‫بچه‌ها کجان؟
‫چی؟
‫بچه‌ها کجان؟
‫هی، مشکلت چیه؟
‫تو زدیشون، مگه نه؟
‫درمورد چی حرف میزنی؟
‫تو کتک‌شون زدی؟
‫چکار داری میکنی؟
‫مرتیکه عوضی
‫کاپیتان.
‫گیو ره؟
‫گیو ره!
‫هی، بذار ببینم چه اتفاقی براتون افتاده بچه‌ها؟
‫حالت خوبه؟
‫صدمه دیدی؟ اونا کتکت زدن؟
‫مارو بزنن؟ چرا؟
‫کی میخواد مارو بزنه؟
‫ما اومدیم اینجا که مرغ سوخاری بخوریم.
‫عمه گفت برامون سوسیس شکل اختاپوسی درست کرده.
‫اشکالی نداره، میتونی با من روراست باشی، باشه؟
‫من اینجام، دیگه در امانی.
‫اونا باهات بدرفتاری کردن؟
‫بذار ببینم.
‫چرا اونا باید باهامون بد رفتاری کنن؟
‫نه، باهامون بدرفتاری نکردن.
‫چی؟ پس چرا انقدر بهم زنگ میزنی؟
‫چرا همش بهم زنگ میزنی؟
‫چون دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫برای همین بهت زنگ زدیم.
‫فقط وقتایی که اتفاق بدی ‫بیافته میتونیم بهت زنگ بزنیم؟
‫گیو ره، کجا داری میری؟
‫یه کم با ما مرغ سوخاری بخور!
‫هی.
‫اینو بگیر.
‫میتونم یه کم دیگه برای بچه‌ها سرخ کنم.
‫من شاید بهترین عمه نباشم،
‫ولی ما اونا رو نزدیم.
‫حتی پول بیمه‌ی عمر عمه بزرگم رو
‫همه‌اش رو ریختمزتو یه حساب به نام بچه‌ها.
‫ما قبلا تو یه ساختمون استودیو زندگی میکردیم؛
‫و اون برای چهار نفرمون خیلی کوچیک بود.
‫پس برای فعلا خونه‌ی عمه بزرگم میمونیم.
‫از اونا خونه رو نمیدزدیم.
‫اگر ازمون بخوان که بریم، ‫هرموقع که بگن ما از اونجا میریم.
‫میتونی بیای چک کنی.
‫من متأسفم
‫واقعا متأسفم.
‫نباش.
‫ازت ممنونم
‫که مراقب اونا هستی.
‫میبینی، میتونستم باهاشون بد رفتار کنم،
‫ولی اون موقع میومدی سراغم.
‫همش تهدیدهای تو بهم یادآوری میشه.
‫من هیچ کار بدی با اونا نکردم.
‫تو کار درست رو انجام دادی؛
‫اگر به خاطر تو نبود،
‫من انقدر بهشون توجه نمیکردم.
‫کاری که تو کردی درست بود.
‫همینطوری مراقبشون باش؛
‫برای بقیه بچه‌ها هم همینطور.
‫خداحافظ.
‫گیو ره! میتونیم وقتی دلمون ‫برات تنگ شد زنگ بزنیم، درسته؟
‫میتونیم بهت زنگ بزنیم، مگه نه؟
‫آره، راحت باشید بهم زنگ بزنید.
‫- باشه! ‫- باشه!
‫- باید بریم داخل. ‫- باشه.
‫هنوز چیزی نخوردی؟
‫برات یه چیزی درست کنم؟
‫من چطوری این شکلی شدم؟
‫«مرگ پایان همه‌چیز نیست.»
‫شاید
‫اولین باری که اونا رو دیدم،
‫فکر کردم آدمای بد باشن
‫و همش اینو باور کردم.
‫چون خیلی میترسیدم که بچه‌ها هم مثل من بشن.
‫نه.
‫دقیقا شبیه
‫یون گیو ره جوون که همیشه تنها بود.
‫به یه قهرمان نیاز داشت،
‫تو فقط میخواستی بهشون کمک ‫کنی و در امان نگهشون داری.
