.
‫سه نفر از شما باید به جستجوی
‫پشم زرین افسانه‌ای برید.
‫به جزیره پولیفموس. ‫این گنج قدرتمند رو بدزدید،
‫و مرزهای ما رو به ‫قدرت کاملشون برگردونید.
‫من، کلاریس، دختر آرس، ‫اردوگاه رو نجات میدم.
‫با این برو
‫کشتی زره‌پوش.
‫از یه گور آبی بیرون کشیدمش ‫و تقویتش کردم.
‫این‌ها کی‌ان؟
‫این بازنده‌ها؟ ‫این‌ها افسرانِ خطِ مقدمِ تو هستن.
‫این‌ها رو هم از گور بیرون کشیدم.
‫وقتی برگردید ‫به دنیای زیرین،
‫به «آسفودل» نخواهد بود.
‫به «دشت‌های مجازات» نخواهد بود.
‫شما در «دشت‌های الیزیوم» ‫سربلند خواهید شد.
‫کی با منه؟
‫بله، ناخدا!
‫لوک مسمومش کرد.
‫- اون درخت یه دختره؟ ‫- بود.
‫تالیا قهرمانی بود
‫که آخرین ایستادگیش رو ‫درست همین‌جا کرد.
‫لوک اینجاست.
‫اون فقط اینجا نیست. ‫این کشتیِ اونه.
‫اون‌ها نمی‌جنگن. ‫باهوش‌تر از اونن.
‫پیشگویی بزرگ
‫از فرزندی از ‫سه اسطوره‌ی ارشد می‌گه
‫که یا عصرِ اسطوره‌ها رو نجات میده...
‫یا نابودش می‌کنه.
‫کایرون فکر می‌کنه ‫من ممکنه المپ رو نابود کنم؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
[پرسی جکسون و المپ‌نشینان]
‫هنوز اینجاست.
‫آنابث وایسا!
‫رسیدیم.
‫ما خوبیم. ما خوبیم.
‫فقط... فقط بذار من اول برم. ‫باشه؟
‫مطمئنیم که اون چیزیش نمی‌شه؟
‫چیزیش نمی‌شه.
‫ولی اون‌ها سه نفرن.
‫اون‌ها سایکلاپس هستن.
‫از چیزهایی که شنیدم، ‫اونقدرام باهوش نیستن.
‫فقط بدون که اینجا جامون امنه، باشه؟
‫تالیا و من قبلاً از این مخفیگاه ‫استفاده کردیم.
‫امیدوارم کسی ‫توشه‌مون رو برنداشته باشه.
‫آره.
‫همه‌ش هنوز اینجاست.
‫هی.
‫تا حالا ناامیدمون کرده؟
‫بیا...
‫این رو بپوش.
‫این چیه؟
‫یه طلسمِ محافظه.
‫جادوییه.
‫مثل دستبندِ تالیا؟
‫آره، مثل «ایجس». (سپر زئوس)
‫ولی این از طرفِ...
‫«کِلوگیا»ست...
‫...الهه‌ی اختفا.
‫وقتی این رو پوشیدی قایم می‌شی،
‫هیولاها نمی‌تونن پیدات کنن.
‫لوک، پیدامون کردن. ‫سرِ جاهاتون، زود باشید!
‫- کی هستی؟ ‫- تالیا، صبر کن!
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫اسم من گروور آندرووده ‫و من محافظِ تو هستم.
‫- کی فرستادتت؟ ‫- کایرون.
‫اون مدیر فعالیت‌های ‫اردوگاه دورگه‌هاست.
‫من قراره ببرمتون اونجا.
‫اگه با من بیاید، ‫می‌تونم در امان نگه‌تون دارم.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم. ‫باید حرکت کنیم.
‫هی. موتور چطوره؟
‫- درستش کردم. ‫- به این زودی؟
‫پسر، تو فوق‌العاده‌ای.
‫آنابث داره آذوقه پیدا می‌کنه، ‫پس باید آماده‌ی رفتن باشیم.
‫آنابث گفت تو خطرناکی.
‫که قراره به همه آسیب بزنی.
‫خوشم نمیاد اونجوری ‫در موردت حرف می‌زنه.
‫می‌دونی...
