.
‫"چی‌کار کردی؟"
‫- منظورت چیه؟ ‫- نیتن.
[آنچه گذشت]
‫- چی شد؟! ‫- تا من رسیدم اونجا،
‫اون‌ها قبلش پیداش کرده بودن.
‫باید شروع کنیم ‫تقصیر رو بندازیم گردن جان.
‫من از قبل شایعه رو راه انداختم.
‫- به کی گفتی؟ ‫- مگی. وقتی اون بدونه، همه می‌دونن.
‫احساس کردم یه دوست ‫برای تمام عمر پیدا کردم.
‫منم همین حس رو داشتم.
‫تو هنوزم حرف من رو ‫در مورد جان باور نمی‌کنی.
‫- باید یه کاری در مورد این بکنیم. ‫- اقدام مستقیم.
‫- بیاین بیرون! ‫- خدای من! یا خدا!
‫تو یه قاتلی، جان!
‫ازشون دور شین! حالت خوبه؟
‫- مویرا-جین صورت زیبایی داره. ‫- چون به فرزندی قبولش کردیم.
‫گربه‌تون، ‫قلاده با زنگوله داشت؟
‫این رو تو یه جعبه جواهرات ‫تو گاراژمون پیدا کردم.
‫من این انگشتر رو می‌شناسم. مال نیتن‌ـه.
‫باید اون جعبه رو بیاریم. ‫این تنها راهه که جلوش رو بگیریم.
‫حالم بده.
‫این مرد، من باهاش هم‌سفره شدم.
‫بهش اعتماد کردم.
‫چطور تونستم اینقدر احمق باشم؟
‫چطور تونستم اینقدر کور باشم؟
‫این‌ها یادگاری‌ان. ‫یادگاری از آدم‌های مُرده.
‫مثل چیزهایی که قاتل‌ها ‫از قربانیان‌شون برمی‌دارن.
‫باندی این کار رو می‌کرد، ‫جفری دامر، جان وین گیسی.
‫ت... تو داری می‌گی ‫که تامی یه قاتل سریالیه؟
‫ولی داریم می‌گیم کی رو کشته؟
‫- انگس؟ نیتن؟ ‫- هارلی‌کوئین.
‫کس دیگه‌ای هم اخیراً ‫تو کلدواتر مُرده؟
‫اخیراً نه، ولی...
‫- سوزی بیست! ‫- آره.
‫پس، همه اون جواهرات دیگه،
‫مال آدم‌های دیگه‌ایه ‫که کشته.
‫ولی اگه اون‌ها رو تو کلدواتر کشته بود، ‫حتماً می‌فهمیدیم، مگه نه؟
‫شاید تو کلدواتر نیست. ‫شاید داره جای دیگه‌ای می‌کشه؟
‫ظاهراً اون‌ها خیلی جابه‌جا می‌شدن، ‫به خاطر کار بابا.
‫ادینبورگ، نیوکاسل، ولز ‫قبل از اینکه من و کامرون بیایم.
‫می‌تونسته تو همه این ‫جاها آدم کشته باشه.
‫کلی پیام از آدم‌ها داشتم ‫که چک کنن ما خوبیم.
‫فکر می‌کنن ما از طرف ‫جان و فیونا تو خطریم.
‫من هر کاری برات می‌کنم، ‫این رو می‌دونی، مگه نه؟
‫داری جوری حرف می‌زنی ‫انگار آخره خطه، تامی.
‫آخر خط نیست.
‫ما از این وضعیت خلاص می‌شیم.
‫من بیشتر از چیزی که ‫هیچوقت بفهمی دوستت دارم.
‫و هیچ کاری نیست که بتونی بکنی ‫که باعث شه من از دوست داشتنت دست بردارم.
‫تو یگانه و تنها عشق منی. ‫عشق ابدی من.
‫"اون همه شرایط ‫یه قاتل سریالی رو داره."
‫"یه بچگی پر از ضربه روحی."
‫- "شکنجه و کشتن حیوون‌ها." ‫- "چی؟"
‫وقتی هفت سالم بود، از بابام پرسیدم ‫می‌شه یه گربه بگیریم،
‫و اون گفت قبلاً یه گربه داشته، ‫و مُرده.
‫و من گفتم، "چطوری؟"
‫و اون گفت اون رو ‫به ریل قطار بسته
‫تا تماشا کنه که... له می‌شه.
‫اون این رو به تو گفت؟ ‫وقتی هفت سالت بود؟
‫انگار که یه خاطره‌ی خنده‌دار باشه.
‫- ربکا چی؟ ‫- اون چی؟
‫خب، اونم بخشی از قضیه‌ست؟
‫نه.
‫امکان نداره. نه، اون از خشونت متنفره. ‫اون واقعاً دل‌نازکه.
‫و اونقدر مذهبیه
‫که اولین کسی می‌بود که ‫به پلیس زنگ می‌زد
‫اگه هیچوقت به چیزی شک می‌کرد.
‫ولی چطور می‌تونی با ‫یه قاتل سریالی زندگی کنی
‫و متوجه چیزی نشی؟
‫- ممنون. ‫- "خب، من متوجه نشدم."
‫اینم شیرت.
