.
‫اینجا...
‫آره. از این طرف.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫ما الان داخل جایی هستیم ‫به اسم «اگری-جت».
‫یه انبار سردخونه‌دار ‫توی آلبوکرکی، نیومکزیکو.
‫یا خدا.
‫اینجا خیلی سرده.
‫خیلی‌خب، بذار اینجا رو نشونتون بدم. ‫می‌خوام یه دید کلی بهتون بدم،
‫یه تور گردشگری کامل.
‫اینجا... اینجا خیلی بزرگه.
‫شاید حدود سی متر طولش باشه.
‫نمی‌دونم دقیقاً چند متر می‌شه، ‫ولی خیلی عظمیه.
‫و تا سقف پر شده
‫با تعداد خیلی خیلی زیادی...
‫بسته‌های وکیوم شده...
‫از این چیزها.
‫آره، خب چی توشونه؟
‫خب...
‫شنیدن کِی بُوَد مانند دیدن، مگه نه؟
‫پس، می‌ذارم خودتون ببینید.
‫باشه.
‫این رو می‌بینید؟
‫ها؟ آره.
‫این...
‫این بوقلمونِ آماده‌ی فروشگاه نیست.
‫این رو می‌تونم بهت قول بدم.
‫دارن با این‌ها چی کار می‌کنن، ها؟
‫حدس بزنید.
‫لعنتی، خودتون حدس بزنید.
‫چون تمام این مکان پر شده...
‫از اجساد انسان.
‫تیکه‌های بدنشونه!
‫قطعاتشونه.
‫همه‌شون وکیوم و بسته‌بندی شدن.
‫این کاریه که توی کل این کارخونه ‫داره انجام می‌شه.
‫و تمام این مدت داشته ‫بیخ گوشمون اتفاق می‌افتاده.
‫یعنی، اون‌ها با عجله ‫از این شهر رفتن بیرون،
‫ولی بهتون قول میدم، قبلش،
‫احتمالاً داشتن اینجا ‫سه شیفت کار می‌کردن.
‫و پشت اون در چیه، ها؟
‫یه چرخ‌گوشت به اندازه یه اتوبوس ‫و کلی دیگ،
‫دیگ‌های پخت‌وپز.
‫و صبر کنید تا ببینید ‫چی داخلشونه.
[کارت حافظه‌ی سن‌دیسک]
[کارول استورکا] [آلبوکرکی]
[پلوریبوس]
‫خواهش می‌کنم اینجا باش. ‫خواهش می‌کنم اینجا باش.
[شهر لاس‌وگاس]
[خوش اومدی، کارول]
:کارول، محل قرار] [‫ویلای آسمانی ورونا، طبقۀ 30اُم
‫پنت‌هاوس
‫سلام؟
‫اینجام.
‫درست سر وقت رسیدی، «کارول».
‫پس، موقع بیرون رفتن، ‫بهت گفتن من دارم میام؟
‫- چرا موندی؟ ‫- تا بهت خوش‌آمد بگم.
‫نه، ممنون.
‫لطف داری.
‫شرط می‌بندم بهت نگفتن ‫چرا دارم میام.
‫عمراً اگه گفته باشن.
‫وقتی چیزی که آوردم رو ببینی ‫یه چیزی قوی‌تر از...
‫این نوشیدنی‌ها لازم داری.
‫توی...
‫توی این طویله تلویزیون داری؟
‫تحسین برانگیزه.
‫باشه.
‫چی داری؟ کابل اچ‌دی‌ام‌آی. خیلی‌خب.
‫اینم یکی دیگه از ویدیوهای توئه؟
‫ویدیوهای من رو دیدی؟
‫واقعاً ویدیوهای من رو برات فرستادن؟
‫البته.
‫خیلی خوب ساخته شده بودن.
‫خیلی دراماتیک.
‫خب، می‌تونستی...
‫ولش کن.
‫وقتی این یکی رو ببینی...
‫بذار بگم که...
‫آزاردهنده‌ست.
‫و متنفرم از اینکه کلیشه‌ای حرف بزنم،
‫ولی شاید بهتر باشه بشینی. جدی می‌گم.
‫چون دارم بهت می‌گم ‫چیزی که قراره ببینی...