‫پارسال همین موقع‌ها،
‫یه پیشگویی به دستم رسید ‫که باعث شد بترسم
‫قراره کسی که بیشتر از همه برام مهمه ‫رو از دست بدم.
‫سالی؟
‫ولی اونجوری پیش نرفت.
‫چون...
‫بعضی‌ وقت‌ها پیشگویی‌ها همیشه ‫اون معنی‌ای که فکر می‌کنی رو نمیدن.
‫یه چیز دیگه هم هست ‫که یاد گرفتم، که...
‫حتی مهم‌تره.
‫می‌خوای بدونی چیه؟
‫مختصاتِ دریای هیولاها رو ‫بده به من. همین الان.
‫کلاریس؟ ‫دوست‌هات کی‌ان؟
‫و چطوری پیدامون کردی؟
‫فکر کردی بابات تنها کسیه ‫که قدرتِ دریا رو داره؟
‫پدرم نمی‌تونه خط پایان رو ‫بهم نشون بده،
‫ولی می‌تونه دشمنانم رو ‫بهم نشون بده.
‫و اصلاً سعی نکن در مورد قوانین ‫بهم درس بدی، دخترِ باهوش.
‫تانتالوس تو رو اخراج کرد ‫چون از اردوگاه فرار کردی
‫تا مأموریت من رو بدزدی.
‫صبر کن ببینم.
‫ما مختصات رو بهت می‌دیم ‫اگه ما رو با خودت ببری.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫دریای هیولاها شوخی‌بردار نیست.
‫تو به تمام کمکی که بتونی بگیری ‫نیاز داری.
‫من تمام افسانه‌های مربوط به چالش‌هایی که
‫اون بیرون باهاشون روبه‌رو می‌شی رو حفظم.
‫تایسون می‌تونه با هر موتوری ‫که روی اون کشتی داری کار کنه.
‫و پرسی؟
‫خب، اون پسرِ پوسایدون‌ـه.
‫اگه می‌خوای توی اقیانوس مسیریابی کنی،
‫هیچ‌کس بهتر از اون نیست.
‫اون «پی‌یر»ـه، ‫ناوبرِ دریاییِ ناپلئون.
‫«بوریس» مهندسِ ارشد منه،
‫که ناوشکنش توی ‫نبرد «تسوشیما» غرق شد.
‫و «کانتوس» یه آرگوناتِ واقعیه (جنگجو)
‫با دانشِ دست اول ‫از دریای هیولاها.
‫پس، آره، فکر کنم ما ‫آدم واسه اون کارها داریم، درسته؟
‫بله، ناخدا!
‫حالا...
‫می‌خواید مختصات رو بدید؟
‫یا باید به زور ازتون بگیریم؟
‫زور.
‫با یه شرط.
‫نبرد تن‌به‌تن.
‫همونطوری که بابات رو شکست دادم.
‫من ببرم، کشتیت رو میدی به ما، ‫و تو و افرادت اینجا می‌مونید.
‫- پرسی. ‫- عقب وایسا. کارِ خودمه.
‫تو... کشتی‌شون؟
‫اون‌ها همین الانشم مُرده بودن، ‫پس نه واقعاً.
‫می‌خوای به پیشنهادم دوباره فکر کنی؟
‫صبر کن!
‫کس دیگه‌ای اینجا هست ‫که بتونه موتورها رو راه بندازه؟
‫کارینگتون؟
‫میچ؟
‫من فقط انبارداری می‌کنم.
‫کلاریس، ‫همه‌ی ما اینجا یه چیز می‌خوایم.
‫نجاتِ اردوگاه، نجاتِ گروور.
‫من اهمیتی به اون ساتیر نمیدم. ‫این مأموریتِ منه.
‫و ما فقط می‌خوایم ‫کمکت کنیم تمومش کنی.
‫قبوله؟
‫اطاعت، ناخدا.
‫- این خیلی احمقانه‌ست. ‫- تو خیلی احمقی.
‫آنابث، می‌شه تو تصمیم بگیری ‫کی احمق‌تره؟
‫چرا اون باید تصمیم بگیره؟
‫- این... ‫- مأموریتِ توئه. می‌دونیم.
