Shhz91 :مترجم
در 90 درصد از تاریخ سیاره ما
دمای زمین برای تشکیل یخ خیلی گرم بوده است
بنابراین زمانی که عصر یخبندان ،در دو و نیم میلیون سال پیش رخ داد
تاثیر آن بسیار زیاد بود
این داستان یک یخبندان بزرگ است
و ظهور سلسله ای که زندگی را
در آستانه انقراض قرار داد
[حیات در سیاره ما]
[قسمت 8]
[عصر یخ و آتش]
[زمان حال]
یلوستون یکی از سردترین نقاط آمریکاست
در زمستان، هنوز هم برخی از همان شرایط یخبندانی که عصر یخبندان
به ارمغان آورد را تحمل می‌کند
دما می‌تواند به زیر منفی 50 درجه برسد
فقط کسانی که برای سرما ساخته شده‌اند می‌توانند زنده بمانند
پوشش ضخیم گاومیش کوهان دار امریکایی عایق خوبی است
آن‌ها برای گرم نگه داشتن بدنشان، به انرژی کمی نیاز دارند
که این چیز خوبی است
زیرا یافتن علف در زیر برف آسان نیست
اما گاومیش‌های کوهان دار امریکایی تنها گرسنه‌های اینجا نیستند
گرگ‌ها هم می‌توانند سردترین زمستان‌ها را تحمل کنند
و بیش از 100,000 سال است که در آمریکا به شکار گاومیش می‌پردازند
،برای جدا کردن گاومیش‌ها از گله
گرگ‌ها باید آن‌ها را وادار به حرکت کنند
وحشت باعث تسلط گرگ‌ها می‌شود
گاومیش‌های گله باید در کنار هم بمانند
یک زمین خوردن، می‌تواند کشنده باشد
اما گاومیش نمی‌تواند تا ابد بدود
به خصوص در برف عمیق
تنها امید آنها بازگشت و رویارویی با تعقیب کنندگان است
تنها پس از آن است که گرگ‌ها در نهایت تسلیم می‌شوند
،اما هرکجا که بروند
گرگ‌ها در تعقیب آن‌ها هستند
دشمنان دیرینه‌ای که هزاران سال است درگیر نبرد هستند
با این حال این دشمنان باستانی خوش شانس هستند
زیرا آنها می‌توانند منتظر پایان زمستان
و آمدن بهار باشند
اما زمانی بود که به نظر نمی‌رسید زمستان
پایانی داشته باشد
[دو و نیم میلیون سال قبل]
،دو و نیم میلیون سال قبل
،تغییرات در مدار زمین
جریان‌های اقیانوسی و سطح دی اکسید کربن
منجر به سرد شدن ناگهانی سیاره شد
عصر یخبندان بزرگ شروع شده بود
و این با کوچکترین چیزها شروع شد
دانه‌های برف به خودی خود یک شگفتی شکننده و یخ زده است
هیچ دو دانه برفی مشابه نیستند
اما دانه‌های برف با یکدیگر، دنیا را تغییر دادند
،بدون اینکه تابستان‌های گرم آنها را آب کند
برف شمال کره زمین را پوشاند
،و در طول هزاران سال، با متراکم شدن
صفحات یخی دائمی به ضخامت چند کیلومتر تشکیل دادند
اینجا، در این قلمروی ساکت
زندگی از وجود منجمد شده بود
اما در جنوب صفحات یخی
دنیای جدیدی ایجاد شد که در آن زندگی می‌توانست رشد کند
دشت‌های قطبی با احاطه کردن ،تمام نیم‌کره‌ی شمالی
تبدیل به وسیع‌ترین زیستگاه زمین شدند
[بیست هزار سال قبل]
پستاندارانی که به خوبی خود را با سرما وفق داده بودند بر این سرزمین‌های سرد مسلط شدند
از جمله بزرگترین و نمادین ترین آن‌ها
ماموت‌های پشمالو
اجداد فیل مانند آن‌ها
میلیون‌ها سال قبل آفریقا را ترک کردند
و به این جانوران بسیار تخصصی تکامل یافتند
موهای بلند، گوش‌های کوچک‌تر و دم‌های کوتاه‌تر
به آنها کمک می‌کند تا گرما را در سرما حفظ کنند
