.
‫چی شد؟ مُرده بود؟
[آنچه گذشت]
‫پسرت گفت دیشب من رو ‫در حال دویدن دیده.
‫"خب که چی؟"
‫"مدل گفتنش فرق داشت. ‫انگار من رو دیده."
‫"می‌خوام به یه جرمی اعتراف کنم."
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫تو گفتی پیش پلیس ‫نمیری.
‫"نمی‌دونم چطور با عذاب وجدان ‫این قضیه زندگی کنم."
‫"من یه آدم رو کشتم."
‫وقتی تو رو تو اون اتاق دیدم، ‫هول شدم.
‫پسر جان! ‫پسر جان!
‫- بشین! "بهت گفتم اون یه چیزی می‌دونه" -
‫- من... متأسفم بابت انگس. ‫- اون همیشه تو رو دوست داشت.
‫هیچوقت نگفتی یه دختر داری.
‫مویرا-جین. ‫الان گلاسکو زندگی می‌کنه.
‫"زنت اینجا دنبالت می‌گرده."
‫"بهش گفتم تو اتاق مهمون ‫خوابیدی."
‫تو هنوز جان رو جذاب می‌دونی؟
‫هنوزم رابطه‌تون باهم خوبه؟
‫"تو دیشب خونه تامی ‫نموندی."
‫فکر می‌کنی من با یه دختر نوجوون ‫که تو تعاونی کار می‌کنه می‌پرم؟
‫نمی‌خوام دور و بر اون باشی. ‫اون یه چیزیش می‌شه.
"اون سمی‌ـه" - ‫ - یه اتفاقی افتاده.
‫احساس می‌کردم این اتفاق میفته.
‫نه، نه.
‫لعنتی.
‫- جان؟ ‫- زمین خیلی سفته.
‫- میخ‌ها تو زمین نمیرن. ‫- کیف من رو این دور و بر ندیدی؟
‫- نه. ‫- خدایا، چه افتضاحیه.
‫باورم نمی‌شه ‫مهمون داره میاد.
‫اون‌ها اهمیت نمیدن.
‫- مسئله این نیست. ‫- مامان؟
‫- وایولت، برو دندون‌هات رو مسواک بزن. ‫- من دندون‌هام رو مسواک زدم.
‫واقعاً لازم نیست بیای ‫مراسم ختم.
‫دیگه نمی‌خوایم راجع به این ‫موضوع حرف بزنیم.
‫من میام، و تمام.
‫- منم می‌تونم بیام؟ ‫- نه، تو میری مدرسه.
‫- دندون‌هات رو مسواک زدی؟ ‫- خدای من، آره!
‫- تو هیچوقت به حرفم گوش نمیدی. ‫- من با هری بودم.
‫خدایا، انگار با یه نوجوون ‫دارم زندگی می‌کنم.
‫چادر باید برای خوابیدن ‫بچه‌ها آماده باشه،
‫و دیرمون می‌شه، ‫باید بجنبیم!
‫تو خودت بودی که ‫بهم گفتی این کار رو بکنم.
‫خب، فکر نمی‌کردم ‫اینقدر طول بکشه.
‫الان می‌تونم برم تو چادر؟
‫- نه، برو دندون‌هات رو مسواک بزن. ‫- نه.
‫ببین، یه پسر بزرگ بودن
‫یعنی باید کلی کارهایی که ‫دوست نداری رو انجام بدی، هری.
‫مثل چادر زدن ‫و رفتن به مراسم ختم غریبه‌ها
‫و میزبانی مهمونی شام برای آدم‌هایی ‫از لندن که ازشون متنفری.
‫برو دندون‌هات رو مسواک بزن.
‫حتی... ‫حتی فکرش هم نکن...
‫- هری! بیا بیرون! ‫- احمق!
[کُلدواتر] [قسمت سوم]
‫"خدایا... من رو ببخش."
‫"کمکم کن یه راهی برای خلاص شدن ‫از این مخمصه پیدا کنم."
‫- چادر برپا شد. ‫- کیف من کجاست؟
‫- نه، نذارش رو چمن! ‫- هیس دیگه. فقط هیس!
‫به من نگو ساکت شم!
‫بچه‌ها مدرسه‌شون ‫دیر می‌شه.
‫- پیداش کردم. پیداش کردم. ‫- چه کیف خوبی، جان.
‫زن‌ذلیل لعنتی.
‫کجا بود؟
‫پشت مبل.
‫چقدر دیرمون می‌شه؟
‫مشکلی نیست. ‫کسی اونجا نخواهد بود.
‫اون هیچ دوست یا خانواده‌ای نداشت.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- تامی بهم گفت.
‫بازی! تلویزیون افتضاحه!
‫خب، بریم سر کار.
‫رو دور افتادیم.
‫خورشید می‌تابه. یه روز جدیده.
[تو در مسیر درستی هستی]
[!تو پدر خوب و همسر بی‌نقصی هستی]
‫- ممنون. ‫- یالا.
‫بیا بشین، ‫غذای مورد علاقه‌ت رو درست کردم.
‫تخم‌مرغ با نون تست.
[!دوستت دارم]
‫امروز تو مراسم ختم ‫همه‌چیز خوب پیش میره؟
‫- آره. ‫- آره.
‫و هیچ حس...
‫اجبار یا میل ناسالمی نداری؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫من...
‫هنوز یه‌کم نگران جان‌ام.
‫جان یه مرد ضعیفه، منعطفه.
‫من تو روحش نفوذ کردم.
‫باشه، این خوبه.
