.
‫"فردا صبح، جان، ‫من میرم پیش پلیس،"
‫"با تو یا بدون تو."
‫ماشینت مشکل پیدا کرده؟ ‫می‌رسونمت.
[آنچه گذشت]
‫فی، فکر کنم اون هارلی‌کوئین رو کشته.
‫فکر کنم این کار رو کرده ‫به عنوان یه جور هشدار.
‫من پسر تو رو کشتم.
‫- تامی، چرا جسد رو خاک نکردی؟ ‫- باید برای جلسه انجیل برمی‌گشتم.
‫این دیگه از کنترل خارج شده. ‫از کنترل خارجه.
‫چرا اینجایی؟
‫یه جایی برای موندن لازم دارم. ‫با خواهرم دعوام شد.
‫تو جان رو ندیدی. ‫این کاریه که روانی‌ها می‌کنن.
‫- همه اطرافیان‌شون رو بازیچه می‌کنن نه، دیگه داری چرت می‌گی -
‫تو گربه ما رو کشتی؟
‫این زن رو از اینجا ببر، همین الان! [هارلی‌کوئین]
‫چه زن مایه ننگی داری، جان.
‫تامی، نه!
‫من انگس رو کشتم.
وای، لعنتی
‫اینجا همون نقطه‌ایه که جادوگرها ‫شکنجه می‌شدن
‫و بعد روی چوبه سوزونده می‌شدن.
‫در واقع، سوابق تاریخی نشون میده
‫که جادوگرهای بیشتری تو کلدواتر ‫اعدام شدن
‫نسبت به هر شهر دیگه‌ای ‫تو اروپای غربی.
‫هی، این رو چک نکن.
‫شاید درست نباشه.
‫ولی بیاین بریم سراغ یه قتل ‫جدیدتر،
‫همونی که همه‌تون منتظرش بودین، ‫سوزی بیسِت.
‫جسد تو همین جنگل ‫دفن شده پیدا شد.
‫بعضی‌ها حدس می‌زنن ‫که قاتل یه آدم ولگرد
‫از خارج از شهر بوده.
‫بقیه می‌گن که کار نامزد ‫سوزی، برودی دوایر بوده
‫یه خلافکار سابقه‌دار که با دنیای ‫زیرزمینی گلاسکو ارتباط داشت.
‫یه گردنبند از سوزی ‫با حروف اول "بی‌دی"
‫از جسد گم شده بود.
‫"بعضی‌های دیگه هنوز می‌گن ‫که قاتل تو خیابون‌ها پرسه می‌زنه"
‫"تا همین امروز تو کلدواتر."
‫"ولی، لطفاً، بذارین بهتون اطمینان بدم ‫کلدواتر جای خیلی امنیه."
‫نزدیک به 25 ساله که ‫اینجا قتلی اتفاق نیفتاده.
‫این‌ها همه‌ش تاریخ گذشته‌ست.
‫اون چیه؟
‫اینم بخشی از توره؟
‫نه.
[کُلدواتر] [قسمت پنجم]
[پلیس]
‫می‌شه لطفاً از این طرف بیاین، آقا؟
‫بابایی! کمک!
‫من می‌ترسم! بابایی!
‫بابایی.
‫هی. هی.
‫بابایی، مامانی کجاست؟
‫تمام شب بیدار بودم، ‫به چیزی که بهم گفتی فکر می‌کردم.
‫باورم نمی‌شه ‫کنار کسی زندگی کردم
‫که قادر به اونجور خشونتی‌ـه.
‫ولی یه جورایی هم خیالم راحته.
‫خیالت راحته؟
‫خیلی از رفتارها و خصومت و... ‫رو توضیح میده.
‫و اون دوری کردن‌ها...
‫...و اون نفرت.
‫- من واقعاً فکر می‌کردم ازم متنفری. ‫- من ازت متنفر نیستم.
‫من هیچوقت ازت متنفر نبودم.
‫مشکل منم.
‫متأسفم، فی. ‫من گند زدم به همه چی.
‫به نیتن قول دادم ‫باهاش برم پلیس.
‫نه. باید با یه وکیل حرف بزنی.
‫برای این کار وقتی نیست.
‫جان، من همه چی رو قربانی کردم ‫که بیام اینجا، به‌خاطر تو.
‫خانواده‌م، دوست‌هام، کارم.
‫و همه این کارها رو کردم ‫تا سعی کنم ازدواجمون رو نجات بدم.
‫و همین الان، ‫واقعاً فکر می‌کنم باید در نظر بگیری
‫که کاری رو بکنی که به نفع ‫ما به عنوان یه خانواده‌ست.
‫فی...
‫من سال‌هاست که کار اشتباه ‫انجام میدم، و ببین...
‫و ببین آخرش به کجا رسیده.
‫متأسفم.
‫فقط باید برم اونجا ‫و حقیقت رو بگم.
کامرون، به محض اینکه این رو دیدی] [!بهم زنگ بزن
‫- سلام، عشقم. خوب خوابیدی؟ ‫- آره، ممنون.
‫- بابا کجاست؟ ‫- فقط رفته چندتا کار انجام بده.
‫خب، برای صبحانه ‫تخم‌مرغ همزده می‌خوای؟
‫عالی می‌شه، ممنون.
‫این هنوزم تو رو می‌خندونه.
‫بچه بودی عاشق این بودی.
