‫سلام، من لستر هستم.
‫با دربان جدیدمون آشنا بشید. ‫اسمش رو از روی اون خدابیامرز برداشتیم.
‫چه بلایی داره سر ساختمون کوچیک و دوست‌داشتنی ما میاد؟
‫همه چی داره سریع تغییر می‌کنه.
‫تو... تو برو با همسر لستر صحبت کن.
‫- لیلیان عاشق منه. ‫- اسمش لورین‌ـه.
‫من تو گروه آزمایشی دکتر تایدیمن هستم،
‫و می‌خواستم چهار دوز بعدیِ...
‫نیکی این دست ورق‌ها رو ‫همه‌جا با خودش می‌برد.
‫- شاید سرنخی توش باشه. ‫- من تو ورق‌بازی استادم.
‫و خیلی چیزهای دیگه.
‫این میز خیلی چیزها به خودش دیده.
‫فکر می‌کنی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫شبی که نیکی مُرد، من داشتم ‫با این کله‌پوک‌ها بازی می‌کردم.
‫پس نیکی... «چیک!»... ‫انگشتش رو قطع کرد.
‫جِی انگشت دست راستش رو از دست داده.
‫انگشتی که ما داریم به سمت چپ خمیده.
‫این انگشت اون نیست.
‫طبق قراردادی که همین الان امضا کردین،
‫اجازه ندارین در مورد مدیریت ‫شرکت پادکست بسازین.
‫و ما سهامداران اکثریت جدیدی داریم.
‫کی؟
‫اون‌ها با هم متحد شدن.
‫همه‌شون کله‌گنده‌ان.
‫وای، یعنی تمام این سال‌ها این ‫زیر آرکونیا بوده؟
‫آره، و هم لستر و هم نیکی ‫اینجا اومدن.
‫این اتاق حتماً یه سری جواب ‫برای ما داره.
‫می‌دونی پول واقعی چی می‌خره؟
‫منظورم قایق تفریحی یا جت شخصی نیست،
‫یا حتی یکی از اون اسب‌های آبی ‫کوتوله‌ی بانمک.
‫من بودم یکی از اون‌ها رو می‌گرفتم.
‫تو وان حمومم زندگی می‌کرد، ‫خیلی بامزه می‌شد.
‫به هر حال، منظورم پول واقعیه،
‫از اون پول‌های خفن.
‫اون پول باارزش‌ترین چیز ممکن ‫رو می‌خره:
‫سکوت.
‫هیچ‌کس پولدارها رو لو نمی‌ده.
‫چرا؟
‫چون مثل یه حشره لهت می‌کنن.
‫و خب، اینجا، ما یه پارگی ‫پیدا کردیم...
‫...روی این می... میز؟
‫خب، حتماً با یه ساطور ‫این کار رو کردن،
‫ولی تعمیر شده...؟
‫و این زیر یه... ‫یه کشوی مخفیه...
‫...که توش یه پاکت پر از پول پیدا کردیم.
‫با یه کد از روی چرخ رولت باز می‌شه.
‫باشه، گرفتم.
‫حالا یه دقیقه صبر کن ببینم.
‫یعنی می‌خوای بگی که تمام این مدت ‫یه همچین شرط‌بندی‌خونه‌ی گنده‌ای...
‫...این پایین بوده،
‫ولی شماها تازه پیداش کردین؟
‫خب، راستش منم تازه فهمیدم ‫این ساختمون باشگاه داره.
‫نمی‌دونم.
‫بچه‌ها، خیلی تمیز به نظر میاد.
‫می‌تونم روی این میز پوکر ‫کباب بره بخورم.
‫ولی ما خون دیدیم.
‫اون‌ها... اون‌ها... تمیزش کردن.
‫می‌خوای بگی این آدم‌بدها ‫با یه گردگیر اومدن اینجا؟
‫معلومه که نه. ‫و این سرنخ شماست.
‫یکی داره گندکاری‌های ‫این عوضی‌ها رو جمع می‌کنه،
‫که احتمالاً یعنی یکی از کارمندهای ‫ساختمونه.
‫یه ترفند پلیسی بهتون بگم:
‫وقتی دارید در مورد آدم‌های خیلی پولدار تحقیق می‌کنید، ‫با خدمه صحبت کنید.
‫آدم‌های پولدار دائماً جلوی اون‌ها ‫گندکاری می‌کنن.
‫راست می‌گه. ‫و احتمالاً به پلیس هم پول دادن.
‫می‌دونی، دو تا پلیس اومدن ‫به خشک‌شویی...
‫...تا جسد نیکی رو «پیدا» کنن.
‫این دو تا پلیس رو می‌شناسی؟
‫آره!
‫خب، اون یکی که اونجاست بابی‌ـه.
‫و اونم دوست خوبم فِرِدی‌ـه.
‫می‌دونی، اون بهترین...
‫مسخره‌م کردی؟
‫واقعاً می‌دونی چند نفر ‫تو اداره پلیس نیویورک کار می‌کنن؟
‫و حتی اگه می‌تونستم این‌ها رو شناسایی کنم، ‫این کار رو نمی‌کردم.
‫چون آخرین نفری که سعی کرد ‫پلیس‌های فاسد رو رسوا کنه...
‫...مجبور شد به فلوریدا نقل مکان کنه.
‫خدایا، یعنی کشته شد؟
‫نه، یعنی واقعاً مجبوره ‫تو فلوریدا زندگی کنه.
‫خدای من.
‫خب... خب در مورد بردن انگشتمون ‫به آزمایشگاه چی؟
‫یعنی، اگه مال جِی فلوگ نیست، ‫پس مال کیه؟
‫حرفت رو می‌فهمم، ولی باید بعداً ‫در این مورد بهتون خبر بدم.
‫باید برم پیش‌دبستانی، ‫نوبت خوراکی با منه.
‫یه مادر سیاه‌پوست نمی‌تونه...
‫...یه انگشت بی‌صاحب هم .با خودش این‌ور اون‌ور ببره
‫باشه، منطقیه، منطقیه. ‫ولی سوفیا چی؟
‫اون بود که کارت‌ها رو بهمون داد ‫تا بیایم اینجا.
‫- حتماً یه چیزی می‌دونه. ‫- من ازش بازجویی می‌کنم.
