‫صورتم
‫همه چیز رو ثابت می‌کنه.
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫یکی من رو خورده.
‫یکی تو روستای کوگه.
‫این اتفاق... 18 سال پیش افتاد.
‫چیز زیادی ازش یادم نمیاد،
‫جز
‫آواز عجیبی که
‫روستاییا می‌خوندن.
‫سایه یه نفر
‫و لحظه‌ای که صورتم ‫داشت خورده میشد.
‫وقتی متوجه شدم
‫تو بغل مادرم بودم.
‫بعد از اون روز
‫از روستای کوگه خیلی دور شدیم.
‫و در خفا زندگی کردم.
‫وقتی سنم رفت بالاتر
‫متوجه شدم
‫که گواهی تولد ندارم.
‫و
‫حدس می‌زنم
‫که به یه سری از بچه‌های ‫متولد روستای کوگه
‫به عمد گواهی تولد داده نشده بود.
‫که خورده بشن؟
‫مادرم فوت کرد
‫بدون اینکه چیزی از گذشته‌ش بهم بگه.
‫اما من می‌خواستم ‫درباره روستا چیزی بدونم.
‫می‌خواستم
‫بدونم چرا
‫صورتم خورده شده.
‫به همین دلیل رفتی پیش آقای کانو؟
‫هی، صبر کن!
‫چرا الان؟ ‫ازم می‌خوای چی کار کنم؟
‫چند وقت دیگه جشنواره نذریه.
‫شاید اونجا
‫یه قربانی دیگه مثل من باشه.
‫هی!
[گانیبال: رَد]
‫[معبد کورونوکامی]
‫بیاین شروع کنیم!
‫صبر کنین بچه‌ها! ‫اون اینجاست.
‫خیلی جرات داری که برای تمرین اول
‫انقدر دیر اومدی.
‫ببخشید.
‫خب
‫کجا بودی؟
‫داشتم یه کاری انجام می‌دادم.
‫جدی؟
‫در هر صورت، افسر،
‫دیشب پای تلفن ‫با یکی صحبت نمی‌کردی؟
‫با کی صحبت می‌کردی؟
‫کسی بود که نمی‌تونی ‫درباره‌ش برامون بگی؟
‫لطفاً این سوالا رو تموم کنین.
‫بیاین تو زندگی مردم فضولی نکنیم.
‫سلام جوون!
‫لطفاً دیگه منو جوون صدا نکن.
‫ماسامونه با توئه؟
‫پدربزرگ امسال برای ‫جشنواره برنمی‌گرده.
‫حالش خوب نیست؟
‫نه.
‫در واقع سال دیگه به عنوان ‫کاهن اعظم بازنشسته میشه،
‫و من قراره به جاش سخنرانی کنم.
‫-چه عجب! ‫-بله.
‫و قبل از اون
‫مسئولیت جشنواره نذری امسال
‫با من خواهد بود.
‫تبریک میگم.
‫خبر خوبیه.
‫دیگه وقتش بود.
‫-دیگه داره بزرگ میشه. ‫-درسته.
‫از ملاقات باهاتون خوشوقتم.
‫من مونه‌چیکا کامی‌یاما ‫اهل کورونوکامی هستم.
‫منم از دیدارتون خوشحالم.
‫می‌تونم بعداً باهاتون
‫یه صحبت کوتاهی داشته باشم؟
‫باشه.
‫درباره چی می‌‌خواستین صحبت کنین؟
‫مستقیم میرم سر اصل مطلب.
‫شما وخانواده‌تون ‫باید روستا رو ترک کنین.
‫انتظار اینو نداشتم.
‫توضیح میدین چرا؟
‫با این سرعت،
‫وضعیتتون مثل آقای کانو میشه.
‫نمی‌خوام بلایی سرتون بیاد.
‫مطمئنم توجه کردین
‫که این روستا دورافتاده‌‌ست،
‫و مردمش
‫به این خاک وابسته‌ن و قوانینشون ‫رو به تازه‌واردا تحمیل می‌کنن.
‫راستشو بگو.
‫به اندازه کافی ازشون کشیدی، مگه نه؟
‫نه اصلاً.
‫از زمانی که اومدیم اینجا،
‫دخترم بالاخره دوباره داره می‌خنده.
‫خوشحالم که اومدیم.
‫متوجهم.
