.
‫یالا، لیلی!
[اداره‌ی پلیس شهر دِری]
‫لیلی، آخرین باری که حرف زدیم،
‫گفتی کاملاً مطمئن نیستی ‫که بتونی توصیف کنی
‫اون شب تو سینما چی دیدی.
‫هنوزم نمی‌تونم، ولی حالا ‫دیگه مجبور نیستم چون...
‫چون ما عکس‌ها رو داریم، رئیس باورز.
‫ما یه عکس داریم که توش این چیزه
‫شبیه نسخه‌ی هیولایی "تدی" شده،
‫- که به طور باورنکردنی‌ای ترسناک بود... ‫- ریچ.
‫اون کیه؟
‫ریکاردو سانتوس، قربان. ‫ولی می‌تونید ریچ صدام کنید.
‫هر چیزی که "تدی"، "فیل" و "سوزی" رو کشته،
‫دیشب دوباره تو قبرستون ‫اومد سراغ ما.
‫شماها شب تو قبرستون ‫چه غلطی می‌کردید؟
‫خب، پسرعموم "بمبه" در مورد این چیز ‫بهم گفت
‫- که عموم قبلاً انجام می‌داد... ‫- ما فقط داشتیم از اونجا رد می‌شدیم.
‫آره، داشتیم از راه میان‌بر می‌رفتیم خونه.
‫و همه‌تون هم خیلی اتفاقی ‫با خودتون دوربین داشتید
‫وقتی اون کار رو کرد.
‫این بار آماده بودیم.
‫خب، بذارید یه نگاهی بهش بندازیم.
‫خدای من.
‫کرن، والاس، این رو نگاه کنید.
‫یا عیسی مسیح.
‫- اون دیگه چه کوفتیه؟ ‫- من...
‫اون یه...
‫این فضله‌ی کفتره؟
‫امکان نداره.
‫این چیه؟ گل‌های خشک شده. ‫چه کمکی. سنگ قبر عمه مری.
‫یه درخت.
‫وایسا، صبر کن. اون رو نگاه کن.
‫آره، خودشه، دقیقاً همون‌جا.
‫- مجسمه؟ ‫- نه، کوری؟
‫اون یه دلقکه!
‫مواظب لحنت باش، خانم جوان.
‫میای تو این دفتر ‫و دروغ‌های شاخدار تحویل میدی
‫و این رو به عنوان مدرک بهم نشون میدی؟
‫این تنها چیزی رو که ثابت می‌کنه ‫اینه که تو، لیلی بینبریج،
‫داری سعی می‌کنی برای خودت ‫یه بلیت یه طرفه بخری
‫که برگردی به تیمارستان.
‫بچه‌ها، دماغتون رو ‫از کار پلیس بکشید بیرون،
‫وگرنه جن و پری
‫کمترین نگرانی شما خواهند بود.
‫منظورم رو کاملاً واضح رسوندم؟
[آن: به دری خوش اومدید] [قسمت چهارم: چرخه‌ی پیچیده‌ی ساز و کار سیاره‌ی ما]
‫می‌تونست ما رو بکشه، ولی نکشت.
‫انگار داره با ما بازی می‌کنه.
‫اولین کاری که من می‌کردم این بود که می‌فهمیدم
‫آیا تو "دری" سابقه‌ی همچین ‫اتفاق‌هایی وجود داشته یا نه.
‫لیلی، مامان تو اینجا بزرگ شده، درسته؟
‫آره.
‫اون هیچوقت به چیز عجیبی اشاره کرده؟
‫نه، و اگه در موردش ازش بپرسم،
‫من رو مستقیم برمی‌گردونه "جونیپر هیل".
‫ولی شنیدی...
‫شنیدی "باورز" چی گفت.
‫اون‌ها می‌خوان پدرم رو ‫به "شائوشنگ" منتقل کنن.
‫آدم از اونجا برنمی‌گرده.
‫- خواهش می‌کنم، من فقط می‌پرسم... ‫- هیچ بزرگسالی هیچوقت باور نمی‌کنه
‫ما چی دیدیم.
‫من خودم بودم باورم نمی‌شد.
‫صبر کنید.
‫من یکی رو می‌شناسم که شاید باور کنه.
‫سال‌ها بود بهش فکر نکرده بودم،
‫ولی حالا که بهش اشاره کردید،
‫یادم میاد که چندتا بچه ‫تو دهه‌ی 30 گم شدن.
‫در واقع، تعدادشون کم هم نبود.
‫واقعاً؟
‫خب، دوران رکود اقتصادی بود،
‫و خیلی از خانواده‌ها ‫داشتن گرسنگی می‌کشیدن، و بعضی بچه‌ها،
‫اون‌ها یه شبه ناپدید شدن.
‫احتمالاً فرار کردن ‫تا دنبال یه چیز بهتر بگردن
‫یا می‌خواستن بار رو ‫از دوش خانواده‌هاشون بردارن.
‫دوران سختی بود.
‫ولی هیچی شبیه...
‫چیزی که تو داری توصیف می‌کنی؟ نه، عزیزم.
‫نه، هیچی شبیه اون نبود.
‫ولی نذار این جلوی تو رو بگیره
‫که سعی کنی بفهمی ‫چه اتفاقی داره میفته.
‫پدرم همیشه بهم می‌گفت
‫که با دوست‌های خوب در کنارت،
‫همه‌چی ممکنه.
‫و به نظر میاد که تو اون‌ها رو داری.
دستگیری یک سیاهپوست محلی] [‫در رابطه با ناپدید شدن بچه‌ها
‫سلام. خب، این غافلگیرکننده‌ست.
‫گفتم زحمتت رو کم کنم ‫که نخوای خودت به تنهایی باهاش کلنجار بری تا خونه.
‫لازم نبود این کار رو بکنید.
‫فقط خوشحالم که یه خونه‌ی خوب پیدا کرد.
‫دارم قهوه آماده می‌کنم، اگه مایل باشی
‫من هیچوقت به قهوه نه نمی‌گم.
‫خیلی‌خب.
‫- بیا تو. ‫- ممنونم.
‫خب، خانواده‌ی شما اصالتاً ‫اهل همین دور و بر هستن؟
‫اجداد من اینجا تو دره ساکن شدن،
‫ولی سرزمین‌های مادری ما ‫اون موقع خیلی بزرگتر بودن.
