.
‫خب، مشخصه که اونجا دستشویی‌ـه.
[‏8 ماه پیش]
‫و آبدارخونه اون پایین سمت راسته، ‫اینم که مشخصه.
‫- دیگه چی؟ ‫- آماندا والر کنار می‌کشه چون قراره
‫- تو جلسات استماع کنگره شرکت کنه. ‫- نگاه کن. تو تلویزیونی.
‫رئیس جمهور، ریک فلگ رو به عنوان ‫سرپرست جدید آرگوس منصوب کرده...
‫چیه؟ برات هیجان‌انگیز نیست؟
‫می‌دونم والر خیلی دنبال ‫خودنمایی بود،
‫ولی این زیاد تو فاز من نیست.
‫آره، ای-دابز اخلاق‌های خاص خودش رو داشت.
‫- چی؟ ‫- دابز.
‫- دابلیو. آماندا والر. ‫- آها.
‫می‌دونی، این پست انتخاب من نبود،
‫ولی مطمئن نیستم رئیس جمهور ‫گزینه دیگه‌ای هم داشته باشه، پس...
‫رفیق قدیمیم ریک فلگ.
‫ما الان رفیق قدیمی شدیم؟
‫فکر می‌کردم هستیم.
‫الان داری خودت رو برام شیرین می‌کنی، ‫ایکانوموس؟
‫- فقط یه کوچولو. ‫- فایده نداره.
‫باشه، خب، ارزش امتحانش رو داشت.
‫و این... دفتر شماست.
‫چیز دیگه‌ای لازم دارید؟
‫در واقع، بله.
‫می‌خوام گزارش کامل ‫مرگ پسرم رو ببینم.
‫پسرتون؟
‫ریک فلگ جونیور تو کورتو مالتیز کشته شد.
‫بلافاصله بعد از اتفاق سعی کردم ‫پرونده‌ها رو بگیرم،
‫ولی... گفتن محرمانه‌ست.
‫به عنوان سرپرست آرگوس،
‫می‌خوام الان یه نگاهی بهشون بندازم.
‫مشکلی با این قضیه هست، پسرم؟
‫نه. من... فقط... نمی‌خواستم، ‫می‌دونید...
‫- ناراحت‌کننده باشه؟ ‫- ناراحت‌کننده؟
‫فکر کنم از پسش بربیام، ایکانوموس.
‫البته که می‌تونید.
‫فقط اون روز پیچیده بود
‫و هر اقدامی که انجام شد ‫تحت دستور والر بود،
‫و اکثرمون حتی نمی‌دونستیم.
‫اون پرونده‌های لعنتی رو برام بیار، جان.
‫چشم قربان.
[منحصراً رسمی]
‫از ماست‌مالی کردن ‫کثافت‌کاری‌هاشون خسته شدم.
‫این دفعه، این عوضی‌ها ‫باید جواب پس بدن...
‫اگه اون اطلاعات درز کنه، ‫یه بحران بین‌المللی به پا می‌شه!
‫حفظ صلح به هر قیمتی می‌ارزه.
‫حتی به قیمت جون یه قهرمان ‫مثل پسر شما، قربان.
‫صلح‌طلب. (پیس‌میکر)
‫چه مسخره.
‫- بوردو. ‫- قربان؟
‫می‌خوام یه واحد نظارتی ‫برای کریستوفر اسمیت بذاری،
‫‏24 ساعته، از همین الان.
‫قربان، پیس‌میکر مورد لطف ‫آژانس ما قرار گرفته
‫به خاطر کارش تو پروژه‌ی پروانه.
‫گور بابای پیس‌میکر.
[:فصل دوم، قسمت دوم] [ارزش یه مرد به پرنده‌اشه]
‫لعنتی!
‫ای بابا.
‫گندش بزنن!
‫هنوز اون اره‌های استخون‌بُر رو داری؟
‫سلام، خوشگل‌ها! آره!
‫بیا اینجا، بیا اینجا. آره، دلم براتون تنگ شده بود
‫مامانی دلش براتون تنگ شده بود.
‫- لی؟ ‫- لعنتی. گندش بزنن.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫داشتم می‌رفتم پیش کریس،
‫گفتم یه سر بیام اینجا ‫و به موهام یه حالی بدم...
‫تو نمی‌تونی همینجوری ‫سرزده بیای اینجا.
‫- فکر کردم سر کاری. ‫- فرقی نمی‌کنه.
