.
‫همین الان پسرش رو زد! ‫زنگ بزنین پلیس.
‫خواهش می‌کنم! بس کن!
[آنچه گذشت]
‫نمی‌تونیم برگردیم لندن.
‫در واقع اینجا خیلی آرومه.
‫جان همیشه تو لندن ‫دردسر جذب می‌کرد.
‫با من مشکلی داری، رفیق؟
‫بهتره حواست به خودت باشه، رفیق.
‫بهش گفتی ‫من چه هیولایی بودم؟
‫اولش دستت رو، رو نمی‌کنی ‫تا وقتی که بذاری ببینن
‫چه هیولایی درونت داری.
‫صورتش رو له کردم.
‫دیگه صورت نداشت.
‫مطمئنی کسی تو رو ندید؟
‫هیچ‌کس اون دور و بر نبود که من ببینم.
‫من قضیه انگس رو حل می‌کنم.
‫سه تا راه برای خلاص شدن از این وضعیت هست.
‫دوش. خواب.
‫سکوت.
‫"یالا دیگه، احمق جون."
‫"اومدم بگیرمت."
‫تامی، یالا دیگه عزیزم!
‫- دیرمون می‌شه! ‫- اومدم!
‫سلام.
‫ما... ما دیشب همدیگه رو دیدیم.
‫- بابات هست؟ ‫- امروز یکشنبه‌ست.
‫رفتن کلیسا...
‫دیشب از پیاده‌روی‌ت لذت بردی؟
‫من دیدمت.
[کُلدواتر] [قسمت دوم]
‫هی! بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها. ‫اون‌ها رو بذارین کنار.
‫چشم تو چشم. بابایی رو نگاه کنین. ‫بابایی رو نگاه کنین.
‫یه فکر عالی به سرم زده. ‫بریم کلیسا!
‫"کلیسا" چیه؟
‫از مامان بپرس.
‫ولی تو که مذهبی نیستی. ‫منم نیستم!
‫خب، می‌دونی، آدم که سنش میره بالا، ‫دیدگاهش عوض می‌شه.
‫- یعنی چی، الان یهو معتقد شدی؟ ‫- نمی‌دونم، شاید.
‫تو همونی هستی که همیشه می‌گی ‫باید بیشتر با جامعه قاطی شیم.
‫آره، ولی...
‫و چه راهی بهتر از ‫رفتن به کلیسا برای این کار؟
‫به نظرت این رو بپوشم؟
‫- باورم نمی‌شه داریم این کار رو می‌کنیم. ‫- خوش می‌گذره.
‫فکر کنم دیوونه شدی. ‫یا شایدم من دیوونه شدم.
‫شاید من اصلاً اینجا نیستم.
‫شاید تو یه فروشگاه گرون‌قیمت ‫با ماهی دودی خفه شدم،
‫و الان تو جهنم، ‫در ارتفاعات اسکاتلندم.
‫آره. شایدم.
[تور گردشگری قتل] [چه کسی سوزی بیست را کشت؟]
‫- احساس می‌کنم زیادی به خودم رسیدم. ‫- همینطوره.
‫خیلی خوشحالم که اومدین!
‫خوش اومدین! خوش اومدین! ‫الان شروع می‌کنیم.
‫این خانم جوون، شما رو به ‫مدرسه یک‌شنبه‌ها راهنمایی می‌کنه.
‫- یالا. ‫- من مذهبی نیستم.
‫بابتش معذرت می‌خوام.
‫وقتی آدم تو دالستون بزرگ می‌شه، ‫سخته زیاد معتقد بمونه.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- تامی هست؟
‫تامی، آره، درست همون‌جاست.
‫خوش اومدین، و لذت ببرین.
‫- می‌شه حرف بزنیم؟ ‫- دوستان! خوش اومدین! خوش اومدین!
‫خیلی خوشحالم که همه‌تون رو می‌بینم، با ‫اون صورت‌های خندون و دوست‌داشتنی‌تون.
‫اگه لطف کنین سر جاهاتون بشینین، ‫شروع می‌کنیم.
‫♪ فیض شگفت‌انگیز ♪
‫♪ چه صدای شیرینی ♪
‫♪ که بدبختی مثل من رو نجات داد ♪
‫♪ من زمانی گم شده بودم ♪
‫♪ ولی حالا پیدا شدم ♪
‫♪ کور بودم ولی حالا می‌بینم ♪
‫♪ این فیض بود که آموخت ♪
‫♪ به قلبم که بترسد ♪
‫♪ و فیض ترس‌هایم را تسکین داد... ♪
‫♪ چقدر گرانبها آن فیض ظاهر شد ♪
‫♪ آن ساعت... ♪
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام برام دعا کنن.
‫- جدی می‌گی؟ برای چی؟ ‫- آرامش خاطر.
‫اوه، خدای من.
‫دوست داری برای چی دعا کنم؟
‫چی شد؟ مُرده بود؟
‫بردمش به کاروانش.
‫جوری صحنه‌سازی کردم که انگار آتیش‌سوزی بوده. ‫نگران نباش.
