.
‫[آنچه گذشت]
‫- یا خدا. ‫- چیزی پیدا کردی؟
‫برنامه‌ی اودسا.
‫این زاییده‌ی افکار توماس گادولکین بود.
‫کار من حاصل ‫سال‌ها و سال‌ها تحقیقه.
‫خدای من!
‫همه‌تون می‌تونین تحت فشار مناسب ‫قوی‌تر بشین.
‫ماری!
‫من سلاح تو نمی‌شم.
‫من نمی‌خوام تو یه سلاح باشی.
‫- آنابث؟ ‫- ماری؟
‫تو راه نجات مایی.
‫- اون خواهرش رو به زندگی برگردوند. ‫- چطور این کار رو کردی؟
‫من فقط... درمانش کردم.
‫سایفر یه یاروی خیلی پیر رو ‫تو یه محفظه‌ی اکسیژن تو خونه‌ش نگه داشته.
‫ما فکر می‌کنیم مردی که سایفر تو اون ‫چیزه نگه می‌داشت، توماس گادولکین بوده.
‫- لعنتی! ‫- این دانشگاه،
‫تبدیل شده به یه بنای یادبود برای معمولی بودن
‫پس مأموریت من هرس کردن این گله‌ست.
‫چه کوفتیه؟
‫با قدرت‌هام، ‫می‌تونم نذارم من رو کنترل کنه.
‫شاید هیچ‌کدوم از ما رو نتونه کنترل کنه.
‫گادولکین می‌تونه ‫کلید همه‌چی باشه.
‫من تنها کسی‌ام
‫که می‌تونه گادولکین رو بیدار کنه، ‫جلوی سایفر رو بگیره.
‫من اون نیستم! من اون نیستم!
‫باید همین الان بریم.
‫اون سایفره.
‫ما می‌خوایم اسطوره‌ها رو این زمین راه برن، ‫نه دلقک‌های سیرک.
‫خب، کی بعدی؟
[سال 1967]
‫یالا، یالا.
[ژن وی]
‫خیلی بابت فرش متأسفم.
‫مشکلی نیست. ...احتمالاً مشکلی نیست.
‫چطور چنین چیزی ممکنه؟
‫اگه سایفر می‌تونه آدم‌ها رو کنترل کنه، پس ‫تمام این مدت، داشته...
‫داگ. من داگ هستم. سلام.
‫نمی‌دونم ‫چه کوفتی داره اتفاق میفته.
‫اما اگه این درسته، ‫همیشه گادولکین بوده،
‫که ظاهراً 60 سال پیش مُرده.
‫و باید مثلاً 100 سالش باشه. ‫چرا اینقدر جوون به نظر می‌رسید؟
‫اون، همون ماده‌ی «وی» رو تزریق کرده ‫که سولجر بوی و استورم‌فرانت تزریق کردن.
‫بهش می‌گفتن «وی-وان»، برای همین اون... پیر نمی‌شه
‫ولی تو می‌شی.
‫من عروسک خیمه‌شب‌بازی دومم. ‫اولی مُرده.
‫خبر خوب، مسکنه.
‫خبر بد، شش سال پیش تاریخش گذشته. و یخ.
‫ممنون.
‫ماری، تو چرا نمی‌بینی چی‌کار می‌تونی بکنی.
‫خلاصه، حدوداً سال 96 بود،
‫و من، داشتم با تعمیر کردن ‫دستگاه‌های ویدیو خرج خودم رو درمیاوردم.
‫از این یارو یه تلفن داشتم،
‫رفتم خونه‌ش. دکتر فیلدر.
‫و اون پیر بود، ‫ولی آدم مهربونی بود.
‫مثل یه پدربزرگ بود.
‫اون کلی سؤال ازم پرسید
‫درباره‌ی خودم، مثلاً درباره‌ی خانواده‌م ‫و دوست‌هام، و...
‫می‌دونی، البته، مسئله این بود که ‫من زندگی‌ای نداشتم.
‫پدر و مادرم رو قبلاً از دست داده بودم.
‫نمی‌تونم بیشتر ادامه بدم. من...