‫- باید قبل از اومدن بهم پیام بدی. ‫- چرا؟
‫چون آدم‌های متمدن وقتی راهشون جدا می‌شه ‫این کار رو می‌کنن، لی.
‫فکر کردم فقط موقتی‌ـه.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫خیلی.
‫باشه.
‫متأسفم.
‫اصلاً چرا داری می‌ری ‫اون کله‌پوک رو ببینی؟
‫اون کله‌پوک نیست.
‫اون این اواخر خیلی آسیب‌پذیر شده.
‫یونیفرم جدید و جذابیه‌ها.
‫- در کل خوبی؟ ‫- در کلِ چی؟
‫خب در کل به جز اینکه ‫مجبوری اون یونیفرم رو بپوشی.
‫این خنده‌داره؟
‫رفیق، تو فقط... ‫بی‌دلیل شاکی هستی.
‫- بی‌دلیل؟ ‫- خب...
‫بی‌دلیل؟ باشه، به جز اینکه تو
‫تک تک جنبه‌های ‫رفاقت‌مون رو،
‫تک تک نقشه‌هایی که داشتیم رو، یه شبه عوض کردی؟
‫قرار بود برگردیم ‫گاتهام، لی.
‫و حالا چی؟
‫اینجا موندی تا یه... یه... ‫یه کسب و کار جاسوسی راه بندازی؟
‫آدم‌ها باید رویاهاشون رو دنبال کنن، کی.
‫حتی خودت هم این رو گفتی.
‫آره، نه وقتی که رویاهاشون
‫آویزون زندگی یکی ‫دیگه باشه.
‫من می‌رم...
‫چون ته این بحث مسخره‌ست.
‫از همون اول مسخره شروع شد ‫که تو پریدی تو آپارتمانم.
‫باشه.
‫دمت گرم.
‫لعنتی.
[لوازم مراقبت از مو]
‫کانلی، نسخه‌تون آماده‌ست.
‫سلام. من...
‫ببخشید، وقتی اونجا وایساده بودم ‫نتونستم متوجه شما نشم.
‫قصد مزاحمت ندارم، ‫و از وضعیت شما خبر ندارم،
‫ولی اگه دارید دوران سختی رو می‌گذرونید،
‫اگه با کسی هستید که بهتون آسیب می‌زنه،
‫من منابعی دارم که می‌تونه کمک کنه.
‫باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اغلب، ما تو یه چرخه گیر میفتیم
‫و فکر می‌کنیم اتفاقی که برامون میفته ‫اشکالی نداره.
‫و... من فقط می‌خوام بهت بگم...
‫اینطور نیست.
‫ممنونم. ولی موضوع این نیست.
‫باشه.
‫خیلی وقت‌ها،
‫زن‌ها اتفاقی که میفته رو انکار می‌کنن...
‫من آینه عبرت تو نیستم، عوضی!
‫- چی؟ ‫- من مشکلات خودم رو دارم، باشه؟
‫- باشه. ‫- فهمیدی؟
‫با این مشکلی نداری؟
‫ببخشید.
‫دید خوبی داری اونجا، بیکر؟
‫بیکر؟ کی...
‫یه شخصیت عروسکیه.
‫- من شبیه‌ش‌ام؟ ‫- یه‌کم.
‫و این بده؟
‫خوب نیست.
[نیازمندِ یک صندوق‌دار]
‫چه خشن.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫فلوری. بوردو من رو فرستاده.
‫کارتت رو ببینم. و آروم دستت رو بیار جلو.
‫مجبور نیستم کاری رو آروم انجام بدم، کیموسابی. (شخصیت فیلم رنجرِ تنها)
‫نمی‌تونی با اون اسلحه شلیک کنی ‫وقتی هنوز تو غلافه.
‫ولی آروم انجامش می‌دم...
‫چون من مؤدبم.
‫اگه قراره کسی بیاد باید بهم زنگ بزنن.
‫خب، بوردو فکر کرد ‫شاید به یه‌کمکی احتیاج داشته باشی.
‫خب، مدل احوالپرسی ‫مورد علاقه‌ت چیه؟
‫دست دادن، بزن قدش، بغل کردن؟
‫تو اهل بغلی، ایکانوموس؟
‫نه، من اهل بغل نیستم.
‫- خب، کدومش باشه؟ ‫- کدوم چی باشه؟
‫کدوم مدل احوالپرسی؟
‫نمی‌دونم. شاید فقط یه سر تکون دادن، مثل...