‫من واقعا میخوام گذشته‌ام رو ‫پشت سر بذارم و ازش بگذرم.
‫خدای من، خسته شدم از اینکه ‫انقد به گذشته‌ام کشیده میشم.
‫میتونم همینجوری به زندگی کردن ادامه بدم؟
‫همونطور که قبل‌تر بهت گفتم
‫زندگی جریان داره پس فقط به زندگی کردن ادامه بده.
‫کارت خوبه.
‫تو به نظر هنوز نمیدونی چه آدم بی‌نظیری هستی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫خیلیا دوستت دارن.
‫کی؟
‫تیم جینی.
‫جه یون، هو یون.
‫و همه افراد بیمارستان.
‫و تو، سو یون جو.
‫بله.
‫من بیشتر از همه دوستت دارم.
‫میخوام که طبیعی اتفاق بیافته.
‫اون کجاست؟
‫باید صدام هم طبیعی به نظر بیاد.
‫حتما کلی کار ریخته سرت.
‫یه کم استراحت کن و این بنوش.
‫عالیه، تقریبا شبیه یه سئولی بومیم.
‫چی؟ خدای من، آقا.
‫آقا؟ حالتون خوبه؟
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫اوه نه، الان یه دکتر خبر میکنم.
‫چیزی نیست، فقط افتادم همین.
‫میشه منو برگردونی به اتاقم؟
‫اوه، سعی کن انقد ناگهانی تکون نخوری.
‫راستی، کی بستری شدی؟
‫من تو رو قبلا ندیدم.
‫اوه، درسته.
‫کمتر از یک هفته پیش.
‫متوجهم.
‫پس فقط چند روزه.
‫تو اینجایی.
‫باید سنگین باشه، چرا این همه وسیله آوردی؟
‫اون فقط غذاهای فرعی که درست میکنم رو دوست داره؛
‫احتمالا الان اشتها نداره.
‫درسته.
‫اون واقعا خیلی غذا نخورده.
‫میدونی، اون کسی که این کار رو با موهاش کرد،
‫فکر کنم یون کی چون بوده.
‫اون انکارش کرد،
‫اما خیلی ضایع‌ست.
‫شاید نباید کاری که کردیم رو میکردیم.
‫نه به خاطر اون عوضی،
‫اما من نگران آقای کانگ و پرستار سوام.
‫ما در هر صورت پیریم، پس مشکلی نیست.
‫اگر اتفاقی برای پرستار سو بیافته چی؟
‫من خیلی نگرانم.
‫- منم نگرانم. ‫- ممکنه هر اتفاقی بیافته،
‫بهتره شما دوتا فعلا این مدت تو خونه بمونید.
‫تو هم باید مراقب باشی.
‫تا همین چند روز پیش، ما باهم خیلی خوشحال بودیم.
‫همه‌اش مثل یه رویاست.
‫درست همونطور که زندگیقبل ‫ازاینکه به خودت بیا تموم میشه میره.
‫درون عمق دره
‫یه نقطه‌ی نورانی هست؛
‫که تو باد و بارون واستاده
‫برای سالین سال.
‫بی‌نامه
‫یه سنگ قبر چوبی
‫بی‌نام و نشون.
‫خونه‌ی دور افتاده‌ام
‫دوستم
‫آسمانی
‫که پشت سرم جا گذاشتم.
‫دلم براش تنگ شده.
‫اوه، پسر.
‫سلام.
‫چیزی خوردی
‫سلام.
‫سلام
‫اینجا چه‌خبره؟
‫هی، گیو ره.
‫تا الان کچا بودی؟
‫چه خبر شده؟
‫چرا همه از من دوری میکنن؟
‫چه اتفاق یافتاده؟
‫گیو ره.
‫چی؟ آقای گو؟
‫آره، اون امروز صبح این شکلی پیدا شده.
‫- خدای من. ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫- کی این کار رو کرده؟ ‫- کی بهش صدمه زده؟
‫یه نفر هست که بهش مشکوکم.
‫باشه، بیشتر بهم توضیح بده.
