.
‫پس، اون گفت تو هیچی نیستی؟
‫دقیقاً.
‫امکان نداره یه چیزی پرونده باشه؟
‫آره، یه چیزی پروند.
‫خب، می‌دونی منظورم اینه که،
‫یه‌کم طول کشید تا من ‫رابطه‌ی تو با «ویل» رو درک کنم.
‫شاید اونم داره ‫همچین چیزی رو تجربه می‌کنه.
‫خودت رو با این زن مقایسه نکن.
‫اون یه هیولاست.
‫خدای من.
‫چی؟ چی شده؟ مامانت فوت کرده؟
‫نه.
‫خدای من، عزیزم!
‫باورم نمی‌شه داره اتفاق میفته. ‫من این لحظه رو تصور کرده بودم
‫- این همه بار و حالا داره اتفاق میفته. ‫- خیلی وقته.
‫- بالأخره داره اتفاق میفته. ‫- خدای من!
‫من قراره برم تو یه مسابقه‌ی "جپردی"!
‫خدای من!
[افلاطونی]
‫«آی‌روبات این برند جاروبرقی ‫خودکار رو می‌سازه.»
‫- «رومبا» ـست؟ ‫- درسته.
‫بچه‌ها، فقط یه یادآوری ‫که امشب بابا می‌خوابوندتون.
‫«دریاچه‌ی مید توسط ‫این سد آریزونا-نوادا ساخته شد.»
‫سد «هوور» دیگه؟
‫داری غوغا می‌کنی، بابا!
‫- غوغا! ‫- غوغا!
‫شماها می‌خواید بدونید ‫چرا بابا می‌خوابوندتون؟
‫چون اون بابامونه؟
‫فقط برای اینکه بعداً سوال نپرسید، ‫یکی از قدیمی‌ترین دوست‌های من، «وایلد کارد»،
‫داره میاد شهر ‫تا مراسم پیش روی «ویل» رو جشن بگیره.
‫می‌شه گفت یه جورایی یه مهمونی دوستانه‌ی مجردیه
‫می‌خواید بدونید ‫چرا بهش می‌گن «وایلد کارد»؟ (غیرقابل پیش‌بینی)
‫نه.
‫چون هروقت با هم بودیم، ‫اتفاق‌های عجیب و غریب و دیوانه‌واری میفتاد.
‫مردم بهمون می‌گفتن، و نقل قول می‌کنم، ‫«یه سه‌گانه‌ی بی‌نظیر.»
‫اون آدم‌ها خودتون بودین؟
‫و یه چیزی که باید ازتون بخوام، ‫پیشاپیش شرمنده.
‫چون می‌دونید که ‫امشب قراره شب دیوانه‌واری باشه.
‫- حتماً. ‫- اگه یکی رو از پا دربیاره چی؟
‫یه بار رفتیم یه سفر تفریحی، ‫درسته،
‫و «وایلد کارد» داشت سعی می‌کرد ‫با مربی اونجا آشنا بشه،
‫و برای اینکه توجهش رو جلب کنه ‫از تله‌کابین پرید
‫شش متر پایین‌تر روی یه سطح یخ‌زده.
‫مامانتون قدیم‌ها خیلی باحال بود.
‫این چطور شما رو باحال می‌کنه؟
‫فقط بذار دلم خوش باشه.
‫خب، سوال بعدی، بزن بریم.
وایلد کارت: مجبورم صبحانه رو بپیچونم] [از سرکار زنگ زدن اَه
‫نه.
‫خدای من! تو اینجایی!
‫در واقع باید 20 دقیقه‌ی دیگه برم.
‫- چی؟ ‫- آره. دوباره رودست خوردی.
‫خانم‌ها و آقایان، «وایلد کارد».
‫آره.
‫- همه اینجا فکر می‌کنن ما عجیب غریب‌ایم. ‫- می‌دونم، ما دیوونه‌ایم،
‫چون هستیم!
‫هیجان داره من رو می‌کشه، ‫برنامه‌ی امشب چیه؟
‫خب، بذار ببینم. ‫«ویل» الان داره میاد،
‫فکر کردم شاید وقتی رسید اینجا ‫تو هتل من یه ناهاری بخوریم.
‫آره. چند تا نوشیدنی بزنیم، ‫به سبک آدم‌های باکلاس.
‫آره.
‫نمی‌تونم صبر کنم، بعدش چی؟
‫نمی‌دونم. حالا می‌بینی.
‫جواب می‌خوام، یالا.
‫مهمونی نامزدی چطور بود؟
‫خیلی حالم گرفته شد که نتونستم بیام.
‫واقعاً نمی‌خوای بهم بگی؟
‫وایلد کارد کلاسیک. خدای من.
‫«ویل» از اینکه نتونستم بیام عصبانی بود؟
‫نه، بیشتر خانواده‌ش بودن.
‫حس یه آدم بی‌خود رو دارم ‫که هنوز «جنا» رو ندیدم.
‫باور کن، چیز زیادی رو از دست ندادی.
‫ایول! چیه؟
‫اونقدرها خوب نمی‌شناسمش،
‫ولی می‌دونی، مهم اینه ‫که برای «ویل» خوبه،
‫فقط همین واقعاً مهمه.
‫یالا، منم دیگه. ‫بچه شیطونه‌ی خودتون.