‫ما گله‌های گوزن شمالی رو دنبال می‌کردیم
‫تا خود نوا اسکوشیا و برمی‌گشتیم.
‫البته، اون قبل از "تقدیر آشکار" بود.
‫من خودم هیچوقت کانادا نرفتم.
‫جدی؟
‫من هنوزم اون بالا، ‫شمال اون مرز، فامیل دارم.
‫خب، حداقل اون‌ها بهش می‌گن مرز.
‫برای ما، اون فقط یه خط روی نقشه‌ست.
‫خب، همسرت چطور داره عادت می‌کنه؟
‫گمونم سرش رو با کار کردن ‫روی اون خط لوله‌ی جدید گرم کردن.
‫"لیروی" خلبانه.
‫شک دارم ربطی به اون داشته باشه.
‫نه اینکه اگه هم داشت بهم می‌گفت، ولی...
‫چرا؟
‫هر وقت در مورد روزش می‌پرسم،
‫همه‌اش می‌گه بحث امنیت ملی و محرمانگی‌ـه.
‫این مرد بیشتر از مقبره‌ی توت‌عنخ‌آمون راز داره
‫یه‌کم تنها به نظر میاد.
‫می‌دونستم چه روزهایی پیش رومه ‫وقتی با یه خلبان ازدواج کردم.
‫اون دستورات رو زیر سوال نمی‌بره. ‫من همه‌چی رو زیر سوال می‌برم.
‫سازش ما اینه.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫البته.
‫این...
‫ماجرای سینما، ‫بچه‌های گمشده...
‫اتفاق وحشتناکیه.
‫لازمه نگران باشم؟
‫"دری" جای زیباییه،
‫ولی هر از گاهی اتفاقاتی میفته.
‫هیچوقت فکر بدی نیست که آدم‌هایی که دوستشون داری رو نزدیک نگه داری
‫ بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه به هر چیزی نیاز داشتی، برای حرف زدن،
‫یه دوست،
‫بهم زنگ بزن.
[خطر، وارد نشوید]
‫بزن بریم.
‫- خودشه. ‫- هالوران!
‫- یالا بریم! ‫- شماها این...
‫- عمراً. ‫- من دیدمش.
‫هی، وایسید. بذارید ‫چراغ اینجا رو پیدا کنم.
‫- پیداش کردم. وایسا. ‫- چراغ‌ها رو بزن.
‫- هی، هی. ‫- آها. تو...
‫- باشه. ‫- انجامش دادی. انجامش دادی.
‫لعنتی.
‫هی، یه‌کم از پایگاه دور نیست؟
‫این خوبه.
‫یعنی کسی نیست که مزاحم‌مون بشه.
‫- مطمئنی مال ماست؟ ‫- سرهنگ گفت می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫آها، آها.
‫و هیچ‌کس دیگه‌ای اینجا نمیاد؟
‫پسر، تو می‌دونی ‫"از رده خارج شده" یعنی چی؟
‫- نه. ‫- اینجا همه‌اش انبار بوده.
‫هر چیزی که نیاز داشتن، ‫خیلی وقت پیش از اینجا بردن.
‫یالا دیگه. این رو نگاه کن.
‫- چی؟ ‫- یه خراب‌شده‌ی به تمام معناست.
‫آره. ولی نکته مهم اینه،
‫که پتانسیل داره.
‫عمراً.
‫نه، نگاه کن. پیشخون رو می‌ذاری اینجا، ‫دستگاه پخش صوت رو می‌ذاری اونجا.
‫هی.
‫هی، هی، هالوران. ‫شاید بتونی مثلاً یه...
‫یه گریل یا یه اجاق برقی ‫یا یه چیزی جور کنی، می‌دونی؟
‫می‌تونیم اینجا رو تبدیل به آشپزخونه کنیم!
‫یه‌کم غذا برای رفقا ردیف کنیم.
‫و قرارهاشون.
‫نمی‌تونی این کار رو تو پایگاه بکنی.
‫اینجا هم نمی‌تونیم هیچ غلطی بکنیم ‫تا وقتی این خراب‌شده رو تمیز کنیم.
‫یالا. شماها جوری می‌خندید انگار ‫مجبور نیستیم این کثافت‌کاری رو تمیز کنیم.
‫- لعنتی. ‫- بیاید اینجا رو تمیز کنیم، آقایون.
‫بله، قربان.
‫می‌تونید تو این کمکم کنید؟ ‫به شدت سنگینه.
‫یالا، رفیق. شاید بتونیم از ‫چندتا از این چیزها اینجا استفاده کنیم.
‫همه‌اش شکسته.
‫اینجا غذا هست.
‫اینجا غذا هست؟ لعنتی.
‫یه نور درخشان هست،
‫درخشان‌تر از خورشید. ‫می‌تونه تو رو محکم زمین بزنه،
‫یا تو رو پرت کنه سمت یه درخت یا دیوار.
‫اون چنان انفجار بزرگیه،
‫که می‌تونه ساختمون‌ها رو خرد کنه، ‫و تابلوها رو واژگون کنه،
‫و شیشه‌های کل شهر رو بشکنه.
‫ولی اگه مثل "برت" خم بشید و پناه بگیرید،
‫خیلی ایمن‌تر خواهید بود.
‫نور بمب اتمی می‌تونه شما رو بسوزونه
‫بدتر از یه آفتاب‌سوختگی وحشتناک،
‫مخصوصاً جاهایی که پوشیده نیستید.
‫حالا، من و شما لاک نداریم
‫که مثل "برت" لاک‌پشته توش بخزیم،
‫پس باید به روش خودمون خودمون رو بپوشونیم
‫اول، خم می‌شید، و بعد پناه می‌گیرید.
‫و خیلی محکم،
‫پشت گردنتون ‫و صورتتون رو می‌پوشونید.
‫زیر یه میز خم بشید و پناه بگیرید...
‫دنبال این‌ها می‌گشتی؟
‫داشتم مرتب می‌کردم، ‫و این‌ها رو پیدا کردم که چپونده بودی
‫تو یه پاکت ته اون کشو.
‫چه خبره، ویل؟
‫- من... ‫- و بهم دروغ نگو.