‫من خیلی...
‫از طرف گادولکین. من... من...
‫چند ساعت دیگه می‌تونم دوباره امتحان کنم.
‫ممنون. ممنون که سعی کردی.
‫می‌دونی، بعد گادولکین، ‫اون پرید تو سرم،
‫و اولین کاری که ازم خواست انجام بدم ‫کشتن دکتر فیلدر بود، و...
‫یعنی، با دست‌های خالی خفه‌ش کردم.
‫خیلی براش متأسف بودم.
‫و سعی کردم، می‌دونی، ‫سعی کردم مقاومت کنم،
‫اما انگار تو یه جعبه ‫تو ذهن خودم زندانی بودم.
‫مثل این بود که رو صندلی عقب ‫ماشین خودت نشسته باشی.
‫اگه می‌تونه هر کسی رو کنترل کنه، ‫چرا همون موقع ماری رو کنترل نکرد؟
‫مجبورش کنه هفته‌ها پیش درمانش کنه.
‫نمی‌تونه.
‫- اون زیادی قویه. ‫- نه.
‫نه، نیستم.
‫آره، وقتی تو المایرا بودی سعی کرد. ‫چندین بار.
‫اما...
‫یه چیزی که در موردش دروغ نمی‌گفت، اودسا،
‫اون... اون واقعاً تو رو ‫تو یه سطح دیگه‌ای قرار داد.
‫اون به دکتر احتیاج داره.
‫باید به آمبولانس زنگ بزنیم؟
‫نه، نه، نه. این زیادی ریسکیه.
‫من یه دوست دارم ‫که تو بیمارستان «وایت پلینز»ـه.
‫بهش اعتماد دارم. من می‌برمت.
‫شماها باید برین دانشگاه و آفتابی نشین.
‫هی، باید بهتون بگم، ‫هر اتفاقی که بیفته،
‫من خیلی از کاری که برام کردین ‫ممنونم.
‫اصلاً نمی‌دونم چطور تشکر کنم.
‫یعنی، هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫قراره فرار کنم.
‫خدای من. ‫این... این باشکوهه.
‫خب، کسی رو داری ‫که بتونم باهاش تماس بگیرم؟
‫فامیل، دوستی که بتونه کمکت کنه؟
‫احتمالاً نه. ‫مثلاً، چی باید بگم؟
‫«هی، می‌خوای از یه یارویی مراقبت کنی ‫که 30 ساله ندیدیش؟»
‫باید یه نفر باشه که بتونی بهش زنگ بزنی.
‫من آدم‌ها رو شکنجه می‌کردم.
‫یعنی، شکنجه‌ی واقعی.
‫اون تو نبودی. گادولکین بود.
‫آره. ولی حس می‌کردم منم.
‫حتماً به آندره خیلی افتخار می‌کردی.
‫ببخشید. نمی‌خوام داغونت کنم. ‫م... من فقط فکر کردم می‌خوای بدونی.
‫بهم بگو.
‫یعنی، من واقعاً عاشق اون بچه بودم.
‫اون گادولکین رو حسابی کفری می‌کرد.
‫همیشه راه‌هایی پیدا می‌کرد که حالش رو بگیره
‫آندره یه بار واقعاً...
‫یه جوری تو قهوه‌ش... کار خرابی کرد.
‫یعنی، تا همین امروز، ‫اصلاً نمی‌دونم چه‌جوری.
‫یا شایدم، یه نگهبان رو ‫مجبور کرد اون کار رو بکنه یا همچین چیزی؟
‫عجب اسطوره‌ای.
‫این 1000 درصد شبیه پسر منه.
‫اون واقعاً نترس بود.
‫اون همه‌چیز رو ‫به خاطر دوست‌هاش به خطر انداخت.
‫پسر تو بزرگترین قهرمانیه ‫که تا حالا دیدم.
‫این خیلی برام ارزش داره.
‫یعنی، واضحه.
‫- ماری باید بره. ‫- بره کجا؟
‫نمی‌دونم، هرجایی جز اینجا.
‫یعنی، گادولکین می‌خواد ‫چنگالش رو بکنه تو ذهنش.
