خسته بعد از یک سفر حماسی کشتی شواله‌ی اژدها در راه انگلیس
برای ماموریت نباودی اسلحه های بود.
شمشیر سرگردان، دوست من رو ملاقات کنید.
یک جنگجوی خون‌خوار در یک ماموریت برای انتقام جویی
الان فقط خیلی تشنه‌م.
اکنا، یه موجود باهوش که میتونه هرچیزیو درست کنه
فکر کنم یه راه حل برای کم بودن باد دارم.
بابام، یک آشپز نامیرا
دیگه غذا نداریم.
ولی کی هوس یه ظرف چوب جوشیده کرده؟
روکمینی، دزد قهار که همیشه اعصابشو کنترل میکنه.
این بشکه ها برای من‌ان خودم پیداشون کردم!
و در نهایت
پاندایی مسلط به کونگ‌فو در دنیا شناخته شده به اسم
آقای پینگ؟
وایسا! نه این درست نیست
انقدر گشنه‌م که یادم رفته کی‌ام.
میدونم شیکم ولی چیکار میتونم بکنم آخه؟
درسته!
چی؟
نه نه نه!
اون چی بود؟
ها؟ اون چی بود؟
- تو پیراشکی احتکار کرده بودی؟ - نه، نه، نه، تو متوجه نیستی
- اون پیراشکی اورژانسی‌م بود - پیراشکی؟
شوخی میکنی؟
قرار نیست از گشنگی بمیری
چون خودم میکشمت!
نگاه کن!
اوه! نگاه کن! به چی داریم نگاه میکنیم؟
ماه! قشنگه!
چرا زل زدیم به ماه؟
چون این یعنی امشب اولین روز از سال قمری جدیده.
جشن بهاری!
- جشن بهاری؟ - آغاز سال جدید قمری‌ئه!
سال نوی چینی.
جشن زندگی، خانواده و بخت توی سال جدید.
گو نیان
زمانی‌که برای خوش‌بختی در سال جدید آرزو میکنیم.
خب..بنظر میاد اینجا به‌شدت به شانس نیاز داریم
شانس مارو احاطه کرده!
ولی فقط وقتی اونو جشن بگیری متوجه وجودش میشی
برای پرت کردن حواسمون از کشت و کشتار
چه راهی بهتر آوردن دوستای جدیدمون به سنت خودمونه؟
همگی جمع شید.
برای این سنت به غذا نیازه.
اوه، آرهو چند تُن غذا.|
منظور من غذای روح بود.
خب. داستان ما از یک زمان باستانی شروع میشه.
زمانی که هیولاهای خطرناک در سرتاسر چین حرکت میکردن
تنها چیزی که جلوشون می‌ایستاد
شکارچی‌های حق‌جویی بودن که جونشونو به خطر مینداختن
اون‌ها به شجاعت، جربزه و مهم تر از همه
به شانسشون معروف بودن.
بعضی موفق بودن
ولی بقیه شانسی نداشتن.
در نهایت، شکارچی ها تموم شدن و چیزی به جز داستان ازشون باقی نموند
در اون زمان، تعداد کمی باقی موندن که از مردم چین حافظت کنن
و اونجاست که با یک مبارز تنها با گذشته‌ای تاریک و پیچیده آشنا میشیم
که راه‌های زیادی برای اثبات خودش بعنوان
بزرگترین شکارچی تاریخ پیموده
هان؟
ها؟
اون یک قهرمان خوش‌بخت بود.
یه‌ کمک کوچیک؟
و در همین شب بود
طولانی ترین شب سال
که اون رو در حالی میبینیم که به یک روستای کوچیک پناه برده
کاملا آگاهم.
میشه انقدر اذیتم نکنی؟
سلام. ببخشید خانم؟
ولی فقط روستایی‌هایی رو دید که به شدت بی تربیت بودن
مشکل این مردم چیه؟
برو عقب عجیب غریب اینجا هرکسی به عهده خودشه.
ببخشید.
فقط دنبال جایی میگردم که یه مبارز تنها با گذشته تاریک بتونه
توش استراحت کنه.
چی؟
هرجا میخوای استراحت کن ما داریم میریم.
سر راهی خپل.
چه شهر عجیبی.
- ببخشید، جا نداریم. - چی؟
کجا؟
ما تعطیل کردیم.
- خواهش میکنم، میشه فقط... - گفتم، مغازه بسته‌ست.