‫آره، این باحاله. واقعاً باحاله.
‫هی، یه آدم باحال تو ون داریم؟
‫زنجبیلی باحال.
‫اشکالی نداره اینجوری صدات کنم؟
‫زنجبیلی باحال؟
‫آره، معلومه که اشکال داره.
‫اون خوشگله کیه؟
‫اون لئوتا آدبایوئه.
‫اون فقط یکی از دوست‌های ماست.
‫متأسفم.
‫من الان تصادفاً به کسی که به عنوان یه دوست ‫بهش احترام می‌ذاری تیکه انداختم، ایکانوموس؟
‫اشکال نداره. هرچی.
‫آخه داشتم فکر می‌کردم یه حالی ازش بپرسم. ‫می‌دونی؟
‫عجیبه که گذاشتنت ‫گروه خودت رو زیر نظر بگیری.
‫این کار رو می‌کنن، می‌دونی.
‫می‌دونم.
‫مطمئن می‌شن که وفاداریت ‫اول و آخر به "آ" باشه.
‫- آرگوس. ‫- لعنتی.
‫داری عذاب وجدان می‌گیری، ‫ایکانوموس؟
‫نه.
‫واسه همینه که بوردو من رو فرستاده ‫که مراقبت باشم؟
‫نمی‌دونم، رفیق. ببین.
‫من فقط دارم کارم رو انجام می‌دم ‫مثل هر روز، باشه؟
‫برام مهم نیست.
‫معلومه که نیست.
‫تو زنجبیلی باحالی.
‫شوخیت گرفته؟
‫- نمی‌خوای من بیام تو؟ ‫- اون...
‫اون تو یه‌کم به‌هم‌ریخته‌ست.
‫چه خبره؟
‫هی، ایگلی.
‫هی!
‫از تو خوشش میاد.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫ماجرای این طوطیه چیه؟
‫اون یه عقابه.
‫یه عقاب سرسفیده.
‫نماد آمریکاست.
‫یعنی می‌گی تشخیص نمی‌دی ‫اون چه نوع پرنده‌ایه؟
‫باشه، مشخصه که تو ‫پرونده‌ی من رو نخوندی.
‫من کورپرندگی دارم.
‫کورپرندگی؟
‫نمی‌تونم تفاوت...
‫بین یه نوع پرنده و یه نوع دیگه رو بگم.
‫باشه، ولی یه اردک و یه عقاب ‫اندازه‌هاشون کاملاً متفاوته.
‫آره، خب، ‫برای من هم‌اندازه به نظر میان، رفیق.
‫در مورد، مثلاً، یه مرغ مگس‌خوار چی؟
‫پرنده کوچولو؟
‫بال‌های فوق‌العاده سریع؟ شناور موندن؟
‫آره، می‌بینی؟
‫آره، این رو فقط برای این می‌دونم ‫که در موردش خوندم.
‫- آره. ‫- برای من، ظاهر و حرکتشون
‫دقیقاً مثل هر پرنده‌ی دیگه‌ایه.
‫- عجب. ‫- کورپرندگی.
‫این تنها نقطه ضعف منه.
‫داره چی بهش نشون می‌ده؟
‫اون...
‫می‌تونه هرچیزی باشه، رفیق.
‫- کوانتوم چی؟ ‫- اتاقک بی‌انتها.
‫یه پورتال میان‌بُعدی‌ـه
‫که به 99 جهان دیگه راه داره.
‫- تو اتاق خوابت؟ ‫- این اتاق خواب بابامه.
‫- حالا مال توئه؟ ‫- آره، حالا مال منه، هرچی.
‫زیاد ازش استفاده نمی‌کنم.
‫بعضی‌ وقت‌ها که بیرون خیلی سرده ‫می‌ذارم ایگلی اونجا پرواز کنه.
‫- مال بابامه. ‫- هیچوقت در موردش بهم نگفتی.
‫هیچوقت بهش فکر نکردم، اَدز. ‫خدایا، چیز مهمی نیست.
‫برو بابا که نیست.
‫من باهاش بزرگ شدم. برام عادیه.
‫مثل اینه که تو یه... ‫عضو یه فرقه عجیب باشی یا هرچی.
‫- من عضو فرقه نیستم. ‫- پس چی هستی؟
‫خب، زیاد مذهبی نیستم، ‫ولی متدیست هستم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫من نمی‌دونم اون چه کوفتیه!