‫- یالا. ‫- باشه. می‌تونم بهت بگم؟
‫من باهاش وقت گذروندم.
‫و اون یه آدم عوضیه.
‫- آره! آره. ‫- لعنتی.
‫برام تعریف کن، مو به مو.
‫مستقیم تو چشم‌هام نگاه کرد، ‫و بهم گفت من هیچی نیستم.
‫چه حرف عجیبی. ‫اصلاً یعنی چی؟
‫لعنتی. حسابی باهات لج افتاده.
‫این دیوونگیه.
‫- نه. نباید همه‌ی این‌ها رو بهت می‌گفتم. ‫- آره.
‫حس بدی دارم. چیپ‌ـه. ‫خواهش می‌کنم به «ویل» نگو.
‫داری حرفت رو پس می‌گیری، ها؟
‫دیگه دیره، ‫تو به نامزد «ویل» گفتی عوضی.
‫نه.
‫نمی‌خوام خودم رو وسط این رابطه بندازم.
‫این اتفاقی بود که با «آدری» افتاد ‫و نزدیک بود دوستیمون رو از دست بدیم.
‫«ویل» «جنا» رو دوست داره. فقط همین مهمه.
‫- درسته. ‫- بهش نمی‌گی که
‫من بهش گفتم عوضی، درسته؟
‫اگه تو جای «ویل» بودی، نمی‌خواستی ‫بدونی که بهترین دوستت
‫فکر می‌کنه نامزدت یه عوضی به تمام معناست؟
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط... بهش اشاره نکن.
‫- رازت پیش من محفوظه. یا هست؟ ‫- باشه.
‫فقط بگو بهش نمی‌گی.
‫- بهش نمی‌گی. نه، نمی‌گم. ‫- نمی‌تونی بگی...
‫- یعنی، می‌تونم. ‫- برام مهم نیست.
‫فقط بهم بگو ‫که بهش نمی‌گی.
‫- نمی‌گم. ‫- ممنون.
‫- شاید فقط یه‌کم بهش بگم. ‫- خواهش می‌کنم بهش نگو!
‫- اگه بگی می‌کشمت! ‫- هی، هی. آروم باش.
‫همه چی مرتبه. فقط دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫بهش نمی‌گم.
‫یا می‌گم؟ نمی‌دونم.
‫چرا بهش گفتم عوضی؟ [مدرسه‌ی بکمان]
‫چون عاشق اینی که ‫خودت رو تو دردسر بندازی.
‫فقط بگو باید چی کار کنم. ‫نباید برم؟
‫احساس می‌کنم اگه اونجا باشم ‫احتمال اینکه «وایلد کارد» به «ویل» بگه بیشتره.
‫گرفتم. می‌دونم باید چی کار کنی.
‫- چی؟ ‫- کلمه‌ی «عوضی» رو «اسمورفی» کن.
‫- چی؟ ‫- باشه.
‫یادته اسمورف‌ها ‫چقدر کلمه‌ی «اسمورف» رو می‌گفتن
‫و به شکل‌های متناقضی که ‫عملاً دیگه هیچ معنی‌ای نمی‌داد؟
‫همون کار رو بکن.
‫پس فقط کلمه‌ی «عوضی» رو ‫بی‌وقفه استفاده کنم تا دیگه معنی‌ای نده.
‫دقیقاً، و اگه درست بازی کنی،
‫«ویل» حتی ممکنه فکر کنه تو که ‫به نامزدش گفتی عوضی، یه تعریف بوده.
‫عوضی، کارت درسته.
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم، عوضی، دست بردار.
‫خدای من. تشنه‌مه.
‫یه نوشابه عوضی برام جور می‌کنی؟
‫امروز صبح یه‌کم سرده، ‫باید یه ژاکت عوضی جور می‌کردم.
‫آره. این هوا به خاطر ‫عوضی شدن جهانی دیوونه شده.
‫باشه، داری می‌گیریش.
‫- بزن قدش عوضی. ‫- آره!
‫می‌دونی چیه، من باید برم.
‫ما سه تا یه ساعت دیگه ‫ناهار می‌خوریم.
‫با شناختی که از «وایلد کارد» دارم، احتمالاً ‫مجبورمون می‌کنه نوشیدنی بزنیم.
‫بی‌مزه به نظر میاد.
‫نه، باحاله. اون باحاله.
[ناهار کیه؟]
[هی رفقا، هنوز قرار بعد از ظهرمون سرجاشه؟]
‫«سیلویا»‌ـست. داره می‌ره رو مخم.
‫آره، یعنی «جنا» فوق‌العاده‌ست.
‫صادقانه، تقریباً از هر نظر همینطوره.
‫این بهترین رابطه‌ایه که تا حالا داشتم.
‫پس مشکل چیه؟
‫مشکل، دوست من،
‫اینه که ما واقعاً، ‫بهترین صمیمیت دنیا رو نداریم.
‫آره.
‫و نمی‌گم هیچ صمیمیتی نداریم.
‫بیشتر اینطوریه که صمیمیت داریم، ‫مثلاً ماهی یه بار.
‫یا کمتر از اون.
‫- گرفتم. فهمیدم. ‫- آره.
‫ما فقط ‫نظرات متفاوتی درمورد صمیمیت داریم.
‫- آره، این واقعیه. اشکالی نداره. ‫- آره.