امروز نه نیان!
اون صدای شیکم من بود. آروم باش پسر.
هی شما یه غذای مخصوص مسافر دارید؟
ما اینجاها مهمون نداریم.
تابلوی جلوی در میگه مهمون هارو میپذیرید!
تابلوی قدیمیه.
میدونم.
منم همینطور.
خیلی خب باشه. فقط سریع باش
دو تا از هرچیز
بعلاوه‌ی سس سویا، سرکه زنجبیل رنده‌شده، و سس تند
توی ظرف‌های جدا.
اوه، و چای گل داودی، لطفا تی‌بگ نباشه.
سریع بخور
خدای من! چقدر خوشمزه‌س.
مشتری داشتن حس خوبیه.
چطور ممکنه جلو در صف نباشه!
مردم محلی اینجا غذا نمیخورن خیلی وقته که نخوردن
اوه.
خب دیگه بسه. صورت‌حساب اینجاست.
باید قبل از تاریکی ببندم.
اوه!
امیدوارم پول خرد داشته باشی
چون قراره با یه چیز خیلی باارزش پرداخت کنم.
این چیه دیگه؟
شانس؟
پاکت قرمز. کارت خدمات منه
بعنوان علامت خدمات من بهش نگاه کن
چون میدونی، روبروی تو،
یک شکارچی بسیار خوش‌شانس و مشهور ایستاده
ولی برعکس نوشته شده.
فو داو له
آره میدونم. اونی که کپی کردشون خراب کرد و گفت چاپ دوبارشون هزینه بره
به اتاق مخفی!
پول رو هم بیار.
هی تو! بیا اینجا!
چیزی توی این پاکت نیست.
نگران نباش. با چیز بهتری پرداخت میکنم.
مثلا با، نابود کردن این هیولا.
وقتی چین در خطر جانور های خطرناکه
خیلی زود غریبه ای رو میبینه که لگد و مشتش خیلی قویه
چون من شکارچی بزرگ چین هستم!
در خدمت شما.
نه مرسی، ما خودمون یه شکارچی داریم
چی؟
خب،
بنظر میاد دوباره همو دیدیم، نیان
و اینم میبینم که وقتشه یه مسواک بخری
ترست رو بهم نشون بده خرس کوچولو
هرگز.
تا حالا به اندازه‌ی کافی بهت آسیب نزدم؟
باید زندگیت رو هم بگیرم؟
توجه کن هیولا
چون تو دربرابر این میزان از جسارت چیزی نیستی.
وقتی چین در خطر جانور های خطرناکه
خیلی زود غریبه ای رو میبینه که لگد و مشتش خیلی قویه
ها؟ چی؟
چون من هستم...
آی! ای عوضی.
آره!
یه عالمه شهر برای نابود کردن ولی وقت کمه!
فردا شب برمیگردم
برگرد اینجا!
باهام بجنگ! هیولا!
بیخیال پسر!
تو گذاشتی فرار کنه! فکر میکنی کی هستی؟
یه شکارچی خوش‌شانس و مشهور.
خب ببین،
اون مبارزه، خیلی حماسی بود نه؟
حماسی؟
اون هیولا نصف روستای مارو نابود کرد
و تو بهش میگی حماسی؟
من منظورم حماسی خوب نبود. منظورم این بود که تو حماسی بودی
دیگه نگو حماسی هیچوقت نگو.
ما به خدمات تو نیاز نداریم. ممنون.
هی صبر کن!
اون گفت دوباره برمیگرده، پس چرا هنوز برنگشته؟
اوه درسته، شما داشتید.. درسته. ببخشید.
ببین من میتونم کمک کنم من تو کل چین با هیولاها جنگیدم
من به کمکت نیاز نداریم ما به خوش‌شانسی نیاز داریم. و تو
بدون تو به اندازه کافی بدشانسی داریم
هی! تو از کجا پیدات شد
چی؟ من اینجا زندگی میکنم. تو از کجا اومدی؟
من یه مبارز تنهام. میگم که، داستان اون هیولا چیه؟
بنظر میاد که با همه مشکل داره.
در طولانی ترین شب سال، هر سال
اون هیولا، نیان به اینجا میاد و مارو میترسونه
14 شب پشت هم.
غذامونو میخوره و وسیله هامونو داغون میکنه.
تا وقتی که نور ماه کامل
اونو به خواب زمستونی میفرسته به مدت یک سال
اون مال منه.
