.
پادکست رسمی ما را می‌توانید] [.از شبکه‌ی هولو یا دیگر پلتفرم‌ها بشنوید
‫برای خونه‌ام یه پیشنهاد داشتم.
‫می‌تونیم یه شروع دوباره داشته باشیم، ‫سبک خودمون رو به عنوان یه زوج پیدا کنیم.
‫اگه نقل مکان کنم، از کجا بدونم ‫اونجا خوشحال می‌شم؟
‫به نظر میاد مادرهامون چند تا ‫چیز مشترک داشتن.
‫- بیشتر بگو. ‫- بذار اینجوری بگم که بدجوری رو من تأثیر گذاشت.
‫شوهرم چند تا کسب و کار ‫تو آرکونیا داشت،
‫و لستر براش کار می‌کرد.
‫لستر نمی‌خواست زیاد در مورد ‫کارش بهم بگه.
‫به شغلش حس خوبی نداشت.
‫ولی شما فکر می‌کنید یکی شوهرم رو کشته؟
‫- آره. ‫- می‌تونم برای شام ببرمت بیرون؟
‫من هیچ مدرکی ندارم ‫که تو واقعاً آدم خوبی باشی.
‫ما فقط یه مشت آدم پولداریم ‫که سر یه شرط داریم بحث می‌کنیم.
‫همون شرطی که سعی می‌کردیم ‫حلش کنیم
‫آخرین باری که تو اون ‫اتاق بازی بودیم.
‫شبی که دربان شما مُرد،
‫ما سر یه قرارداد خیلی بزرگ بازی کردیم.
‫یکی از شماها قصد داره اولین ‫کافه‌ی شهر نیویورک رو بسازه.
‫فکر کنم بازسازی رو
‫با... آپارتمان الیور شروع کنم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫اون پیشنهاد برای خونه‌ات از طرف من بود.
‫منم که دارم همه‌ی ‫آپارتمان‌های اینجا رو می‌خرم.
‫داری آرکونیا رو تبدیل ‫به یه کافه می‌کنی؟
‫هرچی دارم می‌ریزم وسط.
‫برای هزاران سال،
‫مردان در مورد اینکه شانس یک زنه، آواز خوندن
‫در «کارمینا بورانا»، ‫کارل اُرف در مورد «فورتونا»،
‫الهه‌ی شانس، وسواس داره.
‫فرانک سیناترا دعا می‌کرد ‫که شانس یه زن باشه،
‫ولی هنوز نگران بود که اون بره و ‫«به نفع یه مرد دیگه تاس بندازه.»
‫گوش کنین، حیوون‌ها، ‫دور بعدی با منه، باشه؟
‫تا وقتی که اون نوشیدنی
‫اونقدر گرون نباشه که جیب من رو خالی کنه
‫[دو سال پیش]
‫ملکه‌ی دکوراسیون متوجه ‫چرم ترک‌خورده‌ی صندلی من شده.
‫بدترین روز زندگیمه.
‫- بهش شخصیت میده. ‫- تو زیادی بهش لطف داری.
‫اینجا روزهای بهتری رو دیده.
‫هی، گم‌شو.
‫من می‌دونم اون چی دوست داره.
‫- علاقه‌ای به یه تغییر دکوراسیون داری؟ ‫- تو فکرت چیه؟
‫چتری یا مدل موی ژولیده؟
‫برای کافه، خل و چل.
‫من می‌تونم کمک کنم. یه دست زنونه بهش بکشم.
‫اوه، این ایده چطوره؟
‫بذار اینجا یه «شب بانوان» ‫خصوصی برگزار کنم.
‫ماهی یه بار.
‫یه شب بدون سیگار برگ...
‫یا مردهای پر سر و صدایی که بهمون تیکه بندازن
‫حله.
‫من طرفدار خانم‌هام.
‫ولی نگران نباش، هیچوقت بهشون تیکه نمی‌ندازم ‫مگه اینکه خودشون بخوان.
‫و اگه خودشون بخوان؟
‫خب، اون موقع، براشون یه نوشیدنی درست می‌کنم
‫باید به خاطر یه کافه نقل مکان کنیم؟!
‫یادتونه من برای نگه داشتن ‫آپارتمانم مجبور شدم چی کار کنم؟
‫من یه مرد رو سوزوندم.
‫من یه دوست عزیز رو آتیش زدم!
‫تازه، یه دوچرخه‌ی ثابت هم خریدم.
‫- هی! ‫- سلام!
‫این جای باحال رو ببین.
‫خدای من، «تی»!
‫من دارم یه کلاس کاردیو میرم،
‫و داریم از یکی از آهنگ‌های تو ‫برای یه روتین استفاده می‌کنیم.
‫بهت نشونش می‌دادم،
‫ولی کلی حرکت کمر داره.
‫برای یه خانم مناسب نیست.
‫لازم نبود بگی.
‫مابیتیتا، دوست قدیمی جدیدم،
‫من برای تو و هر چند تا همراهی ‫که بخوای
‫برای مهمونی امشب بلیت گرفتم.
‫خیلی دوست داشتم بیام، ‫ولی هر دومون می‌دونیم که فقط زیاده‌روی می‌کنم،
‫و فردا باید تو یه موزیک ویدیو باشم
‫که توش باید با ‫دستگاه‌های سنگین کار کنم، پس...
‫خیلی ممنونم. ‫فقط... من کلی کار پرونده دارم.
‫نه، دختر، این خودش پرونده‌ست.
‫گرفتن این دعوت‌نامه غیرممکنه.
‫یه «شب بانوان» برای ‫خانم‌های مهمی مثل منه،
‫و دقیقاً تو خود ساختمونه.
‫از توی مثلاً... ‫مثلاً یه‌کمد یا یه چیزی وارد می‌شی،
‫یه جورایی مثل یه مکان مخفی. اوه-لا-لا.