‫باشه؟ برای تو عادیه، ولی برای من،
‫یه چیز عجیب و غریب مریخی‌ـه.
‫تو نمی‌تونی جدی ‫متدیست بودن من رو مقایسه کنی
‫با داشتن یه پورتال میان‌بُعدی مخفی ‫تو اتاق خوابت.
‫منظورت رو می‌فهمم! باشه. ‫خیلی‌خب، تبریک می‌گم، اَدز.
‫تو برنده این بحث شدی.
‫برات مدال طلا و ساعت تبریکت رو ‫می‌گیریم،
‫و، می‌دونی، کلی جایزه دیگه ‫که سرت بریزیم.
‫بیا همگی جمع بشیم ‫و یه تشویق گروهی بزرگ راه بندازیم.
‫آره، درسته. عالیه.
‫فقط 40,000 نفر در حال تشویق،
‫فقط در مورد اینکه چقدر تو توی ‫بحث کردن فوق‌العاده‌ای!
‫لعنتی!
‫- الان دچار فروپاشی عصبی شدی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چت شده؟
‫شب سختی داشتم.
‫نمی‌خوام بدترش کنم،
‫ولی همین الان تحت نظارت هستی.
‫- توسط کی؟ ‫- ریک فلگ. پدرش.
‫اون الان رئیس آرگوسه.
‫اون می‌دونه که من...
‫پسرش رو کشتی؟ آره.
‫خاک تو سرم.
‫لعنتی. تو از کجا این‌ها رو می‌دونی؟
‫توسط یه دوست از داخل.
‫من فقط وانمود می‌کنم ‫که نمی‌دونم اون کیه.
‫- نصیحتم رو می‌خوای؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫شماره یک، این پورتال؟
‫ازش استفاده نکن چون یه جوری، ‫همیشه می‌فهمن کِی استفاده‌ش می‌کنی.
‫- شماره دو، بده‌ش بهشون. ‫- اون مال منه!
‫جوری باهات رفتار می‌کنن انگار یه ‫سلاح هسته‌ای تو خونه‌‌ت قایم کردی، کریس.
‫فقط بهشون بگو دقیقاً ‫نمی‌دونی چیه.
‫مال باباته، یا هرچی.
‫چون اگه این کار رو نکنی، ‫اون‌ها ازش استفاده می‌کنن
‫به عنوان بهونه‌ای که تو رو برگردونن زندان.
‫هی، بچه‌ها.
‫اون بچه‌مثبته کیه؟
‫اون آدریان چیس‌ـه.
‫اون‌ها... اون فقط یه دوسته.
‫این عوضی انگار همه ‫پوکمون‌ها رو گرفته.
‫- می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫- نه، نمی‌فهمم.
‫خیلی بچه‌مثبتـه.
‫جمع "پوکمون" همون "پوکمون" می‌شه، نه "پوکمون‌ها".
‫خب، ببخشید.
‫دستور زبان پوکمون‌ها ‫راست کار من نیست، رفیق.
‫وقتی تو داشتی اون رو یاد می‌گرفتی،
‫من دوتا ارتقا رتبه تو کارم گرفته بودم.
‫باشه، خب، من شما بچه‌ها رو امشب می‌بینم.
‫- مهمونی برگشتن جان. ‫- آره، میایم.
‫ایگلی!
‫یالا!
‫این‌ها چیه؟
‫چندتا مهمون داشتم، همین.
‫چی؟
‫هیچی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫زورا.
‫یه لطف بزرگ در حقم می‌کنی؟
‫می‌شه لطفاً این آدم‌ها رو ‫برام از اینجا بیرون کنی؟
‫حتماً.
‫ممنونم.
‫- چه حال بهم زن. ‫- چی؟
‫بین سیفون کشیدن اون توالت ‫و بیرون اومدنش از دستشویی
‫هیچ زمانی نبود.
‫این یعنی ‫اصلاً دستاش رو نشسته.
‫- خب. ‫- "خب"؟
‫شخصاً، فکر نمی‌کنم ‫دست‌های کثیف "خب" باشه.
‫- از چی عصبانی هستی؟ ‫- من عصبانی نیستم.
‫باشه، چون امروز حوصله‌ش رو ندارم، ‫آدریان، باشه؟
‫باشه. چرا من اینجام؟
‫رفیق، من گند زدم.
‫می‌بینم. تو دردسر میفتی و به من زنگ می‌زنی.