‫اون صمیمیت رو دوست نداره، ‫من بیشتر اهل احساساتم.
‫اگه صادق باشم.
‫ولی صادقانه، هی به خودم می‌گم، ‫می‌تونه خوب باشه.
‫چون من و همسر سابقم، ‫تمام روز رو با هم صمیمی بودیم.
‫تو ماشین صمیمیت داشتیم، ‫تو مهمونی‌ها صمیمیت داشتیم،
‫حتی تو سرویس بهداشتی هم صمیمیت داشتیم.
‫اون احساسات من رو
‫گاهی وقت‌ها تو جمع تحریک می‌کرد.
‫- لعنتی. ‫- احساسات خفنم رو.
‫- به طور مرتب؟ ‫- آره. مرتباً.
‫- عالیه. ‫- می‌دونم، خیلی عالیه.
‫- کار راحتی نیست. ‫- نه، رفیق.
‫باید واقعاً براش برنامه‌ریزی کنی.
‫ولی، می‌دونی، ما برای هم بد بودیم.
‫و «جنا»، اون خیلی مهربونه،
‫و حمایتگره و من فقط حس می‌کنم ‫خیلی بهم رسیدگی می‌کنه،
‫- می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫- و دوستش داری؟
‫خیلی دوستش دارم!
‫و اون خیلی شیرینه ‫و، می‌دونی، باثباته.
‫- و نرماله، می‌دونی؟ ‫- آره.
‫- این خیلی بده؟ ‫- نه، رفیق.
‫ببین، یه راز کوچیک بهت بگم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫کاملاً طبیعیه که رابطه‌ی عاطفی کمی ‫با شریک زندگیت داشته باشی یا اصلاً نداشته باشی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫یعنی، ببین. دوره‌هایی رو می‌گذرونید.
‫گاهی وقت‌ها صمیمیت زیادی ندارید،
‫- یا هیچ صمیمیتی، و گاهی دارید. ‫- آره.
‫و این فقط یکی از اون دوره‌هایی‌ـه که ندارید
‫- همینه. تو یه دوره‌ی رکودی. ‫- باشه.
‫- همینه، رفیق. چیز مهمی نیست.
‫باشه. فقط یه دوره‌ی رکوده.
‫آره.
‫«سیلویا» دست از پیام دادن برنمی‌داره.
‫جوابش رو بدم، ‫یا بازم وقت مردونه می‌خوای؟
‫نه. جوابش رو بده، اشکالی نداره.
‫فقط هیچی از این حرف‌ها بهش نگو، باشه؟
‫- معلومه که نمی‌گم. ‫- اون با این قضیه کیف می‌کنه.
‫آره.
‫با بابا خوش بگذرونید.
‫- خداحافظ، عزیزم. ‫- هی، وای. شلوار چرم، باشه.
‫این‌ قدیمیه.
‫- خب، امشب خوش بگذره. ‫- «سعی کن زنده بمونی» بیشتر بهش میاد.
‫- خیلی پف داره؟ ‫- آره.
‫می‌خوابه.
‫واقعاً؟
‫وای.
‫وای، این همه وسیله.
‫ما داریم یه اجرای کاملاً شبیه‌سازی شده ‫روز ضبط رو انجام می‌دیم.
‫بچه‌ها هم بازی می‌کنن؟
‫- ما بازی نمی‌کنیم. ‫- این یه کار جدیه، مامان.
‫آره، «استوارت»، ‫خیلی ممنون که این کار رو می‌کنی.
‫من باید این فضا رو خالی کنم، ‫تجهیزات تا پنج دقیقه‌ی دیگه روشن می‌شه.
‫باشه، بچه‌ها، بیاین مبل رو خالی کنیم.
‫- من یه یو‌اس‌بی لازم دارم. ‫- می‌دونی تله‌پرامپتر چیه؟
‫- شاید لازم بشه تو باهاش کار کنی... ‫- پورت‌های بیشتری لازم داریم!
[کیتی: کجایی دختر؟] [سیلویا: دارم می‌رم سر شام]
‫- وقتی اون نیست... ‫- هی!
‫خدای من! سلام!
‫اینجا عوضیه.
‫- ببخشید، صبر کن. الان چی گفتی؟ ‫- چی؟
‫- اینجا عوضیه. آره. ‫- منظورت، «خفنه»؟
‫نه، نه. منظورم عوضیه. اینجا عوضیه.
‫- این یه اصطلاحه؟ ‫- هی، این...
‫- اینجا عوضیه؟ ‫- آره.
‫- مردم این رو می‌گن؟ ‫- می‌دونی چیه.
‫ببخشید، من بدون اینکه متوجه بشم ‫از مدها الگوبرداری می‌کنم به خاطر بچه‌ها.
‫الان اون‌ها همه‌ش می‌گن، ‫«این عوضیه.»
‫که یعنی، مثلاً، باحاله.
‫پس احتمالاً، این مثل می‌دونی،
‫- «این پوکی‌فروشی خیلی عوضیه.» ‫- واقعاً؟
‫و یعنی، مثلاً، باحاله و خوبه.
‫- وای. پس تو عوضی‌ای. ‫- باشه.
‫- چی؟ آره. ممنون. ‫- تو عوضی‌ای. آره.
