‫چی می‌دونیم؟ بانی مرده
‫اون هم با یه سوزن بافندگی و
‫یه چاقو.
‫اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫همه چیز خیلی مبهمه!
‫حافظه می‌تونه واقعیت‌های ‫عینی و ادراکات ذهنی رو
‫حفط کنه.
‫همه رو گذشته من حساسن.
‫پدرم تو چهار سالگی برام یه پازل گرفت که
‫۱۰۰۰ قطعه بود.
‫نصف دی.ان.ای من
‫برمی‌گرده به مادرم،
‫اما نصف دیگه‌اش یونانیه.
‫من تنها کسی‌ام که بهت .
‫اهمیت میدم!
‫- من زندگی دیگه‌ای ندارم.
‫- کارآگاه ویلیامز کجاست؟
‫- مرخصی زایمان داره و تو دنور هست.
‫- ما داریم به قاتل پیام می‌دیم!
‫بهش می‌گیم که جعبه کبریت رو
‫توی کیسه زباله داخل سطل آشغال .
‫پارک مورنیگ ساید می‌ذاریم!
‫اکلیل!
‫نمیشه از شرش راحت شد ‫- لعنتی!
‫بهترین شانس برای پاک کردن اسممون هست
‫هی میبل خونین شماره دو!
‫اون فقط به یه یارویی چاقو زد!
‫پدرم عاشق پازل بود.
‫مخصوصا اون‌هایی که قطعات زیادی داشتن
‫و می‌تونستن کل آخر هفته‌ات رو پر کنن.
‫بعد اینکه نقل مکان کرد
‫ما دو تا این روال رو در پیش گرفتیم.
‫هر یکشنبه با پیژامه دور هم می‌نشستیم
‫و با هم دیگه پازل بازی می‌کردیم.
‫- فکر می کنی این دفعه چقدر طول بکشه؟
‫- هزار سال.
‫-خب مامانت ساعت 3 میاد دنبالت.
‫پس ما باید بهتر از این کار کنیم.
‫- شوخی می‌کنم. این یکی راحته.
‫- اوه آره! چی میشه اگه ...
‫ما اون رو بدون جعبه انجام بدیم؟
‫بدون هیچ عکسی که بهمون کمک کنه.
‫- هنوز هم آسونه.
‫اگه این کار رو برعکس انجام ‫بدیم، چی؟ فقط شکل‌ها رو.
‫فکر میکنی بتونی انجامش بدی؟
‫- البته. خودتی.
‫نه! عقب بمون، احمق!
‫سعی دارم کمکت کنم!
‫چی؟ چی میگی؟
‫اون رو با چاقو زد! لعنتی بهش چاقو زد!
‫اون منم؟
‫به کسی چاقو زدم ...؟
‫دوباره؟؟
‫باشه. باشه.
‫خب، ایستگاه مترو پیکل دینر رو بررسی کردم،
‫برای اطمینان، سوهو ۲۱ برای ‫همیشه رو هم رفتم. اون هیچ جا نیست.
‫- به همه بیمارستان‌ها زنگ ‫زدم. تنها میبلی که پیدا کردم
‫99 ساله بود و تازه فوت کرده بود.
‫من نگرانشم، الیور.
‫اون به هیچ کدوم از پیام‌ها ‫و تماس‌هام جواب نداده.
‫- نه مال من که خیلی نگران کننده هست
‫چون ما همیشه در حال ‫پیامک دادن به هم دیگه هستیم
‫چارلز، میم‌ها. ‫باید میم‌ها رو ببینی.
‫میبل.
‫اوه عالیه
‫حالا یه بچه داریم که باید باهاش ​​کنار بیایم.
‫- اوه، بچه که نیست
‫کارآموز منه.
‫کارآگاه جوان کیت. میدونی چیه؟
‫در واقع، شما به هم میاید،
‫با در نظر گرفتن این مورد که هر ۱۰ ‫دقیقه می‌تونید شلوارتون رو کثیف کنید.
‫من نیاز دارم باهات صحبت ‫کنم. یه سری سوال دارم
‫-می‌تونم چیزی برات بیارم؟
‫- پابند قشنگیه
‫جواهرات افراد مرده رو می‌دزدی،
‫و دولت بهت یه پا بند میده.
‫یه جورایی شاعرانه هست
‫من واقعاً به کسی چاقو زدم؟
‫تئو، تو باید یه مشاور تروما باشی واقعا.
‫چیزی یادت نمی‌یاد؟
‫زبون اشاره بلد نیستم.
‫هیچی. چیزی نیست.
