.
می‌توانید پادکست رسمی ما را] [از شبکه‌ی هولو یا سایر پلتفرم‌ها بشنوید
[آنچه گذشت]
‫به پایان فیلمتون خوش اومدید.
‫عمراً.
‫ولی ترجیح می‌دادم مارشال رو ‫از نزدیک از پا درمیاوردم، می‌دونی؟
‫واقعاً نمی‌دونم چطور کلماتی مثل این رو ‫اینقدر جذاب به زبون میاری.
‫من تو این حیاط ازدواج کردم، می‌دونستی؟
‫- نصفه شب زیر با ستاره‌ها. ‫- آره، آها.
‫- و فواره به عنوان شاهدمون. ‫- آها.
‫- به نظرم خوش‌یمنه. ‫- آره، روز خوبی داشته باشی.
‫یه عروسی داریم. ‫روز خوبی خواهیم داشت.
‫نیکی کاچیملیو، ‫پادشاه خشک‌شویی بروکلین،
‫گزارش شده که مفقود شده.
‫مقامات می‌گن در حال حاضر به ‫هیچ اقدام مشکوکی ظن ندارن.
‫آقای سوج، خانم مورا.
‫می‌خوام استخدامتون کنم تا همسرم، ‫نیکی کاچیملیو رو پیدا کنید.
‫ما فقط روی قتل‌های داخل ‫ساختمون تحقیق می‌کنیم.
‫سوفیا کاچیملیو.
‫اگه نظرتون عوض شد زنگ بزنید.
‫خدای من.
‫لستر؟ لستر!
‫لستر هربرت کولوکا متولد...
‫فلت‌بوش، بروکلین در سال 1948 بود.
‫او به مدت 32 سال به عنوان دربان خدمت کرد
‫برای ساختمان نمادین آرکونیا ‫در آپر وست ساید.
‫از لستر همسرش، لورین،
‫و دو فرزندش، فرانک و مِی، .به یادگار مانده‌اند
‫"به جای گل، لطفاً کمک‌های مالی خود را ارسال کنید
‫"به انجمن ملی پرنده‌نگری آدوبان
‫یا ایمپراو هالیوود شرقی."
‫همین؟ چهار خط؟
‫این یه جنایت علیه آگهی‌های فوت‌ـه.
‫رنگ و لعابش کجاست؟ جزئیاتش؟
‫اون... اون خاطره‌ی بامزه‌ای که ‫باعث می‌شه همه بگن،
‫"این خودِ رفیق‌مونه."
‫باید میومدن پیش من.
‫بیان پیش تو؟ ‫نه مثلاً پیش زن و بچه‌هاش؟
‫بله، پیش من، مردی که... که لستر ‫هر روز درِ گوشش پچ‌پچ می‌کرد.
‫"هی، مستأجر مورد علاقه‌ی من."
‫تو از اون آگهی فوت بیشتر ناراحتی
‫تا وقتی که پلیس مرگ لستر رو ‫تصادف اعلام کرد.
‫نه، اصلاً حرفش هم نزن.
‫من از همه‌ش ناراحتم.
‫من عاشق اون مرد بودم.
‫تنها چیزی که من همیشه دیدم ‫اینه که تو متهمش می‌کردی
‫به دزدیدن پپرونی ‫از پیتزای سفارشی‌ت.
‫خب، اون یه پپرونی‌دزد بود.
‫ولی رفقای صمیمی همین کار رو می‌کنن، ‫سر به سر هم می‌ذارن.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫باورم نمی‌شه داری میگوی ‫چهار روز مونده‌ی عروسی رو می‌خوری.
‫خب، تا پنج روز می‌تونی بخوریش ‫اگه رو یخ بوده باشه.
‫شش روز اگه اخیراً مسمومیت غذایی داشتی.
‫باورم نمی‌شه کترینگ ‫یادش رفته این رو سرو کنه.
‫تو بهت نمیاد آدم میگوخوری باشی.
‫میگو فقط یه وسیله‌ست ‫برای اون سس بهشتی.
‫به علاوه، از اسراف متنفرم.
‫خیلی افسرده‌ام.
‫چرا بوی این میاد که انگار ‫تو اسکله‌ها دارم می‌چرخم؟
‫هاوارد، من از این روند ‫سرزده وارد شدن خوشم نمیاد.
‫دلم نمی‌خواد تو یه قسمت از ‫یه سریال قدیمی زندگی کنم.
‫هاوارد، چی شده؟
‫ممنون که پرسیدی، میبل.
‫سولین و گریوی اونقدر عاشق همن ‫که انگار من وجود ندارم.
‫جاناتان هنوز با تور نمایش ‫"میلی کاملاً مدرن"ـه.
‫امیدوارم توسط یکی از اعضای گروه کُر ‫کاملاً مدرن نشده باشه.
‫نمی‌فهمم یعنی چی.
‫پس، من با این زوج حیوونی تنها موندم
‫که انتظار دارن من ‫نوکرشون باشم.
‫صبر کن. چقدر میگو برات مونده؟
‫- یه جعبه دیگه تو یخچاله. ‫- می‌تونم محبت‌شون رو بخرم.
‫خب، فکر کنم باید بریم؟
‫چه درخواست عجیبی کرده لستر، ‫که تو لابی ما به امانت گذاشته بشه.
