لایرا!
لایرا، صدام رو میشنوی؟
- راجر! - لایرا!
فقط بهم بگو کجایی و پیدات میکنم!
سرزمین مردگان.
چیشده؟
هیچی.
پس چی بیدارت کرد؟
به حد کافی خوابیدم.
- یه کابوس دیگه دیدی؟ - نه.
- پس چی؟ - فقط...
چیزای زیادی هست که بهشون فکر کنم.
راجر بهمون نیاز داره.
باید برم به سرزمین مردگان و اوضاع رو درست کنم.
منظورت اینه ما باید بریم.
هر اتفاقی بیفته...
باهم خواهیم بود.
کمکم کن بفهمم... چه اتفاقی افتاد.
نیروهای غیرمنتظره‌ای اطراف دختره وجود داشت.
- نیروهای غیرمنتظره‌؟ - نیروهای تاریکی.
سربازان ما پسره و دختره رو دیدن که تو هوای مه‌آلود ناپدید شدن.
من معتقدم چیزی بیشتر از نیروی انسانی نیازه تا...
از بین ببریدش‌.
نمیشه به اون بچه اجازه زندگی داد.
نیروی تاریک او
قربان، زندانی‌تون بیداره.
خیلی خوبه.
خیلی خوبه که تورو اینجوری میبینم.
سلام، آزریل.
این لمس باید برات راحت تر باشه.
نه اونقدر راحت.
نیازی نیست من رو ببندی، آزریل.
تو زندانی منی.
از این لذت می‌بری مگه نه؟
هنوزم همون آدمی.
میتونستی اینجا کنارم وایسی، میدونی؟
من بالای اون بهت حق انتخاب دادم و تو ردم کردی.
نه. همون آدم نیستم.
- از قبل خوشگل‌تری. - فکر میکنم تقریبا تغییری نکردم.
من دقیقا کاری رو کردم که بهم گفته شده بود.
اما تو، به خاطر اون برگشتی.
و شکست خوردی.
اون اینجاست؟
هنوز این رو می‌پوشی؟
نه، نیست.
- گوش کن چی میگم، اون تو خطره... - نه. نه، من...
آزریل، اون دختر ماست و کلیسای جامع میخواد اون بمیره.
فکر کنم متوجه میشی که میخوان ما دو تا هم بمیریم.
میدونی میگن اون چیه؟
- ابتذال. ابتذال مذهبی. - حوا. آزریل.
چطوری من و تو تونستیم یه حوای دیگه به دنیا بیاریم؟
خب، جادوگرا هم همین اعتقاد رو دارن.
دختر بیچاره باید همونطور که بهش گفته شده بود میموند تو کالج جردن.
سروصدایی که که اون به پا کرده در خور شایستگی های اون نیست...
یادت باشه داری با کی حرف میزنی.
من میشناسمت، آزریل. از هیچکدوم این حرفا منظوری نداری.
لازم نیست بهم بگی منظور من چیه.
حق با توئه.
من شکست خوردم.
و حالا تو تنها کسی هستی که میتونه کمکش کنه.
یه نفر رو دارم که پیششه.
- پیش لایرا؟ - یکی از بهترین‌هامون.
وقتی زمان مناسب فرا برسه، لایرا رو میاره اینجا.
پس، جاش امنه؟
بهم قول میدی جاش امنه؟
قول میدم.
اون دختره بدجوری طلسمت کرده، مگه نه؟
- حواست باشه. - بله، قربان.
- بدترینش از بین رفته؟ - این طور به نظر میرسه.
کاری که اون باهات کرد...
غیر قابل بخششه.
متفاوت به نظر میرسی.
تو هم همینطور.
- بدجوری زل زدی. - میدونم.
فقط فکر نمیکردم که دوباره ببینمت.
ممنون که اومدی.
- چند وقته که اونجا بودی؟ - من قایم نشده بودم.
- فقط نگاه نمیکردین. - چرا داری تعقیبمون میکنی؟
من عضوی از جمهوری لرد آزریل هستم.
من به خاطر اومدم اینجا. و دختره. و چاقوت.
تو اینجا مسئول نیستی، ما هستیم.
لایرا و من باید خصوصی حرف بزنیم.