‫من و اون تو استتن آیلند ‫یه ارتباطی با هم برقرار کردیم.
‫اگه حرفی برای گفتن باشه، ‫به من می‌گه.
‫خب، یعنی همین؟ ‫هیچ سرنخی اینجا نیست؟
‫خب، هر کی اینجا رو تمیز کرده ‫یه چیز رو جا گذاشته.
‫آلت قتاله رو پیدا کردی؟
‫بدتر. دُم میگو.
‫می‌دونی، می‌تونن آدم بکشن، ‫می‌تونن پادکستمون رو ازمون بگیرن،
‫ولی هیچ‌کس، هیچ‌کس حق نداره ‫به میگوهای عروسی من دست بزنه.
‫من پول شش تا ظرف میگو رو دادم،
‫و فقط پنج تاش به آپارتمانم برگشت.
‫پس، این آدم‌ها میگوهای من رو دیدن...
‫...که تو لابی بی‌صاحب مونده ‫و به خودشون اجازه دادن بردارن.
‫آخه تو چه دنیایی زندگی می‌کنیم؟
‫مگه ما حیوونیم؟
‫الیور، ممکنه میگوهای اون‌ها...
‫...هیچ ربطی به میگوهای تو نداشته باشه.
‫چارلز، تو با من هم‌درد نیستی؟
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫خدای من، داره پروفایل رد می‌کنه.
‫چارلز، تو اپلیکیشن همسر‌یابی ‫نصب کردی؟
‫آره.
‫تو یه سرویس همسر‌یابی ‫برای سالمندان جذاب عضو شدم.
‫اسمش «دم آخره».
‫تو «دم آخر» عضوی؟
‫باشه، خیلی زود یه دوست خوب ‫برات می‌شم،
‫ولی چند روز سختی رو گذروندم ‫و بدجوری هوس خنده کردم.
‫می‌تونم پروفایلت رو ببینم؟
‫باشه.
‫عکست یه عکس امضا شده‌ست.
‫همین الان حالم بهتر شد.
‫به نظر میاد گزینه ‫«کنجکاو در هر صورت» رو تیک زدی.
‫فکر کردم نوشته «دو سر مملکت».
‫این بعضی از جواب‌ها رو توجیه می‌کنه.
‫خب، یه خنده دیگه لازم دارم...
‫... و بله، اینم از این.
‫زیر قسمت «در جستجوی»، ‫نوشتی «کنترل».
‫خب، آره، نمی‌تونم... ‫هیچ‌جا پیداش نمی‌کنم.
‫به علاوه، فکر می‌کنم خیلی باحاله ‫که یه ستاره تلویزیون...
‫...کنترلش رو پیدا نمی‌کنه،
‫چون خیلی قابل درکه.
‫آره، دوباره دوستت شدم.
‫راستش، چارلز،
‫من... من واقعاً خوشحالم ‫که داری یه کارهایی می‌کنی.
‫خب، ممنونم. ‫و این کار کوچیک جانبی...
‫...تمرکزم رو از پرونده پرت نمی‌کنه.
‫من می‌رم سوفیا رو ببینم.
‫بتی گریبل، به به، به به.
‫بدم نمیاد یه...
‫خب، من باید از هر اتفاقی که ‫اینجا داره میفته دور باشم.
‫ما می‌ریم از کارکنان ساختمون ‫بازجویی کنیم...
‫...و تو هم سوفیا رو داری.
‫خرابش نکنیا، چارلز.
‫- باشه، باشه، باشه. ‫- آره! چی...
‫اون خرت و پرت مسخره رو بذار زمین، ‫حواست به من باشه.
‫چت شده تو؟
‫منظورت چیه؟ ‫هیچی.
‫داری وزنه می‌زنی، ‫عجیب و غریب رفتار می‌کنی.
‫چی می‌گی؟ ‫چیزی نیست.
‫فقط دارم یه مولتی‌ویتامین ‫جدید می‌خورم.
‫دارم تستوسترون مصرف می‌کنم.
‫چی؟ چرا؟
‫دکترم ازم پرسید می‌خوام به یه گروه ‫آزمایشی از مردهای همسن خودم ملحق بشم یا نه.
‫قرار استخوان‌ها رو قوی کنه ‫و بهت انرژی بده.
‫- جواب می‌ده؟ ‫- فکر کنم آره.
‫یعنی، دهنم مزه سکه می‌ده.
‫دیروز، در یه شیشه خیارشور رو ‫جوری باز کردم که انگار هیچی نیست.
‫و فکر کنم داره روی فرومون‌هام ‫تأثیر می‌ذاره.
‫گربه‌ها دارن دنبالم می‌کنن.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫اگه بخوام صادق باشم...
‫...واقعاً دارم با این وسوسه که ‫همین الان بلندت کنم می‌جنگم.
‫- لطفاً این کار رو نکن. ‫- دارم میام!
‫نه! نه، نه، چارلز، لطفاً.
‫من رو بذار زمین. چارلز، نکن.
‫چارلز!
[فقط قتل‌های این ساختمان]
[فصل پنجم، قسمت پنجم] [زبون‌بسته]
‫اوه، طبقه پایین آرکونیا.
‫خیلی شبیه «دانتون ابی»‌ـه.
‫یعنی ممکنه یه گوشه‌ای بپیچیم ‫و یه اتاق پر از آدم ببینیم...
‫...که دارن با خوشحالی قاشق برق می‌ندازن؟
‫هی، رندال.
‫می‌تونیم یه سؤال ازت بپرسیم؟
‫بله، در مورد یه شرط‌بندی‌خونه‌ی مخفی...
‫...تو آرکونیاست.
‫اینم یه آزمون دیگه‌ی ساختمونه؟
‫- این، تو دفتر ثبت بود؟ ‫- رندال؟
‫نیازی نیست تو...
‫...نسخه‌ی خانم مورتون رو ببری.
‫لستر خودش اون رو گرفته.
‫خانم مورتون دوست داره ‫من ببرمش، پس...
‫دیگه انجام شده.
‫لستر یه آدم احمقی نیست ‫که به خواب احتیاج داشته باشه.
‫همه تحویل‌ها شبانه انجام شده.
‫عالیه.
‫عادت ندارم شما دو تا رو ‫این دور و بر ببینم.