‫"رانی" دوست منه.
‫اون قسم می‌خوره که پدرش اون کار رو نکرده، ‫و من باور می‌کنم،
‫ولی پلیس باور نمی‌کنه ‫چون اون تو سینما کار می‌کنه.
‫آره، می‌دونم، عزیزم.
‫خب...
‫من و چندتا بچه‌ی دیگه، ما...
‫دور هم جمع شدیم تا سعی کنیم بفهمیم ‫چطور بهش کمک کنیم که...
‫که چی؟
‫چی شد؟
‫تاریک بود.
‫و یکی اومد دنبالمون.
‫ما ترسیده بودیم و فرار کردیم،
‫ولی "رانی" یه دوربین داشت ‫و داشت سعی می‌کرد...
‫سعی می‌کرد چندتا عکس بگیره و...
‫باشه، عزیزم.
‫خیلی‌خب، دیگه ‌این دور و بر ‫پرسه نمی‌زنی
‫تا وقتی بفهمم ‫اینجا چه خبره.
‫- چی؟ ‫- از مدرسه به خونه و برعکس، همین.
‫- مامان. ‫- یه کلمه‌ی دیگه هم نشنوم.
‫اگه بابات بفهمه که ‫شب داشتی قهرمان‌بازی درمی‌آوردی،
‫تنبیهی بدتر از این ‫نصیبت می‌شه.
‫این دفعه بین خودمون می‌مونه.
‫باشه.
‫هفته‌ی اول مدرسه چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- خوب بود؟
‫یه‌کم جزئیات بهم بده.
‫یالا، عزیزم. بهش بگو.
‫محض رضای خدا.
‫پای یه دختری در میونه.
‫- مامان. ‫- اشکالی نداره.
‫پسر رو خجالت نده، شار.
‫می‌تونم برم؟
‫- هنوز دسر نخوردی. ‫- تکلیف دارم.
‫خیلی‌خب. برو.
‫خب، اون دختره...
‫یعنی، اون...
‫می‌دونی دیگه.
‫این آخر هفته کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. منتظر یه تماسم.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم،
‫اگه وقتت آزاده، ‫شما دوتا می‌تونستید با هم یه کاری بکنید.
‫از وقتی اومدیم اینجا خیلی سرمون شلوغ بوده.
‫خوبه که برای تنوع ‫از تو فکر و خیال بیاد بیرون.
‫آره.
‫- شاید. ‫- خب؟
‫تو فکرت چیه؟
‫خوبه.
‫بابا؟
‫چقدر باید این کار رو بکنیم؟
‫باید؟ من که داره بهم خوش می‌گذره.
‫وقت گذروندن تو طبیعت با پسرم،
‫مثل کاری که با پدر خودم می‌کردم.
‫از این بهتر نمی‌شه.
‫در مورد این دوست جدیدت ‫بهم بگو.
‫اون دوست من نیست.
‫هنوز نه؟ هنوز اول ساله.
‫کو تا آخر سال، رفیق.
‫- یه چیزی گرفتم. ‫- چی؟
‫یه چیزی گرفتم.
‫باشه، پسرم، آروم باش، آروم باش. بهش فشار نیار
‫فقط کم کم جمعش کن.
‫- یالا، آروم. ادامه بده. ‫- دارم انجامش میدم، بابا.
‫ادامه بده. گرفتیش. حواس جمع.
‫باید بکِشیش. خودشه.
‫لعنتی.
‫گرفته بودمش.
‫گرفته بودیش. ولی... اون رفت.
‫جمعش کن. ‫حداقل می‌دونیم به قلاب نوک می‌زنن.
‫وایسا، وایسا. طعمه‌ات کنده شد.
‫آره، خب...
‫حواست به نخ من هست؟
‫یدکی‌ها رو تو ماشین جا گذاشتم.
‫تو هم می‌سوزی!
‫ویل.
‫بابا! کمک!
‫کمک! بابا! کمک!
‫من رو کشید زیر آب. ‫از آب اومد بیرون!
‫چی؟ پسرم، چی بود؟ ‫نفس بکش. نفس بکش. چی؟
‫اون تو بودی.
‫تو کاملاً سوخته بودی ‫مثل اون عکست
‫بعد از جنگ که با اون هواپیما ‫سقوط کردی!
‫پسرم، باید آروم باشی. ‫حرف‌هات اصلاً معنی نمیده.
‫- حقیقته! ‫- آروم باش!
‫پسرم، این‌ها چیه؟
‫یه چیزی اینجاست، تو "دری".
‫یه چیز بد.
‫گزارش‌ها حاکی از آن است که محموله‌های شوروی
‫که اخیراً به بنادر کوبا رسیده
‫ممکن است حاوی تجهیزات نظامی،
‫از جمله موشک‌های زمین به هوا باشد.
‫منابع می‌گویند اگر تأیید شود، ‫این یک پیشرفت قابل توجه خواهد بود...
‫رئیس، مهمون دارید.
‫نه جزئیاتی، نه توصیفی.
‫اطلاعات زیادی برای پیگیری نیست.
‫اون‌ها بچه‌ان. ترسیدن و فرار کردن.
‫خیلی‌خب. ما بررسیش می‌کنیم.
‫چیز دیگه‌ای هست، خانم...
‫هنلن.
‫نمی‌خوام گستاخی کنم،
‫رئیس باورز، ولی اگه یه نفر
‫هنوز اون بیرون داره بچه‌ها رو می‌ترسونه،
‫این احتمال وجود نداره که شما یه مرد بی‌گناه رو تو زندانتون نگه داشتید؟
‫داری در مورد هنک گروگن حرف می‌زنی؟ ‫امکان نداره.
‫امکان نداره. ما ازش بازجویی کردیم، ‫مچش رو موقع دروغگویی گرفتیم.
‫اون مرد هیچ شاهدی برای عدم حضورش نداره.
‫تونسته با یه وکیل مشورت کنه؟
‫خانم هنلن، اینجا جنوب نیست.
‫اون و خانواده‌اش مرتباً تماس داشتن
‫با دفتر وکیل تسخیری.
‫نمی‌خواستم بهتون توهین کنم، قربان. ‫متأسفم.
