‫یک امر خصوصی
‫آرتورو!
‫ماریناست
‫با همه توانم دویدم
‫ولی ماشین توی تاریکی ناپدید شد
‫مارینا ممکنه مرده باشه، نمیفهمی؟
‫سعی کنیم آرامش خودمونو از دست ندیم.
‫الان نه.
‫کاستانیو کدوم گوریه؟
‫میترسم زارکو این عملیات رو رهبری کنه.
‫این‌طرفی قربان
‫این‌جا!
‫آقایون!
‫مارینا!
‫مارینا
‫مارینا، صدای منو میشنوی؟
‫بیدار شو مارینا
‫مارینا
‫مارینا بیدار شو
‫مارینا، صدای منو میشنوی؟
‫آرتورو.
‫مارینا، من این‌جام.
‫من این‌جام مارینا
‫داشتم پرواز میکردم، آرتورو.
‫داشتم پرواز میکردم.
‫مارینا!
‫-حالت خوبه؟ ‫-من داشتم پرواز میکردم، آرتورو.
‫مارینا، حالت خوبه؟
‫آره. چیزی نبود بابا
‫وظیفه یه پلیس خوب اینه ‫که همیشه از بقیه محافظت کنه.
‫حتی وقتی که داوطلبانه ‫خودشو به دردسر میندازه.
‫اینو همیشه یادت باشه ‫همیشه جونشونو به خاطرت میدن.
‫تو خانواده مارینا کویروگایی؟
‫آرتورو کویروگا، ‫کمیسر پلیس و برادرش.
‫حالش چطوره؟
‫چندتا کوفتگی و دنده شکسته‌شده داره
‫و؟
‫ضعیف شده و به زودی خوب میشه
‫این یه معجزه‌س که اون زنده‌س.
‫ممنونم دکتر.
‫وقتی بتونین ببینینش، بهتون اطلاع میدم
‫تو خونشه. شجاعت پلیس بودن.
‫این‌طوری زندگیشو به خطر انداختن...
‫واسه یه قاتل
‫همه نمیتونن این کار رو بکنن.
‫خیلی از مردها توی اورنسه ‫وقتی فهمیدن طعمه میشن
‫عملیات رو رها کردن
‫این از باهوشیش بود
‫تو نمیتونی یه نیروی طبیعی رو کنترل کنی
‫آخرین چیزی که یادمه سرمای مرطوب و...
‫و درد شدید تو...
‫واقعا دلت برای من تنگ شده بود
‫نمیدونم چطور تونستی ‫به کاستانیو اعتماد کنی.
‫شوخی نیست، ممکن بود بمیری.
‫ولی تو واسه نجات من اومدی
‫بابا خیلی بهت افتخار میکنه
‫هی
‫ممنونم
‫از رزا خواستم به مامان ‫بگه که تو خانه آسیب دیدی.
‫پس ممنونم میشم خیلی جزئیات رو نگی
‫البته.
‫تا وقتی تو ایستگاهم ‫کار احمقانه انجام نده.
‫گفتم نمیپرم.
‫بعدا سر میزنم
‫منظورت چیه، خودمو معرفی کنم؟
‫من مادر مارینا هستم.
‫-اینقدر تکون نخور ‫-منو باهاش تنها نذار.
‫من میتونم غذای بیمارستان ‫رو بهت بدم، ولی از مادرت...
‫یه سری شیرینی‌های پف‌دار ‫ترد بیار و بهم جانی دوباره ببخش.
‫حله
‫ممنون خانم.
‫هکتور، لطفا، تو با عجله ‫از کنارم رد میشی!
‫-مراقب رفتارت باش ‫-متاسفم.
‫دخترم.
‫سلام مامان.
‫-چطوری عشقم؟ ‫-خوب.
‫این پتوها تو رو گرم نمیکنن.
‫لطفا، پرستار!
‫مامان آروم باش.
‫فقط ترسیدم
‫آره، یه ترس، ولی
‫تو از نردبون افتادی
‫وقتی میخوای یه میخ بکوبی یا چندتا ‫عکس نصب کنی، زنگ بزن هکتور.
‫حق با توئه.
‫از این به بعد بیشتر مراقبم.
‫من خیلی متاسفم.
‫آره.
‫خیلی بد قیافه به نظر میرسم، نه؟ ‫خیلی با عجله اومدم
‫خیلی خوشگلی
‫ازم تعریف میکنی؟
‫حتما خیلی محکم به سرت ضربه زدی
‫دخترم.