‫دارید تحقیق می‌کنید؟
‫- خب... ‫- نه، نه، نه، نگران نباشید، نگران نباشید.
‫اون روزهایی که سعی می‌کردم ‫به گروه سه نفره‌تون ملحق بشم تموم شده.
‫خودم رو ارتقا دادم.
‫اطلاعات قدرته،
‫و لستر اینجا ‫یه منبع داغ از شایعات ساختمونه.
‫لستر، یه خبر داغ بهشون بده.
‫دکتر گروور استنلی ‫در آپارتمان 6سی بیماری گوارشی داره.
‫اوه! من از شنیدن اطلاعات ‫در مورد همسایه‌ها اندورفینم می‌زنه بالا.
‫یکی دیگه بگو، کوچولو.
‫الان نه، الیور. ارسلا اونجاست.
‫پسرخاله‌ی سوم خانم برونی نقرس داره.
‫گفتم که نمی‌شه همه‌ش ‫شایعات پزشکی باشه.
‫هی دختر... سلا، چه خبر؟
‫فیلم بازی نکن.
‫هر دومون می‌دونیم یه چیز فوری ‫برای بحث کردن هست.
‫«گات میلک» الان به صورت قرص هم اومده.
‫همون ترکیبات، فقط سفت شده ‫و تبدیل به یه توپ کوچیک شده.
‫می‌تونی مثل قرص مکیدنی ‫یا کپسول ازش استفاده کنی،
‫بستگی داره با کدومش حال کنی.
‫یه مشکلی رو حل کردی ‫که نمی‌دونستم دارمش.
‫چند تا کارتن برات کنار بذارم؟
‫بستگی داره.
‫ارسلا، مطمئنم می‌دونی...
‫...که یه شرط‌بندی‌خونه ‫تو این ساختمون هست.
‫نمی‌دونم.
‫- مگه شرط‌بندی‌خونه‌ای تو ساختمون هست؟ ‫- باشه، باشه.
‫آره، آره، آره، ‫می‌فهمم.
‫اتاقک بازی‌ها؟ حتماً.
‫بدترین راز سر به مهر ساختمونه.
‫حالا، اگه یه موقعیت شغلی خالی ‫به عنوان کارت‌پخش‌کن داشتین...
‫...یا... بذار چیزی که همه‌مون بهش ‫فکر می‌کنیم رو بگم... خواننده‌ی حرفه‌ای، بهم خبر بده.
‫دنبال یه شغل دومم.
‫مگه «گات میلک» شغل دومت نیست؟
‫عزیزم، وقتی اینجا کار می‌کنی، ‫دیگه نمی‌تونی به انعام‌ها دل خوش کنی.
‫نه وقتی که همه مستأجرها دارن می‌رن.
‫دیدنش ناراحت‌کننده‌ست.
‫و حالا، دارن ربات استخدام می‌کنن ‫تا جای ما رو بگیرن.
‫چیزی نمونده که کارتن‌خواب بشم.
‫ببین، ما معتقدیم که ‫یه قتل تو اون شرط‌بندی‌خونه اتفاق افتاده،
‫ولی وقتی رفتیم دنبال مدرک بگردیم، ‫همه‌ش تمیز شده بود.
‫تو چیزی در این مورد می‌دونی؟
‫لستر در مورد اتفاقات اون اتاق ‫دهنش قرص بود.
‫ولی می‌دونم همه کارهای خدماتی ‫باید از طریق یه نفر انجام می‌شد.
‫یه بار یه اسم از دهنش پرید.
‫تامی زبون.
‫زبون؟ ‫یعنی چی؟
‫چند تا زبون؟ ‫زبون نداره؟ زبونش دو شاخه‌ست؟
‫شاید اون شب اونجا بوده.
‫شاید این انگشت تامی باشه.
‫ارسلا، تو احیاناً می‌دونی ‫که اون یه انگشت کم داشته یا نه؟
‫و اگه آره، اون رو ‫تو میگوهای عروسی من انداخته؟
‫خیلی رو داری، می‌دونی؟
‫که میای این دور و بر، ‫و سؤال می‌پرسی.
‫ما داریم به خاطر لستر این موضوع رو بررسی می‌کنیم
‫من حاضرم برای اون مرد کوچولوی مونوپولی ‫خودم رو به خطر بندازم.
‫ولی شما دو تا و اون مرده که موهاش سفیده،
‫شماها شروع پایان ‫اینجا بودید.
‫تامی زبون؟ ‫این دیگه چه...؟
[میبل: از سوفیا درمورد تامی زبون بپرس] [!یادت باشه حرفه‌ای رفتار کنی]
‫سلام.
‫سلام، سوج.
‫بریم یه میز دنج و آروم پیدا کنیم؟
‫ای وای!
‫خب، مشخصه که ارسلا نمی‌خواد ‫با ما صحبت کنه.
‫ولی هر کی که تمیزکاری کرده حتماً ‫یه چیزهایی رو تو آشغال‌ها انداخته.
‫- درسته، درسته، درسته. ‫- یعنی یه نفر اینجا...
‫...هنوز به مدارک دسترسی داره.
‫درسته. خب، حداقل تا فردا.
‫مگه فردا روز آشغال‌ها نیست؟ ‫خدای من، وقتمون کمه.
‫- عاشق وقت کمم. ‫- می‌دونی با کی باید صحبت کنیم؟
‫گری، مسئول آشغال‌ها.
‫آره! آره. من و گری خیلی وقته هم رو می‌شناسیم
‫در واقع، اون بود که ‫جایزه تونی من رو سال 94 نجات داد...
‫...وقتی که اتفاقی انداختمش تو شوت زباله.
‫جایزه‌ی تونی؟
‫عروسک کله‌فنری تونی رابینز.
‫شب آخر سمینار وقتی روی زغال‌های داغ ‫راه رفتم گرفتمش.
‫بهت گفته بودم که.
‫گری؟
‫گری مُرده.
‫برای من. ‫بازنشسته شده.
‫گفت، «زندگی چیزهای بیشتری از ‫آشغال ساختمون داره.»
‫من میلر هستم.
‫خب، به ساختمون خوش اومدی، میلر.
‫سه سال پیش شروع کردم.
‫ببخشید متوجه نشدم.
‫من الیورم.
‫البته. ‫و تو هم میبلی.
