.
‫خانواده‌ی شوارتزِن‌باخ دارن میان؟
‫بله.
‫خب، قراره چی کار کنیم؟
‫خب، من با "جنت"، ‫سرپرستِ خونه، تماس گرفتم.
‫اون قبول کرده ‫که مسئولیت تدارکات رو به عهده بگیره.
‫همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنه، پس زود می‌رسه.
‫شما باید توی آپارتمان بمونید ‫تا اون برسه،
‫و اون لحظه ‫مرخص می‌شید و می‌تونید برید خونه.
‫اوه
‫ولی با حقوقِ کامل.
‫اوه!
‫بسیار خب. متأسفم.
‫باید جواب بدم. ‫سرپرستِ خونه باهاتون تماس می‌گیره.
[مرد در برابر نوزاد]
‫♪ زنگ‌ها رو بزن، زنگ‌ها رو بزن ♪
‫♪ صدای زنگ‌ها میاد ♪
‫♪ چه کیفی داره... ♪
‫- الو؟ ‫- سلام عزیزم.
‫من جنت هستم،
‫سرپرستِ خونه‌ی شوارتزِن‌باخ‌ها.
‫متأسفانه ما یه مشکلی پیدا کردیم.
‫درسته. بله، شنیدم. ‫ولی شما که دور نیستید، هستید؟
‫خب، مشکل همین‌جاست.
‫من یه کوچولو دخترِ بدی بودم، ‫می‌دونی.
‫پترا فکر می‌کنه من توی "چیزیکِ لندن" هستم. ‫ولی در واقع پیش مادرم تو اسکاتلندم.
‫شما اسکاتلندید؟
‫ببین، اصلاً مشکلی پیش نمیاد.
‫من به زودی میرم ایستگاه قطار، ‫و آخرِ شب می‌رسم پیشت.
‫باشه.
‫جای نگرانی نیست.
‫من یه نقشه‌ای ریختم.
‫خب، یه کارت اعتباری ‫توی کشوی دفتر آشپزخونه هست.
‫اگه یه لیست کوچولو بفرستم روی پرینترت، ‫می‌تونی خریدها رو شروع کنی؟
‫یا خدا. عجب لیستی شد.
‫بالأخره.
‫[خدمات اجتماعی وست‌مینستر]
‫خیلی‌خب، مردِ کوچک. ‫ببینیم جایی برات هست یا نه.
‫شکلات با انجیر. شکلات با انجیر.
‫آها!
‫شکلات با انجیر.
‫اینم از این.
‫و...
‫و نوشیدنیِ گازدار.
‫نوشیدنی گازدار. ایناهاش.
‫بله. خودشه.
‫اوف.
‫خدای من.
‫"بیست و چهار تا"؟
‫باشه.
‫اینم از این.
‫یکی دیگه هم حل شد.
‫خانم هاکوپیان؟
‫داشتم راه میوفتادم ‫سمت ایستگاه،
‫ولی یه چیز دیگه یادم اومد.
‫آقا و خانم شوارتزِن‌باخ
‫بدونِ "تروفل‌استرای‌ورست"شون ‫روزگارشون نمی‌گذره.
‫بدونِ چی‌شون؟
‫سوسیسِ قابلِ پهن کردن، عزیزم، ‫با جگر گوساله و قارچِ دنبلانِ سفید.
‫ممنون.
‫خدای من. اوه.
‫خب، قراره به یه چرخ‌دستیِ دیگه نیاز داشته باشیم
‫این یه وضعیت اضطراریِ سطح یکه. ‫اولویت فوری.
‫ما یه نوزاد گم شده داریم. ‫تکرار می‌کنم، نوزاد گم شده.
‫تمامِ واحدها، ‫ما یه بچه‌ی گمشده داریم. تمام.
‫و مطمئنید وقتی راه افتادید ‫بچه توی صندلی ماشین بود؟
‫بله! بله، خودم کمربندش رو بستم.
‫با جورجیا هاکوپیان تماس گرفتید.
‫لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید.
‫سلام.
‫امم...