از کجا بدونم میانبر نمیزنی به یه دنیای دیگه؟
بهمون اعتماد نداری؟
شما چی فکر میکنین؟
باشه.
اگه نداشته باشمش، نمیتونم ازش استفاده کنم.
واقعا فکر خوبیه؟ چاقو رو نمیدزده؟
- شکسته. - چی؟ چطوری؟
وقتی سعی کردم نجاتت بدم.
- وقتی شکست که با مادرم بودی؟ - اون مجبورم کرد به مادرم فکر کنم.
و وقتی این کار رو کردم، شکست.
یه پنجره به دنیای تو باز گذاشتم ولی فکر کنم گیر افتادیم.
شاید این کمک کنه.
همیشه به نظر میرسه برمیگرده پیشم.
چه اتفاقی برات افتاد، ویل؟
بیدار شدم و تو رفته بودی و اون اونجا بود و...
نباید ترکت میکردم.
- اگه ترکت نکرده بودم... - این چیزی نیست که من میگم.
فقط یهویی فهمیدم اون کجاست.
پدرت؟ پیداش کردی؟
بعدش اون مرده بود. یه سرباز بهش شلیک کرده بود.
نمیدونم چرا.
خیلی متاسفم، ویل.
از وقتی که اون مرده، هیچکدوم از کارایی رو که ازم خواسته بود رو انجام ندادم.
واقعا باید بری؟
- متاسفم، باید به حرکت ادامه بدم. - بیا.
- از جاده شهر دور بمون. - این چیه؟
یه قطب نما، یه مشعل، بعضی چیزها که در کل به درد بخورن.
خیلی بهم محبت داشتین. مراقبم.
یه فکری دارم.
میدونم کی میتونه چاقو رو درست کنه.
یورک فلزات رو میشناسه. اگه کسی بتونه درستش کنه، اونه.
میتونیم از پنجره بریم. درستش کنیم و بعد...
و بعد؟
ببین، میدونم نمیخوای این کار رو بکنی ولی پدرم، قبل از این که بمیره،
بهم گفت که این چاقو تو جنگ نیازه.
بهم گفت چاقو رو ببرم پیش آزریل.
نه.
شاید آزریل از کاری که کرده پشیمونه، شاید این یه اشتباه بود.
- نبود. - از کجا انقدر مطمئنی؟
چون جنازه راجر تو اون قفس بود. قفسی که اون ساخته بود. اون کشتش.
ببین، اون بهم گفت که سرنوشت خیلی دنیاها به من بستگی داره.
که من چاقویی رو دارم که میتونه آثوریتی رو نابود کنه.
به عنوان حامل چاقو، این وظیفه منه که...
که در کنار یه قاتل کار کنی؟ نه.
من یه کار مهم تر دارم که باید انجام بدیم.
چی از این مهمتره؟
وقتی که خواب بودم، راجر باهام حرف زد.
بهم گفت کجا بوده و بهم گفت که کمک نیاز داشته.
- و فکر میکنم باید بریم اونجا. - بریم کجا؟
به سرزمین مردگان.
تو نمیتونی آدم‌هارو از مرگ برگردونی، لایرا.
از کجا میدونی؟ تو یه چاقو داری که میتونه به دنیاها میانبر بزنه.
- پس فکر میکنی یه دنیای واقعیه؟ - هست. دیدمش.
بیین، میتونی با پدرت حرف بزنی. میتونی چیزهایی رو که میخواستی رو بهش بگی.
- نه. این یه افسانه نیست. - پس، تو اون رو انتخاب میکنی؟
من پدر تو رو انتخاب نمیکنم، دارم پدر خودم رو انتخاب میکنم
چون قبل این که بشناسمش مرد.
من حامل‌ام، نه تو.
من نمیخواستم اوضاع اینطوری باشه...
من نجاتت دادم. هرکاری که میتونستم کردم تا نجاتت بدم.
بهم گفتی نکنم، ولی به هرحال کردم.
شاید بهتره اصلا چاقو رو درست نکنیم.
به نظر میرسه پسره مشکل داره.
لایرا داره بهش فشار میاره کارهایی بکنه که نمیخواد انجام بده.
- دختر مادرشه. - بهش اعتماد نداری.