‫"کی می‌خواد همچین چیزی رو ‫در مورد کسی که دوستش داره باور کنه؟"
‫"خب، برای همینه ".که ما به اون جعبه نیاز داریم
‫بفرما، عزیزم.
‫"تا به همه نشون بدیم اون واقعاً کیه."
[کُلدواتر]
‫- یالا! دیرتون می‌شه! ‫- اومدم!
‫بیاین صبحانه‌تون رو بخورین.
‫- ویولت، کتاب خوندنت رو برداشتی؟ آره -
‫- بجنب، بجنب، بجنب. ‫- برو کنار. هی!
‫- هنوز ازش خبری نشده؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- امروز صبح یه‌کم خسته به نظر میای. ‫- نه، من خوبم.
‫نتونست برش داره.
‫اون تمام مدت ‫داشته می‌پاییدش.
‫خب، خدا رو شکر که هنوز زنده‌ست.
‫واقعاً نگران بودم که موقع ‫برداشتنش پیداش کرده و کشتتش.
‫- باید آروم باشی. ‫- من آرومم، فی. من آرومم.
‫مامانی!
‫باید این کار رو بکنیم.
‫- چه کاری؟ ‫- دعوتشون کنیم ناهار.
‫- دیوونه شدی؟! ‫- من یه چیز خوشمزه درست می‌کنم،
‫اون‌ها میان، ‫خونه خالی می‌شه،
‫و مویرا-جین می‌تونه ‫جعبه رو برداره.
‫- فی... ‫- ایده بهتری داری؟
‫یالا، عجله کنید. ‫روز خوبی داشته باشید. دوست‌تون دارم!
[دبستان کُلدواتر]
‫خداحافظ.
‫خداحافظ!
‫بچه‌ها چطور بودن؟
‫اون‌ها خوبن، ‫ولی همه جا پر پلیسه.
‫جان... اگه امروز ‫مشکلی پیش بیاد...
‫- نمیاد، فی... ‫- آره، ولی اگه...
‫اگه پیش بیاد، فقط می‌خوام بدونی ‫که تو دنیای منی.
‫و با وجود همه چیزهایی ‫که از سر گذروندیم،
‫من، حتی برای یه لحظه، ‫از ازدواج با تو پشیمون نیستم.
‫- سلام، ربکا. ‫- این‌ها برای شماست.
‫برای معذرت‌خواهی بابت دیشب. ‫حالتون چطوره؟
‫من خوبم، جان، من خوبم.
‫ولی مهم‌تر از اون، ‫حال شما دوتا چطوره؟
‫ببخشید، خیلی بی‌ادبم. ‫خواهشاً، بفرمایین تو.
‫تامی؟
‫- بله؟ ‫- جان و فیونا اینجا هستن.
‫براتون یه فنجون ‫قهوه خوب بیارم؟
‫نه، فقط یه دقیقه کار داریم.
‫سلام به شما دوتا. حالتون چطوره؟
‫راستش، عالی نیستیم.
‫دیشب خیلی ترسناک بود.
‫بچه‌ها خوبن؟
‫- اون‌ها در واقع خوبن. ‫- بهتر از ما دارن کنار میان.
‫خدایا، دلم برای هر دوتون ‫کبابه.
‫احساس می‌کنیم ‫کل شهر علیه ماست.
‫مردم حیوونن.
‫خب، برای نشون دادن قدردانی‌مون...
‫و برای همه کارهایی که برامون کردی ‫از وقتی اومدیم اینجا...
‫ما... ما می‌خواستیم ‫شما رو برای ناهار دعوت کنیم،
‫امروز بعد از ظهر تو خونه ما.
‫نظرت چیه، عشقم؟
‫- ایده خیلی خوبی به نظر میاد. ‫- بله...
‫نه.
‫نه، متأسفانه، باید موعظه‌م رو ‫برای یکشنبه انجام بدم، متأسفم.
‫خب، ما... یعنی، ‫زیاد نگه‌تون نمی‌داریم.
‫- آره، فقط، یه ساعت... ‫- فقط یه ساعت و این‌ها...
‫- فردا بهتره؟ ‫- ما... نه، فردا نمی‌تونیم.
‫- حیف شد. ‫- ما واقعاً دوست داریم این اتفاق بیفته.
‫- حمایت و راهنمایی شما... ‫- آره، و... و همراهی شما...
‫...تو این زمان سخت ‫خیلی قدردانی می‌شه.
‫مطمئنم می‌تونی بعداً ‫روی موعظه‌ت کار کنی، عشقم.
‫در واقع، خوشحال می‌شیم بیایم.
‫- عالیه. ‫- عالیه.
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- نگرانت بودم.
‫- چرا باید نگران من باشی؟ ‫- بعد از اتفاقی که برای نیتن افتاد...
‫می‌شه... بیام تو؟
‫کجا داری میری؟
‫دارم گورم رو از ‫کلدواتر گم می‌کنم.
‫بهم وقت بده وسایلم رو جمع کنم، ‫منم باهات میام.
‫مسخره نباش.
‫- نمی‌تونی! ‫- دستت رو بکش!
‫من... من عاشقتم.
‫سال‌هاست که عاشقتم.
‫می‌دونم تو هم همین حس رو داری.
