.
‫[آنچه گذشت]
‫وایسا! لوسی!
‫من دنبال پدرم می‌گردم.
‫تو دنیای منی.
‫اون توسط زنی به اسم «مولدِیوِر» ‫دزدیده شده.
‫تو باید برگردی خونه.
‫ پناهگاه‌نشین‌ها اینجا ‫یه گونه‌ی در حال انقراض محسوب می‌شن.
‫اینجا برای هیچ‌کدوم از اون چیزها تره هم خورد نمی‌کنن
‫من بدون پدرم برنمی‌گردم.
‫پس مجبوری خودت رو وفق بدی.
‫یه جایزه تعیین شده.
‫یه نفر فرار کرده... ‫از محفل.
‫این هدف، شیء‌ای همراهش داره
‫با پتانسیلِ عظیم
‫برای آسیب زدن به ملت‌مون
‫یا نجات دادنش.
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌تونی با مردم اینطوری رفتار کنی!
‫آره؟ چرا اون‌وقت؟
‫به‌خاطر قانون طلایی.
‫«آنچه برای خود نمی‌پسندی ‫برای دیگران هم نپسند.»
‫تو دیگه چی هستی؟
‫من خودِ توأم، عزیز دلم.
‫فقط یه‌کم بهش زمان بده.
‫شرکت «والت‌تک» ‫بزرگترین کمپانی در آمریکاست.
‫توی فروختنِ «پایان دنیا» ‫پول خیلی زیادی خوابیده.
‫- این چیه؟ ‫- یه دستگاه شنوده.
‫می‌خواید از همسرم جاسوسی کنم؟
‫من هر کاری لازم باشه می‌کنم ‫تا مطمئن بشم کسایی که دوستشون دارم...
‫یعنی تو و جینی...
‫به یه پناهگاه مخصوصِ ‫بخش مدیریت منتقل می‌شین.
‫آمریکا درگیر ‫جنگ بر سر منابع شده.
‫والت‌تک ابزارِ پایان دادن به این جنگ رو خریده
‫همجوشی سرد. انرژی بی‌پایان.
‫اووه.
‫یه رویداد هسته‌ای می‌تونه یه تراژدی باشه.
‫اما در عین حال یه فرصته.
‫چون جنگ، خب...
‫جنگ هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫تراشه‌ی تصفیه آب نابود شده.
‫پناهگاه فقط به اندازه دو ماه آب داره ‫تا جمعیتمون رو زنده نگه داره.
‫ما خوش‌شانس‌ها هستیم.
‫سه تا پناهگاهِ جدا از هم برای جلوگیری ‫از گسترش تهدیدات.
‫فکر نمی‌کنین عجیبه که ما همیشه ‫یه سرپرست از پناهگاه 31 انتخاب می‌کنیم؟
‫«استف» اهل پناهگاه 31ـه.
‫بعضی از ما قراره به پناهگاه 32 منتقل بشیم ‫تا دوباره شروع کنیم.
‫اینجاست که پدرم ازش اومده؟
‫این‌ها «رُفقای باد» هستن.
‫رُفقای من. ‫یه کادرِ خوب آموزش‌دیده
‫از مدیران اجرایی رده‌پایین و تحت‌نظارت
‫از برنامه‌ی دستیار پروریِ خودم.
‫[هنک مک‌لین] ‫[ورود: 2077 - خروج: 2268]
‫چون آینده‌ی بشریت ‫در یک کلمه خلاصه می‌شه:
‫مدیریت.
‫می‌دونی، ‫من راستش باید برگردم خونه.
‫تایتوس اسم شوالیه‌ای بود ‫که قبل از من صاحب این زره بود.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫«برهوت» جای مزخرفیه.
‫انجمن برادری.
‫اون‌ها هیچوقت دست از گشتن ‫دنبال اون عتیقه برنمی‌دارن.
‫پیدام کن.
‫پیدات می‌کنم.
‫پدرم رو بهم پس بده.
‫ولی اول...
‫نظرت چیه بهت بگم اون واقعاً کیه؟
‫شیدی سندز.
‫پدرت اون شهر رو با خاک یکسان کرد ‫و به آتیش کشید.
‫برام سواله کسی هم زنده موند یا نه.
‫من زنده موندم.
‫[بطری‌های شیر]
‫اگه مشکلِ دنیا حزب و گروه‌هاست،
‫که همه‌ش دارن می‌جنگن، ‫همه‌ش در حال نبردن،
‫پس راه‌حل چیه ‫غیر از اینکه از شر گروه‌ها خلاص شیم؟
‫تا دنیا رو تبدیل کنیم به «ما»،
‫که فقط خودمون بسازیمش.
‫می‌بینی این خراب‌شده با مردم چی کار می‌کنه؟
‫من بیش از 200 سال صبر کردم
‫تا از یه نفر فقط یه سوال بپرسم.
‫خانواده‌ی لعنتیِ من کجان؟
‫ردگیریِ یه خوکِ گیر افتاده آسون‌تره
‫تا اینکه ازش بپرسی کجا داره میره.
‫حالا می‌تونی همین‌جا بمونی
‫یا می‌تونی بیای و خالق‌هات رو ببینی.
‫باشه پس!
‫درود بر شوالیه ماکسیموس!
‫وقتی به این برهوت نگاه می‌کنی،
‫به نظر هرج‌ومرج میاد.
‫ولی همیشه یه نفر پشت فرمونه.
‫[مرد آگاه]
‫می‌تونم کمک‌تون کنم روز بهتری داشته باشین؟
‫[اعتصاب علیه راب‌کو]
‫ببینید، نگرانی اصلی ما ‫در صنایع «راب‌کو»
‫ایجاد بهره‌وری بالاتر در محیط کاره.
