنده‌ی ‫کِر در مقابل فوجیتا
‫کمی بعدتر همین امشب.
‫مربی کولمن به ما گفته ‫که اون داشته
‫روی بوکسش ‫کار می‌کرده اخیراً
‫و ما باید، به نقل از خودش، ‫«منتظر چند تا ناک‌اوت باشیم.»
‫یالا، کولمن. دست‌هات بالا.
‫مواظب باش، مواظب باش. آره.
‫خاکش کن! خاکش کن!
‫قفل بدن. ‫قفل بدن، آره!
‫یالا! یالا!
‫مارک! نه، نه، نه!
‫برگرد بالا! پاشو! پاشو!
‫همینه. همینه. جب.
‫آره!
‫آره! آره!
‫مارک، یالا.
‫مواظب پاش باش.
‫خاکش کن. بزن. ‫کارش رو تموم کن.
‫خاکش کن! خاکش کن!
‫آره! آره!
‫رفیق، کولمن عجب ‫مشت‌هایی می‌زنه.
‫همینه. دوباره! دوباره!
‫- دوباره! ‫- آره!
‫- آره! آره! ‫- آره!
‫- گرفتیش! ‫- آره!
‫داره از حال میره، داره میره.
‫تموم شد!
‫مارک کولمن رسماً ‫آکیرا شوجی رو له کرد
‫و داورها قطعاً ‫این رو دیدن.
‫آره!
‫و بله، دوستان.
‫این یه برد با رأی متحد داوران
‫برای مارک «پتک» کولمنه.
‫این یه پیروزی کاملاً ‫یک‌طرفه و غالب بود
‫که اون رو یک قدم ‫نزدیک‌تر می‌کنه
‫به جایزه‌ی بزرگ.
‫کولمن منتظر ‫برنده‌ی مبارزه‌ی
‫بین کازیوکی فوجیتا
‫و دوست خوبش، ‫مارک کِر خواهد بود.
‫خیلی‌خب. بزن بریم.
‫کازیوکی فوجیتا
‫یه چالش ‫سخت، سخت برای کِره
‫چون اون یکی از بهترین ‫سنگین‌وزن‌های این گروهه.
‫یه بُرد در اینجا ‫جایگاه فوجیتا رو در تاریخ ثبت می‌کنه.
‫از قیافه و رفتارش ‫معلومه،
‫فوجیتا به نظر میاد ‫یه مأموریت داره،
‫و یه چیزی بهم می‌گه
‫شاید یه توپ مخرب ‫لازم باشه تا متوقفش کنه.
‫کِر تازه از اون برد ‫معجزه‌آساش برگشته
‫مقابل انسون این روئه ‫در راند اول،
‫و دنبال اینه که ‫این خوش‌شانسیش رو ادامه بده
‫با یه برد مقابل ‫یکی از سرسخت‌ترین مبارزان
‫این گروه.
‫آیا کِر اینجا با یه برد ‫صدای منتقدانش رو می‌خوابونه؟
‫یا تمام امیدها ‫و رویاهاش فرو می‌ریزه؟
‫اگه کِر ذره‌ای ‫شبیه اون مردی باشه
‫که من می‌شناسم،
‫اون بردن این مبارزه
‫و تورنمنت رو ‫بیشتر از خود زندگی می‌خواد.
‫خیلی‌خب. آماده‌اید؟ بجنگید.
‫گاردت رو ببند. کارت عالی بود.
‫جب‌های خوب بهش بزن.
‫عالیه! کارت خوب بود!
‫آره! عالیه!
‫واینستا. برو جلو فشار بیار.
‫ایول!
‫آره! پسش بزن.
‫آره! پسش زدی.
‫بزن بریم، بزن بریم.
‫این خطاست.
‫مارک، از این ‫وضعیت بیا بیرون.
‫فقط پاشو، رفیق.
‫آره، عجله نکن. ‫عجله نکن.
‫حرکت کن. یه نفس بگیر.
‫یالا، مارک.
‫ضربه خوبی بود.
‫آره!
‫کارت عالی بود!
‫عالیه! آخ!
‫کارت خوب بود، کارت خوب بود. ‫عجله نکن. ریلکس.
‫نفس بکش.
‫برو برای خاک کردن.