بیشتر مردم به کوهستان پناه میرن
قبل از تاریکی.
و صبح که همه چیز نابود شده برمیگردن.
همه اینجارو ترک میکنن و به هیولا اجازه میدن کارشو بکنه؟
همه بجز اون.
برادرش از این شهر محافظت میکرد اما الان فقط خودشه.
هنوز نتونسته از پس نیان بر بیاد
ولی باید به تعهدش احترام گذاشت
بگذریم، میخوای طلسم خوش‌شانسی بگیری یا چی؟
فکر کنم خوب باشه یکی دیگه داشته باشم. بقیه‌ش رو نگه دار.
اون یارو پول نداره.
پاکت‌نامه هاشم برعکس و خالی‌ان.
فو دائو له!
هی وایسا! من پول همه رو پس میدم!
لازم نیس یادم بندازی بهت بدهکارم.
قو دائو له!
کلمه‌ی فو برعکسه، تماشا کن
درست شد.
خیلی خب حالا گردن کلفت اگه میخوای پز بدی
برو اونجا.
اوه، تو اهل این طرفا نیستی.
نه.. من..
وقتی چین در خطر باشه...
راستش من دارم میرم.
- بیا داخل. - واقعا؟
آه ممنونم!
فقط یه جایی رو برای امشب میخوام.
فکر کردم گفتی جا ندارید؟
گفتم برای تو جا نداریم.
شب ها توی شهر بودن امن نیست.
اکثر افراد با خانواده هاشون به سمت کوه ها فرار میکنن
هرچیز که بتونن رو نجات میدن، و روز بعد برمیگردن
میترسن که همون چیزای کمی که دارن هم از دست بدن
ولی برای بعضی هامون
این تنها چیزیه که اسمشو خونه میذاریم.
چه زمانی اینجا رو ترک میکنی؟
نه صبر کن! این منم!
نگفتم خودم از پسش برمیام؟ به کمک تو نیاز ندارم.
اصلا این چیه که پوشیدی؟
ببین.
میدونم که حسودی میکنی
ولی لازم نیست بکنی
اینو میبینی؟ زره کپی برابر اصل استاد ژونگ کیو ئه.
توهم میتونی بپوشیش، حتی دمش هم ست کردم.
ولی توصیه میکنم از الان شروع کنی.
معمولا بین 15 تا 40 دقیقه طول میکشه.
بستگی داره چقد انعطاف‌پذیر باشی.
میشه فقط دور بمونی؟
وایسا! تو هنوز حتی ندیدی چی ازم برمیاد!
من طلسم دارم، تله، فشفشه هر چیزی که خوش شانسی میاره برای شکست دادن نیان
بعلاوه، قول میدم که دیگه نگم حماسی.
فقط زیر یه چیزی مخفی شو و سر راهم نیا.
اگه نیا صدای اسباب‌بازی هاتو بشنوه
جامون لو میره
قدرت ما، مخفی شدنه
اینطور فکر میکنی؟ من مطمئن نیستم.
آخه وقتی که هیولای وی شمالی رو شکست دادم
از تهدید کرد استفاده کردم.
مخفف تهدید کردن.
مسئله اینجاست که نیان از چیزی نمیترسه.
حالا شکارچی بزرگ، بهم بگو ببینم چطوری همچین موجودی رو میترسونی؟
همه از یه چیزی متیرسن ما فقط هنوز نمیدونیم.
چقدر از خودراضی!
همینطوره. خودت از چی میترسی؟
تو از چی میترسی؟ گفتم تو از چی...
من از اعتماد بنفس زیاد
یه غریبه با لباسای پاره میترسم.
که کل هیکلش پر از بدلیجات شکسته‌ست.
خیلی ترس به‌خصوصیه.
فرار کن!
داری چیکار میکنی؟ فرار کن!
شاید بتونیم حواسشو پرت کنیم و سرعتشو کم کنیم.
وقت نداریم.
باید به سمت میدان شهر ببریمش و از مغازه ها دورش کنیم
بدو!
گاری‌م!
نه! پیراشکی‎‌ها نه!
نه!
کمک!
پیراشکی ها افتادن روم.
کمک
پرایشکیا رو جابجا کن.
ولی ذار هدر برن.
هی. اینجا چه خبره؟
اوه! کمک!
این پیراشکی‌هارو از روم بردار
ممنونم! ممنونم!