‫خب، قضیه دیشب چی بود، ‫با همسایه‌ها؟
‫خب، واقعاً ناراحت ‌کننده‌ست.
‫اون... اون زنه، فیونا، اون...
‫خب، راستش رو بخوای، ‫مویرا-جین،
‫از وقتی اون و جان اومدن اینجا، ‫همه‌ش فقط دردسر بوده.
‫یعنی، اون یه آدمیه که دائم حالش بده.
‫خب، داشت سر بابا جیغ می‌زد در مورد اینکه اون گربه‌ش رو کشته؟
‫می‌دونم! می‌دونم. یعنی، می‌تونی ‫تصور کنی پدرت یه گربه رو بکشه؟
‫- نه. نه، نمی‌تونم، فقط... ‫- نه!
‫یعنی، همه دیروز داشتن ‫بهش انواع و اقسام تهمت‌ها رو می‌زدن،
‫و من گفتم ‫به خاطر اون ریشه.
‫اون رو خیلی، خیلی شوم نشون میده.
‫بهش گفتم بزنتش، ‫ولی مگه به حرفم گوش میده؟ نه.
‫می‌خوای امروز صبح ‫با من بیای کلیسا؟
‫همه از دیدنت ‫خوشحال می‌شن.
‫نه، ممنون.
‫اونجا جواب‌هایی پیدا می‌کنی ‫که تو روان‌درمانی پیدا نمی‌کنی.
‫یالا.
‫داری خوابیدنم رو تماشا می‌کنی؟
‫خب، اِم... یه جورایی.
‫خب، می‌شه لطفاً بس کنی؟
‫می‌تونیم امروز با هم وقت بگذرونیم؟
‫- امروز کار دارم. ‫- تو کافه؟
‫- آره. ‫- می‌تونم بیام؟
‫نه.
‫تو هنوزم حرف من رو ‫در مورد جان باور نمی‌کنی.
‫فکر نکنم ‫جان انگس رو کشته باشه، نه.
‫فکر کنم این دیوونگیه.
‫- فکر می‌کنی من دیوونه‌ام؟ ‫- من فقط...
‫فکر می‌کنم نظریه‌ت دیوونگیه.
‫چون تو از جان خوشت میاد.
‫اگه... اگه انگس به قتل رسیده باشه...
‫کار جان نبوده.
‫خب، پس کی کشتش؟
‫- فکر می‌کنی کار بابام بوده؟ ‫- من...
‫نه، من هیچوقت این رو نگفتم.
‫چرا همیشه ازش متنفر بودی؟
‫کامرون! ‫فقط از اتاقم برو بیرون.
‫برو بیرون! همین الان!
‫سلام، مگی. خوشحالم که می‌بینمت. ‫خوب به نظر میای.
‫- صبح به‌خیر، ربکا. ‫- صبح به‌خیر.
‫- سلام، جو. صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫- بیاین تو. ‫- چطوری، ربکا؟
‫می‌خواستم شخصاً ازت تشکر کنم ‫بابت همه کمک‌های دیشبت.
‫- عجب ماجرایی بود! ‫- تامی خوبه؟ اینجاست؟
‫یه‌کم ناخوشه.
‫- سلام من رو بهش برسون. ‫- حتماً. ممنون، و براش دعا کن.
‫ولی همه ما ناراحتیم که می‌شنویم ‫ایمانش رو از دست داده.
‫کامرون، چه غافلگیرکننده!
‫باشه. بشین.
‫- صبح به‌خیر، ربکا. ‫- صبح به‌خیر.
‫بهتره من برم.
‫من هنوزم دوستت دارم، می‌دونی.
‫دوستت دارم.
‫هیچوقت دست از دوست داشتنت ‫برنمی‌دارم، هرچی که بشه.
‫میای تو پازل‌مون به ما کمک کنی، ‫بابایی؟
‫♪ رستگاری ♪
‫♪ اعطا شده توسط خدا ♪
‫♪ زاده شده از روح او ♪
‫♪ شسته شده در خون او ♪
‫♪ این داستان من است... ♪
‫♪ این آهنگ من است... ♪
‫- نیتن؟ ‫- ♪ ستایش منجی من ♪
‫♪ تمام روز ♪
‫♪ این داستان من است ♪
‫♪ این آهنگ من است... ♪
‫♪ ستایش منجی من ♪
‫♪ تمام روز. ♪
‫- آره، باشه. ممنون، دانی. ‫- حالت خوبه، جان؟
‫جای خصوصی‌ای دارین ‫که بتونیم حرف بزنیم؟
‫چرا، چیزی شنیدی؟
‫ببین، الان وقت خوبی ‫نیست.
‫یه جسد تو جنگل ‫پیدا شده.
‫نیتن گیلسپی‌ـه.
[کُلدواتر]
‫پیام‌گیر: "سلام، تامی هستم. ‫لطفاً پیام بذارین."
‫تقصیر منه، مامان. ‫من به کشتنش دادم.
‫من به نیتن گفتم چی دیدم. بهش گفتم ‫دیدم جان خونی بوده.
‫فقط آروم باش. آروم باش. ما نمی‌دونیم ‫چه اتفاقی برای نیتن افتاده.
‫معلومه که می‌دونیم چه اتفاقی افتاده!
‫جان کشتش ‫همونطور که انگس رو کشت.