‫کامرون، متأسفم، من حسی ندارم.
‫چرا فقط نمیری خونه؟
‫این کاره جان‌ـه. ‫اون تو رو علیه من کرده.
‫بیدار شو، کامرون، ‫تو دیگه بچه نیستی.
‫- این یعنی چی؟ ‫- مشکل جان نیست.
‫نه، وقتی بابات اومد ‫اینجا دنبالت،
‫نزدیک بود من رو بکشه.
‫- جان جلوش رو گرفت. ‫- این یه دروغه.
‫نیست! بابات یه روانیه! ‫اون همیشه یه روانی بوده.
‫جان... جان من رو علیه ‫تو یا خانواده‌ت نکرده.
‫کار باباته.
‫سلام، عشقم.
‫داریم یه سر می‌ریم خونه فیونا ‫و جان برای ناهار.
‫- چه خوب به نظر میاد. ‫- غذا خوردی؟
‫اِم، نه. ‫راستش زیاد گشنه نیستم.
‫- ممنون، مامان. ‫- قول بده غذا بخوری؟
‫می‌خورم.
‫اِم، نه، نه، نه. یه‌کم ‫غذای مونده تو یخچاله.
‫- نقشه‌ای داری؟ ‫- منظورت چیه؟
‫برنامه‎ی ناهار داری؟
‫- نه. ‫- خوبه. با ما بیا.
‫چی؟ نه.
‫- چرا نه؟ ‫- خب، من دعوت نشدم.
‫خب که چی؟
‫اون‌ها احتمالاً به اندازه کافی ‫غذا درست نکردن.
‫تو که گفتی گشنه نیستی.
‫دقیقاً، ‫پس چرا باید بیام ناهار؟
‫ببین، جان و فیونا، ‫دارن خیلی سختی می‌کشن.
‫اون‌ها برای ما خیلی خاصن، ‫مگه نه، عشقم؟
‫بله.
‫دارن سعی می‌کنن آشتی کنن.
‫حضور تو الان ‫براشون یه دنیا ارزش داره.
‫نداره؟
‫بله.
‫باشه. فقط یه دقیقه بهم فرصت بدید.
‫اون‌ها فکر می‌کنن از ما باهوش‌ترن.
‫بیا فقط بازی کنیم
‫تو انگشتر رو تو خونه‌شون قایم می‌کنی، ‫و ما وانمود می‌کنیم فقط یه ناهاره.
‫هیچوقت هیچی با اون دوتا ‫در حد "فقط" نیست، هست؟
‫اگه تحریکت کنه چی؟
‫اگه کنترلت رو از دست بدی چی؟
‫من خیلی آرومم.
‫خیلی آروم به نظر نمیام؟
‫ما خیلی نزدیکیم ‫به خلاص شدن از این مخمصه.
‫خواهشاً این رو خراب نکن، آقای آروم.
‫این یه فرصت عالیه، عشقم.
‫برای این آماده‌ای؟
‫خب، برای تغییر عقیده ‫دیگه یه‌کم دیره.
‫سلام!
‫بفرمایین تو!
[کُلدواتر]
‫- این خیلی چشم‌گیره، فیونا. ‫- آره، مخصوصاً برای یه دوشنبه.
‫من معمولاً الان داشتم ‫یه ساندویچ ژامبون می‌خوردم، مگه نه؟
‫می‌تونم برات یکی درست کنم، اگه ترجیح میدی؟
‫- خب، به افتخار همه! ‫- به افتخارش!
‫من همیشه موقع ناهار نوشیدنی خوردن ‫یه‌کم حس شیطنت بهم دست میده.
‫که معمولاً آخرش به یه تنبیه ‫درست و حسابی ختم می‌شه، مگه نه عشقم؟
‫- تامی. ‫- بابا.
‫خب، نوش جان همه.
‫به به، به به، به به.
‫مامانم همیشه می‌گفت،
‫"وقتی غذا خوب باشه می‌فهمی ‫چون هیچ‌کس حرف نمی‌زنه."
‫- نمی‌گفت؟ ‫- می‌گفت، آره.
‫تامی...
‫اون کتابه چی بود...
‫...که داشتی می‌خوندی و ‫بابی در موردش حرف می‌زد؟
‫- یادم نمیاد. ‫- یه کتاب قاتل سریالی بود.
‫ریچارد... یه‌ چیزی‌؟
‫- رامیرز؟ ‫- آره، همونه. آره.
‫اون کتاب حس بدی ‫بهم داد.
‫یه آدم خیلی ناخوشایند بود، ‫ریچارد رامیرز.
‫اون نصفه شب یواشکی می‌رفت ‫تو خونه‌ی آدم‌ها
‫و کل خانواده‌شون رو می‌کشت.
‫بحث خیلی مناسبی برای ‫سر میز غذا نیست، تامی.
‫- می‌شه اون کتاب رو ازت قرض بگیرم؟ ‫- آره. حتماً.
‫چی، الان؟
‫جدی؟
‫می‌خوای من وسط ناهار ‫برم اون‌ور خیابون
‫تا یه کتاب در مورد ‫ریچارد رامیرز برات بیارم؟
‫خب، من می‌تونم الان یه سر برم ‫و برات برش دارم؟
‫این... این واقعاً فکر خوبیه.