‫همه چی تحت کنترله.
‫باید برم پلیس.
‫- باید اعتراف کنم. ‫- نه. این کار رو نکن! نه!
‫- وقتی من گفتم "آمین" تو هم بگو "آمین". ‫- چی؟
‫- آمین. ‫- آمین.
‫پیش پلیس نرو.
‫میگم فقط کار من بوده. ‫اسم تو رو نمیارم...
‫نه! نه. اینطوری نمی‌شه، ‫جان. فکرش رو بکن!
‫تو یه مرد صادقی، ‫نه یه مجرم سابقه‌دار.
‫به محض اینکه اعتراف کنی، ‫همه چی رو از زیر زبونت می‌کشن.
‫- نمی‌کشن... ‫- داری درست فکر نمی‌کنی!
‫یه عمر حبس ‫در انتظارته.
‫دیگه هیچوقت زن و بچه‌ها‌ت رو ‫نمی‌بینی.
‫واقعاً این رو می‌خوای؟
‫نمی‌تونم با عذاب وجدان ‫این قضیه زندگی کنم.
‫پسرت گفت ‫دیشب من رو در حال دویدن دیده.
‫خب که چی؟ ‫تو همیشه میری بدوی.
‫مدل گفتنش فرق داشت. ‫انگار من رو دیده.
‫داری پارانویید می‌شی.
‫بهم اعتماد کن، کامرون حواسش پرته. ‫اون تو دنیای خودشه.
‫قبل از اینکه بری پلیس، ‫یه‌کم وقت بذار روش فکر کن.
‫فکر کنم منطقی باشه.
‫یه روز، باشه؟
‫آره. یه روز.
‫نگاه کن! ‫تو برای این اومدی اینجا.
‫تا به طبیعت نزدیک‌تر باشی.
‫خب، جان، از مراسم لذت بردی؟
‫- خیلی زیاد. ‫- اوه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- من؟ من خوبم.
‫آره؟
‫ببخشید، با اجازه.
‫خب، تو از مراسم لذت بردی، ‫فیونا؟
‫آره، لذت بردم.
‫وقتی زیر پوستت بره، ‫دیگه خیلی سخته ازش دل بکنی.
‫- از کی؟ ‫- از خداوند.
‫خدای من! ‫شما... شما جدی می‌گین؟
‫- کِی؟ ‫- همه چی مرتبه، عزیزم؟
‫قضیه انگس گیلسپی‌ـه.
‫دیشب تو کاروانش ‫آتیش‌سوزی شده.
‫مرده.
‫جان؟ جان!
[کُلدواتر]
‫برین تو حیاط بازی کنین! ‫یالا، زود باشین!
‫چه حسی داری؟
‫آره، خیلی بهترم.
‫آره؟
‫باورم نمی‌شه ما اومدیم اینجا ‫دنبال صلح و آرامش،
‫و به جاش، افتادیم ‫تو یه کانون آشوب و مرگ.
‫- خب، این یه‌کم اغراقه. ‫- خب، انگس تو آتیش‌سوزی مرده.
‫این یه اتفاق نسبتاً رایجه که ‫هرجایی ممکنه بیفته.
‫- خب، مثلاً این قتل. ‫- قتل؟
‫همونی که ربکا در موردش ‫حرف می‌زد. سوزی بیست.
‫اون مال سال‌ها پیشه.
‫فردا روانشناست رو ‫می‌بینی؟
‫نگو روانشناسم. ‫حس نورمن بیتس بهم دست میده.
‫شاید باید در این مورد ‫باهاش حرف بزنی.
‫- در مورد چی باهاش حرف بزنم؟ ‫- مرگ انگس.
‫- چرا باید در مورد اون باهاش حرف بزنم؟ ‫- خب، احساس گناه نمی‌کنی؟
‫- چرا باید احساس گناه کنم؟ ‫- چون باهاش درگیر شدی.
‫اون تو رو جلوی همه تحقیر کرد، ‫و بعدش مرد.
‫- خب که چی؟ ‫- خب...
‫یه جورایی، باید احساس ‫مسئولیت در قبال مرگش بکنی.
‫بی‌خیال دیگه، فیونا.
‫این جور روانشناسی‌های دم دستی ‫از تو بعیده.
‫فکر کنم برای همین غش کردی.
‫من غش کردم چون زیادی دویده بودم ‫و صبحانه نخورده بودم.
‫اینم مثل قضیه اون ‫پارک بازی شده.
‫- چرا داری اون رو پیش می‌کشی؟ ‫- چون فکر می‌کنم این یه ضربه روحیه.
‫و فکر می‌کنم بین این دوتا ‫یه ارتباطی هست.
‫تو به قضیه اون ‫پارک بازی وسواس پیدا کردی.
‫- تو وسواس پیدا کردی! ‫- مامان؟
‫- بله، عزیزم؟ ‫- زانوم زخم شده.
‫عزیزم! ‫بذار برات یه چسب زخم پیدا کنم.
‫یالا.