‫من بهش نشون دادم کجا داریم می‌ریم، ‫ولی اون هی می‌گه
‫ما یا باید با «سیلا» بجنگیم یا...
‫- سـ... ‫- کاریبدیس.
‫- من تلفظش رو بلدم. ‫- حق با کلاریس‌ـه.
‫برای وارد شدن به ‫دریای هیولاها،
‫باید انتخاب کنی.
‫یا با چنگال‌های سیلا روبه‌رو شی
‫یا گردابِ کاریبدیس.
‫حالت جا اومد، جکسون.
‫باشه، ولی به حرفم گوش کنید.
‫چرا فقط سیلا رو دور نزنیم و...
‫اون چیزی که تلفظش رو بلدم.
‫دریای هیولاها ‫اینجوری کار نمی‌کنه.
‫اگه سعی کنی دورشون بزنی،
‫دوباره سرِ راهت ظاهر می‌شن.
‫دریای هیولاها ‫اینجوری کار نمی‌کنه.
‫نقشه‌ت چیه، کلاریس؟
‫توپ‌های من با مهماتِ ضد هیولا پر شدن،
‫برنزِ آسمانی.
‫سیلا بالای یه صخره می‌شینه، ‫پس خارج از بُرده،
‫ولی کاریبدیس یه هدفِ ثابته ‫که باعث می‌شه طعمه‌ی من بشه.
‫و اگه جواب نده، ‫این کشتی خرد می‌شه،
‫و ما خورده می‌شیم.
‫ایده‌ی بهتری داری؟
‫سیلا.
‫این چیزی‌ـه که «اودیسه» انتخاب کرد. ‫و تونست رد بشه.
‫گرچه شش تا از خدمه‌ش نتونستن.
‫هر کدوم توسط یکی از ‫شش شاخکِ اون گرفته شدن،
‫که سرگرمش کردن ‫و به اودیسه اجازه‌ی عبور دادن.
‫- شش تا. ‫- این نبوغ‌آمیزه.
‫چی نبوغ‌آمیزه؟
‫تو می‌تونی از خیرِ شش نفر بگذری. ‫خدمه‌ت همین الانشم مُردن.
‫نه، من این کار رو باهاشون نمی‌کنم.
‫چرا نه؟ یعنی، ‫حتی اگه مأموریتت موفق‌آمیز بشه،
‫اون‌ها برمی‌گردن به دنیای زیرین، مگه نه؟
‫تو فقط یه‌کم زودتر ‫می‌فرستیشون خونه.
‫من بهشون قولِ الیزیوم دادم.
‫چی؟
‫اگه مأموریت موفق‌آمیز بشه، ‫بهشون گفتم
‫که وقتی برگردن ‫به دنیای زیرین،
‫به دشت‌های الیزیوم میرن.
‫فقط اسطوره‌ها می‌تونن این رو تصمیم بگیرن.
‫می‌خواستم از آرس بخوام.
‫- وقتی ببریم. ‫- کلاریس...
‫این چالش در موردِ گرفتنِ تصمیماتِ سخته.
‫انتخابِ اینکه چه کسی رو فدا کنی ‫تا جنگ رو ببری
‫نباید واسه دخترِ آرس مشکلی باشه.
‫من هیچوقت نگفتم مشکله. ‫من فقط از نقشه‌ی خودم خوشم میاد.
‫ولی اگه نقشه‌ت نگیره،
‫تو مأموریتت، کشتیت، ‫و تمامِ افرادت رو از دست میدی.
‫بهت خبر میدم چی تصمیم گرفتم.
‫این انتخابِ درستیه. ‫خودش می‌فهمه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫از کجا می‌دونی ‫انتخاب درستیه؟
‫راستش؟
‫چون انتخابِ توئه.
‫اینجا یه مخفیگاهِ ساتیره.
‫تا وقتی توی این دایره‌ی ‫درخت‌ها بمونید،
‫اون‌ها پیدامون نمی‌کنن.
‫اون چیه؟
‫رونِ پان،
‫اسطوره‌ی گمشده‌ی حیات وحش.
‫و ارواحِ طبیعت ‫مثل ساتیرها، نیمف‌ها،
‫- نایادها، درایادها، هیپوکامپ‌ها... ‫- باشه.