‫همین الان اون پایین بودم داشتم یه دوری می‌زدم، ‫می‌خواستم جو رو بسنجم.
‫بزرگترین خبر، فیلم دوربین امنیتی‌ـه.
‫بذار حدس بزنم. ‫پس، مرگ لستر
‫بالأخره یه تصادف غم‌انگیز نبوده.
‫خب، یعنی، اینجا آرکونیاست.
‫وقتی پیداش کردیم، ‫هیچی تو اون صحنه شبیه تصادف نبود.
‫هی هی، شرلوک آسایشگاه هولمز.
‫باحال بود، هاوارد.
‫متأسفانه فیلم تأیید می‌کنه که مرگ لستر ‫به طرز غم‌انگیزی تصادفی بوده.
‫بحث سر اینه که دربان جدیده ‫خوش‌تیپه یا نه.
‫من 15 تا رأی مثبت، دو تا منفی شمردم،
‫و یه رأی ممتنع از اومای بی‌حال.
‫به هر حال، پایین می‌بینمتون. ‫بعد از اینکه به عاشق‌ها غذا بدم.
‫پس، یه تصادف غم‌انگیز بود؟
‫نمی‌دونم.
‫هنوز به نظر...
‫خب، یه‌کم مشکوکه.
‫احتمالاً بهترین حالتش همینه.
‫قتلی در کار نیست یعنی پادکستی هم نیست.
‫پادکستی نیست یعنی من می‌تونم از ‫تازه‌داماد بودنم لذت ببرم.
‫تو می‌تونی یه سی و چند ساله‌ی تو شهر باشی، ‫و تو می‌تونی...
‫نمی‌دونم تو چی کار می‌کنی.
‫چی؟ من کار دارم.
‫واقعاً نمی‌دونم در جواب چی بگم.
‫- اولیور. ‫- نه، نه، میبل.
‫راستش، من کارهاش رو دیدم، ‫و چیزی برای پز دادن نداره.
‫- اولیور. ‫- از حد رد شدم، چارلز؟
‫اولیور!
‫- چی؟ ‫- چرا میگویی که دستته
‫ناخن داره؟
[فقط قتل‌های این ساختمان] [فصل پنجم]
[قسمت اول: ناخنی در تابوت]
‫این یه انگشته، درسته؟
‫فکر نکنم انگشت پا باشه.
‫انگشت مرده یا زنه؟
‫حتی نمی‌تونم بگم نژادش چیه.
‫فکر کنم ویژگی اصلیش اینه که مُرده.
‫انگار یه نوع قارچ ‫سبز روی ناخنش هست؟
‫برش ندار!
‫- برش داشت. ‫- می‌دونستم این کار رو می‌کنه!
‫خب، اولیور، کسی تو عروسیت
‫حرفی از تصادف تو آشپزخونه زد؟
‫بله، میبل، ولی پیش خودم نگه داشتم.
‫بهتر عمل کن!
‫دست بردار، هیچ‌کس تصادفاً ‫انگشتش رو قطع نمی‌کنه
‫و بعد تصادفاً اون رو ‫توی یه جام میگوی قدیمی نمی‌ذاره.
‫حق با اونه. ‫باید دیگه نگیم "تصادف".
‫این یه پیامه.
‫خیلی ترسناکه.
‫مثل کله‌ی اسب تو "پدرخوانده"ـست.
‫خیلی مافیایی‌ـه.
‫هی.
[منتظر تماس‌تون هستم، سوفیا کاچیملیو]
‫سوفیا کاچیملیو.
‫اون کیه؟ اون چیه؟
‫شب عروسی تو، ‫شبی که لستر مُرد،
‫- این زن مرموز... ‫- یه زن افسونگر واقعی.
‫... از ما خواست کمکش کنیم شوهر ‫گانگستر گمشده‌ش، نیکی، رو پیدا کنیم.
‫یه همسر گانگستر؟! ‫و شما چی گفتین؟
‫که ما آژانس کارآگاهی نیستیم.
‫به یه همسر گانگستر جواب رد دادین؟!
‫خدای من.
‫یه عکس از سوفیا کاچیملیو بهم نشون بده.
‫نگاهشون کن. یه زوج گانگستر کلاسیک.
‫هیچ مرد صادقی گلی به اون بزرگی نمی‌زنه.
‫اون‌ها شب عروسی من ‫اومدن پیش شما،
‫و شما بدون در نظر گرفتن ‫عواقبش بهشون جواب رد دادین.
‫پدرخوانده. اون رو بلدم.
‫عالیه. آموزش داره جواب می‌ده.
‫- براندوی خوبی بود. ‫- براندوی خوبی بود.
‫- ممنونم. ‫- ولی باید چونه‌ت رو یه‌کم بدی جلو
‫و با پشت انگشت‌هات ‫صورتت رو بخارونی.
‫هی، رفیق، باید صدات رو ‫یه‌کم کلفت‌تر کنی.
‫- صدام رو یه‌کم بیارم پایین. ‫- من اومدم پیشت...
‫آره، بهش پیشنهادی دادم که ‫نمی‌تونست، رد کنه.
‫خب، می‌دونین چیه؟ ‫خیلی متأسفم که این بحث رو شروع کردم.
