‫اینم از این.
‫چرا، ممنونم.
‫عالیه. ‫درست درستش کردی.
‫میدونم. ‫یه ذره شیر و هفت تا قند.
‫با شیش تا قند اینطوری نمیشه.
‫خب، کار امروزمون چیه؟
‫نمیدونم. فکر کردم شاید ‫شمشیرهای قدیمی رو تیز کنم.
‫- برای ماجراجویی بعدی آماده شیم. ‫- ماجراجویی بعدی؟
‫نمیتونم تا ابد اینجا بمونم.
‫- به علاوه، کشتی فقط یه کاپیتان داره. ‫- کاپیتان
‫- بله؟ ‫- بله
‫متاسفم، اشتباه از من بود. ‫کشتی تو.
‫الان میگیم کاپیتان کیه؟
‫- من ‫- اون
‫درسته. کاپیتان، خبرهای بد...
‫حرفت رو نگه دار، باشه؟
‫گوش کن، نیاز نیست که فکر کنی
‫اینجا زیر دست منی.
‫یعنی، هممون از همراهی تو اینجا لذت میبریم.
‫داداش، میدونم، میدونم. ‫من هم همینطور.
‫فقط، میدونی، بیشتر از چیزی که ‫ فکرش رو میکردم اینجا موندم
‫و... برای یه جا نشستن ساخته نشدم، پسر.
‫- کاپیتان؟ ‫- چی شده پسر؟
‫- پرتقالمون تموم شده ‫- موضوع فوریت همینه؟
‫سیب بخور، محض رضای خدا.
‫نه، مسئله اینه که واقعا ‫ پرتقال ها رو لازم داشتیم...
‫برای کمبود ویتامین سی.
‫کمبود ویتامین سی؟ ‫کی کمبود ویتامین سی داره؟
‫سلام؟
‫دندون هام دارن میوفتن.
‫این عادیه؟
‫پس انگار پرتقالمون تموم شده.
‫آره، نه بابا، و اگه توجه نکردی
‫سوئدی کمبود ویتامین سی داره.
‫مطمئن نیستیم که کمبود ویتامین سی باشه.
‫تو صورت من نفس نکش.
‫- برو یه جا دیگه بشین... ‫- الان گفتم مطمئن نیستیم کمبود ویتامین سی باشه
‫برو بشین اونجا.
‫باشه، برگردیم به پرتقال ها.
‫ببینید، دوست ندارم کسی رو مقصر بدونم
‫اما انگار برای غذاها درست برنامه ریزی نشده.
‫تو مجبورم کردی با عصاره 40 تا پرتقال کیک درست کنم.
‫40 تا پرتقال رو برای کی هدر دادی؟
‫برای عصاره اش. ‫به اضافه ی ده تای دیگه برای خود کیک.
‫- چی؟ ‫- باشه، بحث کیک دیگه بسه.
‫اگه راحت میشید بگم که اصلا هم مزه ی پرتقال نمیداد.
‫بیاید فقط این حقیقت رو قبول کنیم که
‫به دلیل استفاده بی رویه روچ از مرکبات ...
‫حالا باید بریم تره بار.
‫سنت آگوستین یه عالمه پرتقال داره.
‫- و ما نزدیکشیم. ‫- چیز
‫هیجان انگیزی اونجا هست؟
‫شاید سه چیزی که یه آدم
‫ماجراجو و خسته رو به هیجان بیاره؟
‫نه، خسته کننده و وحشتناکه و رطوبتش؟
‫میدونی با موهات چی کار میکنه؟
‫خب؟
‫- چیه؟ ‫- کلاه میپوشم.
‫ناخن های بقیه هم داره میوفته؟
‫- خدای من. ‫- اون ناخن توئه؟
‫درسته. میریم به سنت آگوستین.
‫خب، چی میخواستی بهم بگی؟
‫- مشکل چیه؟ (اسپانیایی) ‫- واقعا نمیخوای بهم بگی؟
‫- چی رو بهت بگم؟ ‫- چرا از رفتن به سنت آگوستین میترسی؟
‫- من از سنت آگوستین نمیترسم. ‫- نه؟
‫اون موقع عکس العمل خاصی داشتی.
‫- نه، نداشتم. ‫- خبر خوب.