‫- طبق چیزی که شنیدم... ‫- آره.
‫اون تو یه بیمارستانی همین نزدیکی تحت درمانه.
‫ولی هنوز به هوش نیومده.
‫فقط دوربین‌های اون قسمت ساختمون خراب بوده.
‫پلیس گفته حتما کار کسی بوده که ‫طرح ساختمون رو خوب میشناخته.
‫ولی چون گوشی نداری نتونستیم باهات تماس بگیریم.
‫و تا امروز صبح هم بیمارستان نبودی.
‫چی؟ پس داری میگی که من
‫من گوشی گرفتم.
‫و مجبور شدم یه سر برم تا کسی رو ببینم.
‫میدونی، شایعه‌ها
‫میتونن نجاتت بدن یا بکشنت.
‫شایعه‌ها؟ کدوم شایعه‌ها؟
‫قدیماف تو مردم رو میکشتی
‫منظورم، قبل از اینه که بری زندان،
‫به مردم آسیب میزدی
‫و کارهای بدی میکردی.
‫شایعه شده بود که تو اومدی اینجا
‫تا کار‌های خدمات اجتماعی انجام ‫بدی چونکه یه انگیزه مخفی داشتی.
‫انگیزه مخفی؟ مثل چی؟
‫اینکه مورفین‌های توی گاوصندوق رو بدزدی.
‫خدایا.
‫کی همچین شایعاتی رو پخش میکنه؟
‫ما هیچ ایده‌ای نداریم ‫که این شایعات از کجا شروع شد.
‫این چیزیه که تو بیشتر شایعات وجود داره.
‫تمام چیزیکه من شنیدم این بود که
‫یه نفر که تو رو خیلی وقته ‫میشناخته به بیمارستان سر زد.
‫- تو یون گیو ره رو میشناسی، درسته؟ ‫- بله.
‫شایعه این بود که اون به بیمارستان اومده
‫تا مورفین بدست بیاره.
‫من شنیدم یون گیون ره اومده اینجا تا مورفین بدزده.
‫فکر میکنم که اون شخص از قصد ‫میخواسته تورو تو دردسر بندازه.
‫کی همچین کاری میکنه؟ و چرا؟
‫گیو ره.
‫تو درمورد آقای گو شنیدی؟
‫گیو ره!
‫تو اینجا چکار میکنی؟
‫ترسیدی که پلیس‌ها رو برات خبر کنم؟
‫من تقاص کاری که کردم رو پس میدم.
‫حالا میبینی،
‫میتونم پلیس‌ها رو هم برات خبر کنم.
‫پس
‫بهتره تمومش کنی و سریع از اینجا بری.
‫باشه؟
‫اون هیچ کار اشتباهی نکرده. ‫چرا اذیتش میکنی؟
‫تو میدونی اون هیچ ارتباطی با آقای کانگ نداره!
‫اگر تو
‫حتی یه ذره به پسرت اهمیت میدی،
‫تمومش کن و از اینجا برو.
‫لطفا بروف باشه؟
‫گیو ره
‫خیلی چیزها رو پشت سر گذاشته.
‫فکر کنم واقعاً از پسرم خوشت میاد.
‫پسر من، یون گیو ره.
‫به نظر میاد که خیلی دوستش داری.
‫آره.
‫درسته.
‫من دوستش دارم.
‫- پس... ‫- خدای من.
‫چرا فکر میکنی کانگ ته شیک
‫پسر من رو به اینجا آورده؟
‫اگه اون هیچوقت به اینجا نمیاوردش،
‫اون مجبور نمیشد من رو ‫ببینه و با این موضوع کنار بیاد.
‫پسر من، یون گیو ره.
‫و درموردش فکر کن.
‫من دنبال گیو ره نگشتم،
‫کانگ ته شیک اونو به اینجا آورد.
‫کانگ ته شیک تقریباً منو کشت،
‫بعدش من پسرم رو دیدم.
‫همه اینا تقصیر کانگ ته شیکه.