‫یالا، مارک.
‫پاشو.
‫مارک!
‫باید پوزیشنت رو ‫بهبود بدی، مارک.
‫یالا!
‫کمرت رو بیار پایین‌تر تا حداقل ‫ببینی داره میاد سمتت.
‫پاشو، مارک. ‫مواظب زانوهاش باش.
‫پوزیشنت رو بهبود بده. ‫پوزیشنت رو بهبود بده.
‫یالا، مارک! یالا.
‫خدای ‫من! کِر باخت.
‫اون از تورنمنت حذفه.
‫این باید اولین ‫شگفتی بزرگ امشب باشه.
‫من اصلاً نمی‌فهمم ‫اونجا چه اتفاقی برای مارک افتاد.
‫اون فقط نمی‌تونست حرکت کنه.
‫این واقعاً تکان‌دهنده‌ست.
‫باشه. پاشو، مارک.
‫یه چیزی که ‫باید بهش اشاره کنم
‫قلب مارکه،
‫چون ما تسلیم شدن‌های ‫زیادی دیدیم
‫تو این تورنمنت.
‫ولی مارک مردونه باخت
‫جلوی این ‫هزاران طرفدار.
‫و به خاطر اون‌ها، ‫اون ترجیح میده شکست بخوره
‫تا اینکه تسلیم بشه.
‫می‌تونم از رو تجربه بهتون بگم
‫- این کار یه قهرمان واقعیه. ‫- نگرانش نباش.
‫من هنوز دوستت دارم، داداش.
‫فوجیتا میره که ‫با مارک کولمن بجنگه
‫برای یه جا در مبارزه‌ی نهایی ‫امشب
‫همینطور که ما منتظر برنده‌ی
‫مبارزه‌ی ووچانچین ‫در مقابل ساکورابا هستیم
‫و به اون جایزه‌ی ‫‏200,000 دلاری نزدیک‌تر می‌شیم.
‫می‌شه چراغ‌ها رو ‫خاموش کنی، باس؟
‫آره، حواسم هست.
‫میرم برات ‫یه‌کم یخ هم بیارم. باشه؟
‫آره.
‫هی، مارک.
‫بیا اینجا، مرد گنده.
‫راجا، کجا ‫می‌تونم یخ پیدا کنم؟
‫اونجا.
‫چطوری، مارک؟
‫خیلی‌خب، ‫چشم‌هات رو بسته نگه دار
‫و این رو بذار روش.
‫سعی کن ریلکس باشی، باشه؟
‫- مارک، صدام رو می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی ‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫- آره، باختم. ‫- آره، باختی.
‫می‌دونی ‫الان کجایی؟
‫- ژاپن. ‫- خوبه.
‫بخیه لازم دارم؟
‫آره، چند تا بخیه لازم داری.
‫- بده؟ ‫- نه، افتضاح نیست.
‫من میرم اونجا ‫تا همه چی رو آماده کنم.
‫باشه؟ چند دقیقه ‫بیشتر طول نمی‌کشه.
‫تو فقط اینجا آروم بشین.
‫- آره، باشه. ‫- باشه.
‫نمی‌تونستم بدنم رو تکون بدم.
‫انگار من... ‫انگار مُرده بودم.
‫آره، منم این رو تجربه کردم، رفیق.
‫نمی‌تونستم حرکت کنم.
‫گوش کن، مارک، ‫متنفرم که این رو می‌گم، داداش،
‫ولی من باید برگردم ‫پشت میز گزارش، باشه؟
‫باید کار کنم.
‫- باشه. ‫- باشه، رفیق.
‫باس، ممنونم. ‫ممنون برای همه‌چی.
‫- خواهش می‌کنم، داداش. ‫- آره.
‫- متأسفم. ‫- نه، نه، نه.
‫این رو نگو.
‫- حواست بهش هست؟ ‫- حواسم هست.
‫باشه. عالیه.
‫هی، دکتر.
‫دکتر، ببخشید.
‫- سلام، مارک. ‫- کِر چطوره؟
‫خوبه. حالش خوبه.
‫یه زخم اینجا داره. ‫باید بخیه‌اش بزنیم.