‫خدا رو شکر. ‫پرتقال ها رو پیدا کردی؟
‫نه
‫متاسفانه برای اون شانس خوبی نداشتیم.
‫انگار یه نوع آفت هست.
‫یه دونه پرتقال هم پیدا نمیشه.
‫اما ممکنه یه چیز بهتر گرفته باشم.
‫لوشیوس، بهشون بگو چی گرفتم.
‫نقشه ی گنجه.
‫نقشه ی گنج.
‫بیخیال، 40 دقیقه طول کشید
‫تا بتونم برای خریدش چک و چونه بزنم.
‫فروشنده اون رو بهم نمیفروخت
‫اما تونستم دلش رو ببرم.
‫اینطوری که یه عالمه پول بهش داد.
‫مثل اینکه تا حالا این همه ‫پول تو زندگیم ندیده بودم.
‫باشه، بیخیال، آروم باش.
‫این یه سرمایه گذاری بود و به محض اینکه غارت رو
‫ پیدا کنیم جبرانش میکنیم.
‫پس... ‫برو بیل من رو بیار
‫اون قشنگه که تو کابینت شیشه ایه.
‫صبر کن، چی؟ ‫پس پرتقال ها چی؟
‫هنوز داری حرف پرتقال میزنی؟
‫- واقعا؟ ‫- چی؟
‫ببخشید.
‫بدم نمیاد کمک کنم کاپیتان.
‫چرا چند نفر رو برندارم
‫و نبرم بیرون تا ببینیم چی کار میشه کرد؟
‫این به طرز عجیبی خوبیت رو میرسونه بلک پیت.
‫- ممنونم ‫- فقط مطمئن شو به بلک برد خبر بدی.
‫فکر کنم جیم باید این کار رو بکنه.
‫میدونی انگار اهل اینجاست.
‫- من هیچوقت این رو نگفتم ‫- آره، خیلی حرف نمیزنی.
‫باشه، خوبه، هرچی. ‫با جیم برو.
‫باید برنامه یه روز فوق العاده رو بچینم.
‫به بلک برد بگو ابتکار عمل رو دستم گرفتم.
‫این ماموریت من بود.
‫هنوز هم هست. ‫من نمیرم.
‫- آروم ‫- کسی یه کیف کوچیک داره؟
‫دارم دندون هام رو نگه میدارم ‫ تا بتونم بذارم سر جاشون.
‫آره، مسئله اینه سوئدی
‫دندون ها اینطوری کار نمیکنن.
‫وقتی بیوفتن...
‫برنمیگردن سر جاشون.
‫جیم، خواهش میکنم کمک کن. ‫خواهش میکنم پرتقال های بیشتری بگیر.
‫دندونه بر نمیگرده سر جاش.
‫- برو پی کارت سوئدی. ‫- برنمیگردن سر جاشون.
‫بخون و گریه کن دوست من. ‫ماجراجویی منتظره.
‫ببین داداش، دوست ندارم ضد حال بزنم ولی
‫مردم گنج رو نمیخرن. ‫اینطوری کار نمیکنه.
‫- خب، پس نقشه رو چی؟ ‫- داره میگه نقشه واقعی نیست.
‫چی؟ معلومه که واقعیه.
‫ببین. لبه های نازک. سوخته.
‫دست به دست گشته.
‫اگه واقعی بود، چرا باید اون رو به تو میفروخت؟
‫چرا نقشه رو برای خودش نگه نداشت
‫و خودش گنج رو پیدا نکرد؟
‫سوال خوبی بود. خوشم اومد.
‫خب، شاید فقط تنبله.
‫منظورم اینه که کارش فروش ‫ نقشه ست، محض رضای خدا.
‫برات آرزوی موفقیت میکنم داداش. ‫میرم یه چرت بزنم.
‫آخرین بار شنیدم که کشتی فقط یه کاپیتان داره
‫و کاپیتان این کشتی میگه ‫"سر پا بمون."
‫ما یه روز... ‫به محض اینکه لباسم رو عوض کنم.
‫- همیشه انقدر یه دنده ست؟ ‫- آره
‫چی؟
‫باورم نمیشه مجبورم کردی این کار رو بکنم.
