زودباش
فسقلی...
برو اون‌تو. زودباش
آره!
هان؟
استاد ماستودان؟
ها؟
ما کجاییم؟
ما تو خلاء تو هستیم.
جایی که روحت در اون زندگی میکنه وقتی که من بدنتو کنترل میکنم.
اوه!
الان اون نودل بزرگ منطقی‌تر بنظر میاد
ارتباطم با عناصر رو حس میکنم
قدرت‌هام برگشتن
با این سرعت میتونم زوما رو غافلگیر کنم.
ولی من سرعت چرخ‌های طوفان رو نیاز دارم.
با اول چرخ‌ها رو بدزدم و بعد بقیه اسلحه ها
آره! چطور کمک کنم؟
با همینجا موندن. سر راه من نباش.
چی؟ نه...من فکر کردم کار تیمی میکنیم.
تو با قدرت‌های رعد و برقی من‌هم با کونگفو
این ماموریت منه پو
آخ!
بذار یه دست و یه پا رو کنترل کنم.
به هیچ وجه!
انگشت کوچیکه و ابروها؟
گفتم نه!
من فقط...
حس عجیبیه ک برای کمک به دوستام اونجا نباشم.
این کاسه سوپ حالتو بهتر میکنه
اگر به داخلش نگاه کنی...
قرار نبود بخورمش؟
فقط یه‌بار دیگه اینو انجام میدم.
اگر به داخلش نگاه کنی دنیای بیرون رو میبینی.
بینایی اسرارآمیز سوپی!
وای!
مطمئنی که نمیتونم از شلاق استفاده کنم؟
چند دفعه بگم؟ نه!
برخورد اسلحه ها این شهر و همه ساکنینش رو نابود میکنه.
باشه بابا.
زنده باد ارباب زوما.
میشه در بزنی پکس؟
ارباب زوما، ما مورد حمله قرار گرفتیم.
چی؟ جدی؟ توسط کی؟
پسر این واقعا داره..اتفاق میفته.
خب. همه آماده‌ی مرگید؟
مطمئن نیستم که بتونم این کارو انجام بدم من یه کشاورزم برخلاف بقیه شما
رفیق، من یه آشپز نودل‌ام.
شکسته نفسی میکنه قبلا دزد دریایی بوده
هیس! به کسی نگو
- مطمئنی میتونی موفق بشی؟ - فقط منو یه زوما برسون
بذا با پو صحبت کنم.
بلید! بلید! خلاء من عالیه.
صندل‌های شانسم که 18 سال پیش گم کردم پیدا شدن
هی.
ماستودان موفق میشه من قدرتشو دیدم.
مسلئه اون نیست. اینه که...
اگر با تو به نبرد برم حس بهتری دارم...
من اونجا باهات هستم من و صندل‌های شانسم.
ما نمیتونیم ببازیم...
آره، آره. باید شروع کنیم.
آماده‌اید؟
به پیش!
ما برای اسلحه‌های تیانشنگ اینجاییم زوما
لازم نیس جنگی درکار باشه.
نمیدونم درباره‌ی چی حرف میزنی
به اندازه کافی از این مردم دزدی کردی
اسلحه هارو بده یا خودمون پسشون میگیریم.
- دارن درباره‌ی چی صحبت میکنن؟ - چی؟
متوجه نمیشم.
پکس، حسابشونو برس. باشه؟
از شهرتون دفاع کنید!
یه راهی به زوما باز کن.
باید استاد ماستودان رو به اون چرخ‌ها برسونیم
رو به جلو!
رعد و برق مرگ!
هی! من زیادم بد نیستم!
خب، عالی هم نیستی.
اگه منو خوب بشناسی آدم دوست‌داشتنی ای هستم.
وایسا ببینم. تو مارو نجات دادی شما آدم بدا نیستین؟
نه. فقط میخوایم اسلحه‌های جادویی‌رو بگیریم.
اسلحه های جادویی؟
چی؟
اوه!
مردم تیکال.
نترسید. نگهبان شما اینجاست.
اون زومائه؟
داره پرواز میکنه؟
زوما نگهبانه؟
درسته.
من تمام این مدت نگهبان شما بودم.
و الان از شما دربرابر این متجاوز ها دفاع میکنم.
آماده بشید.
اون کار زوما بود؟
ای وای!
پلاستیک! واقعا کار کرد!
هیچوقت یه مشت بچه زرنگ رو دستکم نگیر!
چی؟ چطور همچین چیزی ممکنه؟
کسی اجازه نداره از چرخ‌های من استفاده کنه.
هواتو دارم.
خودم حواسم هست!
چرا داره این کارو میکنه؟
اون یه هیولاس.
واقعا؟
بعد از تمام کارهایی که برای شما کردم
بدون من، شما هیچ چیز نداشتین
و اگر من نتونم اینو داشته باشم هیچکس دیگه‌ای هم نباید بتونه.