‫"هی، عزیزم، می‌شه بعداً بهت زنگ بزنم؟"
‫"الان وسط یه کاری‌ام."
‫آره، آره. ‫فقط می‌خواستم بگم...
‫من فقط... ‫فقط می‌خواستم بگم دوستت دارم.
‫و متأسفم.
‫سلام؟
‫- سلام. ‫- سلام، چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫- می‌خوام به یه جرمی اعتراف کنم. ‫- باشه...
‫من دیگه رفتم، لوسی. جان؟
‫ما اون شب همدیگه رو دیدیم؟ ‫خونه تامی؟
‫بله. سلام. ببخشید. ‫من تو به خاطر سپردن اسامی خوب نیستم.
‫بابی هستم. ‫پلیس بابی، راحت یاد آدم می‌مونه!
‫هرچند من در واقع ‫یه پلیس داوطلبم.
‫افسر پلیس تمام وقت نیستم. ‫من این رو حل می‌کنم، لوسی.
‫- تو برو برای خودت یه کلوچه سوسیس بگیر چشم، قربان -
‫جرم در مورد چیه؟
‫اگه چیز جدی‌ایه ‫مثل آزار و اذیت،
‫مثلاً، احتمالاً بهتره ‫به گلاسکو زنگ بزنیم.
‫آزار و اذیت نیست.
‫پس، چیه؟
‫من...
‫جان؟
‫تامی؟
‫اومدم بابی رو ببینم. بابی، ‫اون کتابی که بهت قرض دادم رو داری؟
‫- همونی که در مورد ریچارد رامیرز بود؟ ‫- آره، آره! تازه تمومش کردم!
‫نمی‌تونم چیزی بدتر ‫از این تصور کنم که از خواب بیدار شی...
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- بفرما اینم کتاب. عجب چیزی بود! ‫- داری میری شکار، بابی؟
‫آره، آره، آره. ‫یه شکار کوچولو.
‫اشکالی نداره منم باهات بیام؟
‫باعث افتخاره، تامی. آره، آره! ‫فقط بذار کارم با جان اینجا تموم شه.
‫خب، جان هم می‌تونه بیاد. ‫درسته، جان؟ ها.
‫چرا که نه؟ هرچی بیشتر، خوش‌تر.
‫- چه گلوله‌هایی آوردی، بابی؟ ‫- فشنگ‌های 308، تامی.
‫- عالیه. کار رو راه میندازه. ‫- آره، آره، آره.
‫یکی از این‌ها به هدف بخوره، ‫مثل گونی سیب‌زمینی میفته.
آره
‫حالت خوبه، جان؟
‫"تو گفتی ‫پیش پلیس نمیری."
‫گفتم روش فکر می‌کنم.
‫خب روش فکر کردم، و بعد ‫تصمیم گرفتم به پلیس بگم.
‫- تو گفتی یه روز بهش فرصت میدی. ‫- منم یه روز فرصت دادم!
‫یه روز یعنی 24 ساعت! ‫هنوز 24 ساعت نشده!
‫حتی نیومدی بهم بگی. ‫هیچ هشداری بهم ندادی.
‫صبر کن، بابی. یه تفنگ یدک بهمون بده.
‫نه. ‫من بلد نیستم از تفنگ استفاده کنم.
‫آسونه. اینجوری مسلحش می‌کنی.
‫هیچوقت تفنگ پر رو ‫به سمت صورت کسی نمی‌گیری. هیچوقت.
‫حالا مراقب باش. ‫فقط همین رو می‌گم.
‫هی، بابی. این رو شنیدی؟
‫یه مرده میره دکتر.
‫دکتر می‌گه: «ببین، واقعاً باید ‫دست از قلقلک دادن خودت برداری.»
‫مرده می‌گه: «چرا؟»
‫دکتر می‌گه: ‫«چون دارم سعی می‌کنم معاینه‌ات کنم.»
‫"دست از قلقلک دادن خودت بردار."
‫جان؟
‫حیف شد بهش شلیک نکردی، جان. ‫می‌تونستیم خونیش کنیم.
‫این یه جور رسم بلوغه.
‫- آغشته شدن به خون اولین شکارت اینجوری -
‫باید از دید من ‫به قضیه نگاه کنی.
‫من که اصلاً تو رو نمی‌شناسم، جان. ‫تو با یه مشکل میای پیش من.
‫من سعی می‌کنم کمک کنم. یه همسایه خوب باشم.
‫ولی وقتی تو رو تو اداره پلیس ‫دیدم، هول شدم.
‫- احساس کردم بهم خیانت شده. ‫- خب، من متأسفم، تامی.
‫من... عادت به دروغ گفتن ندارم. ‫گیر میفتم.
‫و نمی‌دونم چطور با عذاب وجدان ‫این قضیه زندگی کنم.
‫من یه آدم رو کشتم.
‫ولی دفاع از خود بود. ‫اون تو رو می‌کشت.
‫ما که نمی‌دونیم.
‫من می‌دونم ‫چون انگس گیلسپی رو می‌شناسم.