آنها توسط یک ماده‌ی پیر به نام مادرسالار که دانش خود را
به نسل‌های بعد منتقل می‌کند، هدایت می‌شوند
نسل‌هایی که او باید ایمن نگه دارد
شیرهای غار که بزرگتر از
شیرهای امروزی هستند، می‌توانند بزرگ‌ترین طعمه‌ها را به زیر بکشند
اما طعمه‌ی کوچکتر راحت‌تر است
آن گربه‌های گستاخ حتی اندکی سعی نمی‌کنند پنهان شوند
درعوض، مدتی صبر می‌کنند
و منتظر زمان مناسبند
توله ماموت باید نزدیک محافظانش بماند
اما شکارچیان او را هدف قرار داده‌اند
ماموت‌ها دیواری از عاج تشکیل می‌دهند
اما شیرها جایی نمی‌روند
صبر مادرسالار تمام شده است
اما یکی از شکارچیان فرصتی می‌یابد
توله ماموت دیگر هرگز از گله دور نخواهد شد
اکنون نوبت شیرهاست تا دفاع کنند
...مادر توله ماموت
می‌داند که این کار بیهوده است
آن‌ها چاره‌ای جز عقب نشینی
و محافظت از نسل‌های باقیمانده ندارند
تنها کاری که می‌توانند انجام دهند این است که به مهاجرت خود
در دشت‌های قطبی سرد ادامه دهند
در حالی که یخ هرگز به طور ،کامل این سیاره را در بر نگرفت
تأثیر آن هنوز در سراسر جهان محسوس بود
گاهی به غیرمنتظره ترین راه‌های ممکن
در حالی که بیشتر آب‌های جهان ،به صورت یخ محبوس شده‌اند
زمین به طور فزاینده ای خشک شد
این برعکس عصر یخبندان است
در جنوب دشت های قطبی
حجم بیابان‌ها تقریباً دو برابر شده است
و همه چیز را در سر راهشان می‌بلعند
تنها متخصصان بیابان که برای مقاومت در برابر گرمای شدید تکامل یافته بودند
می‌توانستند از چنین شرایط خصمانه‌ای جان سالم به در ببرند
اما خشک شدن در اینجا متوقف نشد
حتی در بخش جنوبی تر، جنگل‌های بارانی استوایی آفریقا
که پناهگاه‌های پایداری برای زندگی ،بیش از 50 میلیون سال بودند
تقریباً به طور کامل ناپدید شدند
و با گستره‌ی وسیعی از جنگل‌های خشک و علفزار جایگزین شدند
تأثیر آن بر زندگی بسیار زیاد بود
حداقل در مورد یک گروه از حیوانات اینطور بود
نخستی‌ها (پستانداران نخستین)
بابون‌ها (نوعی میمون) 94 درصد دی ان ای مشترک با ما دارند
و البته بخش مهمی از داستان ما هستند
فرود از روی درختان به زندگی در کف جنگل
،در این پایین، در طول عصر یخبندان
پسرعموهای ما با چالش‌های جدید زیادی مواجه بودند
زندگی روی زمین خطرناک‌تر است
زیرا خانه‌ی شکارچیان بزرگ است
خوشبختانه، چیزی که نخستی‌ها ،از نظر قدرت و اندازه فاقد آن هستند
از طریق هوش و خانواده‌های پرجمعیت، جبران می‌شود
...اما یافتن غذای کافی برای سیر کردن همه
یک چالش همیشگی است
،پس زمانی که غذا پیدا میشود
توجه زیادی را به خود جلب می‌کند
...و جایی که یک منبع گرانبها وجود دارد
...درگیری حداقل با همنوعان خود
اجتناب ناپذیر است
یک گروه رقیب که هیچ تمایلی برای اشتراک گذاری ندارند
در جنگل خشک
هر میوه ای ارزش جنگیدن را دارد
و هر دعوایی مهم است
نیروهای رقیب قبل از شکست کامل، مبارزه را متوقف کردند
اما آنها باز خواهند گشت
برای غلبه بر چالش ،های دنیای خصمانه‌تر
نخستی‌ها به هوش اجتماعی خود متکی بودند
،خصیصه ای که به مرور زمان
منجر به تسلط جهانی یکی از گونه‌های نخستی می‌شود