‫مامان، باید جلوی این رو بگیریم. ‫باید حرفم رو باور کنی. خواهش می‌کنم، مامان.
‫بهم بگو که حرفم رو باور می‌کنی؟ خواهش می‌کنم
‫باید یه چیزی می‌گفتم.
‫چی؟
‫صبح بعد از مرگ انگس...
‫...جان اومد کلیسا.
‫اون رفت بالا تا پدرت ‫براش دعا کنه.
‫- و چی شد؟ ‫- داشت گریه می‌کرد. اون داشت...
‫داشت رو شونه پدرت ‫گریه می‌کرد.
‫و بعد یه‌کم بعد، ‫غش کرد. من فقط...
‫خب، فکر کردم به خاطر ‫اینه که
‫هنوز داره از حادثه‌ش ‫بهبود پیدا می‌کنه،
‫و حالا دارم فکر می‌کنم ‫شاید عذاب وجدان بوده؟
‫کامرون.
‫عزیزم، خیلی متأسفم.
‫متأسفم که در این مورد حرفت رو باور نکردم، ‫واقعاً متأسفم.
‫فکر کنم شاید حق با توئه.
‫فکر کنم شاید ‫جان یه مرد واقعاً خطرناکیه.
‫نیتن مرده.
‫چی؟
‫نیتن مرده.
‫- کار تامی بوده. ‫- چی؟ چرا؟
‫چون اون یه روانیه.
‫ولی اگه... اگه چیزی که می‌گی ‫درست باشه، پس این...
‫- پس تقصیر منه. ‫- چطور تقصیر توئه؟
‫چون اون کشتش ‫تا از من محافظت کنه.
‫نه، تو براش مهم نیستی! ‫این کار رو کرده تا از خودش محافظت کنه!
‫به خاطر من!
‫اگه من... اگه من انگس رو نکشته بودم، ‫اون‌وقت هیچ‌کدوم از این‌ها اتفاق نمی‌افتاد.
‫دوتا مرد مُردن ‫به خاطر...
‫جان.
‫- فکر نکنم تو انگس رو کشته باشی. ‫- چی؟
‫چقدر محکم زدیش؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫چون من مدل دعوا کردن ‫تو رو دیدم، جان،
‫و فکر کنم ویولت می‌تونه ‫محکم‌تر از تو مشت بزنه.
‫یه سنگ بود. ‫من با یه سنگ زدمش.
‫اون مرده بود، فی.
‫ولی تو فقط می‌دونی اون مرده بود ‫چون تامی بهت گفت.
‫نفس نمی‌کشید. ‫صورتش پر از خون بود.
‫تاریک بود، مگه نه؟
‫آره.
‫ایده کی بود که ‫مدرک رو بسوزونین؟
‫تامی. چرا؟
‫به نظرت یه‌کم عجیب نیست ‫که میری پیش یکی، باشه،
‫یکی که به زور می‌شناسیش،
‫و بهش می‌گی ‫یه آدم رو کشتی،
‫و اون می‌گه، ‫"من از شرّ جسد خلاص می‌شم"؟
‫خب، داشت کمک می‌کرد.
‫یه همسایه مفید بهت ‫یه ابزار برقی یا یه فنجون شکر قرض میده!
‫معمولاً پیشنهاد نمی‌کنن ‫که یه جسد رو برات ناپدید کنن!
‫داری چی می‌گی، فی؟
‫دارم می‌گم، جان...
‫...که تامی انگس رو کشت، ‫و بعد نیتن رو کشت.
‫چون دلش می‌خواست، ‫چون اون یه قاتله.
‫و تو نیستی.
‫من تو رو می‌شناسم، جان.
‫"تامی، کدوم گوری هستی؟ ‫بهم زنگ بزن!"
‫ظاهراً، مالکی الان داره ‫به پلیس شهادت میده.
‫اون‌ها محل رو بستن.
‫- فکر می‌کنن قتله؟ ‫- به نظر میاد آره.
‫کاملاً تکان‌دهنده‌ست.
‫اونم درست بعد از از دست دادن ‫انگس بیچاره.
‫کی می‌تونه بخواد نیتن رو بکشه؟ ‫باورنکردنیه!
‫هیچ‌کس هیچوقت ‫باهاش حرف تندی نزده.
‫می‌دونم، مگی، می‌دونم.
‫می‌دونم، این... ‫من شنیدم که اون و جان...
‫- چی؟ ‫- ببخشید؟
‫- چی شده؟ هیچی -
‫من یه کلمه هم حرف نمی‌زنم.
‫نباید بگم. ‫خلاف طبیعتمه.
‫من...
‫شنیدم که دیروز صبح ‫با جان دعوا داشته.
‫همسایه‌ت، جان؟
‫ظاهراً، داشتن یه بحث ‫خیلی شدیدی می‌کردن
‫تو پارک بازی بنی گورکنه.
‫حالا، اون در مورد چی بوده، ‫مگی، من نمی‌دونم،
‫ولی یادمه فکر کردم چقدر عجیبه ‫وقتی در موردش شنیدم.
‫چون... خب، ‫نیتن جان رو نمی‌شناخت، می‌شناخت؟
‫فکر نکنم.
‫آخ، گناه داره.
[بی‌.دی]
بی‌.دی؟
‫لعنتی!
‫سلام، بابا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- ماشینم افتاد تو یه چاله.