‫اِم، فقط یه سوال دیگه،
‫و قول میدم دیگه ‫اذیتت نکنم.
‫چیزی برداشتی؟
‫هیچ یادگاری‌ای؟
‫اینجا نیست.
‫- چی؟ ‫- من گذاشتمش تو جعبه.
‫نمی‌تونه... نمی‌تونه ‫جای دیگه‌ای باشه.
‫- چه جای احمقانه‌ای برای قایم کردن. ‫- هیچوقت قبلاً مشکلی نبوده.
‫- باید یه جای دیگه بذاریش،مگه نه؟ می‌ذارم -
‫من... من بعداً انجامش میدم.
‫الان اولویت این نیست، ‫ربکا!
‫- کجا می‌تونه باشه؟ ‫- خب، معلومه یکی برش داشته.
‫- هیچ‌کس جاش رو نمی‌دونه. ‫- کامرون.
‫- هان؟ ‫- کامرون.
‫- اخیراً رفتارهای عجیبی داره. ‫- اون همیشه رفتارهای عجیبی داره.
‫و من مچش رو گرفتم که داشت ‫جان و فیونا رو دید می‌پایید.
‫"می‌پایید"؟
‫- صبر کن! ‫- فکر می‌کنی اون یه چیزی می‌دونه؟
‫صبر کن، صبر کن. ‫بذار فقط در موردش فکر کنیم.
‫- وقتی نیست. ‫- نه، نه، بذار فقط...
‫تامی، لطفاً به من گوش کن. ‫بذار فقط فکر کنیم.
‫حتی اگه چیزی هم بدونه، ‫چطور می‌تونسته وارد انباری بشه؟
‫اون رمز قفل رو ‫که نمی‌دونه، می‌دونه؟
‫شاید حدس زده باشه.
‫رمز چیه؟
‫- رمز؟ ‫- رمز.
‏‎6-4-0-6
‫رمز تاریخ تولد کامرونه؟
‫این رمز من برای همه چیزه.
‫اه گندش بزنن.
‫تامی!
‫اینجا نیست.
‫لعنتی.
‫- همه چی درست می‌شه. ‫- درست می‌شه؟ درست نمی‌شه.
‫اگه اون بدونه، ‫آخر همه چیزه.
‫آخرش نیست!
‫من می‌گم کی آخره، ‫و این آخرش نیست.
‫نگاه کن. جان اومد.
‫اون کیه؟
‫- کی؟ ‫- اون مرده که ریش داره.
‫نیتن، ‫می‌شه یه لحظه بیای؟
‫- می‌خوام تو رو به یکی معرفی کنم. ‫- اون‌ها دارن میان این طرف؟
‫اِم، جان، ایشون نیتن هستن. ‫پدر انگس.
‫تسلیت می‌گم.
‫ما هیچوقت انگس رو نمی‌شناختیم، ولی می‌خواستیم ‫بیایم و ادای احترام کنیم.
‫اون... مشخصه که خیلی ‫دوست‌داشتنی بوده.
‫ممنون.
‫می‌شه کمک کنین تابوت رو حمل کنیم؟ ‫کمرم گرفته.
‫- ال... البته. ‫- ممنون.
‫خیلی متأسفیم که دیر کردیم.
‫- ما رو در غمتون سهیم بدونید. ‫- چه غلطی داری می‌کنی؟
‫نیتن، نمی‌تونم بهت بگم ‫چقدر متأسفم.
‫- ما کنارتیم، نیتن. ‫- ممنون، تامی.
‫تو بهم گفتی اون هیچ خانواده ‫یا دوستی نداره.
‫یه مدتی می‌شه که...
‫... به کلدواتر برنگشتم.
‫مشخصه که خیلی... ‫ناراحت‌کننده‌ست که برمی‌گردم
‫در چنین... شرایط غم‌انگیزی.
‫با این حال، احساس دلگرمی می‌کنم ‫با دیدن این همه چهره دوستانه.
‫انگس گیلسپی...
‫... پسر کوچولوی شیطون من...
‫... که عاشق شکلات تویکس و...
‫بازی کردن با ماشین‌های اسباب‌بازیش بود.
‫اون دیوونه‌ی ‫منچستر یونایتد و پوکمون بود.
‫انگس کوچولوی بیچاره من.
‫- هیچوقت نگفتی اون بابا داره. ‫- همه بابا دارن.
‫مراسم ختم شلوغ بود.
‫مردم فقط می‌خوان نصف روز از کار بزنن. ‫یه بهونه برای اینکه یه نوشیدنی بزنن.
‫امروز زیاد نمون. ‫مشکوک به نظر میای.
‫ما در واقع باید زود بریم. ‫از لندن دوست‌هامون دارن میان.
‫"سلام، کامرون هستم. ‫پیام بذارین."
‫آره؟ این خوبه. ‫فقط به رفتار عادی‌ت ادامه بده.
‫خب، دوست‌هات کی‌ان؟
‫خب، اون‌ها بیشتر دوست‌های فیونا هستن ‫تا من.
‫جز و پیپا. اصلاً حوصله‌شون رو ندارم.
‫"جز"؟
‫"پیپا"؟
‫لعنتی.
‫سلام. سلام.
‫خوش... خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫- کاترینا، درسته؟ ‫- آره. سلام.
‫جان، درسته؟
‫کاترینا داشت در مورد یه گروه ورزش ‫آزاد تو روستا بهم می‌گفت.
‫تو همیشه می‌خواستی این کار رو بکنی.
‫هر سه‌شنبه در میونه. ‫باید بری.
‫تو هم عضوش هستی؟
‫نه، نه. بیشتر برای خانمای مُسنه.
