‫خدای من. این همون چیزیه ‫که بهش فکر می‌کنم؟
‫بایدها و نبایدهای دندانپزشکی یتی.
‫راهنمای پژوهشگرانه ‫نوشته جین، پزشک موجوات.
‫آم... موجودشناس؟
‫هوم. آقای دکتر موجود...
‫میدونین چیه، ‫بعضیا دارن تلاش می‌کنن
‫که یه عنوان شغلی رسمی بسازن
‫که هم حرفه‌ای به نظر بیاد ‫و هم سرهم‌بندی نباشه.
‫این همه سروصدا برای چیه؟
‫ما هم می‌خواستیم همینو بفهمیم.
‫ببینین!
!بیاین بریم ببینیم چه خبره
‫مامان جمعیت اون بیرون رو دیدی؟
‫سرتو قطع می‌کنم!
‫مامان!
‫ببخشید.
‫وقتی چاقو دست میگیری ‫واقعاً از خود بی‌خود میشی.
‫چه خبره؟
‫وقت نداشتم از کسی بپرسم
‫چون بستنیم داشت آب میشد.
‫چیلین افسانه‌ای
‫موجودی که همه برای رفاه ‫و رونقی که میاره می‌شناسنش
‫داره میاد سمت کوفته‌فروشی من.
‫وای خدای من. ‫واقعاً چیلینه!
‫این یعنی از این به بعد ‫سود می‌کنیم
‫و لازم نیست دیگه از ‫روی استرس بستنی بخو...
‫بستنیم رو بنوشم؟
‫ممکنه پاداشی از طرف ‫نگهبانان بزرگ باشه؟
‫یا شاید شروع ماموریت بعدیمه.
‫هنوز باورم نمیشه
‫با موجودات ملکوتی‌ای ‫نشست و برخاست دارم
‫که با چشمان بیناشون ‫از آسمون
‫همیشه مراقب ما بودن!
‫اون چیلین هم ‫مثل این بستنی ناپدید شد.
‫اوف، گرچه احساس بهتری دارم.
‫نگهبانان بزرگ ‫لازم نیست خجالتی باشین
‫اگه می‌خواین تماس بگیرین ‫پس بگیرین!
‫هوم.
‫اینجا رو!
‫خدای من! خدای من!
‫باورم نمیشه.
!چیلین
‫از زمانی که بچه بودم ‫تو موجود مورد علاقه‌م بودی.
‫بابام همیشه از داستانای تو ‫برام تعریف می‌کرد
‫که به زندگی مردم رفاه و رونق میاری.
‫انقدر تو رو دوست داشتم
‫که بابام برام یه عروسک ‫پولیشی چیلین خریده بود!
‫اما توی آتیش سوزی 2015 از بین رفت.
‫همه جنون چیلین‌ گرفتن.
‫باید در رو قفل کنیم.
‫آرزو دارم که انقدر ‫طرفدار داشته باشم.
‫این خوب نیست.
‫حتماً چیلین داره تلاش می‌کنه
‫از این همه آدمی فرار کنه ‫که دارن دنبالش می‌کنن.
‫باید اونو ببریم...
‫روی سقف.
‫ذهنم رو خوند.
‫آدم خیال می‌کنه ممکنه ‫یه عده‌شون گرسنه باشن
‫و بخوان بیان داخل
‫تا چندتا کوفته داغ و خوشمزه بزنن بر بدن.
‫اما نچ، حتی یه نفر.
‫من برای تو و کاری ‫که می‌کنی احترام قائلم.
‫چی؟ جدی؟
‫خواهش می‌کنم فقط بهم بگو ‫چه کار اشتباهی کردم.
‫شرایط که خوب پیش می‌رفت.
‫فکر می‌کردم دلبستگی ‫خاصی به هم داریم.
‫حتی برام چیلین رو فرستادی!
‫چرا یه زنگ نمی‌زنی؟
‫مامان جان، فکر نکنم ‫وسواس فکری جواب بده.
‫وسواس فکری؟ ‫خیال کردی این وسواسه؟
‫هه! مشخصه که درک نمی‌کنی
‫بین ما چی در جریانه.
‫ما به هم وابستگی احساسی داریم!
‫هی چیلین، باید گرسنه شده باشی ‫بعد از همه این...
‫آخی!