‫چی؟
‫ولی نیکی مُرده.
‫وایسا، کی این مهمونی رو برگزار می‌کنه؟
‫این من رو به جزئیات ‫جالب «شماره‌ی دو» می‌رسونه.
‫این رو کامیلا وایت برگزار می‌کنه.
‫خدای من.
‫من الان عاشقتم، «تی»!
‫خب، پس اینجوری همه عاشقم شدن.
‫اون بامزه‌ست! بیا نگه‌ش داریم.
[فقط قتل‌های این ساختمان]
[فصل پنجم، قسمت هشتم] [دیوانه‌ها]
‫باشه، پس آرکونیا 165 تا واحد داره.
‫کامیلا 82 تاش رو داره.
‫باشه، خب، نصف اون می‌شه... ‫یکی و صفر و...
‫وایسا، اعشار داره، پس...
‫- کامیلا در حال حاضر مالک... ‫- چهل و نه درصده!
‫باورم نمی‌شه چقدر نزدیک بود ‫آپارتمانم رو به کامیلا بفروشم.
‫خیلی‌ها فروختن. ‫و حالا اون فقط نیاز داره به...
‫یه آپارتمان دیگه تا مالک ‫‏51‏% ساختمون بشه.
‫باشه، دیگه حساب کتاب نکن. ‫باید خونه‌مون رو نجات بدیم.
‫قراره چی کار کنیم؟
‫من قراره چی کار کنم؟ ‫لورتا می‌خواد نقل مکان کنه.
‫اون یه تعداد غیرممکنی
‫بورد پینترست برای خونه‌ی آینده‌مون
‫در طول تأخیر به ظاهر بی‌پایانش ‫تو فرودگاه درست کرده.
‫اون هنوز تو فرودگاهه؟
‫لورتا داره با از دست دادن همه چیزش ‫تو یه آتش‌سوزی کنار میاد.
‫و اگه بهش بگم نمی‌خوام ‫شروع دوباره‌ای داشته باشم،
‫حس می‌کنه مجبور شده بره تو خونه‌ای ‫که نمی‌خواسته
‫برای بقیه‌ی ازدواجمون،
‫و تهش طلاق می‌گیریم.
‫خب، اگه ساختمون رو از دست بدیم، ‫نیازی نیست نگران اون باشی.
‫کس دیگه‌ای هم به فکر فروختنه؟
‫من یه پرس و جو می‌کنم.
‫بچه‌ها!
‫کامیلا داره تو اتاق بازی ‫یه «شب بانوان» برگزار می‌کنه.
‫- شب بانوان! عالیه! ‫- نجات پیدا کردیم!
‫ببخشید، چرا این عالیه؟
‫میبل قدرت «شب بانوان» رو ‫نمی‌فهمه،
‫- چون هیچ دوستِ دختری نداره. ‫- من براش توضیح میدم.
‫ببین، وقتی خانم‌ها دور هم جمع می‌شن
‫بدون آقایون، ‫شروع به ورّاجی می‌کنن.
‫ببین، یه مشت زن، ‫اون‌ها می‌نوشن و در مورد پسرها حرف می‌زنن.
‫ور ور ور ور، ‫ور ور ور ور ور.
‫و تو با کامیلا ‫در یه سطح جدید ارتباط برقرار می‌کنی.
‫یه سطح زنونه.
‫اون همه چیز رو بهت می‌گه.
‫- اینجوری... جواب می‌ده؟ ‫- نه.
‫همچنین، ما چطور این دعوت‌نامه رو گرفتیم؟
‫درسته، از دوستِ دخترم.
‫باید یه هدیه‌ای ببری.
‫گردنبندهای ست شخصی‌سازی شده.
‫- آره، منم چند تا دستمال جیبی میارم. ‫- میبل، لطفاً حرف زشت نزن.
‫واقعاً فکر می‌کردم بیشتر از این‌ها ‫پیشرفت کرده بودیم.
‫کاش شما دو تا خانم بودین.
‫نگران نباش.
‫مجبور نیستیم توتسی بازی دربیاریم.
‫من حلش می‌کنم.
‫- «توتسی» یه فیلمیه که توش یه مرد... ‫- برام مهم نیست.
‫هی، عزیزم، هنوز تو ترمینال دو هستی؟
‫آره.
‫ازبس رفتم توی فروشگاه‌های فرودگاه ‫دیگه برام هویتی نمونده
‫انگار سه سال گذشته.
‫ولی، آره، جسمم ‫هنوز تو فرودگاهه، پس...
‫که این من رو، به یه درخواست می‌رسونه.
‫ممکنه بازگشتت به نیوزلند رو ‫یه روز به تعویق بندازی؟
‫میبل به «شب بانوان» یه میلیاردر ‫قاتل دعوت شده.
‫میبل اولین چیزی
‫- که باید در مورد «شب بانوان» بدونه رو نمی‌دونه. ‫- لطفاً توجه کنید.
‫تمام پروازهای بین‌المللی
‫- لغو شده‌اند. ‫- خدای من.
‫الان، همه‌ی...
‫پروازهای بین‌المللی رو ‫لغو کردن.
‫پس آره، من تو راهم، باشه؟
‫اگه از دو جهت ‫به این قضیه حمله کنیم چی؟
‫من و چارلز با خونه به خونه رفتن ‫ساختمون رو نجات می‌دیم،
‫و مردم رو متقاعد می‌کنیم که نفروشن.
‫و خانم‌ها هم تو «شب بانوان» ‫کامیلا رو به حرف میارن در مورد قتل.
‫چارلز، یه زن فوق‌العاده پولدار ‫و خشن
‫قرار نیست فقط به خاطر اینکه هر دومون ‫زنیم، با من شروع به «ورّاجی» کنه.
‫حرفت منطقیه.