‫ولی مهمونی می‌گیری و با یه مشت ‫آدم خفن خوش می‌گذرونی
‫و بعد حتی بهترین دوستت ‫رو هم دعوت نمی‌کنی؟
‫چرا همیشه وانمود می‌کنی عصبانی نیستی ‫وقتی واضحه؟
‫من عصبانی نیستم. ‫نگفتم عصبانی‌ام.
‫غافلگیرکننده‌ست؟ بله.
‫شرم‌آوره؟ قطعاً هست!
‫باشه، افسرده بودم.
‫باشه؟ یه چیز یهویی بود. ‫من فقط...
‫داشتم غصه‌هام رو با خوش‌گذرونی غرق می‌کردم.
‫هیچ ربطی به دوستی نداشت.
‫و اگه بخوام صادق باشم، آدریان، ‫تو اصلاً تو این فازها نیستی.
‫رفیق، من به خاطر خود... ‫خوش‌گذرونی دنبالش نیستم.
‫من دنبالشم چون، ‫مثل خیلی از آدم‌ها،
‫یه فرصته برای صمیمی شدن ‫با بهترین دوستم.
‫این مثل خیلی از آدم‌ها نیست.
‫خب، من آدم بی‌جنبه‌ای نیستم، ‫این رو دارم می‌گم.
‫من به اصطلاح از خوش‌گذرونی "خوشم" نمیاد.
‫در رو ببند.
‫- داری می‌ری تو؟ ‫- من تحت نظرم.
‫- چی؟ ‫- اون‌ها می‌فهمن.
‫چی رو می‌فهمن؟
‫به درک.
‫ای بابا.
‫فلوری.
‫آره، می‌بینیم.
‫آره، من و زنجبیلی باحال حواسمون به این کوفتی هست
‫- خدای من. ‫- آره، حتماً.
‫بوردو می‌خواد بدونه امشب ‫اونجا می‌رید؟
‫- همون مهمونی اسمیت؟ ‫- آره، می‌دونم منظورش چیه.
‫آره. چرا؟
‫می‌گه با کله اونجا حاضر می‌شه.
‫اون گفت "با کله اونجا حاضر می‌شه"؟
‫خب، قسمت کله‌اش رو من اضافه کردم. ‫شاعرانه‌تر به نظر میومد.
‫باشه، مأمور، این کار رو نکن.
‫تو حرف‌ها پیازداغش رو زیاد نکن.
‫ببخشید، رئیس. دیگه تکرار نمی‌شه.
‫فلگ فکر می‌کنه باید ایکانوموس رو ‫در این مورد بی‌خبر بذاریم.
‫باشه.
‫پس، بعد از اینکه اون و اسمیت رفتن،
‫من تو و یه تیم از مأمورها رو می‌فرستم
‫تا خونه‌ی اسمیت رو کامل بگردید.
‫- فهمیدی؟ ‫- حله.
‫می‌گه منتظر بمونیم.
‫پس، هیچ کاری نکنیم؟
‫درسته.
‫باشه.
‫پس، تو همزاد خودت رو کشتی؟
‫- آره. ‫- از یه بُعد دیگه؟
‫آره.
‫که دقیقاً مثل دنیای ماست، ‫به جز اینکه همه چیزش بهتره؟
‫- آره. ‫- رفیق، چه خفن!
‫- باور کن، نیست. ‫- ولی چرا؟
‫دوست داشتم یه خودی رو ببینم ‫که خودمه به جز اینکه بهتره.
‫رفیق، باور کن، ‫تو نمی‌خوای خودت رو ببینی.
‫خیلی وحشتناکه.
‫خب، آره، حتماً، اگه خودت رو بکشی.
‫من دارم در مورد قبل از اون حرف می‌زنم، رفیق.
‫نگاه کردن تو چشم‌های خودت، ‫فقط داغونت می‌کنه.
‫عمراً.
‫ایناهاش.
‫باید از شرّش خلاص بشیم.
‫نمی‌خوام پدر و برادر اون دنیاییم ‫پیداش کنن.
‫آره، احتمالاً می‌کشتنت ‫اگه پیداش ‌کنن.
‫چه کلاه‌خودی!
‫گم‌شو!
‫اون یارو کیه؟
‫اون فقط یه عوضی بی‌ادبه
‫که من هر بار بهش سلام می‌کنم، ‫و هیچوقت جواب سلامم رو نمی‌ده!
[آلبوم‌ها: میلیا]
‫کریس، اون رو خاموش کن. خدای من.