‫هر دوتون رو می‌شناسم.
‫پس، به پادکست ما گوش می‌دی؟
‫نه.
‫با این نمی‌گیره.
‫راستی، چارلز کجاست؟
‫و واکنشش به تستوسترون چطوره؟
‫خوبه که می‌بینم به هورمون‌هاش اولویت می‌ده.
‫باشه، واقعاً کاش این رو ‫نمی‌دونستم.
‫ولی خیلی چیزها رو توضیح می‌ده.
‫ببخشید.
‫وقتی آشغال‌های مردم رو جمع می‌کنی، ‫می‌شناسیشون.
‫حرفش شد، الیور، باورم نمی‌شه ‫اون پیشنهاد رو انداختی دور.
‫- باشه. ‫- پیشنهاد؟ چه پیشنهادی؟
‫- برای آپارتمانش. ‫- چیزی نبود، چیزی نبود.
‫سخاوتمندانه هم بود. ‫حس کردم بیشتر از قیمت رایجه...
‫...برای یه آپارتمان دو خوابه تو این ساختمون
‫چرا در این مورد بهم چیزی نگفتی؟
‫گوش کن، میلر، ‫اخیراً آشغال غیرعادی‌ای اومده،
‫شاید از شرط‌بندی‌خونه؟
‫مثلاً چیزی مربوط به ‫«تامی زبون»؟
‫وقتشه که همه‌تون برید.
‫اعتقادی به اشتراک گذاشتن زباله‌هام ندارم.
‫نه با آدم‌های طبقه بالا.
‫آشغال!
‫- برو، برو! ‫- یالا، برش دار!
‫داریم می‌ریم.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫دیگه هیچوقت زنگ نمی‌زنی.
‫و من داشتم فکر می‌کردم که شاید...
‫مامان!
‫من سالاد امتحان کردم!
‫این... این مرغ از اون ‫تندهاست؟
‫نودل و کره دارن؟
‫مجبور... مجبور شدم بیارمشون.
‫تولد مایکی‌ـه. ‫امروز 36 ساله می‌شه.
‫ولی اون‌ها سر میز خودشون ‫می‌شینن،
‫مثل آدم بزرگ‌های واقعی!
‫مامان، دارم غرق می‌شم.
‫پیشخدمت، یه نوشیدنی دیگه، یه دور دیگه.
‫- چطوری؟ ‫- اون شهردار تیلمنه!
‫نترس این دفعه سنگین‌ترشون کن.
‫چارلز؟
‫شهردار تیلمنه!
‫آقای شهردار!
‫- چه سورپرایزی! ‫- هی، بیا بغلم.
‫باید این کار رو بکنیم؟
‫ایشون سوفیا کاچیملیو هستن.
‫خوشبختم.
‫عکست رو تو روزنامه دیدم ‫کنار اون خبر ناراحت‌کننده...
‫...در مورد همسرت. تسلیت می‌گم.
‫- تونی، بس کن. ‫- مامان!
‫- خفه شو، خفه شو! ‫- تو خفه شو.
‫پادکست چطوره؟
‫درسته، من... هی، من هنوز آماده‌م...
‫...به عنوان مهمان بیام، جهت اطلاع.
‫یا، می‌دونی، می‌تونم فقط... ‫می‌تونم فقط افکت صوتی بذارم.
‫می‌دونی یه، ‫مثلاً، «بوق-بوق!» بندازم وسطش.
‫یا یه... می‌دونی،
‫«شام چی داریم؟» هان؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی بامزه‌ست، ولی واقعاً...
‫...از اون نوع پادکست‌ها نیست. ‫بیشتر حول محور قتله.
‫«آاووگا!»
‫اونم باحاله. می‌دونی،...
‫خب، با رومی تماس بگیر ‫تا یه قراری بذاریم.
‫- باشه، در تماس خواهم بود. ‫- عالیه. باشه.
‫- اوه. ‫- ببخشید.
‫بدنم الان پر از هورمون‌های مردونه‌ست.
‫- دست دادنم می‌تونه یه گردو رو بشکنه. ‫- خیلی‌خب.
‫ما اصلاً اجازه داریم ‫تو رختکن کارکنان باشیم؟
‫حس خوبی نداره.
‫مثل... مثل این می‌مونه که ببینی خلبان ‫تو هواپیما داره از دستشویی استفاده می‌کنه.
‫یعنی، کی داره می‌رونه؟
‫خب، اگه نتونیم کارکنان رو به حرف بیاریم،
‫باید کلید اتاق آشغال‌ها رو پیدا کنیم ‫و خودمون بریم تو.
‫نگاه کن.
‫لامپ‌های یدک برای لوستر لابی،
‫پرزگیر برای یونیفرم دربان‌ها.
‫همه‌شون تکه‌های کوچیکی از تاریخ آرکونیا هستن
‫الیور؟
‫لطفاً تکون نخور.
‫می‌دونم تو یه آدم بالغی ‫و می‌تونی هر کاری که می‌خوای بکنی،
‫ولی من به این ساختمون تعهد دادم. ‫یه مبل خریدم.
‫من اسباب‌کشی نمی‌کنم.
‫آرکونیا جای منه.
‫حرفش شد.
‫«پاتنم مزخرفه.»
‫چه دلنشین.
‫یه لحظه صبر کن.
[بمیر لستر، بمیر]
‫- خدای من. ‫- هی.
‫شما نباید اینجا باشید.
‫ما... ما فقط داشتیم انعام‌های ‫تعطیلاتمون رو می‌ذاشتیم.
‫پنج ماه دیرتر، یا هفت ماه زودتر، ‫هر کدوم که باورپذیرتره.
‫خدای من، ‫خوزه‌ی سرایدار!
‫من... من فکر می‌کردم از ساختمون رفتی.
‫همین هفته پیش، ‫درخواستت برای توالت فرنگی رو رد کردم.
‫رندال، اون‌ها میز رو دیدن.
‫پس، این هنر دست شماست؟
‫ببین، من اون رو کنده‌کاری کردم.
‫بهش افتخار نمی‌کنم، ولی این ‫در مورد لسترِ آدم نیست.
‫این در مورد اون رباته.