‫سرش چطوره؟
‫- داره بهتر می‌شه. ‫- اشکالی نداره برم تو؟
‫- نه، نه، برو تو. برو تو. ‫- کولمن.
‫ممنون. ‫چه خبر، رفیق؟
‫هی، رفیق.
‫- چه حسی داری؟ ‫- می‌دونی دیگه.
‫خوبی؟
‫آره، یه‌کم داغونم.
‫چیزی نیست که نگرانش باشی، ‫البته.
‫هر چی. ولش کن. ‫پیش میاد.
‫فقط یه شبه.
‫همه‌مون تجربه کردیم.
‫در مورد فوجیتا شنیدی، درسته؟
‫اون حذفه. ‫برنمی‌گرده.
‫آسیب دیده.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫همه‌چی برای بردن ‫تو آماده‌ست، کول.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫آره، رفیق، همه‌چی آماده‌ست. ‫برو بگیرش.
‫می‌گیرمش.
‫- همه‌چی آماده‌ست. ‫- ممنونم.
‫- عاشقتم، رفیق. ‫- عاشقتم.
‫- برو بیارش خونه. ‫- انجامش میدم.
‫پس مارک کولمن داره میاد
‫تو این فینال ‫در حالی که سرحال به نظر میاد
‫بعد از اینکه دوست خوبش، ‫مارک کِر،
‫ناخواسته بهش یه لطفی کرد
‫بعد از اینکه فوجیتا تو مبارزه‌شون ‫زانوش آسیب دید.
‫سوال اینه، ‫آیا کولمن می‌تونه
‫انتقام کِر رو ‫از رقیب دیرینه‌اش،
‫ایگور ووچانچین بگیره؟
‫یا ایگور به سلطنتش
‫به عنوان سنگین‌وزن برتر ‫ادامه میده؟
‫باشه، مارک، ‫می‌خوام بهت بگم
‫قدم به قدم ‫دارم چی کار می‌کنم.
‫باشه؟
‫تو فقط بهم بگو ‫اگه چیزی اذیتت کرد.
‫باید اینم بگم
‫این اولین باره ‫که یه رویداد «پراید»
‫تا حالا در آمریکای شمالی ‫پخش شده.
‫و فکر می‌کنم ‫قراره حساب بهشون خوش بگذره.
‫خیلی‌خب.
‫قراره یه نیش ‫کوچولو حس کنی،
‫و بعدش یه سوزش زیاد.
‫نیش.
‫سوزش زیاد.
‫عجله نکن! ‫آها! آره!
‫یالا! یالا! مدیریتش کن!
‫آره، آره، آره! ‫بچرخونش! بچرخونش!
‫و دو تای دیگه.
‫ادامه بده! ‫ادامه بده!
‫آره! آره!
‫تسلیم شد.
‫وای! ایگور تسلیم شد.
‫مارک کولمن برنده‌ی ‫«پراید 2000 گرند پری» شد.
‫هیجان رو ‫تو اون مرد ببین.
‫اون به طرز دیوانه‌واری هیجان‌زده‌ست، ‫و داره به سمت طرفدارها میدوه.
‫- داره به سمت طرفدارها میدوه. ‫- آره!
‫خیلی‌خب. کارت تموم شد.
[آریزونا، اسکاتس‌دیل - سال 2025]
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- من خوبم.
‫- ممنونم. ‫- خوبه.
‫- روزت تا حالا چطور بوده؟ ‫- تا اینجای کار، خوب.
‫- مال تو چطور؟ ‫- خوبه.
‫- قراره خیلی شلوغ بشه.
‫آره.
،مارک و داون، ده روز بعد از باختِ وی] [در لاس‌وگاس رسماً با هم ازدواج کردند
،پس از شش سال زندگیِ مشترک] [صاحب فرزندِ پسری شدند
‫باورنکردنیه.
[مارک در سال 2009 مبارزه را کنار گذاشت]
‫پسر.
‫[کِر و کولمن از نخستین ‫پیشگامانِ این ورزش بودند]
امروزه مبارزین دست‌مزدهای میلیونی] [دریافت کرده و صاحب شهرت جهانی می‌شوند
[فردِ در تصویر، مارک کِر می‌باشد]
‫شگفت‌انگیزه.
‫می‌بینمتون، بچه‌ها.
[ماشین کوبنده]