‫استعاره بود. عروسک خیمه‌شب‌بازی خودش بکنتش.
‫اون می‌تونه بدنش رو ‫تا ابد تسخیر کنه.
‫اوم...
‫می‌تونی تو دستشویی لباست رو عوض کنی.
‫- درست آخر راهروئه. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫ماری، تو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫من هر کاری شماها بخواین می‌کنم.
‫خب، رأی من اینه که گادولکین ‫تو مغزت نباشه.
‫یعنی، اون قبلاً اون تو بوده.
‫اون من رو قانع کرد که ‫من کوفتی خیلی خاصم.
‫که من برگزیده‌ام، ‫و همه‌ی اون مزخرفات.
‫و من لعنتی هم باورش کردم.
‫من خاص نیستم.
‫من هیچوقت قرار نیست چیزی ‫بیشتر از یه دختر باشم
‫که وقتی ناراحته به خودش آسیب می‌زنه.
‫گور بابای این حرف‌ها. هی.
‫اگه شماها دور و برم نبودین،
‫احتمالاً داشتم دل و روده‌م رو بالا میاوردم ‫و 16 تا پیتزا رو می‌لمبوندم.
‫و، لعنتی، لعنتی، گندش بزنن، حتی وقتی این رو می‌گم، ‫بخشی از مغزم می‌گه،
‫«فکر خوبیه، انجامش بده.»
‫هی، این کار رو نمی‌کنی.
‫ولی قبلاً کردم.
‫تو المایرا.
‫تو دیدیش.
‫ما داغونیم.
‫همه همین‌ایم.
‫اما ما آدم‌هایی رو هم داریم
‫که کمک‌مون کنن این همه‌ ‫بار لعنتی رو حمل کنیم.
‫یعنی، ما یه جورایی مثل یه...
‫خانواده‌ی کوچیک...
‫داغونیم.
‫و هوای همدیگه رو داریم.
‫- باشه. بیاین بغل کنیم. ‫- داریم بغل می‌کنیم؟
‫خدایا.
‫این یه قدم به صمیمیت نزدیک‌تره.
‫- خیلی حس خوبی میده. ‫- نه. خدای من.
‫من... من... نه، ممنون.
‫من می‌خوام...
‫برم دستشویی. ‫یه راهی براش پیدا می‌کنیم، باشه؟
‫هی.
‫متأسفم.
‫می‌دونم.
‫جدی می‌گم.
‫خدای من.
‫متأسفم.
‫خدای من.
‫من بخشیدمت.
‫ماری.
‫ممنونم.
[توماس گادولکین]
‫صبح به‌خیر.
‫من توماس گادولکین هستم.
‫شاید من رو از روی مجسمه‌ی یادبودم ‫تو محوطه بشناسین
‫یا اسمم که روی تقریباً همه‌چیز هست،
‫یا از روی گزارش‌های دروغین مرگم.
‫یا خدا.
‫دروغ‌های زیادی در طول سال‌ها ‫درباره‌ی من گفته شده.
‫پس، بذارین همه‌چیز رو روشن کنم.
‫من یک ابرقهرمان پرافتخارم.
‫و اینجام تا یه اشتباه وحشتناک رو ‫جبران کنم.
‫این راه درستی برای خبر دادن به هوملندر نیست
‫این دانشگاه... دانشگاه من... ‫شما رو ناامید کرده.
‫و این امروز تموم می‌شه. ‫از همین لحظه،
‫تمام رتبه‌بندی‌های دانشجویی ‫به صفر برگشته.
‫و من سمینار پیشرفته‌م رو ‫برای همه‌ی دانشجوهای دانشگاه باز می‌کنم.
‫دمش گرم.
‫تک‌تک شماها، ‫بدون در نظر گرفتن نوع قدرت یا رشته،
‫شانس این رو دارین که به «ده نفر برتر» ملحق بشین
‫با تمام اون قراردادهای تبلیغاتی و فرصت‌های ‫قرارداد شهری که به همراهش میاد.
‫و یه قدم نزدیک‌تر به ملحق شدن به «هفت».