‫کاستانیو کجاست؟
‫آندرس کاستانیو!
‫تازه اومده آقا
‫-همین الان میخوام بیاد دفترم ‫-بله
‫-مطمئن شو مزاحم نیستیم ‫-باشه
‫زارکو، از کمکت تو همه اینا ممنونم.
‫وظیفه‌س
‫قربان؟
‫حال خواهرت چطوره؟
‫اون ممکنه بخاطر تو بمیره
‫اون در امانه
‫من خوشحالم.
‫دیوونه‌ای؟
‫چطور تونستی فکر کنی که از مارینا به عنوان ‫طعمه واسه فریب دادن قاتل استفاده کنی؟
‫من فقط اونو به یه مهمونی دعوت کردم ‫که خوشحالم بود که اون‌جاست
‫درس تنها کارگریه که بهش حمله نشده، خلی؟
‫خب، نقشه به وضوح کار کرد.
‫بالاخره متوجه شدی که ‫داستان با کاندیدو تموم نشده.
‫نمیتونی خارج از اختیاراتم ‫کاری کنی، واضحه؟
‫من تصمیم میگیرم که چطور، چه زمانی و چرا.
‫دیگه نمیخواد وانمود کنی تو مسئولی
‫باید بهم احترام بذاری
‫احترام؟
‫فکر نمیکنی احترام رو باید به دست آورد؟
‫نمیفهمم چرا این‌قدر آزارت میده
‫که بقیه قبل از تو به قاتل نزدیک بشن
‫این غرور واسه‌ت هزینه خواهد داشت.
‫غرور؟
‫اگه شهردار میخواست ‫یه کویروگا مسئول همه این‌ها باشه
‫باید خواهر و برادر ‫مناسب رو انتخاب میکرد.
‫فکر نکن متوجه نشدم
‫وقتی که خواهرم رو میدزدیدن...
‫تو غیب شده بودی
‫-به چی اشاره میکنی؟ ‫-فعلا هیچی
‫ولی امیدوارم به زودی بتونم بگم
‫من قاتل فلور-دلیس نیستم.
‫درسته.
‫تو اخراج شدی
‫فقط بپا
‫میام سراغت
‫زارکو
‫قربان
‫من یه ماموریت برات دارم.
‫مامان! مامان!
‫مامان! بسه!
‫تحت کنترل دارتش
‫خدای من!
‫انگاری یه ذره پریشون‌خاطره
‫اون چیزی نگفته ولی میدونم یه مشکلی هست
‫-من ازش مراقبت میکنم. نگران نباش. ‫-آره لطفا.
‫-و بعدش، تو... ‫-بعدش؟
‫-آره. ‫-بعد؟
‫بعدا میتونی درباره‌ش بهم بگی
‫مون دیو، خانم. ‫منو تو این موقعیت قرار نده.
‫-مثل قدیما. ‫-خانم به من چیزی نمیگه.
‫به گوشت دست نزن. داری دروغ میگی
‫فکر کنم آّب پرتقال هم دوست ندارم؟ ‫بیخیال، هکتور!
‫یه کار باشکوه
‫چرا این‌جایی؟
‫میدونستم یه جایی داری که کار میکنی
‫ولی باید اعتراف کنم که هیچ‌وقت ‫همچین چیزی رو تصور نمیکردم.
‫تو مدارک زیادی داری
‫نمودارها، نقشه‌ها، نقاشی‌ها، تصاویر...
‫دختر شایسته کیروگا.
‫هکتور
‫این خارق‌العاده‌س که چقدر شبیه هم هستین
‫من همه عمرم سعی کردم ازش جا نمونم.
‫به همه کارهایی که تو این ‫یه ماه و نیم انجام دادی، نگاه کن
‫تو توی تحقیقات خیلی خوبی و یه موهبت داری
‫بابا درست میگفت
‫و تو، هکتور؟
‫مظهر وفاداری کاملی.
‫شرلوک بدون واتسونش چیکار میکرد؟
‫آرتورو چی میگی؟
‫من رسما ازتون دعوت میکنم که ‫تو این پرونده کمک کنین.
‫چی؟
‫جون خودتونو به خطر میندازین
‫دیگه بیشتر از این چی از یه پلیس بخوام؟
‫شوخی میکنی؟
‫تو خفا کار کنین، ‫مثل چیزی که تا الان انجام دادین
‫ولی حالا تحت حمایت و نظارت منین
‫بامزه نیست
‫میدونم میخوای منو از این داستان دور کنی
‫نه مارینا، تو اشتباه میکنی.