‫اگه دولت آمریکا کمکی نیاز داره
‫برای حل‌وفصل مناقشات بین‌المللی‌ترمون...
‫[رابرت هاوس: مؤسس صنایع راب‌کو]
‫خب اون‌ها می‌دونن با کی تماس بگیرن.
‫مرتیکه یه انگلِ لعنتیه.
‫ما به این مفت‌خورِ نادون رأی ندادیم.
‫چرا دادیم.
‫هر دلاری که خرج می‌شه، یه رأی‌ـه که داده می‌شه
‫و اون هم‌شهری‌ای که اونجاست، ‫اون بیشتر از تک‌تکِ...
‫اون سیاستمدارهای کله‌پوک توی واشنگتن رأی داره
‫طرفدارِ دوآتیشه‌شی یا چی؟
‫خب بله.
‫بله، فکر کنم هستم.
‫و اگه خواستِ مردم آمریکا این بوده ‫که به اون مرد
‫بخش قابل توجهی از ثروتشون رو ببخشن، خب...
‫خب، ای بابا، ‫این که نمی‌تونه چیز بدی باشه، مگه نه؟
‫شغلت چیه رفیق؟
‫ساخت‌وساز.
‫پس حتماً از میخکوب‌های ‫«اچ اند اچ» استفاده می‌کنی.
‫دستگاهِ محشریه.
‫خوش‌دسته، روون کار می‌کنه.
‫قطعاً بهتر از چکش‌های مسخره‌ی قدیمیه، نه؟
‫عجب، فکر می‌کردم سپاسگزار باشی.
‫«سپاسگزار.»
‫فکر کنم کافه رو اشتباه اومدی داداش.
‫منسوخ شدن.
‫چیز عجیبیه.
‫می‌دونی، سعی می‌کنم ‫از زاویه دید تو ببینمش،
‫ولی سخته تصور کنم آدم اینقدر کُندذهن باشه
‫که از امرِ اجتناب‌ناپذیر غافلگیر بشه.
‫بزن تو دهنم.
‫فکر کنم ازش لذت ببرم.
‫من به ندرت اشتباه می‌کنم، ولی بگذریم.
‫اون 31 میلیون دلاره.
‫خب، برای اون همه پول چی کار می‌کنی؟
‫ایده‌ای نداری؟
‫خب، تعجبی هم نداره. ‫چطوره من یه پیشنهادی بهت بدم؟
‫اجازه بده این رو بذارم...
‫پشت گردنت.
‫این چه کوفتیه؟
‫اسمش رو بذار همون تحقیقاتِ بازارِ ‫سنتی و قدیمی.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫اینکه این رو بزنی...
‫پشت گردنت،
‫و تمام اون پول‌های نازنین مال خودت می‌شه.
‫نظرت چیه اون دست‌هات که هیچوقت ‫ازشون استفاده نکردی رو بشکنم؟
‫ببینم اصلاً متوجه می‌شی یا نه.
‫بعدش پولش رو برمی‌داریم.
‫- این پولدارهای لعنتی خیلی... ‫- خب...
‫دلم می‌خواد ‫یه لطف کوچیک در حقم بکنی.
‫از شرِ دوست‌هات خلاص شو.
‫بیل.
‫آخ!
‫وای!
‫شما رفقا واقعاً ‫از میخکوب‌های «اچ اند اچ» استفاده می‌کنین!
‫باید حس خوبی داشته باشین.
‫شما پولِ همه‌ی این‌ها رو دادین!
‫دنیا شاید به آخر برسه، ‫ولی پیشرفت ادامه داره.
[سقوط] [فصل دوم، قسمت اول]
‫خان‌ها!
‫امروز یه چیز خیلی هیجان‌انگیز ‫براتون دارم.
‫این عوضی ‫ما خان‌ها رو عذاب می‌داده
‫از قبل از اینکه پدربزرگ‌هاتون به دنیا بیان.
‫و امروز!
‫یه جایزه‌بگیرِ فسقلی ‫اون رو صاف انداخت تو دامنِ ما.
‫پس، حالا حسابمون رو تسویه می‌کنیم!
‫چه حسی راجع بهش داری؟
‫اینجا قبلاً یه مغازه نبود؟
‫فکر کنم حدود 25 سال پیش ‫اینجا یه نوشیدنی خریدم.
‫زر زدنت تموم شد؟
‫ما باید یه عدالتی رو...
‫دارلا! آره، خانمی که پشت پیشخون بود، ‫اسمش دارلا بود.
‫زنِ منطقی‌ای بود
‫تا اینکه شما شغال‌های کاپشن‌ست‌پوش ‫پیداتون شد و ریختین اینجا.
‫خب، گپ زدن باهاتون جالب بود، ‫ولی اگه موافق باشین...
‫من دیگه آماده‌ام کار رو تموم کنم.
‫چیه، صدام رو نمی‌شنوین؟
‫بلندتر می‌گم. ‫گفتم...
‫آماده‌ام کار رو تموم کنم.
‫تا کار رو تموم کنم!
‫لعنتی.
‫- خب، تو... ‫- سلام، ببخشید.
‫سلام.
‫ببخشید. ‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫امیدوارم بتونین یه بحثی رو ‫حل‌وفصل کنین
‫بین من ‫و همسفرم که اونجاست.
‫ما داریم دنبال پدرم می‌گردیم، ‫که البته آدم خوبی نیست.
‫و تو این سفر، دیدیم که ‫به غذا و آذوقه نیاز داریم.