‫در واقع، ‫یادم نمیاد کجا گذاشتمش.
‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم از قبل اهداش کردم ‫به بنیاد گربه‌ی بریتانیا.
‫کسی بازم می‌خواد...؟
‫خیلی ببخشید، جان! خیلی متأسفم.
‫- نه، مشکلی نیست. پیراهن کهنه‌ایه، ‫- به هر حال. این رو بگیر.
‫ممنون. ممنون.
‫جان، چرا... ‫چرا نمیری پیراهنت رو عوض کنی؟
‫آره، من فقط... ‫فقط پنج دقیقه دیگه میام، بچه‌ها.
‫ببخشید، جان.
‫نه، نه، نه. بدون من ادامه بدین.
‫- عجب احمقی‌ام! ‫- معذرت می‌خوام.
‫- تو همیشه خیلی دست و پا چلفتی بودی. ‫- می‌دونم.
‫اون یه اشتباه محاسباتی وحشتناک بود، ‫مویرا-جین.
‫خب، فیونا، ‫بچه‌ها تو مدرسه چطورن؟
‫واقعاً دوستش دارن. ‫کلاس خیلی کوچیک‌تر...
‫فکر کنم کامرون ‫همون معلم هری رو داشت.
‫حیف شد، ‫اون داره بازنشسته می‌شه.
‫آره. ولی می‌شه من رو ببخشین؟
‫- فقط میرم دستشویی. ‫- آره، البته.
‫یالا، یالا، یالا.
‫خیلی ممنون ‫که ما رو دعوت کردین.
‫مامان اخیراً خیلی بابت ‫همه چی ناراحت بوده.
‫نه، بابا؟
‫خب، برای همه خیلی ‫سخت بوده، پس...
‫- این یه تنوع خوشایند بوده، پس ممنون آره -
‫یه "تنوع"؟
‫آره.
‫تامی، داشتن یه ‫دختر نوجوون چطور بود؟
‫به همون بدیه که همه می‌گن؟ ‫مویرا-جین... چطور بود؟
‫خب، اون فقط می‌گه من ‫یه کابوس بودم، ولی این درست نیست.
‫ت... تو کجا داری میری؟
‫دستشویی.
‫باید بهش زنگ بزنم!
‫کس دیگه‌ای هم اینجا گرمشه؟
‫- تامی! ‫- چیه؟
‫- خب، کجا داری میری؟ ‫- یه چیزی تو خونه جا گذاشتم. چرا؟
‫یه چیزی هست که ‫می‌خواستم ازت بپرسم.
‫- باشه ‫- خب...
‫آره، یه‌کم... ‫یه‌کم مسئله حساسیه.
‫یادت میاد در مورد مردها ‫چی گفتی؟
‫- مردها؟ ‫- در مورد اینکه مردها چی می‌خوان؟
‫- نه. ‫- می‌دونی، وقتی تنها بودیم،
‫وقتی تو خونه‌تون منتظر ‫جان بودم.
‫و اینکه چطور همه مردها دنبال محبت هستن؟
‫یالا، یالا، یالا.
‫خب، اون موقع، من واکنش بدی نشون دادم
‫چون باعث شد یه‌کم ‫معذب بشم،
‫ولی باید واقعاً ازت تشکر کنم ‫چون خیلی... کمک کرد.
‫باشه.
‫عالیه.
‫چون تو و ربکا ‫خیلی قبل‌تر از ما...
ازدواج کردین
‫و من فقط... ‫فقط می‌خواستم بدونم، می‌دونی،
‫چطور موفق می‌شین... ‫شور و اشتیاق رو زنده نگه دارین؟
‫این بحث خصوصیه.
‫پیداش کردم.
‫جان، اون تو خونه‌ست. ‫همین الان بیا بیرون!
‫جان.
‫من فقط... ‫دنبال یه سیگار می‌گشتم.
‫یه سیگار؟
‫نمی‌خوام فیونا...
‫...من رو در حال سیگار کشیدن ببینه.
‫چطور اومدی تو خونه‌ی من، جان؟
‫در باز بود.
‫اونجا چی داری؟
‫فکر کنم اون مال منه.
‫- می‌شه لطفاً بذاریش سر جاش؟ ‫- از من دور بمون، تامی عوضی.
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم، رفیق.
‫ما با هم دوستیم، تامی.
‫دوست‌ها به خونه‌های ‫همدیگه سرک نمی‌کشن، جان.
‫دوست‌ها از همدیگه دزدی نمی‌کنن.
‫نیتن چی؟
‫اون یه زمانی دوستت بود، مگه نه؟
‫ما نزدیک نبودیم. ‫نه مثل من و تو.
‫تو این کار رو کردی، تامی؟
‫- تو نیتن رو کشتی؟ ‫- جان...
‫بهت قول میدم،
‫به جون بچه‌هام، ‫من نیتن رو نکشتم.
‫تو انگس رو کشتی؟
‫جان!
‫ما هر دومون می‌دونیم کی انگس رو کشت، رفیق.
‫چرا قلاده‌ی هارلی‌کوئین ‫تو این جعبه‌ست؟
‫عجیبه.