‫این در مورد اینه که آدم می‌خورن؟
‫- چی؟ ‫- ناراحت‌کننده‌ست.
‫صبر کن، تو چطور... از کجا می‌دونی...
‫اجازه بده.
‫سلام، «کارول». ما «جان سینا» هستیم،
‫و اینجاییم تا به سوالاتی که ممکنه داشته باشی ‫پاسخ بدیم
‫در خصوص منابع غذایی‌مون.
‫همونطور که می‌دونی، ‫ما نمی‌تونیم عمداً بکشیم، آسیب بزنیم،
‫یا هیچ‌گونه مداخله‌ای ‫در هیچ شکلی از حیات بکنیم.
‫این چیزی رو که می‌تونیم مصرف کنیم محدود می‌کنه
‫چون وقتی می‌گیم «هر نوع حیات»، ‫شامل زندگی گیاهی هم می‌شه.
‫ما نمی‌تونیم گندم یا ذرت یا برنج برداشت کنیم
‫ما نمی‌تونیم یه سیب رو از درخت بکنیم.
‫وقتی یه سیب به میل خودش بیفته،
‫خب، البته که می‌خوریمش، ‫و با کمال میل هم می‌خوریمش.
‫در واقع، ما هر چی میوه بادآورده ‫که پیدا کنیم جمع می‌کنیم.
‫به علاوه، میلیاردها ‫حیوان اهلی وجود داره،
‫که گاوها مهم‌ترین‌شون هستن، ‫و هنوز نیاز به دوشیدن شیرشون دارن.
‫و غذاهای از قبل موجود هم هست، ‫میلیون‌ها تُن ازش،
‫که قبل از پیوستن ما فرآوری شده بودن.
‫تا اینجا همه چی خوبه، نه؟
‫به‌جز یه مشکل کوچیک.
‫تا لحظه‌ی ضبط این ویدیو، ‫ما 7،348،292،411 نفر هستیم.
‫این یعنی کلی شکم که باید سیر بشن.
‫ما با کمبود کالری مواجهیم،
‫و برای جبرانش، ‫مجبور شدیم اقدامات خاصی انجام بدیم.
‫اینطوریه که ما مواد مغذی‌مون رو به دست میاریم
‫یک نیم‌لیوان از این مایع ماندگار ‫حاوی 300 کالری‌ـه.
‫که یعنی بر اساس ‫رژیم غذایی 2400 کالری در روز،
‫کسی با سایز «جان سینا» ‫هر 24 ساعت به 8 تا از این‌ها نیاز داره.
‫افراد بزرگتر به مقدار بیشتر، ‫و کوچکترها به کمتر نیاز دارن.
‫توش چیه؟
‫خب، خیلی چیزها.
‫این در سراسر جهان تولید می‌شه،
‫بنابراین دستورالعملش بر اساس ‫موجودی مواد اولیه محلی تغییر می‌کنه.
‫بیشترش همون مواد غذایی ‫انبار شده‌ست که حرفش رو زدیم،
‫مخصوصاً اون‌هایی که ‫در خطر فاسد شدن هستن.
‫علاوه بر اون، هر پاکت ‫حاوی 8 تا 12 درصد
‫از چیزی‌ـه که ما بهش می‌گیم پَما.
‫پروتئین مشتق شده از انسان.
‫و آره، ‫دقیقاً همونیه که اسمش می‌گه.
‫نزدیک به 100،000 نفر هر روز می‌میرن ‫به‌خاطر دلایل طبیعی و تصادفات.
‫اون بقایای انسانی، ‫که در غیر این صورت هدر می‌رفت،
‫منبع پَمای ما هستن.
‫ما یاد این افراد رو گرامی می‌داریم ‫و قدردان فداکاری‌شون هستیم.
‫اگه انتخاب با خودمون بود، ‫آیا پَما مصرف می‌کردیم؟
‫نه.
‫در طول تاریخ، اکثر فرهنگ‌ها، ‫البته نه همه،
‫دیدگاه خوبی نسبت به آدم‌خواری نداشتن.
‫صادقانه بگم، ما خودمون هم ‫خیلی مشتاقش نیستیم.
‫ولی چاره دیگه‌ای نداریم.
‫خیالت راحت «کارول»، تو ‫هرگز مجبور نیستی این محصول رو مصرف کنی.