[شانزده هزار سال قبل]
تجمع یخ در شمال بر آب و هوای سراسر سیاره تأثیر گذاشت
اما همانطور که زندگی به شرایط ،سردتر و خشک‌تر عادت کرد
همه چیز تغییر کرد
با تغییر مدار زمین یک بار دیگر یخ شروع به ذوب شدن کرد
و دمای کره زمین شروع به افزایش کرد
که در ابتدا به صورت مجموعه‌ای از جریان‌های ذوب آب بود
و به زودی تبدیل به انبوهی از سیل شد
در آمریکای شمالی، آب مذاب یک دریاچه یخی عظیم را تشکیل داد
به عمق 600 متر و پوشش 10,000 کیلومتر مربع
تنها چیزی که مانع سرازیر شدن ،آب از زمین به سمت غرب شد
یک دیوار یخی بلند بود
از رو به رو، دیوار تقریبا یک کیلومتر ارتفاع داشت
به مانند یک سد غیرقابل توقف
اما نه برای مدت زمان بیشتر
با افزایش دما و رشد ،دریاچه‌ی آب مذاب
فشار از پشت افزایش یافت
دیری نگذشت که دیوارها از داخل به بیرون شروع به فرو ریختن کردند
تا سرانجام، سقوط فاجعه بار رخ داد
در یک لحظه دریاچه‌ای به اندازه‌ی آب دریای ایرلند آزاد شد
سی کیلومتری جنوب
و اولین اشاره‌ی آخرالزمان آینده رخ داد
لرزش
...آن‌ها احساس خطر می‌کنند
اما جایی برای پنهان شدن نیست
اولین چیزی که می‌بینند دیواری از غبار است
این دیوار با صد متر ارتفاع
خط مقدم یک سونامی‌غول پیکر است
،فقط در ده ساعت
این سیلاب عظیم یک مسیر 800 کیلومتری از قاره امریکا
تا تمام مسیر اقیانوس را در هم می‌شکند
شگفتی‌های طبیعی که در غیر این صورت ،ممکن است هزاران سال طول بکشد تا شکل بگیرند
در عرض چند ساعت ایجاد شدند
اما این مناظر کوتاه مدت هستند
فقط چند روز بعد
تنها چیزی که باقی می‌ماند
سکوتی وهم انگیز است
زخم‌های پاک نشدنی این سیل عظیم هنوز هم در چشم انداز آمریکای امروز قابل مشاهده است
با این وجود، از آغاز عصر یخبندان
بیش از 50چرخه تجمع و ذوب یخ وجود داشته است
که هر کدام سیل‌های حماسی خود را ایجاد کرده‌اند
هنگامی‌که آشفتگی آخرین ،ذوب بزرگ فروکش کرد
تعادل به آرامی به سراسر زمین بازگشت
...بارندگی منظم تر شد
و باعث احیای جنگل‌ها شد
بیابان‌ها کوچک و سبز شدند
و یک بار دیگر آب جاری شد
و در جایی که آب جاری است
زندگی به زودی آغاز می‌شود
دلتای دانوب اروپا
یکی از بزرگترین تالاب‌های جهان است
این دلتا پس از آخرین ذوب بزرگ شکل گرفت
و به سرعت به خانه‌ی انبوهی از حیوانات تبدیل شد
،با وجود مقادیر زیادی غذا
پرستوی دریایی تیره هزاران کیلومتر می‌پیماید
تا برای تولید مثل، به این آب‌های غنی برسد
...اینجا مکان مناسبی برای تشکیل خانواده است
اما اگر پرستوی نر برای یافتن جفتش
خیلی دیر برسد، این یک سفر بیهوده است
تنها کاری که او می‌تواند انجام دهد، تماشای موفقیت دیگران است
...با رفتن رقیبش
اکنون فرصت او فرا می‌رسد
غذا یک هدیه عالی است
اما او تحت تاثیر قرار نمی‌گیرد
...با این حال او شانس خود را امتحان می‌کند
اما فایده ای نداشت
مرد طرد شده باید به تنهایی غذا بخورد
،تنها زمانی که زندگی بسیار پربرکت باشد ماده‌ها می‌توانند اینقدر انتخابگر باشند
پایان عصر یخبندان نه تنها ...دوران فراوانی را به همراه داشت