‫و این چه شانسیه؟ ‫همون هفته‌ای که تمام‌وقت شروع به کار می‌کنم،
‫اون‌ها... این... ‫این اسباب‌بازی جدید رو میارن که کار من رو...
‫...بهتر و سریع‌تر از من انجام می‌ده.
‫فکر می‌کنید شما نفر بعدی نیستید؟
‫- هوم. ‫- روزهای من به شماره افتاده.
‫خلاصه که، ما دایناسوریم.
‫چقدر طول می‌کشه تا ماشین‌ها ‫خودشون پارک کنن؟
‫سال‌هاست که ما ‫از این مستأجرها مراقبت کردیم.
‫و حالا که دارن ما رو بیرون می‌کنن،
‫فکر می‌کنید هیچ‌کدومشون ‫از ما حمایت می‌کنن؟
‫من ازتون حمایت می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫اینطوری می‌تونیم به حرف بیاریمشون. ‫اعتمادشون رو جلب کنیم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫کی آماده مبارزه‌ست؟
‫- آره. ‫- کی آماده یه انقلابه؟
‫آره!
‫کی آماده یه جلسه ساختمونه؟
‫من...
‫خب، بذار بریم سر اصل مطلب.
‫یه اتاق مخفی تو ساختمون هست ‫که شوهر تو...
‫...یه بازی پوکر غیرقانونی راه انداخته بود. ‫تو کلید رو به من دادی.
‫دست ورق.
‫شاه دل شرط‌بندی‌خونه رو باز می‌کرد.
‫دست ورق یه کلیده. ‫البته.
‫خب، اینم اضافه کن به لیست چیزهایی ‫که در مورد شوهرم نمی‌دونستم.
‫یعنی می‌گی هیچ خبری از کارهای ‫شوهرت نداشتی؟
‫من بیشتر علاقه‌مندم بدونم ‫تو داری چی کار می‌کنی، چارلز.
‫می‌بینم که بار اولت نیست ‫که هیباچی می‌خوری.
‫من به مهارت‌های چشمگیر دهانم معروفم.
‫ولی چیزی که چشمگیرتره ‫توانایی تو در عوض کردن بحثه.
‫قارچ! ‫با سس زیاد.
‫همه تو خانواده من تو کار...
‫«ساخت و ساز» بودن.
‫من مصمم بودم شوهری پیدا کنم ‫که «تو کار ساخت و ساز» نباشه.
‫و بعد نیکی رو دیدم، این پسر حساس،
‫که تو خشکشویی خانوادگیشون کار می‌کرد ‫و کنارش شعر می‌نوشت.
‫وقتی می‌رفتم شلوارم رو بگیرم،
‫شعرهایی تو جیبش گذاشته بود.
‫- آخی. ‫- افتضاح بودن.
‫همه چیز رو به یه روز تابستونی تشبیه می‌کرد.
‫من، گربه،
‫حتی... یه روز تابستونی هم ‫اون رو یاد یه روز تابستونی می‌نداخت.
‫وقتی تازه ازدواج کرده بودیم...
‫...همیشه حرف می‌زدیم که ‫همه چیز رو ول کنیم و بریم.
‫یه خونه تو پوزیتانو بگیریم ‫و اون بنویسه،
‫منم یه کلاه بزرگ بذارم.
‫ولی اون کلاه بزرگ هیچوقت ‫اتفاق نیفتاد، نه؟
‫نه.
‫حتی یه آفتاب‌گیر ساده هم نشد.
‫من مادرم رو مقصر می‌دونم.
‫اون به مردهایی که گردن‌کلفت نیستن ‫احترام نمی‌ذاره.
‫و اونقدر نیکی رو تحقیر کرد ‫تا بالأخره، اون نوشتن رو کنار گذاشت...
‫...و تبدیل به یه دروغگو و متقلب شد،
‫درست مثل همه مردهایی که باهاشون بزرگ شدم.
‫به نظر میاد مادرهای ما ‫چند تا وجه اشتراک داشتن.
‫بیشتر بگو.
‫بذار فقط بگم، اون یه بلایی سرم آورد.
‫غم و غصه چیز عجیبی‌ـه.
‫هیچوقت نمی‌دونی ‫کی قراره... سراغت بیاد.
‫ببین، نمی‌تونه چیزی بین ما باشه.
‫من یه آدم حرفه‌ای‌ام.
[!شما می‌گید روبات؟ من می‌گم نوبات] [!نذارید هوش مصنوعی آرکونیا رو صاحب شه]
[جلسه ساختمان، امروز ظهر در لابی]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. چطوری؟
‫- خوبم. ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫- خبری از چارلز نشد؟ ‫- هیچی.
‫ولی نباید هول کنیم. ‫چارلز مرد بالغیه...
‫...که تو سراشیبی افتاده ‫و معتاد تستوسترونه.
‫آره، به احتمال زیاد ‫مُرده تو یه سطل آشغاله.
‫خب، یه خبر بد دیگه، ‫رفتم تو اینترنت...
‫...تا «تامی زبون» رو جستجو کنم.
‫چیزی پیدا نکردم که نامناسب نباشه.
‫حتی به ویلیامز التماس کردم ‫اسمش رو تو کلانتری چک کنه.
‫میبل، بهت می‌گم، ‫این جلسه ساختمون برگ برنده ماست.
‫کاری می‌کنیم کارکنان عاشقمون بشن...
‫...و هر چی که باید در مورد ‫تامی زبون بدونیم بهمون بگن،
‫همه‌ش قبل از اینکه کامیون زباله برسه.
‫خب، این کار کوچیکت قرار نیست ‫کمک زیادی به رتبه‌ت بکنه.
‫رتبه‌م؟
‫دیشب داشتم از اپلیکیشن ‫آرایش لستر استفاده می‌کردم...
‫...تا مدل‌های ریش جدید رو امتحان کنم، ‫که به یه قابلیتی برخوردم.
‫یه سیستم رتبه‌بندی برای هر مستأجر ‫تو ساختمون.
‫همه‌مون یه ارزش عددی داریم.
‫آخرالزمانی و فوق‌العاده نیست؟
‫و ربات چطوری ارزش ما رو تعیین می‌کنه؟
‫ترکیبی از مدارک ‫لستر خدابیامرز،
‫که همه‌ش آپلود شده،
‫شایعاتی که من تو دستگاه ‫شنودش زمزمه کردم،
‫و یه چیز خاصی،
‫که هیچوقت لو نمی‌ده.