‫ولی اگه، به قول معروف،
‫اون رو از خود بی‌خود کنی، چی؟
‫باشه، این تبعیض جنسیتی بود.
‫ولی، اگه یه گروه آرایشگر بیاری چی؟
‫زن‌ها دوست دارن با ‫مانیکور کار‌شون حرف بزنن.
‫هر بار که میرم پیش مانیکور کارم این اتفاق میوفته
‫ببین کی رو پیدا کردم.
‫واو! این چه زوجیه؟
‫- چطورین، خانم‌ها؟ ‫- این عالیه یا نه؟
‫از وقتی که من رو برای قتل ‫دستگیر کرد، ندیده بودمش.
‫پرواز من لغو شده. ‫پرواز اون لغو شده.
‫نقشه، و «شب بانوان»، ‫و همه چیز.
‫و اون گفت می‌خواد بیاد
‫- و کمک کنه آرکونیا رو نجات بدیم. ‫- واقعاً؟
‫نه، من می‌خواستم برم ‫به تعطیلات لعنتیم.
‫می‌دونید من الان باید ‫تو کابو می‌بودم
‫با همسرم و بچه‌ام؟
‫این اولین باری بود
‫که شانس داشتیم ‫یه‌کم دور بشیم
‫از وقتی اون بچه‌ی لعنتی به دنیا اومده، ‫و بالأخره یه ماساژ می‌گرفتم.
‫پس، شما دو تا به «شب بانوان» ملحق می‌شین؟
‫- آره. ‫- آره.
‫چون عمراً بذارم یه تلفن بهم بشه ‫که بگه، «خدای من،
‫نتونستم اعتراف بگیرم. گند زدم.»
‫پس، فقط گفتم، می‌دونی چیه، ‫گور باباش، خودم اینجا میام
‫و کاری که باید بکنیم رو می‌کنیم.
‫تازه، من راه و چاه ‫میز بازی رو بلدم.
‫چی؟ این یه پیچش جدید تو داستانه.
‫آره. ‫من تو این مکان داغون کار می‌کردم
‫و یاد گرفتم چطور بُر عوضی بزنم.
‫- بُر عوضی زدن؟ اون چیه؟ ‫- آره. اصلاً نگرانش نباش،
‫بذار من کارم رو بکنم. ‫خب، این کاریه که قراره بکنیم.
‫من کاری می‌کنم کامیلا بیوفته ‫تو یه دور باخت، باشه؟
‫و بعد، ما اون اعتراف رو می‌گیریم.
‫چطور باختن باعث می‌شه اون اعتراف کنه؟
‫بهمش می‌ریزه. کنترلش رو از دست میده.
‫- درسته. ‫- از دست دادن کنترل چیه؟
‫این یه حالت احساسی ناپایداره که ‫یه بازیکن بعد از یه دور باخت واردش می‌شه.
‫اون‌ها تصمیم‌های بدی می‌گیرن، ‫مثل زیاد حرف زدن.
‫خب، من از نقشه‌ای حمایت می‌کنم ‫که شامل چیزی باشه
‫غیر از اینکه همه‌ی ما فقط زن باشیم.
‫گویا تو اهل کارت‌بازی‌ای. ‫درسته؟
‫آره. وقتی بچه بودم، مادرم ‫بازی‌های کارتی راه می‌انداخت،
‫و من تو شعبده‌بازی ‫و تردستی خوب بودم.
‫پس، اون من رو می‌ذاشت کارت پخش کنم، ‫و منم کمکش می‌کردم تقلب کنه.
‫هیچوقت نگفتی که شعبده‌بازی می‌کنی.
‫- به خاطر این بود که خجالت‌آوره؟ ‫- آره.
‫خب، آره.
‫پس اون شب‌هایی که کمک می‌کردم مامانم ببره،
‫فکر کنم احتمالاً تنها زمانی بود
‫که بهم... یه‌ذره محبت واقعی نشون می‌داد.
‫بفرما، اینم از این.
‫اینم از داستان پیدایش اعتیاد-به-شخصیت‌های-شرور-جذابت
‫- بله. ‫- ببین، تو یه مادر شیاد داشتی
‫که فقط وقتی بهت محبت می‌کرد ‫که کمکش می‌کردی تقلب کنه.
‫پس، عشق فقط حس عشق می‌داد
‫وقتی که، می‌دونی، ‫از طرف یه خلافکار بود.
‫خدای من.
‫فکر کنم درسته.
‫آره، درسته.
‫تو تا حالا پیش روانشناس نرفتی؟
‫آره، یه بار.
‫تلف کردن وقت بود.
‫اون گفت، ‫«تو فقط چیزهایی که می‌خوای رو می‌شنوی.»
‫و بعد یه مشت چیز بهم گفت ‫که اصلاً نمی‌خواستم بشنوم.
‫باشه، بریم سر اصل مطلب.
‫خب، این کاریه که قراره بکنیم.
‫مورا، تو سخت‌ترین ‫کار رو داری.
‫من قراره دست‌های برنده بهت بدم، ‫و تو... باید لبخند بزنی.
‫هیچی یه بازنده رو دیوونه‌تر از این نمی‌کنه ‫که بقیه خوشحال و برنده باشن.
‫میبل، ولی بذار اون لبخند رو ببینم.
‫اوه.
‫دندون کمتر.
‫باشه، اگه اون جواب نداد، ‫من یه ایده‌ی دیگه دارم
‫برای اینکه کامیلا رو به اعتراف واداریم.
‫اگه با ارواح حرف بزنم چی؟
یه‌کم بیشتر توضیح بده
‫خب، من در مورد استعدادم به عنوان ‫یه مدیوم بهتون گفتم.
‫مطمئناً نگفتی.
‫حتماً در مورد اولین ‫هم‌اتاقیم تو نیویورک می‌دونین،
‫سلری ویسپ.
‫من... من مطمئناً نمی‌دونم.