‫تو گربه‌ی من رو کشتی، تامی؟
‫تو گربه‌ی لعنتی من رو کشتی؟!
‫جان!
‫جان، جان.
‫زمانه‌ی عجیبی‌ـه. ‫یه‌جور پارانویا تو هواست.
‫تعجب نمی‌کنم که اون جعبه رو می‌بینی
‫و به نتیجه‌گیری‌های ‫عجیب و غریبی می‌رسی.
‫متأسفم، تامی. ‫من دیگه بهت اعتماد ندارم.
‫می‌دونی چقدر ‫ناسپاس به نظر میای؟
‫بعد از همه کارهایی که برات کردم.
‫من یه جسد رو برات ناپدید کردم، ‫جان.
‫فقط اون جعبه رو بهم بده، ‫و منم بهت...
‫...این رو میدم.
‫اون چیه؟
‫یه شوکره.
‫فیونا تو رو فرستاد این کار رو بکنی؟
‫نمی‌دونم چرا می‌ذاری ‫اون تو رو بازی بده.
‫اون تو رو نمی‌فهمه، رفیق.
‫نه مثل ما که همدیگه رو می‌فهمیم.
‫من تو روحت نفوذ کردم.
‫یه چیزی می‌دونی؟
‫تو هم تو روح من نفوذ کردی.
‫و بعد یه روز، من... من وارد شدم، ‫و اون داشت سعی می‌کرد بلندش کنه.
‫باید حدود دو ماهش بود ‫یا یه همچین چیزی.
‫و من فکر کردم، "خب، این خوبه
‫"چون، می‌دونی، ‫دارن با هم ارتباط برقرار می‌کنن."
‫و بعد حدود پنج دقیقه بعد، ‫پیداش کردم تو سطل آشغال!
‫اون گذاشته بودش تو سطل آشغال.
‫- حالت خوبه، فیونا؟ ‫- میرم به جان سر بزنم.
‫اون‌ها احتمالاً دارن یواشکی ‫با هم سیگار می‌کشن
‫یا یه همچین چیزی. فیونا؟
‫فیونا، چه خبره؟
‫خدایا.
‫جان! جان!
‫خدایا!
‫جان؟ جان!
‫جان!
‫فیونا، معلومه چه خبره؟ ‫چرا جان باید تو خونه‌ی من باشه؟
‫تامی بردش.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اون جان رو برده!
‫- فیونا، وایسا! ‫- لعنتی!
[کُلدواتر]
‫♪ آیا شسته شده‌ای ♪
‫♪ در خون ♪
‫♪ در خون پاک‌کننده‌ی روح بره؟ ♪
‫♪ آیا جامه‌هایت بی‌لکه است؟ ♪
‫♪ آیا به سفیدی برف است؟ ♪
‫♪ آیا در خون بره ‫شسته شده‌ای؟ ♪
‫خون اون بره‌ی لعنتی.
‫حق با نیچه بود.
‫همه‌ی این‌ها الکی‌ـه.
‫ولی اگه واقعیه، بهم بگو، ‫با پسرمون جان چی‌کار کنم؟
‫بکشمش؟
‫یا باید اول شکنجه‌ش کنم؟!
‫جان!
‫- کامرون؟ می‌شنوی؟ ‫- "چیه؟"
‫- از بابا خبری شد؟ ‫- نه.
‫اون جان رو برده.
‫اون چی؟
‫"اون جان رو گذاشته ‫تو صندوق عقب ماشینش،"
‫"و بردتش."
‫کامرون! هنوز پشت خطی؟
‫خوبه. امیدوارم اون لعنتی بکشتش.
‫"چه خبره؟"
‫کامرون هیچی نمی‌دونه،
‫پس میرم پیداش کنم ‫و توضیح بدم چی شده.
‫- تو اینجا با فیونا بمون. ‫- باشه.
‫- مراقب باش. ‫- هستم.
‫همه چی درست می‌شه. ‫من مراقبتم.
‫باید یه توضیح منطقی ‫برای این باشه، فیونا،
‫چون تامی هیچوقت به جان آسیب نمی‌زنه.
‫تو واقعاً هیچ ایده‌ای نداری ‫کجان؟
‫- معلومه که نه، چرا باید داشته باشم؟ ‫- داری براش ماست‌مالی می‌کنی؟
‫- ببخشید؟ ‫- اگه چیزی می‌دونی،
‫باید بهم بگی، ربکا.
‫منظورت چیه؟
‫جون شوهرم در خطره.
‫این یه وضعیت خیلی استرس‌زا ‫برای همه‌ی ماست،
‫ولی بهت قول میدم، ‫جون جان در خطر نیست.
‫- تامی یه مرد خطرناکه، ربکا... ‫- نه، نیست.
‫...تو می‌دونی که هست!
‫تو دیدی اون روز چی‌کار کرد!
‫- اون بهم حمله کرد! ‫- نزدیک بود جان رو خفه کنه.
‫آره، و من هیچ‌کدوم از ‫کارهاش رو تأیید نمی‌کنم.
‫اون فقط یه سوءتفاهم ‫بزرگ بود، فیونا.