‫خدای من، میخوای این موضوع رو تا آخر ادامه بدی؟
‫آخر؟
‫ما تازه داریم شروع میکنیم.
‫کانگ ته شیک!
‫تو قبلا برای امرار معاش سوپ خوک میفروختی،
‫به لطف من تو لقب مدیرعامل گرفتی.
‫چطور جرأت میکنی منو اینطوری فریب بدی؟
‫الو؟ کیه؟
‫منم.
‫هی، گیو ره.
‫حالت چطوره؟
‫خوبی؟
‫آره خوبم.
‫دائماً میخورم، میخوابم، میخورم و میخوابم.
‫اینجا خیلی راحته.
‫که اینطور، خیالم راحت شد.
‫ولی به نظر من خوب نمیای.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، چیزی نشده.
‫چیز مهمی نیست.
‫پس مشکل چیه؟
‫میدونی
‫یه روحه که تو اتاق طبقه چهارم میمونه،
‫مدام دور و بر بیمارستان قدم میزنه،
‫و دیگران رو اذیت میکنه.
‫گیو ره.
‫فقط داشتم شوخی میکردم
‫از اونجایی که خیلی خاطرات خوشی از اون اتاق ندارم.
‫خب، به هر حال.
‫من باید برم و اون روح رو بگیرم.
‫دوباره بهت زنگ میزنم.
‫اون عوضی، واقعا باورش کرد.
‫اونایی که تردید دارن،
‫همیشه میبازن.
‫توام اگر درست از من یاد میگرفتی تردید نمیکردی.
‫بهت گفتم
‫که بدون ایجاد دردسر سریع اینجا رو ترک کنی.
‫من میتونم مثل اشغالا زندگی کنم
‫همونطور که تو آرزوش رو داشتی.
‫هیچکس این رو نمیخواد، گیو ره.
‫حالت بهتر نمیشه، اینکار رو نکن.
‫تا الان خوب پیش رفتی.
‫- گیو ره. ‫- یون گیو ره، این کار رو نکن.
‫چی؟ تو حتی نمیتونی
‫من رو بکشی؟
‫نه.
‫نمیتونم، لعنت بهش.
‫من تو رو نمیکشم.
‫میدونی،
‫من مثل توی کثافت زندگی نمیکنم.
‫کثافت واقعی کانگ ته شیکه
‫من نمیتونم بذارم به عنوان یه مرد خوب بمیره.
‫اون عوضی سعی کرد منو بکشه.
‫این کار مشخصاً جرمه.
‫ولی بزرگترین جرم کانگ ته شیک
‫اینه که سعی کرد پسر یکی دیگه رو بدزده.
‫چطور جرأت میکنه پسر منو بدزده؟
‫پس اون باید مجازات بشه.
‫کی پسر تو رو دزدیده؟
‫آقای کانگ؟
‫نه اون این کار رو نکرد.
‫تو پسرت رو دور انداختی.
‫نه اون روز،
‫روزی که از دستت فرار کردم؛
‫پسرت مرد.
‫حالا هرچی، اینو ببر
‫بده به پلیس.
‫خودت گزارش کانگ ته شیک رو بده.
‫بعدش، من اونو میبخشم؛
‫و تو سکوت اینجا رو ترک میکنم.
‫یون گیو ره!
‫حتی اگر تو این کار رو نکنی،
‫اگر من این کار رو بکنم برای کانگ ته شیک ته خطه.
‫ولی اگر تو انجامش بدی،
‫افراد پیر
‫و پرستار داخل این بیمارستان
‫به جرم حبس کردن من محکوم نمیشن.
‫میفهمی چی میگم، گیو ره؟
‫اسم منو تو دهنت نیار،
‫حق نداری اسم منو بیاری.
‫اون میتونست محبت به دنیا ‫آوردنش رو برای من جبران کنه.
‫نمیخوری؟
‫زمان‌بندیت عالیه.
‫من از غذای بیمارستان خسته شدم؛ میخوام برم
‫یواشکی بیرون یه چیزی بخورم.
‫تو یه رستوران.
‫راستش رو بهت بگم، سوپ استخوان مورد علاقه منه.