‫فقط می‌خواستم دوباره عذرخواهی کنم ‫بابتِ اون قاطی شدنِ بچه‌ها.
‫و...
‫و این‌ها رو بدم بهتون.
‫راستش خیلی خوشمزه‌ان.
‫خیلی لطف کردید.
‫- باشه. ‫- ممنون، تروِر.
‫آره.
‫خب، امیدوارم کریسمس خوبی داشته باشید.
‫آره. من...
‫- من این رو می‌کشم. ‫- ممنون.
‫بیا، آرچی.
‫هیلی!
‫سلام، آنابل. سلام، آرچی.
‫درسته.
‫اینم از این.
‫خب دیگه.
‫بهت که گفتم این لنگه کفش تو نیست.
‫بده.
‫بفرما. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوقاتِ خیلی خیلی خوشی داشته باشید! خداحافظ!
‫اینجایی. بیا، آرچی.
‫بریم.
‫همین‌جا بمون.
‫آرچی! برگرد!
‫نه! نه! ولش کن!
‫ببخشید! الان میارمش پایین!
‫ولش کن! نه!
‫آرچی، کجا داری میری؟
‫خب. بیا، بریم.
‫بریم.
‫سلام، آنابل؟
‫سلام!
‫خانمِ سگ‌دار؟
‫نه.
‫[سگتون تو پنت‌هاوس پیش منه. ‫ممنون. ترور]
‫نه. آرچی! آرچی!
‫اون لنگه کفش رو بده من!
‫آرچی!
‫نه! سوسیسِ مالیدنی نه!
‫ببین.
‫ببین چی دارم.
‫یه لنگه کفش.
‫یه لنگه کفشِ خوشگل واسه تو.
‫بیا بگیرش، آرچی.
‫اوه!
‫نه، ریموت نه!
‫ولش کن. ولش کن، آرچی. ولش کن. سگِ خوب.
‫ولش کن! ولش کن.
‫ول...
‫نه. نه.
‫نه!
‫ریموت نه! ریموت نه!
‫کجاست؟
‫خانم هاکوپیان؟
‫ببین، متأسفانه ‫هوا اینجا خیلی خرابه،
‫و قطارها، عزیزم، ‫اوضاعشون کلاً بهم ریخته‌ست.
‫پس، من با قطارِ شب‌رو میام. ‫مشکلی که نیست؟
‫اوه
‫امم...
‫و اگه بتونی یه شروع ریز ‫واسه تزیینِ آپارتمان بکنی، ممنون می‌شم.
‫تزیینات توی انبارِ طبقه پایینه.
‫باشه...
‫- و به یه درخت کریسمس هم نیاز داریم.
‫فکر می‌کنید ‫از کجا می‌تونم یکیش رو گیر بیارم؟
‫نگرانِ اون نباش. ‫می‌گم "جِف" یکی بیاره دم در.
‫اون کارهای گل و گیاهِ پنت‌هاوس رو انجام میده
‫واسه برپا کردنش کمک نیاز داری؟
‫نه، لازم نیست.
‫من توی عمرم کم درختِ کریسمس علم نکردم.
‫البته. ‫ازت خوشم میاد، تروِر.
‫سوسیسِ مالیدنی رو گرفتی؟
‫بله.
‫- بله، گرفتم. ‫- نمره‌ت بیسته، عزیزم.
‫می‌دونستم کار رو سپردیم به کاردون.
‫کله‌ی سحر می‌بینمت.
‫باشه. خداحافظ.
‫آرچی!
‫نه! نه، نه، نه، نه، نه!
‫- الو؟ ‫- من آنابل هستم از طبقه سوم.
‫یادداشت‌تون رو گرفتم و می‌خواستم بدونم ‫می‌شه سگم رو بیارید پایین؟
‫نه.
‫شرمنده،
‫چون...
‫من الان بیرونم.
‫خب... کی برمی‌گردید؟
‫والا، گفتنش یه خورده سخته.
‫دو ساعت؟
‫شایدم سه ساعت؟
‫چطوره وقتی برگشتم بهتون زنگ بزنم؟
‫سلام، تروِر.