بلکه دوران ثبات آب و هوای عالی بود
یعنی دورانی که به هولوسن معروف است
[یازده هزار و 700 سال قبل]
در این مدت شرایطِ گرم ...و مرطوب حاکم بود
و میانگین دمای کره زمین کمتر از
یک درجه سانتیگراد در نوسان بود
که این باعث شد زندگی در هر گوشه‌ای از جهان شکوفا شود
و هر گونه، دارای یک اصل و نسب ناگسستنی شود
که به چهار میلیارد سال پیش
یعنی به منشا حیات روی زمین بازگردد
با این حال، همه چیز در طول هولوسن رشد نکرد
یک انقراض عجیب و بسیار گزینشی در جریان بود
در سراسر سیاره
بزرگترین حیوانات خشکی در حال ناپدید شدن بودند
ماموت‌ها، شیرهای غار و صدها گونه دیگر ناپدید شدند
آمریکای شمالی با از دست دادنِ
بیش از 70 درصد از موجودات غول پیکر خود، ضربه‌ی سختی خورد
اما این تمام ماجرا نیست
در غیاب رقبا
گاومیش کوهان دار دشت‌های بزرگ را تصرف کرد
و با تعداد زیاد خود، در حال پرسه زدن بودند
اما آنها تنها نبودند
اکنون که طعمه‌های بزرگ کمتری ،برای انتخاب وجود داشت
گاو میش‌ها مورد توجه گروه دیگری از بازماندگان قرار گرفتند
دشمنان دیرینه
بهترین دفاع آنها این است که مراقب خطر باشند
در کنار یکدیگر باشند و آرام پیش بروید
اما اینها شکارچیان معمولی نیستند
زیرا عصر یخبندان شاهد گسترش یک شکارچی جدید بود
ما مثل گرگ‌ها
به صورت گروهی شکار می‌کردیم
و آنچه در قدرت و سرعت کم داشتیم را
با هوشمندی و حیله‌گری جبران کردیم
تکاملِ مغزهای بزرگ و پیچیده‌ی ما
ما را از سایر نخستی‌ها متمایز کرده بود
و ما را قادر ساخت تا به روش‌های پیچیده‌تر شکار کنیم
با تقلید از گرگ‌ها
و با استفاده از پشته‌های سنگی که ،به دقت قرار داده شده‌اند
شکارچیان، گاومیش کوهان دار را تا کیلومترها محاصره کردند
تا زمانی که آن‌ها دقیقا
در جایی که شکارچیان می‌خواستند، قرار گرفتند
تنها در آن زمان است که از پشت به گله نزدیک می‌شوند
خیلی زود خودشان را نشان می‌دهند
و روزها تلاش، هدر خواهد رفت
جایزه نهایی آنها مرگ یک نفر نیست
...بلکه سقوط تعداد زیادی از آن‌هاست
تا بتوانند در طول ماه‌های زمستان از آن‌ها تغذیه کنند
تله برپا شده است
تنها چیزی که آنها نیاز دارند کمی انگیزه است
در اوایل دوران هولوسن
انسان‌ها از آفریقا تقریباً در تمام قاره‌های زمین پخش شده بودند
و تبدیل به خطرناک ترین شکارچیان جهان شدند
در حالی که ظهور ما به انقراض جهانی
،حیوانات بزرگ خشکی کمک کرد
،اگر کار قابل توجهی انجام نداده بودیم
داستان ما می‌توانست کوتاه باشد
ما خود را از عدم قطعیت وجود ،شکارچی-گردآورنده
با ایجاد اتحاد با طبیعت، رها کردیم
آب و هوای پایدار هولوسن
اجداد ما را قادر ساخت تا یک رابطه منحصر به فرد با گیاهان
ایجاد کنن
آنها گونه‌های خاصی را دست‌چین کردند
و بذرهای خود را در جایی که به بهترین وجه قادر به رشد بودند، کاشتند
این همه مراقبت و توجه
به طور چشمگیری شانس بقای گیاهان را افزایش داد
و در ازای آن، انسان‌ها توانستند از پاداش‌ها بهره ببرند
آنها یاد گرفتند که چگونه غذای بیشتری تولید کنند
و باعث دوام آن در تمام طول سال شوند