‫می‌شه لطفاً برگردیم ‫سر انگشت مشکوک؟
‫مال کی می‌تونه باشه؟
[لستر کولوکا]
‫کسی چک کرد ببینه آیا لستر ‫تو فواره همه انگشت‌هاش سر جاش بود؟
‫خیلی‌خب. فقط باید ‫یه نگاه سریع به انگشت‌هاش بندازیم.
‫- می‌ریم تو، میایم بیرون. ‫- نباید خیلی سخت باشه.
‫یعنی، من عاشق اون مرد بودم، ‫ولی... ولی نمی‌تونم تصور کنم
‫که با جمعیت زیادی طرف باشیم.
‫اینجوری می‌فهمیم ‫که لستر یه کِندی بوده؟ (از خانواده‌های مشهور)
‫من یک هشتم این جمعیت رو هم نمی‌شناسم.
‫شهردار تیلمن اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- خدای من. ‫- سلام.
‫ببخشید...
‫اگه می‌شه لطفاً برای یه لحظه ‫توجه همه رو داشته باشم.
‫ممنونم.
‫دوستان، خانواده،
‫و... و، البته،
‫لورین عزیز، من امروز اینجا هستم
‫چون عاشق لستر هستم...
‫که نمی‌شناختمش.
‫ولی عاشق یه دربان عالی هستم.
‫و حتی بهتر، یه مجموعه از دربان‌ها.
‫این یه گروه رأی‌دهنده‌ی کلیدیه. ‫اتحادیه‌ی قوی.
‫این ساختمون اخیراً درد زیادی دیده،
‫و فقط می‌خواستم سر بزنم و بگم
‫من کنار همه‌ی شما ایستاده‌ام
‫در کمال احترام به نسل قدیم، مثل لستر.
‫حفاظت کردن و در عین حال ‫جانی دوباره بخشیدن
‫به یه نیویورک جدید.
‫دوستت داریم، رفیق.
‫روحت در آرامش، آقای...
‫کولوکا. قرین رحمت باشی.
‫همچنین، همچنین، فراموش نکنیم ‫که انتخابات
‫همین گوشه و کناره، ‫پس لطفاً، پای صندوق‌های رأی برید.
‫خیلی ممنونم.
‫ممنونم.
‫وای، این یارو خیلی جذابه.
‫- اولیور! ‫- چی؟ تو بهم "جذاب" رو یاد دادی.
‫- نه. تکلیف رو انجام ندادی؟ ‫- چطور تونستی؟
‫تکلیف؟ ‫نمی‌دونستم تکلیفی هست.
‫از ما خواسته بودن یه عکس از خودمون ‫با لستر بفرستیم.
‫یه ایمیل کامل بود. [آپارتمان 10دی]
‫من از تمام ایمیل‌های آرکونیا ‫لغو اشتراک کردم
‫بعد از اینکه هاوارد هی با داستان‌های ‫طرفداریش از دوآ لیپا ما رو اسپم می‌کرد.
‫آه، لستر.
‫دلمون برات تنگ می‌شه، رفیق.
‫واقعاً تنگ می‌شه.
‫صبر کن.
‫اون حالت دست به سینه‌ی مُرده‌ها رو نداره.
‫چطور می‌تونم انگشت‌هاش رو بشمرم اگه ‫حالت دست به سینه مُرده‌ها رو نداره؟
‫شاید چون انگشتش توسط ‫مافیا قطع شده؟
‫خیلی‌خب، تغییر نقشه.
‫تو... تو برو، با زن لستر حرف بزن،
‫و... ‫تسلیت بگو.
‫- لیلیان عاشق منه. ‫- اسمش لورینه.
‫لورین هم عاشق منه.
‫و... و بعد، فقط، با ملایمت بپرس
‫که آیا لستر موقع مرگش ‫همه انگشت‌هاش سر جاش بوده.
‫با ملایمت این رو می‌پرسه؟
‫چون داد زدنش نامناسبه.
‫تو می‌خوای چی کار کنی؟
‫من می‌خوام راه خودم رو باز کنم.
‫بهتره ازش فاصله بگیریم.
‫دفتر ثبت ساختمان لستر؟
‫خانم کولوکا، لطفاً، من...
‫اون می‌خواست شما این رو داشته باشید.
‫و به علاوه، فکر کنم چیزهای ‫خیلی جالبی اینجا پیدا کنید.
‫شوهرم اگه هیچی هم نبود، دقیق بود.
‫سلام. ببخشید.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، فقط می‌خواستیم بگیم ‫که چقدر متأسفیم.
‫میبل مورا، ‫قبلاً 12ای، الان برج غربی.
‫میبل، ممنونم. ‫مستأجرها براش مثل خانواده بودن.
‫آره، خب، و چون همه ما خانواده‌ایم، ‫امیدوار بودیم بتونید به ما بگید،
‫آخرین باری که دیدینش،
‫آیا متوجه شدین که ‫کاملاً سالم بود؟
‫کاملاً سالم؟
‫خب، بذارین، یه عکس بگیریم که توش ‫مغموم به نظر بیام.
‫چارلز-هِیدن سَوِج؟
‫خب، شهردار طرفدار "برازوس"ـه.
‫برا کی؟
‫نه، نه، من طرفدار پروپاقرص پادکست‌ـم.
‫درسته.
‫می‌دونین چی خوب می‌شه؟
‫یه حمایت.
‫بین شما سه نفر، ‫همه گروه‌های سنی رو پوشش می‌دین.