‫سلری.
‫سلری یه روان‌بین بود
‫که تو آپارتمان استودیویی ما کار می‌کرد.
‫پس، من خیلی چیزها یاد گرفتم.
‫و اون بهم گفت که... شهود ‫طبیعی من...
‫...به عنوان یه بازیگر
‫اینقدر خوبه، که منم این استعداد رو دارم.
‫آره.
‫ولی هیچوقت ازش استفاده نکردم. ‫به هر حال، من تو فرودگاه بودم...
‫...و این مجله رو در مورد کامیلا دیدم.
‫و معلوم شد که اون تا حد ‫دیوانگی خرافاتیه!
‫«ولی... ولی تو که نیستی،» ‫عزیزدلم؟
‫از دست تو.
‫کامیلا معتقده که تناسخ یافته‌ی
‫مادربزرگِ مادربزرگشه، ‫یه اشراف‌زاده
‫که شوهر پیشگامش اون رو در دوران ‫تب طلا به نوادا آورده.
‫در این مورد خوندم. ‫برای همینه که دستکش می‌پوشه.
‫این اکسسوری شاخص ‫مادربزرگشه.
‫آره! آره.
‫پس، اگه من فقط...
‫...ارواح رو احضار کنم چی؟
‫مطمئناً، اون‌ها می‌تونن اون رو به حرف بیارن.
‫می‌دونید؟
‫واو، ما... ما... ما واقعاً ‫همدیگه رو خیلی خوب نمی‌شناختیم
‫- قبل از اینکه ازدواج کنیم، مگه نه؟ ‫- می‌دونم.
‫باشه، ما به سبک اسکوبی-دو انجامش می‌دیم. ‫پسرها طبقه بالا، دخترها پایین.
‫واقعاً امیدوارم این جواب بده، چون ‫خیلی‌ها قراره خونه‌هاشون رو از دست بدن
‫هی. سلام، رینی.
‫- سلام. ‫- اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خب، راستش، من... از وقتی بهم اونجوری گفتی ‫نخوابیدم
‫که شوهرم به قتل رسیده، ‫و فقط می‌خوام کمک کنم.
‫عالیه. عالی!
‫چون ما داریم می‌ریم تا ‫با قاتل شوهرت روبه‌رو بشیم
‫- همین الان! ‫- نه، نه، نه.
‫تمام چیزی که می‌دونیم اینه که ‫اون، اون شب اونجا بوده
‫و روی ما اسلحه کشید
‫چون می‌خواد خونه‌مون رو ‫تبدیل به یه کافه‌ی بازی کنه.
‫پس، اینطور نیست که خشن نباشه، ولی من...
‫- من میام. ‫- نه، خانم. نه.
‫اگه این زن شبی که شوهرم ‫کشته شد اونجا بوده...
‫می‌خوام وقتی داره توضیح میده ‫اونجا باشم.
‫درسته.
‫باشه.
‫ولی باید حواسمون رو جمع کنیم.
‫آره. ما فقط چند تا خانم تو یه شب بازی هستیم
‫گوش کن. بیا، این رو بپوش.
‫کل طبقه خالیه. دیوانه‌کننده‌ست.
‫بیا طبقه بعدی رو امتحان کنیم.
‫البته، اگه همسر «روان‌بین» من اینجا بود، ‫ارواح می‌تونستن بهمون بگن کجا بریم.
‫باشه، صادق باش. ‫من با یه آدم خرافاتی ازدواج کردم؟
‫هی، تو هنوز وضعت از من بهتره.
‫رندال می‌گه بیاین لابی.
‫خوبه. شاید یه سرنخی پیدا کرده.
‫چرا من باید زن‌هایی مثل مادرم رو انتخاب کنم؟
‫اون یه افتضاح بود. ‫سلیقه‌ام خرابه.
‫منم یه بار سلیقه‌ام خراب شد. ‫اصلاً با یه آکروبات‌باز قرار نذار.
‫باشه، خانم‌ها. شرط‌بندی دیگه بسه.
‫هفت اومد. می‌خوای روش ریسک کنی؟
‫و کارت‌بخش‌کُن واقعی کجاست؟
‫کریستی الان جای بهتریه.
‫بهشت؟!
‫خب، من تصمیم گرفتم شاید بهتر باشه ‫اگه فقط من کارت پخش کنم، باشه؟
‫پس، مورا، باید یادت باشه،
‫خواهش می‌کنم از این خانمه بازجویی نکن ‫تا وقتی که من بهم ریختمش، باشه؟
‫نمی‌خوام میز رو ول کنه بره.
‫یادت باشه، بُرد بزرگ، جشن، لبخند.
چندمین شب بازی‌ایه که شما خرابش می‌کنید؟
‫خب، این بار تو لیست بودم.
‫تو با اونی؟
‫نه.
‫نه، من تنهام.
‫خانم! نوشیدنی برای این غریبه‌ها.
‫خب، می‌خواین 21 بازی کنین؟
‫باشه. پولتون رو می‌گیرم
‫همراه با خونه‌تون.
‫بیاین بازی کنیم.
‫آقای سوج، آقای پاتنم؟
‫دکتر استنلی هم آپارتمانش رو ‫به خانم وایت فروخته.
‫چی؟ پس، کامیلا مالک 51 درصده؟
‫هنوز نه. هنوز در مرحله‌ی انتقال سنده.
‫- فردا تموم می‌شه. ‫- که یعنی نیمه‌شب امشب.
مگه اینکه نظرش عوض شه
‫شما نمی‌تونین بفروشین.
‫آپارتمان شما به یه میلیاردر
‫سهام اکثریت آرکونیای محبوبمون رو میده.
‫که اون داره تبدیلش می‌کنه به یه کافه‌ی بازی
‫کافه‌ی بازی؟
‫منهتن تبدیل به آتلانتیک سیتی می‌شه.