‫این شد یه غذای درست حسابی.
‫اسمت جون کیونگ بود؟
‫آره.
‫جون کیونگ،
‫آرزوی تو چیه؟
‫مگه تو فقط آرزوی اونایی که ‫دم مرگن رو برآورده نمیکنی؟
‫چیزی که من میبینم، ‫اینه که تو برای مرگ زندگی میکنه.
‫نکنه آرزوی تو
‫اینه که با گیو ره یه خانواده بشی ‫و تا ابد باهاش زندگی کنی.
‫یا اینکه دوستت داشته باشه؟
‫هیچکدوم از این دوتا نیست.
‫پس چیه؟
‫اینکه دوباره هیچوقت توسط خانواده‌ام ترک نشم.
‫این آرزوی واقعی منه.
‫البته اگر نمیرم.
‫مشکلی نیست، بریم.
‫پس یون گیو ره
‫نباید ترکم میکرد.
‫تو داری میری دنبالش؟
‫به همین دلیله که همش منو ملاقات میکنی؟
‫فکر میکردم که اگر با تو بودم
‫خوشحال میشدم.
‫یون گیو ره.
‫هیچوق اینطوری ندیدمش.
‫تو همون
‫پرستار عصبی نیستید که عوضش کرد؟
‫یه نگاه به این بنداز.
‫چیه؟
‫بله.
‫مادرت
‫بعد از اینکه محکم تو رو در آغوش گرفته،
‫توی آتش‌سوزی فوت کرد ولی تورو،
‫بدون ذره‌ای سوختگی نجات داد.
‫بزرگترها فکر کردن حقیقت بهت آسیب میزنه،
‫و وقتی بزرگ بشی برات سخت میشه،
‫پس ازت مخفیش کردن.
‫خدایا، چرا یکی باید همچین دختر خوشگلی رو ول کنه؟
‫خب خوشگله که چی؟ اون همچنان یه یتیمه.
‫- اون خخوشگله ولی یتیمه. ‫- جون کیونگ بدبخت.
‫خانواده‌ات
‫از همون اول هیچوقت ترکت نکردن،
‫جون کیونگ.
‫تو
‫دختر با ارزشی برای مادرت بودی
‫که جونش رو برای تو به خطر انداخت،
‫پس تو نمیتونی
‫کامل زندگی کنی؟
‫برای دل مادرت؟
‫سوک جون؟
‫چرا سوک جون اینجاست؟
‫صاف واستا تا بتونم عکس بگیرم.
‫خیلی خب، الان میگیرم.
‫به دوربین نگاه کن، 1، 2، 3.
‫بزن بریم، جون کیونگ.
‫مشکلی نیست.
‫توام همینطور سوک جون.
‫نمیتونی بهش بگی خودکشی دسته جمعی.
‫من شنیدم یارو مجبورش کرده مواد بزنه.
‫درسته، اون بچه هیچوقت اونو قبول نکرده.
‫دلم خیلی برای جون کیونگ میسوزه.
‫اقوامش اونو نمیخواستن، پس از اینجا سر درآورده.
‫اوه، درسته. ‫یه شرکت روزنامه،
‫بعدا میاد تا باهاشون مصاحبه کنه.
‫- آره، داریم عکس میگیریم. ‫- اینو میخوای؟
‫جدی، دلم برای بچه‌های میسوزه.
‫بزن به بدن.
‫دروغه.
‫همه اونا دروغه.
‫من چکار
‫من گوشیت رو قرض میگیرم.
‫شمارش رو یادم نمیاد.
‫چی بود؟
‫بجنب.
‫باشه، 0104465890.
‫یادت بمونه، 0104465
‫خدایا.
‫زندگی قطعاً سخته.
‫آقا لطفا عجله کنید.
‫- لطفا جواب بده. ‫- مشترک مورد نظر
‫در دسترس نمیباشد، لطفا بعدا شماره‌گیری نمایید.
‫من آرزوی تو رو برآورده میکنم.
‫بالا میبینمت.
‫من کاری میکنم که لبخند بزنی.
‫بیمارستان.