‫- الان کلی چیز یاد گرفتم. ‫- باید یه‌کم بیشتر بری بیرون
‫- و با جوون‌هایی مثل من قاطی شی... ‫- آره.
‫- ... دختر باحال مرکز شهر. ‫- وای، چه ارجاع به روزی.
‫بله، صحبت از جوون‌ها شد.
‫خیلی‌خب،
‫مهمونی مجردی در اوج.
‫کی اینجا آماده‌ست ‫که یه مرحله بره بالاتر؟
‫پاستیل‌های آرامبخش.
‫لعنتی، این‌ها 2.5 میلی‌گرم ‫ماده آرامبخش توشونه.
‫- آره، همینه. ‫- آره. در واقع، اوه،
‫می‌گه بیشترشون تقویتی‌ان.
‫‏2.5ی‌ها خیلی دقیقن.
‫بهت اجازه میدن مقدار دقیق ‫حالی که می‌خوای داشته باشی رو کنترل کنی.
‫اگه می‌خوای اصلاً حالی نداشته باشی.
‫می‌دونی. بستگی داره کی باشی.
‫اگه بیشتر لازم داری ‫فقط بیشتر می‌خوری. همینه.
‫- مامان من از این‌ها می‌خوره. ‫- یعنی هیچی نیست.
‫- به معنای واقعی کلمه. ‫- عوضی.
‫- چرا مزه‌ی عجیبی میدن؟ ‫- بدون شکرن.
‫- صد درصد گیاهی، رفیق. ‫- باحاله.
‫- برای کمردرد هم خوبه. ‫- و ورم مفاصل، داداش.
‫- خوبه. اینجوری. ‫- حسابی شلت می‌کنه.
‫بذار برم تو کار گیاهی‌جات. درسته.
‫ما امشب خیلی ‫ورم کمی خواهیم داشت، هی.
‫بزن بریم!
‫آره. در حالت ایده‌آل داریم، فکر کنم 12 تا شعبه تو سال آینده افتتاح می‌کنیم، یا همین حدودها
‫- آقای کاردرست. ‫- آره.
‫مطمئن نبودیم تو ‫از دانشگاه فارغ‌التحصیل بشی.
‫- حالا نگاه. داری می‌ترکونی. ‫- نه، یعنی عالیه،
‫ولی یه جورایی دوست دارم در نهایت ‫کار خودم رو بکنم،
‫ولی هنوز وقت هست، می‌دونی.
‫شماها چیزی حس می‌کنید؟ ‫چون من حس نمی‌کنم...
‫من به معنای واقعی کلمه هیچی حس نمی‌کنم.
‫به معنای واقعی کلمه هیچی حس نمی‌کنی؟
‫نه، هیچی حس نمی‌کنم.
‫اصلاً هیچی؟
‫- چرا می‌خندی؟ ‫- چرا می‌خندی؟
‫چیه؟
‫- نگاه‌ش کن، خنده‌ی الکی می‌کنه. ‫- چیه؟
‫چیه؟ نه. اینطور نبود... ‫دارم می‌خندم. خنده‌داره.
‫- تو حسابی حالت خوبه. ‫- نیستم.
‫چی... قرار نبود ما ‫زودتر با هم وقت بگذرونیم؟
‫قرار بود؟
‫شماها بدون من اینجا بودید؟
‫آره. من درست قبل از شام ‫برای یه نوشیدنی اومدم پیشش.
‫آره. ما اساساً زود رسیدیم ‫و هر دومون آماده بودیم یا هر چی.
‫آره، یه جورایی پیش‌غذا داشتیم.
‫چیه؟
‫- چیه؟ من نمی‌دونم، چیه؟ ‫- چیه؟
‫- چیه؟
‫- چیه... ‫- تو بگو.
‫نمی‌دونم. من...
‫- نمی‌دونم. ‫- من هیچی ندارم. «چیه» ندارم.
‫این یه فاجعه‌ست.
‫نه، ولی مثلاً، ‫هی به هم نگاه می‌کنن.
‫این کاریه که آدم‌های چشم‌دار می‌کنن.
‫نه، فرق داره. مثل...
‫پشت تلفنیم. نمی‌تونم ببینمت.
‫صبر کن، حالت خوش نیست؟
‫- نه. ‫- صدات یه جوریه.
‫من یه پاستیل خوردم ‫ولی به معنای واقعی کلمه هیچی حس نمی‌کنم.
‫هیچی حس نمی‌کنم. ‫صدام شبیه توهم‌زده‌هاست؟
‫- آره، هست. ‫- گرفتم. یه ایده دارم.
‫فقط صداشون رو ضبط می‌کنم.
‫آره، یه چیزی در مورد «جنا» می‌گم.
‫دکمه‌ی ضبط رو روی گوشیم می‌زنم، ‫می‌ذارمش رو میز، و میرم.
‫و اینجوری ‫می‌فهمم «ویل» چی می‌دونه.
‫- فکر نمی‌کنم ایده‌ی خوبی باشه. ‫- ولی چه انتخاب دیگه‌ای دارم؟
‫به معنای واقعی کلمه، هر انتخاب دیگه‌ای.
‫هی، ‫می‌تونید بهم بگید این نوشیدنی خرابه یا نه؟
‫همین الان از بار گرفتمش.
‫حتماً.
[درحال ضبط]
‫به نظر من که طبیعیه.