‫برای... من... من... منظورم این نیست ‫که تو مُسنی.
‫تو پیر نیستی. ‫برای سنت عالی به نظر میای.
‫من معمولاً سه‌شنبه‌ها کار می‌کنم.
‫من گرسنه‌مه، میرم... ‫میرم یه چیزی برای خوردن بگیرم.
‫- از دیدنت خیلی خوشحال شدم، کاترینا. ‫- خوشوقتم.
‫- آره، منم باهات میام... ‫- نه، نه. تو بمون...
‫با دوست کوچولوت گپ بزن.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫فقط از زن من دور بمون. باشه؟
‫- عجب احمقی. ‫- کت؟
‫- بله؟ ‫- تو کامرون رو ندیدی، نه؟
‫- نه فکر می‌کردم امروز اینجا باشه -
‫ازش خبری نداری؟
‫- خونه نیست؟ ‫- نه.
‫اگه خبری شد، ‫بهت خبر میدم.
[پیام به کامرون اچ: حالت خوبه؟]
‫- سیگار کشیدی؟ ‫- مسخره نباش.
‫بهم دروغ نگو. ‫بوش رو ازت حس می‌کنم.
‫فیونا، من دروغ نمی‌گم.
‫جان؟ جان، سوار شو.
[کُلدواتر]
‫انگار... انگار همیشه یه ‫حس گرفتگی تو شکمم دارم.
‫آخرین بار کی گریه کردی؟
‫از وقتی که معلمی رو شروع کردم.
‫باور کن، ‫دوست نداری گریه کنی
‫جلوی یه مشت ‫بچه ده ساله گلاسگویی.
‫زنده‌زنده می‌خورنت.
‫فکر کنم باید خودت رو رها کنی.
‫تا سوگواری کنی.
‫ولی من چیزی برای سوگواری ندارم.
‫من هیچ‌کس نزدیکی رو از دست ندادم.
‫ولی تمام کارهایی که کردیم،
‫به من نشون میده که ‫تو یه چیزی رو از دست دادی.
‫شاید از زمان بچگی‌ت تو کلدواتر؟
‫این چرت و پرته.
‫ببخشید. ببخشید که حرف بد زدم، ‫فقط...
‫من فقط آدم گریه‌ای نیستم.
‫بابات چی ‫صدات می‌کرد؟
‫بچه ننر.
‫خب، من بچه ننر بودم.
‫حق با اون بود.
‫من یه بچه وحشتناک... و نق‌نقو بودم.
‫با تمام عیب‌هاش، تامی می‌تونست ‫بعضی‌ وقت‌ها خیلی باهوش باشه.
‫وقتی در مورد بچگی‌ت ‫حالت دفاعی می‌گیری،
‫بابات رو با اسمش صدا می‌کنی.
‫خب که چی؟
‫انگار داری به عنوان پدر ‫طردش می‌کنی.
‫- مگه همه این کار رو نمی‌کنن؟ ‫- نه.
‫"چرا همیشه این کار رو می‌کنی؟"
‫اون‌ها دوست‌های ما هستن ‫و دیدنشون خوبه.
‫- اون‌ها دوست‌های تو هستن، فی. نه من. ‫- آره، خب... دیگه خیلی دیره.
‫فقط باید باهاش ‫کنار بیای.
‫ببین، می‌دونم که الان تو ‫وضعیت وحشتناکی هستیم،
‫ولی می‌تونیم فقط برای امشب ‫تظاهر کنیم که خوشحالیم؟
‫حتماً.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- فی! ‫- من رو بغل نمی‌کنی؟
‫- خیلی خوشحالم که می‌بینمت. ‫- خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫چرا نذاشتیش تو فریزر ‫همونطور که خواستم؟
‫مواظب باش.
‫الان یه چیزی رو می‌ندازی.
‫- یه‌کم می‌خوای؟ ‫- آره.
‫چرا نمیرین تو باغ ‫بازی کنین؟
‫جان، تو نمیای؟
‫جان! بیا اینجا!
‫خب، به افتخارش!
‫خب، جز، تو الان گیاهخواری؟
‫بهترین تصمیمی بود که گرفتم... ‫باشه، به جز تو.
‫خب، عالی به نظر میای.
‫آره، احساس می‌کنم، صد برابر ‫سالم‌ترم.
‫من هیچوقت نمی‌تونم گوشت رو بذارم کنار.
‫ما یه مستند برزیلی ‫دیدیم،
‫در واقع، مگه نه، ‫در مورد تجارت گوشت؟
‫اون واقعاً چشم‌های ما رو باز کرد.
‫و بعد اون یکی بود... ‫اون یکی در مورد شکار.
‫- شکار بزرگ. ‫- شکار بزرگ. آره.
‫- اون خیلی تأثیرگذار بود. ‫- من از شکار متنفرم.
‫اینجا کلی آدم هست ‫که این کار رو می‌کنن.
‫حالا، من... من نمی‌فهمم چطور کسی ‫می‌تونه بخواد یه حیوون رو بکشه.
‫- یعنی، این... این وحشتناکه. ‫- و خیلی غیرضروری.
‫- تو این دوره و زمونه. ‫- آره، کاملاً.
‫عشقم، ‫در مورد کیتی به فی گفتی؟
‫آره! مستند کیتی ‫داره میره جشنواره کن.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫- شنیدی، جان؟ ‫- آره، آره، خبر عالی‌ایه.
‫- خبر عالی‌ایه. ‫- دلم واقعاً برای کیتی تنگ شده.