‫می‌تونید تصور کنید جایی که من ازش میام،
‫به چی عادت دارم.
‫می‌تونم باهاش صحبت کنم، لطفاً؟
‫شما نه وکیلش هستید و نه خانواده‌اش، پس نه.
‫حالا، اگه من رو ببخشید...
‫ممنون بابت وقت‌تون.
‫"گروگن." گروگن.
‫متوجه نمی‌شم، خانم...
‫خانم. هنلن. شارلوت صدام کنید.
‫پسر من، ویل، دوستِ نوه‌ی شماست.
‫اون وضعیت پسرتون رو بهم گفت،
‫و من فقط فکر کردم که یه سری بزنم.
‫- وکیل هستید؟ ‫- نه، خانم،
‫ولی من تو جنبش مدنی جنوب فعال بودم.
‫سهم خودم رو برای کمک به بقیه‌ی رنگین‌پوست‌ها انجام دادم
‫که مجبور به اعترافات دروغین شدن.
‫اگه در مورد پسر شما هم همینطوره،
‫دوست دارم ببینم می‌تونم به اونم کمک کنم یا نه
‫لطف دارید،
‫ولی فکر نکنم ‫فایده‌ی چندانی داشته باشه.
‫فکر می‌کردم تو اتاقش بوده.
‫معلوم شد یکی اون رو ‫در حال قدم زدن بیرون دیده، خب...
‫این به اون معنی نیست که به کسی آسیب زده.
‫البته که نه. ‫هنک من آزارش به یه مورچه هم نمی‌رسه.
‫مخصوصاً نه به بچه‌ها.
‫خب، اگه اون تو سینما نبوده، ‫و خونه هم نبوده،
‫دیگه کجا می‌تونسته باشه؟
‫تنها کسی که می‌دونه ‫پسرم اون شب کجا بوده،
‫غیر از خودش،
‫خداست.
‫و هیچ‌کدومشون هم حرف نمی‌زنن.
‫هی.
‫می‌خوای تمیزش کنی؟
‫آفرین، رِگ!
‫پشت به دیوار. پشت...
‫جکس، در واقع باید ‫پشتش به دیوار باشه.
‫چرا کمک نمی‌کنی؟
‫همین الان دارم کمک می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، هالوران. ‫- من نمی‌تونم بازی کنم.
‫هی! هالوران!
‫دیک...
‫عزیزم.
‫حالا حواست به من باشه.
‫مواظب خودت باش، شنیدی؟
‫رازت رو فاش نکن.
‫گفتن اینجا پیدات می‌کنم.
‫خب، من اینجام.
‫هی.
‫دوباره ممنون بابت اون غذای خونگی.
‫بهترین خوابی بود که داشتم ‫از وقتی از یه مهمونی شبونه تلوتلوخوران اومدم بیرون.
‫بگو ببینم، چیزی ‫از ژنرال "شاو" یا سرهنگ "فولر" شنیدی؟
‫فقط می‌خوام بدونم کی دوباره پرواز می‌کنیم.
‫نه. این بالاتر از سطح منه.
‫می‌فهمم. ولی، می‌دونی، ‫اون "عملیات پرسپت"،
‫"شاو" جوری گفت که انگار اولویتش خیلی بالاست
‫از یه برادر به برادر دیگه،
‫شاید اینقدر مشتاق نباشی که خودت رو
‫این بار هم بندازی تو خط آتیش.
‫خب، داری سعی می‌کنی چی بگی؟
‫سرهنگ لطف کرد
‫و این انبار تدارکات قدیمی ‫رو به ما قرض داد
‫تا در اوقات فراغتمون ازش استفاده کنیم.
‫تازه داریم راهش می‌ندازیم. ‫می‌خوای کمک‌مون کنی؟
‫هی.
‫گوش کن، امروز با پسرم رفتم ماهیگیری،
‫و وقتی برگشتم به ماشین ‫که طعمه‌ی بیشتر بیارم...
‫یه چیزی بهش حمله کرد.
‫یا خدا. متأسفم. حالتون خوبه؟
‫وقتی ازش پرسیدم چی، اون گفت،
‫اون گفت اون من بودم، ‫کاملاً سوخته و جزغاله شده
‫انگار که از یه سقوط هواپیما بیرون خزیدم.
‫و من از آب اومدم بیرون، ‫سعی کردم بکشمش زیر آب.
‫تو حرفش رو باور می‌کنی؟
‫اون بچه کبودی و خراش‌هایی داره ‫انگار که یه حیوون کل بدنش رو چنگ زده.
‫اون به من نگاه کرد، گفت،
‫"بابا، یه چیز بد ‫اینجا تو دری هست."
‫هالوران، ما دقیقاً داریم ‫دنبال چه کوفتی می‌گردیم؟
‫و می‌دونم داریم سعی می‌کنیم ‫یه چیزی رو توسعه بدیم.
‫روسیه هم همینطور. ‫چیه، یه چیزی گم شده؟
‫یه دستگاه که ‫با مغز آدم بازی می‌کنه؟ چیه؟
‫- جوابم رو بده! ‫- نمی‌دونم!
‫نمی‌دونم اون چه کوفتیه.
‫لعنتی، مطمئن نیستم که بخوام بدونم.
‫ببین، من کاری رو می‌کنم که بهم می‌گن ‫وقتی که می‌گن، درست مثل تو.
‫در مورد پسرت متأسفم.
‫وقتی بچه بودم در مورد پدرم ‫کابوس می‌دیدم
‫که مثل اتفاقی که تو کره افتاد، ‫داره با هواپیما سقوط می‌کنه.
‫اون بیشتر از هر چیز دیگه‌ای ‫تو دنیا من رو می‌ترسوند.
‫من... اون از کجا می‌دونست؟
‫می‌تونست خیلی قبل از اینکه بابام بهم برسه، ‫من رو بکشه.
‫احتمالاً می‌تونه هر کدوم از ما رو ‫هر وقت که بخواد، بکشه.
‫مگه اینکه...
‫مگه اینکه چی؟
‫اگه نخواد ما رو بکشه چی؟
‫حداقل نه هنوز.