‫اون یه عوضی به تمام معنا بود. ‫هیچ‌کس براش مهم نیست که مُرده.
‫اون می‌رفت سراغ بچه‌ها، ‫بچه‌هایی مثل بچه‌های خودت،
‫و دم در مدرسه بهشون ‫پیشنهادهای بد می‌داد.
‫در مورد اینکه چطور ‫دارن می‌خندن نظر می‌داد.
‫من افتخار می‌کنم که کمکت کردم.
‫حتی یه ذره هم ازش پشیمون نیستم.
‫متأسفانه باید به اون ‫مسئله اصلی بپردازم.
‫تامی، ‫می‌شه یه دقیقه من و جان رو تنها بذاری؟
‫ما اینجا همه با هم دوستیم، بابی.
‫در مورد این جرمی که ‫می‌خواستی بهش اعتراف کنی.
‫فکر کنم می‌تونیم همین‌جا حلش کنیم، ‫جان، درسته؟
‫خجالت می‌کشه. من بهش بگم؟
‫یه جرم "نفرت‌پراکنانه" بود.
‫- جرم نفرت‌پراکنانه؟ ‫- تو شبکه‌های اجتماعی.
‫اون با یه زنی دعواش شده.
‫و بهش گفته... ‫اشکالی نداره این رو بگم، جان؟
‫بگو.
‫اون به این زنه ‫تو اینترنت گفته "احمق عوضی".
‫زنه تهدید کرده که میره پلیس،
‫برای همین جان فکر کرده بهتره ‫خودش بیاد اعتراف کنه.
‫عجب.
‫خب، فکر نکنم لازم باشه ‫بیشتر از این پیگیریش کنیم.
‫فقط در آینده مراقب باش ‫آنلاین چی می‌گی، جان.
‫شاید بهتر باشه از اون دختره یه معذرت‌خواهی کنی
‫ببخشید، اون خانم.
‫آره. حتماً.
‫- ممنون، بابی. ‫- ما دیگه باید بریم.
‫خب، آخرین خبر از ‫پرونده انگس چیه؟
‫خب، همونطور که فکر می‌کردیم،
‫فقط یه مورد کلاسیک از خواب رفتن ‫با سیگار روشن بوده.
‫مسمومیت با مونوکسید کربن. ‫سوختگی درجه سه. همه چی.
‫چه حیف شد.
‫انگس بیچاره.
‫یادمه چه پسر کوچولوی ‫دوست‌داشتنی‌ای بود.
‫باورم نمی‌شه.
‫داریم چی‌کار می‌کنیم؟
‫داریم گوزن رو می‌بریم ‫تحویل کافه بدیم.
‫من باید برم دنبال بچه‌ها.
‫پس یه‌کمکی بکن، ‫زودتر تموم شه.
‫بیارینش، بچه‌ها. ‫بیارینش. مگی؟ [کافه هورس]
‫مگی، یه عالمه نوشیدنی بیار. ‫مهمونی داریم!
‫اون رو بیار بیرون!
‫خواهشاً بگو تو فریزر ‫جا داری، مگی.
‫- خودت باید این رو تمیز کنی. ‫- تامی، من باید برم.
‫- بیا، یه نوشیدنی بخور، جان، یالا! ‫- وقت ندارم، متأسفم.
‫- نه، من برات میارم. ‫- تامی، من باید برم!
‫مگی! یه دور دیگه برامون بیار.
‫باید یاد بگیری آروم باشی ‫و لذت ببری، جان.
‫تو همین الان از یه قتل قسر در رفتی.
‫مگی، بیا برای جان یه نوشیدنی بیار.
[کُلدواتر]
‫اونجا وایساده بودم ‫با شیشه‌پاک‌کن حرف می‌زدم.
‫بی‌خبر از اینکه... یه چیزهایی ‫روی لباسم ریخته بود!
‫خدای من.
‫بفرمایید. شش تا نوشیدنی.
‫- دمت گرم، مگی. می‌شه یه آب سیب کوچولو هم بدی؟ آره -
‫خواهشاً بگو ‫اول براش شام خریدی؟
‫پیش‌غذا، غذای اصلی و دسر.
‫خب، یه نفس برو بالا! ‫یالا!
‫- بریک! بریک! ‫- بریک! بریک! بریک!
‫بریک! بریک! بریک! ‫بریک! بریک! بریک!
‫آروغش رو بگیرین! یکی آروغش رو بگیره!
‫امروز فیونا میره دنبال بچه‌ها، ‫جان؟
‫نه، نه!
‫کارت ساخته‌ست!
‫خدایا، یالا.
‫- جان؟ ‫- "متأسفم."
‫کجایی؟ تمام روز داشتم ‫بهت زنگ می‌زدم!
‫آنتن نداشتم. ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫آره.
‫"باید به مدرسه زنگ بزنی، ‫یادم رفت برم دنبال بچه‌ها!"
‫اِم، من الان باهاشونم.
‫"از مدرسه زنگ زدن، ما خونه‌ایم."
‫خدا رو شکر!
‫جان، تمام روز خیلی ‫نگرانت بودم.