‫یه... یه سوءتفاهم؟
‫- بله. اون هارلی‌کوئین رو کشت، اون نیتن رو کشت -
‫- اون یه روانی لعنتیه! ‫- خواهشاً دیگه به من حرف بد نزن.
‫تو داری ازش محافظت می‌کنی.
‫خدای من...
‫اون روز که اومدم، ‫نذاشتی باهاش روبه‌رو بشم
‫چون اون موقع داشتی ازش محافظت می‌کردی، ‫و الان هم داری ازش محافظت می‌کنی.
‫ما جعبه رو پیدا کردیم.
‫چه جعبه‌ای؟
‫با یادگاری‌هاش.
‫قلاده‌ی هارلی‌کوئین.
‫انگشتر نیتن. گردنبند انگس.
‫این‌ها رو کجا پیدا کردی؟
‫تو خونه‌ی تو، ربکا. ‫بیخ گوشت.
‫ربکا، اگه چیزی می‌دونی...
‫...باید بهم بگی ‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
‫خیلی چیزها هست که ‫می‌خوام بهت بگم، ولی...
‫...خیلی می‌ترسم.
‫سال‌ها و سال‌ها و سال‌هاست ‫که خیلی می‌ترسم.
‫وحشت دارم که من رو بکشه.
‫کمک! کمک!
‫ویلیامز! خواهش می‌کنم!
‫کمکم کن!
،‫کمکم کن! ویلیامز، خواهش می‌کنم !کمکم کن
‫کمکم کن!
‫باید من رو قایم کنی. ‫کار تامیه. اون انگس رو کشت.
‫اون نیتن رو کشت. ‫فکر کنم داره سعی می‌کنه من رو بکشه.
‫بیا... بیا تو!
‫لعنتی!
‫- تامی، سلام. ‫- اون کجاست؟ اینجاست؟
‫- همه چی مرتبه، تامی؟ ‫- نه، مرتب نیست!
‫جان داره وحشی‌بازی درمیاره. ‫بهم حمله کرد.
‫- باز کن! ‫- من در واقع داشتم می‌رفتم بیرون.
‫برام ترسو بازی درنیار، ویلیامز! ‫در رو باز کن!
‫فقط داشتم می‌رفتم یه پیاده‌روی.
‫ببین، وقت خوبی نیست، تامی. ‫شاید یه وقت دیگه؟
‫ما تو خطر جدی هستیم. ‫الان باید بهم کمک کنی.
‫مشاوره می‌خوای؟
‫چون معمولاً باید وقت بگیری.
‫من یه اپلیکیشن دارم.
‫یه اپلیکیشن؟
‫آره، می‌تونی...
‫می‌تونی تو اپلیکیشن وقت بگیری.
‫- اگه بری به وبسایتم. ‫- داری من رو مسخره می‌کنی؟
‫اینجا... اینجا کس دیگه‌ای نیست، ‫تامی، می‌تونم بهت اطمینان بدم.
‫تو همیشه یه عوضی کوچولوی ‫بی‌اهمیت بودی،
‫نه؟
‫ببین... چرا ‫نمی‌گیری بشینی، باشه؟
‫و می‌تونیم در مورد هرچی که ‫اذیتت می‌کنه حرف بزنیم...
‫آخ!
‫- اون کجاست؟! ‫- خواهش می‌کنم، تامی.
‫جان کجاست؟
‫کجا قایم شدی، جان؟
‫آخ!
‫از من دور بمون، تامی!
‫- لعنت بهت! دور بمون، تامی. ‫- ایناهاش.
‫هان؟
‫گم‌شو!
‫این یارو کجا قایم شده بود؟
‫یالا. یالا، ‫نشونم بده چی تو چنته داری، جان کوچولو.
‫یواش برو، جان.
‫آروم باش.
‫باهاش نجنگ.
‫ما به هم نیاز داریم، جان کوچولو.
‫ولش کن.
‫پاشو.
‫آروم.
‫فقط... آروم باش.
‫همه‌مون قراره آروم باشیم.
‫ویلیامز، باید به من گوش کنی.
‫جان اینجا یه قاتل خونسرده.
‫باورت نمی‌کنم، تامی. ‫متأسفم.
‫باشه، حله.
‫لازم نیست حرف ‫من رو باور کنی.
‫به پلیس زنگ بزن. ‫بذار اون‌ها این رو حل کنن.
‫به بابی زنگ بزن. ادامه بده.
‫جان؟
‫تکون بخوری، بهت شلیک می‌کنم.
‫- "ویلیامز، چی شده؟" ‫- بابی، ب... باید همین الان بیای اینجا!
‫- کار تامیه. ‫- "چی کار تامیه؟"
‫اون قاتله.
‫- می‌ذاری یه تلفن بزنم؟ ‫- چی؟
‫باید با ربکا حرف بزنم.
‫وقتی پلیس‌ها بیان، ‫من و تو رو می‌برن زندان.
‫اون هیچی در این مورد نمی‌دونه.
‫این براش یه شوک بزرگ می‌شه.
‫فقط باید بهش بگم ‫که دوستش دارم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫آروم، آروم.
‫- اینجا آنتن نیست. ‫- لعنت بهت، تامی.
‫بندازش. اینجا.