‫قشر کارگر از حقوقشون ‫محروم می‌شن،
‫- سمساری‌های درب و داغون. ‫- دقیقاً.
‫من یه روانشناسم.
‫این یعنی کلی مراجع جدید.
‫ولی، آرکونیای محبوبت چی؟
‫دیگه واقعاً آرکونیای من نیست.
‫بیشتر آدم‌هایی که ‫باهاشون صمیمی بودم نقل مکان کردن
‫یا به قتل رسیدن.
‫خب، ما هنوز اینجاییم.
‫هی، چرا همه‌مون خونه‌ی چارلز ‫یه نوشیدنی نخوریم؟
‫فقط ما رفقای ساختمون؟
‫آره، من کلی کار برای انجام دادن دارم، پس...
‫اگه... اگه بهتون پول بدیم چی؟
‫الیور قطعاً به یه‌کم روان‌درمانی احتیاج داره
‫من؟ ‫چارلز فقط با الگوی مادرش قرار می‌ذاره.
‫- آره! ‫- باحاله. نگران‌کننده‌ست.
‫یه معامله‌ی دو به یک برای روز آخر چطوره؟
‫اینم از این.
‫واو. باشه.
‫عالیه.
‫- بیست و یک. ‫- اوه!
‫منم همینطور، منم 21 شدم!
‫تصمیم سختیه، خانم وایت.
‫باختی.
‫هووو! این یعنی شب بانوان.
‫آره!
‫باشه.
‫- جداشون کن. ‫- باشه.
‫نه، نه، دارم حس می‌کنم ‫نباید این کار رو بکنی.
‫من واقعاً می‌تونم کارت‌ها رو حس کنم.
‫اگه یه‌وقت به کمکم احتیاج داشتی...
‫گوش کن، بذار اون خانم بیبی‌ها رو جدا کنه. ‫اگه می‌خواد بیبی‌ها رو جدا کنه،
‫بیبی‌ها رو جدا کن. ‫می‌خوای بیبی‌ها رو جدا کنی؟ باشه.
‫اوه... باختی.
‫باید به... سلری گوش می‌کردی.
‫سلری ویسپ.
‫من 21 شدم!
‫من خیلی خوش‌شانسم.
‫همه چیز زندگیم خیلی خوش‌شانسیه.
‫اوه.
‫دوباره باختی.
‫نگران من نباشین.
‫امشب، من یه برنده‌ام، ‫مهم نیست چقدر ببازم.
‫باید با این شالگردن شیک ‫خفه‌ات کنم.
‫اونجا نشستی و می‌بری...
‫در حالی که شوهر من تو گور سرده.
‫ما می‌ریم. ‫فکر کنم وقتشه.
‫معلومه که مال توئه.
‫هی. من هنوز با تو کار دارم، خوشگله.
‫باشه، بزن بریم. داریم می‌ریم.
‫زن بیچاره.
‫می‌دونی داشت در مورد چی حرف می‌زد؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫شرط‌هاتون رو بذارین.
‫نگاه کن.
‫بالأخره کلاه لستر رو تمیز کردن.
‫می‌دونی آرزو می‌کردم چی تو این بود؟
‫دسته‌ی قدیمی آسانسورش.
‫آره؟
‫من... من فرض کردم پیش توئه.
‫نه.
‫باشه، خب، به لیست چیزهایی که ‫باید پیدا کنیم اضافه‌اش می‌کنیم.
‫و، هی، اگه یه انگشت آواره پیدا کردی،
‫من یه خلافکار احتمالی بامزه می‌شناسم ‫که دنبالشه، ولی...
‫میبل، هیچوقت نشنیده بودم در مورد ‫انگشت یه پسر حرف بزنی.
‫طرف کیه؟
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫ما داریم در مورد یه جنایت تحقیق می‌کنیم.
‫قرار نیست در مورد پسرها حرف بزنم ‫فقط چون «شب بانوان» هست.
‫ولی...
‫اوف. ‫دوباره بدشانسی، خانم وایت!
‫اون داره تقلب می‌کنه.
‫- ببخشید؟ ‫- چی؟
‫اون داره دو تا کارت برمی‌داره، دیدم.
‫تعجبی نداره که هی می‌بازی.
‫- اون دروغ می‌گه. ‫- اون داره می‌بره.
‫چرا باید دروغ بگه؟
‫اون رو از اینجا بندازین بیرون.
‫با من بیا.
‫خوشحالم که می‌دونم شانس من ‫بالأخره اینقدر هم بد نشده.
‫اگه اجازه بدین، اگه مایل باشین،
‫من گاهی اوقات می‌تونم پلی باشم ‫بین دو نفر
‫که باید چیزی به هم بگن.
‫و من دارم حس می‌کنم که کسی ‫مثل اون برای تو، اینجا هست.
‫ممکنه مادربزرگِ مادربزرگم باشه.
‫اون... خب...
‫اون درون منه.
‫سلام، اِوَنجلین. بله، می‌بینم.
‫ولی اون نیست.
‫یه نفر دیگه‌ست،
‫یه آدم متفاوت.
‫شاید کسی که برات...
‫نوشیدنی مخصوص درست می‌کرد.
‫بیشتر بهم بگو.
‫خب، کی می‌خواد شروع کنه؟
‫اول، در مورد این جابه‌جایی صحبت کنیم.
‫ببین، من به فکر فروش بودم، ‫ولی... ولی آدم خونه‌ش رو ترک نمی‌کنه
‫فقط چون قدیمی شده. ‫درستش می‌کنی.
‫بیاین روی شما دو نفر تمرکز کنیم.
‫چارلز، اشاره‌ای به مشکلاتی شد
‫در مورد انتخاب‌های عاطفیت.
‫می‌شه بگی این موضوع در مورد ‫رابطه‌ی فعلیت هم صدق می‌کنه؟
‫- نه، نه... ‫- نه، نه... من...