‫آخرین باری که ازت خبر داشتم، ‫فکر کردم می‌خوای...
‫می‌خوام چی‌کار کنم؟
‫مهم نیست. ‫مهم نیست.
‫فقط همین که حالت خوبه کافیه.
‫"بهتر از همیشه! ‫من تو کافه‌ام."
‫کافه؟ چی...
‫متوجه گذر زمان نشدم.
‫خب، کی میای خونه؟ ‫من باید کار کنم.
‫احتمالاً حالم میزون نیست.
‫این دیوونگیه، جان!
‫فیونا! برای اولین بار تو این چند سال،
‫دارم خوش می‌گذرونم ‫همونطور که تو همیشه بهم می‌گی،
‫و تو داری بی‌وقفه ‫بهم غر می‌زنی!
‫من با خوش گذروندن تو مشکلی ندارم، ‫ولی من استرس دارم،
‫و دارم سعی می‌کنم این کار رو به سرانجام برسونم، ‫و تو حالت میزون نیست؟
‫و بچه‌ها رو ول کردی!
‫من بچه‌ها رو ول نکردم!
‫و من نامیزون نیستم! ‫دوتا نوشیدنی خنک و دوتا نوشیدنی دیگه خوردم.
‫- تو که اصلاً از اون نوشیدنی‌ها نمی‌خوری! ‫- حالا دیگه باید بخورم!
‫"ما تو اسکاتلندیم!"
‫"باشه. من یه تاکسی می‌گیرم میام خونه."
‫نه! نه، نه، نه.
‫"همه چی به هم ریخته."
‫"نمی‌تونم بذارم وقتی نامیزونی ‫مراقب بچه‌ها باشی."
‫من نامیزون نیستم!
‫"پس چرا داری داد می‌زنی؟"
‫تو چرا داری داد می‌زنی؟
!چون خونم به جوش اومده
‫باشه، باشه، ببخشید. ‫من... من گند زدم.
‫برمی‌گردم خونه،
‫یه چرت کوچولو می‌زنم تا حالم جا بیاد ‫و بعد تو می‌تونی برگردی سر کارت...
‫الو؟
‫سلام! ‫فکر کردم بیرونی.
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫فکر کنم باید با هم حرف بزنیم.
‫- در مورد چی؟ ‫- بشین.
‫یالا، بشین.
‫مامان، نمی‌دونم چی... ‫چی فکر می‌کنی من...
‫می‌دونم که این خجالت‌آوره، ‫ولی باید گفته بشه.
‫در مورد اون فیلم‌های ناجوریه ‫که داشتی می‌دیدی.
‫- چی؟ ‫- تو از اون فیلم‌های عاشقانه می‌بینی، درسته؟
‫مامان، خواهشاً، بس کن.
‫هی، گوش کن، اگه می‌خوای ببینی ‫کاملاً عادیه.
‫نه، من از اون فیلم‌ها نمی‌بینم، مامان! ‫خدای من!
‫مشخصه که به زن‌های سن بالاتر علاقه داری. ‫اول از همه کاترینا.
‫نه! ما فقط دوستیم.
‫و حالا هم فکرت درگیر شده.
‫نه، مامان، نه. من... من...
‫مچت رو گرفتم که داشتی از پنجره ‫زل می‌زدی.
‫چیزی که من نمی‌خوام، کامرون،
‫نمی‌خوام عادت‌های فیلم دیدنت ‫روی...
‫انتظاراتت از رابطه تأثیر بذاره.
‫من... من... من دنبال جان بودم! ‫دنبال فیونا نبودم.
‫- جان؟ ‫- من کاری به فیونا ندارم.
‫- با جان کار داری؟! ‫- خدای من، نه!
‫اگه طبعت متفاوته کاملاً عادیه. ‫طبع من متفاوت نیست، مامان.
‫چرا سعی می‌کنی ‫یواشکی جان رو ببینی؟
‫بابا کجاست؟
‫پایین تو کافه با بچه‌هاست، ‫چطور؟
‫با جان؟
‫آره... با جان.
‫مامان، فکر نمی‌کنی... ‫جان... یه‌کم مشکوکه؟
‫مشکوک؟
‫چی باعث شده این فکر رو بکنی؟ کامرون؟ ‫چی شده؟ چی اذیتت می‌کنه؟
‫یه‌کم حسودیت می‌شه چون ‫بابا با تو وقت نمی‌گذرونه؟
‫- نه. خب، تو که می‌دونی بابا خیلی دوستت داره -
‫- این رو می‌دونی. ‫- می‌دونم مامان، اون نیست.
‫چرا نمیری بهشون ملحق شی؟
‫مطمئنم ‫از دیدنت خوشحال می‌شه.
‫آره. می‌دونی چیه، ‫این در واقع فکر خوبیه.
‫بهتره من دیگه برم.
‫چی؟
‫نه، من، من باید خونه ‫پیش بچه‌هام باشم.
‫- راحتم بذارین بمون، جان -
‫بمون!
‫بمون، جان، بمون!