‫همش رفته.
‫فقط می‌تونی یک سوم چیزی ‫رو که من میگم، بفهمی؟
‫این بیشتر شبیه آدمایی که می‌تونن ‫از رو فیلم‌ها لب خونی کنن.
‫آره خب بیشتر فیلم‌ها رو ناشنواها نمی‌نویسن
‫باشه من باید برم.
‫می‌دونی کیفم کجاست؟
‫کیفم.
‫یه جعبه کبریت با،
‫یه اثر انگشت خونی که روش بود، داخلش بود.
‫نه نه! تئو، این بزرگترین سرنخ ما بود!
‫ممکنه دیده باشمش...
‫من نمی‌دونم - نمی‌دونم ‫چی میگی! باید اینجا باشه!
‫که یعنی من می‌تونم کمکت کنم
‫تئو، من هنوزم زبون اشاره ‫بلد نیستم! اصلا چرا اینجام؟
‫ما دیزروز سوار یه قطار شدیم.
‫یه مردی رو دیدم که بهت حمله کرد.
‫کیفت رو گرفت
‫با چاقو زدش! لعنتی بهش چاقو زد!
‫وقتی از قطار پیاده شدی... تو شوک بودی
‫اون کیفم رو گرفته؟ چرا؟
‫مرد اکلیلی بود؟
‫همون شخصی که تو قطار بود.
‫مرد اکلیلی. ‫روش اکلیل بود؟
‫آره
‫اکلیل.
‫این زبون اشاره برای نشون دادن اکلیله؟
‫آره جورایی باحال بود.
‫- اوه...
‫- این مال اونه؟
‫من همین حالا باید به جزیره کنی برم.
‫نه اینکه بخوام بهش دوباره چاقو بزنم. ‫البته این فقط یکی از گزینه‌هامه.
‫جعبه کبریت دستشه و اگه اون‌جا کار کنه...
‫حتما اون‌ها فیلم یا عکسی ازش دارن.
‫من می‌برمت
‫نه. نه. نه نمی‌ذارم کمکم کنی.
‫تو زویی رو کشتی
‫و باعث شدی اسکار 10 سال تو زندان بمونه.
‫اون کسی که فکر می‌کنی نیستم.
‫لطفا
‫بذار من ببرمت.
‫- خب، واقعاً چه اتفاقی افتاد...
‫وقتی میبل اون شب رفت ‫تا نوشیدنی بیشتری بگیره؟
‫- مگه قرار نیست تو دنور باشی؟
‫از گذشته خشونت بارش چیزی می‌دونستی؟
‫- چون شنیدیم تو دنور مرخصی زایمان بودی.
‫- لعنت بهتون، میشه یکم تمرکز کنید؟
‫بله.
‫من از دیشب تو سفر بودم
‫و این موضوع رو کوتاه کردم ‫چون چیزی هست که منو اذیت میکنه.
‫و باعث شد شب بیداری بکشم.
‫- بذار حدس بزنم، بچه‌ات بود؟ ‫نه!!
‫شما احمق‌ها بودید.
‫نمی‌تونم به این پرونده لعنتی فکر نکنم،
‫و اینکه چرا چیزهایی رو ‫که می‌دونید، به بقیه نمی‌گید؟
‫هوم؟
‫اوه، باشه
‫پس اینطوریه؟
‫چون اگه بعضی چیزها رو برام روشن نکنی
‫منم چاره‌ای جز موافقت ‫با کارگاه کرپس لعنتی ..
‫که یکم کمتر دوستانه به نظر میرسه، ندارم.
‫دو بار چاقو کشی با سوزن بافندگی؟
‫یالا بچه‌ها
‫این برای دوستتون خوب ‫به نظر نمی‌یاد. صبر کن.
‫این دو تا حادثه غیر مرتبطن.
‫بانی با چاقو کشته شد، نه با سوزن بافندگی،
‫یا اینکه کارآگاه کرپس اون رو ‫به این راحتی فراموش کرده؟
‫اینجا چاقویی نیست!!
‫تو خونه میبل هم نمی‌تونید ‫چاقویی پیدا کنید و اگه خواستین هم
‫می‌تونید خونه الیور رو زیر و رو کنید.
‫چون که داری وقتت رو تلف میکنی!
‫چون که میبل این کار رو نکرده! ‫برو هر کاری می‌خوای بکن.
‫ببخشید من...باید
‫دستشویی. باید برم دستشویی.
‫اه باز شو دیگه!!
‫توی .... لعنتی...
‫راهرو!اوه!