‫-بیاین دوباره از اول شروع کنیم. ‫-باشه.
‫ضرب آهنگ طبل شایم ‫اصلاً منظم نیست.
‫-خیلی کنده؟ ‫-خیلی سریعه!
‫پس
‫همه چیز رو درباره این روستا
‫قبول می‌کنین؟
‫جشنواره نذری کوگه.
‫زمانی برای خدایان ‫قربانی انسانی می‌کردن.
‫من درباره چند صد سال پیش ‫صحبت می‌کنم.
‫مردم همیشه گرسنه بودن
‫چون زمین اینجا ‫مناسب کشت‌وکار نبود.
‫پس برای کاهش تعداد ‫نفراتی که باید تغذیه بشن
‫بچه‌ها رو می‌کشتن ‫تا به خدایان تقدیم کنن.
‫-می‌کشتن؟ ‫-بله.
‫وحشتناکه، مگه نه؟
‫فقط کشته می‌شدن؟
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫داری در لفافه میگی
‫که اونا رو می‌کشتن و می‌خوردن؟
‫اون افسره کجاست؟
‫-دیدیش؟ ‫-نه.
‫اگر لازم داشتین درباره ‫چیزی صحبت کنین
‫روم حساب کنین.
‫باشه.
‫اوه.
‫شما که اینجایی افسر.
‫دنبالت می‌گشتیم.
‫هی، تو هم که اینجایی جوون.
‫توی سرویس بهداشتی ‫بهش برخوردم.
‫جدی؟
‫و داشتین درباره ‫چی صحبت می‌کردین؟
‫موضوع خاصی نبود.
‫داشتم اطراف معبد رو ‫نشونش می‌دادم.
‫-مگه نه؟ ‫-درسته.
‫دوباره می‌خوای شیطونی کنی؟
‫جین، جلوی جوون ‫ادب رو رعایت کن.
‫خیال نکنی ما در موردی ‫بهت شک کردیم افسر.
‫منظورمون رو اشتباه برداشت نکن.
‫در ضمن، توی این روستا،
‫همه همه‌چیز رو درباره بقیه می‌دونن!
‫برگردیم طبل‌زنی رو تمرین کنیم.
‫-بیا. ‫-باشه.
‫ماشیرو!
‫خداحافظ ماشیرو!
‫-خداحافظ. ‫-می‌بینمتون!
‫داشتین چی بازی می‌کردین؟
‫انگار خیلی بهت خوش گذشته.
‫بی‌خیال بگو ببینم.
‫کنجکاوم.
‫سلام.
‫ما برگشتیم.
‫ها؟
‫سلام! چی کار داری می‌کنی؟
‫می‌دونم اینجاست.
‫چی اینجاست؟
‫یه شنود!
‫-دایگو تمومش کن. ‫-لعنت به اون عوضیا.
‫گوش میدی چی میگم؟
‫هی دایگو
‫مگه عقلتو از دست دادی؟
‫اونا از دست دادن، نه من.
‫تمومش کن.
‫تو چت شده؟
‫داری منو می‌ترسونی.
‫چه خبره؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫-شش ‫-شش
‫تا حالا که خوب بوده.
‫یوکی!
‫دارم میام.
‫اومدم.
‫-خواهش می‌کنم ‫-گرفتمش.
‫-با کی داشتی صحبت می‌کردی؟ ‫-بفرمائید.
‫-بهمون بگو. ‫-آدم خاصی نیود.
‫باشه!
‫انگار همسرت داره ‫روال کار روستا رو یاد می‌گیره.
‫حتماً باید همه اینا رو تحمل کنه؟
‫هوم؟ چیزی گفتی؟
‫-باید یه سر برم سرویس بهداشتی. ‫باشه.
‫باید بره دستشویی.
‫این عصاره رو از جوی دو سر گرفتن.
‫[لطفاً بازم به روستای گوکه برگردین]
‫امشب بیا اتاق 801
‫چیزی هست که باید
‫درباره چرایی ‫مرگ آقای کانو بدونین.
‫ببخشید.
‫خوشحالم که اومدین آقای آگاوا.
‫بیاین داخل.
‫کی هستی؟
‫اسمم اوتاداست.
‫داشتم به آقای کانو کمک می‌کردم.
‫بیاین داخل.
‫باشه.