ولی دختر من هم هست. درسته، چاقو. در مورد چاقو بهم بگو.
وقتی برن، ازشون میخوام بدنش به من.
خوبه.
به محض این که فهمیدی تو کدوم دنیایی، مختصاتت رو بفرست
و یه نفر رو میفرستیم که بیاد دنبالت.
مطمئن شو حواست حسابی بهشون باشه.
حقیقت داره؟ تو آوردیش اینجا؟
مامور سالماکیا، ادامه بده، در تماس باش.
چی؟ ترجیح میدی بذارم بره؟
ترجیح میدادم درجا کشته بودیش‌.
اون...
فریبنده‌ست.
کارهای اشتباه زیبای کرده.
اما اینجا رو نگاه کن. به شدت باهوشه.
و تو این لحظه به نظر میرسه که اون ممکنه در کنار ما باشه. فکر میکنم میتونیم ازش استفاده کنیم.
و تو زیادی بهش اعتماد داری، تو اون رو زندانی کردی.
من یه ذره هم بهش اعتماد ندارم. به خاطر همین یه نظر دوم میخوام.
مایلم اون رو تو شورا مطرح کنم. فکر میکنم ممکنه یه چیزی تو چنته داشته باشه.
خواهرای جادوگر من، به دست کولتر شکنجه و کشته شدن.
من مطمئنم فقط اون‌ها نیستن. هیچ قضاوتی وجود نداره.
روتا، بهت تسلیت میگم.
ولی من سرش رو میخوام.
فکر میکنی میتونی موافقت کنی؟
کجا بودی؟
به خودت شک نکن.
پس بدون اون این کار رو میکنم.
لایرا.
واقعا انقدر سخته که بهش بگی «متاسفم»؟
چرا باید متاسف باشم؟
اون اومد دنبالت، پیدات کرد، به خاطرت جنگید
و اولین کاری که تو میکنی اینه که باهاش بحث کنی.
همیشه حق با تو نیست، میدونی؟
متاسفم.
یه چیزی که در موردت میدونم، اینه که راحت عذرخواهی نمیکنی.
باشه. پس متاسف نیستم.
من هم متاسفم.
نمیخوام باهات بحث کنم.
یورک هنوز به پنجره دنیای من نزدیکه...
با حقیقت سنج چک کردم.
میتونیم چاقو رو درست کنیم و بعد تصمیم بگیری چیکار کنی.
- من نظرم رو عوض نمیکنم. - ازت نمیخوام بکنی.
آخرین چیزی که پدرم ازم خواست این بود که چاقو رو ببرم پیش آزریل.
ممنونم که اول سراغ من اومدی.
مجبور بودم.
من جایی که میخوای بری نمیبرمت.
عیبی نداره.
من و پان خودمون راهمون رو برای رفتن پیش راجر پیدا میکنیم.
چطوری برمیگردین؟
فقط بهش اعتماد نکن‌.
من کردم...
پشیمون شدم.
به حد کافی شنیدم!
تمام این مدت داشتی دروغ میگفتی.
چاقو شکسته.
دیگه بهش حمله نکن.
یه دلیل بهم بگو که چرا باید این کارو بکنم.
چون آزریل سالم میخوادش.
اون پسره رو میخواد، مگه نه؟
پدرت در موردت حق داشت. تو غیر قابل تحملی.
بهش بگو ما فرار کردیم.
بگو چاقو رو گم کردی.
و مادرم شکستش. نه ویل.
وقتی بیشتر از همه نیازمون داشته باشه، اونجا خواهیم بود.
واقعا؟
تو میتونی درستش کنی، مگه نه؟
اگه اینجا باشی نه. بهت اعتماد نداریم.
و اگه نرم چی؟
اونموقع تنها پنجره‌ای رو که هنوز بازه رو انتخاب میکنم و همگی میتونیم بمونیم اینجا.
ما نمیتونیم توسط کسی کنترل شیم، مخصوصا آزریل.
پس چاره‌ای برام نمیذاری.
هرکاری میکنی، زود باش.
این جنگ قراره به همه‌مون نیاز داشته باشه.
اولین کار فردا، میریم و لورک رو پیدا می کنیم.
اون‌ها واسه من‌ان؟
شما احضارم کردین؟ ارباب من.