‫من... من با یه خانمی ازدواج کردم.
‫یه خانم دیوونه.
‫هی، پاتنم، باید حواست ‫به اون زنِت باشه.
‫مطمئن شو پاش رو از گلیمش درازتر نکنه، باشه؟
‫دیگه حالم داره از این همه ‫لهجه‌ی مسخره‌ی اروپایی به هم می‌خوره.
‫چی شده؟ ‫چرا لباس کارت‌پخش‌کُن‌ها رو پوشیدی؟
‫خب...
‫- صبر کن، چه خبره؟ ‫- ما وسط یه جلسه‌ی مشاوره هستیم.
‫دوست داری به ما ملحق بشی؟
‫بله.
‫بله، من...
‫فکر می‌کنم این کار حالم رو بهتر می‌کنه.
‫خب، کجا بودیم؟ ‫چارلز چشمش دنبال مادرشه.
‫خب، از همون‌جا ادامه بدین.
‫و بله، یکی اینجا برای تو هست.
‫اوناهاش، برنده‌ی بزرگ من.
‫شبت چطور می‌گذره، عروسک؟
‫هیچ مرد دیگه‌ای روی زمین نیست ‫که جرأت کنه
‫بهم بگه «عروسک».
‫خب، اون هر وقت بخواد می‌تونه من رو «عروسک» صدا کنه
‫نیکی، یه چیزی هست ‫که باید بدونی.
‫بَش استید.
‫اون داره سعی می‌کنه اولین کافه‌ی بازی رسمی ‫نیویورک رو بسازه.
‫- چی؟ ‫- و بعد هم فلوگ
‫وارد رقابت شد و پیشنهاد خودش رو داد ‫تا باباش رو تحت تأثیر قرار بده.
‫چی، این کله‌پوک‌ها، ‫تو بازی من شرکت می‌کنن،
‫و می‌خوان من رو از شهرم بیرون کنن؟
‫مگه از رو جنازه‌ی من رد بشن.
‫اینطور که معلومه هر کی ‫می‌خواد اینجا کافه بسازه
‫باید اول از شرّ نیکی خلاص بشه.
‫من برات یه پیشنهاد دارم.
‫چی می‌شه اگه من اونقدر از آرکونیا رو بخرم
‫که سهام مدیریتی دستم بیاد؟
‫دوست داری گسترشش بدیم؟
‫اینجا یه کافه بسازیم که روح ‫نیویورک قدیم رو زنده نگه داره،
‫با چوب و برنج و لباس‌های رسمی؟
‫اتاق مخملی هم همینطور که هست بمونه، ‫یه فضای وی‌آی‌پی برای همیشه.
‫می‌تونیم این کار رو... با هم انجام بدیم.
‫تو ازش خوشت میومد.
‫می‌دونی، این مکان... ‫این میراث خانوادگی همسرمه.
‫من... من نمی‌تونم بفروشمش.
‫خب...
‫اینطور به نظر می‌رسید که تو ‫و همسرت شاید دارین...
‫شاید دارین جدا می‌شین.
‫خب، ببین، می‌دونی، ما داریم یه دوره‌ی سخت ‫رو می‌گذرونیم، ولی... ولی من عاشقشم.
‫می‌دونی، تو دفتر کارم دارن.
‫می‌شه بعداً در مورد این موضوع صحبت کنیم؟
‫باشه.
‫من می‌خوام شروع کنم به خریدن ‫آپارتمان‌های آرکونیا.
‫همه‌شون رو.
‫هر بار که کمکش می‌کردم برنده بشه، ‫من رو بیرون شام می‌برد،
‫و اجازه می‌داد پیش‌غذا سفارش بدم.
‫و اون هیچوقت به کسی اجازه نمی‌داد ‫پیش‌غذا سفارش بده.
‫و اینکه چیزی از مادرم بگیری ‫که هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونست؟
‫این دقیقاً همون حسی بود ‫که داشتم وقتی... وقتی جَن...
‫تصمیم گرفت از جونم بگذره به جای اینکه بکشتم
‫معلومه. تأیید گرفتن از کسی ‫که به سختی تأیید می‌کنه، لذت‌بخشه.
‫ولی آیا به نفعته؟
‫و بعضی‌ وقت‌ها، جَن سعی می‌کرد تو رو بکشه.
‫ولی اینکه بدونم چرا این زن‌ها ‫رو انتخاب کردم، چطور کمکم می‌کنه تمومش کنم؟
‫به چه رابطه‌ی عاشقانه‌ای ‫حسودی می‌کنی؟
‫ اشتباه برداشت نکن.
‫حسادت یه احساس دست‌کم گرفته شده‌ست.
‫بعضی‌ وقت‌ها، دقیقاً همون چیزی‌ـه ‫که ما نیاز داریم تا برای چیزی تلاش کنیم.
‫خب، راستش؟
‫رابطه‌ای که بیشتر ...از همه بهش حسودی می‌کنم
‫رابطه‌ی الیور و لورتاست.
‫جداً؟
‫با اینکه هیچی در موردش نمی‌دونم،
‫و می‌ترسم بهش بگم ‫کجا می‌خوام زندگی کنم؟
‫خب، اون که به رابطه ربطی نداره. ‫اون ترس خودته.
‫یعنی، تو در اصل یه آدم بی‌اعتماد به نفسی ‫که با قلدربازی روش سرپوش می‌ذاری.
‫اوه، این خیلی خوب بود.
‫آها، خودشه.
‫- ادامه بده. ‫- باشه، قبوله.
‫من می‌ترسم.
‫وای مامان
‫من خیلی می‌ترسم.
‫وای.
‫با اعتراف کردن به این... من واقعاً ‫احساس می‌کنم یه باری از رو دوشم برداشته شد.