‫اگه فقط داره سعی می‌کنه ‫ما رو بترسونه، همونطور که لیلی گفت، چی؟
‫چرا باید فقط بخواد ما رو بترسونه ‫در حالی که همه‌ی اون‌های دیگه رو کشته؟
‫ما در واقع نمی‌دونیم ‫"متی" مُرده. نه با اطمینان.
‫ولی بهم گفت ‫که داشته چیزهای عجیب می‌دیده
‫یه مدتی قبل از اینکه ناپدید بشه.
‫"فیل" و "تدی" هم همین رو گفتن.
‫رفیق.
‫- متنفرم از اینکه حق با من باشه. ‫- چی؟
‫آدرنالین.
‫کورتیزول.
‫بهشون می‌گن هورمون‌های ترس.
‫وقتی می‌ترسی، ‫نه فقط تو، هر پستانداری،
‫غده‌ی فوق کلیوی اون‌ها رو ‫ترشح می‌کنه تو جریان خونت،
‫که بعضی شکارچی‌ها مزه‌اش رو دوست دارن.
‫واسه همین، طعمه‌شون رو تعقیب می‌کنن و می‌ترسونن
‫تا وقتی بوی ترس‌شون درست در بیاد.
‫- بعدش... ‫- نه، نه، نه.
‫داری می‌گی می‌خواد ما رو بخوره؟
‫- این فقط یه نظریه‌‌ست. ‫- این یه نظریه‌ی وحشتناکه!
‫- خب، با حقایق جور درمیاد. ‫- باشه، بیاید فقط،
‫فعلاً، فرض کنیم که حق با توئه.
‫نه، من نمی‌خوام اون رو فرض کنم.
‫ولی اگه حق با اون باشه، ‫ما قراره چی کار کنیم؟
‫یعنی، اینطوری نیست که ‫بتونیم جلوی خودمون رو بگیریم
‫که نترسیم.
‫بچه‌ها...
‫اگه بتونیم چی؟
‫این‌ها رو از کجا آوردی؟
‫از کیف لوازم آرایش مامانم کش رفتم.
‫برای هر کدوم‌مون یکی برداشتم.
‫چی کار می‌کنه؟
‫هر وقت اون واقعاً نگران چیزهاست
‫مثل قبض‌ها یا، می‌دونید،
‫من،
‫اون فقط یکیش رو می‌ذاره زیر زبونش.
‫می‌گه باعث می‌شه همه‌ی ترس‌ها و مشکلاتش
‫مثل جادو آب بشن و برن.
‫بهش می‌گه "کمک‌حال کوچولوی مامان."
‫به نظر خیلی خوب میاد.
‫خب، پس حدس می‌زنم به محض اینکه ‫یه چیز عجیب شروع به اتفاق افتادن کرد،
‫- می‌خوریمش و فقط... ‫- و دعا می‌کنیم چیزی نشه.
‫آره.
‫نزدیک به 20٬000 گونه
‫کِرم روی زمین وجود داره.
‫هر کدوم منحصربه‌فرد، ‫هر کدوم با هدف خاص خودش
‫در دستگاه بزرگ و درهم‌تنیده‌ی ‫عملکرد سیاره‌ی ما.
‫اینجا ما کرم پهن انگلی رو می‌بینیم،
‫لوکلکلریدیوم پارادوکسوم، ‫که تو بدن حلزون‌های خاکی
‫نفوذ می‌کنه، ‫و باعث می‌شه چشم‌هاشون ورم کنه
‫و به ساقه‌هایی رنگارنگ تبدیل بشه،
‫که متعاقباً ‫توجه پرنده‌ها رو جلب می‌کنه،
‫که بعدش شیرجه می‌زنن پایین و اون‌ها رو می‌کنن
‫حالا، جذاب‌ترین جنبه‌ی ‫لوکلکلریدیوم پارادوکسوم
‫اینه که چطور انگل نه تنها ‫حلزون رو از نظر فیزیکی تغییر میده...
‫هی.
‫...بلکه مغزش رو هم کنترل می‌کنه ‫و رفتارش رو تغییر میده...
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫که اخیراً چقدر آدم مزخرفی بودم.
‫داشتم فکر می‌کردم که...
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای امروز باهام بیای ناهار؟
‫فقط من و تو؟
‫دلم برات تنگ شده.
‫عالی می‌شه.
‫باحاله.
‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫حالا، همانطور که ما ‫ماندگاری عفونت‌های انگلی
‫در قلمرو حیوانات رو در نظر می‌گیریم، ‫هرگز نباید فراموش کنیم
‫که چقدر راحت می‌تونن ‫بین گونه‌ها بپرن.
‫شما از اعضای خانواده هستید؟
‫نه، ولی یه نامه اینجا دارم ‫که مادرش امضا کرده
‫و اجازه‌ی ملاقات با پسرش رو داده.
‫آره.
‫باید منتظر رئیس بمونید.
‫و ایشون کی میاد؟
‫سخته بگم.
‫این جواب اصلاً کافی نیست.
‫گوش کن، خانم.
‫بهت پیشنهاد می‌کنم که کفشت رو ورچینی بری
‫قبل از اینکه خودت رو ‫تو یه سلول درست کنار اون ببینی.
‫اسم من خانم نیست، ‫شارلوت هنلن‌ـه،
‫و شاید این الان برات معنی زیادی نداشته باشه،
‫ولی وقتی ببینی ‫چه کارهای ترسناکی
‫می‌تونم با یه تلفن بکنم، معنیش رو می‌فهمی.
‫- ببخشید؟ ‫- نه، فکر نکنم ببخشم.
‫در واقع، اگه نذاری ‫همین الان هنک گروگن رو ببینم،
‫تا فردا صبح، ‫مارتین لوتر کینگ، جی‌اف‌کی، آر‌اف‌کی،
‫و یه عالمه "اف‌کی" دیگه‌ی ‫صاحب‌منصب رو می‌ندازم به جونت،
‫به همراه یه اتوبوس پشت ‫اتوبوس دیگه‌ای از "مسافران آزادی"
‫از اینجا تا خود اتوبان
‫که تو خیابون‌ها بخونن "ما پیروز خواهیم شد"
‫تا وقتی که مجبور بشی ‫به بزرگترین یگان زرهی دنیا زنگ بزنی
‫تا جمعشون کنه.