لطفاً بشین.
چرا من اینجام؟
اون میخواد تورو بگیره و تصمیم بگیره.
چه تصمیمی؟
که تو کی هستی.
اوه، این یه دادگاهه.
و اگه بفهمین گناهکارم چی میشه؟
سنگسارم میکنید؟ شلاقم میزنید؟
این کاری نیست که با یه زن بی فرمان میکنید؟
نقش قربانی‌هارو بازی نکن، ماریسا. بهت نمیاد.
داریم سعی میکنیم تصمیم بگیریم جایی تو جمهوری بهشت داری یا نه‌.
باید اینجا تو این شورا بشینی یا...
تا ابد تو اون سلول بی‌پنجره زندانی شم؟
چی میخواین بدونین؟
ما میخوایم بدونیم چه استفاده‌ای میتونی داشته باشی.
چی دوست دارین بشنوین؟
این که من تنها زنی تو دنیام بودم که
با کشیش‌ها و روحانیون عالی رتبه سر یه میز مینشستم.
که آزمایشم روی غبار
با مال آزریل برابره؟
ازش بپرسید. ببینید با کدوم یک از چیزهایی که گفتم مخالفت میکنه.
اینجا طبقه من نیست.
چه جالب چون به نظر میرسه هست.
- تو یکی از مامورای کلیسای جامعی... - مامور سابق.
در طول زمانی که تو کلیسای جامع بودی، تو جادوگ...
جادوگرا رو کشتم، بله.
من کشتم. روی بچه‌ها آزمایش کردم.
من رفتار زشتی داشتم. شما نمیتونید...
قضاوتی دقیق‌تر از قضاوتی که در مورد خودم کردم.
ولی... سوال مهم رو نمیپرسید.
و اون چیه؟
چرا باید کمکتون کنم؟
- چون ما کلید قفست رو داریم. - نه.
چون شما تنها کسایی هستین که میبینم
ممکنه کمک کنن از بچه‌مون محافظت کنیم.
من بدترین مادر دنیا بودم.
سال‌ها بهش فکر نکردم.
و اگه کردم، فقط برای پشیمونی از خجالت کشیدن موقع تولدش بود.
- تحقیر... - مسخره‌ست!
من هرگز نفهمیدم چرا یه بچه که از عشقمون متولد میشه باید تحقیر باشه.
یه فرزند نامشروع و شوهر قاتل.
این کاملاً یه باریه که باید به دوش بکشم.
و کلیسای جامع به غبار و بچه‌ها و من
علاقمند شد...
من نگرانی‌هایی براش داشتم.
وقتی میخوان ما را کنترل کنن، از فرزندانمون استفاده می کنن.
من اون رو از هیئت تعهد نجات دادم.
وقتی زیر یه چاقو بود نجاتش دادم..
هیئت تعهد عملیات شما بود. چاقو کار تو بود.
چقدر راحت از بقیه انتقاد میکنی و ایراد رو تو خود نمیبینی،
لرد آزریل بلاکوا...
ممکنه پدر نبوده باشم، ولی هیچوقت اون رو تو خطر ننداختم. من از خطر دور نگهش داشتم...
- و حالا باید کارای بیشتری بکنی. - نه.
کلیسای جامع اون رو با سرود، جشن و دعا و نوحه میکشه،
اما اون‌ها میکشنش.
من نتونستم نجاتش بدم... ولی تو میتونی.
این کار رو بکن. لطفاً.
این تمام چیزیه که ازت خواهش میکنم انجام بدی و هر کاری انجام میدم.
چرا؟
چون دوستش دارم، روتا.
فکر کنم به حد کافی شنیدیم.
- اگه یورک اونجا نباشه چی؟ - اون بدون من نمیره.
- باید تنها میومدم. - نه.
مجبور نیستیم بریم تو.
تو خوبی؟
میدونم واقعی نبود، ولی یکی دوبار که بیدار شدم من رو بغل کرده بود.
قبلا کسی بغلم نکرده بود.
بریم‌‌.
خیله‌خب، فکر کردن کافیه.
اگه در موردش شکی داری، حالا وقتشه که بیان کنی.
دارم.
ولی اون تنها کسی نیست که بهش شک دارم.
ببین، مشخصه که اون چیه.