‫یعنی، تو که از ما خوشت میاد، درسته؟
‫آره، یه‌کم.
‫- خب، گرفتم. به اندازه کافی نزدیکه. ‫- آره.
‫خب، می‌تونم بیام تو برنامه؟
‫خب، ببخشید، ولی ما غیرسیاسی هستیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫- حیف شد. ‫- آره.
‫خب، اگه نظرتون عوض شد، ‫این هم کارت من.
‫رومی.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم، آره.
‫خدای من، لستر.
‫چه خبره؟
‫لستر.
‫چه یادبود دوست‌داشتنی‌ای، رینی.
‫فقط ای کاش فرصت می‌کردم ‫اول کلاهش رو تمیز کنم.
‫می‌دونی، با خون اون فواره ‫لکه شده بود،
‫و اون خیلی به ظاهرش ‫اهمیت می‌داد،
‫و من فقط... اون این رو نمی‌خواست.
‫درسته، درسته. ‫تو تمام سال‌هایی که می‌شناختمش،
‫فکر نکنم هیچ‌وقت یه چروک ‫رو آستینش دیده باشم.
‫بله. ببخشید، اسم شما چیه؟
‫اولیور پاتنم، 10دی.
‫شما 10دی هستین؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫من... من... من 10سی هستم.
‫آره.
‫ببخشید، شما 10دی هستین.
‫من... من همین الان براتون دستمال مرطوب ‫و یه مجله تئاتر آوردم
‫با یه مطلب در مورد ویکتور گاربر.
‫ببخشید، شما کی هستین؟
‫اولیور، این رنداله، کارآموز لستر، ‫و دربان جدید.
‫همچنین، تو عروسی شما کنترباس می‌زد.
‫پاتنم.
‫تو جوجه کوکوی دیوونه‌ای!
‫ببخشید، من کوکوی چی هستم؟
‫جوجه کوکو!
‫لستر همه مستأجرها رو به پرنده‌ها ‫تشبیه می‌کرد، سرگرمی مورد علاقه‌ش بود.
‫و تو جوجه کوکو بودی!
‫پرتوقع‌ترین پرنده‌، گیرنده.
‫گیرنده؟ ‫من مستأجر مورد علاقه‌ی شوهرت بودم.
‫من گیرنده نیستم.
‫خب، مشخصه، تنها چیزی که ‫هیچ‌وقت نگرفتی
‫- یه عکس با لستر بود. ‫- اوه.
‫یا خدا.
‫سلام به همه. سلام، من... من میبل هستم.
‫من قبلاً به این ساختمون ‫سر می‌زدم
‫وقتی بچه بودم برای دیدن خاله‌م.
‫می‌دونین، اصطلاح "دربان"
‫همیشه ناعادلانه به نظر می‌رسید ‫چون لستر خیلی بیشتر از
‫فقط باز کردن در کار می‌کرد.
‫یه بار، مامانم تولدم رو فراموش کرد،
‫پس من هر ساعت با لستر چک می‌کردم
‫ببینم چیزی فرستاده یا نه، ‫ولی نفرستاده بود.
‫و بعد، لستر با یه بسته ‫پیداش شد
‫و گفت که تو انبار پیداش کرده.
‫یه دفتر طراحی بود، من... ‫اون می‌دونست من عاشق نقاشی‌ام.
‫- یک، دو... ‫- لستر خیلی مهربون بود
‫- و مردی با فکر. ‫- سه...
‫- فکر نکنم این رو اعتراف کرده باشه... ‫- سه، چهار...
‫... ولی کلی به زحمت می‌افتاد ‫تا تولد یه دختر کوچولو رو نجات بده.
‫چه غلطی می‌کنی؟!
‫خدای من، داره به شوهرم دست می‌زنه؟
‫داره به خاطر لستر این کار رو می‌کنه.
‫همه‌مون می‌ریم جهنم.
‫خب، با اون همه دستمالی کردن، ‫نتونستی تعداد انگشت‌ها رو بشمری؟
‫یا هشت تا بود یا یازده تا. ‫دستکش داشت.
‫یازده تا؟ چطور می‌تونه یازده تا باشه؟
‫نمی‌خوای بدونی.
‫ببینین، رفقا!
‫‏10دی مدرکی از علاقه‌ی عمیقش ‫به اون مرد پیدا کرد.
‫یه عکس از ما تو عروسیم.
‫البته، بهترین عکس ممکن نیست،
‫ولی اون لستره که تو عمق تصویر ‫خوشحال به نظر می‌رسه،
‫کنار صورت نیمه‌تار من ‫و بازوی کاملاً تارم.
‫آره، واو، اون... اون یه شاهکاره.
‫باشه، قبوله. باشه، کامل نیست ولی...
‫اون صندلی چرخون جدیده؟
‫و از این کاغذ دیواری خوشم میاد. ‫یکی اینجا حسابی مشغول بوده.
‫- داره بهتر می‌شه. ‫- داره پیشرفت می‌کنه.
‫درسته؟ از طرفی، من میگوی انگشتی پیدا کردم
‫و از یه مراسم ختم بیرون انداخته شدم.
‫این...
‫صبر کنین. بچه‌ها، بیاین اینجا.
‫- اون نیکی کاچیملیوئه؟ ‫- خودشه.