‫حالا، می‌ذاری اون مرد رو ببینم؟
‫یا لازمه یه زنگ بزنم؟
‫من رو ببخشید، خانم هنلن، ‫ولی شما از وضعیت من خبر ندارید.
‫من می‌دونم که پلیس تو رو زندانی کرده
‫بدون یه ذره مدرک محکم.
‫با دفتر وکیل تسخیری صحبت کردم،
‫چندتا سوال پرسیدم.
‫معلوم شد تو رو ‫بدون جلسه‌ی وثیقه متهم کردن،
‫که این حق قانونی توئه.
‫وکیل تسخیری ‫هیچی در مورد اون نگفت.
‫ما بعداً نگران اون می‌شیم.
‫همین الان، باید اوراق رو پر کنیم
‫و به رفتار تبعیض‌آمیز استناد کنیم، ‫تبعیض رو نشون بدیم،
‫که تو پرونده‌ی تو ‫باید آسون باشه.
‫این بهت اجازه میده کلاً وثیقه رو ندی
‫و بری تو حبس خانگی ‫تا منتظر دادگاهت بمونی.
‫حبس خانگی؟
‫پس چیزی که می‌گی اینه؟ تو...
‫من مجبور نیستم برم "شائوشنگ"؟
‫پردازش اوراق یه‌کم طول می‌کشه،
‫و اینطور که معلومه ‫دارن فردا با اتوبوس می‌برنت.
‫پس شاید مجبور بشی چند روز اونجا بمونی،
‫ولی واقعیت ماجرا اینه،
‫که حق تو برای روند قانونی نقض شده.
‫هر کاری که کردی،
‫یا نکردی،
‫تو داری میری خونه.
‫حداقل فعلاً.
‫این یه قوله.
‫ممنونم.
‫ولی در یه نقطه‌ای، آقای گروگن،
‫باید حقیقت رو ‫رسماً ثبت کنی.
‫حقیقت؟
‫حقیقت اینه که من کاری ‫با اون بچه‌ها نکردم.
‫در موردش به پلیس هم گفتم!
ولی این حقیقت رو عوض نمی‌کنه ...که
‫اونجایی که اون شب ادعا کردی نبودی.
‫واقعاً کجا بودی؟
‫می‌دونی که اون جواب ‫می‌تونه آزادت کنه.
‫هر کاری که داشتی می‌کردی ‫امکان نداره قابل مقایسه باشه
‫با چیزی که بهش متهم شدی.
‫می‌خوای دخترت ‫بدون پدر بزرگ بشه؟
‫می‌خوای مادرت عزادار پسرش بشه...
‫فکر می‌کنی من این رو می‌خوام؟
‫رفیق، شماها نمی‌فهمید.
‫خیلی‌خب.
‫پس، بهم بگو.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر می‌کنم تا الان فهمیدی که من طرف توام.
‫من...
‫من سر یه قرار ملاقات بودم.
‫با یه خانم؟
‫نه فقط یه خانم.
‫یه زن سفیدپوست؟
‫فقط اتفاق افتاد.
‫"فقط اتفاق افتاد"؟
‫ببین، اگه کسی بفهمه،
‫من راهی هیچ "شائوشنگ"ـی نمی‌شم.
‫اون‌ها فقط نزدیک‌ترین درخت رو برای دار زدنم پیدا می‌کنن
‫بماند که چه بلایی ‫سر خانواده‌م میارن.
‫حالا، اگه یه راهی باشه ‫بدون اینکه کسی آسیب ببینه،
‫من قبولش می‌کنم.
‫شاید...
‫شاید برای پیدا کردنش به کمک نیاز داشته باشم
‫قربان، ما مناطقی رو که ‫اون زن سرخ‌پوست بهمون گفت
‫ازشون دوری کنیم، گشتیم.
‫یا داره راست می‌گه ‫یا داره ما رو می‌فرسته
‫دنبال نخود سیاه، ‫ولی هیچی اونجا نیست.
‫معلومه که هیچی اونجا نیست.
‫اون زن باهوشیه.
‫و حالا ما شک‌هاش رو تأیید کردیم.
‫باور کنید، سرهنگ، این مردم ‫تعهداتشون رو خیلی جدی می‌گیرن.
‫و هر اتفاقی که بعداً بیفته، ‫یه نامه‌ی توقف و انصراف نخواهد بود.
‫نه اینکه اهمیتی داشته باشه.
‫چون چرخه به زودی تموم می‌شه،
‫و سلاح مخفی می‌شه.
‫شاید وقتشه پاکسازی رو شروع کنیم، قربان.
‫اون بچه‌ها هر چند وقت یه بار ‫بیرون دارن پایگاه رو می‌پان؟
‫بچه‌های "باتلاق سرخ‌پوست‌ها"؟
‫نمی‌دونم، هر چند روز یه بار.
‫قربان، اون‌ها شاید کنجکاو باشن،
‫ولی می‌دونن که باید ‫تو سمت خودشون از حصار بمونن.
‫شاید وقتشه دروازه رو باز کنیم.
‫دعوتشون کنیم تو.
[دبیرستان دِری]
‫خب، اوضاع با دوست‌های جدیدت چطوره؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم. گمونم فقط کنجکاوم.
‫"رانی گروگن" چطور آدمیه؟
‫مردم پشت سرش حرف می‌زنن.
‫اگه من رو دعوت کردی که غیبت کنیم، من...
‫لیلی، نه.
‫من فقط...
‫گمونم دیگه نمی‌دونم ‫چطوری باهات حرف بزنم.
‫همه‌چی خیلی عوض شده ‫از وقتی برگشتی از...
‫می‌دونی.
‫ببین، ما از کلاس اول ‫بهترین دوست‌های هم بودیم.
‫اون بازی‌های بچگانه رو فراموش کن. ‫نمی‌خوام از دستت بدم.
‫می‌تونیم فقط از اول شروع کنیم؟
‫خواهش می‌کنم؟
‫دوست دارم.
‫سلام، مارج.
‫سلام، لیلی.
‫خدای من.
‫دیدی "تیم فلنگن" ‫الان چطوری نگاهت کرد؟
‫باید باهاش حرف بزنی.
‫چی؟ عمراً.
‫اون کاملاً ازت خوشش میاد.
‫یالا، حداقل یه سلام بکن.