اما چیزی که کمتر مشخصه اینه که اون برای تو چیه‌.
اگه اون زن تو رو وسوسه میکرد، مطمئن نیستم که مقاومت میکردی.
اون نمیمونه، فرمانده؟
به شرطی که تحت نظرش داشته باشیم.
- روک؟ - اون می مونه.
تا وقتی که واسمون کار آمد باشه.
- روتا؟ - من از لیرا خوشم میاد.
و واسه ساحره ها هم مهمه. پس من موافقم.
ولی اگه لحظه ای بهمون خیانت کنه
بزارین من جونش رو بگیرم.
این افتخار رو خواهی داشت.
بیارش.
ماریسا...
قراره بمونی.
و در اینجا آزاد خواهی بود.
ولی اگه سعی کنی که فرار کنی، کشته میشی.
- اوه چه خوب. - چیش خوبه.
دوستانم فکر میکنن که تو ممکنه به درد بخور باشی.
بخاطر خودتم که شده بزار اینجوری فرض کنیم.
میتونین زنجیرش رو باز کنین.
مامور سلماکیا، یکی از جاسوسان روکه،
میگه که لیرا با یه پسر داره میره
که چند چاقوی چقدرتمند داره.
تا حالا ندیدیش؟
- چاقو؟ - منم همین رو گفتم.
میشه در موردش بیشتر بگی؟
ویل...اسمش اینه.
دوباره که افتخار دیدنش رو داشتم.
- ممنون. - اون خودش رو یجورایی قهرمان در نظر میگیره.
ولی من حس میکنم یخورده خنکه.
من از چاقو چیزی نشنیدم.
لورک!
- دلتنگت شدم لیرا! - منم همینطور.
تو موندی و منتظر شدی که به درد بخوری.
- و میتونی. - چطور؟
چاقوی ویل خراب شده.
و تو هم بهترین آهنگر دنیایی.
دنیای مردگان جایی برای زنده ها نیست.
و اون چاقو هیچ وقت نباید ساخته میشد.
ولی ساخته شد و قراره که من حاملش باشم.
تو ممکنه نیت خوبی داشته باشی ویل ولی اون چاقو هم نیت و قصدی داره.
چاقو مال منه، میفهمم.
اگه اینطور بود ازش واسه آسیب رسوندن به لیرا استفاده نمیکردی.
- لورک. - لیرا...
اراده چاقو خراب شده بود چون ذهنیت ویل از هم گسسته شده بود.
اون به راهی که انتخاب کرده بود شک داشت.
تو تاحالا به خودت شک نداشتی؟
- خرس ها شک ندارن. - دروغ میگی.
وقتی دیدیمت، تو توی حال خودت نبودی
چون با تصور اینکه شکست بخوری کنار بیای.
اون موقع نمیفهمیدم، ولی الان چرا.
شک و تردید وقتی میاد واست که چیزی واست مهمه. قضیه ربطی به انسان و خرس نداره.
بدترین افراد فقط شک ندارن. مثل پدر و مادرم.
کسایی مثل ویل و تو...
افراد خوب، اوناهم شک دارن
چون نمیدونن که چه راهی درسته.
سازت رو بخون لیرا
ازش بخواه که باید بری به سرزمین مردگان.
هیچ وقت اینقد گیج کننده ندیده بودمش.
داره در مورد تعادل حرف میزنه.
ولی یجور تعادل ظریفه.
که کوچیکترین فکر یا آرزو میتونه به همش بزنه.
بعدش به پاسخت میرسی. ارتفاع سنج چیز دیگه ای میگه.
پس گفت «آره».
هنوزم خوب بلدی متقائد کنی ها.
باشه چاقوتون رو درستش میکنم.
ولی از پیشنهادتون خوشم نمیاد.
دکتر کوپر.
ممنون که به ملاقات من اومدین.
چی میخواستی بگی؟
شما باید یه لطفی بکنین.
من شیفته انرژی ام
مخصوصاً به کاری که آسریل تونست انجام بده.
منشا اون انرژی عظیم سوالبارده.
که معتقدم با فناوری شما اون کارو کرده.
هرکاری که از دستتون بر بیاد برای اینکه به من کمک کنین تا بفهمم با اون بچه ها چیکار کردین
باعث قدر دانیم میشه.