‫اصلا نمیدونی چقدر از اینجا متنفرم.
‫دقیقا. نمیدونم چون چیزی بهم نمیگی
‫چون خیلی عجیب و غریب رازداری جیم.
‫نه، نیستم. ‫یه رازدار عادی ام.
‫جیم، جیم، یه ساله که میشناسمت.
‫نمیدونستم اهل سنت آگوستینی.
‫حتی نمیدونم رنگ محبوبت چیه.
‫- این چه ربطی داره؟ ‫- به همه چیز ربط داره.
‫ما دوستیم.
‫دوست ها به همدیگه این مدل چیزها رو میگن.
‫سبزآبی. رنگ محبوب من سبزآبیه.
‫تو کی هستی؟
‫من باید این ماموریت رو رهبری کنم.
‫راستش بیشتر وظیفه ست تا ماموریت.
‫میبینی، فکر کنم مسئله ی اصلی اینه که تو...
‫- تو رهبری خوب نیستی. ‫- و جیم هم نیست.
‫همین الان شروع به حرف زدن کردن.
‫آره، اما جیم از اون مدل آدم هاست ‫ که اگه بهم چاقو بزنه
‫میگم که، "آره، احتمالا لیاقتش رو دارم."
‫و خیلی هم خوشحال میشم اگه جیم بهم چاقو بزنه.
‫بچه ها؟ ‫فکر کنم رسیدیم.
‫بوم
‫- پرتقال ها. پیداشون کردم. ‫- صبر کن. نه، ما اون هارو نمیخوایم.
‫- آره ‫- ما اون ها رو نمیخوایم... صبر کن.
‫پرتقال رو بنداز.
‫خب خب خب.
‫الان قیافه ی یکی خیلی احمقانه شده.
‫بیشتر حسودیت میشه؟
‫اون ها رو بر نمیداریم. ‫میریم یه جای دیگه.
‫چرا؟ ‫چون کلیساست؟
‫اون ها چین؟
‫پرتقال های مسیحی؟
‫بله...
‫مشکلی هست؟
‫حالا اون برای یه راهبه خیلی خفن بود.
‫مارو نکش خواهر. من هم مذهبی ام.
‫آره، همین الان شدم.
‫نانا
‫منم
‫- بونیفاسیا ‫- این روزها اسمم جیمه.
‫- خب بیا داخل جیم. کیک داریم. ‫- نانا؟
‫- شرط میبندم فکر میکنی خیلی بامزه ست. ‫- معرکه ست.
‫اینم از این. ‫خدایا. دارم میام نانا.
‫دارم برای یه کم کیک میام.
‫پس یا اینجاییم ‫یا احتمالا این پایین.
‫- چرا صورتت رو قایم میکنی؟ ‫- من بلک برد لعنتی ام پسر.
‫- نمیشه موقع شکار گنج من رو ببینن. ‫- بیخیال پسر.
‫ما وسط نا کجا آبادیم.
‫کسی قرار نیست تو رو بشناسه.
‫بک برد. گنج، شکار گنج.
‫خفه شو، باشه؟ ‫من بلک برد نیستم.
‫- باشه ‫- عزیزم
‫گمشو. از اینجا برو. زودباش.
‫درسته... اونجا پشت درخت قایم میشم.
‫تا هروقت که تصمیم بگیری کدوم گوری میریم.
‫باشه، زیاد طول نمیکشه.
‫حالا ببین، قراره امروز بهمون خوش بگذره
‫و این یه دستوره.
‫جدا نمیتونی به مردم دستور بدی که خوش بگذرونن.
‫خب، همین الان دستور دادم.
‫آدم هایی مثل بلک برد، برای ماجراجویی زندگی میکنن.
‫براشون مثل غذا میمونه.
‫پس قراره یه ماجراجویی خاطره انگیز
‫و باحال و حسابی خفن داشته باشیم.
‫حالا، پشت من هستی؟
‫- اره، باشه. ‫- باشه، خوبه.
‫بونيفاسيا يه بار انگشت يه کشيش رو گاز گرفت.
‫چي؟
‫بله. فکر ميکرديم وحشیه.
‫آره، کشيش قسم خورد.. ‫از هاري ميميره.