‫نقشه اول این بود که شما رو ول کنیم ‫و کلاً از این سناریو دوری کنیم،
‫ولی امتحانش کردیم، ‫و من داشتم از گشنگی می‌مردم.
‫نقشه دوم... که ایده‌ی اون بود... ‫این بود که من اون رو تحویل شما بدم
‫تا شما گاوصندوقتون رو باز کنین ...و به من
‫اون جایزه قابل‌توجهی که براش گذاشتین رو بدین
‫- شلیک کن دیگه لعنتی! ‫- ایده ‌این بود که من بهش شلیک کنم،
‫اون اسلحه‌های شما رو برداره،
‫و از هر خشونتی که لازمه استفاده کنه ‫تا بتونیم فرار کنیم.
‫که خب، طبق تجربه‌ی من تا اینجا...
‫خیلی خشونت زیادیه، واسه همین...
‫من واقعاً، واقعاً امیدوارم ‫با نقشه سوم موافقت کنین؟
‫نقشه سوم چیه؟
‫شما فقط بذارین ما بریم.
‫و ما هم پول‌هایی که بهم دادین رو نگه می‌داریم
‫که برای شفاف‌سازی بگم، ‫ما برای بقا بهش نیاز داریم.
‫و فقط محض پرسیدن، ‫کمکی می‌کنه اگه بگم «لطفاً»؟
‫هرکی دختره رو بکشه ‫سگه مال اون می‌شه که کبابش کنه.
‫باشه پس!
‫وای خدایا.
‫لعنتی!
‫آماتورِ لعنتی.
‫[مرگ پیش از تسلیم]
‫می‌دونم فکر می‌کنی ‫داری کمک می‌کنی...
‫که می‌زنی زانو و پای ملت رو سوراخ می‌کنی.
‫ولی اگه بخوام صادق باشم، کمکی نمی‌کنی.
‫من قرار نیست به‌خاطر نکشتن آدم‌ها عذرخواهی کنم
‫خب تنها چیزی که برای من مهمه ‫اینه که به اون طنابِ لعنتی شلیک کنی.
‫خب، شلیک کردم دیگه، مگه نه؟
‫هنوزم شبیه عکس‌های قدیمیه.
‫بمب‌ها رو توی هوا زدن.
‫اکثرشون رو، به هر حال.
‫خب، اگه اون‌ها تونستن این کار رو ‫برای لاس‌وگاس بکنن،
‫چرا نتونستن برای کل آمریکا انجامش بدن؟
‫چون «اون‌ها»یی در کار نبود.
‫«اون» در کار بود.
‫مردی به اسم ‫«رابرت هاوس».
‫شاید خانواده‌ت رفتن اونجا. ‫اونجا جاشون امنه.
‫هیچ‌جایی نزدیک رابرت هاوس امن نیست.
‫چرا پدرم باید بره لاس‌وگاس؟
‫پتانسیل درآمدزاییِ زیادی
‫در پایانِ دنیا وجود داره.
‫چطور می‌تونین نتایج رو تضمین کنین؟
‫[راب‌کو]
‫با انداختن بمب‌ها توسط خودمون.
‫جینی؟ عزیزم؟
‫- جینی! ‫- بابایی.
‫- هی. هی. ‫- بابایی.
‫به من گوش کن.
‫می‌خوام بری تو اتاقت، باشه؟
‫و می‌خوام سه تا از لباس‌های مورد علاقه‌ت رو برداری
‫با اسباب‌بازی مورد علاقه‌ت، باشه؟
‫بعدش بیا همین‌جا.
‫باشه، برو.
‫کجا داریم می‌ریم، بابایی؟
‫بیکرزفیلد.
‫امم، داریم می‌ریم بیکرزفیلد، ‫عزیزم، باشه؟
‫مامان چی؟
‫- اونم با ما میاد؟ ‫- لطفاً توجه کنید،
‫آزمایش سیستم پخش هشدار اضطراری...
‫...برای منطقه‌ی لس‌آنجلس
‫تا 10 ثانیه دیگر آغاز می‌شود.
‫بجنب، بجنب، ‫بجنب، بجنب، بجنب، بجنب.
‫[صنایع والت‌تک]
‫برید داخل!
‫آغاز آزمایش. تکرار می‌کنم...
‫این یک آزمایش است.
‫فقط یه آزمایشه!
‫باید همین الان بریم!
‫همه‌مون می‌میریم!
‫بابایی، می‌ترسم.
‫- بیا اینجا. ‫- می‌ترسم.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫[با والت‌تک از عزیزانتان ‫محافظت کنید - کوپر هاوارد]
‫چیزی نیست.
‫ما داریم ذخایر آبمون رو با سرعتِ نگران‌کننده‌ای مصرف می‌کنیم
‫پس باید برق رو دوباره اختصاص بدیم
‫به فیلترهای آب موقتی ‫که با قطعات یدکی ساختیم.
‫سلام بچه‌ها.
‫می‌تونم کمکت کنم، رِج؟
‫«نورم» رو ندیدین؟
‫نورم فرستاده شده برای برنامه تبادلِ مدیریت به پناهگاه 31
‫همه دارن تو دنیا پیشرفت می‌کنن غیر از من.
‫رج، این جامعه همیشه هر کاری ‫لازم بوده برای بقا انجام داده.
‫حدس می‌زنم همینطوره.
‫- شماها دارین روی چی کار می‌کنین؟ ‫- تراشه‌ی آب.
‫که برای زنده موندن بهش نیاز داریم. ‫که خرابه.
‫درسته، آره، اون.
‫خبر بدین اگه کمکی از دستم برمیاد.