‫اون چیزی که پشت سر گذاشتیم ‫باعث شد متوجه بشم...
‫من نمیخوام صبر کنم تا تو رو از دست بدم تا ‫بهت بگم که چقدر تو رو تحسین میکنم.
‫همه این‌ها منو هم به فکر واداشت، آرتورو.
‫و؟
‫مارینا، شاید من واسه ‫همه این‌ها عجله کردم…
‫روزی که اومدی خونه ازت درخواست کردم
‫درباره‌ش فکر کن
‫-روز بخیر، هکتور. ‫-قربان
‫میخوای بیخیال بشی؟
‫متاسفم، هکتور، من باید ‫کمی هوای تازه بخورم.
‫دست ها بالا وگرنه شلیک میکنم!
‫بیا مارینا!
‫بیا، مارینا، سریع!
‫یک، دو، سه، بیا. بیا، سریعتر!
‫بیا، گلدون‌ها! ‫یک دو سه چهار پنج.
‫خیلی‌خب مارینا! زیر این‌جا!
‫بیا، پنج ثانیه باقی مونده ‫تا بمب منفجر بشه.
‫سه دو یک.
‫عالی و مثال‌زدنی بودی
‫شجاعت، توانایی و کارآمدیت رو نشون دادی
‫بارها و بارها تو انجام وظایفت،
‫امروز بهت نشان شایستگی ‫با نشان قرمز اهدا میشه.
‫ما مطمئنیم که از این ‫لحظه به بعد همیشه باهاته
‫برای افتخار خودت و این موسسه
‫بیا، بگیرش
‫محض رضای خدا! چی داری این تو؟
‫واسه همین اومدم. ‫واسه‌ت دردسری نداره
‫ولی...
‫اوه خدا
‫هکتور، هکتور!
‫خانم جوان مدتیه که ‫روی این تحقیق کار میکنه
‫و فقط یه ذره هول لازم داره ‫تا به ترسش غلبه کنه
‫ما این‌جا چیکار میکنیم؟
‫از اون‌جایی که بوم همیشه گرون بوده
‫خیلی از هنرمندها، ‫دوبار ازشون استفاده میکنن
‫و روی اون‌ها کار جدید نقاشی میکنن.
‫این چه ربطی به قاتل فلور دلیس داره؟
‫ما هنوز نمیدونیم.
‫لطفاً دستگاه رو از اون چمدون بیرون بیار.
‫چیزی که ما میدونیم اینه ‫که قاتل تو مهمونی مارگو
‫شرکت کرده که تایید ‫میکنه که اون هنوز زنده‌ست.
‫و امضای روی این نقاشی ‫ممکنه ما رو به اون برسونه.
‫ممنونم
‫من امضایی نمیبینم.
‫این‌ها اختراعات شگفت‌انگیز ‫خانم مارینا هستن.
‫مراقب باش، اونو بگیر پایین.
‫این‌جا. این‌جا
‫"آرا... آراوجو."
‫-"لئوپل..." ‫-لئوپل؟
‫"دو."
‫-"لئوپولدو آرائوخو." ‫-"لئوپولدو آرائوخو."
‫اونو میشناسی؟
‫چطور اونو بشناسم؟
‫ما دنبال آتلیه این نقاش میریم.
‫و اگه کار سفارشی انجام بده، ‫دیگه کار ما سخت نیست
‫لئوپولدو ما رو به اون میرسونه.
‫لئوپولدو...
‫من میرم دیدن مارینا
‫-از همکاریت خیلی ممنونم! ‫-چی؟
‫آقا! دستگاه چطور کار میکنه؟
‫-باورم نمیشه همون‌کار منو کردی ‫-باید مثل فیلم‌ها باشه
‫داشتی استراحت میکردی
‫من نمیخواستم قبل از اینکه چیز ‫خوبی داشته باشم مزاحمت بشم.
‫تو منو یاد کسی میندازی
‫همه‌چی رو میشه انتخاب کرد جز ظاهر
‫ممنونم هکتور
‫تو یه زن قوی هستی. ‫من نمیذارم دست از کار کردن بکشی
‫-گفتی اسمش چیه؟ ‫-آراجو.
‫آقای آراوجو؟
‫آقای آراوجو!