‫گانگستر گمشده تو عروسی تو بوده؟ ‫کل شهر دنبالشن.
‫- و داره با لستر حرف می‌زنه. ‫- و بهش یه پاکت می‌ده.
‫پس، لستر با گانگستر گمشده ‫برخورد داشته
‫شبی که تصادفاً مُرده؟ ‫من این رو باور نمی‌کنم.
‫نکنه نیکی لستر رو کشته باشه؟
‫خب، نه، نه، نه. ‫بی... بیاین نتیجه‌گیری نکنیم...
‫لستر تو یه عملیات مافیایی کشته شده؟!
‫همینه، دارم به هاوارد پیام می‌دم.
‫باید اون فیلم آرکونیا رو ببینیم
‫که علت مرگ لستر رو ثابت کرد.
‫خوبه.
‫ولی باید با زن نیکی، ‫سوفیا، حرف بزنیم.
‫باید بریم استیتن آیلند.
‫باید با مافیا رو در رو بشیم.
‫خب، شما دو تا با اون خوش باشین.
‫- و بهم بگین چطور پیش می‌ره. ‫- ببخشید؟
‫نه، من با مافیا کاری ندارم.
‫خیلی کم کاری هست که انجام ندم.
‫یه موزیکال در مورد 11 سپتامبر؟ ‫اون تماس رو قبول کردم.
‫ولی مافیا؟ نه. با مافیا کاری ندارم.
‫اولیور، ما قبلاً با آدم‌های ‫خیلی خطرناکی سر و کار داشتیم.
‫چرا این اینقدر متفاوته؟
‫در سال 82...
‫من یه نمایشنامه نوشتم به اسم ‫"نیوآرک، نیوآرک".
‫اگه بتونی اونجا موفق بشی،
‫معلوم می‌شه هیچ ربطی نداره
‫که آیا می‌تونی هر جای ‫دیگه‌ای موفق بشی یا نه.
‫به هر حال، با وجود یه موسیقی متن فوق‌العاده
‫و اشاره‌های قابل درک به ترافیک فرودگاه...
‫برای پیدا کردن سرمایه‌گذار مشکل داشتم.
‫پس، از مافیا قرض کردم.
‫چقدر؟
‫چهارصد دلار.
‫آره، می‌دونم. ‫می‌دونم به چی فکر می‌کنین.
‫"این یه معجزه‌ست که الان ‫تو رودخونه شرقی چپه نشده."
‫ولی الان، من یه مرد تازه‌ازدواج‌کرده‌ام ‫که باید از انگشت حلقه‌ش محافظت کنه.
‫پس، اولیور پاتنم همین‌جا می‌مونه.
‫باشه. خوبه.
‫ولی به نظر خیلی نگران اینی
‫که مردم رابطه‌ت رو ‫با لستر چطور می‌بینن.
‫چی می‌شه اگه بهت بگم که رفتن ‫بهترین راهه
‫برای اینکه ثابت کنی چقدر اهمیت می‌دی؟
‫- من چیزی برای اثبات ندارم. ‫- باشه.
‫چارلز و من جدیدترین پادکست‌مون ‫رو شروع می‌کنیم،
‫قتل لستر رو حل می‌کنیم، ‫و به تنهایی از افتخارش بهره‌مند می‌شیم.
‫و براتون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫سکوت کرکننده‌ست. دارم میام!
‫- خیلی طول کشید. یالا. ‫- یا خدا.
[کشتی تفریحی استیتن آیلند]
[خارج از سرویس]
‫هنوز باورم نمی‌شه چقدر راحت ‫اون انگشت انسان سرگردان رو
‫تو اون فنجون شیک گذاشتی.
‫تو ماشین ظرفشویی می‌شه شستش.
‫ولی ممنون که یادآوری کردی.
‫هی دلم می‌خواد ازش یه جرعه بنوشم.
‫خیلی‌خب، اگه سرنخی پیدا کردیم، ‫به صدا احتیاج داریم.
‫پس، سریع، یکی از پیرمردها
‫در مورد مافیا حرف بزنه.
‫خب، باشه. ‫می‌خواین در مورد مافیا بدونین؟
‫قدرتمندترین و خطرناک‌ترین ‫خانواده‌ی نیویورک.
‫خیلی‌خب، ببخشید که اصلاً پرسیدم.
‫ما نمی‌تونیم به کلیشه‌های توهین‌آمیز ‫ایتالیایی دامن بزنیم.
‫اون‌ها تو خونه‌ی "پدرخوانده" زندگی می‌کنن.
‫ببین، دقیقاً همین رو ‫دارم می‌گم.
‫نه، نه، میبل. نه، نه، این...
‫این به معنای واقعی کلمه خونه‌ی ‫فیلم "پدرخوانده"ـست.
‫- هی، چطور این قضیه رو حل کنیم؟ ‫- با ظرافت.
‫تو یه بار قبلاً ردش کردی.
‫باشه، فقط بذار من پیش‌قدم بشم، پس.
‫باشه.
‫- روز به‌خیر، قربان! ‫- پس من اینجوری می‌میرم.
‫من چارلز هستم و این‌ها دوستان من هستن...
‫می‌دونم کی هستین، ها؟
‫بیاین تو. بیاین بریم.
‫آخ اگه این دیوارها می‌تونستن جیغ بزنن.
‫چه خونه‌ی زیبایی.