‫عمراً.
‫دعوت‌نامه‌هاتون ‫به‌زودی تو صندوق ورودی‌تون میاد.
‫این یه روز عالی برای این مؤسسه‌ست.
‫و برای یه عده‌ی خوش‌شانس، ‫شانسی برای تبدیل شدن به یه فرد واقعاً استثنایی.
‫این‌ها رو می‌بینین؟
‫- چی؟ ‫- نه، ما داشتیم...
‫این یه سمیناره. ‫گادولکین داره همه رو بررسی می‌کنه.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫معلومه که یه تله‌ی لعنتیه.
‫آره، تله برای چی، دقیقاً؟
‫تو.
‫وایسا، پس... چی، اون... اون می‌خواد ماری رو ‫بکشونه به سمینار تا همه رو نجات بده؟
‫معلومه که اون نمی‌تونه بره.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که من دیگه ‫از «برگزیده» بودن لعنتی خسته شدم.
‫پس...
‫هر کاری می‌کنیم، با هم انجامش می‌دیم.
‫ببینین، هر نقشه‌ای که داره، ‫همه‌ی این آدم‌ها تو خطرن.
‫باید به همه هشدار بدیم.
‫چه‌جوری؟
‫من می‌دونم چه‌جوری.
‫من ماری مورو هستم،
‫و این برای همه‌ی دانشجوهای دانشگاه گادولکینه
‫که فکر می‌کنن قراره رتبه‌شون رو بالا ببرن
‫با رفتن به سمینار توماس گادولکین.
‫حرف‌هاش رو باور نکنین. نرین.
‫هیچ کلاسی، هیچ رتبه‌ای ‫ارزش جونتون رو نداره.
‫هی، کسی از شماها ‫به سمینار دعوت شده؟
‫اینجور بچه‌ها وقتی کار دارن ‫حرف نمی‌زنن.
‫باید این رو بدونی، سم.
‫روفس، شماها نباید برین این سمینار، ‫خب؟ خیلی خطرناکه.
‫تو آخرین آدمی هستی ‫که کسی باید به حرفش گوش بده.
‫اون تازه‌وارد لعنتیِ تو خودکشی کرد.
‫شما لعنتی‌ها شوخی‌تون گرفته؟
‫یه یاروی هزار ساله ‫از قبر پا می‌شه، همه‌چی رو دست می‌گیره،
تو خیال می‌کنی چیز خاصی نیست؟
‫گادولکین می‌خواد با ما چی‌کار کنه؟
‫اون می‌خواد با ما به ماری برسه، و هر کاری ‫می‌کنه تا این اتفاق بیفته،
‫- پس... ‫- پس، نرین.
‫خدایا، متأسفم، رفیق. ‫نمی‌خواستم اینجوری بشه،
‫اما برای امنیت خودتون، ‫مجبورم شما رو...
‫چی می‌تونم بگم؟
‫من عاشقتونم.
‫و می‌شناسمتون.
‫از سیر تا پیاز، از تو و بیرون.
‫من می‌دونم که ابرانسان‌ها ‫قادر به انجام چه کارهایی هستن.
‫قله‌هایی که هنوز بهشون نرسیدیم.
‫تو روفس هستی.
‫یه ذهن‌خون.
‫راستش، قربان، من یه جورایی همه‌فن حریفم...
‫یه ذهن‌خون که از قدرتت استفاده می‌کنی
‫تا سال پایینی‌ها رو برای ‫خواسته‌های خودت خواب کنی.
‫- نه. م... من هیچوقت... ‫- نه دیگه، قربان. اون دیگه قدرت چندانی نداره.
‫بذارین واضح بگم،
‫شما به این سمینار دعوت شدین
‫نه به خاطر اینکه استثنایی هستین،
‫بلکه به خاطر اینکه شکست‌خورده‌این.
‫لایق موهبت‌هایی ‫که بهتون داده شده نیستین.
‫لایق این مؤسسه نیستین.
‫شماها از خود راضی بودین.
‫از قدرت‌هاتون برای خوشگذرونی،
‫برای پول،
‫برای لایک استفاده کردین.