‫کلی طول کشید ‫تا دوباره روشنش کنم.
‫مامانت هنوز ‫از کلیسا برنگشته؟
‫- باهام نیومدین؟ چرا؟ ‫- نه.
‫- باید چندتا کار انجام می‌دادم. ‫- اون اینجا نیست.
‫تو گاراژ چی‌کار می‌کردی؟
‫- هیچی. ‫- حتماً داشتی یه کاری می‌کردی.
‫خب، فقط داشتم دنبال، ‫چیزهای بچگیم می‌گشتم.
‫- بچگی؟ آره، فقط چیزهایی که بتونم با خودم برگردونم گلاسکو -
‫دلتنگ گذشته شدی، هان؟
‫آره. فکر کنم، آره.
‫اونجا چیزی برای تو نیست.
‫- خب، مامان گفت... ‫- مامانت اشتباه می‌کنه.
‫تامی! تامی!
‫سلام، عشقم. ‫نمی‌دونستم اینجایی.
‫- همه چی مرتبه، عشقم؟ ‫- نه، هیچی... مرتب نیست.
‫قضیه، اِم... نیتن‌ـه.
‫- پیداش کردن، مُرده. ‫- شوخی می‌کنی.
‫نه. ظاهراً تو جنگل. ‫پلیس اونجاست.
‫پلیس؟ ‫فکر می‌کنن، اِم، جنایته؟
‫نمی‌دونم، تامی. ‫فکر کنم آره.
‫الان زنگ می‌زنم کامرون ‫که بهش بگم.
‫- اون از قبل می‌دونه، عزیزم. ‫- الان کجاست؟
‫اون، اِم... ‫اون با بریک رفته کافه.
‫باید بهش زنگ بزنم، ‫فقط چک کنم حالش خوبه.
‫باشه. آره این خوبه، این خوبه. ‫این واقعاً فکر خوبیه.
‫آره، آره... ‫چی شد؟!
‫تا من رسیدم اونجا، ‫اون‌ها از قبل پیداش کرده بودن.
‫تو چت شده؟
‫وقتی جوون‌تر بودی ‫اینجوری نبودی.
‫- قبلاً خیلی خونسرد بودی. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم، من فقط... ‫احساس می‌کنم یه‌کم از فرم افتادم.
‫راستش، عشقم، ‫این خارج از کنترل من بود.
‫تو قرار بود تو کلیسا باشی. ‫همه می‌پرسیدن کجایی.
‫من از راه طولانی‌تر اومدم. ‫همه جا پلیسه.
‫باید شروع کنیم ‫تقصیر رو بندازیم گردن جان.
‫همه فکر می‌کنن اون یه آدم عجیبه، ‫و شبیه قاتل‌هاست!
‫این جواب نمیده، عشقم. ‫فکرش رو بکن. اگه دستگیر بشه،
‫اولین کاری که می‌کنه ‫انگشت اتهام رو به سمت من می‌گیره.
‫ولی هیچ‌کس باورش نمی‌کنه ‫چون تو یه عضو محترم
‫- کلیسای لعنتی هستی! ‫- شاید شاهد داشته باشه!
‫من شاهد ندارم!
‫- من شایعه رو راه انداختم. ‫- به کی گفتی؟
‫مگی. وقتی اون بدونه، ‫همه می‌دونن.
‫ممنون.
‫و این قضیه از دست دادن ‫ایمانت چیه؟
‫- کی بهت گفت؟ ‫- ویلیامز.
‫اون خبرچین کثیف!
‫راسته؟
‫چطور می‌تونم هنوز اعتقاد داشته باشم ‫بعد از همه کارهایی که کردم؟
‫خودت رو جمع و جور کن، همین الان!
‫کاملاً تکان‌دهنده‌ست.
‫همین الان با کامرون حرف زدم، ‫و خیلی ناراحته،
‫پس میرم ببینمش.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫فکر کنم کاری که می‌کنیم اینه که، اِم،
‫امشب یه جلسه دعا ‫تو کلیسا برای نیتن داریم.
‫این چیزی‌ـه که همه ما لازم داریم،
‫- و خیلی خوب می‌شه که تو هم اونجا باشی، مویرا-جین. حتماً -
‫- مراقب خودت باش. ‫- هستم.
‫خداحافظ، دختر عزیزم.
‫خداحافظ.
‫- اون یه چیزی می‌دونه. ‫- اون هیچی نمی‌دونه.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫چی‌کار می‌کنی، تامی؟ ‫هان؟
‫می‌خوای اون هم بکشی؟!
‫این جواب هر مشکل ‫کوچیکی نیست، می‌دونی.
‫احمق.
‫خدایا.
[کُلدواتر]
‫تامی. تامی.
‫سلام، جان.
‫- چی‌کار کردی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫نیتن.
‫می‌دونم.
‫جان!
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- تازه شنیدم.
‫تامی، من... من فقط می‌خواستم ‫بابت دیشب معذرت‌خواهی کنم.
‫واقعاً متأسفم ‫که بهت تهمت زدم که...
‫فقط خیلی بابت هارلی‌کوئین ‫ناراحت بودم.
‫فیونا...
‫این منم که باید ‫از تو معذرت‌خواهی کنم.
‫خیلی متأسفم که به هر دوتون حمله کردم.