‫لیونل، حالت چطوره؟
‫امروز روزِ موعوده، باید اسباب‌کشی کنیم.
‫باورم نمی‌شه واقعاً داره اتفاق میوفته.
‫اینم از این.
‫خدای من.
‫آخه قراره تو چی بذارمش؟
‫خوبه.
‫حالا فقط باید تزیینش کنیم.
‫تا وقتی که یکی خوابه.
‫بدو.
‫گوسفند.
‫کاه.
‫آرچی، یالا.
‫خیلی‌خب.
‫اوه...
‫خوبه.
دستشویی داری
‫بالأخره، دستشویی داری!
‫بدو، آرچی.
‫ادامه بده.
‫همینه.
‫سگِ خوب.
‫همینه. ادامه بده. آفرین.
‫آره. دمت گرم، آرچی.
‫خب، حالا.
‫من به یه جور...
‫خب، این رو باش.
‫خوبه.
‫اینم از این.
‫اوف.
‫درسته.
‫حالا...
‫اوه!
‫آره! آره!
‫آره، اونجاست!
‫اوه!
‫ایناهاش! اینم پسرِ من!
‫کارِخرابیش رو کرد؟
‫- آره؟ ‫- قطعاً که کرد.
‫چه پسرِ خوبی! اینم پسرِ خوبِ من!
‫خب، ممنون که مراقبش بودید.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- میاید بالا؟
‫بله. بله.
‫و شما، مالِ پنت‌هاوس هستید، درسته؟
‫شب به‌خیر، "نوزاد مسیح".
[جنت]
‫- الو؟ ‫- همه چی رو لغو کردن.
‫هیچ قطاری حرکت نمی‌کنه.
‫- من نمی‌رسم بیام. ‫- چی؟
‫باید ضیافتِ کریسمسِ شوارتزِن‌باخ‌ها رو ‫خودت تنهایی آماده کنی.
‫منظورت چیه؟ چند نفر...
‫فقط 12 نفر. شایدم 14 نفر.
‫نهایتش 16 نفر.
‫ببین، شوارتزِن‌باخ‌ها ساعت پنج می‌رسن، ‫پس مهلتت تا اون موقع‌ست.
‫ساعت پنج؟
‫- لازم نیست هول کنی، تروِر. ‫- جنت، این...
‫نگران نباش، عزیزم.
‫من کلِ شب رو توی ایستگاه بیدار بودم،
‫و دستورالعمل‌های قدم به قدم رو نوشتم.
‫هر لحظه ممکنه به دستت برسه.
‫"ضیافتِ کریسمس."
‫عصر به‌خیر. ‫اگه مایلید بفرمایید داخل؟
‫اگه مایلید تشریف بیارید؟
‫سلام، جنت هستم. ‫لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید.
‫هوم...
‫- الو؟ ‫- سلام، پترا. منم، تروِر.
‫ببخشید، تروِر کی؟
‫تروِر بینگلی.
‫از آپارتمانِ لندن.
‫من هنوز اینجام چون جنت،
‫که اونم اینجاست،
‫ازم خواست که توی یه سری ‫خُرده کاری کمکش کنم.
‫و ازم خواست که...
‫بهت خبر بدم که ‫ضیافتِ کریسمس حاضره،
‫ولی هنوز خبری از شوارتزِن‌باخ‌ها نیست.
‫من واقعاً متأسفم.
‫من، امم...
‫می‌خواستم بهش زنگ بزنم، ‫ولی کلاً از ذهنم پرید. امم...
‫می‌شه بهش بگی ‫شوارتزِن‌باخ‌ها نمیان؟
‫اون‌ها لحظه آخری تغییر مسیر دادن به نیویورک
‫نمیان؟
‫♪ ای درختِ کریسمس ♪
‫♪ چقدر شاخه‌هایت وفادارند! ♪
‫لطفاً بهش بگو چقدر متأسفم. ‫امیدوارم خیلی به زحمت نیوفتاده باشه.
‫خب...
‫اون، امم...
‫ببین، من باید برم.
‫سرپرستِ خونه‌ی نیویورک پشتِ خطه.