‫شاید یه چیز دیگه بگیرم.
‫فقط می‌خواستم بگم.
‫خیلی خوش گذشت که ‫تو شام بیشتر با «جنا» آشنا شدم.
‫می‌دونی، حس کردم ‫احترام متقابل زیادی وجود داشت.
‫تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫همین فکر رو می‌کنم.
‫- باحاله. ‫- چیز خوبیه.
‫- اون خیلی حالش خوبه، دیوونه‌ست. ‫- خیلی حالش خوبه.
‫- داره میاد. ‫- هی.
‫- چه خبر؟ ‫- چه خبر؟
‫هی.
‫می‌دونید چیه، بچه‌ها؟ ‫من می‌خوام یه دوری بزنم
‫و یه‌کم جو رو چک کنم.
‫باشه.
‫داره به متصدی بار گیر میده.
‫داره چی کار می‌کنه؟ آره، فقط داره
‫- هی حرف می‌زنه که چرا هنوز... ‫- اون نوشیدنی خراب نیست.
‫و کاملاً خوبه.
‫تریلر فیلم جدید ‫«سیدنی سوئینی» رو دیدی؟
‫خدای من. مثلاً یه میلیون بار.
‫رفیق، «سیدنی سوئینی» خیلی جذابه.
‫«سیدنی سوئینی» فوق‌العاده‌ست، جدی می‌گم.
‫کاملاً فوق‌العاده. ‫اون مثل یه ساختمون محکمه.
‫«سیدنی سوئینی» معماری شده‌ست. ‫اون مثل یه ساختمون «فرانک لوید رایت» می‌مونه.
‫واقعاً خدا تو خلقتش گل کاشته.
‫- «سیدنی سوئینی» معرکه‌ست. ‫- خدای من.
‫آره، اون کاملاً معرکه‌ست.
‫- معرکه، عالی. ‫- عالی، بی‌نظیر.
‫بی‌نظیر. من کارهای عالی می‌کنم.
‫- دینگ دینگ دینگ... ‫- باورنکردنیه.
‫من احتمالاً فقط...
‫من خیلی رو «سیدنی سوئینی» قفلی‌ام
‫چون «جنا» هیچوقت با من صمیمی نیست. ‫می‌دونی؟
‫آره، فکر کنم به هر حال قفلی بودی، ولی...
‫داره میاد. آره.
‫تو و «جنا» با هم صمیمی نیستید؟
‫چی؟ چی داری می‌گی؟
‫دارم در مورد این واقعیت حرف می‌زنم ‫که تو و نامزدت،
‫که قراره بقیه‌ی عمرت رو ‫باهاش بگذرونی، با هم صمیمی نیستید.
‫لعنتی. چرا بهش گفتی، رفیق؟
‫رفیق، من چیزی بهش نگفتم.
‫لازم نبود بگی. ‫من اینجا رو گوشیم ضبطش کردم.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ صدامون رو ضبط کردی؟ ‫- چی؟
‫آره، و ضمناً، همه چیز رو شنیدم،
‫از جمله مقاله‌ت در مورد ‫«سیدنی سوئینی»،
‫که جداً خیلی بچه‌گانه‌ست.
‫اون یه دختربچه‌ی 23 ساله‌ست.
‫اون 27 سالشه، و مسئول ‫تیم رباتیک دبیرستانش بوده.
‫تنها چیزی که الان مهمه اینه که ‫تو صدامون رو ضبط کردی، دیوونه!
‫چون شک داشتم که تو ‫داری یه چیزی رو ازم مخفی می‌کنی.
‫و حق با من بود.
‫تو نمی‌تونی با کسی ازدواج کنی ‫که باهاش تفاهم عاطفی نداری.
‫اه! ‫نمی‌خوام در این مورد باهات حرف بزنم.
‫خیلی حال به هم زنه، باشه. چندش‌آوره.
‫تو در مورد رابطه‌ت با ‫«چارلی» با من حرف نمی‌زنی.
‫چون اون شوهرمه. ‫این یه خیانت می‌شد.
‫«جنا» قراره همسرم بشه. ‫دقیقاً همون چیز لعنتیه.
‫پس بیا بریم تو کارش. ‫شماها چطور با هم هستید؟
‫اون باهات چطوره؟ ‫چقدر باهات صمیمیه؟
‫- نمی‌خوام در این مورد باهات حرف بزنم. ‫- دقیقاً!
‫- این خیلی عجیبه. ‫- منم نمی‌خوام. حال به هم زنه.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫خب، به عنوان کسی که تازه با آثارش آشنا شده.
‫با کدوم فیلم‌های ‫«سیدنی سوئینی» باید شروع کنم؟
‫می‌تونم بگم داری ‫مسخره‌م می‌کنی و خوشم نمیاد.
‫ولی برای درام «یوفوریا»،
‫و برای یه نگاهی به ‫جنبه‌ی سبک‌تر «سیدنی»، «هر کسی جز تو».
‫باشه، قبوله.
‫من و «جنا» صمیمی نیستیم. ‫خوشحال شدی؟
‫چرا باید این من رو خوشحال کنه؟
‫فقط می‌خوام بهم بگی این طبیعیه.
‫صادقانه، فقط همین رو ‫می‌خوام ازت بشنوم.