‫این باید گچ‌بری اصلی باشه.
‫و مادربزرگ اصلی.
!مجبورم نکنید چرخ‌تون کنم
‫گفتنش برای تو راحته.
‫- هی، بیاین بریم. ‫- آره.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، از این طرف.
‫- ممنونم. ‫- بیاین بریم، بیاین بریم.
‫- درسته، آره. ‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ممنونم.
‫آقایون، مهمون داریم.
‫یا خدا، چند نفرن؟
‫انگار تست بازیگری یه تئاتر محلی ‫برای نمایش "گریس"ـه.
‫من جانی هستم. این‌ها هم برادرهام هستن.
‫تونی، مایکی، وینی.
‫و بِرِیدن.
‫بِریدن. درسته.
‫- بهت میاد. ‫- از دیدنتون خوشبختم.
‫شما پادکست‌سازها هستین، درسته؟
‫پس، دوست دارین داستان تعریف کنین؟ ‫که خوبه،
‫چون من و برادرهام، ‫یه داستان براتون داریم.
‫- بشینین. ‫- نه، ما در واقع،
‫ما ایستاده راحتیم چون ‫راه طولانی بود و...
‫هی!
‫بشینین.
‫- بله، باشه. ‫- نشستیم.
‫بفرما.
‫اینجوری بهتره.
سال 1970 بود
‫آنتونی "تونی پِلِیت" صاحب ‫یه رستوران تو "ایتالیای کوچک"ـه.
‫جای محبوبی‌ـه.
‫تا حدودی به خاطر
‫تورتلینی‌های فوق‌العاده خوشمزه‌شون.
‫ولی بیشتر به خاطر ‫مشتری‌های وفادارشون،
‫مثل پل گامبینو، ‫رئیس خانواده‌ی تبهکار گامبینو.
‫شنیدی، اولیور؟
‫من؟ بله، چرا؟ ‫مگه... مگه به نظر نمیاد دارم گوش می‌دم؟
‫یه شب، گامبینوها اومدن سراغ تونی
‫با یه پیشنهاد کاری، ‫خیلی شبیه به اینکه سوفیا اومد سراغ شما.
‫ولی تونی رد کرد.
‫طبیعتاً، گامبینوها این رو ‫یه‌کم بی‌احترامی تلقی کردن.
‫می‌دونید، احترام برای مافیا ‫همه چیزه.
‫درسته، اولیور؟!
‫دوباره می‌گم، من دارم گوش می‌دم.
‫چشم‌هام مشکل داره؟ ‫من... من نگرانم یکیشون تنبل شده باشه.
‫چند روز بعد، مغازه‌ی تونی آتیش گرفت.
‫اون رو مثل یه غذای دریایی سرخ‌شده ‫خارج از منو
‫سرخ کردن.
‫چرا؟
‫چون وقتی مافیا ‫بهت یه فرصت می‌ده...
‫تو می‌گی...
‫بله.
‫وگرنه به زودی،
‫دیگه هیچی نخواهی گفت.
‫هی، نه! لازم نیست!
‫- خدایا، نه. نزن. ‫- چرا همیشه یه تفنگ هست؟
‫مشکلی نیست.
‫با نهایت احترام ممکن می‌گم،
‫ولی چه خبره اینجا؟!
‫آهنگ تیتراژمونه.
‫آهنگ... آهنگ تیتراژ برای کشتن ما؟
‫نه، نه، نه. ‫نه، این... این برای پادکستمونه.
‫اسمش هست، "'هی، دارم حرف می‌زنم!'"
‫فقط ما داریم در مورد ‫داستان‌های تاریخی مافیا حرف می‌زنیم.
‫آره، آره. ببینین، کالای جدید.
‫یه اسپیکر بلوتوثه!
‫صبر کن، فکر... فکر کردین ‫اون یه تفنگ واقعی بود؟
‫خدای من... ‫صبر کن، شاید ننه جون اشتباه می‌کرد.
‫شاید ما به اندازه کافی ‫ترسناک هستیم
‫که گانگسترهای واقعی باشیم.
‫بنگ، بنگ، بنگ، بنگ، بنگ، بنگ!
‫اون یه انگشته؟
‫نه، نه، نه. خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، به ما آسیب نرسونین.
‫ما فقط فکر کردیم شما اینجا هستین ‫تا تو پادکست ما همکاری کنین
‫چون، خب، ‫شما دوست‌های مامان ما هستین.
‫من... من ببخشید. مامان‌تون؟
‫بچه‌ها، پسره تو "استاپ اند شاپ"
‫گفت دیگه اصلاً ‫دوریتوی سه‌بعدی تولید نمی‌کنن.
‫- مامان؟ ‫- چرا اینجا اینقدر تاریکه؟
‫می‌بینم که با پسرهام آشنا شدین.
‫انگشتت رو از سس من دور نگه دار.
‫پس، درخواست من برای پیدا کردن نیکی ‫رو رد می‌کنین،
‫و بعد تو خونه‌ی من ظاهر می‌شین ‫و من رو متهم می‌کنین که براتون یه انگشت فرستادم؟
‫باشه، پس تو انگشت رو برامون نفرستادی.
‫پس، می‌تونی توضیح بدی منظورت چی بود ‫وقتی گفتی
‫که شوهر گمشده‌ت ‫همه‌جوره به ساختمون ما ربط داره؟
‫چون دربان ما الان مُرده،
‫و نیکی اون شب اصلاً ‫گم‌شده نبوده.