‫رفتار من... خب، خارج از ‫شخصیتم بود، نه، عشقم؟
‫- بله. ‫- کاملاً نابخشودنی.
‫و هارلی‌کوئین ‫گربه خیلی زیبایی بود.
‫متأسفم که فرصت نشد ‫بهتر بشناسمش.
‫منم همینطور.
‫فکر کنم در مورد نیتن شنیدی؟
‫شنیدیم، آره. خبر خیلی ناراحت‌کننده‌ایه.
‫- خوب می‌شناختیش، نه؟ ‫- می‌شناختیم، آره. سال‌های خیلی، خیلی زیاد.
‫این... این وحشتناکه. ‫این هولناکه.
‫مثل کابوس می‌مونه.
‫فکر می‌کنی کی کشتش؟
‫نمی‌دونم، جان.
‫حدس زدن در این مرحله ‫ممکنه مضر باشه.
‫بهتره بذاریم پلیس ‫کارش رو بکنه.
‫ولی قاتل نمی‌تونه خیلی باهوش باشه.
‫یعنی، می‌دونی، حتی به خودش زحمت ‫نداده از شرّ جسد خلاص بشه.
‫مطمئنم در کمترین زمان دستگیرش می‌کنن. ‫می‌دونی چی شنیدم؟
‫شنیدم که جسد توسط یه مشت ‫توریست پیدا شده
‫تو تور قتل مالکی.
‫یعنی، واقعاً.
‫به نظر من کار یه آماتور میاد.
‫چطوره نظراتت رو ‫برای خودت نگه داری، فیونا؟
‫امشب یه جلسه دعا برای ‫نیتن تو کلیسا داریم.
‫خیلی خوب می‌شه ‫اگه بتونین اونجا باشین.
‫- حتماً میایم. مگه نه، جان؟ ‫- آره.
‫- آره. از دستش نمی‌دیم. ‫- آره.
‫ما عاشق کلدواتریم. ‫و اینجا دیگه خونه ماست.
‫دیدی چه‌جوری ‫بهت نگاه می‌کرد؟
‫- ازت متنفره. ‫- خوبه. منم ازش متنفرم.
‫اونجوری که باعث شدی نقابش بیفته.
‫باید امشب این کار رو بکنیم.
‫تو کلیسا. ‫بذار همه ببینن اون واقعاً کیه.
‫- با بچه‌ها چی‌کار کنیم؟ ‫- می‌تونیم با خودمون بیاریمشون.
‫اون جلوی همه ‫به ما آسیب نمی‌زنه.
‫یا می‌تونیم فقط بریم؟
‫- چی، فقط وسایل رو بذاریم تو ماشین و بریم؟ ‫- آره.
‫من نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫منم نمی‌خوام.
‫پس اون‌ها می‌دونن تو نیتن رو کشتی.
‫می‌بینی، مشکل اینه...
‫من معمولاً می‌ذاشتم ‫خودت این وضعیت رو حل کنی، تامی،
‫ولی... تو هنوز از جان خوشت میاد.
‫خب که چی اگه خوشم بیاد؟
‫باید دست از دوست داشتن ‫جان برداری، مگه نه؟
‫چون بذار یه چیزی بهت بگم، ‫تامی
‫من بقیه ازدواجمون رو ‫به ملاقات تو توی زندان نمی‌گذرونم،
‫و قطعاً بدون تو ‫پیر نمی‌شم.
‫پس باید دلت رو ‫در برابر اون مرد سنگ کنی.
‫فهمیدی چی می‌گم؟
‫چون می‌خوام ‫این کابوس لعنتی تموم شه،
‫و می‌خوام زندگی‌مون ‫برگرده به چیزی که بود.
‫عالی.
‫قلب من با توئه، عشقم.
‫همیشه.
[تورهای قتل مالکی] [چه کسی "سوزی بیست" را کشت؟]
[نگاهی بر قتل سوزی بیست]
[سال‌های اولیه و پیش‌زمینه‌]
‫دارم بهت می‌گم، جان نیتن رو کشته.
‫از وقتی اومده اینجا ‫همه چی داره بدتر می‌شه.
‫- اینجا قبلاً جای خوبی برای زندگی بود اون نمی‌تونسته -
‫دیشب رفتارهای عجیبی داشت. ‫متوجه شدی؟ خیلی مشکوک بود.
‫همه عجیب بودن. ‫شب عجیبی بود.
‫دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫تامی به جان حمله کرد، ‫سعی کرد تو وان آب گرم غرقش کنه.
‫شوخی می‌کنی!
‫آره، ولی اول جان ‫به تامی حمله کرد.
‫آره، ولی تامی نزدیک بود غرقش کنه.
‫زن جان بهش تهمت زد ‫که گربه‌شون رو کشته.
‫- اون هم مثل شوهرش دیوونه‌ست. ‫- نه، بریک.
‫جان و فیونا، ‫آدم‌های خوبی هستن، و...
‫و تو نباید ‫اینجوری شایعه‌پراکنی کنی.
‫چی، پس تو فکر می‌کنی تامی، آره، ‫واقعاً می‌تونه یه گربه ملوس کوچولو رو بکشه؟
‫- رفیق‌مون تامی؟ ‫- فکر نکنم تامی گربه رو کشته باشه.
‫من... من فکر می‌کنم ‫فیونا زیادی آشفته بود،
‫و مطمئنم ‫از چیزی که گفته پشیمونه.