‫من که این رو بهت گفتم، رفیق. ‫هیچ زوج متأهلی همسن ما، باهم صمیمی نیستن.
‫تو هم صمیمی نیستی؟
‫یعنی، نه اونقدر زیاد، نه.
‫نه.
‫نه، نیستم. هیچوقت.
‫اسم تو به معنای واقعی کلمه «وایلد کارد»ـه.
‫و شماها مرتباً ‫با هم هستید؟
‫یعنی، خب... ‫من و «چارلی» رابطه‌ی سالمی داریم.
‫باشه، اگه اینقدر سالمه، ‫آخرین بار کی با هم بودید؟
‫- امروز صبح. ‫- امروز صبح؟
‫- چی؟ ‫- شما تو اون خونه بچه دارید.
‫یا خدا! شماها مثلاً ‫‏20 ساله ازدواج کردید.
‫آره. ما هزاران بار با هم بودیم.
‫یعنی، شماها شوهرم رو دیدید، ‫مگه نه؟
‫- مسخره‌ست. ‫- اون خیلی جذابه، باشه؟
‫یعنی چی؟ شما صمیمی نیستید؟ ‫مثلاً، چی؟
‫- نمی‌فهمم. چی؟ ‫- باشه.
‫- وقتی تازه با هم آشنا شدیم، صمیمیت‌مون بیشتر بود. ‫- باشه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫و از اون موقع، یه جورایی کم شد.
‫و الان یه جورایی فقط، ‫مثل تولدهاست.
‫ولی من فقط یه تولد ‫از وقتی با هم آشنا شدیم داشتم.
‫پس، یه تولد.
‫باشه، خب، این خوب به نظر نمیاد.
‫یه سخن از آدم عجیب غریب.
‫می‌دونی چیه، شاید رابطه‌ی ما
‫اساساً اونقدر عاطفی نیست، می‌دونی؟
‫ما کلی کارهای عالی داریم ‫که با هم انجام می‌دیم.
‫ما کنار هم جدول کلمات متقاطع ‫حل می‌کنیم.
‫من بازی گلفش رو تماشا می‌کنم.
‫خوبه.
‫- با اون قضاوت نکن. ‫- قضاوت نمی‌کنم.
‫- نمی‌کنی؟ ‫- تو داری قضاوتش می‌کنی.
‫- داری اونجا دیوونه می‌شی. ‫- چشم‌هات...
‫ببین، فقط فکر می‌کنم که صمیمیت یه بخش ‫مهم از یه رابطه‌ی عاشقانه‌ست.
‫دقیقاً برای همینه که نمی‌خواستم ‫در این مورد باهات حرف بزنم.
‫با «وایلد کارد» در موردش حرف زدی.
‫آره، چون گاهی وقت‌ها می‌خوای ‫با کسی حرف بزنی
‫وقتی می‌دونی هیچ حرف مفیدی ‫برای گفتن بهت نداره، خب؟
‫- آمین، برادر. دارمت. ‫- من فقط می‌ترسم که
‫اگه قرار نیست ‫با همسرت صمیمی باشی،
‫از راه‌های عجیب دیگه‌ای بزنه بیرون.
‫- می‌زنه. ‫- آره، و همین الانم داره اتفاق میفته.
‫- اون علاقه‌ای که داشتی. ‫- اون علاقه هیچی نیست. تموم شده.
‫- هیچی نیست! ‫- تو هم علاقه داری؟
‫- نه! ‫- تو علاقه داری؟
‫حسابی. اون یه تحلیلگر سهام ‫تو دفتر «سالت لیک سیتی» ماست.
‫اسمش «استفانی جیکوبز»ـه. ‫خیلی بامزه‌ست.
‫نگاهش کن.
‫خدای من. رابطه‌ی پنهانی داری؟
‫چی؟ چطور جرأت می‌کنی؟ نه.
‫اون یه شوهر و دو تا بچه داره.
‫فقط یه علاقه‌ست. طبیعیه. دیدی؟
‫یه چیز طبیعیه.
‫جدی داری سعی می‌کنی ‫بهم بگی هیچوقت علاقه نداشتی؟
‫من به شوهرم علاقه دارم.
‫اه!
‫چیه؟ اون تو رابطه عالیه، بچه‌ها.
‫چرا؟ بی‌خیال.
‫چیه؟ می‌دونید چیه؟ بی‌خیال شید.
‫برو با «استفانی» یا هر چی اسمشه ‫یه کنفرانس تلفنی داشته باش.
‫- جیکوبز. ‫- چی... برام مهم نیست.
‫می‌دونید چیه؟ شاید من بی‌میل‌ام.
‫شاید، می‌دونید، احساسات یه طیفه
‫و من تو سمت بی‌میل ‫اون طیفم.
‫- آره. ‫- آره، آره.
‫- الان 1983 نیست، «سیلویا». ‫- نیست؟ واقعاً؟
‫ببخشید، حق با شماست.
‫فرض کردم که شما تو ‫دسته‌ی آدم‌هایی هستید که از صمیمیت لذت می‌برن.
‫- چه فرضیه‌ی گستاخانه‌ای از طرف من. ‫- چطور جرأت می‌کنی؟
‫آره، معلومه که علاقه‌ی تو ‫به «سیدنی سوئینی»
‫منحصر به استعداد بازیگریشه.