‫فکر می‌کنم باید به لورتا بگی ‫چه حسی داری.
‫ببین.
‫تو داری به یه چیز زیبا می‌رسی.
‫- خب، بهش فکر کن، گرووِر... ‫- درسته؟
‫...آیا جابه‌جایی واقعاً به نفعته؟
‫- خب، من فکر می‌کنم... ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫«من احساس می‌کنم...»
‫من احساس می‌کنم...
‫- تنهام و... ‫- آره.
‫...و بی‌اعتماد به نفسم که با وجود اینکه کارم
‫ارتباط برقرار کردن با مردمه...
‫...ولی واقعاً بلد نیستم .چطور این کار رو بکنم
‫بلد نیستی، نه.
‫و من داشتم این رو به گردن ‫ساختمون می‌انداختم،
‫و شاید واقعاً... تقصیر منه.
‫پس، در واقع، ‫فروختن خونه‌ات می‌شه...
‫یه اشتباه.
‫- یه اشتباه. ‫- من هیچ‌جا نمی‌رم.
‫من... من می‌خوام اینجا ‫با دوست‌هام بمونم.
‫من فرار نمی‌کنم!
‫- موفق شدیم! ‫- آها، خودشه!
‫صبر کن، الان... الان...
‫ساعت 12:15ـه.
‫قرارداد بسته شده.
‫صبر کن، یعنی ما دیر رسیدیم؟
‫خب، مگه اینکه خانم‌ها ‫شانس بیشتری آورده باشن...
‫آرکونیا از دست رفت.
‫اگه کمکی می‌کنه، من بابت وقت اضافه ‫ازتون پولی نمی‌گیرم.
‫و ما تا دو هفته‌ی دیگه آخرین ‫آپارتمان رو هم می‌خریم.
‫نیکی؟
‫کجا بودی؟ ‫کل شهر دنبالت می‌گرده.
‫آره، گوش کن، من پایه‌ام، باشه؟
‫اگه زنم نمی‌خواست گند بزنم به ‫میراث خانوادگیش،
‫نباید سرم کلاه می‌ذاشت.
‫چی؟ ‫پس، دارین جدا می‌شین؟
‫چطور فهمیدی؟
‫من... من دیدمش.
‫موقع دسیسه‌چینی دیدمش.
‫با کی بود؟
‫خیلی رقت‌انگیز بود.
‫حالا، بی‌خیال، بیا... ‫بیا بریم پول در بیاریم.
‫من شروع می‌کنم.
‫ما قراره زیباترین کافه‌ی ‫دنیا رو بسازیم،
‫و بعدش با دو تا نوشیدنی مخصوص ‫و زیبا جشن می‌گیریم.
‫فقط بهم بگو می‌خوای چی کار کنم.
‫من یه بازی خصوصی می‌خوام.
‫شنبه شب.
‫فقط من و بَش و فلوگ.
‫می‌تونیم این کار رو با هم انجام بدیم.
‫نه.
‫تو تقریباً به هر چیزی که می‌خواستی رسیدی.
‫آره.
‫اون دربان لعنتی.
‫دربان؟
‫کدوم... دربان؟
[آخرین سند جابجا شد. یه کافه برنده شدی]
‫دورهمی دخترونه تموم شد.
‫من بُردم.
‫لستر عاشق این بود که از این ‫پنجره‌ها بیرون رو نگاه کنه.
‫نمای چشم پرنده‌.
‫و حالا، منم می‌فهممش.
‫الیور.
‫خدایا.
‫کامیلا 51 درصد رو گرفت.
‫ساختمون‌مون از دست رفت.
‫پادکست‌مون رو از دست دادیم.
‫این ساختمون رو از دست دادیم. من...
‫احساس می‌کنم کاملاً کنترل رو از دست دادم
‫تو تمام جنبه‌های زندگیم.
‫نمی‌تونم به این پسر پولدار احمق ‫فکر نکنم
‫که ممکنه یه آدم رو کشته باشه
‫یا منجمد کرده باشه.
‫خب، گوش کن.
‫اگه اون شوهر من رو کشته باشه...
‫می‌گم باهاش قرار نذار.
‫منصفانه‌ست.
‫ولی اگه نکشته باشه...
‫و فکر نمی‌کنم اگه این کار رو کرده بود ‫ازش خوشت میومد...
‫پس مثلاً سعی کن اونقدر نگران ‫کنترل داشتن رو همه چیز نباشی.
‫چون هیچکدوم از ما کنترل دستش نیست
‫نه زن بیچاره‌ی اون دربانی که مُرد،
‫نه پولدارترین و قدرتمندترین آدم ‫کل دنیا.
‫و جنگیدن با این موضوع...
‫...بدبختی واقعی از همون‌جا میاد.
[پیام به جی: سلام]
‫آفرین به تو.
‫- رینی. ‫- بله؟
‫من... هنوز فکر می‌کنم می‌تونیم ‫معمای قتل لستر رو حل کنیم.
‫دوست داری جعبه‌ی سرنخ‌هامون رو ببینی؟
‫اوه.
‫امیدوار بودم جعبه‌ی بزرگ‌تری باشه.
‫می‌دونم، من... خیلی متأسفم. داریم تلاش می‌کنیم
‫نه، نه. نه.
‫ببین.
‫سوت پرنده‌ی لستر.
‫هی، عزیزم.
‫♪ عزیزم، می‌دونم خیلی ناراحتی ♪
‫♪ که تو خواب‌هات من رو می‌بینی ♪
‫♪ این آهنگ رو می‌خونی، توی سرته ♪
‫♪ وقتی می‌خوابی ♪
‫♪ میگی کاش جای من بودی ♪
[رویت پرنده جدید]
‫میبل! چه به موقع اومدی.
‫خب، تو دورهمی دخترونه چی شد؟
‫در مورد پسرها حرف زدیم.
‫ور ور ور.