‫واقعا تنها رفتی به خونه آب؟
‫همیشه منو شگفت‌زده میکنی
‫ما نمیتونیم بیشتر از ‫این پیش بریم.یعنی...
‫-بشکنیم و وارد بشیم، آره. ‫-آره.
‫آقای لئوپولدو؟
‫سلام؟
‫گربه و موی گربه.
‫همه‌جا لباس هست.
‫ببین خانم
‫اگه قاتل هویت یه پلیس رو ‫جعل کرده باشه چی؟
‫ممکنه
‫این چیه؟
‫زنان خانه آب
‫از اون موجودات متنفرم
‫این برنامه زمانی قطاره. حتما فرار کرده
‫آره، ولی کدومه؟
‫اگه خوش‌شانس باشیم، این‌جا نوشته
‫میشه بگیریش لطفا؟
‫با من بیا.
‫به پابلو گفتم فقط یه سر کوچولو...
‫چی؟ با پابلو بودی؟
‫16، 45 و 150.
‫من فکر میکنم 16 و 45
‫و شاید 150 باشه
‫-پابلو رو کی دیدی؟ ‫-...من...
‫ما باید به ایستگاه بریم، ‫وگرنه قطار رو از دست میدیم
‫چون، ببین
‫ساعت 4:45 بعدازظهر یک ‫کانتابریایی این‌جا رو ترک میکنه
‫و قیمتش 150 تومنه
‫فقط 25 دقیقه فرصت داریم. بیا بریم.
‫اگه روزنامه امروز باشه، اون‌جا میبینیمش
‫بیا دیگه!
‫- بدو، هکتور، بدو! ‫-صبر کن!
‫متاسفم.
‫خلاف پشت خلاف. فقط دعا ‫میکنم هیچ وقت دستگیر نشیم.
‫این فقط یه بلیط قطاره.
‫پولشو میدادم. فروشنده بلیط گفت تموم شد
‫ولی اینا به اسم ما نیست. گرفتار میشیم
‫-باورم نمیشه ‫-بلیت اون زوج و
‫-حیوون خونگیشونو داریم ‫-پابلو؟
‫قسم میخورم که چیزی نمیدونستم.
‫-این‌جا چیکار میکنی؟ ‫-این مقدمه‌س؟
‫انتظار نداشتم اینجا ببینمت
‫-اون ما رو تعقیب میکنه ‫-چی؟
‫دیوونگیه. چرا من باید...
‫-برادرت گفت کاستانو رو بپا. ‫-اون تو قطاره؟
‫-ساکت! ‫-کاستانیو تو قطاره؟
‫آره. من اونو توی ایستگاه گم ‫کردم، پس تو قطار دنبالشم.
‫میدونم سوار شد
‫اون حتما واسه صحبت ‫با لئوپولدو اومده.
‫-آراو... ‫-...جو؟ لئوپولدو؟
‫اون تو این قطاره؟
‫این نمیتونه تصادفی باشه ‫که هردوشون تو قطارن
‫این‌جا چه خبره؟
‫اجازه بده دوست کوچیکت توضیح بده.
‫بلیط. بلیط دارید؟
‫-نه. حالا چه اهمیتی داره؟ ‫-مهمه عزیزم.
‫بلیط لطفا
‫البته قربان. یه لحظه. ببخشید
‫آره.
‫بفرمایید.
‫آقای نیکانور بوئندیا، همسرش و...
‫و پپی؟
‫"پپی" تو "پپیتو"؟
‫اگر پپیتا بود، من یه لباس ‫میپوشیدم، نظرته؟
‫این‌جا نوشته تو یه حیوون خونگی هستی
‫چی؟ نه، این‌جوری نیست. ‫حتما اشتباه شده
‫آقا خیلی پیچیده نیست، ولی این‌که ‫بهش بگیم سگ یا گربه...
‫نمیتونه این‌جوری باشه
‫تا کوپه دنبالم بیاین
‫بعدش پپی رو تا واگن ‫باری اسکورت میکنیم.
‫-ممنونم ‫-ممنون
‫سگ؟ گربه؟
‫میتونستم تو رو بدتر صدا کنم. ‫حیوون موذی؟ خائن؟
‫-این کوپه شماست ‫-عالیه
‫-و اون تو... ‫-نه نگران نباش.
‫فقط بهش بگو کجاست
‫دوست داریم اون اتاق رو واسه‌مون مرتب کنه
‫سه کالسکه بعد از رستوران ‫و دو کالسکه بعد از...