‫الان فقط داری اسم از خودت درمیاری.
‫دنیای ما خیلی بیشتر ‫از فقط هیولاهاست.
‫بعد از چیزهایی که کشیدید، ‫حق دارید که اون رو ببینید.
‫و تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که به اردوگاه دورگه‌ها ملحق شیم.
‫لوک و اردوگاهِ تو با هم سابقه دارن.
‫و من هیچ کاری با دنیای پدرم ندارم.
‫ولی توی اردوگاه،
‫بالأخره یه فرصت پیدا می‌کنید ‫استراحت کنید، نفس بکشید.
‫ما تنهایی خوب پیش رفتیم.
‫تا حالا، ‫ولی این قراره عوض بشه.
‫یعنی، هر چی بزرگتر بشید، ‫قوی‌تر، باهوش‌تر،
‫بیشتر جذبتون می‌شن.
‫یه نیمه‌اسطوره‌ی قدرتمند ‫به تنهایی کافیه
‫تا توجهِ بعضی موجوداتِ خیلی بدجنس رو جلب کنه،
‫ولی سه تا؟ با هم؟
‫و... و یکیشون، فرزندِ زئوس؟
‫این واقعاً زندگی‌ایه ‫که واسه خودت می‌خوای؟
‫واسه اون؟
‫ممنون بابت کمکت، ‫ولی ما صبح حرکت می‌کنیم.
‫فقط ما سه نفر.
‫من تا اون موقع یه‌کم «استراحت» می‌کنم.
‫نگران نباش. ‫ما خیلی سختی کشیدیم.
‫چقدر وقته ‫با هم هستید؟
‫فقط یه مدتیه.
‫تالیا خیلی قویه. ‫و لوک خیلی سریعه.
‫ولی من این رو دارم.
‫- صبر کن. ‫- چی؟
‫طلسمِ کِلوگیا. نه!
‫گمش کردم.
‫می‌شه یه نفر بره ‫سمت راستِ کشتی، لطفاً؟
‫من قبل از دوشنبه سوارِ قایق ‫نشده بودم.
‫حالا سوارِ چهارتا شدم.
‫کنجکاوم چقدر نزدیکیم ‫به دریای هیولاها.
‫صد و سی مایلِ دریایی.
‫صد و سی و یک، ‫در واقع.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، ما داریم با سرعت 23 گره دریایی حرکت می‌کنیم، ‫‏36 درجه، 44 دقیقه شمالی...
‫صبر کن.
‫من از کجا این رو می‌دونم؟
‫بابا.
‫تو پسرِ پوسایدونی.
‫کنجکاوم چرا من نمی‌تونم انجامش بدم.
‫شاید بتونی.
‫یعنی، نمی‌دونم ‫کِی واسه من شروع شد، ولی...
‫آره.
‫می‌دونم کجام.
‫اگه واقعاً داریم انقدر سریع می‌ریم،
‫بهتره برم دیگ‌های بخار رو چک کنم.
‫ممنون.
‫تایسون.
‫توی مخزن‌های دیگ بخار ‫کف هست.
‫- چرا اون تو نیستی؟ ‫- هی.
‫من... من فقط داشتم با ‫رنگین‌کمون بازی می‌کردم.
‫اصلاً چطوری این رو گیر آوردی؟
‫من...
‫میرم دیگ بخار رو درست کنم.
‫فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟
‫سعی داری ‫خودت رو به کشتن بدی؟
‫گرفتمت.
‫ما می‌بازیم.
‫فقط سوال اینه که چقدر بد.
‫نقشه بی‌نقصه.
‫کلاریس همین الان داره ‫با افرادش حرف می‌زنه.
‫مهم نیست.
‫بهترین نقشه‌ها می‌تونن با ‫کوچیک‌ترین اشتباه خراب بشن.
‫اون مخفیگاهی که بردمت.
‫آخرین باری که اونجا بودم، ‫یه چیزی گم کردم.
‫چیزی که فکر می‌کردم مهمه.
‫برگشتم دنبالش.
‫و این همه‌مون رو به خطر انداخت.
‫ایجس.
‫خب تو اشتباه کردی.