‫یالا. یالا. بس کن.
‫- بزن بریم. ‫- نه، نه، صبر کن، صبر کن.
‫بیا چند دقیقه دیگه بهش وقت بدیم،
‫مطمئن بشیم برای چیزی ‫برنمی‌گرده.
‫برای چیزی برگرده؟
‫آره، داره می‌ره مهمونی، ‫یه دورهمی با دوست‌هاش.
‫خیلی وقت‌ها، آدم‌ها یه هدیه می‌خرن
‫مثل یه نوشیدنی، ‫یه... یه چیز برای پاگشا.
‫هدیه پاگشا فقط برای آدم‌هایی ‫نیست
‫- که تازه به یه خونه جدید نقل مکان کردن؟ ‫- نه.
‫هر هدیه‌ایه که به کسی ‫تو خونه‌ش می‌دی.
‫خونه رو گرم می‌کنه.
‫نه، اینطور نیست.
‫فقط برای آدم‌هایی‌ـه که به ‫یه جای جدید می‌رن.
‫- اون یارو... ‫- وگا.
‫وگا. راست می‌گه.
‫هیچ‌کدوم از این‌ها مهم نیست.
‫نکته اینه، که وقتی من ‫خونه کسی می‌رم،
‫اغلب یه هدیه می‌خرم، ‫بعد هدیه رو فراموش می‌کنم.
‫و بعد یادم نمیاد ‫تا وقتی که نصف راه رو رفتم.
‫خب، شخصاً، من فقط می‌گم به درک.
‫فراموشش کردم.
‫فقط می‌خوام خوش بگذرونم.
‫- بترکونم. ‫- آره، من عاشق ترکوندنم.
‫نکته مثبتش اینه که می‌تونی ‫بعداً نوشیدنی‌ـه رو تنهایی بخوری.
‫خب، اون تویی.
‫و همینطور احتمالاً 50 درصد آدم‌ها هستن.
‫ولی خیلی از آدم‌ها با ملاحظه‌ترن،
‫و برمی‌گردن.
‫پس، محض احتیاط که این دهاتی ‫یکی از اون آدم‌ها باشه...
‫غافلگیر نمی‌شیم.
‫انقدر ورجه وورجه نکن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صبر کن.
‫می‌شه به بقیه پیام بدی ‫بگی ما رو روی پشت‌بوم ببینن؟
‫حتماً.
‫باید بگم،
‫اصلاً انتظار نداشتم ‫تو میزبان باشی.
‫خب، آدبایو تو یه لونه‌ مار زندگی می‌کنه.
‫آدریان با مادرش زندگی می‌کنه،
‫که تا جایی که می‌دونم ممکنه ‫مثل نورمن بِیتس در حال پوسیدن باشه. (اشاره به فیلم روانی)
‫و هر بار که می‌رم خونه کریس، ‫ایگلی رسماً سعی می‌کنه من رو بکشه.
‫ایگلیِ لعنتی.
‫اینجا به طرز شگفت‌انگیزی خوبه.
‫آره, فقط مواظب کثافت سگ‌ها باش.
‫همسایه‌های عوضی سگ‌هاشون رو میارن بالا.
‫- من سگ‌ها رو دوست دارم. ‫- تو کثافت سگ دوست داری؟
‫- نه. ‫- سلام، بچه‌ها.
‫- چطور اومدید اینجا بالا؟ ‫- پله‌های اضطراری.
‫نوشیدنی آوردم.
‫از پله‌های اضطراری من بالا نیا، رفیق.
‫این چیزها رو از کجا میاری؟
‫خنده‌داره، نه؟
‫- یکی از اون‌ها رو بده من. ‫- باشه.
‫- یکی می‌خوای؟ ‫- معلومه.
‫باشه.
‫- بفرما. ‫- درسته، آره.
‫آره. باشه.
‫فقط بده دستش.
‫آره، نه، فقط... ‫فقط می‌دم دستش.
‫احتمالاً بهترین کاره. ‫باید از همون اول این کار رو می‌کردم.
‫آره.
‫عوضی‌ها!
‫- ایکانو-بُز! ‫- چه خبر؟!
‫برگشته خونه جایی که بهش تعلق داره.
‫تیکه گمشده پازل، رفیق. ‫اوناهاش!
‫سلام.
‫- شما با هم اومدید؟ ‫- نه، رفیق.
‫تو راه‌پله همدیگه دیدیم.
‫باشه، باشه.