‫و زحمت نپرسیدن رتبه‌ت رو به خودت نده،
‫چون باید در بی‌خبری ‫از دنیا بری.
‫باشه، میبل، تو چهاری.
‫من چهارم؟
‫بد نیست.
‫- صبر کن، هاوارد از من بالاتره؟ ‫- من نیازی ندارم عددم رو بدونم.
‫من از جایگاهم تو این ساختمون ‫خیلی مطمئنم.
‫هر چی شما بگید، آقای 237.
‫دویست و سی و هفت؟!
‫از بین چند...
‫می‌دونی چیه؟ ‫نیازی نیست بدونم.
‫خوش اومدید، خوش اومدید!
‫به جلسه ساختمون من خوش اومدید.
‫همه‌تون خوش اومدید.
‫شروع کنیم، موافقید؟
‫خب، من الیور پاتنم هستم ‫و از این حرف‌ها.
‫و خیلی هیجان‌زده‌ام که ‫میزبان شما در آرکونیا-کان باشم،
‫اولین جشنواره‌ی دورهمی ‫مستأجر و کارکنان.
‫خوراکی هم نداریم.
‫امروز...
‫...می‌خوایم در مورد تغییرات ساختمون ‫جدی باشیم، و...
‫...در مورد احساساتمون جدی باشیم.
‫برو سر اصل مطلب، ‫«جزیره وسوسه» ده دقیقه دیگه شروع می‌شه.
‫حالا، می‌دونم باورش سخته...
‫...با توجه به خط موی بی‌نقضم ‫و پوست صاف و نرمم،
‫ولی من مدت زیادیه که ‫تو این ساختمون زندگی کردم.
‫و البته، ‫در طول سال‌ها تغییر کرده،
‫این قابل انتظاره.
‫ولی یه سری تغییرات هست ‫که نباید جلوشون کوتاه بیایم.
‫و فکر می‌کنم از طرف ‫همه مستأجرها حرف می‌زنم وقتی می‌گم...
‫...که ما قرار نیست دست رو دست بذاریم ‫و اجازه بدیم کارکنان عزیزمون...
‫...جایگزین ماشین‌های بی‌روح بشن.
‫آره! همینه!
‫حالا، گوش کنید، من عاشق کارکنانم،
‫ولی به عنوان مردی که ورم ملتحمه ‫دائمی و مسری داره...
‫...و منظورم اینه که واقعاً مسریه.
‫و... و همین دو روز پیش ‫دوباره گرفتم،
‫و می‌تونم یه پلک محکم بزنم و...
‫...یعنی، کارت تمومه، رفیق.
‫دوست دارم بسته‌هام رو ‫ماشین‌ها تحویل بدن.
‫خوشم میاد که مجبور نیستم...
‫...با ربات گپ بزنم.
‫- یا بهش انعام بدم. ‫- آره.
‫من معتقدم ارزش یه ساختمون به آدم‌هاشه.
‫به خاطر همینه که ‫تک‌تک شما رو شناختم.
‫کی... ‫کی حیوون خونگی داره.
‫و کدومتون بیشتر احتمال داره ‫چترش رو فراموش کنه.
‫لستر همه این‌ها رو می‌دونه.
‫فراموش‌کننده‌های چتر، ‫به ترتیب حروف الفبا:
‫- سارا راسل، آپارتمان 2بی... ‫- خفه شو، ربات گنده!
‫من می‌گم...
‫یا این ربات می‌ره، یا ما می‌ریم!
‫خب، باشه، چطوره یه‌کم آواز بخونیم ‫تا تنش از بین بره؟
‫ما برات آواز نمی‌خونیم. ‫تو اینجا رو تبدیل کردی...
‫...به ساختمون قتل!
‫لسترِ آدم...
‫...اگه به خاطر تو نبود ‫هنوز دربان‌مون بود!
‫به نظرم یه‌کم بی‌ربطه.
‫ولی برگردیم به آوازخونی. ‫کی «دلقک‌ها رو بفرست» رو بلده؟
‫نسخه جودی کالینز ‫یا گلینیس جانز؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫♪ زحمت نکشید ♪
‫♪ رسیدن! ♪
‫هی، چارلز؟
‫چه خبره، ‫و اون یکی کفشت کجاست؟
‫برای این کار... ‫به اون یکی کفشم نیازی ندارم.
‫- برو کنار. ‫- باشه، آره.
‫اولاً، نه. ‫و هر چی که هست،
‫هیچ‌کس دیگه‌ای نباید این رو ببینه. ‫با من بیا.
‫برازوس کارش به دیوونگی کشیده.
‫این‌ها جدی نگرفتن.
‫باشه... برگردیم ‫سر ربات، می‌شه؟
‫آره، برگردیم ‫سر ربات، موافقید؟
‫همگی.
‫همگی. ل... لطفاً، اینجا بیشتر ‫از یه ساختمونه،
‫اینجا جامعه‌ی ماست.
‫این ربات بهترین چیزی‌ـه که ‫تا حالا برای این ساختمون اتفاق افتاده.
‫در واقع، بیا اینجا، لستر.
‫بذار بهشون نشون بدیم چی کار می‌تونی بکنی، عزیزم
‫عزیزم؟
‫عزیزم!
‫صبر کن، کجا رفت؟
‫کوچولوی من کجاست؟
‫یا خدا.
‫دزدیدنش.
‫خیلی‌خب، میبل، می‌دونم ‫معمولاً در مورد مسائل...
‫...عاشقانه باهات حرف نمی‌زنم.
‫- آره، دلیل خوبی هم داره. ‫- آره.
‫ولی دیشب...
‫- یه اتفاق‌هایی افتاد. ‫- چی؟
‫تو صندلی عقب مینی‌ون سوفیا باهم صحبت‌هایی کردیم
‫می‌دونی، که کار آسونی نیست ‫به خاطر...
‫...می‌دونی، ‫با وجود اون پسرها...
‫...و شلوغ‌کاری‌هاشون موقع غذا،
‫می‌دونی، یه لحظه ولمون نمی‌کردن.
‫ولی یه جورایی... ‫یه شب جادویی بود.
‫چارلز!