‫ولی اون جونت رو نجات داد. ‫نمی‌فهمم.
‫اولین باری نبود
‫که سرعتشون رو گرفتم ‫و گند زدم.
‫ولی آخرین بارش بود.
‫چون تصمیم احمقانه‌ی من ‫منجر به تصمیمِ مرگبارِ تالیا شد.
‫ترسناک بود، نه؟
‫نظرت چیه واسه یه مدت کوتاه ‫بزنیم کنار؟
‫منظورت...
‫تو دیگه عضوی از خانواده‌ای.
‫و ما مراقبِ اعضای خودمون هستیم.
‫پس اگه امن‌ترین جا واسه تو ‫این اردوگاهه،
‫پس خانواده‌ی ما ‫داره میره اونجا.
‫حتی اگه ازش خوشمون نیاد.
‫و خوشمون نمیاد.
‫پس بذار این کایرون بدونه
‫که اگه کسی سعی کنه ‫به این دختر کوچولو آسیب بزنه،
‫طرف حسابش منم.
‫بیا از اینجا بریم.
‫چیزی که اون موقع ‫متوجه‌ش نشد این بود که...
‫تالیا تازه فداکاریش رو انجام داده بود.
‫چون هر چی به اردوگاه ‫نزدیک‌تر می‌شدیم،
‫هیولاهای بیشتری دنبالمون می‌کردن.
‫و...
‫وقتی بالأخره فکر کردیم ‫موفق شدیم...
‫...«فیوری‌ها» حمله کردن. (الهه‌های انتقام)
‫برید!
‫و تالیا ‫هیچوقت به 16 سالگی نرسید.
‫اون یه هدف روی پشتش داشت.
‫درست مثل تو.
‫تو یه بچه ممنوعه‌ای.
‫و طبقِ پیشگویی بزرگ،
‫این تو رو تبدیل به یه سلاح می‌کنه ‫همونطوری که اون بود.
‫دلم می‌خواد باور کنم که اگه بتونم ‫فقط به شش قدم جلوتر فکر کنم،
‫می‌تونم نجاتت بدم.
‫ولی هیچوقت قرار نیست
‫اون انتخابِ بزرگ و غیرممکنی باشه ‫که باید با فکر ازش رد بشم.
‫همه‌ش اون یک میلیون ‫انتخابِ کوچیکه که نمی‌تونم ببینم.
‫انتخاب‌های انسانی.
‫مثل برگشتن ‫واسه یه تیکه پلاستیکِ بی‌ارزش،
‫یا فدا کردنِ خودت ‫واسه بچه‌ای که به زور می‌شناسیش.
‫- اون تو رو بهتر از این می‌شناخت. ‫- دو ماه.
‫فقط دو روز طول کشید تا بفهمم ‫چقدر خاصی.
‫شاید نتونیم سرنوشت رو گول بزنیم.
‫شاید تمام کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که...
‫کار درست رو انجام بدیم ‫و امیدوار باشیم به بهترین نتیجه.
‫ما داریم می‌ریم اونجا ‫تا گروور رو نجات بدیم.
‫این کار درستیه. ‫این تنها کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫و من نمی‌خوام پز بدم، ‫ولی سابقه‌ی من
‫در زنده موندن از احتمالاتِ غیرممکن ‫خیلی خوبه.
‫به لطفِ تو.
‫پس بیا بریم کار غیرممکن رو انجام بدیم.
‫به زودی واردِ دریای هیولاها می‌شیم
‫و با سه چالش روبه‌رو می‌شیم.
‫چالشِ انتخاب، بین بد و بدتر.
‫چالشِ اراده، ‫آوازِ سایرن‌ها.
‫و در نهایت پولیفموس،
‫سایکلاپسی ‫که از جایزه‌ی ما محافظت می‌کنه.
‫من شش مرد شجاع می‌خوام ‫که توپخانه‌ی عرشه رو به دست بگیرن
‫وقتی با ‫چالشِ انتخاب روبه‌رو می‌شیم.
‫سیلا، هیولای شش‌بازو.
‫هشدار میدم، این ‫یه وظیفه‌ی بسیار خطرناکه.
‫برای پیروزی و الیزیوم،
‫ما هر جا بری دنبالت میایم، ناخدا.