‫سوک جون داره میاد بیمارستان تا تو رو بکشه.
‫هرطور شده ازش دوری کن.
‫من بابت همه چیز متأسفم.
‫یون گیو ره‌ام، اونجا صبر کن، تو راهم.
‫الو؟
‫آقای کانگ، پارسال دوست امسال آشنا.
‫کی برمیگردی؟ باید باهات صحبت کنم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫چرا دلت برای من تنگ شده؟
‫کجا میخوای منو ببینی؟
‫کجا دیگه؟ معلومه بیمارستان ووری.
‫چی؟
‫بیمارستان ووری؟
‫گیو ره بهت نگفت؟
‫مرد داخل آخرین اتاق طبقه چهارم منم.
‫من تقریبا نزدیک بود بعد از اینکه با سنگ،
‫زدی تو سرم بمیرم.
‫بعد پرستارها و سالمندهای اینجا،
‫میترسیدن که تو یه قاتل بشی.
‫برای همین منو نجات دادن و اینجا مخفی کردن.
‫درمورد چی حرف میزنی؟
‫همه‌اش برای هیچی بود.
‫اونا نباید منو زنده نگه میداشتن.
‫گیو ره و من بعد از 20 سال به هم رسیدیم.
‫الان وقت دیدن توئه آقای...منظورم کاپیتان کانگه.
‫برای شکستن سرم
‫و گرفتن پسرم از من.
‫تو باید مجازات بشی.
‫یون کی چون.
‫جرأت نداری بلایی سر افراد ‫بیمارستان یا گیو ره بیاری؛
‫اگر کاری بکنی،
‫میکشمت.
‫الو؟
‫من پدرشم.
‫اون پسرمه.
‫چطور جرأت میکنی؟ از همون لحظه‌ای که
‫دیدمت مغرور بودی.
‫همه گول خوردن.
‫جرأت نداری کاری بکنی.
‫فهمیدی، عوضی؟
‫کثافت روانی.
‫تاکسی.
‫ایچون لطفا.
‫باشه.
‫چطور جرأت میکنی؟
‫میدونی من کیم؟
‫هی.
‫لطفا ته شیک رو بیخیال شو.
‫چرا همش اونو اذیت میکنی؟
‫تو مرد بی‌گناه رو شست‌شوی مغزی دادی
‫و ازش سوء استفاده کردی.
‫ازش سوء استفاده کردم؟
‫ما 30 ساله که همدیگه رو میشناسیم.
‫- من اینجا تنهام... ‫- بهتره داخل بمونی.
‫چون دلم برای دوستم تنگ شده بود.
‫اگر چیزی نمیدونید دهنتون رو ببندید.
‫خدای من، آقا.
‫چطور میتونی اینکارو کنی؟
‫دیگه تمومش کن.
‫چقدر بدجنس.
‫قبل از اینکه به پلیس زنگ بزن برو.
‫کاپیتان کانگ بیرون از شهره!
‫اون دیگه نمیخواد تو رو ببینه.
‫محض رضای خدا برو.
‫چقدر عجیب.
‫چرا هروقت به دیدنش میام اینجا نیست؟
‫اون عجیب نیست/ مردم میگن همیشه اونو اینجا میبینن.
‫همه.
‫گول اون مرد متظاهر رو نخورید.
‫سرتون به کار خودتون باشه.
‫تو حتی وقت زیادی هم نداری، ‫اینجوری هدرش نده.
‫اوه، نه.
‫چرا
‫برای همین منو فرستادی دنبال نخود سیاه؟
‫هربار این اومد اینجا جنجال به پا کرد،
‫منو میفرستادی پی نخود سیاه؟
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫برای یک مثل من!
‫یون کی چون،
‫چرا کل زندگیم همش منو دنبال میکنی
‫و منو اذیت میکنی؟
‫و
‫چرا من؟
‫وقتی شیرها و پلنگ‌ها
‫گرسنه هستن،
‫دنبال طعمه میگردن.
‫بعضی وقتا اونا
‫اونی که جا مونده و ضعیف به نظر میاد رو میکشن.