‫چیزی میل دارین براتون بریزم؟
‫نه ممنون.
‫تا حالا با یه مرد توی هتل سری نبودم.
‫که اینطور.
‫من همیشه همین کار رو می‌کنم.
‫شما مردی رو دیدین که ‫نصف صورتش خورده شده بود، نه؟
‫خودش باهام رودر‌رو شد
‫و بهم گفت می‌تونم بهتون اعتماد کنم.
‫من مدیر یه وبسایت ‫به اسم شرح وقایعم.
‫درباره یه فرقه
‫و اشیاء مشکوکه.
‫اما چیزی که در حال حاضر ‫بهش علاقه دارم
‫آدم‌خواریه.
‫مردی که صورت نداره
‫مقاله‌ای درباره راز تاریک ‫روستای کوگه نوشته بود.
‫من به واسطه اون ‫با آقای کانو آشنا شدم.
‫ادعا می‌کنه
‫که تو ژاپن روستایی هست ‫که آدم‌خواری می‌کنن.
‫به همین دلیل به من رو زده.
‫اولش حرفاش رو باور نکردم
‫اما وقتی چهره‌ش رو بهم نشون داد
‫و گفت اون مدرکشه
‫هیچ خبرنگاری روی زمین نیست
‫که با اون صورت تحریک نشه.
‫ازش خواستم یه مقاله بنویسه.
‫و قبل از اینکه متوجه بشم
‫داشتم توی تحقیقات ‫آقای کانو کمک می‌کردم
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫همیشه خودش ‫با من ارتباط می‌گیره.
‫چطور به آقای کانو کمک می‌کردین؟
‫شروع کردیم و دنبال مدارکی
‫از آدم‌خواری ‫توی اون روستا گشتیم.
‫مدارک؟
‫منظورتون چیه؟
‫بچه‌ها.
‫بچه‌ها؟
‫اون مرد بهت گفته، مگه نه؟
‫که بچه‌هایی هستن
‫که گواهی تولد ندارن
‫که فقط برای خورده شدن ‫به دنیا اومدن.
‫یه کم دور از ذهن به نظر میاد.
‫اولش منم شک داشتم.
‫اما
‫مرگ آقای کانو
‫من رو قانع کرد ‫که این موضوع حقیقت داره.
‫یه جایی توی اون روستا ‫یه بچه هست
‫که تو روز جشنواره خورده میشه.
‫تو یه فرشته‌ای ماشیرو.
‫چه فرشته‌ای.
‫اولش
‫آقای کانو هم باورش نکرد.
‫اما یه روز
‫متوجه شد
‫که نرخ مرگ جنین توی ‫روستای کوگه زیادی بالاست.
‫طی دو و نیم سالی که ‫آقای کانو توی کوگه کار می‌کرد
‫و همچنین یه کم جلوتر بریم
‫سالی به طور متوسط
‫یه مرگ جنین داشتن.
‫روستا یه مدرسه ابتدایی داره
‫که در مجموع ‫کمتر از ده تا دانش‌آموز داره.
‫فکر نمی‌کنین احتمالش زیاد باشه؟
‫ببخشید.
‫عذر می‌خوام!
‫من فقط داشتم... خیلی عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫-نه. ‫-عذر می‌خوام!
‫من عذر می‌خوام.
‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام. ‫عذر می‌خوام.
‫منو ببخشید.
‫عذر می‌خوام.
‫داری چی کار می‌کنی کاناکو؟
‫خواهش می‌کنم دیگه ‫عذرخواهی نکنین. چیزی نیست.
‫عذر می‌خوام. خیلی عذر می‌خوام. ‫خواهش می‌کنم منو ببخشید.
‫-بابت هر کاری که دخترم کرده عذر می‌خوام. ‫-چیزی نیست.
‫زندگی باهاش خوب تا نکرده.
‫حدود سه سال پیش بود
‫بچه‌ش... مرده به دنیا اومد.
‫حقیقت نداره.
‫بچه من زنده‌ست.
‫پسرم هنوز زنده‌ست!
‫من مطمئنم!
‫آی.
‫بذار برم.
‫آقای سابو.
‫دیروز افتاد زمین.
‫-هنوز نمرده! ‫-وقتشه بری خونه کاناکو.
‫اون تکون خورد!
‫تو گفتی نفس نمی‌کشه ‫اما اون تکون خورد!