‫بعد از همه‌ی چیزهایی که امسال ‫از سر گذروندی،
‫لیاقتش رو داری.
‫خب، حداقل باید اول ‫خودم رو تر و تمیز کنم.
‫باشه. الان برمی‌گردم.
‫گول خورد؟
‫فکر کنم آره. داره خودش رو تر و تمیز می‌کنه.
‫خوبه. چون همه‌چی ردیفه.
‫به محض اینکه بره سمتش، ‫اون قراره ضایع‌اش کنه
‫جلوی کل مدرسه.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫آره، واقعاً خفنه.
‫حالا جا نزن، ترومن.
‫برو تو کارش قبل از اینکه نظرش عوض بشه.
‫معطلی واسه چیه؟
‫یه جوش زدم.
‫به‌زور دیده می‌شه.
‫بذار قبل از اینکه برگردی بیرون، ‫برات درستش کنم.
‫محشر می‌شی.
‫باشه.
‫بذار اول برم دستشویی. استرس دارم.
‫باورم نمی‌شه "تیم" از من خوشش میاد.
‫لیلز؟
‫بله؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چی؟
‫من...
‫خب...
‫راستش...
‫مارج؟
‫مارج، تو خوبی؟
‫چی؟
‫مارج، چت شده؟
‫چشم‌هام!
‫مارج!
‫هر کاری می‌کنی، ‫فقط بهش نگاه نکن، باشه؟
‫یکی کمکم کنه!
‫چشم‌هات رو ببند!
‫چشم‌هام!
‫مارج، وایسا!
‫کمک!
‫مارج!
‫مارج، نه!
‫مارج، وایسا! نه!
‫وایسا! ولم کن!
‫وایسا، مارج!
‫مارج، وایسا!
‫نه! نه! نه!
‫نه، مارج، وایسا!
‫ ولم کن!
‫ولم کن! وایسا!
‫نه.
‫نه، من...
‫ترسوندیم.
‫امروز تو شهر چی کار می‌کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫"پالی" گفت دیده که ‫داشتی می‌رفتی تو پاسگاه پلیس.
‫می‌تونم ببینم چرخ‌دنده‌های مغزت دارن می‌چرخن، ‫پس چرا فقط بهم نمی‌گی، شار؟
‫همونطوری که تو بهم می‌گی ‫تو اون پایگاه چه خبره؟
‫اون یه مسئله‌ی امنیتیه. این چیه؟
‫اون مردی که تو سینما ‫دستگیر شد؟
‫یه مرد سیاه‌پوست که به خاطر قتلی ‫دستگیر شده که قسم می‌خوره انجامش نداده.
‫و دخترش با پسر ما دوسته.
‫دخترش؟
‫دنبال دردسر نگرد.
‫هر جا که ما بریم دردسر هم هست.
‫این همون کشوریه ‫که قسم خوردی ازش دفاع کنی.
‫من فقط دارم کاری می‌کنم که ارزش دفاع کردن داشته باشه
‫تو بهم قسم خوردی ‫که اینجا دیگه شروع نمی‌کنی.
‫نمی‌تونم بذارم دوباره ‫دستگیر بشی، شار. الان نه.
‫کاری که من اینجا می‌کنم خیلی مهمه.
‫پس، فقط لازمه که بهم اعتماد کنی.
‫فقط بهم اعتماد کن و آشوب به پا نکن.
‫خواهش می‌کنم، فقط بهم قول بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫هی. چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫خوابم نمی‌برد. ‫داشتم از تلسکوپ استفاده می‌کردم،
‫و یه نفر بیرون بود ‫که داشت بهم زل می‌زد.
‫چی شده؟
‫دیدی چی کار کردی؟ ‫یکی داره خونه رو می‌پاد.
‫کی اون بیرونه؟
‫خودت رو نشون بده!
‫وایسا، نمی‌تونی همین‌طوری...
‫برس بهش. بهم خبر بده.
‫متأسفم، ژنرال.
‫شما ما رو دنبال چه کوفتی فرستادید؟
‫ما اون و دوست‌هاش رو ‫موقع دید زدن پایگاه گرفتیم.
‫سعی کرد یه نگاهی ‫از بالای حصار ما بندازه، گویا.
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫دوست جوون سرخ‌پوست ما، ‫اسمش تانیل‌ـه،
‫محل دقیق چیزی رو ‫که دنبالش می‌گردیم، می‌دونه.
‫ولی از جواب دادن به سوالات ما سر باز می‌زنه.
‫بنابراین، هوانورد هالوران ‫قراره به جاش جواب بده.
‫اون‌ها دارن اونجا رو نگاه می‌کنن.
‫کاری که اون‌ها می‌خوان من با تو بکنم،
‫خوشایند نخواهد بود.
‫پس، چرا فقط چیزی که می‌خوان بدونن رو بهشون نمی‌گی؟
‫اینطوری جلوی کلی دردسر رو ‫برای هردومون می‌گیری.
‫باشه.
‫تانیل.
‫خدایا، من خیلی بابت این متأسفم.
‫یالا.
‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک، تانیل!
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫"نه! اون داره اون‌ها رو می‌خوره!"
‫"نه!"
‫"به خاطر این کارت حسابت رو می‌رسم."
‫تانیل؟
‫- سلام، خاله. ‫- هی.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫چیه؟
‫داستان هیولای ‫جنگل غربی رو می‌دونی؟
‫گالو؟
‫همه‌ی بچه‌ها اون داستان رو می‌دونن.
‫بزرگ‌ترها مجبورمون کردن حفظش کنیم ‫وقتی مثلاً، هفت سالمون بود.
‫خب، بعضی از داستان‌های ما
‫برای اینن که بهمون درس بدن.
‫و بعضی از داستان‌های ما واقعی‌ان.
‫پس داری می‌گی گالو واقعیه؟
‫داستان رو برام بگو.
‫باید بدونم که یادت میاد ‫همه‌ی این‌ها چطور شروع شد.
‫میلیون‌ها سال پیش،
‫قبل از زمان اولین انسان‌ها،
‫یه روح شیطانی تبعید شد
‫از تاریک‌ترین بخش آسمان شب،
‫و درون یه ستاره‌ی در حال سقوط زندانی شد.