‫خب، پس فکر می‌کنی کی ‫می‌تونسته نیتن رو کشته باشه؟
‫نمی‌دونم. ‫این... این می‌تونه کار هر کسی باشه.
‫کاره جانه. آره، ‫ما هیچی در مورد این یارو نمی‌دونیم.
‫به محض اینکه میاد اینجا، ‫مردم شروع می‌کنن به مُردن.
‫شماها دارین در مورد چی حرف می‌زنین؟
‫می‌دونی داریم در مورد چی حرف می‌زنیم. ‫همه دارن در موردش حرف می‌زنن.
‫گوش کن، می‌دونم تو و اون ‫یه رفاقت کوچیکی داشتین،
‫ولی باید حواست به خودت باشه، ‫نباید ازش دفاع کنی.
‫- دارن می‌گن... ‫- ما رفاقتی نداشتیم.
‫هیچی نبود. چی می‌گن؟
‫اون‌ها دارن می‌گن اون یه قاتله!
‫- "اون‌ها" کی‌ان؟ ‫- همه! همه دارن می‌گن.
‫اون‌ها... اون‌ها یه دعوای بزرگ داشتن
‫دیروز، تو پارک بازی، ‫نیتن و جان.
‫- بله، ولی کی بهت گفت؟ ‫- ربکا.
‫خب، اون آخرین کسیه که ‫باید شایعه‌پراکنی کنه.
‫می‌دونی، ‫اون باید الگو باشه.
‫خب، اون باید به مردم هشدار بده.
‫همسایه بغلی‌شه ‫و یه قاتل بالقوه‌ست.
‫راستش، کاترینا، قضاوتت ‫در مورد آدم‌ها خیلی ضعیفه.
‫راستی، ‫امشب زود می‌بندیم.
‫یه جلسه دعا ‫تو کلیسا هست،
‫و همه ما باید اونجا باشیم ‫تا حمایتمون رو نشون بدیم.
‫وقتشه به عنوان یه جامعه ‫پشت هم باشیم.
‫بهتره هنوزم حقوق کامل ‫شیفتم رو بگیرم.
‫آره، چون الان همه چی در مورد ‫توئه، مگه نه، کاترینا؟
‫ممنون که اومدین. ‫خواهشاً بیاین تو و بشینین.
‫خوشحالم که می‌بینمت.
‫فیونا داشت می‌گفت ‫اون درگیر...
‫درگیری‌های خشونت‌آمیز تو لندن بوده.
‫گفت همیشه ‫دعوا می‌کرده.
‫ظاهراً، جان این یارو رو ‫اونقدر بد زده که بیمارستانی شده.
‫برای همین اومدن اینجا.
‫این رو بهم گفت ‫انگار که یه داستان خنده‌داره.
‫برای من خنده‌دار نبود.
‫می‌دونی، من همیشه می‌دونستم یه ‫چیز خطرناکی در موردش هست، بابا.
‫- سعی کردم بهت هشدار بدم. ‫- آره.
‫باید بهت گوش می‌کردم. ‫باورم نمی‌شه بهش اعتماد کردم.
‫- باید یه کاری در مورد این بکنیم. ‫- اقدام مستقیم.
‫می‌فهمی چی می‌گیم؟
‫هرچی که فکر می‌کنید لازمه. ‫من جلوتون رو نمی‌گیرم.
‫من تا الان به اندازه کافی گند زدم.
‫ ببخشید، عزیزم، ‫امشب زود می‌بندیم.
‫- همه دارن میرن کلیسا. ‫- باشه. ممنون.
ام‌جی؟
‫فقط دنبال کامرون بودم.
‫- فکر کنم رفته کلیسا. ‫- ممنون.
‫- ام‌جی، صبر کن. ‫- خواهشاً دیگه من رو ام‌جی صدا نکن.
‫- دیگه هیچ‌کس من رو اونجوری صدا نمی‌کنه. ‫- فقط می‌خواستم چک کنم خوبی.
‫- من خوبم؟ ‫- آره، مثلاً، چطور...؟
‫خانواده‌ت چطورن؟
‫هر وقت تو این شهر ‫یه داستانی می‌شه،
‫تو همیشه وسطشی.
‫مثل آخرین باریه که ‫اینجا زندگی می‌کردم. هیچی عوض نمی‌شه.
‫- چی؟ ‫- شنیدم با جان رفیق بودی.
‫من با اون لعنتی رفیق نبودم!
‫حالا همه دارن ‫بهش می‌گن قاتل.
‫جان... ‫کار اشتباهی نکرده. این...
‫می‌دونم اون باباته، ‫ولی تامی...
‫ببخشید، ‫نمی‌خوام به خانواده‌ت توهین کنم.
‫من دیگه اون رو به عنوان بابام ‫نمی‌بینم، پس...
‫قضیه چیه؟
‫من واقعاً مطمئن بودم ‫که می‌خواد من رو بکشه،
‫تا اینکه جان دخالت کرد.
‫این اولین بار نبود.
‫منظورت چیه؟
‫ق... قبلاً بهم حمله کرده.
‫- کِی؟ ‫- سال‌ها پیش، وقتی نوجوون بودیم.
‫چی‌کار کرد؟
‫اون...
‫اون... دنبالم اومده بود تا خونه... ‫وقتی یه شب تنها راه می‌رفتم.