‫- چیپس و دیپ و نوشیدنی... ‫- لئوتا.
‫... داریم با کلاس خوش می‌گذرونیم!
‫سلام، اَدز.
‫جناب.
‫- دلم برات تنگ شده بود، دختر. آره. ‫- منم همینطور.
‫صبر کن، چشمت چی شده؟
‫هیچی. مسخره‌ست.
‫- هی. ‫- آره.
‫- به افتخار بچه‌های خیابون یازدهم. ‫- آره.
‫ما اومدیم و ترکوندیم.
‫مهم نیست چقدر از هم ‫دور باشیم،
‫حتی پسر خودمون ایکانوموس،
‫هیچ‌کس هیچوقت نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.
‫- آره! ‫- آره!
‫باشه، مکزیکی،
‫گجتت رو بردار،
‫کل اون خونه رو برای هر چیز ‫غیرعادی‌ای که پیدا می‌کنی اسکن کن.
‫کاکُلی، چشم ازشون برندار.
‫کله گردالی، تو در جلو رو بگیر.
‫غارنشین، تو در عقب رو بگیر.
‫- فهمیدید؟ ‫- آره.
‫ولی نه اون اسم‌های لعنتی رو، رفیق.
‫نمی‌تونی همینجوری ما رو صدا کنی.
‫فکر کردی کجاییم؟ ‫تو یه دانشگاه روشنفکری؟
‫دیگه چطوری شما رو یادم بمونه؟
‫می‌دونی چیه؟ همین الان تنزل مقام گرفتی.
‫اسم جدیدت "بچه خوشگله".
‫برو بابا، رفیق.
‫باشه، حالا شد "عروسک".
‫ادامه بده.
‫- ای بابا. ‫- بزن بریم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫آثار انرژی‌های ‫غیرزمینی رو اندازه می‌گیره.
‫دارم یه چیزی رو ردیابی می‌کنم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خدایا.
‫این یه ناهنجاری میان‌بُعدی‌ـه.
‫این خیلی مهمه، رفیق.
‫خدایا!
‫بزنش! بزنش!
‫دارم سعی می‌کنم! این یه پرنده‌ست، رفیق!
‫لعنتی!
‫پرنده لعنتی!
‫عروسک!
‫کله گردالی! غارنشین! بیاید اینجا!
‫نمی‌تونم بگم این کوفتی چقدر بزرگه.
‫کورپرندگی لعنتی.
‫صبر کن. لعنتی!
‫ای بابا!
‫خدا رو شکر.
‫لعنتی.
‫طاقت بیار، کله گردالی. ‫خوب می‌شی.
‫مواظب باش.
‫با قلاب ماهیگیریم ‫کشوندمت این طرف.
‫بله، دیدم.
‫شاید فکر کنی این بی‌احترامیه. ‫نمی‌دونم.
‫ممکن بود ژاکتم رو پاره کنی. ‫کار باحالی نیست.
‫وای رفیق.
‫از وقتی رفتی دیگه مثل قبل نیست، رفیق.
‫- برو بابا. ‫- جدی می‌گم.
‫ببین، می‌دونم بعضی‌ وقت‌ها ‫فکر می‌کنی مهم نیستی،
‫ولی هستی.
‫برای همه ما.
‫برای همه اینجا.
‫شما بچه‌ها زیاد اینجوری دور هم جمع می‌شید؟
‫نه، نه همه‌مون، فقط جدا جدا.
‫خب، من و کریس، معلومه.
‫- آره، معلومه. ‫- من و هارکورت.
‫هارکورت.
‫و کریس و آدریان، ‫کریس و هارکورت.
‫کریس و هارکورت؟
‫چه خبره بین اون‌ها؟
‫تو هم به اندازه من بی‌خبری.
‫ولی تو خوبی؟
آره دیگه
‫یه‌کم استرسی به نظر میای.
‫باشه، خب،
‫تقصیر کاره.
‫خب، لعنتی. ولش کن.
‫- ولش کنم؟ ‫- آره.
‫آره، کاری که من می‌کنم رو بکن.
‫من به هیچ‌کس دیگه احتیاج ندارم.
‫فقط می‌رم و راه خودم رو می‌سازم.
‫با این کار پولی هم درمیاری؟
‫نه. هنوز نه، ولی... ولی... ولی درمیارم.
‫و تو می‌خوای چی کار کنی؟
‫فقط می‌خوای... نمی‌دونم،
‫فقط بشینی و کل زندگیت بترسی؟
‫بله.