‫من مهندس نیستم، ‫ولی تعجب می‌کنین اگه بدونین
‫یه نفر با دکترای ‫برنامه‌ریزی مراسم چه کارهایی...
‫شاید باید یه راهی برای تخلیه انرژی پیدا کنی
‫یه انجمن یا همچین چیزی راه بنداز.
‫یه انجمن؟
‫چه جور انجمنی؟
‫ما اخیراً سختی‌های زیادی کشیدیم.
‫شاید بتونی یه گروه راه بندازی ‫برای اینکه آدم‌ها
‫راجع به هر نوع احساسی که ممکنه داشته باشن ‫حرف بزنن.
‫من چه نوع احساساتی دارم حس می‌کنم؟
‫شرمساری؟ ‫بی‌مصرف بودن؟
‫احساس بی‌مصرف بودن نمی‌کنم.
‫ولی از شرمساری خوشم میاد.
‫شرمساری رو هستم.
‫البته، باید یه بودجه‌ای هم برای خوراکی باشه
‫درخواست تدارکات بفرست، من امضاش می‌کنم.
‫تاج پادشاهی سنگینه.
‫حالا کجاش رو دیدی؟!
‫خب، می‌بینی که با چی درگیرم.
‫توی پناهگاه 33، از اقامتگاهم میام بیرون، ‫می‌پیچم راست،
‫یه راست دیگه به سمت آسانسور.
‫اینجا تو 32، باید بپیچم چپ، ‫و یه چپ دیگه به سمت آسانسور.
‫آره، دوباره می‌گم، ‫اینجا همه‌چی برعکسه،
‫پس فقط برعکسِ کاری که ‫قبلاً می‌کردی رو انجام بده.
‫مطمئن نیستم به این سادگی باشه.
‫هست.
‫حالا، ببین، به‌عنوان سرپرست تو، ‫باید بپرسم...
‫اینجا چیزی هست که ‫واقعاً قابل اجرا باشه؟
‫کاری که بتونم برات بکنم؟
‫تابلوهای راهنما.
‫نه، این می‌تونه بحث‌برانگیز باشه.
‫شاید بتونی دستور یه مطالعه امکان‌سنجی بدی
‫در بابِ موضوع تابلوهای راهنما.
‫عجب همسری داری، چِت.
‫ما راستش هنوز ازدواج نکردیم.
‫- و چه بچه‌ی خوشگلی. ‫- بچه‌ی من نیست.
‫من هیچوقت خانواده نداشتم. ‫چرا آخه؟
‫زندگیه دیگه، گمونم.
‫این پایین همه‌چی خیلی سریع پیش میره.
‫منم خانواده ندارم، دِیوی.
‫خب، قدرش رو بدون.
‫از این طرف...
‫عه تو بودی.
‫این دیوی، منظورم اینه...
‫خدا حفظش کنه، ولی، می‌دونی.
‫فقط می‌خواستم ببینم فرصت کردی ‫یه وظیفه شغلی بهم محول کنی یا نه.
‫فقط چون، می‌دونی، ‫بقیه همه شغل دارن.
‫اگه هنوز نگهبان دروازه انتخاب نکردی، ‫من تجربه دارم.
‫چت، سرم شلوغ بوده.
‫و من نیاز دارم یکی مراقب بچه باشه،
‫و اون به تو عادت داره.
‫ولی اون بچه‌ی من نیست.
‫همه طوری رفتار می‌کنن انگار هست...
‫چت.
‫حداقل می‌شه به این فکر کنی ‫که روش اسم بذاری؟
‫چون همسایه‌ها شروع کردن ‫بهش می‌گن «چت جونیور».
‫پس بذاریم همون باشه.
‫خب، ببین، چت جونیور ‫اسمِ پدرِ خدابیامرز من بود.
‫این، یه جورایی موضوع شخصیه برام،
‫چون دیدم که چطور تو قحطی بزرگ ‫از گشنگی مُرد.
‫چت؟ ‫الان داریم بحث می‌کنیم؟
‫همون چت جونیور عالیه.
‫رابطه‌ت با کامپیوترها چطوره؟
‫اون بخشِ مربوط به نورم بود.
‫شاید بتونی تو پایانه ازش بپرسی.
‫ایده‌ی عالی‌ایه.
‫من یه پیام به اون یکی پناهگاه می‌فرستم.
‫باشه.
‫ای کشک و بادمجون و پلو!
‫نه، نه، نه، نه!
‫ارتباطات بین-پناهگاهی قطع شده؟
‫خیلی‌خب، بذار ببینم. کجاست؟
‫کجاست؟ کجایی؟!
‫دارم میام سراغت.
‫دارم میام سراغت!
‫الان پیدام می‌شه.
‫خدایا، این گند و کثافت رو ببین!
‫تو واقعاً یه حیوونِ کثیف و حال‌به‌هم‌زنی، مگه نه؟
‫خب امیدوارم انتظار نداشته باشی ‫من این‌ها رو تمیز کنم.
‫خب آب پیدا کردی، ‫ولی غذات تموم شده.
‫مردن از گرسنگی راه مزخرفیه ‫واسه ریغ رحمت رو سر کشیدن.
‫من دارم بهت یه راه‌حل خیلی محترمانه‌تر پیشنهاد میدم
‫نسبت به اونی که خودت برای خودت انتخاب کردی، ‫پسرِ هنک.
‫برو تو محفظه‌ی انجمادِ بابات.
‫من قرار نیست زندانی تو باشم.
‫تو همین الانشم زندانی منی.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که صبر کنی ‫تا سطح زمین برای سکونت دوباره امن بشه.