‫کی میدونست چیلین شخصیت
‫یه سگ خیلی دوست‌داشتنی رو داره؟
‫پسر خوب کیه؟
‫اون همه طرفدار تو رو ترسوندن؟
‫برای همین اومدی پیش ما؟
‫تو هم حسابی طرفدارشی ‫و به نظر نیماد ناراحت شده باشه.
‫شاید برای این اومده که برامون ‫رفاه و رونق بیاره!
‫مطالعه روی موجود محبوبی مثل چیلین
‫می‌تونه واقعاً تحقیقات ‫من رو توجیه کنه.
‫من نمیدونم رفاه و رونق چیه
‫اما دوستای خوبی دارم ‫تا دلم بخواد کوفتـ...
‫خواهش می‌کنم اون جمله رو تموم کن.
‫تا دلم بخواد کوفته دارم.
‫پس زندگیم هیچی کم نداره. ماچ!
‫ماچ!
‫وایسا ببینم! اورست می‌تونه
‫از چیلین بپرسه ‫که اینجا چی کار می‌کنه.
‫عجیبه. چیلین جواب نمیده.
‫آخی!
‫-چه بانمکه! ‫-باشه این خیلی تودل‌برو بود!
‫من عینکم رو می‌زنم ‫و چند تا عکس می‌گیرم
‫و در همین حین اسکن ‫زیستی رو انجام میدم.
‫اوه! داغه! داغه! داغه! ‫باشه.
‫وقتشه که با آقای برنیش تماس بگیرم ‫که کمکم کنه.
‫از اونجا که چیلین جواب نداد
‫و براساس سوابق بی‌عیب و نقص من
‫باید فرض رو بذاریم ‫که من درست می‌گفتم.
‫باید از اون مردم شیفته ‫تو خیابون نجاتش بدیم.
‫فرصت مناسبی نیست ‫که مردم با این موجودات در ازتباط باشن؟
‫همه چیلین رو دوست دارن.
‫همه دنبال رفاه و رونقشن.
‫باید مراقب باشیم.
‫قبلاً هم مردم ما رو گول زدن.
‫ممکنه یکی از اون طرفدارا ‫مثل لیلی رفتار کنه
‫و تلاش کنه با چیلین فرار کنه.
‫روزتون به خیر، خواهر و برادرا ‫از مادر جدا از پدر سوا.
‫ما اومدیم!
‫چه سریع اومدی. ‫همین یه دقیقه پیش بهت پیام دادم.
‫باورت نمیشه چه ترافیکی بود.
‫من و دوشس مجبور ‫شدیم از آسمون بیایم.
‫چرا این همه آدم دوروبرتون رو گرفته؟
‫متوجه شدم.
‫چیلین افسانه‌ای اینجاست.
‫دوشس لطفاً چتر منو بگیر.
‫آه.
‫بچه‌ها الان آدمای ‫بیشتری جمع شدن پایین.
‫مردم لطفاً آروم باشین ‫و از داربست نکشین بالا.
‫مراقب باش.
‫داره برای چیلین و مردم پایین ‫خطرناک میشه.
‫همه هشیار بمونین.
‫باید آمادگی هر اتفاقی رو ‫داشته باشیم.
‫الو؟ ‫نگهبانان بزرگ؟
‫اومدم یه جای ساکت‌تر ‫تا بتونیم خصوصی صحبت کنیم.
‫خواهش می‌کنم نگهبانان بزرگ. ‫من یه اشتباه کردم.
‫اما ممکن بود برای هر کسی رخ بده.
‫فقط یه ماموریت دیگه می‌خوام ‫که لیاقتم رو نشون بدم.
‫قول میدم دوباره ناامیدتون نمی‌کنم.
‫جیم، پسر گلم. این خیلی بده.
‫تعمیر این کلی زمان می‌بره.
‫احتمالاً تمام روز رو.
‫خب، پس میذارم به کارت برسی.
‫بشین سر جات! باید پیشم بمونی ‫چون کمک می‌خوام.
‫دوشس نمونه؟
‫با مانیکور و پدیکور تازه‌ش؟
‫رنگ بدن موش دوپاست.
‫قبول. ‫پس همین جا مبمونم.
‫یی، اینجا رو ببین.
‫اورست اینا رو بگیر.
‫ای وای. اینا که دارن زیاد میشن
‫مثل سر هیدرا که یکی می‌زنی ‫دوتا به جاش درمیاد.