‫چی می‌گی «ور ور ور»؟
‫شماها هم تمام مدت تو دورهمی پسرونه‌تون،
‫فقط داشتین در مورد دخترها حرف می‌زدین، پس بی‌خیال
‫معلوم شد کارآگاه ویلیامز بهترین ‫مشاوریه که تا حالا داشتم.
‫نه، این تو بودی. تو آماده‌ی شنیدن بودی.
‫من از همون روز اول ‫داشتم بهت می‌گفتم مشکلت چیه.
‫از همون روز اول.
‫ولی جدا از شوخی، بچه‌ها، ‫واقعاً می‌خوام بگم
‫بابت خونه‌تون متأسفم.
‫امیدوارم الان لورتا پایین مشغول ‫گرفتن اعتراف به قتل باشه...
‫...با کمک روح و پری و روح‌القدس.
‫نه.
‫من اعتراف به قتل نگرفتم.
‫خب، اشکالی نداره.
‫- به هر حال تلاشت رو کردی. ‫- تو بهترین کار رو کردی.
‫ببین، اون آدم سرسختیه.
‫ولی فهمیدم که زن نیکی
‫داشته دسیسه‌چینی می‌کرده، ‫و اون تازه این موضوع رو فهمیده
‫تو همون هفته‌ای که ناپدید شد.
‫همچنین، نیکی و کامیلا با هم شریک شده بودن
‫تا آرکونیا رو به اولین ‫کافه‌ی نیویورک تبدیل کنن.
‫آره، و کامیلا این کار رو کرده بود ‫چون از قدیم عاشقش بود.
‫و کامیلا گفت... ‫«اون دربان لعنتی.»
‫پس، شاید لستر به خاطر چیزی که دیده ‫کشته نشده،
‫بلکه شاید بیشتر درگیر ماجرا بوده.
‫صبر کن. این فوق‌العاده‌ست!
‫- تو واقعاً قدرت‌های ماورایی داری؟ ‫- من...
‫خب، موفق شدی.
‫و اینطور که معلومه من فردا صبح ‫یه عالمه کار دارم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ نه. ‫من می‌خوام چیزی که شماها
‫امروز بهم یاد دادین رو عملی کنم.
‫می‌خوام یه خانم درشت یا ریز اندام پیدا کنم
‫که چهار ساعت تمام ‫روی کمرم راه بره.
‫و من این رو هم تو دفتر ‫نیکی پیدا کردم.
‫صبر کن. این اهرم آسانسور لستره؟
‫خدایا.
‫این... این خونه.
‫تو همین الان آلت قتاله رو پیدا کردی؟
‫شاید.
‫من... عاشق هر چیز جدیدی‌ام ‫که امروز در موردت فهمیدم.
‫- هیچ ایرادی بهت وارد نیست. ‫- این رو به جنیفر انیستون بگو.
‫می‌دونستی اون پیشنهاد بازی تو ‫نقش یه آتش‌افروز تو سریال ما رو رد کرد؟
‫فکر می‌کنی یه‌کم خل و چله؟
‫من رفتم مشاوره،
‫و اون‌ها مجبورم کردن ‫یه چیزی رو بهت بگم.
‫تو نمی‌خوای جابه‌جا بشی.
‫بهت گفتم که قدرت ماورایی دارم.
‫همچنین، تو من رو تو پینترست فالو نکردی.
‫ببخشید که بهت نگفتم، من...
‫ولی مهم نیست. ‫به هر حال از دست رفته.
‫ما یه خونه‌ی جدید می‌سازیم.
‫تو اوضاع رو درست می‌کنی.
‫آره، آره، آره، آره، آره.
‫- یه کشف بزرگ! ‫- ما یه چیزی فهمیدیم.
‫یه نوتیفیکیشن رو...
‫تو اینجایی. ‫یه نوتیفیکیشن رو اپلیکیشن پرنده‌نگریم گرفتم
‫که پرنده‌ی مورد علاقه‌ی لستر ‫تو حیاط بوده.
‫ولی اون من بودم که داشتم سوت لستر رو می‌زدم
‫وقتی داشتم خونه‌ی میبل سیگار می‌کشیدم.
‫آره.
‫دورهمی دخترونه بود، پدربزرگ.
‫حالا، اون سوت ‫دوربین پرنده رو فعال کرده
‫که من و لستر نصبش کرده بودیم ‫و با صدای پرنده روشن می‌شه.
‫خب، الان دقیقاً به سمت فواره‌ست.
‫پس، وقتی اون پرنده‌ها میان یه نوشیدنی خنک ‫بزنن، ازشون فیلم می‌گیره.
‫دوربینی که بَش کنترلش نمی‌کنه؟
‫و ویدیو ذخیره می‌کنه،
‫تا همون شبی که ‫لستر من مُرد.
‫هیچی نمی‌شه دید.
‫می‌تونی بزرگ‌ترش کنی؟
‫می‌تونی بیشتر به عقب برگردونی ‫تا ببینیم چطور افتاد توش؟
‫نه، فقط بعد از صدای پرنده ضبط می‌کنه.
‫باورم نمی‌شه ‫که اون مدام داشته اون سوت رو می‌زده.
‫حتماً داشته سعی می‌کرده مطمئن بشه ‫که دوربین‌ها دارن ضبط می‌کنن؟
‫می‌خواسته مطمئن بشه ما این رو می‌بینیم.
‫بعضی آدم‌ها ‫تمام زندگیشون منتظر شانس می‌مونن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫و هیچوقت از راه نمی‌رسه.
‫این دیگه چه...
‫وقتی کامیلا گفت، ‫«اون دربان لعنتی،»
‫منظورش لستر نبود.
‫منظورش رندال بود.
‫بعضی آدم‌ها بی‌طاقت می‌شن.
‫و هر کاری می‌کنن ‫تا برای خودشون شانس بیارن.