‫اون‌وقت، همه‌مون می‌ریم بالا ‫برای «روزِ بازپس‌گیری».
‫و اون دقیقاً کِی هست؟
‫وقتی که دیگه کسی روی سطح زمین نمونده باشه ‫که باهامون مخالفت کنه.
‫یا می‌تونی فقط بذاری برم خونه.
‫مردم متوجه می‌شن که من گم شدم.
‫ما برای همه چی پروتکل داریم،
‫از جمله وقتی که یه نفر ‫از پناهگاه گم می‌شه.
‫سرپرستت مدیریتش می‌کنه. ‫هیچ‌کس قرار نیست بیاد سراغت رفیق.
‫شاید وقتی یه‌کم گرسنه‌تر شدی ‫معقول‌تر رفتار کنی.
‫موفق باشی برای پیدا کردن چیزی واسه خوردن ‫وقتی نمی‌تونی جایی رو ببینی.
‫تو داری تو دنیای من زندگی می‌کنی.
‫این سه تا پناهگاه محصولِ دهه‌ها استراتژی‌چینی هستن
‫تلاش‌های مشترکِ صدها نفر ‫از درخشان‌ترین مغزهای قبل از جنگ
‫با تمام منابعِ یک تمدنِ کارآمد.
‫تو فقط یه ناراضی هستی ‫که اشتباهی پیچیده تو راهروی غلط.
‫چه امیدی داری ‫در برابر بزرگترین دستاورد
‫در تاریخِ «ادغام عمودی»؟
‫باهاش روبه‌رو شو، پسرِ هنک.
‫تو لقمه بزرگتر از دهنت برداشتی.
‫و هیچ‌کس نمیاد نجاتت بده.
[هنک مک‌لین - دستیار اجرایی]
‫خب، تو فکر می‌کنی پدرم
‫قراره تو رو ببره پیش خانواده‌ت.
‫یعنی فکر می‌کنی ‫خانواده‌ت هنوز زنده‌ن
‫بعد از 200 سال، و اون‌وقت ‫من شدم خوش‌بینه؟
‫از دستِ بابات.
‫همیشه رفیق‌های جدید پیدا می‌کنه.
[تازه‌ی تازه]
[رستوران یه‌کم جلوتره]
[سوپ داغ و خوشمزه]
‫اون زنه حتماً رد شدنش رو دیده.
‫ما می‌تونیم خیلی ساده ازش بپرسیم.
‫ببخشید!
‫سلام خانم.
‫من یه کاسه سوپِ...
[سوپ کَک، دو در بطری]
‫کَک می‌خواستم.
‫حتماً.
‫خب، امم، فقط می‌خواستم بدونم ‫شما احیاناً ندیدین...
‫اگه بخوای من یه‌کم بیسکوییت خشک دارم.
‫تو اون یکی شلوارمه.
‫من خوبم، ولی...
‫تا داغه بخورش دخترجون.
‫آره.
‫خب، شما احیاناً مردی رو ندیدین ‫که از اینجا رد بشه
‫و یه جور لباسِ خیلی گنده‌ی ‫فلزی تنش باشه؟
‫اون پسرم رو برد.
‫مطمئنم پسرتون، امم...
‫اون مُرده.
‫نه، ما که این رو نمی‌دونیم.
‫چرا.
‫اون مُرده.
‫اینم از شانسِ ما.
‫نکبتِ مفت‌خور بهم بدهکار بود.
‫متأسفم بابتِ... پولتون.
‫از اون طرف رفت.
‫ممنونم.
‫اگه پولی تو جیبِ جنازه پیدا کردین، مالِ منه!
‫یه سوال. ‫دقیقاً چه برنامه‌ای داری
‫واسه وقتی که بابات رو پیدا کردیم؟
‫می‌خوایم طبقِ معمول پیش بریم؟
‫تو یه گلوله حرومِ پاش می‌کنی،
‫و می‌سپری به من که یکی ‫خالی کنم تو سرش؟
‫نه، من...
‫می‌خوام تحویل قانون بدمش تا عدالت اجرا بشه.
‫فکر می‌کنی لیاقتش اونه؟
‫من جوری بزرگ شدم که باور داشته باشم ‫این چیزی‌ـه که همه لیاقتش رو دارن،
‫تا مردم بدونن که ‫نحوه‌ی رفتارشون اهمیت داره،
‫و امیدشون رو از دست ندن.
‫مثل تو که می‌گی از دستش دادی ‫ولی واقعاً هنوز امیدواری.
‫خب، بدم میاد بزنم تو ذوقت خوشگله،
‫ولی اون روشی که باهاش بزرگ شدی ‫واقعی نبود.
‫این رو می‌دونم. ‫ولی به جایگزینش نگاه کن.
‫فکر کنم فقط دارم سعی می‌کنم ‫الگوی خوبی باشم.
[استارلایت] [سینمای ماشینی]
[اکرانِ فیلم مَردی و سگش: قسمت سوم] [با بازی کوپر هاوارد]
[!کمونیست رو بزن]
‫اون‌ها دورِ اون میز نشسته بودن
‫و داشتن راجع به ‫پایانِ دنیا حرف می‌زدن
‫انگار که دارن درباره‌ی ‫یه استراتژی تجاریِ جدید حرف می‌زنن.
‫به نظر میاد چیزهای جالبی شنیدی.
‫چیه، تو می‌دونستی؟
‫و حالا، تو هم می‌دونی، ‫خب قراره راجع بهش چی کار کنیم؟
‫منظورت چیه که، ‫«قراره راجع بهش چی کار کنیم؟»
‫بهت که گفتم. ‫من جاسوس نیستم.