‫ولی، امم، از طرفِ من به جنت ‫یه کریسمسِ خیلی شاد رو تبریک بگو، باشه؟
‫و، امم، لطفاً بگو باز هم ممنون. ‫اون واقعاً فوق‌العاده بوده.
‫تعطیلات خوش بگذره.
‫بله؟
‫ببخشید مزاحم شدم آقا. ‫پلیسِ متروپلیتن.
‫ما داریم در موردِ یه نوزادِ گمشده ‫تحقیق می‌کنیم
‫که متوجه شدیم ‫قبلاً تحتِ مراقبت شما بوده.
‫بله! بله!
‫بله، همین‌جاست.
‫منظورتون اینه که، بچه پیشِ شماست؟
‫بله. الان میارمش پایین.
‫بیاید تو.
‫بیا، کوچولو. بریم.
‫بَه بَه بَه. ‫ببین اینجا چی داریم؟
‫خودشه، نه؟
‫سرتون خیلی شلوغ بوده، نه؟
‫همه رو حسابی دورِ خودتون چرخوندید.
‫بفرمایید.
‫به نظر نمیاد ‫همون بچه باشه، قربان.
‫نه، نیست.
‫این بچه اشتباهیه.
‫این بچه درستیه.
‫ببینید، من وقتی دادمش به خانم هاکوپیان ‫بچه اشتباهی رو داشتم.
‫و بعدش وقتی داشتم برمی‌گشتم ‫تا بچه درست رو بیارم،
‫اون موقع بود که اون گازش رو گرفت و رفت.
‫ها!
‫چطوره بذاریم مددکارِ پرونده این رو حل کنه؟ ‫اگه موافق باشید، قربان؟
‫درسته. بله.
‫مرکز؟ گروهبان یک-نُه هستم. ‫می‌شه افسر رابط خانواده رو بفرستید اینجا؟ فوری.
‫فکر کنم باید بهش غذا بدم. ‫می‌خواید بیاید بالا؟
‫فکر کنم احتمالاً باید بیام، قربان، آره.
‫بفرمایید.
‫لطفاً، بیاید تو.
‫واو!
‫عجب جایی واسه خودتون دارید، قربان.
‫نه، مالِ من نیست. ‫من فقط مراقبِ خونه‌م.
‫می‌تونم تا منتظرید ‫یه نوشیدنی براتون بیارم؟
‫متأسفانه ‫فقط نوشیدنی گازدارِ اعلاء داریم.
‫سلام، سلام، سلام.
‫عافیت باشه.
‫سلام.
‫- سلام، تروِر. یه دقیقه وقت داری؟ ‫- بله. می‌زنم بیاید بالا.
‫ببخشید مزاحم شدیم، تروِر.
‫فقط می‌خواستیم بابتِ کادوها تشکر کنیم.
‫- و این رو بدیم بهت. ‫- آره.
‫- خدای من. ‫- یه ستِ دندونیِ پپا پیگ هستش.
‫"ریوِر" عاشقشونه. ‫فکر کردیم بچه‌ی تو هم خوشش میاد.
‫واقعاً، واقعاً لطف کردید. ممنون.
‫♪ چیزی که هستی... ♪
‫دوست دارید واسه یه تیکه پایِ مخصوص بیاید تو؟
‫یا یه‌کم کیکِ اشتولن؟
‫♪ پارسال کریسمس قلبم را به تو دادم... ♪
‫♪ امسال، برای اینکه اشک نریزم ‫آن را به کسی خاص می‌دهم... ♪
‫سلام، لیونل.
‫آقای اسکروچ گفته ظاهراً ‫من باید این‌ها رو بذارم پیش تو.
‫آرچی! برگرد!
‫ببخشید، تروِر. وقتی آسانسور رو واسه لیونل زدی، ‫ما هم توی آسانسور بودیم.
‫آرچی!
‫هنوزم باورم نمی‌شه واقعاً تمومه.
‫خداحافظیِ آخر.
‫می‌تونم یه نوشیدنی مهمونت کنم، لیونل؟
‫جس!