‫خب، نمرد، مگه نه؟
‫نه چند سال بعد مرد. ‫اون...
‫چي؟ چي؟ چي؟
‫با يه درخت تصادف کرد.
‫شوخي تلخي بود.
‫زندگي دردناکه.
‫آره، آره، آره. ‫همينجوريه، مگه نه؟
‫از اون خوشم میاد.
‫شوهرته؟
‫اون میتونه اسپانیایی حرف بزنه، نانا.
‫اوه
‫خیلی خوب. ‫اوه خیلی خیلی خوبه
‫يه جورايي کشيشي.
‫و بقيه ي اون ها؟
‫اون هایی که... دارن دیوارم رو تعمیر میکنن؟
‫برای چی واستادی؟
‫عجله کن.
‫- اون ها یه مشت احمقن. ‫- خودم فهمیدم.
‫وگرنه کی حاضره که حقوق...
‫پرتقال بگیره؟
‫فقط پیت.
‫- گم شید پشه ها ‫- اونقدر بد هم نیستن.
‫اون ها پر از خونن، مگه نه؟
‫مثل انگورهای پرنده.
‫فکر کنم یکیشون رو قورت دادم.
‫حداقل ناهار گیرت اومد. ‫دارم از گرسنگی میمیرم.
‫بچه ها. سریع بیاید، یه چیزی پیدا کردم.
‫دریوکمپا روبیکوندا
‫یا پروانه ابریشم خربزه شیرین.
‫گونه ی خیلی نادریه.
‫میبینی؟ داریم یه چیزایی پیدا میکنیم.
‫عالیه، یه حشره پیدا کردی. آفرین.
‫و کی میگه نقشه های گنج به دردنخورن؟
‫تیکه نمینداختم. ‫مدل حرف زدنم اینه.
‫هرچقدر میخوای بخند.
‫اما بدون نقشه، ‫این دوست کوچولو رو پیدا نمیکردیم
‫پس الانش هم داریم سود میکنیم.
‫فکر کنم برای حشره خیلی جالب باشه.
‫گم شو.
‫لعنت به این. من بر میگردم به کشتی.
‫بیخیال، داره بهمون خوش میگذره.
‫میدونی مشکلت چیه؟
‫اصلا نمیدونی چطور آروم بشی.
‫مگه نه، لوشیوس؟
‫منظورم اینه که یجورایی عصبی هستی
‫مثلا... همیشه.
‫نه، نیستم.
‫بلدم آروم بشم.
‫میبینی؟ الان حسابی آرومم.
‫گم شو.
‫لعنت بهت. طبیعت لعنتی. گم شو.
‫کوچولوی... لعنتی... عوضی... مار.
‫لعنت بهت.
‫بمیر.
‫با توجه به نقشه، تو این منطقه مار هست
‫پس... خیلی مراقب باش.
‫اعتراف کن، یه کم باحاله، نه؟
‫آره، مارها خوبن.
‫راستش خیلی خوب نرم شده.
‫میتونی یه آشپز بشی.
‫شاید بتونم. ‫شاید بشم.
‫میتونم هر کاری بکنم.
‫من که به رستورانت میام.
‫خب، شاید نتونی.
‫قراره حسابی معروف شم.
‫برام یه صندلی نگه میداری، مگه نه؟
‫شاید...
‫اگه عوضی نباشی.
‫چه شبی میخوای بیای؟
‫- شنبه شب. ‫- شب شلوغیه.
‫دوشنبه میام.
‫باشه. احتمالا بتونم راهت بدم.
‫اسمش رستوران بلک برد
‫و غذاهای خوشمزه دیگه ست...
‫و شیرینی... ‫و تجهیزات ماهیگیری.
‫آره، اما کی میخواد بره شام بخوره و بعد
‫ازت وسایل ماهیگیری بخره؟
‫شاید اون پشت یه مغازه ی سوغاتی فروشی هم بزنم.
‫بعد میتونی بگی، "امیدوارم از وعده تون لذت ببرید
‫این سوغاتی ها رو دیدید؟"
‫چی میگی؟
‫"نه ممنونم. من فقط برای یه وعده ی خوشمزه اومدم."
‫بعد... ‫حالا اون ها عصبانین.
‫- نه ‫- قراره امتیاز پایین بدن.