‫حالش خوبه؟
‫می‌دونی..
‫مطمئنم چیزی نیست. یه ‫رژیم غذایی غیر معمول داره.
‫پس می‌دونی چیه؟
‫من فقط میرم ببینم حالش چطوره!
‫- اوه باشه...
‫باشه.
‫صبر کن!
‫داری همون کاری رو میکنی که فکر میکنم؟
‫البته که نه!
‫فکر کردی دارم چی کار می‌کنم!
‫- تو داری یواشکی وارد آپارتمانت ‫میشی تا از شر چاقوی خونی خلاص بشی
‫باید قبلتر از شرش خلاص میشدی!
‫اشتباهه.
‫این مال خیلی وقت پیشه.
‫تو هنوز وسیه قتل رو داری؟ ‫-هییی
‫رفیق، اگر از روشی که من ‫جنایاتم را انجام میدم، خوشت نمیاد
‫بفرمایید خودتون انجامش بدید
‫باشه. باشه. متاسفم.
‫فراموش کردم
‫- یادم رفت. ‫- من اون رو با خودم به جرسی آوردم
‫خب جرسی به نطرم جایی که مردم
‫برای خلاص شدن از شر مدارک و شواهد میرن.
‫اما بعدش حواسم با یه چیز مهم تر پرت شد.
‫اون هم اجرای اٌز پسرم ویل بود.
‫منظورم اینکه یه فاجعه بزرگ بود.
‫اما خبر خوب اینجاست ‫-بالاخره.
‫- نمایش رو ذخیره کردم.
‫در واقع معلوم شد خیلی هم خوبه
‫ویل الان روی ابر‌هاست
‫پسرم. پسر احتمالیم.
‫نتایج دی.ان.ای لعنتی کی میاد؟
‫یا عیسی مسیح... ‫-رو میبل تمرکز کن.
‫- باشه، درسته، بله. باشه. میدونی،
‫میبل وقتی اولین بار چاقو رو پیدا کردیم ‫از ما خواست که اون رو به پلیس بدیم.
‫می٬خوای اون رو به ویلیامز بدی؟
‫خب اثری از میبل روش نیست، درسته؟
‫مگر اینکه قاتل اثر خودش رو روش گذاشته باشه.
‫اون هم به این امید که به پلیس تحویل بدیم.
‫باید از شرش خلاص بشیم.
‫مگر اینکه قاتل بخواد از شرش خلاص بشیم.
‫تا ما رو در حین ارتکاب به جرم ‫از بین بردن شواهد گیر بندازه!
‫- همه چیز اون‌جا خوبه؟
‫آه بله! اوه، متاسفم!
‫اوه، فقط یک لحظه
‫معلوم شد این یک کار دو نفره هست.
‫- پس تو چاقو داری.
‫ چاقو؟ چاقو...
‫خیر
‫چاقویی نیست ‫- بس کن!
‫می‌فهمی شهادت دروغ یعنی چی؟
‫- من می‌دونم شهادت دروغ چیه.
‫من یک بار نمایش ۱۲ ‫مرد عصبانی رو انجام دادم.
‫اما با زن‌ها. ۱۲ زن عصبانی!
‫یکی از خواهرای همیلتون داخلش بود.
‫این برای سال‌های قبل از همیلتون بود.
‫من می‌دونم شهادت دروغ چیه.
‫نمی‌دونم.
‫باید دنبال چی باشیم؟
‫هر گونه اطلاعاتی که درباره اینکه ‫اون مرد کیه حافظه‌ام رو برگردونه.
‫حافظه‌ات؟
‫آره. رفته همش.
‫تا حالا جزیره کنی بودی؟
‫تو بچگی برای تفریح ​​چیکار می‌کردی؟
‫آه آره ماجرای یه نوجوون سارق قبرها. فهمیدم
‫اینم یه راه جدیده!
‫چند نفر اینجا کار می‌کنن؟
‫لعنتی
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫نه
‫من زمان بیشتری می‌خوام. ‫باید این مرد رو پیدا کنم.
‫نه نمی‌خوام آروم باشم.
‫یا قاتل تو این پروندهست
‫یا من یه روان پریش بی بند و بارم.
‫کی به ایالت فوگ میره تا مردم رو چاقو بزنه
‫به هرحال یه دختر دوست داره ‫این چیزها رو در مورد خودش بدونه
‫یه دقیقه دیگه نیاز دارم.
‫ممنونم.
‫تو فقط سعی می‌کردی کمک کنی
‫ببخشید.
‫ببخشید یک ساعتی نیاز دارم تا شارژ بشه.