‫من «کمونیست» نیستم. ‫من یه بازیگرِ لعنتیِ هالیوودم
‫که از اسب و ماشین خوشش میاد.
‫و از قضا تو ‫آدم معروفی هم هستی.
‫و شهرت یه نوعِ نادری از قدرته.
‫تو می‌تونی تو اتاق‌هایی بشینی که من نمی‌تونم، ‫آدم‌هایی رو ببینی که من هرگز...
‫آدم‌هایی مثلِ کی رو ببینم؟
‫با رابرت هاوس ‫آشنایی داری؟
‫آره، رابرت هاوس رو می‌شناسم.
‫یارو نصفِ لاس‌وگاس ‫مال اونه.
‫اون همچنین داره یه سامانه‌ی موشکیِ ‫خصوصی تو لاس‌وگاس می‌سازه...
‫با قدرت آتشِ کافی برای اینکه بتونه ‫پیشنهادات همسرت رو عملی کنه.
‫وقتی بمب‌ها بیفتن، ‫این رابرت هاوس خواهد بود
‫که دکمه رو فشار میده.
‫داری ازم می‌خوای که از ‫پولدارترین مردِ آمریکا جاسوسی کنم؟
‫نه که جاسوسیش رو کنی.
‫- تو ازم می‌خوای که... ‫- همسرت هفته‌ی آینده میره وگاس
‫تا همجوشی سرد رو ‫به رابرت هاوس بفروشه.
‫اون‌وقت، اون هر چیزی که نیاز داره رو داره
‫تا اون دکمه رو فشار بده
‫مگه اینکه تو جلوش رو بگیری.
‫با خانمت خوش‌رفتاری کن ‫و خودت رو تو اون سفر وگاس جا کن.
‫کجا داری میری؟
‫خونه، تا وقتی که هنوز یکی دارم.
‫وقتی دنیا ‫توی شعله‌های آتش سوخت،
‫حداقل می‌دونی ‫که دست‌های تو پاکه.
‫جینی، بریم.
‫بجنب. بجنب.
‫- چی؟ ‫- بیا بریم.
‫در اخبار اقتصادی، ‫سهام «وست‌تک» دوباره بالا رفته، در پی گزارشاتی که
‫آخرین محصولات بیولوژیکی اون‌ها...
‫...قراره انقلابی در مراقبت از پوست ایجاد کنه.
‫در همین حال، مالکِ «راب‌کو» ‫رابرت هاوس
‫امروز با اظهاراتی درباره‌ی جنگِ رو به تشدید ‫جنجال به پا کرد.
‫در مصاحبه‌ای با «اخبار کهکشان»، ‫او اظهار داشت که سوال
‫شاید این نباشه که آیا دنیا به پایان می‌رسه،
‫بلکه صرفاً اینه که چه کسی ‫دکمه را فشار خواهد داد.
‫خبرهای بیشتر در این باره ‫بعد از پیامی از طرف اسپانسرهامون.
‫تخم‌مرغ‌های شکم‌پرِ یام یام!
[انتقام بروتوس]
‫به خونه خوش اومدی.
‫به نظر میاد بابایی ‫تغییر مسیر داده.
‫تا حالا پناهگاهی ‫شبیه این ندیده بودم.
‫طبق تجربه‌ی من، ‫این چیزها عادیه.
‫تو به پناهگاه‌های زیادی رفتی؟
‫حتماً دوستشون داری.
‫هر بار که پا می‌ذارم ‫توی یکی از این جعبه‌کفش‌های بتنی...
‫باید با این حقیقت کنار بیام ‫که ممکنه بالأخره بفهمم
‫چه اتفاقی ‫برای همسر و دخترم افتاده.
‫چه زنده باشن، چه مُرده، یا...
‫یه چیزی خیلی بدتر.
‫درسته.
‫من راجع به آزمایش‌ها می‌دونم.
‫من پناهگاه 4 بودم.
‫پناهگاه 4 بهترین سناریوی ممکنه.
‫خب، انصافاً، یه‌کم عجیب‌تر از اونی بود ‫که من ازش اومدم.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫اون پایین تو پناهگاه 4 ‫چند تا شهر رو نابود کردن؟
‫بازش کن.
[پیپ‌بوی - کنترل از راه دور]
‫تو واقعاً فکر می‌کنی ‫پدرم اون پایینه؟
‫ردپا می‌گه که اومده تو.
‫ردپا همینطور می‌گه که رفته بیرون.
‫ولی چیزی که برام عجیبه...
‫اینه که اصلاً چرا اومده اینجا.
‫تو هم یه کوچولو کنجکاو نیستی؟
[پناهگاه 33]
‫تقصیر تو نیست ‫که تو یه پناهگاه به دنیا اومدی.
‫بذار بشنوم که می‌گیدش.
‫تقصیر من نیست ‫که تو یه پناهگاه به دنیا اومدم.
‫و تقصیر تو نیست که والدینت ‫فامیل بودن یا هستن.
‫و تقصیر من نیست که والدینم...
‫- ...فامیل بودن. ‫- ...فامیل بودن یا هستن.
‫حس خوبیه که بلند بگیدش، ‫مگه نه؟
‫این تازه قدمِ اوله.
‫به من اعتماد کنین، به‌عنوان کسی که ‫از اون سمتِ ماجرا اومده بیرون،
‫می‌دونم چه حسی داره ‫که ندونی آیا مردم
‫به‌خاطر شجره‌نامه‌ت ‫بهت نگاهِ تحقیرآمیز دارن یا نه.