‫- خب، دلم برای همه تنگ شده. ‫- دل ما هم براتون تنگ شده.
‫شده. دارم فکر می‌کنم ‫خبر دیگه‌ای هست یا نه.
‫خبر دیگه‌ای هست؟
‫خب، به جز اینکه متیو و جس ‫دارن جدا می‌شن،
‫ولی این رو از قبل می‌دونی، درسته؟
‫چیه؟
‫نگو که نمی‌دونستی...
‫اِم...
‫فیونا، ببخشید.
‫ببخشید، رفیق.
‫من... من فقط میرم ‫به غذا سر بزنم.
‫فکر کنم برم به بچه‌ها سر بزنم.
‫- رفیق، من... من... من فقط... ‫- آره، فقط یه دقیقه بهم فرصت بده.
‫متیو همونیه که قبلاً عاشقش بوده، ‫احمق.
‫باشه، خب، من یادم رفته بود ‫که قبلاً عاشقش بوده، باشه؟
‫چطور می‌تونی فراموش کنی ‫که اون قبلاً عاشقش بوده؟
‫اه!
‫متأسفم.
‫تو اون مردی نیستی که من باهاش ازدواج کردم.
‫من بیشتر از این‌ها می‌خوام.
‫لعنتی.
‫اون یه روانشناس افتضاحه. ‫می‌خوام جوابش کنم.
‫مدام این سوال‌های ‫فضولانه رو می‌پرسه.
‫- "خب، مگه کارش این نیست؟!" ‫- آره، می‌دونم کارش اینه، کلر!
‫من فقط... ‫من اصلاً به روان‌درمانی اعتقاد ندارم.
‫نمی‌دونم چرا میرم.
‫"خب، خودت ثبت‌نام کردی. ‫حداقل ادامه بده.
‫"حداقل یه تلاشی بکن."
‫- یکی داره تعقیبم می‌کنه. ‫- "چی؟"
‫فکر کنم قبلاً دیدمش. ‫زنگ بزن پلیس!
‫آخ! آخ!
‫کامرون! چه غلطی ‫اینجا می‌کنی؟
‫از کجا می‌دونستی من رو پیدا کنی؟ [مدرک کارشناسی ارشد مویرا-جین هانتر]
‫می‌دونستم تو معلم ‫دبستان بودی.
‫پس فقط باید مدرسه‌ت رو پیدا می‌کردم.
‫و بعد وقتی رفتی، ‫دنبالت اومدم.
‫پس تمام روز داشتی دنبالم می‌کردی؟
‫- من تو دنبال کردن آدم‌ها خیلی خوبم. ‫- دیگه کی رو دنبال می‌کنی؟
‫بابا، مامان، همسایه‌ها.
‫باشه، بشین.
‫- این یه‌کم ترسناکه، کامرون. ‫- من دلایل خودم رو دارم.
‫- اون طرف رو نگاه کن، لطفاً. تکون نخور. ‫- آخ.
‫تکون نخور.
‫- مامان و بابا می‌دونن تو اینجایی؟ ‫- نه.
‫- و کی برمی‌گردی؟ ‫- هیچوقت.
‫- تو نمی‌تونی اینجا بمونی. ‫- خب، من برنمی‌گردم.
‫ولی اگه بابا بیاد دنبالت ‫چی؟ من... من نمی‌تونم تحمل کنم.
‫تو یه بار بهم گفتی ‫که اگه هیچوقت تو دردسر افتادم
‫می‌تونم بیام اینجا و تو ‫کنارم خواهی بود، هرچی که بشه.
‫اون مال خیلی وقت پیش بود، ‫و من الان یه زندگی دارم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً.
‫خب، پس قضیه چیه؟ ‫برای چی اینجایی؟
‫- در مورد انگس گیلسپی شنیدی؟ ‫- انگس گیلسپی چی شده؟
‫مُرده.
‫خوابش برده و یه سیگار روشن ‫تو کاروانش جا گذاشته.
‫- خودش رو آتیش زده. ‫- خب، این که زیاد تعجب‌آور نیست.
‫اون پسر خودِ هرج و مرج بود.
‫خب، من فکر نمی‌کنم ‫تصادف بوده باشه.
‫پس، فکر می‌کنی چی شده؟
‫فکر کنم بابا یه جورایی ‫درگیر بوده.
‫بابا و یه مردی به اسم جان.
‫نمی‌تونم رمزش رو حدس بزنم.
‫خب، مشخصه که اون بیشتر از تو ‫به امنیت اهمیت میده.
‫- باید برم خونه کاترینا. ‫- می‌دونستم این اتفاق میفته.
‫اون یه چیزی می‌دونه.
‫اون بهش گفته کجاست. ‫همه‌چیز رو به اون میگه.
‫تامی.
‫من بهش آسیب نمی‌زنم.
‫من مشکلی ندارم که بهش آسیب بزنی یه‌ کم
‫اگه این کار پسرمون رو برگردونه.
‫من نگرانم که این کار چه چیزی رو ‫آزاد می‌کنه.
‫نمی‌تونیم اینجا بشینیم ‫و منتظر بمونیم، عشقم.
‫تامی، اگه همین الان تو یه اتاق ‫با اون خانم جوون باشی،
‫هر اتفاقی ممکنه بیفته. ‫ممکنه خشمت واقعاً از کنترل خارج بشه. نه!
‫اگه تنها نباشم چی؟
‫نه، یالا، ‫اون کاملاً عالی بود، فی.
‫- تو هنوزم کارت رو بلدی. ‫- ممنون.