‫-حیوانات خانگی. فهمیدم. ‫-متشکرم.
‫خداحافظ.
‫-من باید پیش خانم آسونسیون میموندم. ‫-من باید عصبانی باشم نه تو.
‫چطور باید اینو برنامه‌ریزی کنیم؟ ‫اول باید به آرتورو بگیم.
‫-اون تو رو فرستاد تا کاستانو رو بپایی. ‫-آره.
‫تو این‌کار رو بکن. ‫ما دنبال هنرمند میگردیم
‫نه...
‫-مارینا! ‫-چطور بفهمیم لئوپولدو آرائوخو کیه؟
‫ما هیچ ایده‌ای نداریم که اون چه شکلیه.
‫به یه چیزی فکر میکنیم حالا
‫چیزی دیدی؟
‫میببینم که دوتا دختر داری
‫کمر درد داری
‫پشتم؟
‫اصلا
‫ما داریم یه کلاهبردار رو میگیریم که ‫میتونه بهمون کمک کنه.
‫پاهات چی؟
‫-پاهای من، آره. ‫-البته منم همینو میگفتم.
‫پاها در ادامه کمر هستن
‫همه‌ش یکیه
‫بالا، پایین، داخل و خارج.
‫این هماهنگی فوق العاده‌س.
‫آخرین باری که همچین ‫چیزی دیدم، تو باغ وحش بوده.
‫اون قراره خیلی مفید باشه
‫به خاطر توانایی‌های جسمانیش؟
‫نه، به خاطر توانایی‌های روانیش
‫سلام. مشکل چیه قربان؟
‫چیکار میکنی؟
‫میتونی آینده منو بخونی؟
‫بله حتما.
‫من میبینم که شما و ‫شوهرتون خیلی خوشبخت خواهید بود.
‫و شما خوشحال میشین
‫خب، شروع بدی بود.
‫کاملا حق با شماست.
‫در عوض باید آینده اونو بخونم.
‫چیکار میکنی خانم؟
‫لطفا.
‫من میبینم که شما یه ‫راه نجات خیلی طولانی دارید.
‫تقریباً به اندازه دستاتون.
‫و همچنین در آینده شما مردی قد ‫بلند، خوش تیپ و قوی رو میبینم…
‫لباس پلیسی پوشیده
‫خانم لطفا
‫ببین من سه‌تا بچه دارم که باید غذا بدم.
‫-مادر مریض و... ‫-و یه سگ نیمه کور و لنگ.
‫چه بدشانسی واسه ‫کسی که آینده رو میبینه.
‫-خیلی شرمنده ‫-ولی نگران نباش.
‫ما به کسی چیزی نمیگیم
‫اگه کیف پول اون زن رو پس بدین
‫چه خوب. ممنونم خانم
‫ان شاءالله خداوند با فرزندان ‫زیاد براتون جبران کنه.
‫بذار ببینم.
‫ببخشید، اینو ول کردی
‫دوست داری نگاهش کنی
‫خیلی ممنونم. خدای من.
‫خوشبختانه، افراد صادق هنوز وجود دارن. ‫خیلی ازتون ممنونم.
‫دیگه چی میخوای دختر
‫-باید به ما یه لطفی کنی. ‫-یه لطف؟
‫لطف هزینه داره
‫خب، من این‌جا چی میبینم؟
‫همه‌چی خوب پیش میره براتون
‫مراقب باشید و خیلی سیگار نکشید.
‫بذار ببینم، دیگه کی میخواد؟ ‫کی میخواد فالشو بگیرم؟
‫-اون داره وقتشو میگیره ‫-آره.
‫هیچ‌کس اونو تو غرغر کردن شکست نمیده.
‫کس دیگه؟
‫این آقای این‌جا رو ببینین
‫بده ببینم. من فالتونو میگیرم
‫بهم اعتماد کن. منو یادت میمونه
‫باشه خدا پشت و پناهت باشه
‫هیچی عزیزم.
‫من به دست همه مردها توی کوپه درجه سه ‫نگاه کردم و هیچ کدوم لکه رنگ ندارن.
‫پس من کار خودمو انجام دادم
‫وایسا ببینم، این دونه چیه؟
‫آلرژیه. حتما یکی گربه داره
‫گربه؟
‫سرتاسر خونه ‫لئوپولدو موی گربه بود.
‫درسته.