چرا میخوای که...
اتفاقی که تو ایستگاه افتاد یه فاجعه اخلاقی و مذهبی بود.
تو چیز هایی رو قربانی کردی که نباید میکردی
اونم واسه هیچی.
ولی یه نتیجه ای گرفتی.
حالا اون چیزی رو که فهمیدی رو در مقصد خوب ازش اسستفاده کن.
یکی از دستیاران ما دیده که در روند جدایی پلیدی،
یه آزاد شدن انرژی اتفاق میوفته.
چقدر انرژی؟
کار همکارام بیشتر باور یه چیزی بوده...
حالا، میتونه این انرژی که ازین قربانی شدنه
به سلاحی چیزی...
منتقل بشه؟
شما بهترین ذهن هارو در ژنو در اختیار دارین.
و البته اگه سوالی بود...
تو و تیمت نمیتونین تا وقتی که به هدفتون برسین بیخیال چیزی بشین.
انفجار آسریل سوراخی در آسمون ایجاد کرد.
بنظرم نباید چیزی بسازیم...
دکتر کوپر.
من دارم برای بهشتی جدید زحمت میکشم.
اینجا...
روی زمین.
که قدرتی رو بهم بده که که فکرش رو هم نمیکردم داشته باشم.
این وظیفه منه.
این واسه من مقرر شده.
و باید لطف مقامات رو بدست بیاری.
وگرنه...
اون چیزی رو که بخوام از درونت میکشم بیرون.
شجاعت دکتر کوپر.
محشره نه؟ قصد ساخت چیزی.
اوه آره...تو همیشه به راحتی تحت تاثیر چیزایی که میساخته قرار میگرفتی.
گمون نکنم که بخواد تو اینقدر قانونی بهشون نگاه کنی.
اون بهم آزادی داد، روتا
و فقط میخوام بفهمم اون اینجا چیکار کرده.
خب، پس پلیدی بهش قدرت میده و افکارت کنترلش میکنه، درسته؟
آزمایشگاهی که اینا توش نگهداری میشدن...
کجا میتونم پیداش کنم؟
سالماکیا بالاخره ارتباط برقرار کرد. چاقو خراب شده.
تو این وضعش، کاملاً بی مصرفه
- چطور؟ - خراب شده.
وقتی مادر لیرا سعی کرد که از پسره بگیرتش.
- فوراً کاراگاهت رو برگردون. - اون تو راهه.
و خانم کولتر، بهت دروغ گفته.
فرمانده روک از دستت عصبانیه.
بنظر میاد تونستی چاقو رو ببینی.
و در واقع کسی که خرابش کرد تو بودی.
چرا بهم نگفتی ماریسا؟
خب. فکر نمیکردم تقصیر من باشه.
من بهت باور داشتم. فکر کردم بالاخره باهم رو راست شدیم.
صداقت چیزی نیست که بدست بیاد آسریل.
یا صادق هستی یا نیستی.
و هیچ کدوممون...
میفهمی که الان باید دوباره قل و زنجیرت کنم؟
- لازم نیست که کاری کنی. - منم نمیخوام.
ولی درک کن اینکارو خوواهم کرد.
اونا تورو تحسین میکنن، نه؟
اگونوه، ساحره، حشره
بنظر وقتی به تاج و تخت برسی اونا جلوت سر خم میکنن؟
من به تاج و تخت نمیرسم زن، من سعی در شکستشون دارم.
میدونی واسم جالبه که چطور شیفته قدرت خودت هستی.
که به تجسم همون چیزی که ازش بدت میاد تبدیل میشی.
من جستجو برای لیرا رو ول کردم.
کاراگاهم رو گفتم برگرده.
ازونجایی که تو چاقو رو خراب کردی دیگه لازمش نداریم.
- نه، نمیتونی اینکارو بکنی آسریل... - میتونم و مجبورم.
- نبردی که من خودم رو درگیرش کردم بزرگ تر از این چیزاست. - اگه یبار دیگه این رو بگی...
من با اون جنگی ندارم. اون ایو نیست. (ایو=حوا)
- پس ازین فرصت استفاده کن... - من واسه این میجنگم...