‫اون شاگرد اول ‫کلاس دبیرستانش بوده.
‫- چی رو نمی‌دونی؟ ‫- خواهش می‌کنم! می‌تونیم دیگه در این مورد حرف نزنیم؟
‫خیلی خوشحال می‌شم اگه هیچوقت ‫دیگه در مورد هیچ‌کدوم از این‌ها حرف نزنیم
‫تا وقتی که همه‌مون بمیریم.
‫ممنون.
‫باشه.
‫می‌تونه دیوونه‌وار باشه، می‌تونه عادی باشه.
‫چرا کل شب رو ‫یه راز نگه داشتی اگه هیچ برنامه‌ای نداشتی؟
‫نمی‌دونم. فقط یه شوخی بود.
‫من یه مرد 45 ساله‌ام. ‫ساعت ده وقت خواب منه.
‫خب، ‫تو مهمونی مجردی «ویل» که نیست.
‫باشه، اینجا لس‌آنجلسه، ‫یه میلیون کار برای انجام دادن هست.
‫بیدار شید. قراره شب خوبی باشه.
‫و ما قرار نیست بخوابیم.
‫می‌تونیم بریم یه کافه‌ی شبانه؟
‫ما قرار نیست بریم کافه‌ی شبانه.
‫می‌تونیم یه بازی فکری کنیم.
‫تو توی کیفت آوردیش؟
‫- نه. ‫- «ال‌ای گلکسی» الان دارن بازی می‌کنن.
‫یه گروه کاور «سانتانا» ‫امشب تو «گروو» هستن.
‫گاوبازی تو «مونروویا».
‫هی، لباس‌های راحتم تا 30 ثانیه‌ی دیگه ‫دارن پوشیده می‌شن.
‫خوابم میاد، بچه‌ها.
‫به این گوش کنید.
‫آکواریوم امشب یه برنامه‌ی ‫زندگی دریایی بعد از تاریکی داره.
‫«در این رویداد مخصوص بزرگسالان به ما بپیوندید.
‫شیک بپوشید. 18 سال به بالا ‫با گروه موسیقی زنده، دی‌جی، هنر و فرهنگ.»
‫می‌دونی، دو دل بودم، ‫بعدش گفتی «فرهنگ».
‫- یالا. ‫- باحال می‌شه.
‫ما، یه‌کم پاستیل آرامبخش ‫ضد ورم می‌خوریم.
‫به چند تا عروس دریایی و این چیزها نگاه می‌کنیم.
‫باشه، تنبل‌ها.
‫خدای من. یارو بیهوش شده.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- خدای من.
‫- چی؟ ‫- بیشتر شبیه «کارت ملایم»ـه، درسته؟
‫من میرم تو کارش.
‫چی؟ کجا؟
‫داریم می‌ریم کافه‌ی شبانه یا چی؟
‫داریم می‌ریم آکواریوم.
‫- چرا؟ ‫- تو راه می‌فهمی.
‫این بهتره خوب باشه. اون تاکسی 175 دلار شد.
‫دیوونگیه! دارم رسید رو چک می‌کنم.
‫هی، این رو ببین.
‫این رو ببین. اسم گروه «فیش»ـه
‫ولی مثل املای واقعی «فیش» ‫نوشتنش.
‫تو آکواریوم ‫کارها رو متفاوت انجام میدن.
‫معلومه دیگه.
‫هی، دختر چوب‌باز رو ببین.
‫- آره. ‫- شماها واقعاً می‌خواید این رو ببینید؟
‫- آره. ‫- رفیق، چهاربعدیه.
‫صندلی‌ها می‌لرزن. ‫آب تو صورتت می‌پاشن...
‫- فواره‌ها تو صورتت می‌پاشن. ‫- باد میاد. تعاملیه.
‫- آره، 44 دقیقه‌ست. ‫- چی...
‫باید شوخیت گرفته باشه، رفیق.
‫اسمت دیگه نباید «وایلد کارد» باشه.
‫- نه. ‫- باید فقط «کارد» باشه.
‫- آره، حتی اونم خیلی هیجان‌انگیزه. ‫- می‌دونم.
‫باید عوضی ‫حوصله‌سر بر باشی. چطوره؟
‫- خوابالو. درسته؟ ‫- آره، «بورزیلا».
‫- می‌دونم، چرتالو. ‫- چرتالو خوبه. در واقع چرتالو رو دوست دارم.
‫- چرتالوی بازنده. ‫- چرتالوی بازنده.
‫- پدربزرگ. ها؟ پاپا. ‫- آره. گیج.
‫پاپا. پدربزرگ، هان؟ پدربزرگ کارد.
‫«سیلویا» به «جنا» گفت عوضی.
‫به اندازه‌ی کافی دیوونه‌وار بود برات؟
‫- صبر کن، این راسته؟ ‫- نمی‌دونم. چرا ازش نمی پرسی
‫امروز صبح به چرتالوی پیر کوچولو ‫چی گفت.
‫تو واقعاً در مورد «جنا» این رو گفتی؟
‫من...
‫- گفتی؟ این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- خب...
‫برای همینه که می‌خوای من ‫ازش جدا شم. چون ازش خوشت نمیاد.
‫- می‌دونستم یه نیت دیگه‌ای داری. ‫- نمی‌خوام ازش جدا شی.