‫یه آدمِ معمولی ‫ممکنه ناخنش توی گوشت پا فرو بره،
‫و این فقط یه ناخنِ توی گوشته.
‫ولی ما؟
‫ما باید از خودمون بپرسیم نکنه به‌خاطر اینه ‫که ژن‌های ما یه جوری خرابن.
‫که نکنه من یه جوری ایراد دارم.
‫خب، پس ما قوانین رو تغییر می‌دیم، مگه نه؟
‫ازدواج فامیلی تو پناهگاه ممنوع.
‫ما این رو تغییر می‌دیم، درسته؟
‫نه. ‫اون... اون چیزی نیست که موضوعِ بحثه.
‫قوانین خوبن. ‫ولی این معنیش این نیست که ماهایی
‫که محصولِ ازدواج فامیلی هستیم ‫باید حس بدی داشته باشیم.
‫متوجه‌این؟
پاشو بریم
‫- من یه سوال دارم. ‫- بله، ماریان.
‫من یه حساسیت خفیف به گرد و خاک دارم.
‫و بعضی‌ وقت‌ها فکر می‌کنم ‫نکنه تقصیر پدرم بوده
‫چون عاشقِ دخترعموش شد... ‫یعنی مادرم.
‫فقط برام سواله ‫که آیا ارتباط بیولوژیکی وجود داره.
‫من ژنتیک نخوندم، پس...
‫خب، باشه.
‫قطعاً می‌تونه تقصیر اون باشه.
‫می‌دونستم! ‫راستی خوراکی‌ها عالی بودن.
‫می‌دونی، من همیشه حس می‌کردم مادرم ‫به من به‌عنوان یه رقیب نگاه می‌کنه،
‫که بازتابِ رابطه‌ی خودش ‫با مادرِ خودش بود،
‫که عاشقِ فامیلش بود، ‫یعنی پسرخاله‌ی پنجمش.
‫همه‌ی پسرخاله‌های پنجم در واقع دخترعموهای چهارمِ ‫پسرخاله‌های دوم بودن.
‫یعنی، دقیقاً اینطوری نیست که...
[!پیش به سوی آینده]
خوراکی‌ها و وسایل بهداشتی] [قبل از ورود به پناهگاه‌ها
دیگه چیزی نمونده
‫حتماً خیلی گرسنه‌ای
‫و خیلی تشنه.
‫چرا خودت رو شکنجه میدی ‫وقتی یه محفظه‌ی انجمادِ گرم و نرم
‫درست همین‌جا منتظره که بپری توش؟
بابام چه‌جور آدمی بود؟
‫بلندپرواز.
‫پس چرا اون اینجا بود؟
‫خب، جزو «رُفقای باد» بودن
‫اون قدیما یه جایگاهِ خیلی پرطرفدار بود.
‫ما متقاضی‌هایی از ‫جاهای دوری مثل فرزنو داشتیم.
‫خوردنِ اون شاید ایده خوبی به نظر بیاد، ‫ولی سمّیه.
‫یه مرگِ آروم و دردناک خواهی داشت.
‫اگه مایل نیستی بری تو محفظه، ‫همیشه می‌تونی بذاری با این دوست‌مون
‫بهت تزریق کنم.
‫واقعاً خیلی آسون‌تر خواهد بود. ‫برای جفت‌مون.
‫- چی کار می‌کنه؟ ‫- می‌کشتت، سریع و بدون درد.
‫بدنت به سرعت تجزیه می‌شه، ‫و تبدیل می‌شه به یه گرد و خاک
‫که از طریق سیستم تهویه ‫به گردش در میاد،
‫و نهایتاً راهش رو به ‫مزارعِ ذرتِ خونه‌ت پیدا می‌کنه.
‫اگه بهش فکر کنی، اونقدرها هم بد نیست.
‫اون‌وقت، دیگه مجبور نیستی با ‫تمام دردسرهای زنده بودن سروکله بزنی.
‫بنابراین، دو تا انتخاب منطقی داری.
‫برو تو محفظه‌ی پدرت. ‫یا بمیر.
‫حق با توئه، ‫من فقط دو تا انتخاب منطقی دارم.
‫ولی کلی انتخاب غیرمنطقی دارم.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دویست سال برنامه‌ریزی ‫برای اینکه همه‌چی درست پیش بره.
‫اگه نظر من رو بخوای، ‫به نظر کارِ خیلی زیادی میاد.
‫عقب وایسا. ‫عقب وایسا.
‫من شخصاً فکر می‌کنم ‫برنامه‌ها یه‌کم زیادی جدی گرفته می‌شن.
‫نه، نه، نه، نه. ‫صبر کن، من اون رو لازم دارم تا تهدیدت کنم.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- یخِ همه رو آب می‌کنم.
‫چی؟ نه! ‫نمی‌تونی همین‌طوری یخ همه رو آب کنی.
‫نه، نه، نه. اون‌ها قرار بوده هر 30 سال یک بار بیان بیرون
‫این حتی یه نقشه‌ی منسجم هم نیست. ‫این فقط هرج‌ومرجه.
‫موافقم. ‫نقشه‌ریختن سخته.
‫ولی هرج‌ومرج... ‫هرج‌ومرج آسونه.
[پناهگاه 24]
‫باز هم کاپشن‌های سِت.
‫چرا والت‌تک باید به کمونیست‌ها اجازه بده ‫بیان تو یکی از پناهگاه‌هاش؟
‫من اونقدر مطمئن نیستم که اجازه داده باشن.
‫فرد در درجه دوم اهمیت نسبت به جمع قرار داره
‫...سرباز واقعی ‫همکاری رو به فردگرایی ترجیح میده.