‫ممکنه یکی از اون طرف اتاق بگه
‫"اوه من از سوغاتی ها خوشم میائ. ‫ممکنه یه نگاهی بندازم."
‫آره، خب، من هم دنبال همچین آدمیم.
‫میخوام که اون بیاد.
‫- اون کیه؟ ‫- منم
‫اه
‫تو یه...
‫یه ذره رو ریشت ریخته.
‫اوه
‫نه، یه کم... پایین تر.
‫فقط بالا، یه کم بالا تر.
‫سمت، سمت چپ.
‫اینجا، گرفتمش.
‫خدای من، داره اتفاق میوفته.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫هیچی.
‫بازم مار میخوای؟
‫ماری بلک برد.
‫غذای مخصوصته. ‫مار ماری.
‫- خوراک مار ‫- خوراک مار
‫"خوراک مار میخوای؟" ‫"بله، خواهش میکنم."
‫خوشحالم که چیزی که بهت یاد دادم ‫ هنوز هم عالی کار میکنه.
‫پس، قراره دعایی هم در کار باشه
‫یا فقط چاقو بازیه؟
‫لطفا، نذار شروع کنه.
‫این بچه برای زانو زدن
‫یا سر چرخوندن بزرگ نشده.
‫بهشون یاد دادم چطور ساکت باشن...
‫انقدر ثابت باشن تا یه موش رو بگیرن.
‫صبر.
‫بذار کاملا خودش رو نشون بده
‫و بعد... حمل.
‫بهشون کشتن رو یاد دادم
‫تا سلاخی کنن.
‫و بعد از سال ها تمرین
‫بونیفاسیا... آماده بود.
‫- آماده؟ برای چی؟ ‫- تا انتقامش رو بگیره.
‫- انتقام خانوادش رو ‫- انتقام خانوادم رو.
‫-انتقام بردباری ‫-انتقام بردباری
‫-انتقام الهی. ‫-انتقام الهی.
‫باشه
‫خانواده ی جیمنز
‫توسط یه باند مزدور سرگردان کشته شدن
‫هفت گالو.
‫هفت تا از خطرناک ترین و بی رحم ترین قاتل هایی که
‫این سرزمین تا حالا به خودش دیده.
‫بهم بگو، فرزندم.
‫پیداشون کردی؟
‫کشتیشون؟
‫کاری کردی که... مثل سگ برای رحم کردن التماس کنن؟
‫رحمی که... به خانواده ات نشون ندادن.
‫آره آره نانا. ‫یه عالمه انتقام گرفتم.
‫جزئیات.
‫باید همین الان انجامش بدیم؟
‫اگه الان نه، پس کی؟
‫بهم بگو چندتا از هفت گالو زنده هستن؟
‫نمیدونم. ‫شیش تا؟
‫مگه اینکه بعضی هاشون از چیزای دیگه مرده باشن.
‫یکی؟
‫فقط یکیشون رو کشتی؟
‫فقط همونی که مهم بود...
‫آلفیو د لا واکا.
‫تو فقط...
‫یکیشون رو کشتی.
‫آره، اما جیم از خنجر خانوادگی استفاده کرد
‫که... فکر کنم حرکت خوبی بود.
‫من اونجا بودم. اون...
‫خیلی غافاگیر شد.
‫باعث ناامیدی هستی.
‫زندگی ناامید کننده ست.
‫این همون چیزی نیست که همیشه یادم دادی؟
‫جیم.
‫سعی میکنم و یه کم از...
‫آسیب هارو جبران میکنم.
‫جیم
‫هنوز چندتا تیکه مونده که کاملا نسوخته.
‫ولش کن استید.
‫همه ی ماجراجویی ها پایان طبیعی دارن
‫و این مناسب تر بود.
‫نه، فکر کنم بتونم درستش کنم.
‫بیخیال. روزمون کامل خراب نشده.
‫خدایا، احتمالا کل راه تا کشتی رو گریه کنه.
‫لازم نیست درباره اش عوضی بازی دربیاری.
‫- چی؟ ‫- گفتم "عوضی نباش."
‫باشه؟ چون این کل ماجرا رو برای تو راه انداخته.