‫این باید تموم بشه.
‫من باید چیلین رو ببینم.
‫-از سر راهم برو کنار! ‫-من رو عقب نکش.
‫همه فقط می‌خوان اونو ببینن.
‫باید قبل از اینکه ‫کسی آسیب جدی ببینه
‫این مردم رو از اینجا دور کنیم.
‫اما چطوری؟
‫من یه فکری دارم. ‫اما با یه داستان شروع میشه.
‫قدیما یه قطار اسباب بازی داشتم
‫که همه بچه‌ها می‌خواستن ‫باهاش بازی کنن.
‫همیشه دعوا می‌کردن ‫و می‌خواستن اونو ازم بگیرن.
‫اما من همیشه قایمش می‌کردم.
‫تا این که بهم الهام شد.
‫تصمیم گرفتم بدم باهاش بازی کنن.
‫همه به نوبت بازی کردن ‫و بالاخره آشتی کردیم.
‫و اینجا چیلین همون قطاره؟
‫نکته خوبی بود پنگ.
‫اگه چیلین و رفاه و رونقش ‫رو با مردم شریک بشیم
‫همه آروم میشن.
‫به گمونم.
‫از قدیم میگن
‫هر چی رفاه و رونق بیشتر ‫مشکلات کمتر.
‫فقط نمیدونم میشه سر چیلین ‫به مردم اعتماد کرد یا نه.
‫اگه یکی بهش آسیب ‫بزنه یا اونو ببره، چی؟
‫اگه یکی فقط بخواد ‫اونو ببینه چی؟
‫همون طور که افتخارش نصیب ما شد.
‫شاید بد نباشه خوش‌بینانه ‫به شرایط نگاه کنی.
‫به منم اعتماد نداشتی ‫اما حالا دوستیمون رو نگاه کن.
‫از در دبه خیارشورم نزدیک‌تریم.
‫تو چی فکر می‌کنی رفیق؟
‫خیلی خب. بیاین امتحانش کنیم.
‫همگی گوش کنین.
‫همه‌تون می‌تونین بهش ‫نگاه کنین و آروم نازش کنین.
‫اما اگه بخواین مسخره‌بازی دربیارین
‫با این گنده‌بک طرفین.
‫چیلین محترم، میشه به مامان‌بزرگم
‫کمک کنی که خونه‌ش رو نگه‌داره؟
‫آقای چیلین، می‌خوام ‫از عشق زندگیم خواستگاری کنم
‫اما برای حلقه ازدواج پول ندارم.
‫آره!
‫من چند ساله سر یه شغل ثابتم
‫و تا حالا ترفیع نگرفتم.
‫می‌تونی بهم کمک کنی؟
‫ممنون چیلین بزرگ.
‫نقشه‌ت واقعاً داره جواب میده.
‫همه به لطف قطار اسباب بازیه.
‫چرا انقدر طول می‌کشه؟
‫مثلاً معارفه‌ست، نه مشاوره.
‫تا حالا اسم صبر به گوشت خورده؟
‫ببخشیدا. به بزرگترت احترام بذار.
‫چطوره به زمان من احترام بذاری
‫و مردم رو علاف نکنی.
‫هی، اونجا چه خبره؟
‫این کار خیلی طول می‌کشه.
‫لطفاً آروم باشین.
‫نوبت به همه‌تون می‌رسه.
‫چیلین؟ چیلین!
‫اورست!
‫میدونم. ما رو ببین.
‫مثل میمون‌هایی می‌مونیم ‫که از یه درخت پشمالو آویزون شدن...
‫که بوی شامپوی توت فرنگی میده.
‫من عاشق محصولات ‫حفاظت از موی با بوی میوه‌ایم.
‫منم عاشق محصولات ‫حفاظت از موی با بوی میوه‌ایم!
‫دوستان خوشحالم ‫که یه علاقه مشترک دارین
‫اما الان واقعاً وقتش نیست.
‫چیلین رو ندیدین؟
‫-نه. ‫-فکر کنم رفت سمت چپ.
‫-پمگ کجاست؟ ‫-پشت سرت.
‫پنگ، من چیلین رو گم کردم.
‫هواتو دارم.
‫منم نمی‌بینمش.
‫حتماً یکی اونو برده.
‫این فکر بدی بود.