‫تستوسترون روی مغزت اثر گذاشته؟
‫آره، در مورد اون می‌دونم. ‫و از الیور عصبانی نشو.
‫مسئول آشغال‌های جدید بود ‫که لوت داد.
‫چی؟
‫چه بلایی سر گری اومد؟
‫دیدی؟ ‫اسمش یادم بود.
‫آره، تستوسترون داره جواب می‌ده، ‫داره من رو تیزتر می‌کنه.
‫تو با یه مظنون قرار گذاشتی! ‫ممکنه ازت استفاده ‌کنه.
‫خب، اگه داره ازم استفاده می‌کنه،
‫چطور من اونی‌ام که با کلی ‫اطلاعات برگشته،
‫و اون با هیچی برگشته؟
‫باشه، بگو ببینم. ‫چی فهمیدی؟
‫چند تا نکته ریز بهت می‌گم.
‫مثلاً، خب اول از همه، ‫اون زن می‌تونه...
‫...طوری غذا رو بقاپه که انگار خرس داره ماهی قزل‌آلا می‌گیره
‫نمی‌دونم این چی رو ثابت می‌کنه، ‫ولی می‌ره روی تخته.
‫در مورد تامی زبون چی؟ ‫چیزی در مورد اون فهمیدی؟
‫خب، در مورد تامی چیزی نفهمیدم، ‫ولی یه‌کم...
‫- چارلز! ‫- می‌خواستم بگم «خوراک زبون».
‫خدای من!
‫- اینقدر سرزنشم نکن! ‫- عالیه.
‫پس، ما هنوز دقیقاً ‫هیچی رو در مورد تامی نفهمیدیم.
‫خیلی‌خب.
‫باشه. این تقصیر منه.
‫می‌دونی، من... من اخیراً ‫یه‌کم حالم گرفته بوده،
‫و فکر کردم شاید جوابش این باشه ‫که نیمه گمشده‌م رو پیدا کنم.
‫می‌دونی، لورتای خودم رو.
‫ولی زیاده‌روی کردم،
‫و متأسفم که هیچی ‫در مورد تامی نفهمیدم.
‫فقط کاش می‌تونستیم از لستر بپرسیم.
‫شاید بتونیم؟
‫هاوارد گفت که مدارک ‫آرکونیای لستر...
‫...توی ربات آپلود شده.
‫- پس، اساساً، فقط باید... ‫- نه!
‫...دستمون به...
‫اون رباته بود، نه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫دو تا دربان تو دو هفته.
‫عزیزم!
‫خب، یه گزارش از طرف خودم بدم.
‫کامیون‌های زباله اومدن، ‫پس هر مدرکی بود از بین رفته.
‫چارلز قرار گذاشت، ‫هیچ اطلاعات واقعی‌ای نگرفت،
‫و بوی کالباس می‌ده.
‫آره، ولی هیچوقت اینقدر ‫به بدنم متصل نبودم.
‫نه... نه حالا، چارلز، ‫من تازه یه چیزی رو از سر گذروندم.
‫تو گذروندی؟ ‫اون ربات بهترین دوستم بود.
‫- پس سولین و گریوی چی؟ ‫- گور بابای اون دو تا.
‫همه می‌گن یه سگ و گربه ‫نمی‌تونن با هم دوست باشن،
‫ولی اون‌ها من رو تو خونه خودم ‫نخودی کردن.
‫من رو از تختم بیرون انداختن.
‫رو کاناپه می‌خوابم، چارلز.
‫- خب، قدمت همیشه روی چشم ماست. ‫- هر دومون می‌دونیم اینطور نیست.
‫بعد از سال‌ها که شما سه تا ‫من رو رد کردید،
‫اون ربات به من یه جایگاه ‫تو این ساختمون داد.
‫من رو مهم کرد.
‫من اون دیکتاتور دوست‌داشتنی‌ای شدم ‫که همیشه می‌دونستم می‌تونم باشم.
‫ولی حالا، لستر رفته.
‫اون رفته، و هیچی ‫قرار نیست برش گردونه.
‫نگاه کن! ‫یکی دیگه‌ش تو راهه.
‫و این یکی به جی‌مِیل من وصل می‌شه.
‫باید برم پایه شارژرم رو آماده کنم.
‫الیور! میبل!
‫می‌خواستم برای اون جلسه ازتون تشکر کنم.
‫آدم‌های طبقه پایین ‫بهش می‌گن «یه شکست مفتضحانه»،
‫ولی به نظرم قشنگ بود.
‫هر روز پیش نمیاد ‫که آدم‌های طبقه بالا از ما حمایت کنن.
‫کاش نتیجه بیشتری داشت، می‌دونی.
‫متأسفانه، این ساختمون داره تغییر می‌کنه ‫چه بخوایم چه نخوایم.
‫درسته. ‫ولی از جنبه مثبتش،
‫تونستم یه ربات رو از بین ببرم.
‫و از زیرزمین بیام بیرون.
‫خب، به عنوان تشکر، این رو براتون آوردم.
‫همونطور که می‌بینید، یه پرتره از ‫لستره، دربان قدیمی‌مون.
‫- البته. ‫- درسته.
‫ش... شباهتش بی‌نظیره.
‫آره، هنر غیرمتعارف خیلی قشنگه...
‫به علاوه، اجزای صورتش از ‫آشغال‌هایی که می‌خواستید ساخته شده.
‫آشغال‌های شبی که لستر مُرد؟
‫آره.
‫لذت ببرید.
‫ولی دور نندازیدش.
‫می‌فهمم.
‫ببخشید، لستر آشغالی،
‫ولی ممکنه یه سرنخی اینجا باشه.
‫هی! هی، میلر.
‫میلر، میلر.
‫من... من می‌خواستم بدونم، ‫احیاناً...
‫هنوز اون پیشنهاد رو داری؟
‫شاید یه شروع جدید خوب باشه.
‫می‌بینمت، میلر. ممنون.
‫باشه. ‫باید یه چیزی بهتون بگم،
‫ولی باید قول بدید ‫عصبانی نشید.
‫گوشیم رو پیدا نمی‌کنم. ‫عصبانی شدید؟
‫چی؟! ‫آ... آره، عصبانی هستیم.
‫خب، فکر کنم ممکنه ‫تو مینی‌ون جا گذاشته باشمش.