‫برای من؟ چرا؟
‫ببین، تو خیلی باحالی
‫و چرم میپوشی، باشه
‫پس شاید این رو نفهمی
‫اما همه همیشه نگرانن که
‫برای تو جالب یا ماجراجویانه هستن یا نه.
‫و اون مرد فوق العاده ای که ‫اونجاست خیلی از تو خوشش میاد
‫و تو هم از اون خوشت میاد.
‫و اگه نمیتونی با خودت کنار بیای
‫و بفهمی که
‫همه چیز درست میشه
‫چرم پوش، ‫گونی غمگین میانسال
‫که تو یه گودال از کثافتکاری خودش میمیره.
‫الان میتونی بزنی تو صورتم.
‫اوه..
‫بی فایده ست.
‫ما هم باید برگردیم به کشتی.
‫حق با تو بود. ‫ایده ی احمقانه ای بود.
‫نمیدونم چرا اینجاییم.
‫راستش یه کم ناامید شدم.
‫داشت بهم خوش میگذشت.
‫اون یه ذره ای که
‫رو اون تیکه کاغذه
‫شبیه درخته، مگه نه پسر؟
‫آره، نه، حتما. ‫به نظر منم هست.
‫و اون که یه کم چروک شده.
‫- اون شبیه چیه؟ ‫- آره ،شبیه... شبیه یه
‫- ...رودخونه یا جاده ست. ‫- جاده، ج ج جاده یا رودخونه.
‫شاید، آره، عین روز روشنه.
‫میدونی چیه؟
‫فکر کنم، با همین یه ذره ای که اینجاست
‫بتونیم یه کاریش کنیم.
‫- آره؟ ‫- این ها همه ی تیکه هایی هستن که لازم داریم.
‫به علاوه بقیه ی نقشه
‫به هر حال خالی بود.
‫بیل رو آماده کنم یا...
‫خب، این همه راه نیومدیم تا جایی رو نکنیم.
‫درسته.
‫همینه.
‫باشه.
‫این طرف...
‫فکر کنم.
‫زودباش.
‫- خیلی قشنگ بود. ‫- نکن...
‫وگرنه میزنم تو صورت لعنتیت.
‫آره، حتما. ‫البته. صد در صد.
‫برام صبر کنید.
‫اینجایی.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫خب، فقط...
‫ققط شاخه ها و...
‫ردپا رو دنبال کردم.
‫بعضی وقت ها تو کشتی دیدم که از خودت بی خود میشی.
‫آره، کجاییم؟
‫این درخت منه.
‫وقتی به دنیا اومدم والدینم کاشتنش.
‫اینجا زمین خانوادگی منه و منم اینجا بزرگ شدم.
‫همینجا همش اتفاق افتاد.
‫یه روز...
‫یه غریبه پیداش شد.
‫میتونم کمکتون کنم؟
‫اینجا زمین ماست.
‫پرتقال های قشنگین.
‫هر چندتا که دوست داری بردار.
‫برمیدارم.
‫بقیه اش یادم نیست.
‫حتما یادم رفته.
‫وقتی اومدم، تو جنگل بودم. ‫این تو دستم بود.
‫چاقوی پدرم.
‫من... قبل از اینکه کسی پیدام کنه ‫ چند هفته اون بیرون بودم.
‫خدایا.
‫جیم، این وحشتناکه پسر.
‫ببین، اگه ارزشی داره...
‫به عنوان یتیمی که یه راهبه برای ‫ ماشین کشتار بودن تربیتش کرده
‫خیلی خوب از آب در اومدی.
‫اون خیلی خوب نیست.
‫اما تنها خانواده ایه که دارم.
‫خب، ببین...
‫اگه میخواستی...
‫میتونستم خانواده ات باشم. ‫فقط...
‫آره، حتما. ‫بدون شک داداش.
‫دقیقا شبیه همونیه که تو نقشه ست.
‫در ضمن، دزدان دریایی همیشه ‫ همه چیز رو زیر درخت ها قایم میکنن.
‫ببین، حالا حس میکنم داری ازم حمایت میکنی.
‫- بچه ها. ‫- داری با درخت خانوادگی من چی کار میکنی؟
‫سلام. چه به موقع.
‫دارم یه گنج رو از زیر خاک میارم بیرون.