به حسابت میزنمشون.
چی؟
باید از اینجا بریم.
سریع فکر کن. وسط هدف.
وای!
جایی برای فرار نیست پاندا.
من از تو نمیترسم
خب باید بترسی. تو فکر میکنی اختیار شانستو داری
نه.
من فقط برای این هر سال به اینجا میام که به شما یادآوری کنم که شانستون
در..
دستای منه.
ها؟
یک عصر زیبای دیگه.
- فردا میبینمت. - وای نه!
گرفته بودمش!
فرصت خوبی داشتم
ولی فشفشه ها و ترقه های تو فراریش دادن
هی بیخیال! این عادلانه نیست.
مزارع!
اون لباس مسخره‌ت رو در بیار.
عجله کنید! محصولات! آتیش گرفتن.
ما زندگیمونو در دستای تو گذاشتیم
بهت غذا دادیم، لباس دادیم خونه دادیم
چی؟ نه، نه. من داشتم از شهر دفاع میکردم.
حق با اونه. همه‌ش تقصیر اون نیست.
تو دیگه کی هستی؟
من؟ خب...
وقتی چین در خطر جانور های خطرناکه
بزودی روبرو میشه با...
هی! بسه بسه بسه
هیچوقت نمیتونیم محصولاتمون رو برگردونم.
فکر نمیکردم ممکن باشه، ولی تو حتی مارو بدشانس تر کردی
برید بیرون!
برید بیرون، شماها!
وقتی میگی "شما"، منظورت منم هست؟
آره. باشه. درسته. منطقیه.
هی! صبر کن.
هی، هی.
بابت همه چی متاسفم.
میتونم...با تو بیام؟
با من بیای؟ کجا؟
حتی خونه‌ای ندارم که بهش برگردم.
چرا اونجا موندی؟
یعنی، اونجا اصلا شبیه خونه نبود.
فضای خیلی خشنی داشت.
من قبلا متفاوت بودم.
خجالتی، ساکت و ترسو بودم
ولی برادرم که شکارچی اصلی شهر بود
پرسر و صدا و باجرعت بود
اون الگوی من بود.
یک روز
نیان به شهر حمله کرد
من بیرون گیر افتادم ترسیده و تنها بودم.
ولی میدونستیم اگه به خونه برسم در امان خواهم بود
منتظر فرصت مناسب موندم
وقتی حواس نیان پرت شد شروع کردم به دویدن
تقریبا رسیده بودم ولی پام گیر کرد
و اینطوری شد که نیان بالای سر من بود
فکر میکردم کارم تمومه ولی...
بیا اینجا! هیولای بدترکیب
بازم میخوای؟ بیا بگیر
برو! من خودمو میرسونم
به یاد داشته باش
نترس!
اون نیانو با خودش برد
و به من فرصت فرار داد.
و اگرچه گفته بود که پشت من میاد
دیگه هیچوقت به خونه برنگشت
نتونستم برادرمو نجات بدم پس سعی کردم شهرو نجات بدم.
اون مکان تنها چیزی بود که از برادرم داشتم.
ولی حالا، اون‌هارو هم سرافکنده کردم.
من متاسفم.
خبر نداشتم.
امیدوارم به شانسی که دنبالشی برسی.
خیلی خب. ببینم شانسم منو به کجا میبره.
شماها اینجا چیکار میکنی؟
- بیخیال شدیم. - بیشتر از این از دست نمیدیم.
شهر قشنگی بود ولی دیگه موندن توش فایده نداره.
بیا. بشین اینجا. به ما ملحق شو
یه استراحت خیلی بدردم میخوره. ممنون.
میدونی، نمیشه انکار کرد صبح قشنگیه
آره. هی! میشه یکم از اون رو بهم بدی؟
تو شرایط عادی ازت پول میگرفتم، ولی الان مهم نیست
داری مهربون میشی!
مهربون؟ چطور جرئت میکنی؟
اون چی بود؟ کسی اونو شنید؟ ممکنه نیان اونجا باشه؟
نه، من اون صدارو به راحتی تشخیص میدم.
من فکر کردم نیان همه چیزو نابود کرده.
خب تقریبا همه چیز، ولی همه کمک کردیم
من توی یکی از انبارها مقداری آرد برنج داشتم
و با استفاده از برگ‌ها ظرف ساختم.
با مقداری شکر، راهی پیدا کردم که اینارو درست کنم.