‫- بمون، جان، بمون! بمون، جان، بمون! ‫- هی، هی، هی!
‫بمون، جان، بمون! بمون، جان، بمون!
‫- دیر کردی، کاترینا. ‫- ببخشید، می‌دونم.
‫بمون، جان، بمون! بمون، جان، بمون!
‫- بمون، جان، بمون! ‫- باشه، باشه، باشه!
‫می‌مونم!
‫چرا ما همیشه آخرش ‫راجع به این حرف می‌زنیم؟
‫اون‌ها فقط قاتل‌های سریالی ‫بهتری می‌سازن،
‫همین رو می‌گم!
‫- تو وسواس یانکی‌ها رو داری. ‫- آره.
‫ببین اسکاتلند کی‌ها رو تحویل داده؟
‫دنیس نیلسن، ایان بردی، ‫بایبل جان!
‫این مثل اینه که مسی، امباپه ‫و رونالدو همه‌شون تو یه تیم باشن!
‫کاترینا!
‫یه لبخند بزن، عزیزم.
‫کاترینا، با جان آشنا شدی؟
‫- آره، تو تعاونی آشنا شدیم. ‫- ممنون.
‫چی رو نگاه می‌کنی، جان؟
‫- اینقدر چپ چپ نگاه نکن! ‫- کامرون. کافیه!
‫پسر، داری خودت رو خجالت‌زده می‌کنی. ‫جان یه مرد خوشبخت و متأهله.
‫- داره اذیتش می‌کنه. ‫- ادای مالکیت درنیار.
‫زن‌ها از این کار متنفرن.
‫درسته، بچه‌ها؟
‫صورتت خونیه.
‫آره! امروز رفته بود شکار. ‫پسر جدید اولین شکارش رو کرد!
‫پسر جان! ‫پسر جان! پسر جان!
‫من واقعاً...
‫- عوضی احمق! ‫- هی! هی!
‫شاید وقتشه بری خونه، پسر.
‫پیرپاتال‌های لعنتی.
‫مضحکه!
‫چرا همیشه به ما می‌گن بومر؟ ‫ما نسل ایکسی هستیم.
‫- متأسفم، رفیق. ‫- نیتن؟
‫سلام، کامرون.
‫متأسفم بابت انگس.
‫ممنون.
‫- پسر من انگس همیشه تو رو دوست داشت. ‫- منم همیشه دوستش داشتم.
‫نیتن...
‫... من... من باید در مورد ‫یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫- بهت گفتم اون یه چیزی می‌دونه. ‫- کامرون؟ اون هیچی نمی‌دونه.
‫اون قضیه در مورد تو نبود.
‫در مورد من بود.
‫- مدام صورتش رو همه جا می‌بینم. ‫- صورت کی رو؟
‫- انگس. ‫- معلومه که می‌بینی.
‫تو انسانی. اگه در این مورد ‫احساس گناه نمی‌کردی،
‫اون‌وقت یه جور روانی بودی.
‫اون یه مرد خوب تو اون آینه‌ست.
‫دفعه بعد که صورتش رو دیدی، بگو: ‫"خدایا شکرت."
‫"شکرت که بهم یادآوری می‌کنی ‫من آدم شریفی هستم."
‫از جشن خوشت میاد؟
‫چی؟
‫حالت خوبه، جان؟
‫جوری به نظر میای که انگار ‫الانه که سکته کنی.
‫نه اتفاقاً، ‫من خیلی رو فرمم.
‫من یه دونده‌ام.
‫خوش به حالت.
‫ممنون.
‫خب، تو هم اینجا کار می‌کنی ‫هم تو تعاونی؟
‫آره.
‫تو مثل مامان ربکا خرگوشه‌ای، ‫مامان خرگوشه. تو کارتون پپا پیگ.
‫ببخشید، من خیلی...
‫... تلویزیون با بچه‌ها می‌بینم.
‫آره، منظورت رو فهمیدم. ‫من با پپا پیگ بزرگ شدم.
‫خیلی از خونه دوری؟
‫من... من ده... ‫ده دقیقه با ماشین راهه.
‫می‌شه بیای تو ‫و کمک‌مون کنی جمع و جور کنیم، کت؟
‫- همون کاری که بهت پول میدم انجام بدی؟ ‫- آره، آره! صدات رو شنیدم.
‫بجنب!
‫اگه جایی برای موندن لازم داشتی... ‫برای امشب...
‫... من همین بالای خیابونم.
[کُلدواتر]
‫تو همین الان از یه قتل قسر در رفتی.
‫لعنتی.
‫چندتا نفس عمیق بکش، باشه؟
‫یه شب طولانی ‫در پیش داری.
‫زیاد بیدار نمون.
‫کورن فلکس می‌خوای؟
‫ما...؟
‫- ما باهم حرف زدیم؟ ‫- هوم.
‫از نظر فنی، نه.
‫تو اونقدر نامیزون بودی که نمی‌تونستی صحبت کنی
‫لباست رو تمیز کردی، یه‌کم نشستی، ‫بعدش خوابت برد.