تا خودمون رو ازین افسانه های خسمانه جدا کنم.
و از همه جهات، بهم گفته میشه که
دختره خودم، نماد گناه هستش.
- من این داستان رو باور نمیکنم. - مسئله باور های تو نیست.
- اونا بهش باور دارن و اقدام خواهند کرد. - تاج و تخت؟ من تاج و تختی ندارم.
من تو زمین میشینم، توی خاک توی کثافتی ها
من تمام عمرم رو صرف جنگی کردم که باید برنده بشم.
خیلی چیز هارو در این راه دادم.
تو زندگیت رو صرف چی کردی ماریسا؟
قدرت هوم؟ و چطور بدستش آوردی؟
با تبدیل کردن خودت به عضوی چندش آور از ساحران.
مخترع ماشین های وحشتناکی که میتونه بچه هارو سلاخی کنه.
ولی یه جغله متکبر و گستاخ پیداش میشه
که سر تا پا پر از کثافته و تو عاشقش میشی.
قدقد میکنی و مثل یه مرغ که با پراش از جوجه هاش محافظت میکنه...
چرا نمیتونی کسی باشه که من میخواستم؟
دستت رو بکش.
ماریسا من اینکارو میکنم چون قدرت سران دروغی بیش نیست.
اون هیچ چیزی رو خلق نکرده.
نه تو یا من، یا هیچ کدوم ازین دنیا هارو.
تنها چیزی که اون خلق کرده، نهاد هایی برای القای ترسه
و اینکه اعمال رو کنترل کنه.
میدونستی که اون حتی تو بهشت هم حکمرانی نمیکنه؟
این قلمرو توسط کسی که متاترون نامداره حکمرانی میشه.
یه فرشته، جداً همش یه نفر دیگه...
قصد داره کار خوب استادش رو ادامه بده.
واسه همین من میجنگم.
من بهت باور ندارم.
دروغه.
هر کار زشتی که تا بحال به اسم اون انجام دادی...
همش دروغی بیش نبوده.
با من بیا...
میتونم نشونت بدم.
و بعدش میتونی ببینی که جنگی رو شروع خواهم کرد.
ویل، چاقو رو بزار تو آتیش.
ذهنی گسسته خرابش کرده.
فقط ذهنی قوی دوباره خواهد ساختش.
این وظیفه تو خواهد بود...
همون قدر که وظیفه منه.
تو ذهنت نگهش دار.
روشی رو انتخاب کن که چاقو رو یکی کنی.
رو چیزی که مهمه تمرکز کن.
ببین به چی تبدیل شدی...
بدون من.
نه. ولش کن.
رو افکارت تمرکز کن.
تو یه جنگجو هستی ویل.
میفهمی؟
آساحاتر، تورو انتخاب کرده.
مادرت به این راحتی کنار گذاشته شد؟
دوباره امتحان کن. باید به اعماق ذهنت بری.
دلیلش رو پیدا کن.
لیرا، هوشیار باش.
ویل.
ویل، صدام رو میشنوی؟
ویل.
من کاری رو کردم که خواستی
و حالا باید مسیرت رو انتخاب کنی.
اگه راهی برای خروج از دنیای مردگان پیدا نکنین
دوباره بهم نمیرسیم.
ولی اگه راهی پیدا کنی
همیشه به عنوان مهمان در سوالبارد بروت باز خواهد بود
و همینطور برای تو، ویل.
شما لایق همدیگه هستین.
خدا نگهدار لیرا سیلور تانگ.
امیدوارم یروز دیگه هم رو ببینیم.
اون کیه؟
برگرد.
یه فرشته...
چطور؟
از آسمون افتاد...
اونم دقیقاً توی بغل من.
- اون صحبت میکنه؟ - تصمیم گرفته چیزی نگه.
ولی دیگه به حرفاش نیازی نیست.
چه زیباست.
همه زیبان.
چه حسی داره؟
حس دیگه ای داره.
یکاری باهات کرد نه؟
وقتی چاقو دوباره شکل میگرفت من چیزهایی دیدم.
چی دیدی؟
من...
تورو دیدم.
تورو دیدم و...
بالتاموس؟
- فکر کردم رفتی. - باید بهتر از اینا میبودم. شرمنده.
ولی مراقبت بودم.