‫یالا، تو من رو تو مشتت ‫داری، جان کوچولو.
‫بذار به ربکا زنگ بزنم، ‫و همه‌ی این‌ها تموم می‌شه.
[کُلدواتر]
‫"سلام، تامی هستم. ‫لطفاً پیام بذارین."
‫- کامرون اینجاست؟ ‫- آره.
‫می‌شه لطفاً باهات حرف بزنم؟ تنها؟
‫- این‌ها یادگاری‌ان. ‫- یادگاری؟
‫مثل چیزهایی که قاتل‌های سریالی جمع می‌کنن
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- فکر کنم...
‫ما فکر می‌کنیم که بابا ‫یه قاتل سریالیه.
‫- "ما" کیه؟ ‫- همه اون چیزها در مورد قاتل‌های سریالی رو می‌دونی، درسته؟
‫تو همه کتاب‌ها رو خوندی. ‫به مشخصات بابا می‌خوره.
‫- "ما" کیه؟ ‫- چی؟
‫تو داری می‌گی، ‫"ما فکر می‌کنیم بابا یه قاتل سریالیه."
‫- "ما" کیه؟ ‫- اِم...
‫- من و جان و فیونا. ‫- جان؟
‫آره، من بهشون در مورد ‫جعبه جواهرات گفتم،
‫- پس جان رفت... ‫- تو چه غلطی کردی؟!
‫این تنها راه بود! ‫و بعد بابا پیداش کرد.
‫تو یه یهودای لعنتی هستی!
‫تو به خانواده‌ی خودت خیانت کردی!
‫تامی انگس و نیتن رو کشته.
‫و اون سوزی بیست رو کشته.
‫لعنت بهت ‫که حتی همچین کوفتی رو می‌گی!
‫چرا همیشه ‫ازش دفاع می‌کنی؟
‫- اون بابای ماست! ‫- اون بابای من نیست!
‫ولی اون هنوزم دوستت داره!
‫کامرون، اون از من متنفره. ‫و از تو هم متنفره!
‫این یه دروغه. ‫تو یه دروغگوی لعنتی هستی.
‫همه تو این شهر دارن دروغ می‌گن!
‫چرا...؟ چرا همه حرف ‫جان رو به جای بابا باور می‌کنن؟
‫چرا اینقدر تشنه‌ی ‫تأیید اون هستی؟
‫اون تو رو دوست نداره، کامرون.
‫اون در واقع قادر به عشق نیست. ‫اون از همه‌ی ما متنفره!
‫دهن لعنتیت رو ببند، ‫عوضی دروغگوی احمق!
‫بس کن! تکون نخور!
‫آخ!
‫آخ! آخ! آخ!
‫- آخ! ‫- اینجا چه خبره؟
‫- درش بیار، خواهش می‌کنم! ‫- جعبه کمک‌های اولیه داری؟
‫باشه، درش میارم. ‫فقط آروم باش!
‫آروم باش، کامرون.
‫- آخ! چه...؟ ‫- سه، دو، یک.
‫آخ!
‫پلیس تو راهه.
‫برگرد تو، تو! ‫این یه مسئله خصوصیه.
‫فقط در رو قفل کن ‫تا اون‌ها برسن. برو!
‫خدا رو شکر! خدا رو شکر! تامی.
‫من و فیونا خیلی نگران بودیم. ‫کجایی؟
‫"تحت کنترله. ‫ما خونه ویلیامز ایم."
‫جان باهاته؟
‫اون جلوی من وایساده. ‫حالش خوبه.
‫جان باهاشه. حالش خوبه. ‫خونه ویلیامزن.
‫اِم، تامی، به من گوش کن، تموم شده.
‫هر کاری که کردی، ‫فقط خودت رو تسلیم کن. این...
‫فیونا به پلیس زنگ زده. ‫دارن دنبالت می‌گردن.
‫"ما دیگه نمی‌تونیم برگردیم. ‫می‌فهمی؟"
‫تموم شده.
‫باشه.
‫می‌فهمم.
‫دوستت دارم.
‫فرار کن.
‫- یالا، بریم! ‫- مشکلی نیست، می‌تونیم عجله کنیم.
‫وقت رفتن ماست، جان.
‫چی؟
‫من و تو.
‫چرا باید این کار رو بکنم، تامی؟
‫زندگی‌ای که قراره داشته باشیم.
‫- دیگه آزادیم. ‫- تامی.
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام ‫قیافه لعنتیت رو ببینم.
‫چی؟
‫برو عقب، ‫وگرنه بهت شلیک می‌کنم، تامی.
‫اگه بکشمت به دنیا ‫لطف می‌کنم.
‫وقتی پیدات کردم ‫هیچی نبودی، جان.
‫خیلی ضعیف بودی.
‫این من بودم که تو رو ‫به یه مرد واقعی تبدیل کردم.
‫هرچی که الان هستی
‫به خاطر منه.
‫انگس هنوز نفس می‌کشید ‫وقتی پیداش کردی؟
‫من فقط داشتم سعی می‌کردم ‫در مورد انگس بهت کمک کنم.
‫سعی می‌کردم یه آدم خیر باشم.
‫ولی تو یه چیزی رو ‫درون من باز کردی، جان.