این خیلی خوش‌مزه‌ست. اسمش چیه؟
نیان گائو
نیان؟ اسم هیولا رو روش گذاشتی؟
خب باید یه اسمی روش میذاشتم دیگه.
خیلی خب، متوجه‌ام.
قبلا اون فانوس هارو میذاشتم اطراف هتل.
برای اینکه مسافرها بتونن از دور ببیننشون
عوضی ها.
احتمالا دیگه نیازی بهشون ندارم.
احتمالا باید شانسمونو جای دیگه امتحان کنیم
باید دنبال یه کار درست حسابی بگردم دیگه ترقه سازی فایده نداره.
دستام!
ترقه!
حواس نیان به ترقه های من پرت شده بود.
خب. دیگه؟
میتونست منو سوخاری کنه ولی فکر کنم یه کم ترسیده بود.
اگه یه شانس دیگه برای شکست دادن نیان داشته باشیم چی؟
برای نجات دادن خونه‌مون.
یه ایده‎ای دارم. ولی زمان زیادی نداریم.
و برا اجراش به کمک همه نیاز دارم
- همه چیزو جمع کنید. - یالا.
باید قبل از تاریکی به کوهستان برسیم.
هی، نه، همه صبر کنید.
من یه نقشه دارم.
ببخشید.. ممکنه...
من یه نقشه‌ای دارم.
کسی نیست؟
هی، نه، همه صبر کنید من یه نقشه‌ای دارم.
اینجارو ببینید. میخوام یه چیزی بهتون بگم.
کسی نیست؟
گوش کنید!
همگی، من یه نقشه دارم.
فو دائو له!
کسی میدونه معنیش چیه؟
شانست برعکسه.
خب خب، آره درسته.
برای مدت زیادی این حسو داشتم. حس بدشانسی.
که ممکن غافلگیرکننده باشه
چون میدونم همه‌تون به چشم یه شکارچی بزرگ بهم نگاه میکنید.
نه اینطور نیست. هیچکس تاحالا همچین فکری دربارت نکرده.
چقدر خشن.
موضوع اینه که، من دروغ گفتم.
تا حالا حتی با کسی دعوا هم نکردم.
حالا همه چیز منطقی تر شد.
من این پاکت هارو با این فکر ساحتم
که یک روز با ثروت زیادی به خونه برمیگردم
ولی روستای من نابود شده
توسط یه مار زشت و بزرگ وقتی که من در حال قهرمان بازی این بیرون بودم.
الان آرزو میکنم که مونده بودم.
مثل شکارچی واقعی شما.
اون برای محافظت از این شهر مبارزه کرده
فو دائو له یه معنی دیگه هم داره.
"شانس اینجاست" ولی باید به این شانس خوشامد بگید.
با مهربانی، بخشش و همراهی.
اینو میدونم، چون خودم شانسی که میاره رو دیدم.
از کسایی که در آشپزخونه‌شونو به رایگان برای من باز کردن.
رایگان؟
تا اون‌هایی که منو به رایگان به خونشون راه دادن
و اون‎هایی که میخواستن مقداری خوشحالی پخش کنن، بازم هم رایگان
خب میدونی، قرار بود شغلم باشه، ولی...
اینجا بیشتر از یه روستای ساده‎ست. اینجا خونه‌ست.
و اگر انقدر خوش‌شانس باشی که خونه‌ای داشته باشی، نباید ترکش کنی.
باید برای حفظش بجنگی.
نیان شماهارو از هم دور کرد، ولی با کمک هم..
میتونیم شانسمون رو برگردونیم.
تازه رسیدی یا کل سخنرانیمو شنیدی؟
- اگر بخوای میتونم از اول بگم... - نه، شنیدمش.
خب، شکارچی بزرگ، نقشه چیه؟
ما سال‎ها پیش امیدمون رو باختیم چون فکر میکردیم نیان از چیزی نمیترسه.
ولی ما چیزایی پیدا کردیم که ممکنه شرایطو عوض کنه
اونا خیلی بزرگتر از چیزایی‌ان که معمولا میسازی
اونا هیچی نیستن!
فقط صبر کن و ببین.
آماده!
خب! هرچقدر نیاز دارید بردارید.
نمیشه با شکم خالی با نیان جنگید
این همونیه که ...من فکر میکنم؟
نگاه نکن!
خب، همه چیز سرجاشه
ما کاملا آماده‌ایم.