‫"اگه جان رو ببرم چی؟"
‫- "نه!" ‫- "کاترینا بهش اعتماد داره."
‫و من باید همین الان ‫حسابی حواسم بهش باشه.
‫اون بود که ‫این آش رو پخت.
‫"خب، اون‌ها امشب مهمون دارن. ‫چطور راضیش می‌کنی که بیاد؟"
‫"آسونه."
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫اگه تو جای اون بودی، ‫کجا رو ترجیح می‌دادی...
‫بیرون تو شکار با من،
شام خوردن با ‫با پیپا و جز؟
‫اگه بگه نه چی؟
‫نه نمی‌گه. اون دیگه مال منه.
‫آره!
[کُلدواتر]
‫هنوزم میری بدوی، رفیق؟
‫احتمالاً اینجا بیشتر از لندن ‫می‌دوی، نه؟
‫اینجا خیلی قشنگ‌تره، ‫مگه نه؟
‫یه میلیون بار بهتره
‫از دویدن تو یه باشگاه تنگ و ‫گرون تو پکهام.
‫شرط می‌بندم.
‫خب، این دیگه زندگی من تو ‫ارتفاعاته.
‫تو جنگل می‌دوم. ‫استیک می‌خورم. نوشیدنی می‌زنم.
‫بومی شدی.
‫- می‌تونم این رو بگم؟ ‫- نه واقعاً، نه.
‫- نه! ‫- در واقع یه‌کم نژادپرستانه‌ست.
‫بس کن!
‫ولی شکار نرو. ‫اون مطلقاً ممنوعه، جان!
‫می‌تونی جان رو در حال شکار تصور کنی؟ ‫اون مثل اون...
‫اسمش رو چی می‌گی؟ ‫تو باگز بانی؟
‫المر فاد؟
‫"دارم خفگوش شکار می‌کنم. ‫ها، ها، ها، ها!"
‫خدایا!
‫در واقع، من، اِم...
‫من شکار رفتم.
‫چی؟! ‫کی؟
‫اوایل این هفته.
‫جدی می‌گی؟ کی؟
‫یعنی، چطور من ‫از این قضیه خبر ندارم؟
‫خب، پیش نیومد.
‫این. خیلی. خنده‌داره.
‫من... من باورم نمی‌شه. ‫خب، کی این اتفاق افتاد؟
‫و چی شکار کردی؟
‫دوشنبه. بعد از اینکه بچه‌ها رو ‫بردم مدرسه.
‫تو اون روز روان‌درمانی داشتی.
‫باشه. خب، ممنون که ‫به همه گفتی...
‫- نه، روان‌درمانی رفتن شرمندگی نداره منم روان‌درمانی میرم -
‫پس، به جای رفتن به روان‌درمانی، ‫رفتی شکار؟
‫اتفاقی تامی رو دیدم.
‫تامی؟
‫آره. همون روزی که اونقدر زیاده‌روی کردی ‫و خونه نیومدی.
‫- تامی کیه؟ ‫- ازم خواست باهاش برم شکار.
‫- چی، فقط تو و تامی؟ ‫- بابی هم اونجا بود.
‫بابی! این اسم‌ها رو، ‫عاشقشونم! به تو می‌گن جانی؟
‫"تامی و بابی و جانی."
‫پس تو و تامی و... و "بابی" ‫رفتین شکار، و...
‫- تفنگ داشتی؟ ‫- بابی یکی از تفنگ‌هاش رو بهم قرض داد.
‫- و چیزی کشتی؟ ‫- نهههه.
‫تامی چیزی کشت؟
‫یه گوزن کشت.
‫خدای من. حتماً دیدنش ‫وحشتناک بوده.
‫نبود. ‫اتفاقاً، خیلی هم حال داد.
‫واقعاً نمی‌تونم این رو باور کنم.
‫پس، تو رفتی شکار...
‫و تماشا کردی که تامی یه گوزن رو کشت.
‫و فکر نکردی که باید به منم بگی؟
‫خب، می‌دونم ‫چقدر حیوون‌ها رو دوست داری.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫متأسفم که بهت دروغ گفتم. ‫متأسفم که فریبت دادم.
‫باید خیلی احساس رودست خوردن بکنی.
‫خب، به نظر میاد داری دوست‌های ‫خیلی جالبی پیدا می‌کنی، جان!
‫خب، فیونا که دوست پیدا نمی‌کنه.
‫اون حسودیش می‌شه.
‫پس برای همینه که ‫از تامی خوشش نمیاد.
‫نه، من بهت می‌گم ‫چرا از تامی خوشم نمیاد.
‫این آشغال نفرت‌انگیز ‫و حال‌به‌هم‌زن...
‫می‌دونی هفته پیش چی بهم گفت؟
‫- فکر کنم باید شاید بهت... ‫- نه، نه. می‌خوام این رو بشنوید.
‫تامی، همسایه‌مون، ‫رفیق شکار جدید جان...
‫اون از من پرسید که من و تو ‫هنوز با هم خوبیم یا نه.
‫- چی؟! ‫- خب، در واقع گفت "رابطه‌تون خوبه".
‫"تو و جان هنوز رابطه‌تون با هم خوبه؟"
‫انگار خواننده معروفیه.
‫- اون همچین حرفی نمی‌زد. ‫- و بعد گفت... این رو داشته باش.
‫بهم پیشنهاد داد به خودم برسم ‫پای درد و دلت بشینم
‫تا اوضاع رو تو خونه ‫جذاب نگه دارم.
‫خب، راستش، به نظر میاد ‫یه‌کم آدم حال‌به‌هم‌زنیه.