‫اون... من رو گیر انداخت.
‫من رو به دیوار چسبوند.
‫گلوم رو گرفت. ‫شروع کرد به خفه کردنم.
‫پس وقتی اون شب ‫اومد خونه‌ی من،
‫واقعاً حس کردم ‫داره کاری رو تموم می‌کنه
‫که ده سال پیش شروع کرده بود، و...
‫- چرا به هیچ‌کس نگفتی؟ ‫- کی باور می‌کرد؟
‫تامی همه رو تو کلدواتر ‫دور انگشتش می‌چرخونه.
‫من همیشه فکر می‌کردم... به‌خاطر منـه.
‫فکر می‌کردم تو ازم متنفری، ‫و برای همین دوستی‌مون به هم خورد.
‫نه، نه، هیچوقت به خاطر تو نبود.
‫من فقط... نمی‌خواستم ‫هیچ‌جوره نزدیکش باشم.
‫من همیشه ازت خوشم میومد، ام‌جی. ‫ببخشید، مویرا-جین.
‫می‌تونی من رو ام‌جی صدا کنی.
‫مویرا-جین خیلی لقمه گنده‌ایه. ‫من همیشه از اون اسم احمقانه متنفر بودم.
‫اون، اون اون شب یه چیز عجیبی ‫بهم گفت.
‫و هیچوقت نتونستم ‫فراموشش کنم.
‫"عوضی نباش، کاترینا. ‫عوضی‌ها تو این شهر کشته می‌شن."
[تور‌های قتل مالکی] [چه کسی "سوزی بیست" را کشت؟]
‫- برای این آماده‌ای؟ ‫- مراقب باش.
‫می‌دونی چه کارهایی ازش برمیاد.
‫شلوغه.
‫اون گفت جان گربه رو ‫اینقدر لگد زده،
‫که مجبور شدن اون رو ‫تو دوتا جعبه جدا خاک کنن.
‫یارو یه روانی به تمام معناست.
‫و یکی داشت می‌گفت ‫اون به تامی‌ گفته "بی‌سواد".
‫می‌تونی باورش کنی؟ عجب آدم از خود راضی‌ای!
‫باشه، همه، ممنون که اومدین.
‫زمان خیلی غم‌انگیزیه که به یاد ‫دوست عزیزمون نیتن هستیم
‫و، البته، انگس بیچاره.
‫بیاین یه لحظه سکوت ‫و تأمل کنیم
‫قبل از اینکه دعاهامون رو شروع کنیم.
‫سلام، کامرون.
‫خب، این دلگرم‌کننده‌ست.
‫ما کاملاً حق داریم اینجا باشیم. ‫اینجا جامعه ما هم هست.
‫- بعد از این. نه! ‫- می‌شه بریم پارک؟
‫این چقدر طول می‌کشه؟
[کُلدواتر]
‫زیرا پادشاهی، قدرت و جلال ‫از آن توست.
‫تا ابدالآباد. آمین.
‫آمین.
‫و خیلی ممنون از همه‌تون ‫که اومدین.
‫عجله‌ای برای رفتن نیست،
‫پس، خواهش می‌کنم، ‫تا هر وقت که لازم دارین بمونین.
‫و اگه کسی نیاز ‫به دعای بیشتری داره،
‫خواهشاً با تامی حرف بزنین.
‫- خدا حفظتون کنه. ‫- فکر کنم باید بریم.
‫خوشحالم که می‌بینم اینجایی.
‫- مردم در موردم حرف می‌زدن؟ ‫- متأسفانه آره.
‫ولی، ببین، همه‌ش چرت و پرته.
‫می‌شه یه لحظه حرف بزنیم، جان؟ ‫یه جای خصوصی‌تر؟
‫مشکلی نیست، مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫جان، آدم‌های زیادی هستن که ‫امشب انگشت اتهام رو به سمت
‫تو گرفتن.
‫چی دارن می‌گن؟
‫که روز قبل از کشته شدن نیتن ‫دیده شدی که باهاش دعوا می‌کنی.
‫من... من دعوا نمی‌کردم. ‫فقط داشتیم حرف می‌زدیم.
‫خب، خوب می‌شد ‫اگه یه شاهد داشتی.
‫من خونه با فیونا بودم.
‫مردم جدی دارن می‌گن ‫من کشتمش؟
‫انواع و اقسام حرف‌ها ‫داره زده می‌شه.
‫مردم دارن می‌گن که تو...
‫که تو یه مرد رو تا سر حد مرگ ‫تو لندن زدی،
‫برای همین اومدی اینجا، ‫تا از دستگیری فرار کنی.
‫این درست نیست! ‫کی این رو گفت؟ تامی؟
‫تامی...؟ تامی این رو گفت؟
‫جان، من باور نمی‌کنم ‫تو نیتن رو کشته باشی، واقعاً باور نمی‌کنم.
‫ولی باید حواست به خودت باشه.
‫مافوق‌های من تو گلاسکو ‫دارن میان اینجا،
‫و می‌خوان ‫با تو حرف بزنن، باشه؟
‫فقط... فقط هیچ‌جا نرو، باشه؟
‫آماده‌ای؟
‫جان.
‫خوشحالم که تونستی بیای.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت، تامی.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫- شاید، شاید. ‫- دوست داری برات دعا کنم؟
‫خب، در واقع، ‫می‌شه من برای تو دعا کنم؟
‫من الان به دعا نیاز ندارم، ‫جان، ممنون.