‫شما مایه‌ی شرمساری هستین.
‫و حالا،
‫باید جایگاه‌تون رو بین ما به دست بیارین.
‫ثابت کنین که به اینجا تعلق دارین
‫یا در راهش بمیرین.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫یه آزمون ساده.
‫من سعی می‌کنم اون دکمه رو فشار بدم.
‫و شما باید جلوی من رو بگیرین،
‫به هر وسیله‌ی ممکن.
‫لیزا هنینگ.
‫رتبه‌ی 32
‫و در حال حاضر در حال خراب کردن ‫کلاس «مقدمات بداهه‌پردازی».
‫چه غلطی می‌کنی، دنیل؟
‫اون تو ذهنم بود.
‫داشت کنترلم می‌کرد.
‫لعنت بهش.
‫خب، شاید گروه بعدی بهتر عمل کنه.
‫هی، چه خبره؟
‫گادولکین، تو اتاق سمیناره.
‫داره همه رو مجبور می‌کنه ‫همدیگه رو بکشن. اون یه روانی لعنتیه.
‫- هرس کردن گله. ‫- چی؟
‫«پولاریتی» گفت سایفر می‌خواد ‫همه‌ی ابرقهرمان‌های ضعیف و به دردنخور رو بکشه.
‫برای همین به سمینار دعوتشون کرد.
‫اون فقط قراره همه‌شون رو قلع و قمع کنه، ‫گروه به گروه.
‫مگه اینکه تو بری داخل و نجاتشون بدی.
‫جردن.
‫ببین، می‌دونم یه شانسی هست.
‫یعنی... یعنی، یه شانس ‫خیلی لعنتی بزرگی هست
‫که تو هیچوقت من رو نبخشی
‫به خاطر اینکه دو بار ولت کردم، ‫و... و به خاطر...
‫ماری، من... من بخشیدمت.
‫بخشیدی؟
‫ولی ما نمی‌تونیم با هم رفیق باشیم.
‫چی؟
‫ماری، این رفاقت به جایی نمی‌رسه.
‫ما همیشه آخرش ‫به همین نقطه می‌رسیم، و...
‫- نه. ‫- و من نمی‌خوام از دستت عصبانی باشم.
‫اما خیلی دوست دارم ‫اگه بتونم دوستت بمونم.
‫جردن. فقط...
‫وایسا. م... می‌تونیم فقط...
‫ماری!
‫اوم...
‫- آنابث، دیگه هیچ الهامی نداشتی؟ ‫- چیز جدیدی نه.
‫باشه، می‌خوام از اینجا بری.
‫اینجا امن نیست.
‫من تمام زندگیم رو ‫از این الهام‌ها فرار کردم.
‫شاید این کار اشتباهیه.
‫شاید قراره به سمتش بدوم.
‫به سمت چی بدوی؟ ما نمی‌تونیم بذاریم ‫گادولکین ماری رو عروسک خودش کنه.
‫- هی، بچه‌ها! ‫- هی.
‫- داشتیم دنبالتون می‌گشتیم. ‫- ما یه نقشه داریم.
‫اون رو دیدی؟
‫داشتم همه‌شون رو کنترل می‌کردم.
‫من هیچوقت نتونسته بودم ‫بیشتر از دو نفر رو همزمان کنترل کنم.
‫خدایا.
‫تشنه‌مه.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫فوق‌العاده بود.
‫کار سخت، حتی یه‌کم ترسناک.
‫اما اون آدرنالین.
‫اون فشارش.
‫توماس، جوابم رو بده.
‫یادگیری.
‫اجرا کردن اصول خودم روی خودم.
‫دارم به تکامل خودم سرعت می‌بخشم.
‫- چرا؟ ‫- برای خودمون.
‫مزخرفه.
‫این بخشی از نقشه‌ی ما نیست.
‫نه، مزخرف نیست. ‫من دارم این کار رو برای آینده‌مون می‌کنم.
‫وقتی به اندازه‌ی کافی قوی بشم،
‫می‌تونم اون رو کنترل کنم.
‫مورو؟ چرا؟
‫خب...