‫خودم دیدم که تکون خورد!
‫گین گوتو بچه منو دزدیده!
‫-بابا... ‫-دیگه کافیه!
‫برو برش گردون! عجله کن!
‫منظورت اینه که
‫نوزادایی رو که مرده اعلام میشن
‫زنده نگه می‌دارن تا بعداً بخورن؟
‫اگر این‌طوره، نوزاد‌های مرده رو ‫چطوری جا میزنن؟
‫اونو نمی‌دونم.
‫متوجهم.
‫اون حدود یک ماه پیش ناپدید شد
‫تماس‌هاش ناگهان متوقف شد.
‫یک ماه
‫یعنی شما آخرین کسی نبودین
‫که با تلفن آقای کانو ‫تماس گرفتین.
‫منظورتون چیه؟
‫آقای کانو درست قبل از اینکه ناپدید بشن
‫یه تماس داشتن.
‫و تماس از طرف مردی نبود ‫که صورتش خورده شده بود.
‫متوجهم.
‫شاید
‫بازم حقیقت رو دنبال کرده بود
‫و در نهایت بچه‌ها رو پیدا کرده بود.
‫-به همین دلیل به قتل رسیده. ‫-بله.
‫آخرین تماسی که آقای کانو داشتن ‫از طرف کسی بوده
‫که بهش گفته بچه‌ها کجان؟
‫احتمالاً.
‫خبر دارین کی بوده؟
‫متاسفانه نه.
‫اما ممکنه
‫یه خبرچین تو روستا باشه.
‫شما دو نفرین؟
‫نمی‌دونستم.
‫این طوری باشه ‫باید دو برابر بهم پول بدی.
‫مشکلی نیست؟
‫ایشون نمی‌مونن.
‫حالا برین.
‫البته.
‫-موهاتو کوتاه کردی؟ ‫-متوجه شدی؟
‫آره. بانمکه.
‫به این زودی میری خونه؟
‫آخه تو کجا بودی؟
‫-ها؟ ‫-آروم باش جین.
‫اون پلیسه.
‫ولش کن. برو خونه.
‫بار بعدی که می‌بینیمت ‫یه توضیح بهمون بدهکاری.
‫حالت خوبه؟
‫چه خبره؟
‫آقای سابو رو دخترش ‫دست بلند کرد.
‫ها؟
‫گین گوتو بچه‌ش رو دزدیده.
‫جدی همین رو گفت؟
‫آره.
‫خیلی رنج‌دیده به نظر می‌رسید.
‫[یاماگوچی]
‫بله؟
‫کیه؟
‫آقای سابو سلام.
‫آگاوا از ایستگاه پلیسم.
‫چی می‌خوای؟
‫درباره دخترتون
‫چند تا سوال دارم.
‫حتماً زنت سرت رو ‫با فکرای مسخره پر کرده.
‫لطفاً در رو باز کنین.
‫این یه تحقیق رسمی پلیسه.
‫متهم شدین به آزار دخترتون.
‫من هیچ‌وقت اذیتش نمی‌کنم!
‫حرفی ندارم باهات بزنم.
‫برو رد کارت!
‫صبر کن!
‫اگر بهش آزاری نرسوندی ‫پس باهام همکاری کن!
‫کاناکو.
‫شنیدم گین گوتو بچه‌ت رو دزدیده.
‫بیشتر برام تعریف می‌کنی؟
‫کاناکو!
‫دهنت رو بسته نگه دار.
‫بیا ببینم!
‫من توی ایستگاه پلیس می‌مونم.
‫حرفی داشتی ‫اونجام که بهت گوش کنم.
‫[گین گوتو]
‫فقط یه کم دیگه ‫تا جشنواره مونده، مامان بزرگ.
‫مادر.
‫کیسوکه از هفته دیگه
‫رئیس جدید خانواده گوتو میشه.
‫اون با افتخار
‫تبار خانواده گوتو رو ادامه میده.
‫خواهش می‌کنم مراقبش باش.
‫[ایستگاه پلیس گوته]
‫چه خوب که برگشتی!
‫-شام آماده‌ست. تو هنوز داری کار می‌کنی؟ ‫-هوم
‫-آره. ‫-باشه
‫بدون تو شروع می‌کنیم.