داره چیکار میکنه؟
میخواد هرم رو بندازه روی ما.
وایسا ببینم! نه. تو اینجا چیکار میکنی؟
زوما کل شهرو نابود میکنه. باید متوقفش کنیم.
از رعد و برقات استفاده کن.
نقشه شکست خورد، پو.
فکر کنم بخشی از من همیشه میدونست آخرش اینطوری میشه.
سوپ منو نگه دار.
خوش برگشتی!
از کجا میدونستی منم؟
بوی نودل میاد. حالا بپر!
چه دم عقرب عجیبی!
شماها، کمک نیاز دارید؟
بریم چرخ هارو بگیریم!
مراقب باش!
اون هرم قراره بیفته پایین.
جرمی با اون ابعاد وقتی به سرعت نهایی برسه...
ای وای. باید شهرو تخلیه کنیم.
همین الان!
اوه نه!
نه.
اوه، پو.
زوما تو هنوز میتونی اینو متوقف کنی.
میدونی، لحجه تو هی عوض میشه.
من داستان افرادی که بهشون کمک کردی رو زیاد شنیدم.
من میدونم تو بهشون اهمیت میدی تو نگهبان اونایی.
و تو هنوز میتونی، اینطوری نباشی.
خیلی دیر شده.
نه!
ما..مردیم؟
ولی ما که اسلحه هارو نگرفتیم!
وقتی اون هرم رو بندازه همه له میشن.
اوه!
پسرم؟
اوه! نه!
پوی من!
اوه نه!
نه.
تقصیر خودشه! ول نمیکرد.
دارن چیکار میکنن؟
تسلیم نمیشن.
وایسا! چی؟
اه.
اسلحه‌های تیانشنگ ساخته شدن که روح کسایی که شکست دادن رو گیر بندازن.
مثل ارتشی که هزاران سال پیش باهاش جنگیدیم.
قراره با یه مشت آدم پیر پاتال برای همیشه توی اون چرخ گیر بیفتیم؟
پو...
ما نه.
اسلحه ها فقط یک روح لازم دارن و الان دو روح توی بدن تو وجود داره.
فقط یکی از ما باید بره.
تو قدرت طوفان رو داری بهترین شانس ما تویی
تو این مردم رو باهم جمع کردی
دشمنای خونین، ضعیف ها احمق ها، احتمالا
ولی تو نقاط قوت اونارو میبینی.
همونطور که قوت منو دیدی.
گروه من دنیا رو خراب کرد.
اما الان تیم تو باید درستش کنه.
و وقتی این کارو بکنی، پو
وقتی سلاح هارو نابود کنی
میتونم بالاخره رها بشم.
استاد ماستودان
نه!
دب اکبر!
چی؟
پسرم؟
من زنده‌م.
من خیلی دوستتون دارم!
و حتما باید درباره‌ش بعدا حرف بزنیم
هممون میمیریم.
تو میتونی پرواز کنی احمق
انقد ترسیدم که نمیتونم دستامو ول کنم.
دفعه‌ی آخره که از این چیزا استفاده میکنیم این دفعه دیگه جدی گفتم.
امم...تو چطور...
چرخ طوفان یک روح لازم داشت
و استاد ماستودان خودشو قربانی کرد که یه شانس دیگه داشته باشیم.
هورا!!
من اینجا قربانی‌ام.
دارن به من زور میگن.
یه لحظه!
لعنتی! بیخیال. واقعا؟
- نمیتونستیم باورش کنم. - نمیتونم باور کنم موفق شدیم.
الان که زومایی در کار نیست چیکار میکنید؟
خب، یه شخص مناسبو پیدا میکنیم که رهبری کنه.
یه نفر که به بقیه بیشتر از خودش اهمیت بده.
ما پلپل رو میخوایم.
اون برای همه چیز یه نقشه داره
من؟
حالا که جنگیدن تموم شده میتونی به اسباب‌بازی سازی برگردی.
همم..آره.
و تو به انگلیس برمیگردی؟
باید بفهمم که آلفی تونست اون‌یکی چرخ رو نابود کنه یا نه
و اینارو تبدیل به پودینگ کنم.
- درست از اون کلمه استفاده کردم؟ - به هیچ وجه.
آره من کاملا برای انگلیس آماده‌م.
آلفی همیشه درباره‌ی مه، زمین، و بارون اونجا حرف میزد
انگار که میتونستم تصورش کنم.
تو میخوای با ما بیای؟
من قبلا یدونه صندوق نشکن برای حمل سلاح ها ساختم. آره آره لطفا!
اوه عالیه، عجیب غریبه هم میاد
از اینجاش به عهده‌ی ماست استاد ماستودان.
الان فقط یه مسیر مستقیم به انگلیسه.
حس میکنم که قسمت سختشو پشت سر گذاشتیم. مگه نه؟
صد در صد.