‫اگه من اونقدر قوی باشم ‫که یه بچه‌ی اودسا رو کنترل کنم،
‫این یعنی اونقدر قوی هستم ‫که اون یکی رو هم کنترل کنم.
‫هوملندر.
‫نه.
‫هیچ دلیلی نداره.
‫هزار تا دلیل داره.
‫این دانشگاه رو ببین.
‫این نمونه‌های رقت‌انگیز ‫از موجودات مثلاً برتر رو ببین.
‫و فقط اینجا نیست، همه‌جا همینه.
‫- اوه... باشه. ‫- تمام «وات».
‫و دلیلی که ‫ما این همه مدت عقب موندیم
‫فقط هوملندره.
‫ببین داری با خودت چی‌کار می‌کنی.
‫- به بازوت نگاه کن! به... ‫- چرا یه دلفین‌ اوشن‌لندی
‫مثل «دیپ» باید تو «هفت» باشه؟
‫یا یه دلقک عشق اسلحه مثل «فایرکرکر»؟
‫هوملندر اینقدر شکننده‌ست، ‫اون اینقدر ضعیفه،
‫که نمی‌تونه هیچ رقابتی رو تحمل کنه.
‫و برای همین، ما مجبور بودیم ‫معمولی بودن رو بپذیریم.
‫آدم‌های عجیب غریب رو تحویل بگیریم.
‫دیگه نه.
‫نه. ...نقشه‌ی ما.
‫فاز دو، یادت رفته؟ ‫که هوملندر بخش حیاتی اون بود.
‫می‌دونم،
‫اما نقشه‌ی من خیلی بهتره.
‫توماس...
‫من نمی‌خوام این ریسک رو بکنم.
‫بعد از همه‌ی چیزهایی که گذروندیم،
‫همه‌ی موانعی که پشت سر گذاشتیم.
‫من می‌خوام این کار رو با هم انجام بدیم.
‫من فقط می‌گم ‫پایانش واقعاً منطقی نبود.
‫تو ملکه‌ی بیگانه‌ها رو کشتی،
‫که قطعاً باید جلوی ‫بیرون اومدن جوجه‌های بیشتری رو می‌گرفت
‫چون نفس اون ‫سطوح بالایی از آمونیاک داشت،
‫که تخم‌ها رو تغذیه می‌کرد.
‫این تو فیلم دوم ثابت شده بود.
‫آره. یعنی، نه، یعنی، ‫این... این منطقیه.
‫ببین، می‌فهمم.
‫معلومه، آدم‌های استودیو رو داری ‫که همه‌شون می‌گن،
‫«باید برای دنباله زمینه‌سازی کنیم،»
‫اما حس می‌کنم این یه جورایی ‫بی‌احترامی به طرفدارهاته.
‫و همچنین داستان‌سرایی خوبی هم نیست.
‫پس تو الان می‌تونی حرف بزنی؟
‫نوآر.
‫الان می‌تونی بری.
‫هی. هی، ‫من فقط داشتم بهش سر می‌زدم.
‫گم‌شو بیرون.
‫حتماً.
‫باعث افتخار بود، رفیق.
‫سیج، ‫لازم نبود من رو زندانی کنی.
‫خب... ببین، همونطور که قبلاً گفتم،
‫این همه‌ش فقط یه سوءتفاهم ‫خیلی بزرگه.
‫من فقط داشتم اون مرد رو ‫می‌بردم بیمارستان.
‫دختره تو رو درمان کرد.
‫من...
‫اون ضعف عضلانی ‫سمت راستت از بین رفته.
‫لرزش دست راستت هم ‫از بین رفته.
‫یه اشتباه بود.
‫تو وقتی ضعیف‌تر بودی، قوی‌تر بودی.
‫هیچ‌کس قوی‌تر از مردی نیست ‫که چیزی برای از دست دادن نداره.
‫تو همسرت رو دوست داشتی؟
‫چی؟
‫سرطان، درسته؟ و بعد از دست دادن پسرت.