‫میدونستم نمی‌تونیم ‫به این آدما اعتماد کنیم.
‫وای مرد. الان یادم اومد ‫بعد از اینکه قطارم رو دادم
‫بچه‌ها بازی کنن بازم یکی ‫از قلدرای مدرسه دزدیدش.
‫انگار وقت تحقیقات رسیده.
‫سرنخی دارین؟
‫قبل از اینکه ناپدید بشه
‫چیلین پیش خانم چن، تائو و آقای یانگ بود.
‫داشتن سرش دعوا می‌کردن.
‫باید جمعشون کنیم محض احتیاط ‫شاید یکیشون چیزی بدونه.
‫اوهو! چه هیجان‌انگیز!
‫منظورم اینه که الان ‫اصلاً هیجان‌زده نیستم
‫فارغ از کار باحالی ‫که قراره درش شرکت کنیم
‫اونم به خاطر شرایط ‫ناگواری که رخ داده.
‫اورست میتونی برای ما از بالا ‫همه جا رو بررسی کنی؟
‫حرفام رو پس می‌گیرم.
‫من اشتباهی نکردم.
‫یی نوه عزیزمه
‫و برای این که جاش رو ‫امن نگه دارم
‫از هیچ کاری دریغ نمی‌کنم.
‫حتی اگه به این معنی باشه ‫که رابطه‌مون تمومه!
‫این حرفا رو میزدم
‫اگه یکی از اون نگهبانای بزرگ ‫گوشی رو برمیداشت!
‫ای وای.
‫دیگه نمی‌تونم کلمات ‫آخرم رو بهشون بگم.
‫توی کی هستی پسر جون؟
‫ها؟
‫صفجه شماره‌گیر نداره؟
‫چطوری قراره با شما ‫نگهبانان بزرگ تماس بگیرم؟
‫اوه، نکته همینه؟
‫دلم برات می‌شکنه.
‫همه جا رو نگاه کردیم.
‫همه فروشگاه‌ها، پارک سگا،
‫حتی دستشویی‌های سیار ‫مرکز شهر رو.
‫اه.
‫و چیل هنوز پیدا نشده.
‫توی نرم‌افزار موجوداتم
‫هنوز کسی نگفته که اونو دیده.
‫حداقل سه تا مظنون اصلی رو
‫بررسی کردیم.
‫حتماً یکیشون میدونه اون کجاست.
‫من می‌خوام اولین ‫بازجویی رو انجام بدم!
‫بازجویی داریم، مگه نه جین؟
‫آماده‌ای که برای ‫شرلوک هلمز باهوش من
‫دکتر واتسون باشی؟
‫هه! بی‌خیال دوشس.
‫همه میدونیم ‫تو بیشتر شبیه مایکرافتی.
‫آقای برنیش، نباید مشغول ‫تعمیر عینک من باشین؟
‫اوه! چرا درسته.
‫من... فقط منتظرم یه سری از اجزاش
‫چاپ سه بعدی بشن و بیان.
‫احتمالاً تا آخر روز عینکت تموم نمیشه.
‫متوجه شدم. ‫ممنن آقای برنیش.
‫در ضمن، قطعاً شرلوک خودمم.
‫بیا اینو بذاریم برای بعد.
‫انگار قراره شروع کنیم.
‫خانم چن.
‫آقای یانگ.
‫تائو.
‫چندتا سوال دارم که می‌خوام بپرسم.
‫یادتونه که چیلین رو دیدین؟
‫معلومه که یادم میاد.
‫همین 15 دقیقه پیش بود.
‫اونقدرام پیر نیستم.
‫میدونین الان کجاست؟
‫متاسفم یی. نمیدونم.
‫-هوم. ‫-پیست.
‫فکر کنم می‌خوان ‫کار برایان وو رو تکرار کنن
‫که از اون جونور سوءاستفاده کنن.
‫قطعاً دارن یه چیزی رو ‫از ما قایم می‌کنن.
‫چیلین کجاست؟
‫کجت قایمش کردی؟
‫در ضمن اگه بدونی
‫جورابای خوش شانسی ‫من کجانم خوب میشه
‫چون اونام گم شدن.
‫هنوزم ادعا می‌کنی بی‌گناهی، نه؟
‫یه داستان باورکردنی.
‫اگه داستان باورکردنیه
‫به این معنی نیست ‫که باید باورش کنی؟
‫کارش خوبه.