‫فکر می‌کنی خداوند ‫هم اینجوری فکر می‌کنه؟
‫فکر می‌کردم تو اعتقادی نداری.
‫دارم به این فکر می‌کنم که ‫شاید یه چیزهایی درسته.
‫- اون شبی که برام دعا کردی رو یادته؟ آره -
‫خوب یادمه.
‫اون شب خیلی اتفاق‌ها افتاد، ‫مگه نه؟
‫قطعاً همینطور بود.
‫احساس کردم ‫یه دوست برای تمام عمر پیدا کردم.
‫منم همین حس رو داشتم.
‫تو بهم یاد دادی...
‫...چطور دعا کنم.
‫پس شاید من بتونم لطفت رو جبران کنم.
‫خداوندا، شکرت که ما رو ‫تو این مکان گرد هم آوردی.
‫و شکرت که تامی رو... ‫تو زندگی من آوردی.
‫و دعا می‌کنم که کمک کنی ‫شرارتی که تو جامعه‌ی ماست رو برملا کنیم.
‫مثل همه ما، تامی ضعیفه. ‫درهم شکسته. پر از گناه.
‫پر از نفرت. پر از خشونت.
‫- آمین. به تامی کمک کن شجاعت انجام کار درست رو پیدا کنه -
‫کمکش کن که توبه کنه.
‫خودت این بلا رو سر خودت آوردی.
‫چی؟ چه بلایی سر خودم آوردم، ‫تامی؟
‫ممنون... خیلی ممنون، ‫جان، بابت دعاهات.
‫واقعاً قدردانی می‌شه. ‫باید برین. برین، برین، برین.
‫خب، کمربندهاتون رو ببندین!
‫فی، متأسفم. نزدیک بود زبون باز کنه. ‫فکر کردم گیرش انداختم.
‫آره، ولی حالا ‫کل شهر علیه ماست.
‫- بابی بهت چی گفت؟ ‫- ببین، فکر کنم...
‫- خدای من! ‫- بیاین بیرون!
‫- یا خدا! ‫- از ماشین بیاین بیرون!
‫زود، زود، در رو قفل کن!
‫کمربندهاتون رو ببندین.
‫- از این ماشین لعنتی بیاین بیرون! ‫- خدای من!
‫- تنهامون بذارین! ‫- یالا، درو باز کن!
‫خدای من!
‫ماشین رو روشن کن!
‫- برو کنار، وگرنه زیرت می‌کنم! ‫- تو یه قاتل لعنتی هستی، جان!
‫تنهامون بذارین!
‫- ازشون دور شین! ‫- برو! برو!
‫- مامانی! بگو بس کنن! ‫- مشکلی نیست. همه چی درست می‌شه.
‫برگرد اینجا! وایسا!
‫- این فقط یه سوءتفاهمه. ‫- جان؟
‫حالت خوبه؟
‫دیگه تموم شد. خانواده‌ت رو ببر خونه.
‫- رفتن؟ ‫- همه چی امن و امانه.
‫مشکلی نیست، عزیزم. ‫چیزی برای ترسیدن نیست، باشه؟
‫اون مردها برنمی‌گردن.
‫اون‌ها فقط فکر کردن ‫بابایی یکی دیگه‌ست. باشه؟
‫- دوستت دارم. حالا سعی کن بخوابی، باشه؟ ‫- بغلم کن.
‫بغلی من.
‫ما نمی‌تونیم اینجوری زندگی کنیم، ‫جان.
‫باید از اینجا بریم.
‫می‌شه بیام تو ‫و یه دقیقه باهاتون حرف بزنم؟
‫خواهش می‌کنم؟ قبل از اینکه بابام ببینه.
‫بیا تو. زود باش.
‫من دیدم چه اتفاقی افتاد.
‫کامرون اساساً پسر خوبیه. ‫فقط راهش رو گم کرده.
‫و مامان دوست‌داشتنی‌ـه. ‫اون از هر نوع درگیری متنفره.
‫بابا...
‫بابا متفاوته.
‫همیشه یه چیز متفاوتی ‫در موردش بوده.
‫گربه‌تون، ‫قلاده با زنگوله داشت؟
‫این بود؟
‫آره!
‫این رو تو یه جعبه جواهرات ‫تو گاراژمون پیدا کردم.
‫- می‌دونستم! لعنتی می‌دونستم! ‫- و ببینید.
‫اون گردنبند انگس‌ـه.
‫کلی جواهرات دیگه ‫اونجا هست، ولی هیچ‌کدوم مال مامان نیست.
‫من این انگشتر رو می‌شناسم.
‫مال نیتن‌ـه.
‫- مطمئنی؟ ‫- قطعاً.
‫وقتی من رو گرفت دیدمش.
‫ولی بقیه چیزها ‫مال کی‌ان؟
[قتل‌های حل‌نشده]
‫- ما بغل دست کی داریم زندگی می‌کنیم؟ ‫- به اندازه کافی شنیدم.
‫- باید این رو ببریم پلیس. ‫- ولی همه چیزی که داریم عکسه.
‫- اون‌ها هیچی رو ثابت نمی‌کنن. ‫- پس باید اون جعبه رو بیاریم.
‫این تنها راهی‌ـه که جلوش رو بگیریم.