و جایی که گیاهانشان رشد کردند
مردم شکوفا شدند
اجداد ما کشف کردند که چگونه می‌توان یک منبع غذایی پایدار را تضمین کرد
و این فقط شامل گیاهانی نبود که اهلی کردند
حیوانات هم همینطور
در سراسر جهان
بسیاری از شکارچیان سبک ،زندگی عشایری خود را به نفع کشاورزی
رها کردند
به آرامی اما مطمئناً، طبیعت دست‌نخورده به دست انسان
رام و دگرگون شد
با رهایی از نبرد مداوم برای یافتن غذا
جمعیت انسانی افزایش یافت
کار متنوع شد
جامعه پیچیده‌تر شد
و تمدن‌ها متولد شدند
ما به چیزی دست یافتیم که هیچ گونه دیگری تا به حال به آن دست نیافته بود
ما از طبیعت رها شدیم و از آن فراتر رفتیم
کشاورزی همه چیز را تغییر داد
اما انقلاب دیگری در راه بود
نبوغ ما، ما را فراتر از آن چیزی که تصورش را می‌کردیم برده است
و داستان ما اکنون روی سطح زمین نوشته شده است
آنچه زمانی وحشی بود، رام شده یا از دست رفته است
ما به نفع خود و این سیاره، بیش از حد
موفق هستیم
و ما اکنون باعث انقراض دسته جمعی بعدی می‌شویم
فقط اینطور نیست که صرفا تغذیه‌ی ما
نیازمند اشغال بیش از کل زمین‌های قابل سکونت باشد
و فقط اینطور نیست که دی اکسید کربنی که ما آزاد می‌کنیم
نسب به هر زمان دیگری
در 500 میلیون سال گذشته، زمین ما را سریع‌تر گرم می‌کند
فقط اینطور نیست که ما اقیانوس‌ها را گرم و اسیدی می‌کنیم
و تعادل طبیعی آن‌ها را از بین می‌بریم
و بخش‌های وسیعی از زندگی آبزیان را نابود می‌کنیم
فقط اینطور نیست که ما باعث ایجاد حوادث شدید آب و هوایی
آتش سوزی و خشکسالی می‌شویم
که باعث می‌شود زمین به آغاز بایر خود باز بازگردد
و فقط این نیست که ما تنها یکی از این‌ها را انجام می‌دهیم
بلکه تمام این کارها را انجام می‌دهیم
همگی و در یک زمان
،و برای بدتر شدن اوضاع
با سرعت برق‌آسا انجامش می‌دهیم
گرچه نادر است، اما انقراض‌های دسته جمعی مسیر تاریخ را مانند هیچ چیز دیگری تغییر نمی‌دهد
تاکنون، زمین پنج مورد از این رویدادهای آخرالزمانی را تحمل کرده است،
که هر کدام بیش از سه چهارم کل زندگی را از بین برد
علاوه بر این، گونه‌های غالبی که وارد می‌شوند
گونه‌های غالبی نیستند که بیرون می‌آیند
تاثیر انقراض دسته جمعی
به مدت 66 سال احساس نشد
اکنون ما در مسیر
ششمین انقراض هستیم
تنها در 50 سال گذشته
جمعیت حیات وحش به طور متوسط تقریباً 70 درصد کاهش یافته است
و این بار ما مسئولیم
،و با وجود این پیش‌بینی تلخ
هنوز روزنه‌ای از امید وجود دارد
ما اولین گونه در داستان چهار میلیارد ساله‌ی زندگی هستیم
که درک میکنیم چه چیزی در جهان ما در حال وقوع است
ما همچنین اولین گونه‌ای هستیم
که درک می‌کنیم چه چیزی برای درست کردنش، لازم است
هوش ما، ما را به اینجا رسانده است
و این تنها چیزی است که می‌تواند ما را نجات دهد
آینده ما و آینده‌ی این سیاره
هنوز نوشته نشده است
نحوه عمل ما اکنون تعیین کننده فصل بعدی
در داستان زندگی است
...با این حال، آینده هرچه که باشد
یک چیز را می‌توانیم از گذشته یاد بگیریم
این که زندگی همیشه راهی پیدا کرده است