‫سلام تائو. من شرلوک هلمزم.
‫و ایشون دستیارم دکتر واتسونه.
‫دوباره بگم واقعاً فکر می‌کنم ‫من شرلوک هلمزم.
‫عناصر بارز چهره‌م ‫شباهتی با دستیارا نداره.
‫منم درباره نگاه نافذ ‫و صدای گیرام
‫چنین احساسی دارم.
‫اگه هر دوتامون ‫شرلوک هلمز باشیم، چی؟
‫هوم خوشم اومد، شرلوک!
‫مایه افتخاره، شرلوک.
‫حالا وقتشه این پرونده رو حل کنیم.
‫-ساکت مایکرافت. ‫-الان نه، مایکرافت.
‫حباب لامپ! حلش کردم!
‫خانم چن، ‫اون مویی که روی لباستونه
‫فقط می‌تونه مال چیلین بوده باشه.
‫مرد حسابی، من 4 تا گربه دارم.
‫حرفی رو که زدم پس می‌گیرم.
‫من، شرلوک متوجه شدم
‫که شما آقای یانک، زیر ناخن‌هاتون ‫پوست مرده دارین.
‫چیلی عاشق خاروندن شکمشه
‫اما مطمئنم شما از قبل می‌دونستین
‫چون اونا پوست چیلینه. مگه نه؟
‫اَه...
‫راستش رو بخوای نمی‌دونستم.
‫دوست ندارم توی ذوقت بزنم
‫اما اون پوست احتمالاً به دلیل چیزه...
‫میدونم.
‫شامپوی رطوبت رسان کیوی ‫واقعاً به کارش میاد.
‫عالی بود شرلوک.
‫آقایون شرلوک. میتونم برم خونه؟
‫آخرین باری که من چیلین رو دیدم
‫شما سه تا ازش آویزون شده بودین
‫بعدش چی شد؟
‫درسته. برای یه لحظه ‫دست به یقه شدیم.
‫اما چیلین با نگاه خیره ‫آرومی ما رو نگاه می‌کرد
‫که متوجه شدیم ‫باید خودمون رو آروم کنیم.
‫پس به نوبت وایسادیم،
‫درخواستیمون رو گفتیم و رفتیم.
‫چیلین سر جاش ‫کنار ساختمون وایساده بود.
‫من هرگز کاری نمی‌کنم ‫که به چیلین توهین بشه.
‫نمیدونم چرا بهمون نمیگن ‫چیلین کجاست.
‫شاید واقعاً نمی‌دونن.
‫فقط این که من فکر نمی‌کنم ‫اونا کار اشتباهی کرده باشن.
‫انگار همه‌شون برای چیلین ‫احترام زیادی قائلن.
‫آره انگار.
‫نه، اما زمانی که انگیزه مردم دخیل بشه ‫خلقیاتشون می‌تونه تغییر کنه.
‫فقط فکر کنین که پیمانکار ‫یا جیلین چطوری برخورد کرد
‫زمانی که پای ساختمونش وسط اومد.
‫انگیزه لازم داریم.
‫چرا شما سه‌تا ‫انقدر دنبال چیلین بودین؟
‫چرا انقدر به رفاه و رونق نیاز داشتین؟
‫صاحب‌خونه من اجاره رو زیاد کرده
‫و ممکنه فروشگاهم بسته بشه.
‫دارم تلاش می‌کنم ‫یه بورسیه دانشگاه رو بگیرم.
‫منمی‌خوام مادرم برای ‫دانشگاه رفتن من زیر بار وام بره.
‫من امیدوار بودم بارون بیاد.
‫ماشین همسرم خیلی کثیف بود
‫و خوب میشه که بدون این که
‫ببرمش کارواش تمیز بشه.
‫راستش رو بخوای دلایل خوبین.
‫آره. و همین طور باقی درخواست‌های امروز.
‫اونا مشکلات واقعی ‫هستن که باید حل بشن.
‫اما به نظرم بشه ‫بدون کمک چیلین هم
‫از پسشون برومد.
‫این رونق و رفاهیه که مردم ‫خودشون باید به دست بیارن.
‫هه. درست میگی یی.
‫خانم چن، فکر می‌کنم ‫من بتونم مشکل شما رو حل کنم.
‫-می‌تونی؟ ‫-بله.