‫آره، حال‌به‌هم‌زنه.
‫ - اون حال‌به‌هم‌زنه احتمالاً داشته شوخی می‌کرده که تو نگرفتی -
‫- شوخی نمی‌کرد. ‫- فیونا...
‫تو یه خانم انگلیسی خیلی باکلاس، ‫خوب و از طبقه متوسطی.
‫- من چی‌ام؟! ‫- و تامی،
‫اون یه‌کم بی‌ادبه، ‫یه‌کم بی‌سواده،
‫و تو هیچوقت زمان زیادی رو ‫دور و بر مردهایی مثل اون نگذروندی.
‫مردهای واقعی مردهای واقعی اینجوری حرف می‌زنن
‫پس تو یه مرد واقعی نیستی؟
‫جان؟
‫تو یه مرد واقعی نیستی؟
‫یا خدا!
‫ببخشید که مزاحم می‌شم. ‫در پشتی باز بود.
‫پس تو تصمیم گرفتی ‫همینجوری بیای تو؟
‫خب، آره.
‫عجب رویی.
‫- اِم، همگی، ایشون تامی هستن. ‫- سلام.
‫- تو باید "جیز" باشی. ‫- جز.
‫"جیز" نیست، جز هستم.
‫می‌تونیم کمکت کنیم، ‫تامی؟
‫- پسرم گم شده. ‫- نه، این... این وحشتناکه!
‫می‌شه لطفاً بیای ‫و کمکم کنی پیداش کنیم، جان؟
‫الان واقعاً وقت خوبی نیست، ‫تامی.
‫- الان می‌خوایم دسر بخوریم. ‫- ببخشید؟
‫گفتم بچه‌م گم شده.
‫آره، مطمئناً اگه ‫یه پسر کوچولو گم شده،
‫پس همه ما باید هر کاری ‫می‌تونیم برای کمک انجام بدیم؟
‫- اون بچه نیست. پسرش 19 سالشه. ‫- حق با توئه.
‫اون بچه نیست. ‫ولی می‌دونی چطوریه.
‫- به پلیس گفتی؟ ‫- گفتم، آره.
‫ولی من واقعاً به جان نیاز دارم. ‫تو بهم بدهکاری، جان، درسته؟
‫- من... من زود برمی‌گردم. ‫- صبر کن، چی، جان، جدی می‌گی؟!
‫- بدون من دسر بخورین. ‫- جان.
‫می‌شه لطفاً خصوصی ‫با تو حرف بزنم؟
‫چه ناجور.
‫- اگه الان از اون در بری بیرون، ‫- جان... فی، تو نمی‌فهمی.
‫می‌دونم چرا بهش بدهکاری.
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫اون گفت: "تو بهم بدهکاری." ‫می‌دونم چرا بهش بدهکاری.
‫می‌دونم چی‌کار کردی.
‫پس، تو اصالتاً ‫اهل کلدواتری؟
‫به تو ربطی نداره، ‫انگلیسی عینکی عوضی.
‫شاید بهتره بریم ‫به بچه‌ها سر بزنیم.
‫- قضیه کاتریناست. ‫- کاترینا؟
‫اون شبی که رفتی کافه، ‫رفتی خونه اون.
‫- چی؟! ‫- تو با اون دختره می‌پریدی،
‫و اون داشت برات ماست‌مالی می‌کرد. ‫همینه.
‫- دیوونه شدی. عقلت رو از دست دادی. ‫- سعی نکن من رو دیوونه جلوه بدی.
‫این اصطلاح رو به کار نبر، ‫داری 50 ساله می‌شی.
‫می‌دونم اون شب خونه تامی ‫نموندی،
‫پس با من مثل یه احمق رفتار نکن.
باشه، باشه
‫من خونه اون موندم. ‫خیلی نامیزون بودم.
‫صبح روز بعد تو خونه‌ی اون ‫بیدار شدم.
‫هیچی یادم نمیومد. ‫اون گفت باهم حرف زدیم.
‫ولی فقط همین بود.
‫- پس بهم دروغ گفتی؟ ‫- آره.
‫و اون داشت برات ماست‌مالی می‌کرد؟
‫آره.
‫می‌دونم در جایگاهی نیستم که ‫قضاوت کنم، ولی حداقل این کار رو
‫با یکی همسن خودت می‌کردی.
‫تو جای پدرشی!
‫آره، می‌دونم. ‫و خیلی خجالت‌زده‌ام.
‫ولی بهت قسم می‌خورم، ‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫- آره، فقط چون نامیزون بودی. قصدش رو داشتی !نه -
‫من... اگه هوشیار بودم، ‫هیچوقت باهاش هم‌کلام نمی‌شدم!
‫باشه، حله.
‫من با اون دختره هم‌کلام شدم. ولی تو قبلاً ‫عاشق یکی از بهترین دوست‌های من بودی.
‫این‌ها یکی نیستن.
‫هر وقت اسمش رو می‌شنوم،
‫تصویر تو و اون رو ‫دست تو دست هم تصور می‌کنم.
‫پس قضیه انتقام بوده.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی، انتقام؟ ‫این اصلاً یعنی چی؟
‫فکر کنم، تو اون پارک بازی تو لندن،
‫وقتی داشتی تماشا می‌کردی که اون زنه ‫تا سر حد مرگ کتک می‌خورد،
‫و تمام اون دردی که بهت داد، ‫تمام اون شب‌های بی‌خوابی،
‫فکر کنم، ته دلت، جان،
‫دخالت نکردی چون می‌خواستی ‫ببینی یه زن تنبیه می‌شه.