‫ولی بعضی وقتا اونی که از ‫همه بهشون نزدیک‌تره رو میکشن.
‫میدونی ما به اون چی میگیم؟
‫رابطه شوم.
‫اینجا بی‌نظیره.
‫اونا همه‌شون جا موندن
‫- و ضعیف به نظر میان. ‫- خدای من.
‫بیا اینجا!
‫- بذار برم. ‫- خدای من.
‫- هی. ‫- بیا اینجا، مرتیکه عوضی.
‫ته شیک داری چکار میکنی؟
‫- بیا دنبالم آشغال! ‫- هی.
‫بس کن، تو خیلی ترسناکی!
‫- بیا اینجا! ‫- خدایا.
‫مشکلت چیه؟
‫چی؟ خجالت میکشی
‫به یه بیمار سرطانی ضعیف ببازی؟
‫واقعا فکر میکنی مردم ازت دوری میکننچون تو ترسناکی؟
‫اگه باهات درگیر بشن،
‫میترسن که آخرش بوی تعفن تو رو بگیرن.
‫من فکر میکردم ما دوستیم، مراقب حرف زدنت باش.
‫آره، من فقط کنارت موندم
‫چون میخواستم موفق باشم.
‫فکر کردی از قدرتت میترسیدم؟
‫مرتیکه کثلفت!
‫هی، ته شیک بس کن.
‫- همین الا تمومش کن. ‫- آشغال روانی.
‫هی، درد میکنه.
‫هی، بسه.
‫چی بسه؟
‫مرتیکه کثافت.
‫برام مهم نیست
‫چون یه احمق بودم.
‫ولی آدمای بی‌گناه رو به ‫خاطر من وارد این داستان نکن.
‫فهمیدی ؟ محض رضای خدا.
‫لطفا.
‫بقیه رو به خاطر من
‫درگیر نکن.
‫من تو رو به این خاطر نمیبخشم.
‫کمک، کمک.
‫کمکم کن.
‫هی! کانگ ته شیک.
‫به همین دلیله که نمیتونی موفق بشی.
‫شرط میبندم نمیدونستی دارم فیلم میگیرم.
‫اگر خودش رو با همه سالمندان اینجا تحویل بده،
‫کی میدونه؟
‫ویدیو‌ای که برات فرستادم مدرکشه.
‫هی، ته شیک بس کن.
‫اون چاقو به هیچ دردی نمیخوره.
‫من فقط درش آوردم که تحریکش کنم.
‫وقای از کوره در رفت،
‫ازش فیلم گرفتم.
‫پس،
‫برو خودت رو تحویل بده.
‫بعد من سریع از اینجا میرم.
‫الو؟
‫من تقریبا رسیدم.
‫خیلی درموردش فکر کردم.
‫فکر کنم به مدرک قابل اتکاتری نیاز دارم.
‫باهاتون تماس میگیرم.
‫بله، متأسفم.
‫- آقای کانگ. ‫- بله، پرستار سو.
‫تو کجایی؟ من
‫شرمنده‌ام که به ملاقاتت نیومدم.
‫سعی کردم بیام ملاقاتت
‫خب الان کجایی؟
‫یه اتفاقی توی بیمارستان افتاد.
‫وقتی حل شد به ملاقاتت میام.
‫یون کی چون.
‫اون به من زنگ زد و بهم گفت.
‫ازت باج گرفت؟
‫آره.
‫هرچی که گفته،
‫تحت تأثیر قرار نگیر، متوجه شدی؟
‫اون حتی میتونه با حرف هایی که میزنه
‫آدم بکشه.
‫این بین من و اونه.
‫اون سعی نداره دعوا راه بندازه؛
‫اون فقط میخواد بازی کنه.
‫اون تنهاست.
‫اون تبدیل به یه هیولا شده چون تنهاست
‫پس
‫یون جو.
‫بله، پدر؟
‫به خاطر من کاری نکن.
‫التماست میکنم.
‫متوجه شدی؟
‫خدایا.
‫گیو ره.
‫بله، تو کجایی؟
‫من دارم میرم خونه.