‫برای فرشگاهتون توی شبکه اجتماعی، ‫صفحه راه میندازم.
‫چندتا معرفی میذارم و تمومه.
‫مشتری‌ها سراغتون میان ‫و می‌تونین پول اجاره رو بدین.
‫و من می‌تونم ‫به تائوی جوان کمک کنم.
‫شرکت من یه صندوق ‫کمک مالی برای بورسیه داره.
‫خوشحال میشم تعریفت رو بکنم
‫آم... آم... برای خودم ‫به گمونم. و تمومه!
‫جدی میگین؟ ‫ممنون.
‫آقای یانگ، خبر خوبی دارم.
‫برنامه آب‌وهوای روی گوشیم میگه
‫چهارشنبه، 85% احتمال ‫بارش بارون وجود داره.
‫تو حرف نداری.
‫میدونم.
‫به گمونم
‫مردم خیلی هم به رفاه و ‫رونق چیلین نیازی ندارن.
‫ارتباط افراد با هم می‌تونه ‫باعث رونق بشه
‫اگه به روی ارتباط ‫آغوش باز کنین.
‫درست میگی یی.
‫اما متاسفم. ما واقعاً نمیدونیم ‫چیلین کجاست.
‫باور می‌کنم.
‫و متاسفم.
‫به خاطر کارای بدی که دیگران
‫قبلاً سر موجودات آوردن، بود ‫که حرفتون رو باور نکردم.
‫باید بدونم که قرار نیست ‫همه مثل هم رفتار کنن.
‫دارم متوجه میشم ‫که خودم آغوشم رو
‫به روی ارتباط انسانی ‫باز نکرده بودم. مگه نه؟
‫بابت زمانی که گذاشتین، ممنون.
‫اگه زمانی به کمک ما نیاز داشتین ‫می‌تونین روم حساب کنین.
‫ممنون یی.
‫جین، منم می‌خوام
‫بابت زمانی که گذاشتی تشکر کنم.
‫راستش رو بگم، ‫تمام این مدت فقط داشتم
‫وانمود می‌کردم ‫که دارم عینکت رو درست می‌کنم.
‫وانمود می‌کردی؟
‫خیال کردم ‫داریم با هم وقت می‌گذرونیم.
‫چون دقیقاً همین رو می‌خواستم.
‫احساس می‌کنم شماها فقط زمانی ‫خبرم می‌کنین که کمک می‌خواین.
‫آقای برنیش متاسفم.
‫می‌خوام بدونین که دوست ‫دارم زمان رو با شما بگذرونم.
‫فارغ از این که ‫به کمکتون نیاز داریم یا نه.
‫-ممنون جین. ‫-دوستان.
‫الان وقتش نیست.
‫چیلین! اورست! تمومش کنین!
‫چرا با هم دعوا می‌کنین؟
‫آسیب می‌بینینا. ‫تمومش کنین.
‫شاید دارن تو بازی ‫ادای دعوا درمیارن.
‫نه، تو بازی ‫ادای دعوا درنمیارن.
‫اورست حالت خوبه؟ ‫بهمون بگو چه خبره!
‫اورست!
‫من چیلین رو ‫با جادوم آروم می‌کنم.
‫یی!
‫خدای من. چی؟
‫وایسا! اورست الان پای ‫چیلین رو از کجا کند؟
‫این یه موجود نیست.
‫پیلین یه رباته؟
‫چیلین باعث میشد اورست ته دلش ‫احساس بدی داشته باشه.
‫اما نه مثل این که نفخ کرده.
‫حس ته دلت درست بود!
‫تمام روز رو صرف شک به آدما کردم
‫در حالی که کسی که بد بود ‫خود اون موجود بود.
‫ممنون اورست. واقعاً ‫ازمون محافظت کردی.
‫روی این پا نوشته ‫کار شرکت برنیشه.
‫وایسا. بذار ببینم.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫این ربات کار من نیست. ‫فقط قطعاتش مال منه.
‫لطفاً بیشتر توضیح بده.
‫خب، ممکنه تو بازار سیاه ‫در حال فروش قطعه بوده باشم.
‫اما می‌دونین چیه، ‫خرج زیبایی دوشس زیاده!
‫بازار سیاه؟
‫از اون مهمتر اینه که ‫کی چیلین ربات فرستاده و چرا؟