‫ما...
‫میذاریم یه کم بکنه.
‫- تا ولش کنه. ‫- یه چیزی پیدا کردم.
‫فکر میکنی ممکنه چی باشه؟
‫- سنگه ‫- سنگه، فکر کنم.
‫لوشیوس، بیا کمک کن.
‫باشه، من تنها کسیم که دستاش حساسه
‫- اما، حتما. ‫- دیر شد.
‫خودم دارمش.
‫فکر کنم سنگه.
‫آره، متاسفم داداش. ‫معمولا اینطور چیزها همینطوری میشن.
‫فقط سنگ یا یه تیکه پهن خشک شده پیدا میکنی.
‫خب فکر کنم گنج واقعی
‫روزی بود که باهم گذروندیم، مگه نه؟
‫لوشیوس...
‫ما هر روز باهم بودیم.
‫گنج، گنجه واقعیه.
‫اون رو ببین.
‫پرتقاله.
‫سفت شده.
‫پرتقال سفت شده.
‫درخت قدیمی هنوز هم میوه میده.
‫فکر کنم باید تو نگهش داری.
‫اینجا زمین توئه.
‫ایرادی نداره. ‫هرکی پیداش کنه نگهش میداره.
‫خدارو شکر. ‫نمیخواستم بدمش به تو.
‫فکر کنم این چیز محبوب جدیدم باشه.
‫باشه، برمیگردیم به قایق.
‫بهت گفتم که اون خانمه رو ‫تو اسکله بردم سواری، مگه نه؟
‫حتما این کار رو کردی رئیس، حتما.
‫تو
‫نمیای؟
‫نمیتونم.
‫حق با نانا بود.
‫باید کار رو تموم کنم.
‫برای اون نه، برای خودم.
‫مراقب باش.
‫من رو که میشناسی.
‫آره، برای همین میگم مراقب باش.
‫زودباش
‫سوئدی با این ها خوشحال میشه.
‫اگه دندونی براش مونده باشه.
‫خداحافظ.
‫بونیفاسیا کجاست؟
‫رفت.
‫گفت باید کار رو تموم کنه.
‫متاسفم فرزندم.
‫زندگی دردناکه.
‫این واقعا وزنه ی کاغذ خوبیه.
‫و این واقعا نوشیدنی خوبیه.
‫یه عالمه دیگه هم اونجا هست.
‫میدونی اد...
‫نمیدونم اگه...
‫خب...
‫موافق باشی...
‫کشتی فقط یه کاپیتان داره.
‫بله، خب...
‫فکر کنم اگه دوتا آدم فوق العاده
‫عالی رو پیدا کنی...
‫اونوقت میتونن...
‫- کمک کاپیتان ‫- کمک کاپیتان
‫یه چیز رو گفتیم.
‫- آفرین ‫- آفرین
‫بونت راه میاد و میگه
‫"اوه، اوه بلک برد، واقعا عاشق... ‫عاشق لباس پوشیدنتم.
‫عاشق موها و ریشتم."
‫بهت که گفتم، میتونم کله اش رو بکنم.
‫و با اون هم این کار رو میکردم. ‫با اون هم...
‫دوست ندارم همچین آدم هایی بین افرادم باشن.
‫اگه باعث میشه حالت خوب شه، اونا هم متنفرن.
‫خب این خیلی... وحشتناکه.
‫بیا زود تمومش کنیم.
‫پس تو جکی اسپانیایی هستی؟
‫آره.
‫اسپانیایی هستی؟
‫نه
‫- پس چرا بهت میگن جکی اسپانیایی؟ ‫- نمیدونم.
‫کلاغه بهم گفته از استید بونت خوشت نمیاد.
‫ما هم همینطور.
‫اون شیشه ی من رو شکست
‫و یکی از خدمه اش شوهر مورد علاقه ام رو کشت.
‫هیچ کدوم این ها رو نمیدونستم.
‫- و تو؟ ‫- بونت...
‫یه کاری با مغز رئیسم کرده.
‫این احمق کیه؟
‫این احمق...
‫- برادرم رو کشت. ‫- اون یه گربه ی لعنتیه؟
‫میتونیم با یه قیمتی استید بونت رو... تحویلت بدیم.
‫بگو.