‫اون تو آرکونیا بوده. ما مدرک داریم.
‫آره.
‫باشه، حالا...
‫باشه، اونجاست.
‫به اون نگاه کنین.
‫باید می‌دونستم. ای عوضی.
‫- اون کیه؟ اون کیه؟ ‫- اون کیه؟
‫اون باباست.
‫باشه، باشه، بچه‌ها.
‫یالا، یالا، از اینجا برین بیرون!
‫- بزرگترها به یه‌کم فضا احتیاج دارن. بیاین بریم. ‫- آره جونم.
‫- بچه‌ها، دوباره می‌خواد پرتابش کنه. ‫- برو اون‌ور.
‫بِریدن، اون توپ منه!
‫خب، مشخصه که در مورد ‫ارتباطات خانوادگی من
‫با فعالیت‌های مجرمانه شنیدین.
‫ولی حقیقت اینه که، مافیا مُرده.
‫باشه، پس شما می‌گین مافیا مُرده.
‫چرا باید حرفتون رو باور کنیم؟
‫خب، یکی اینکه، اگه مافیا هنوز ‫زنده بود،
‫پس چرا پسرهای بالغ من دارن در مورد ‫فعالیت مافیا تو دهه‌ی 70 پادکست می‌سازن؟
‫چون اون آخرین باری بود که ‫چیزی برای حرف زدن وجود داشت.
‫یعنی، اسکورسیزی الان داره فیلم می‌سازه
‫در مورد بومیان آمریکا، و ایرلندی‌ها.
‫یعنی، به این مکان نگاه کنین.
‫شوهرم تمام پس‌انداز زندگیمون ‫رو خرج کرد
‫تا ما رو به خونه‌ی لعنتی ‫"پدرخوانده" منتقل کنه،
‫و حتی اتاق کار رو هم نداره.
‫- واقعاً؟ ‫- این هنوز توضیح نمی‌ده
‫که نیکی با لستر چی کار داشته.
‫ما صاحب "کلین‌آپ" هستیم، ‫خشک‌شویی تو آرکونیا.
‫مشخصه که نیکی حوصله نداشته ‫به خانواده‌ش بگه زنده‌ست،
‫ولی هنوز می‌تونه وقت پیدا کنه ‫و رسیدها رو به میز پذیرش شما بده.
‫رسیدها؟ ‫وقتی اومدین پیش ما، خیلی فوری به نظر می‌رسید.
‫ببین، نیکی سابقه‌ی ‫"غیب شدن" داره.
‫مواد، شرط‌بندی، رفقای بی‌شمار.
‫ولی وقتی گم شد،
‫امیدوار بودم که شاید شما پیداش کنین
‫قبل از اینکه دنیا بفهمه ‫که اون فقط یه گانگستر شکست‌خورده‌ست...
‫با علاقه‌ی خاصی به گل‌های گاردنیا.
‫هیچ احتمالی هست ‫که این انگشت شوهر شما باشه؟
‫- چند تای دیگه هم دارین؟ ‫- فقط همین یکی.
‫بدون کل مجموعه گفتنش یه‌کم سخته.
‫خب، شاید این کمک کنه.
‫"هی، عزیزم، اون سس رو بده من!"
‫این فوق‌العاده توهین‌آمیزه.
‫- ببخشید. ‫- نه، مال اون نیست.
‫دست‌های شوهرم خیلی پرمو بود.
‫یه بار فرشون کرده بود.
‫عالیه، حالا دارم احساساتی می‌شم. ‫باید برین.
‫ب... ببخشید.
‫- ممنونم. ‫- اون رو بذار تو فنجون.
‫این ناجور بود.
‫بله، خب، ناجور بودن معمولاً ‫تجربه‌ی من تو استیتن آیلنده.
‫صبر کنین! آقای سَوِج!
‫- ممنونم. ‫- آقای سَوِج...
‫حتماً فکر می‌کنین من دیوونه‌ام، ‫که می‌خوام مردی رو پیدا کنم
‫که مشخصه نمی‌خواد برگرده خونه.
‫شما به نظر، کسی نمیاین که ‫به یه مرد رفیق‌باز رضایت بدین.
‫شما به نظر کسی میاین که می‌دونه...
‫چه خبره.
‫تا حالا دیدین اونجوری وایسه؟
‫فکر کنم بهش می‌گه "خرامان سَوِج".
‫چارلز...
‫زندگی مشترک من تموم شده،
‫و کسب و کار خانوادگیم ‫داره از هم می‌پاشه.
‫من... من نگرانم که ‫ممکنه خونه رو از دست بدیم.
‫ببینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫ولی اگه معلوم شه اون لستر رو کشته، ‫دیگه هیچ قولی نمی‌دم.
‫قبوله.
‫این... این من رو یاد یه چیزی انداخت.
‫نیکی همیشه این دست کارت‌ها رو ‫با خودش همه جا می‌برد،
‫ولی، شبی که غیبش زد، ‫این رو روی میز کنار تختم گذاشت.
‫یعنی، من... من نمی‌دونم. ‫شاید یه چیزی باشه.
‫من درمورد کارت‌ها استعداد دارم.
‫در کنار چیزهای دیگه.
‫ممنونم.