اگر حق با تو باشه و این نقشه کار کنه...
کار میکنه.
و یادت باشه. نقشه جایگزین هم داریم.
ماسک سرخ فریبکاری!
درسته...
چرا اسمش اینه؟ حتی قرمز هم نیست.
چه‌خبره؟ برای من تمیزکاری کردید؟
خب، دوباره به‌هم میریزمش!
وقتی نیان رنگ قرمز رو توی کلاه من دید، دیدش کور شد.
پس باید مطمئن شیم که کلی قرمز ببینه!
چشمام!
و وقتی ترقه‌هامو دید کاملا عقلشو از دست داد.
پس بیاید ترقه‌هارو آماده کنیم که نتونه جایی مخفی بشه.
چی...
از جای اشتباه رفت!
نگران نباش! من میارمش به میدان اصلی
چی؟
آره!
این دیگه چیه؟ دارید چیکار میکنید؟
ما دیگه از تو نمیترسیم.
چون ما بزرگترین ترس‌ تورو پیدا کردیم.
یه روستا که بلده سرنوشتش رو عوض کنه.
و الان اینطور بنظر میاد که...
شانس تو تموم شده!
گفتم، ظاهرا شانس تو تموم شده!
آه یه لحظه..
تموم شده؟
سریع! نقشه جایگزین!
اوه پسر.
نزدیک بود پام به یه سنگ گیر کنه، خیلی بد میشد.
میبینی؟ اونا میدونن که شکست خوردن.
همیشه میشه با ترس فهمید که مردم واقعا چطوری‌اند.
بنظر میاد دوباره تنها شدی.
نه، نشده.
عجله کن!
نشنیدی که گفتم ما دیگه از تو نمیترسیم؟
همش همین بود؟
چی؟
ها؟
تو کی هستی؟
دفعه‌ی بعدی من ماسک رو میپوشم.
حالا!
از اینجا برو بیرون!
از اینجا برو!
ما دیگه از یه هیولای احمق نمیترسیم.
یالا! یالا!
قدرت ماسک سرخ فریبکاری رو حس کن!
تو نمیتونی از اجتناب‌ناپذیری زمان فرار کنی.
شانست بالاخره تموم میشه پس چرا تلاش کنی؟
درست شد!
- تو اونجا چیکار میکنی؟ - ص-ص-صبرکن!
آره!
بازم کلی از اینا هست!
و سال بعد ما آماده خواهیم بود.
من برمیگردم.
آفرین به شکارچی ها!
من یک لحظه هم ب شماها شک نکردم.
تو خوش شانس ترین آدمی هستی که تاحالا دیدم.
تو واقعا شهرو نجات دادی.
اوه، راستی هنوز باید حسابتو صاف کنی.
خیلی خوب پیش رفت. اینطور نیست؟
به‌نظر من خیلی...حماسی بود.
ببخشید.
هورا!
نیان گائو دوتا با قیمت یدونه.
حالا کی داره مهربون میشه؟
اه خب، فقط یه روز در ساله دیگه.
- آرزو میکنم این لحظه تا ابد ادامه پیدا کنه. - آرزو میکنم هر سال بتونیم این کارو بکنیم.
آرزو میکنم بیشتر نیان گائو درست بکنم.
آرزوی تو چیه؟
هی، گفتم برنامه‌ی بعدی شکارچی سرگردان چیه؟
خب، بعدش چی شد پو؟
من...
نمیدونم.
حس میکنم شانسمون داره تموم میشه.
و من نمیدونم چطوری برش گردونم.
فکر کنم من یه نظری دارم
با این شروع میشه که باهم بمونیم.
هی! یه لحظه صبر کنید.
من چند تا شکلات نیان گائو دارم
البته 8 سال اونجا بودن
ولی چقدر خوش‌شانسیم که امشب یادم اومد.
اوه! و ببینید من چی بلدم درست کنم.
حالا! همه یه آرزو بکنید.
امیدوارم همه‌ی ما این لحظه رو به‌یاد داشته باشیم صرف‌نظر از اینکه چی پیش بیاد
یعنی مثل یه سنت سال نو؟
گونگ شی فا کای
به امید اینکه سال جدید برای ما شانس و خوش‌بختی بیاره.
آورده.
فکر کنم شانسمون داره برمیگرده.
داستانو خوب تعریف کردم بابا؟
خیلی حماسی بود پو.