‫فکر نمی‌کنم بودن تو یه ازدواج بدون صمیمیت ‫در بلندمدت به‌نفعت باشه، ولی...
‫«جنا» هیچوقت چیزی جز ‫یه عزیز دل مطلق برای تو نبوده.
‫- اینطور نیست. ‫- هست.
‫اون گفت من هیچی نیستم.
‫شرط می‌بندم دلایل خودش رو داشته کی اهمیت میده؟
‫- خب، این چیزی‌ـه که مردم می‌گن. ‫- نه، نیست.
‫تو هیچی نیستی. هی، تو هیچی نیستی.
‫اینجوری گفت؟
‫هیچ‌کس این رو نمی‌گه. هیچوقت نشنیدم ‫و هیچوقت نگفتم.
‫برای همینه که از اول نمی‌خواستم ‫شماها با هم باشید
‫چون تو دخالت می‌کنی...
‫- من دخالت نمی‌کنم. ‫- اون دخالت می‌کنه؟
‫اون دخالت می‌کنه. تو دخالت می‌کنی.
‫ببین، نباید بهش می‌گفتم. ‫ببخشید. ولی تو دخالت می‌کنی.
‫می‌دونی چیه؟
‫دیگه نمی‌خوام تو شب فوق‌العاده ‫باحال من باشی.
‫می‌تونی خودت از آکواریوم بری بیرون.
‫آره. چه حیف. ‫واقعاً ناراحتم که بقیه‌ی
‫بقیه‌ی «شب آدم‌های عجیب» رو تو آکواریوم از دست می‌دم
‫- کجا داری میری؟ ‫- دارم میرم خونه.
‫و قراره با شوهرم صمیمی باشم ‫مثل یه آدم نرمال.
‫این یعنی می‌تونیم فیلم رو بپیچونیم؟
‫نه! رفیق. مهمونی مجردی منه.
‫الان متوقف نمی‌شیم. باشه؟
‫نه، می‌دونم. می‌خوام ببینمش.
‫- می‌خوای ببینیش؟ ‫- آره!
‫- مطمئنی؟ ‫- آره!
‫پایه‌ام. بیا فیلم رو ببینیم.
‫- هیجان‌زده‌ام. ‫- عالیه. یه‌کم خوراکی هم می‌گیریم.
‫من بعد از هشت چیزی نمی‌خورم. ‫رژیم متناوب دارم.
‫- مهمونی مجردی منه. ‫- بهم انرژی میده.
‫- ببخشید، رفیق. ‫- الان با انرژی هستی؟
‫- بله! ‫- خوراکی می‌گیریم.
‫- باشه. ‫- مهمونی مجردی منه.
‫یا خدا...
‫اون چی بود؟
‫تو همین الان من رو هول دادی ‫درست وسط فیلم؟
‫- دارم می‌بینمش، رفیق. نه، نبودم. ‫- تو افتادی. خواب بودی.
‫هی، بیدار شو. برگشتیم هتل تو.
‫- لعنتی، به این زودی؟ ‫- آره.
‫باورم نمی‌شه باید همین الان ‫برگردم سن‌دیگو.
‫رفیق، همین‌جا بمون.
‫یه بالش بردار.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، رفیق.
‫فردا می‌ترکونیم.
‫یه صبحانه‌ی مفصل می‌خوریم شاید بریم بدوییم
‫املت سفیده‌ی تخم‌مرغ اینجا ‫فوق‌العاده‌ست.
‫قسم می‌خوری زرده داره.
‫- باحاله. ممنون، رفیق. ‫- آره.
‫نه.
‫لعنتی.
‫ لعنت بهش.
‫هی، چه خبره؟
‫ببخشید، رفیق. نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫ولی، در واقع خوشحالم که بیدارت کردم ‫چون دارم میرم.
‫خیلی خوش گذشت که دیدمت. ‫خیلی باحال بود.
‫تو فوق‌العاده‌ای، رفیق. احترام.
‫- دوستت دارم. خیلی خوش گذشت که دیدمت. ‫- دوستت دارم، داداش.
‫از اون طرف تخت دوری کن.
‫باشه.
‫- سفر خوبی داشته باشی. ‫- باشه. تو هم همینطور. دوستت دارم.
‫- هی. مزاحم چیزی شدم؟ ‫- نه. چرا؟
‫چون تا ابد فرض می‌کنم ‫تو و شوهرت
‫همیشه با هم صمیمی هستید،
‫مگه اینکه خلافش رو بهم بگی.
‫ببخشید. ‫نباید به «جنا» می‌گفتم عوضی.
‫این...
‫اشکالی نداره. صادقانه، حق با تو بود.
‫اون یه عوضیه، درسته؟ ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫نه، اون در واقع یه آدم ‫فوق‌العاده خوب و مهربونه،
‫برای همینه که این قراره خیلی بد باشه.
‫ولی...
‫من نمی‌تونم تو یه ازدواج بدون صمیمیت باشم. ‫باید ازش جدا شم.
‫با من تا سن‌دیگو میای؟
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫می‌تونم فقط سریع از دستشویی‌ت ‫استفاده کنم تا لباس‌هام رو عوض کنم؟
‫چی؟ چرا؟
‫- مهم نیست. ‫- باشه.
‫- آره، نمی‌خوام بدونم. ‫- نه. مطمئناً نمی‌خوای.