‫-یوکی. ‫-چی شده؟
‫یه لطف کوچیکی می‌خوام.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫ببخشید که شما رو تو زحمت میندازم.
‫یه چیزی هست ‫که می‌خوام ازتون بپرسم.
‫الان مشکلی نداره ‫که بخوام بیام و ببینمتون؟
‫البته. هر وقت دوست داشتین بیاین.
‫[مرکز اجتماعات کوگه]
‫چی می‌خوای؟
‫هیچی.
‫یه طوری سیگار می‌کشی ‫انگار حسابی لذت می‌بری.
‫که این‌طور.
‫می‌خوای بکشی؟
‫قبلاً می‌کشیدم.
‫-یکی می‌خوای؟ ‫-نه ممنون.
‫هر طور راحتی.
‫سیگار کشیدن تو طبیعت ‫احساس خیلی خوبی داره.
‫کلمه‌هه چی بود؟
‫وقتی از یه کاری خوشت میاد ‫ولی اشتباهه.
‫می‌دونم چی رو میگی. ‫کلمه‌ش چی بود؟
‫-آم... ‫-یادم نمیاد.
‫اوه.
‫-لذت گناه‌آلود! ‫-همینه!
‫آره. همینه.
‫ممنون.
‫-صبر کن! ‫-اون توپ منه.
‫نباید اون طوری بازی کنین.
‫متوجه شدین؟
‫-کی می‌خواد به من کمک کنه؟ ‫-من!
‫عوضیا.
‫با اینکه می‌دونن چقدر اذیتم می‌کنه ‫میذارن بچه‌هاشون اطرافم بازی کنن.
‫اگر نمی‌خوای سیگار نکش.
‫هی.
‫آم
‫درباره حرفی که دیروز زدی.
‫همون که گفتی گین گوتو ‫بچه‌ت رو دزدیده.
‫شوهرم می‌خواد ‫بیشتر درباره‌ش بدونه.
‫اما بهم گفتن بیشتر از این ‫درباره‌ش صحبت نکنم.
‫صبر کن.
‫فکر می‌کنم بتونه بهت کمک کنه.
‫چند سال پیش ‫یکی دنبالم می‌کرد.
‫شوهرم کاراگاه پرونده من بود.
‫هیچ وقت ازش نخواستم
‫اما چند ساعت ‫دم در خونه‌م نگهبانی می‌داد.
‫تشخیص اینکه آخرش واقعاً ‫کی داشت دنبالم می‌کرد
‫اما کاری کرد ‫که احساس امنیت کنم.
‫-پس تو می‌تونی... ‫-ببخشید اما باید برم.
‫-دلیل اینکه روستاییا ‫از خانواده گوتو دوری می‌کنن؟
‫آره.
‫چرا انقدر ازشون می‌ترسن؟
‫خیلی وقت پیش
‫خانواده گوتو بزرگترین زمین‌دار ‫این روستا بوده.
‫در طی جنگ، روستاییا مجبور بودن
‫ازشون زمین اجاره کنن ‫تا زندگیشون بگذره.
‫همون موقع هم ازشون می‌ترسیدن.
‫از کدوم جنگ صحبت می‌کنی؟
‫ارتباطی نداره.
‫ترس از خانواده گوتو
‫از پدر و مادر ‫به بچه‌هاشون منتقل شده.
‫توی این روستای دورافتاده
‫رسم و رسوم ‫مثل سابق باقی مونده.
‫حتی همین سال‌های اخیر
‫بین روستاییا و خانواده گوتو ‫مشکلی پیش اومده.
‫چه مشکلی؟
‫چند تا از زن‌ها ادعا کردن
‫که گین بچه‌هاشون رو ‫دزدیده یا کشته.
‫متوجهم.
‫اما
‫چطور می‌تونه ‫چنین کاری کرده باشه؟
‫اون تنها
‫قابله روستا بوده.
‫یه قابله؟
‫فقط اون بود
‫که توی تک‌تک ‫زایمان‌های روستا حاضر بوده.
‫باشه.
‫پس به همین دلیله.
‫گرچه من بر این باورم ‫که ادعای زنای روستا
‫نمی‌تونه اتفاق افتاده باشه.
‫آره البته.
‫منم فکر نمی‌کنم می‌تونسته ‫دست به چنین کار وحشتناکی بزنه.
‫کاناکو؟
‫کاناکو!