‫باشه. خب...
‫پس تو هیچ وقت به جزیره کنی نرفتی؟
‫تا حالا موش و چکش رو بازی کردی؟
‫نگران نباش. درکت می‌کنم.
‫بابا، سریال پرونده ایکس خیلی باحاله.
‫- میدونی چیه؟ نباید اینو ببینی ‫- نه، نه، صبر کن!
‫این خیلی عالیه.
‫- ممکنه مادرت منو به خاطر این کار بکشه.
‫هرچند برای امروز متاسفم.
‫اوه، ماه سختی بود.
‫این برنامه جدیدی که دارم روش ‫کار میکنم، دیوونه کننده هست.
‫- مشکلی نیست. می‌تونیم هر ‫زمان که بخوایم به باغ وحش بریم.
‫- سریال مرموز خوبیه،هاه؟
‫و یه راز درست مثل یه پازله، مگه نه میبل؟
‫- باشه. شش تا تلاش خوب نیست.
‫یه استراتژی دارم.
‫به این میگن تقلب
‫چی گرفتی؟
‫هر شب قبل خواب
‫اون لحظه میاد جلو صورتم.
‫از خودم می‌پرسم
‫زوئی لیز خورد؟
‫یا من هلش دادم؟
‫هنوزم نمی‌دونم.
‫من نمی‌تونم بدون دیدن
‫ جسدش از جلوی در ساختمون تیم، روی زمین رو
‫نگاه کنم و رد بشم.
‫ظاهرا من همچین آدمی هستم.
‫که می‌تونه یه نفر رو ‫تو مترو بزنه و یادش نیاد
‫که یعنی..
‫ممکنه منم یه آدمی باشم که
‫یه سوزن بافندگی رو تو سینه ‫یه پیرزن بی دفاع فرو میکنه.
‫این چیزیه که منو می‌ترسونه.
‫این کاریه که من انجام میدم.
‫فقط نمی‌دونم این کار رو کردم یا نه!
‫ببخشید.
‫هیچ کدوم از حرفات رو متوجه نشدم.
‫شاید اینطوری بهتر باشه!
‫من میرم دستشویی و بعد ‫با هم دیگه میریم به شهر.
‫وقتی میگی چاقو
‫دقیقا منظورت چیه؟
‫- باشه، دست از احمق بودن بردار.
‫آه، لعنتی.
‫کیفرز چه شده؟ تو خوبی؟
‫تو...
‫اوه، چه خبره ‫- تو پستونک می‌خوای؟؟
‫نه؟ اوه... اوه!
‫اسباب بازی! اسباب بازی می خوای؟
‫دست می‌خوای؟
‫- جواب منفیه. فهمیدم.
‫قبلاها پسرم بعد
‫غذا شکمش درد می‌گرفت
‫می‌دونی، از اون حباب‌های گازی!
‫گروه سرود رو می‌شناسی؟
‫- ببخشید؟
‫اینجا. بدش به من.بهم اعتماد کن.
‫خب اینو این‌جا می‌اریم. این استیج هست.
‫و اینجا. میدیش به من؟ ‫- چی؟؟
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫اوه نه
‫وای نه. اوه، نه، اینو ببین.
‫اوه.
‫اوه
‫اسم دومت جوی به معنی لذته
‫این اون رو خوشحال میکنه!
‫اوه، بله، بله، بله.
‫ما داریم میریم. اون رو ببین
‫و حالا صحنه رو تا می‌کنیم.
‫آه!
‫من هرگز این کار رو نمی‌کنم!
‫اصلا شان و منزلت حالیت نیست
‫بچه من هیچ منزلتی نداره ‫و این اتفاق هم نمی‌افته.
‫- اوه، تو این رو امتحان می‌کنی.
‫قول میدم.
‫تو هر کاری که به فرزندت ‫کمک کنه رو انجام میدی.
‫با اینکه به سخته یه پدر ‫بودم. باید بگم حق با اونه.
‫اوه...
‫پس دارید برای اون دختره ‫هم همین کار رو می‌کنید
‫بچه ها فقط برای اینکه بدونید
‫سعی ندارم که کنار بزنمش
‫باشه؟ خب، اگه بی گناه باشه،
‫شما هم باید به من کمک کنید ‫فقط می‌خوام این قضیه رو حل کنم
‫- آره باشه.
‫باید بریم دستشویی.
‫بابا؟
‫میبل
‫تو نباید این‌جا باشی
‫ببین برای حقه زدن تو هالووین چی گیر آوردم.