- اون یه... - اون یه فرشته است.
- من لیرام. - میدونم.
تقریباً واسه همیشه از دستش دادی.
و الان حاضری که به نزد پروردگار آسریل بری؟
داره ارتشش رو فرا میخونه.
نه.
شرمنده بالتاموس. باید به سرزمین مردگان برم.
کسی اونجاست که به کمک ما نیاز داره.
دوست لیرا.
خب پس این راه رو انتخاب میکنی؟
آره.
پس همین راه رو پیش بگیر.
با ما بیا.
فرشته ها نمیتونن به سرزمین مردگان برن.
و مسیر من فرق داره.
ولی من دور نیستم.
با من میای؟
آره.
میدونی که، من فقط پسر بابام نیستم
مادرم همیشه میگفت «اگه دوستت کمک لازم داشت باید بهش کمک کنی».
دنیا با فعالیت های فرشتگان متلاتم شده.
شورشیان زافونیا دارن جمع میشن.
مثل آرامش قبل از طوفان.
تو گفتی که به آسریل اطمینان کامل داری درسته؟
گمونم این فرضیه خطرناکیه که پیروان زافونیا
با انسان ها مقابل هم نوع خودشون متحد بشن.
بنظرت اونها واقعاً بهمون پشت میکنن
چون اون یکی از فرشته های متاترون رو اسیر کرده؟
- بنظرم بستگی داره. - به چی؟
به اینکه آسریل باهاش چیکار کنه.
تو به پیشگویی آساحاتر شک نداری.
چاقوی که میتونه مرز بین دو دنیا رو بشکافه چاقویی که همچی رو برش میده.
و بدبختانه اون چاقو خراب شده.
میدونی، توسط یه انسان شکل گرفته
اونم سی صد سال پیش، با استفاده از تکنولوژی ابتدایی...
در حالی که مردم اون دنیا هنوز در حال رفت و آمد بودن
اونم با استفاده از اسب و درشکه.
واقعا فوق العاده است.
چیزی که میخوام بگه اینه که شاید
در وهله اول من به چاقویی نیاز نداشتم.
این زن دستگاهی رو ساخت که میشد باهاش روح رو قسمت کرد.
منم از همون تکنولوژی برای انفجار بین دو دنیا استفاده کردم.
حالا ما باهم قراره تورو نصفت کنیم
و بعد برگردونیمت پیش استادت.
ماریسا، اینقد مهربونی که در رو ببندی.
میخوام شروع کنم.
حسش میکنی آلاربوس؟ انرژی رو.
اینطور خلاقیتی بین این دنیا ها
و حالا گونه تو میخواد نابودش کنه.
به خواست خودم این کارو نمیکنم.
من اینکارو میکنم چون تو مجبورم کردی.
- تو یه گناه کاری. - من یه مامور تغییرات هستم.
من قاصد نابودی گونه تو هستم.
ابلاغیت رو خواهی گرفت.
ولی این تو نیستی که اون رو بهم میدی.
در عوضش تو پیغامم رو به متاترون میرسونی.
پیغامم به متاترون اینه که...
من اینجام.
ماریسا.
ماریسا!
سرباز ها، آماده!
- حاضر! - چی؟
برو داخل اون وسیله. باهاش برو.
دریافت شد.
خدا نگهدار آسریل.
سلاح هاتون رو پایین بیارین.
چه نقشه ای کشیدی؟
اون میخواد که یه مادر باشه، پس ولش کن.
امیدوارم آمادگیش رو داشته باشن.
سربازان!
عقب گرد!
حرکت!
من دنبال چی هستم؟
بی پایان و
اونقدر همواره که میتونی مرگ رو در اش حس کنی.
بگو که این کار درستیه.
منم امیدوارم این کار درستی باشه.
که مجبورم انجامش بدم.
تو خوبی؟
بنظر نمیاد که باید ازش عبور کنیم.
این آخرین چیزی بود که میتونستم بگم.
فرای اینجا دیگه چیزی نیست.
همینه.
همین.
تو پیداش کردی.
چطور میتونی مطمئن باشی؟
من تو رویام دیدمش!
باید ازین طرف باشه.
صبر کن.
حس نمیکنم که امن باشه.
لیرا صبر کن.