‫باید دیگه ‌این کار رو نکنم.
‫من دیگه تو این برج زندگی نمی‌کنم.
‫باید به لورتا زنگ بزنم. ‫هنوز به اختلاف ساعت عادت نکردم.
‫اونجا دیگه خیلی وقته شب شده.
‫نیوزیلند رو دوست داره؟
‫عاشقشه، آره.
‫می‌دونستی توالت‌هاشون ‫برعکس سیفون می‌کشن؟
‫بامزه‌ست که چه چیزهایی هیجان‌زده‌ش می‌کنه.
‫آره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫نه، فقط اینه که، می‌دونی، ‫تو الان ازدواج کردی،
‫و این شروع یه فصل کاملاً جدیده،
‫و میبل، ‫اون کلی فصل جدید داره.
‫فقط مطمئن نیستم بعداً برای من چی پیش میاد.
‫بحران وجودی کوچیک؟
‫نه، نه، نه.
‫ولی، می‌دونی، وقتی تو رستوران "کتز" ‫ساندویچ روبن می‌خوری،
‫و سوزش سر دل نمی‌گیری، ‫ولی می‌دونی که قراره بگیری؟
‫این چیزی‌ـه که می‌خوام بهت بگم.
‫می‌دونی چی همه چیز رو حل می‌کنه؟
‫داروی ضد اسید، با دو تا قرص جویدنی.
‫صبح می‌بینمت.
‫اوه.
‫خانم دورکین-پاتنم، تا زنده‌ام و نفس می‌کشم.
‫بله، نه، گفتی.
‫در مورد توالت بهم گفتی.
‫اون یه نقشه‌ست؟
[فیلمی که خواسته بودی. هاوارد] [دستیار تهیه‌کننده‌ی آینده‌ی فصل 5]
‫هاوارد؟
‫این هیچی رو ثابت نمی‌کنه.
[لابی شرقی]
‫فیلم حیاط کجاست؟
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫چه خبره؟
‫می‌دونی که برام مهم بودی، رفیق.
‫ولی بد نمی‌شد اگه ساختمون ‫هم می‌دونست.
‫خدایا. دچار حمله شدی؟
‫مادربزرگم همیشه اینجوری می‌شه.
‫پشت یکی از کارت‌های نیکی ‫یه نقشه هست!
‫فقط اگه از پشت یه چیز قرمز ‫نگاه کنی می‌تونی ببینیش.
‫یه حقه جاسوسی قدیمیه، نگاه کن.
‫خدای من. واو.
‫- بیا بریم. ‫- صبر کن، ما...
‫این دیوونه‌کننده‌ست.
‫صبر کن، داره ما رو از تمام ‫نقاط کور
‫فیلم دوربین امنیتی رد می‌کنه.
‫داشتم نقشه‌شون رو می‌کشیدم. ‫خب، بعد کجا بریم؟
‫نقشه رو خوردم.
‫صبر کن.
‫یه فکری دارم.
‫حالا چطور؟
‫- بیا بریم. ‫- آره!
‫یه لحظه.
‫من این کمد رو می‌شناسم.
‫هی! نگاه کن.
‫ولی، این جدیده.
[خشک‌شویی کلین‌آپ]
‫بسته‌ست؟
‫یالا. آهای؟ ‫این یه وضعیت اضطراری کلاهیه!
‫سلام؟
‫قفل شده.
‫آهای؟ کسی اینجا نیست؟
‫من... من فقط دارم یه کلاه ‫تحویل می‌دم.
‫یونیفرمش.
‫می‌خوام نجاتت بدم.
‫وای، مامان.
‫این میز خیلی چیزها دیده.
‫فکر می‌کنی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫وقتی یه نفر از دنیا می‌ره،
‫سعی می‌کنیم اون رو دقیقاً ‫همونطور که بود به یاد بیاریم.
‫با این حال، وقتی به میراث خودمون ‫فکر می‌کنیم،
‫یه اندک امیدی هست ‫که با بهترین‌ ویژگی‌هامون به یاد بمونیم،
‫نه اشتباهاتمون، یا شکست‌هامون، ‫یا بدتر...
‫... رازهایی که سعی کردیم دفن کنیم.
‫اوه!
‫اینجا چی داریم؟
‫این کارت پایینش عدد داره.
‫‏6، 24، 0، 0.
‫این شماره تلفنه؟ آدرسه؟ چیه؟
‫اعداد.
‫این فقط یه چرخ رولته، ‫این هیچی...
‫صبر کن، چیه؟
‫- دوباره اعداد رو بهم بده. ‫- شش.
‫بیست و چهار.
‫صفر، صفر.
‫من پیراهن سفید لازم دارم. ببین.
‫خدایا. درسته.
‫چارلز، اون پاکتیه که
‫نیکی تو عروسی به لستر داد.
‫لستر شبی که مُرد اینجا بوده.
‫این یه تصادف غم‌انگیز نبوده.
‫باید نیکی کاچیملیو رو پیدا کنیم.
‫گرفتم!
‫بخش‌هایی که بیشتر سعی می‌کنیم پنهان کنیم...
‫خب، گاهی اوقات لو می‌رن...
‫... و آشکار می‌شن.
‫خدایا. خدایا. خدایا.
[تقدیم به یاد و خاطره‌ی جیم ادمیستون و کالین اسمیت]