‫میجا بهت گفتم ما کلاهبرداری نمی‌کنیم.
‫اگه میخوای پازل درست ‫کنی، من این جدیده رو گرفتم
‫- من نمی‌خوهم یه پازل ‫احمقانه دیگه انجام بدم!
‫تو قول دادی که ما به ‫عنوان مولدر و اسکالی بریم!
‫تنها کاری که انجام میدی اینه که ‫قول‎های خودت رو زیر پا می‌ذاری.
‫می‌دونم.
‫کاش می‌تونستم نگهشون دارم
‫مخصوصا برای تو هم که شده.
‫این دیوونگیه! ببین چی پیدا کردم..
‫پشت توالت... بالاش
‫پشت دستشویی
‫- باشه، من عاشق کمدی ‫ترسناکم، اما دیدنش یکم دردناکه.
‫چاقوعه
‫واقعا!؟ ‫بدش به من.
‫نمی‌دونید از کجا اومده! مچتون رو گرفتم.
‫حالا هر چی. می‌تونی ببینی ‫اثر انگشت میبل روش نیست.
‫- امیدواریم. ‫اثر انگشتم روشه
‫گون که اون مال منه.
‫و از آپارتمانم دزدیده شده
‫چون برامون پاپوش دوختن.
‫حتما زیاد از این چیزا می‌بینی!
‫اثر انگشت دخترخونده من،لوسی هم اونجاست.
‫اگرچه به اون ربطی نداره.
‫- باشه. باشه.
‫فهمیدم. و متشکرم.
‫جدی، ممنونم
‫اگه چیزی پیدا کردم خبرتون می‌کنم
‫انگاری گروه سرود لعنتی رو ندیدم
‫خنده داره
‫تئو
‫بیخیال!
‫ما باید بریم. برو سوار ماشین شو، باشه؟
‫اووو
‫اوه خدارو شکر!
‫صبر کن. جعبه کبریت کجاست؟
‫لعنتی! اون جعبه کبریت رو داره!
‫خب به نظر میرسه این درسته!
‫اون‌ها تو رستوران هستن.
‫اوه خدای من.
‫ما نیاز داریم... ‫که همین الان برگردیم...
‫پدرم وقتی هفت سالم بود فوت کرد.
‫بهم نگفتن که واقعا چه اتفاقی افتاد.
‫اون‌ها می‌خواستن مراقب من باشن
‫بابا؟
‫گفتن...
‫مجبور شده برای کار بره بیرون.
‫شش ماه بعد اون مرده بود.
‫سرطان معده.
‫می‌دونستم یه چیزی درست نیست
‫اما خوشحال بودم که با هم بازی می‌کردیم.
‫نمی‌دونستم چطوری با
‫مرگش کنار بیام، پس نیومدم
‫به جاش، تکه ها رو تو ذهنم ورق زدم
‫تا اینکه دیگه نتونستم تصویری رو ببینم.
‫درست همونطور که بهم نشون داده بود.
‫این اولین باری بود که فراموشی گرفتم
‫و تا الان اتفاق نیوفتاده بود.
‫اگه چیزی خیلی زیاد یا سخت باشه،
‫یا وقتی می‌ترسم این چیزیه ‫که واقعا اتفاق میوفته
‫یا حتما کاری که احتمالا انجام دادم.
‫اما الان باید اون تیکه‌ها رو برگردونم.
‫همشون رو.
‫در غیر این صورت، هرگز ‫یه تصویر کامل رو نخواهم دید.
‫اوه!
‫بانی...
‫نه نه نه نه نه...
‫تقصیر من نیست.
‫من بهش چاقو نزدم
‫خب ممنونم
‫درسته؟
‫در موردت اشتباه کردم.
‫من از چیزهایی که بهت ‫می‌گذره هیچی نمی‌دونم
‫اما کنار گذاشتن همه چی؟!
‫اما برای من جواب نداده
‫هیی! - اوه خدای من.
‫سلام بابا
‫ممنونم.
‫پس چارلز...
‫چیزی که می‌خوام بگم خو نیست..
‫باشه؟
‫وقتی اون مرد اکلیلی رو پیدا کردم،
‫این روش بود.
‫-عیسی مسیح...
‫بیا لوسی جواب بده
‫- هی کجایی؟ ‫- لوسی؟ تو کجایی؟
‫- تو خونه‌ات. ‫- گوش کن. تو...
‫دارم میام ببینمت
‫لوسی! لوسی؟
‫شاید گوشی رو قطع کرده!
‫من می‌دونم..
‫یه خاموشی کامل داریم بچه ها!!