‫- تو انتقام می‌خواستی. ‫- بس کن!
‫و اون مرده داشت با اون زنه کاری می‌کرد ‫که تو می‌خواستی با من بکنی.
‫اون داشت فانتزی تو رو بازی می‌کرد.
‫چطور...؟ چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫فکر کردی من کی‌ام؟
‫دیگه هیچ کوفتی نمی‌دونم.
‫ببخشید، جان. ‫ما دیگه واقعاً باید بریم.
‫زیاد نگه‌ش نمی‌دارم.
‫آسون نیست، به یه جای جدید نقل مکان کنی ‫و بچه کوچیک داشته باشی.
‫شما دوتا الان تو آتیشین، ‫ولی...
‫از اون طرف سالم بیرون میاین.
‫خب، کجا دنبالش بگردیم؟
‫می‌ریم خونه کاترینا.
‫خونه کاترینا؟ چرا؟
‫اگه کسی بدونه کامرون کجاست، اونه.
‫خب، جان...
‫... شنیدم داشتی حرف می‌زدی.
‫تو گفتی که من ‫"بی‌سوادم".
‫متأسفم، تامی. ‫قرار نبود اون حرف رو بشنوی.
‫من باهوشم، جان. من خیلی کتاب می‌خونم.
‫آره، این رو می‌دونم. ‫منظورم...
‫و من فقط زندگی‌نامه قاتل‌های سریالی ‫نمی‌خونم، می‌دونی.
‫من داستایوفسکی، شوپنهاور، ‫نیچه خوندم...
‫- من عاشق نیچه‌ام لامصب! ‫- متأسفم، رفیق.
‫امیدوارم حس نکنی که ‫داشتم بهت بی‌احترامی می‌کردم.
‫مشکلی نیست، رفیق. مشکلی نیست.
‫و من بهش گفتم ‫به خودش برسه.
‫- تو گفتی؟ ‫- آره.
‫ولی به عنوان شوخی، درسته؟
‫نه.
‫تامی.
‫این واقعاً درست نیست که تو در مورد ‫این چیزها با زن من حرف بزنی.
‫داری من رو متهم می‌کنی ‫که به فیونا توهین کردم؟
‫من این رو نمی‌گم.
‫چون من فقط برادرانه نصیحتش کردم.
‫اگه فیونا بیشتر زن زندگی بود،
‫اون‌وقت انقدر بهش برنمی‌خورد.
‫فقط با زن من راجع به ‫رابطه‌مون حرف نزن، باشه؟
‫باشه.
‫- متأسفم، فقط... ‫- دیگه حرفش رو نزن. می‌فهمم.
‫- تو نمی‌تونی بهش اعتماد کنی. ‫- این نیست که نمی‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫شنیدم داشتی حرف می‌زدی. ‫شنیدم با تو چی‌کار کرده.
‫می‌دونی من با ربکا چی‌کار می‌کردم ‫اگه می‌فهمیدم همچین چیزی رو ازم پنهون کرده؟
‫چی‌کار؟
‫می‌کشتمش.
[کُلدواتر]
‫ببین، ببخشید که ‫شکاکم،
‫- من فقط... ‫- من دیدمش.
‫می‌دونم با بابا مشکلاتی داشتم،
‫ولی اینکه فکر کنم اون ‫شریک جرم یه قتله...
‫اون خونی بود.
‫- کی؟ ‫- جان.
‫- دارم بهت می‌گم، اون انگس رو کشته. ‫- همسایه‌ـه؟
‫آره! کاترینا گفت ‫که اون‌ها تو مغازه دعوا کردن.
‫- دعوا؟ مثل یه دعوای واقعی؟ ‫- خب، مثل... یه بحث.
‫انگس سرش داد زد، ‫و اون هم رفت.
‫خب، این به رفتار ‫یه قاتل نمی‌خوره.
‫خب، من خیلی خوب ‫توضیحش نمیدم.
‫نباید یه کلمه از حرف‌هایی
‫که از دهن کاترینا مک‌کنزی ‫بیرون میاد رو باور کنی.
‫اون یه دروغگوئه.
‫هیچوقت نفهمیدم ‫چرا اینقدر ازش متنفری.
‫من ازش متنفر نیستم. فقط به یه کلمه ‫از حرف‌هاش هم اعتماد نمی‌کنم.
‫هنوزم ازش خوشت میاد، ‫نه؟
‫ما فقط دوستیم.
‫تو می‌تونی خیلی بهتر ‫از اون پیدا کنی، کامرون.
‫ببخشید، می‌دونم تو فقط...
‫- اون چیه؟ ‫- می‌دونی چیه.
‫گردنبند انگس‌ـه.
‫یادت نمیاد ‫از وقتی که تو کلیسا انداخته بودش،
‫و بابا اینقدر ازش عصبانی شد، ‫شروع کرد بهش گفتن
‫شیطان‌پرست و عبادت‌کننده شیطان؟
‫و اون تو انباری چی‌کار می‌کرد؟
‫چه دلیلی ممکنه بابا داشته باشه ‫که اون رو پیش خودش داشته باشه؟
‫سلام، پیامم رو گرفتی؟
‫دیگه بی‌محلی نکن.
‫ولی، آره، من... من مامانت رو دیدم.
‫فکر کنم نگرانت شده.
‫پس، نمی‌دونم...
‫ادامه بده. ‫بهم خبر بده کی برمی‌گردی،
‫که حداقل...
‫چی می‌خوای؟
‫می‌شه لطفاً بیام تو؟
‫چه خبره اینجا؟!