‫- آخه، من زن دارم. ‫- می‌دونم.
‫من تا حالا همچین کاری ‫نکرده بودم.
‫تو کاری نکردی.
‫آره، ولی نمی‌تونی به زنم بگی ‫من اومدم اینجا.
‫نمی‌تونی بهش بگی باهم حرف زدیم. ‫نمی‌تونی به هیچ‌کس بگی.
‫- من نمی‌خوام به هیچ‌کس بگم! ‫- باشه.
‫فکر می‌کنی من می‌خوام مردم بدونن
‫با یه پیرمرد موسفید حرف زدم؟
‫موهای من... سفید نیست.
‫سفیدن.
‫لعنتی!
‫اه لعنتی! زنمه. ‫باید برم خونه.
‫- تو بالای 18 سال هستی، مگه نه؟ ‫- من 25 سالمه.
‫باشه. فکرش رو می‌کردم. ببخشید. ممنون.
‫ -"تامی؟!" زنت اینجا دنبالت می‌گرده -
‫بهش گفتم دیشب نامیزون بودی ‫و تو اتاق مهمون خوابیدی.
‫نمی‌دونم کجام! ‫تو خونه یکی دیگه بیدار شدم.
‫- خونه کیه؟ ‫- کاترینا.
‫- باهاش آشنا شدی؟ ‫ - "نه!"
‫خیلی نامیزون بودم! برام معطلش کن!
‫آره، اون موقع که مو داشتم؟
‫هیچوقت نگفتی ‫یه دختر داری.
‫مویرا-جین. الان گلاسکو ‫زندگی می‌کنه. معلم دبستانه.
‫- صورت زیبایی داره. ‫- چون به فرزندی قبولش کردیم.
‫جان داره دوش می‌گیره.
‫فکر کنم هنوز از دیشب ‫نامیزونه.
‫این خیلی ازش بعیده. ‫اون هیچوقت زیاده‌روی نمی‌کنه.
‫خب، ببخشید که رک می‌گم
‫ولی دیشب کاملاً نامیزون بود!
‫خب، خوشحالم که می‌شنوم ‫بهش خوش گذشته.
‫خوش گذشت.
‫بین همه بچه‌های ‫گروه انجیل خیلی محبوب شد.
‫و بعضی از خانم‌های محلی هم ‫واقعاً ازش خوش‌شون اومد.
‫می‌تونم بگم ‫حتی کاترینای جوون هم داره
‫یه جورایی به خانواده‌تون ‫علاقه پیدا می‌کنه.
‫- یه قهوه کوچولو؟ ‫- نه، ممنونم.
‫لع... ن... تی!
‫خب، شما و جان به ‫مراسم ختم میاین؟
‫- چه مراسم ختمی؟ ‫- مراسم ختم انگس.
‫- ما که واقعاً نمی‌شناختیمش. ‫- اینجا یه جامعه کوچیکه، فیونا.
‫ما هوای همدیگه رو داریم.
‫خب، به نظر نمیومد انگس بیچاره ‫وقتی زنده بود حمایت زیادی داشته باشه.
‫من برای انگس گیلسپی ‫خیلی ارزش قائل بودم.
‫اون مرد خوبی بود.
‫حیف شد دیشب نتونستی ‫اونجا باشی.
‫جان، اون معمولاً کسی‌ـه که ‫خونه پیش بچه‌هاست
‫در حالی که تو داری بیرون ‫خوش می‌گذرونی.
‫در حالی که من بیرون کار می‌کنم.
‫می‌دونی، یه نظریه‌ای هست ‫که می‌گه...
‫هرچی یه مرد بیشتر ‫کار خونه انجام بده،
‫برای شریک زندگیش جذابیت کمتری داره.
‫تو هنوز جان رو جذاب می‌دونی؟
‫هنوزم با هم رابطه‌تون خوبه؟
‫فکر نکنم این به تو ‫ربطی داشته باشه.
‫همه مردها دنبال محبت هستن، فیونا.
‫تو این رو می‌فهمی. ‫تو یه زن دنیادیده‌ای.
‫تامی، باید بگم، ‫این حرفت خیلی نامناسبه.
‫جان مرد خوش‌تیپیه.
‫و تو شهری مثل اینجا،
‫جذابیت اضافه‌ی ‫یه غریبه بودن رو هم داره.
‫فقط اوضاع رو تو خونه ‫جذاب نگه دار.
‫به خودت برس. ‫پای درد و دل‌هاش بشین، هوم؟
‫دیگه حرفی نمی‌زنم.
‫جان واقعاً داره میاد؟
‫چون من یه روز خیلی شلوغی ‫در پیش دارم
‫و باید پیش هری باشه،
‫پس می‌شه لطفاً بری بیاریش؟ ‫همین الان!
‫ببخشید، حتماً، آره. ‫میرم ببینم در چه حاله.
‫"الان کجایی؟"
‫"همین نزدیکام!"
‫یه راه میان‌بر پیدا می‌کنم!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫دارم به پلیس زنگ می‌زنم!