‫چرا باید خودت رو ‫در معرض این همه درد قرار بدی؟
‫من درباره‌ی پسرم ‫یا همسرم با تو حرف نمی‌زنم.
‫تو هنوزم قراره بمیری، پولاریتی.
‫فقط نه امروز.
‫هرچند اصلاً اهمیتی هم نداره.
‫همه‌چی یه جور تموم می‌شه.
‫ونس، کلاس بعدی من کجاست؟
‫ونس!
‫بیاین تو. کلی جا هست.
‫یالا.
‫واضحه که من ‫زیادی به همه‌تون آسون گرفتم،
‫پس ما فقط مجبوریم ‫فشار رو بیشتر کنیم.
‫ونس.
‫من یه دانشجوی دیگه ‫برای سمینار دارم.
‫ماری.
‫تو زود اومدی.
‫ما هنوز کاملاً برای تو آماده نیستیم.
‫می‌تونی مثلاً ‫یکی دو ساعت دیگه برگردی؟
‫اگه بذاری همه برن، نمی‌کشمت.
‫خب، این ‫پیشنهاد خیلی خوبی به نظر میاد.
‫نظر شما چیه، بچه‌ها؟
‫راستی، کاملاً می‌فهمم ‫چرا از دست‌هات استفاده می‌کنی.
‫خیلی کاربردی نیست، اما...
‫...فقط حس درستی میده.
‫جردن، الان!
‫لعنتی.
‫خدایا. خدایا!
‫نگه‌ش دار، اَلی!
‫هارپر، برو!
‫جواب داد؟
‫من قدرتش رو دارم. ‫دارم کنترلش می‌کنم. یا خدا!
‫هی، بچه‌ها؟
‫دارم کنترلشون می‌کنم؟
‫آره! حالا کنترلشون نکن.
‫یا خدا، جواب داد.
‫باید همه رو از اینجا ببریم بیرون.
‫آره، 50 ثانیه مونده تا به حالت ‫عادی برگرده، ملت، پس بجنبیم.
‫همه بیرون!
‫- یالا، بیاین از اینجا بریم. ‫- یالا، یالا.
‫بریم، بریم.
‫شماها نجاتم دادین.
‫ما شکستت دادیم.
‫همه‌مون.
‫حتی اون به دردنخورها.
‫ممنون.
‫می‌دونی کلید تکامل چیه؟
‫فشار.
‫بالأخره، این چیزی‌ـه که الماس رو می‌سازه.
‫ماری؟
‫خدای من.
‫همینه.
‫این همون الهامه.
‫از اینجا برو، آنابث.
‫نه، آنابث. بمون.
‫ولش کن بره!
‫دوستان من.
‫الان وقت انتخاب‌های سخته.
‫بیشتر شما...
‫نمونه‌های بی‌نقصی ‫از برتری ابرانسان‌ها هستین.
‫اما اگه بخوام کاملاً صادق باشم،
‫تو بدترین پیشگویی هستی که تا حالا دیدم.
‫و تو اصلاً دانشجوی اینجا نیستی، عزیزم.
‫توی عوضی لعنتی.
‫م... من می‌کشمت.
‫و تنها چیزی که از ضعف بدتره...
‫...خیانته.
‫همه‌ی شما به نژاد خودتون خیانت کردین.
‫هیچ جایی برای شما اینجا ‫تو این دانشگاه نیست.
‫یا تو دنیایی که قراره بیاد.
‫این به خاطر آندره بود.
‫ممنون بابت ارتقا، عوضی.
‫آدم‌های «وات» دارن میان.
‫وقت ندارین. باید همین الان برین.
‫«وات» به یه سپر بلا احتیاج داره
‫برای گادولکین، برای یه کشتار دیگه ‫تو این دانشگاه.
‫این بار هیچ رئیس انسان‌زاده‌ای نیست ‫که تقصیر رو گردنش بندازن،
‫و «وات» همین الانشم فکر می‌کنه ‫شماها طرفدار استارلایت هستین.
‫نه. ببینید،
‫من فرار کردن رو امتحان کردم. همه‌مون امتحانش کردیم. ما هیچ‌جا نمی‌ریم
‫خوشحالم که همه‌تون ‫درس‌های باارزش و این مزخرفات رو یاد گرفتین،
‫ولی من وقت بحث کردن ندارم. ‫شما وقت ندارین.