‫حالت چطوره؟
‫باربادوس چطوره؟
‫ما باربادوس نیستیم، تروِر.
‫لندن‌ایم.
‫دو روز توی فرودگاه هیترو ‫منتظر پروازمون موندیم،
‫و دیشب هم توی هتلِ فرودگاه.
‫و بعدش، بعد از هفت ساعت انتظارِ دیگه،
‫پرواز رو کنسل کردن.
‫جس، من خیلی متأسفم.
‫واسه همین توی تاکسی داریم برمی‌گردیم شهر.
‫مدی حالش خوبه؟
‫خب،
‫واسه همین زنگ زدم.
‫می‌دونم شاید توقع زیادی باشه،
‫و می‌دونم این کریسمس ‫حسابی اذیتت کردیم، ولی...
‫فکر می‌کنی راهی هست که ‫بتونیم بیایم پیشت؟
‫خب، آره، فکر کنم احتمالاً باشه.
‫- ولی من جای دیگه‌ای هستم. ‫- منظورت چیه؟ کجایی؟
‫جس، من باید قطع کنم، ‫ولی آدرس رو برات پیامک می‌کنم.
‫جورجیا، بفرمایید بالا.
‫♪ دینگ-دانگ، با شادی در عرش ♪
‫♪ زنگ‌ها در آسمان به صدا در می‌آیند ♪
‫♪ دینگ-دانگ، حقیقتاً آسمان ♪
‫♪ با آواز فرشتگان شکافته می‌شود... ♪
‫کریسمس مبارک، آرچی.
‫♪ جلال بر خداوند در بالاترین مرتبه ♪
‫♪ جلال ♪
‫♪ باد ♪
‫♪ جلال بر خداوند در بالاترین مرتبه ♪
‫مطمئنی آدرس درسته؟
‫بابا!
‫سلام، گلِ دخترم.
‫سلام، جس.
‫سلام.
‫بابا، اینجا محشره.
‫اینجا کجاست؟
‫و این آدم‌ها کی هستن؟
‫خب، داستانش یه خورده طولانیه.
‫- این بچه مالِ کیه؟ ‫- بچه مالِ منه.
‫چی؟
‫منظورت چیه، بابا؟
‫خب، نه اینکه مالِ خودِ خودم باشه.
‫اینم بخشی از همون داستان طولانیه.
‫راستش، این داستانیه ‫که داره هی درازتر هم می‌شه.
‫چون علی‌رغم تمامِ تلاش‌های ما ‫در خدمات اجتماعی،
‫ما مطلقاً هیچ ایده‌ای نداریم ‫که این بچه از کجا اومده.
‫دو تا داری؟!
‫مامان، می‌شه بدمش به تو؟ من نمی‌خورمش.
‫♪ و خیلی وقته گذشته... ♪
‫کریسمس مبارک، جس.
‫به افتخارش!
‫خب، تو این آدم‌ها رو از کجا می‌شناسی؟
‫♪ برای گذراندنِ زمان... ♪
‫سسِ نان؟
‫اون‌ها لبنیات نمی‌خورن.
‫حتماً خیلی سخته.
‫همگی! همگی!
‫فکر کنم وقتشه که لیوان‌هامون رو به افتخار کریسمس بالا بیاریم
‫به افتخار تروِر.
‫اوه!
‫به افتخار تروِر.
‫به افتخار بابا.
‫و... و به افتخار بچه‌ای ‫که همه‌ی ما رو دور هم جمع کرد.
‫به افتخار بچه!
‫بچه کجاست؟
‫همین الان اینجا بود.
‫نه.
‫زیرِ میزه؟
‫نباید دور شده باشه.
‫- پرده‌ها رو چک کنید. ‫- باشه.
‫آره، تو اون سمت رو بگرد، منم...
‫عیسی؟
‫«نوزاد مسیح»؟
‫کجایی؟
‫کوچولو؟
‫بچه؟
‫اینجاست!
‫بله؟
‫کریسمس مبارک، جنت.
‫ما تصمیم گرفتیم که هر جور شده ‫ضیافتِ کریسمسِ شما رو از دست ندیم.
[پایان فصل]