‫شنیدم اون شش نفر رو انتخاب کردی.
‫نصف این رو می‌خوای؟
‫شاید آخرین باری باشه ‫که غذا می‌خوریم.
‫چطوری انجامش دادی؟
‫پارسال، مأموریتت، ‫چطوری ازش جون سالم به در بردی؟
‫به زور.
‫ممکن بود بمیرم.
‫خیلی زیاد.
‫اگه به خاطر دوست‌هام نبود.
‫تو تونستی دو نفر رو انتخاب کنی ‫واسه مأموریتت، مگه نه؟
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫آرس بهم خدمه و کشتی داد.
‫نیاز به دوست نداشتم.
‫پدرِ منم کمکم کرد.
‫تصور می‌کنم پدرت ‫باید خیلی سرسخت باشه واسه...
‫پدر بودن.
‫این رو می‌گم چون ‫تجربه‌ی کتک خوردن ازش رو دارم.
‫پیروزی واسه‌ش همه چیزه.
‫باید باعث افتخارش بشم.
‫خیلی از کارهایی که می‌کنیم، ‫به خاطر پدر و مادرمونه.
‫چه بدونیم چه ندونیم.
‫ما آدم‌های مستقلی هم هستیم.
‫من آخرِ تابستون نمی‌رم خونه.
‫اردوگاه خونه‌مه. ‫اگه نتونم اون پشم زرین رو بگیرم
‫- و اردوگاه... ‫- این اتفاق نمیفته.
‫بهت مأموریت داده نمی‌شد
‫مگه اینکه عرضه تموم کردنش رو ‫داشته باشی.
‫پیشگو بهت چی گفت؟
‫- چرا می‌خوای بدونی؟ ‫- چون پیشگویی‌ها مزخرفن.
‫انگار ساخته شدن ‫که بترسوننت.
‫من رو نمی‌ترسونه.
‫فکر هم نمی‌کردم بترسونه.
‫«با کشتیِ آهنین و جنگجویانِ استخوانی ‫سفر خواهی کرد.»
‫«آنچه می‌جویی را خواهی یافت ‫و از آنِ خود خواهی کرد،
‫اما از جانت نومید شو ‫که در سنگ مدفون شده و...
‫شکست خورده و بی‌یار،
‫تنها به خانه پرواز خواهی کرد.»
‫آره، اونقدرام بد نیست.
‫رئیس، گفتن بیام صدات کنم. ‫انگار رسیدیم.
‫ما دوست نیستیم.
‫بالأخره.
‫افراد!
‫ما اکنون واردِ دریای هیولاها می‌شیم.
‫امروز، به سوی افتخار می‌ریم!
‫سیلا.
‫این شد دو تا.
‫چهار تا دیگه مونده.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- با کاریبدیس می‌جنگیم.
‫چون قهرمان‌ها هیولاها رو می‌کشن، ‫ازشون فرار نمی‌کنن.
‫انتخاب‌های کوچیک.
‫این یکی کوچیک به نظر نمیومد.
‫یه خشاب پر کن!
‫ما هیچوقت نمی‌تونیم ‫از گرداب فرار کنیم،
‫ولی شاید نقشه‌مون بگیره.
‫یا شاید من بتونم جریان رو عوض کنم.
‫- زورش رو داری؟ ‫- اگه سرعت جریان رو زیاد کنم،
‫می‌تونم از اون طرف ‫پرتمون کنم بیرون.
‫ولی چی؟
‫من نمی‌تونم باد رو کنترل کنم.
‫- فلاسک! ‫- توی کیفِ هرمس‌ـه.
‫تو با جریان بجنگ، ‫من با باد می‌جنگم.
‫برو!
‫تایسون! قدرتِ بیشتر!
‫باشه، داداش!
‫- کلاریس! ‫- بیا اینجا!
‫فلاسک!
[پرسی جکسون و المپ‌نشینان]
[آنچه خواهید دید]
‫سایرن‌ها به ‫درونِ روحت نگاه می‌کنن
‫تا ضعف مرگبارت رو ببینن ‫و بعد ازش علیه‌ت استفاده می‌کنن.
‫آنابث، نه!