‫دشمنِ ما ‫منافعِ محصول رو انتخاب کرده
‫به جای منافعِ مردم.
‫ما مردم رو به محصول ترجیح می‌دیم.
‫این‌ها آمریکایی هستن.
‫پناهگاه تبدیلشون کرده ‫به کمونیست.
‫آزادی اجتناب‌ناپذیره.
‫انقلاب بیهوده نخواهد بود.
[سیستم‌عامل شرکت راب‌کو]
‫فرد ‫در درجه دوم اهمیت نسبت به جمع قرار داره.
[داده‌ها در دسترس نیست] [هارد برداشته شده]
‫پدرم هارد رو برداشته.
[شیرین‌عسل - صبحانه‌ی آماده]
‫خب سلام علیکم، «شیرین‌عسلم»!
‫به نظر میاد باباجونت ‫واسه خودش یه موش آزمایشگاهی گیر آورده.
‫چی می‌خوای؟
‫من...
‫همه‌چی رو... درست می‌کنم.
‫برو خونه...
‫شیرین‌عسلم.
‫برو خونه!
‫برو!
‫خونـ...!
‫تا حالا دیده بودی بابات ‫از یکی از این‌ها استفاده کنه؟
‫نه.
‫می‌خوای به نصیحتش گوش کنی؟
‫اون دست از صدمه زدن به مردم برنمی‌داره.
‫آره، معلومه که برنمی‌داره.
‫خب، پس بهتره راه بیفتیم.
[والت‌تک]
[شرکت والت‌تک]
‫شما...
‫...‏462,311 پیام خوانده نشده دارید.
‫بریم سراغش.
[شبکه‌ی ارتباطات جهانی]
‫اینجانب هنک مک‌لین، ‫آماده به خدمت هستم، قربان.
‫هیچ‌کس تو والت‌تک ‫نمی‌دونه من اینجام.
‫و هیچ‌کس تو والت‌تک ‫دیگه چیز زیادی نمی‌دونه.
‫خواستم بهتون اطلاع بدم ‫من هنوز زنده‌م.
‫امیدوارم شما هم زنده باشین.
‫یعنی، شکی ندارم که هستین.
‫شما زمان زیادی رو صرف کردین...
‫واسه محاسبه‌ی اینکه چطور از ‫تمام احتمالاتِ ممکن جون سالم به در ببرین.
‫من خودم رو مشغول نگه داشتم.
‫این روزها تو وگاس هستم،
‫راستش برگشتم به ‫پاتوق‌های قدیمیِ خودتون...
‫سعی دارم از همون جایی ادامه بدم ‫که شما کار رو ول کردین.
‫به نظر میاد یه جفت ‫از آزمایش‌های پناهگاه
‫به دست‌انداز خوردن.
‫شماره 24 توی رابط مغز و کامپیوتر ‫پیشرفت‌هایی داشته.
‫این یکی، توی کوچک‌سازی.
‫چیزی که همه‌ش لازم داره یکپارچه‌سازیه.
‫ولی من مطمئنم ‫اگه فقط آستین‌هام رو بزنم بالا،
‫می‌تونم همه‌ش رو براتون به سرانجام برسونم.
‫اون‌وقت، بالأخره می‌تونیم درباره‌ی ‫ترفیع من صحبت کنیم.
‫من قراره کاری که شما شروع کردین رو ‫تموم کنم.
‫و وقتی همه‌ی این‌ها تموم بشه، ‫شما بهم التماس می‌کنین که کمک‌تون کنم.
[پس از تیتراژ ادامه دارد]
[آنچه در این فصل خواهید دید]
‫با هم...
‫ما به قولمون عمل می‌کنیم.
‫تا این دنیای سقوط کرده رو بهتر کنیم.
‫ببخشید حرفتون رو قطع می‌کنم.
‫متوجه‌ام که داریم راجع به ‫یه جنگ داخلی بحث می‌کنیم.
‫«مشترک‌المنافع» قراره همه‌مون رو بکشه.
‫مگه اینکه جلوش رو بگیرم.
‫ما همیشه چی می‌گیم؟
‫اکثر بچه‌ها تو این سن دیگه مُردن!
‫من دنبالِ یه نفر می‌گردم.
‫قصد داری وقتی پیداش کردی ‫چی کارش کنی؟
‫نظر شما چیه، خانم مک‌لین؟
‫خانواده‌ت ممکنه ‫خیلی راحت هنوز اون بیرون باشن.
‫ولی یه چیزی که من روش حساب نمی‌کنم
‫اینه که اون‌ها از این نوع آدمی که شدی ‫خوش‌شون بیاد.
[اتاق کنفرانس]
‫آدم‌های بدتری از من ‫اون بیرون هستن.
‫نمی‌دونی توی وگاس ‫چی می‌گن؟
‫همه برنده‌ن! ‫بالأخره یه روزی.
‫طبق تجربه‌ی من، ‫همین راجع به باختن هم صدق می‌کنه.
‫غیر از یک نفر.
‫آقای هاوارد.
‫می‌دونم که اومدی وگاس ‫تا من رو بکشی.
‫غیر از اینه؟
‫و من هنوز نمی‌دونم تو چطور ‫در پایان دادن به دنیا نقش داری.
‫ولی قطعاً نقش داری.
‫اگه کمک‌مون نکنی، ‫دیگه پناهگاه 33ـی وجود نخواهد داشت.
‫بابا، اگه صدام رو می‌شنوی...
‫چه اتفاقی قراره برای پناهگاه ما بیفته؟
[شبیه‌سازی]
‫شیرین‌عسلِ کوچولوی من.