‫خارش کی شروع شد؟
‫شما دوتا خیلی عجیبید، میدونید؟
‫گفتش اون بود
‫بهتر نیست بریم دنبال پابلو؟
‫چشم ازش برنمیدارم
‫من فقط میگم که ما یه کم تابلوییم.
‫حتی به عنوان یه حیوون خونگی.
‫بهش اجازه ندید بره پی کارش
‫ببخشید. مواظب باش.
‫بیا، هکتور.
‫متاسفم!
‫ببخشید.
‫-هی، من هیچ‌جا نمیتونم کاستانیو رو پیدا کنم. ‫-ما لئوپولدو رو پیدا کردیم.
‫داره دور میشه! بیا دیگه!
‫خانم، مراقب باشید!
‫پابلو!
‫لئوپولدو!
‫مارینا!
‫مارینا، برگرد!
‫ما باید از داخل بریم.
‫مارینا!
‫-کمک! ‫-مارینا!
‫-باید درو باز کنیم! ‫-کمک!
‫کمک!
‫اون قراره بپره. باید بگیریمش.
‫-بکش! ‫-صبر کن!
‫تونل!
‫من خیلی خسته‌م.
‫-خب فقط یه لیوان دیگه. ‫-نه
‫-آره. امروز، بله. ‫-نه...خب باشه.
‫ما میریم اون‌جا.
‫آبمیوه آلبالویی که خانم خیلی دوست داره
‫خدای من...
‫چرا همه روز با سیگارت بازی میکنی؟
‫سؤال خوبی بود.
‫من عاشق سیگار کشیدنم. ولی نباید بکشم.
‫من تو بچگی آسم داشتم
‫و بعد از سال‌ها که حمله نداشتم، ‫تقریبا داشتم از یکیش میمردم
‫همه‌ش به خاطر سیگار
‫پس، تو مبتلا به سندرم استکهلمی.
‫آره، یه چیزی شبیه همون
‫بوش...
‫و اون حس گذشتن دود از لب...
‫خیلی رمانتیکه!
‫و تو... تو...
‫تو همه‌چیز رو جالب‌تر میکنی
‫بیشتر... باحال.
‫خب یعنی...
‫هیجان انگیز، از "هیجان".
‫هیجان انگیز، اصطلاح "مهیج".
‫منظورم این نبود... خب، مهم نیست.
‫بهتره برگردم
‫حتما، آره. حدس میزدم
‫باشه.
‫-متاسفم. میشه... ‫-بله. لطفا خانم
‫بهش اجازه بده سرکش!
‫وسترن؟
‫-من عاشق وسترنم. ‫-مثل بابا
‫چطوره؟
‫نفس میکشه
‫هیچ‌جا نمیری!
‫تو تاوان تمام جنایاتی که ‫مرتکب شدی رو میدی.
‫من تا حالا کسی رو نکشتم
‫من مارینا کویروگا، خواهر رئیسم. ‫هکتور هوگو شریک زندگیمه
‫که اخیرا به خاطر دستگیری همدستت، ‫جایزه گرفته
‫شما دو نفرید...
‫نمیذاریم به کشتن زنان خانه آب ادامه بدین
‫-شما بازداشتید. ‫-من قاتل نیستم. من برادر مارگو هستم.
‫چی؟
‫من سعی میکنم ازش محافظت کنم.
‫-چرا از ما فرار کردی؟ ‫-من تحت تعقیبم. نمیدونم کی.
‫یکی امروز صبح به زور وارد استدیوی من شد
‫دنبالش بود، نامه‌هاشو پیدا کرد ‫و میدونه کجا پیداش کنه
‫من باید بهش هشدار بدم. اون تو خطره.
‫ما کمکت میکنیم.
‫متاسفم.
‫اون این‌جاست، تو قطار دنبالمه.
‫اگه قبل ما پیداش کنه، کارش تمومه
‫نگران نباش، ما اونو پیدا میکنیم.
‫فکر کنم بهتره از هم جدا بشیم
‫اونا دنبال ما نیستن
‫-پابلو چطور؟ ‫-ما وقت نداریم.
‫-مراقب باش. ‫-تو کارخونه منتظرت میمونم.
‫میایم اون‌جا
‫میتونه هرکسی باشه
‫لئوپولدو.
‫از سر راه برو کنار!
‫یکی به دکتر زنگ بزنه!
‫ببخشید. ببخشید.
‫ما باید قبل از اون برسیم اون‌جا.