‫این اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫حالت خوبه، تامی؟
‫- جان، این اینجا چی‌کار می‌کنه؟ ‫- فقط می‌خواستیم در مورد کامرون بپرسیم.
‫نه، من یخ ندارم، برو بیرون!
‫نه، جان! داری چی‌کار می‌کنی؟
‫چی؟ دارم یخ برمیدارم!
‫جان، تو و اون همین الان ‫به خونه من حمله کردین، نمی‌تونین این کار رو بکنین.
‫برو بیرون!
‫ببین، تامی خیلی نگران ‫کامرونه.
‫چی؟ پس تو فکر کردی ‫که باید دروغ بگی
‫و وانمود کنی که تنهایی
‫تا اون روانی لعنتی ‫بتونه مثل بلدوزر بیاد تو خونه‌م؟
‫می‌شه فقط این نخودفرنگی‌ها رو بهش بدم، ‫بعدش می‌ریم؟
‫- جان... ‫- تامی؟
‫- تامی؟
!تامی
‫از اتاق خوابم برو بیرون! ‫تامی، گوشی لعنتی من رو بده!
‫ممنون. ‫اون رو از من دور نگه دار، جان.
‫حالت خوبه؟
‫خوب فکر کن، کاترینا. ‫بهم بگو کجاست.
‫اون... اون گلاسگوئه.
‫پیش خواهرش؟
‫می‌شه یه دقیقه ما رو تنها بذاری، جان؟
‫فقط می‌خوام خصوصی با کاترینا ‫حرف بزنم.
‫نه. من رو با اون تنها نذار.
‫فکر کنم هرچی می‌دونست ‫به ما گفت، تامی.
‫- چیزی بهت گفته؟ ‫- نه.
‫حقیقت رو بگو، کاترینا.
‫گم‌شو، تامی.
‫- تامی. ‫- نه، نکن، خواهش می‌کنم...
‫نه.
‫- نه، نه، نه! ‫- آخ!
‫لعنتی!
از خونه‌ی من گورتون رو گم کنید
!برید بیرون! بیرون
‫"من هنوزم در موردش کابوس می‌بینم."
‫"یه رویی ازش هست که ‫همه نمی‌تونن ببینن."
‫انگار یه هیولا ‫درونشه، و...
‫... اگه به اندازه کافی نزدیک بشی، ‫می‌تونی...
‫... یه نگاهی بهش بندازی.
‫فکر کنم تقصیر این مرد دیگه‌ست... جان.
‫فکر کنم اون یه چیزی رو ‫تو بابا بیدار کرده.
‫- من اتاق مهمون رو آماده می‌کنم. ‫- ممنون.
‫و بعد صبح هر دومون می‌ریم ‫کلدواتر.
‫چی؟ چرا؟ چرا باید برگردیم؟
‫خب، اگه چیزی که می‌گی ‫درست باشه،
‫نمی‌تونیم مامان رو اونجا ‫با اون تنها بذاریم.
‫ما نمی‌دونیم ‫این همسایه‌ـه چه کارهایی ازش برمیاد.
‫ممکنه تو خطر جدی باشه.
‫امشب همه چی خیلی واقعی شد، نه؟
‫آره.
‫ولی ارزشش رو داشت. ‫حداقل الان می‌دونم کجاست.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چه ربطی به تو داره؟
‫تو و فیونا باید دوباره بیاین ‫خونه‌مون شام.
‫می‌دونم فیونا الان سرش شلوغه.
‫- رابطه‌مون خوبه؟ ‫- هان؟
‫رابطه‌مون خوبه؟ هنوز با هم دوستیم؟
‫آره! معلومه که هستیم، رفیق. معلومه.
‫چون احساس می‌کنم الان یه چیزی ‫بین ما هست.
‫نه.
‫یه جور مانع.
‫هیچ مانعی نیست.
‫به نظر میاد فاصله گرفتی.
‫فقط خسته‌ام.
‫شب عجیبی بود.
‫برو بخواب.
‫هنوز از این جنگل بیرون نیومدیم.
‫جان. خودت رو تمیز کن.
[تو چادر بخواب]
‫"اون خوبه، مامان. ‫فقط مشکلات پسرهای نوجوونه."
‫خب، ممنون که زنگ زدی، عشقم. ‫و ممنون که مراقبش بودی.
‫- ما فردا بعد از ظهر برمی‌گردیم. ‫- مشتاق دیدنتم.
‫- "منم همینطور. خیلی وقته ندیدمت." ‫- و تو خوبی، مامان؟
‫"من عالی‌ام. ‫فقط خیالم راحته که اون در امانه."
‫- بهش بگو که دوستش داریم. ‫- "می‌گم."
‫- و ما هم تو رو دوست داریم. ‫- "منم دوستت دارم، مامان."
‫- "خداحافظ." ‫- خداحافظ، دختر عزیزم.
‫اگه برن پیش پلیس چی؟
‫فکر نکنم برن.
‫از آخرین باری که اینجا بود ‫خیلی بزرگ‌تر شده.
‫ده سال گذشته.
‫و فکر کنم تمام اون خصومتی که ‫نسبت به تو داشت فقط اضطراب نوجوونی بود.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫اون دوستت داره.
‫تو باباشی.
‫من الان بیشتر نگران جان‌ام.
‫چرا؟
‫فکر کنم امشب ترسوندمش.
‫یه‌کم از کنترل خارج شد.
‫خب، من می‌دونستم این اتفاق میفته.
‫پیش، پیش، پیش.
‫سلام، هارلی‌کوئین.
‫هارلی‌کوئین.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.