‫تو کجایی؟
‫بیمارستان.
‫دیر وقته، چرا هنوزم بیداری؟
‫همینجوری.
‫گیو ره.
‫یون کی چون فردا میره.
‫اون بی‌سر و صدا نمیره.
‫شک دارم.
‫من نمیدونم خودش داره میره یا مجبور شده بره؛
‫ولی به نظر یه اتفاقی تو سئول افتاده.
‫شنیدم داشت با تلفن صحبت میکرد.
‫پس گیو ره،
‫امشب هیچ کاری نکن.
‫باشه.
‫گیو ره، التماست میکنم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫مرسی که زنده موندی.
‫میدونستم اینجایی.
‫کانگ ته شیک اصرار داشت که مردی.
‫درسته، اون نمیدونست من اینجام.
‫سالمندان و پرستار نگران بودن
‫که اتفاقی براش بیافته، ‫برای همین منو حبس کرده بودن.
‫بیا بریم، داستانش طولانیه.
‫باشه.
‫رئیس یون
‫پول خوبی از اون مورفین در میاد؟
‫حتی توهم‌زا هم نیست.
‫فکر میکنی برای فروشه؟
‫پس برای چیه؟
‫برای اینکه یه نفر رو از اینجا بندازم بیرون،
‫اونا باید ناپدید بشن.
‫تو باید
‫شایعه رو بهتر پخش میکردی.
‫حالا دیگه تو
‫قربانی دوم پسرم میشی.
‫کارآگاه پارک سون جون یوام.
‫از آسایشگاه ووری؛ ‫قرار بود امروز همو ملاقات کنیم.
‫بهت گفتن خودت رو تحویل بده، چرا اینکارو میکنی.
‫بذار من برم.
‫تو گفتی میخوای پسر من خوشحال باشه.
‫من یه راهی پیدا میکنم که همه شاد باشن.
‫این چیزیه که اون واقعا میخواد.
‫اون هم‌خون منه.
‫من میدونم اون واقعا چی میخواد.
‫نمیدونستی؟
‫اون گفت وقتی خونش رو اهدا ‫کرد از شر خون تو خلاص شد.
‫میدونستم
‫صحبت جواب نمیده.
‫دستتو بکش!
‫آقای کانگ.
‫تو
‫تو واقعا دیوونه شدی.
‫آقای کانگ.
‫آره، همه چیز رو فراموش کن
‫و بیا خوش بگذرونیم.
‫بیا بعد از مرگ باهم خوش بگذرونیم.
‫- آقای کانگ. ‫- دخالت نکن.
‫این چیزیه که از من میخوای.
‫- نه. ‫- مگه نه؟
‫آقای کانگ اینکارو نکن.
‫- آقای کانگ. ‫- بس کن.
‫گیو ره.
‫لطفا بس کن.
‫میشه؟
‫تمومش کن!
‫بسه!
‫بس کن.
‫این دقیقاً همون چیزیه که اون ازت میخواد.
‫نمیدونی
‫چند نفر سعی کردن که تورو از قاتل شدن منصرف کنن؟
‫پس، بس کن.
‫یون گیو ره.
‫من نتونستم هیچ جا پیدات کنم.
‫- اینجا چکار میکنی؟ ‫- خدایا.
‫شما اراذل اینجا چکار میکنید؟
‫هی، اینجا چه غلطی میکنید؟
‫بذار برم، گیو ره.
‫مرتیکه آشغال کثافت.
‫نه.
‫تو اینو میشناسی؟
‫بابت همه چیز ممنونم، ‫حالا بیا هرکدوم راه خودمون رو بریم.
‫من اینجام چون گیو ره ازم خواست.
‫اینطوری تسلیم نشو.
‫فکر کنم آرزوم برآورده شد.
‫تو کلی از بیمه پول به دست میاری.
‫میتونی برامون یه عطسه کنی؟
‫دوست داری خانواده من بشی؟
‫من میخوام از تیم جینی بخوام
‫آخرین آرزوم رو برآورده کنن.
‫«ترجمه از محسن»