‫نه، نه، نه! من دزد نیستم.
‫باید برم خونه. ‫می‌شه من رو برسونی؟
‫زنم داره بچه‌دار می‌شه!
[قتل‌های حل نشده]
[قتل‌های حل نشده‌ی گلاسکو در دهه‌ی 90]
‫منِ حواس‌پرت. ‫یادم رفت براش حوله بذارم.
‫تقصیر منه که اینقدر طولش داده. ‫اون یکی خوبه.
‫من یه‌کم خوره جنایت‌های واقعی‌ام، ‫خدا من رو ببخشه.
‫باشه! من برگشتم.
‫فیونا.
‫چقدر دیدنت خوبه، خوب، ‫خوب، خوبه.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره، فقط منتظر جانم.
‫آره، جان دیشب یه‌کم زیاده‌روی کرد،
‫برای همین تو اتاق مهمون خوابید.
‫من میرم دنبالش بفرستمش بیاد.
‫- یه فنجون چای خوب؟ ‫- نه. نه، من خوبم، ممنون.
‫می‌شه لطفاً یه‌کم ‫سریع‌تر برین؟
‫فقط... فقط همین‌جا. ‫از دیدارتون خیلی خوشوقتم.
‫- کجاست؟ ‫- لباس‌هات رو دربیار!
‫- چرا؟ ‫- بهش گفتم داری دوش می‌گیری.
‫جان؟
‫یالا! خودشه اومد!
‫سلام، عزیزم.
‫ببخشید. اوف!
‫دیشب، شب خیلی شلوغی بود. ‫سلام، ربکا.
‫اون دوشه واقعاً، واقعاً ‫خیلی خوب بود.
‫ما هم باید یکی مثل اون بگیریم.
‫مارکش بریستان کوادراتوئه.
‫جان؟
‫- ممنون! بعداً بهت زنگ می‌زنم. ‫- هی، هوات رو دارم.
‫دوستت دارم، رفیق.
‫هارلی‌کوئین!
‫لعنتی!
‫هی، رفیق.
‫ببین، من بابت دیروز متأسفم...
‫نمی‌خوام بشنوم. ‫برای کارم دیرم شده.
‫قرار بود امروز صبح ‫با یکی مصاحبه کنم،
‫ولی مجبور شدم کنسلش کنم.
‫- خیلی بد شد. ‫- آره، متأسفم.
‫- دیگه تکرار نمی‌شه. ‫- کاترینا کیه؟
‫- چی؟ ‫- کاترینا؟
‫همون دختریه که تو ‫تعاونی کار می‌کنه. مگه نه؟
‫تامی ‌گفت اسمش اینه.
‫فی، چیه؟
‫- تو دروغگوی خیلی بدی هستی، جان. ‫- من دروغ نمی‌گم!
‫تو دیشب خونه تامی ‫نموندی.
‫می‌دونم که نموندی.
‫چیه، فکر می‌کنی من دارم با یه دختر نوجوون ‫که تو تعاونی کار می‌کنه می‌پرم؟
‫صدات رو بیار پایین!
‫و من نمی‌خوام اون... ‫اون مرد تو زندگی ما باشه.
‫ - کی، تامی؟ !نمی‌خوام دور و بر اون باشی -
‫اون یه چیزیش می‌شه! ‫اون سمی‌ـه!
‫تو نمی‌تونی بهم بگی ‫اجازه دارم...
‫"باشه، مامان. ‫از پسر بده دور می‌مونم.
‫"نمی‌خوام به راه کج کشیده شم."
‫تو نمی‌تونی بهم بگی ‫باید بیشتر از خونه بیرون برم
‫و بعد وقتی این کار رو می‌کنم تنبیهم کنی.
‫تو نمی‌تونی بهم بگی ‫باید دوست پیدا کنم،
‫معاشرت کنم، بخشی از جامعه باشم، ‫و بعد کنترل کنی کی رو می‌بینم!
‫من می‌خواستم از خونه بیرون بری
‫چون از اینکه با یه بی‌عرضه که هیچ‌کاری نمی‌کنه ازدواج کردم، خسته شدم
‫برو مراقب پسرت باش!
‫هی، دوست کوچولو.
‫تامی؟
‫گربه‌ی جان‌ـه.
‫سالاد چغندر درست کردم، ‫یه‌کم می‌خوای؟
‫نه، ممنونم.
‫- صبحانه نخوردی. ‫- نه، نخوردم.
‫باید یه چیزی بخوری.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم موعظه‌م رو برای یک‌شنبه آماده می‌کنم.
‫معلومه دیگه.
‫در مورد چیه؟
‫شکست داوود ‫در زندگی کردن در اطاعت از خدا.
‫ناتوانی او ‫در پذیرش برکت‌های خدا.
‫گناهانش.
‫خیانت.
‫قتل.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫یه اتفاقی افتاده.
‫احساس می‌کردم این اتفاق میفته.
‫بذار کارم رو اینجا تموم کنم، ‫و بعد می‌تونیم حرف بزنیم.
‫سالادت رو بخور.