‫من از بچگی اضطراب فلج‌کننده داشتم.
‫فکر نکنم الان خیلی تغییر کنم.
‫لعنتی.
‫فلوری!
‫یه اردک لعنتی بهم حمله کرد.
‫باید این آدم‌ها رو به بیمارستان برسونیم.
‫باید بریم.
‫حتی "اورگرین" هم از بالا قشنگه.
‫هی.
‫چی شده؟
‫چیز مهمی نیست.
‫یه یارویی تو کافه باهام درافتاد.
‫مثل اون دفعه چند ماه پیش؟
‫- حتماً. ‫- آره.
‫یا مثل اولین باری که حرف زدیم، ‫می‌دونی، تو اون کافه؟
‫کافه‌ای که دنبالم اومدی داخلش.
‫همون.
‫بله.
‫آره. بله، دنبالت کردم.
‫دنببالت اومدم چون فکر می‌کردم باحالی.
‫- باحال؟ ‫- آره.
‫- حتماً. ‫- من هنوزم فکر می‌کنم باحالی.
‫باشه.
‫به هر حال...
‫اون کافه،
‫پر از آدم‌های نه چندان خوبه.
‫جای خوبی نیست.
‫خب، من فکر کردم اگه کسی ‫دنبال دعوا بگرده...
‫جای خیلی خوبی برای پیدا کردنش باشه.
‫- همین. ‫- پس، این نظریه توئه؟
‫نظریه نیست.
‫فقط یه فکری بود که نمی‌تونستم ازش خلاص بشم.
‫که من این‌ور و اون‌ور می‌رم ‫و سعی می‌کنم دعوا راه بندازم؟
‫من نمی‌دونم تو چی کار می‌کنی.
‫تو یه لباس مسخره می‌پوشی و می‌ری بیرون ‫و مردم رو لت و پار می‌کنی.
‫شاید چون خودم اینطوری‌ام، فهمیدم باشه؟
‫این اتفاق نمیفته. ‫این خیلی احمقانه‌ست.
‫فقط می‌گم، تو از وقتی ‫گروه ضربت ایکس منحل شده خیلی ناراحتی.
‫من نگرانتم.
‫- نگران منی. ‫- چی؟
‫آره.
‫می‌دونی، ‫ما هردومون می‌دونیم که این چیزی‌ـه که دوست داری.
‫چی؟
...‫آره، دوست داری من یه جور
‫پرنده آسیب‌دیده و ‫شکسته‌بال باشم
‫چون، می‌دونی،
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز و این حرف‌ها.
‫ببخشید. ‫من به اندازه تو داغون نیستم، کریس.
‫من هیچوقت نگفتم هستی.
‫باشه. گور باباش.
‫ایگلی، دوباره داشتی خرابکاری می‌کردی؟
‫هی.
‫یالا.
‫رفیق من،
‫تو بهترینی.
‫هی، هی!
‫هی، هی.
‫ببخشید.
[پیام به امیلیا: سلام] [ارسال نشد]
‫آره، کیث، چیزی پیدا کردی؟
‫نه، نه، نه. هیچ‌کس نمی‌دونه کجاست.
‫به اون دختره کارن زنگ زدی، اونی که اون...
‫آره. باشه.
‫دارم فکر می‌کنم دیگه کجا ‫می‌تونه باشه. من...
‫اون خون تو کتابخونه مال چیه؟
‫فکر نمی‌کنی دوباره به خاطر اون قرص‌ها باشه، ‫نه؟
[پیام به امیلیا: سلام] [امیلیا: سلام]
[پس از تیتراژ ادامه دارد]
‫جمع "پوکمون" همون "پوکمون" می‌شه، نه "پوکمون‌ها".
‫خب، ببخشید.
‫دستور زبان پوکمون‌ها راست کار من نیست، رفیق
‫وقتی تو داشتی اون رو یاد می‌گرفتی،
‫من دوتا ارتقا رتبه تو کارم گرفته بودم.
‫چی‌ها بودن؟
‫یه دفتر جدید و یه ماشین جدید.
‫ماشین چرا؟
‫چه مدلی بود؟
‫کابریولت کامپتیشن، سبز زیتونی.
‫- هیچوقت فراموش نمی‌کنم. ‫- جدی؟ کجا بود؟
‫تو پورتلند، اورگان.
‫- ماشین خوبی بود؟ ‫- خیلی.