‫فقط باید حرفم رو باور کنین.
‫موندن یه گزینه نیست.
‫باید برین. با هم. همین الان!
‫- برمی‌گردیم؟ ‫- روش حساب نکن.
‫تو با ما بیا.
‫من باید بمونم.
‫پس، این یه مأموریت انتحاریه.
‫بود.
‫یه مأموریت انتحاری بود.
‫قبلاً.
‫اما الان...
‫نمی‌دونم چطور قراره ‫بدون آندره ادامه بدم.
‫ولی ادامه میدم.
‫اون با من خواهد بود تا وقتی من اینجا باشم.
‫اِما... تو باید بذاری...
‫در تماس می‌مونم.
‫قول میدم.
‫اون حتماً خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫من نمی‌تونم، نمی‌تونم برم.
‫- البته. ‫- آخه، خواهرم و...
‫می‌تونیم اینجا نگه داریم؟
‫آره. فکر نکنم، اِما. ‫مطمئنم تو جیب من بودی.
‫بیشتر غربه، مطمئنم.
‫باشه، اصلاً کسی می‌دونه ‫چطور باید با «استن ادگار» تماس گرفت؟
‫هیچ ایده‌ی لعنتی‌ای ندارم، ‫ولی من به‌زودی به دستشویی احتیاج پیدا می‌کنم.
‫- منم الان میرم. ‫- منم همینطور.
‫لعنتی این بی‌انصافیه. این باحال نیست.
‫به نظر میاد تو و سم ‫خیلی خوب با هم کنار میاین.
‫نه.
‫هیچ «من و سمی» وجود نداره.
‫«من و هیچ‌کسی» وجود نداره.
‫مطمئنی نمی‌خوای ‫تو رو پیش «پم» پیاده کنیم؟
‫گادولکین مُرده. هیچ‌کس دنبال تو نمی‌گرده.
‫می‌تونی برگردی به زندگیت.
‫داری سعی می‌کنی از شرّم خلاص شی؟
‫فقط می‌خوام تو در امان باشی.
‫و این ممکنه اتفاق نیفته ‫اگه با ما بمونی.
‫یعنی، با من.
‫می‌مونم.
‫شماها به هر کمکی که بتونین ‫پیدا کنین، احتیاج دارین، پس...
‫از تو؟
‫که الهام‌هاش یه مزخرف تمام عیارن؟
‫وای. چه بی‌ادب.
‫خب، حالا می‌بینیم.
‫تو یه قهرمانی، ماری.
‫چه کوفتیه؟
‫اون اینجاست.
‫یا خدا. استارلایت.
‫دوست داره «آنی» صداش کنن.
‫هی، قضیه‌ی گادولکین رو شنیدم.
‫سیج لعنتی، همه‌ی اون اطلاعات ‫اودسا رو لو داد، و منم گول خوردم.
‫اگه شماها نفهمیده بودین، ‫الان تو بدبختی ناجوری بودیم.
‫ولی تحت تأثیر قرار گرفتم. خیلی‌هامون گرفتیم
‫- ما می‌تونیم ازتون استفاده کنیم. ‫- برای چی؟
‫می‌خواین به مقاومت ملحق شین؟
‫ما یه جورایی خودمون یه مقاومت داریم.
‫ولی آره، نه، مثلاً، یه جور ادغام.
‫چطور پیدامون کردی؟
‫فقط یه جستجوی شبکه‌ای ساده.
‫‏500 کیلومتر مربع ‫اطراف دانشگاه.
‫‏30 دقیقه طول کشید.
‫باشه، پس کل این قضیه،
‫که همه همینجوری وایسادین دارین ‫تو فضای باز چرت و پرت می‌گین،
‫اولین چیزی‌ـه که ‫می‌خوام جمعش کنم.
‫شماها الان شورشی‌های لعنتی هستین، ‫پس مثل اون‌ها رفتار کنین.
[پایان فصل دوم]