‫یا سوفیا دزدیدتش.
‫چارلز، لطفاً بگو هیچ عکسی...
‫...از جسد نیکی تو گوشیت ‫از موقع کالبدشکافی نداری.
‫لعنتی. ن... آره... یکی.
‫عکس صفحه قفلم بود.
‫عکس‌های تخته تحقیقات‌مون؟
‫ی... یکی... فقط چند تا.
‫یکی دو تا... جین.
‫باشه، این افتضاحه.
‫ولی حداقل رمزت رو نداره.
‫اتفاقاً اونم لو دادم.
‫ولی می‌دونی که ‫چطوری داری عادی حرف می‌زنی...
‫...مثلاً، در مورد عدد سه،
‫و بعد خیلی به رمزت ‫افتخار می‌کنی،
‫پس یهو از دهنت می‌پره؟
‫باشه، باشه. ‫هول نکن، هول نکن...
‫می‌خوام از «گوشی من رو پیدا کن» استفاده کنم
‫- باید گوشیم رو پیدا کنیم. ‫- آره، من اپم رو تنظیم کردم...
‫...تا بتونم هر لحظه گوشی ‫هر دوتون رو پیدا کنم.
‫وای، میبل دلشوره‌ی ما رو داره.
‫باشه، به نظر میاد گوشی...
‫...تو خونه سوفیا تو استتن آیلنده.
‫باشه، همه‌ش خیلی بی‌خطره. ‫فقط بهش زنگ می‌زنم...
‫...و می‌گم میام گوشی رو برمی‌دارم،
‫به علاوه یه دیدار تازه.
‫- می‌شه بس کنی؟ ‫- عجب.
‫صبر کن، گوشی... ‫گوشی داره حرکت می‌کنه.
‫کجا داره می‌ره؟
‫الیور، ماشینت رو بیار، ‫می‌خوایم جلوش رو بگیریم.
‫- چارلز، اون صورت آشغالی لستر رو بیار. ‫- باشه.
‫- یالا! لیوانت رو بذار زمین. ‫- خیلی‌خب.
‫عجله کن!
‫باید بگم، گشتن تو این آشغال‌ها ‫مثل یه کار بیهوده‌ست.
‫حتی نمی‌دونم دنبال چی می‌گردم.
‫خب، فقط به گشتن ادامه بده. ‫این کمترین کاریه که می‌تونی بکنی.
‫باشه، سوفیا، یا همون گوشی تو،
‫الان نزدیکه، ‫فقط چند تا خیابون دیگه مونده.
‫تو فلت‌بوش چی کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، ولی شاید بتونی دنبال ‫آپارتمان بگردی تا وقتی اینجاییم.
‫دیدم که پیشنهاد رو پس گرفتی. ‫داره اسباب‌کشی می‌کنه.
‫چی؟ چطور به ما نگفتی؟
‫دقیقاً؟ ‫تنها داستانی که برای خودت نگه می‌داری...
‫...تنها داستانیه که واقعاً برامون مهمه.
‫من همیشه فکر می‌کردم مجبور می‌شن ‫تو رو...
‫...با کفش‌های راحتیت از اون ساختمون بیرون ببرن. ‫- دقیقاً.
‫می‌دونی، من... من... ‫من فقط دارم به این ایده فکر می‌کنم.
‫باشه؟ ‫و میبل، حتی اگه اسباب‌کشی کنم،
‫تو جوونی، چند هفته دیگه ‫من رو فراموش می‌کنی.
‫نه، نمی‌کنم. شما دوست‌های من‌اید.
‫خب، اولین دوست‌های واقعی‌ای که ‫بعد از مدت‌ها داشتم.
‫فکر می‌کردم تو ساختمون می‌مونیم...
‫...و به ساختن این پادکست ‫به عنوان یه چیز واقعی ادامه می‌دیم.
‫د... دوباره می‌گم، من فقط... ‫دارم بهش فکر می‌کنم.
‫هی، این رو نگاه کنید، این جالبه.
‫این دستخط لستره؟
‫هوم، به نظر فاکتور میاد.
‫نوشیدنی، مخلوط‌کننده‌ها، ‫کلی طعم‌دهنده‌.
‫همه‌شون مال شب ‫قتل‌هاست.
‫هی، نگاه کنید، همه این فاکتورها ‫به اسم «تامی» صادر شده.
‫یعنی خودشه؟
‫آره، «زبون» هم توش مستتره.
‫و یه آدرس هم اونجا هست، ‫بلوار امپایر، پلاک 4712.
‫داره ما رو دقیقاً به جایی می‌رسونه ‫که گوشی تو اونجاست.
‫باید سریع بریم!
‫- صبر کن، الان پیچ رو رد کردی! ‫- نه، نه، این یه میان‌بره.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- من اینجا بزرگ شدم.
‫چی؟
‫کارآگاه ویلیامزه.
‫فقط می‌خوام همین الان بدونید،
‫اگه فردا من رو مُرده پیدا کردید،
‫به خاطر اینه که خودم رو ‫برای شما سه تا به خطر انداختم.
‫خب، انجامش دادی؟ ‫تامی زبون رو پیدا کردی؟
‫آره، کردم. ‫ولی قضیه اینه.
‫تامی زبون یه شخص نیست، ‫یه شرکته.
‫و اون شرکت ‫یه عالمه پول می‌ارزه.
‫جز اینکه اون پول ‫برداشت شده، همه‌ش.
‫اول صبح امروز.
‫توسط کی؟
‫اسمی ضمیمه نشده. ‫فقط یه آدرس.
‫آدرسش احیاناً ‫بلوار امپایر، پلاک 4712 نیست؟
‫آره، خودشه.
‫ما اونجاییم، ‫اون خونه همون‌جاست.
‫باشه، بذارید خیلی، ‫خیلی واضح الان بهتون بگم.
‫گوش کنید چی می‌گم ‫من جای شما بودم نمی‌رفتم تو.
‫همین الان برگردید!
‫هی، چارلز، ‫اون مینی‌ون سوفیا نیست؟
‫وای، قایم شید!
‫خب، باید از خودتون بپرسید،
‫کی اونقدر اون پول رو می‌خواسته ‫که اون آدم‌ها رو بکشه؟
‫فکر کنم یه جوابی داریم.
‫همسرهاشون.