‫ولی وقتی ستاره به زمین برخورد کرد، ‫شکست و باز شد،
‫و اون روح آزاد شد.
‫اون برای زمستان‌های بسیار ‫و ماه‌های بی‌شماری در جنگل پرسه می‌زد
‫تا زمان خلقت اولین اجداد ما.
‫ستاره‌ای که هیولا رو حمل کرده بود، ‫قفسش بود،
‫و سنگی که ازش ساخته شده بود ‫هنوز قدرت داشت.
‫داناترینِ ما یه تکه از اون ستاره رو برداشت
‫و یه سلاح تراشید تا از مردم‌مون ‫محافظت کنه
‫در برابر اون هیولا.
‫که ما اسمش رو گذاشتیم "گالو".
‫ما خنجر رو نزدیک نگه داشتیم
‫و از جنگل غربی ‫دوری کردیم.
‫همینطور که سال‌ها گذشت،
‫افسانه‌ی گالو ‫سینه به سینه منتقل شد
‫از نسلی به نسل دیگه.
‫ما با اون هیولا در تعادل زندگی می‌کردیم
‫با دور موندن از دسترسش،
‫و هیچوقت تو قلمروش شکار نمی‌کردیم.
‫تا اینکه یه روز،
‫مهاجران از راه رسیدن.
‫ما بهشون در مورد خطر ‫تو جنگل غربی هشدار دادیم،
‫ولی اون‌ها تصمیم گرفتن نادیده‌مون بگیرن.
‫اون‌ها تو جنگل شکار کردن.
‫و درست همونطور که بهشون هشدار داده بودیم،
‫شکار شدن.
‫گالو از اون‌ها تغذیه کرد
‫و قوی‌تر و قدرتمندتر شد.
‫اون هیولا به زودی می‌تونست
‫بیرون از جنگل غربی هم شکار کنه.
‫"سسکی"، جنگ‌سالار بزرگ روستا،
‫توسط مادران قبیله به شورا فراخوانده شد.
‫اون موجود بیش از حد قدرتمند شده بود.
‫یه خنجر به تنهایی دیگه نمی‌تونست محافظت کنه
‫از همه‌ی روستاها.
‫برای نجات مردم‌مون، تصمیمی گرفته شد.
‫اون‌ها باید می‌رفتن.
‫ولی دختر "سسکی"، "نکانی"،
‫نمی‌خواست سرزمین‌مون رو ترک کنه.
‫اون باور داشت که یه راه دیگه‌ای هم هست.
‫اون خنجر رو برداشت
‫و به سفری فراتر از جنگل بزرگ مُرده رفت
‫درحالی که دوست‌هاش کنارش بودن.
‫و در نهایت به جنگل غربی رسید.
‫اون‌ها وارد جنگل شدن،
‫و دنبال غاری گشتن که گالو توش سقوط کرده بود
‫تا مقدار بیشتری از اون سنگ مقدس رو جمع کنن.
‫وقتی "سسکی" فهمید
‫که دخترش ‫و خنجر گم شدن،
‫یه گروه جستجو تشکیل داد ‫تا هردوشون رو برگردونه.
‫اون‌ها هیچی نداشتن
‫که ازشون در برابر گالو محافظت کنه.
‫اون هیولا خودش رو بهشون نشون داد.
‫به شکل چیزهایی...
‫که بیشتر از همه ازشون می‌ترسیدن.
‫اون جنگجویان رو از هم جدا کرد. یکی یکی.
‫و قبل از اینکه بفهمه،
‫"سسکی" خودش رو تنها دید.
‫تنها امید "سسکی" ‫در دستان دخترش بود.
‫آماده‌ی ملاقات با خدایت شو!
‫حتی "سسکی"، جنگجوی بزرگ،
‫هم حریف گالو نشد.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان، نه!
‫مامان!
‫نه.
‫ولی دیگه خیلی دیر شده بود.
‫روح "سسکی" داشت کم‌کم می‌رفت.
‫- و اون رفت تا پیش اجدادش باشه. ‫- مامان! نه! مامان!
‫نه!
‫اگرچه اشک‌های "نکانی" ‫بند نمیومد،
‫مردمش هنوز تو خطر بودن.
‫اون می‌دونست باید چی کار کنه، ‫براشون بجنگه،
‫درست همونطور که مادرش همیشه جنگیده بود.
‫پس، "نکانی" خنجر رو برداشت
‫اون‌ها غار رو پیدا کردن.
‫و تکه‌هایی از اون ستاره‌ی باستانی رو ‫که گالو باهاش اومده بود، شکستن.
‫یه نقشه شکل گرفت.
‫نه برای کشتنش،
‫بلکه برای به قفس انداختنش.
‫اون‌ها از تکه‌های ‫بندهای قدیمی‌اش استفاده کردن،
‫تنها چیزی که گالو ازش می‌ترسید،
‫تا دوباره مردم‌مون رو در امان نگه دارن.
‫بچه‌ها دور جنگل غربی حلقه زدن،
‫جایی که قلمروی شکار ‫اون هیولا بود
‫برای مدتی طولانی.
‫و اون‌ها 13 تکه‌ی مقدس رو چال کردن
‫در اعماق زمین.
‫بالای هر سنگ، اون‌ها یه آتیش روشن کردن
‫تا جاش رو مشخص کنن،
‫خطی که گالو نمی‌تونست ازش عبور کنه.
‫مردم ما یه عهد مقدس بستن ‫که از اون ستون‌ها محافظت کنن
‫و جاشون رو مخفی نگه دارن
‫تا اون هیولایی که داخل زندانی شده
‫هیچوقت نتونه فرار کنه.
‫مردم ما در امان می‌بودن،
‫و گالو درون این ستون‌ها می‌موند
‫برای همیشه.
‫آفرین، تانیل.
‫حالا، تو بخشی هستی از...
‫خاله.
‫حالت خوبه؟
‫آفرین، تانیل.
‫داستان عالی‌ای بود.
‫خب، بهم بگو، اون‌ها الان کجان؟
‫اون ستون‌ها.
‫چطور پیداشون کنم؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫یالا.
‫از اونجا.
‫تونل‌های زیر اون چاه قدیمی رو دنبال کن...
‫و ستون‌ها رو پیدا می‌کنی.