‫تو این کار رو کردی.
‫تو انگس رو کشتی؟
‫من نمی‌تونم برم زندان، جان.
‫باید این رو تموم کنی.
‫- چی؟ ‫- نشون بده چی تو چنته داری.
‫چون در غیر این صورت، ‫مجبورم فیونا رو بکشم.
‫و بعد مجبورم ‫بچه‌هات رو بکشم.
‫- خفه شو! ‫- آخ!
‫- آره! ‫- دست لعنتیت رو به خانواده من نزن!
‫اینم از پسرمون جان.
‫می‌بینی؟
‫تو درست مثل منی.
‫- من مثل تو نیستم. ‫- چرا، هستی.
‫چون من نیتن رو کشتم.
‫و گربه‌ی احمق تو رو کشتم.
‫و بهت کمک کردم... انگس رو بکشی.
‫پس مرد باش، جان.
‫بهم شلیک کن.
‫من مثل تو نیستم.
‫من یه قاتل نیستم.
‫من دوست لعنتی تو نیستم.
‫و من جان، پسر لعنتی تو نیستم.
‫جان! خدای من!
‫من به آمبولانس زنگ زدم.
‫"...احساس کردم ‫یه تیکه‌ای از وجودم مُرده."
‫"تامی رفته بود."
‫"اون مرد زندگی‌های ‫خیلی زیادی رو نابود کرد."
‫و وقتی پطرس از عیسی می‌پرسه
‫چند بار باید برادرش رو ‫ببخشه...
‫...عیسی چی می‌گه؟
‫نه هفت بار، بلکه هفتاد و هفت بار!
‫هیچ محدودیتی برای بخشش نیست!
‫چون اگه نتونی ‫برادر خودت رو ببخشی،
‫چطور می‌تونی انتظار داشته باشی ‫خدا تو رو ببخشه؟
‫"اون آدم‌های آسیب‌دیده‌ی ‫زیادی رو به جا گذاشت."
‌پرونده‌ی کُلدواتر: مادر و خواهر دل‌شکسته] [در انظار عمومی ظاهر شدند‌
‫"و سوالات بی‌پاسخ زیادی."
‫"ولی چیزی که بیشتر از همه من رو می‌ترسونه، ‫اینه که چطور چنگالاش رو تو جان فرو کرد." [قاتل کلدواتر: همچنان بدون هیچ رد و نشانی]
‫"فکر کردم از دستش دادم."
‫باورم نمی‌شه هنوز اینجام. ‫احساس می‌کنم یه چیزی نجاتم داد.
‫خیالم راحته که ‫بی‌گناهی جان ثابت شده.
‫خب، مشخصه که وحشتناکه، ‫زندگی کردن بغل دست یه قاتل.
‫ما هیچ ایده‌ای نداشتیم.
‫خانواده‌ش هیچ ایده‌ای نداشتن. ‫حتی زنش هم نمی‌دونست.
نویسنده‌ی آشپزی مشهور و همسرش] [در مجاورت مظنون قتل گمشده زندگی می‌کردند
‫اون یه مرد خیلی خوب و ‫عادی به نظر می‌رسید.
‫من اون رو یه دوست می‌دونستم.
‫ولی، در واقع، فکر کنم، ‫اگه چیزی باشه، اینه که...
‫- خب، این ازدواج ما رو قوی‌تر کرده. قوی‌تر -
‫- آره. ‫- همینطوره.
‫- آره، قطعاً. ‫- قطعاً، آره.
‫- خودشه، آقا تشریف آورد. ‫- سلام. بالأخره رسیدی.
‫ببخشید دیر کردم.
‫نه، تازه می‌خواستیم شروع کنیم.
‫می‌دونید، اِم... ‫همیشه می‌تونیم خونه‌ی ما جمع شیم.
‫ربکا دوست داره ما اینجا باشیم.
‫اون اینجوری احساس آرامش می‌کنه.
‫خب، ممنون که من رو دعوت کردین.
اینجا بشینم؟
‫خب، اِم، ‫هفته پیش کجا بودیم؟
‫یونس 1:17. کی می‌خواد بخونه؟
‫خب، چون دفعه اولشه، ‫فکر کنم...
‫فکر کنم جان باید شروع کنه.
‫فقط باید... بخونم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫"و خداوند ماهی بزرگی را فراهم کرد ‫تا یونس را ببلعد..."
‫"...و یونس در شکم ماهی بود"
‫"برای سه روز و سه شب."
‫"از درون ماهی، ‫یونس به پروردگار، خدای خود، دعا کرد."
‫"...در پریشانی خود، ‫به خداوند ندا دادم،"
‫"و او به من پاسخ داد."
‫"از اعماق قلمرو ‫مردگان، برای کمک فریاد زدم،"
‫"و تو به فریاد من گوش دادی."
‫جان کوچولو.
[بابا]
‫- دایناسور من بهتر از مال توئه! ‫- نه، من دایناسور بهتری دارم!
‫"تو مرا به اعماق پرتاب کردی، ‫به قلب دریاها."
‫"و خداوند به ماهی فرمان داد."
‫"و آن یونس را ‫بر زمین خشک فرود آورد."
[پایان فصل اول]