‫مگر اینکه خودت بخوای، ‫که فرض ما اینه که بعیده.
‫ما هرگز، در هیچ زمانی و به هیچ شکلی ‫پَما رو برای تو سرو نمی‌کنیم.
‫ما به کنار گذاشتن...
‫تازه ترین و بهترین غذاهای بادآورده ‫و انبار شده برای تو ادامه می‌دیم.
‫امیدواریم این قضیه رو روشن کرده باشه.
‫مثل همیشه، سلامتی تو ‫برای ما بیشترین اهمیت رو داره.
‫هر نظر یا نگرانی‌ای داشتی، هر ساعت از ‫شبانه روز تماس بگیر و پیغام بذار.
‫ما متأسفیم که نمی‌تونیم ‫مستقیماً باهات صحبت کنیم،
‫ولی فعلاً، نیاز داریم تنها باشیم.
‫پس تو همه چیز رو می‌دونستی؟
‫چطور... کِی...
‫از کِی تا حالا؟
‫حدود یک هفته پیش، از روی کنجکاوی، ‫از «جان سینا» پرسیدم،
‫«چرا شماها انقدر شیر می‌خورید؟»
‫ما داشتیم با هم وقت می‌گذروندیم.
‫داشت بهم ‫یکی از فنون کشتی‌کج رو یاد می‌داد.
‫و واکنش تو چی بود؟
‫اصلاً واکنشی داشتی؟
‫همونطور که گفتم، آزاردهنده‌ست.
‫خیلی زیاد.
‫احتمالاً کمک کرد که ‫زمان داشتم راجع بهش فکر کنم.
‫باید بگم «جان سینا» ‫دلایل نسبتاً معقولی میاره.
‫به زبون فرانسوی، حتی قانع‌کننده‌تر هم هست.
‫اون «جان سینا» نیست.
‫خدای من، چرا تو انقدر...
‫نظرت راجع به این حقیقت چیه که تو اسپانیا ‫همه گفتن گیاه‌خوارن؟
‫بله، در اون مورد از «جان» پرسیدم.
‫بهم یادآوری کرد که ‫از نظر فنی چیزی که گفتن این بود که
‫ترجیح میدن گیاه‌خوار باشن.
‫اوه، عالی شد، پس تمام وکلای لعنتی ‫دنیا زنده موندن.
‫«کارول»، جهت اطلاع،
‫من به هیچ وجه از ایده‌ی ‌اینکه ‫این افراد گوشت انسان بخورن خوشحال نیستم.
‫هیچ‌کدوم‌مون نیستیم.
‫مون؟
‫«مون» کیه؟
‫بقیه‌ی افراد.
‫اون‌هایی که مثل من و تو هستن.
‫ما با هم در تماسیم.
‫با هم در تماسید؟
‫هر 12 نفرتون؟
‫همه به‌جز یکی. ‫یه آقایی هست تو پاراگوئه.
‫همراهان باهاش تماس می‌گیرن، ‫ولی جواب نمیده.
‫ولی بقیه 11 نفرمون، بله.
‫پس شما 11 نفر، شما...
‫چی؟ فقط دور هم جمع می‌شید؟
‫مهمونی شام و این‌جور چیزها.
‫- ما گهگاهی ملاقات می‌کنیم. ‫- باشه.
‫سه‌شنبه‌ها و جمعه‌ها.
‫اوه، خب، کلی پرواز لازمه.
‫بیشتر توی زوم هستیم. (تماس تصویری)
‫درسته.
‫راجع به چی حرف می‌زنید؟
‫منظورم اینه که، نمی‌تونه راجع به نجات دنیا باشه ‫چون تو خیلی سریع اون ایده رو رد کردی.
‫یه جورایی هست.
‫«کارول»، چیزی که «جان سینا» نگفت اینه که ‫حتی با وجود پَما،
‫بیشتر جمعیت جهان ظرف ده سال آینده ‫از گرسنگی می‌میرن.
‫- کی می‌گه؟ ‫- اون‌ها می‌گن.
‫اگه به اندازه کافی بهشون فشار بیاری.
‫ما می‌خوایم اون‌ها رو از این سرنوشت نجات بدیم
‫تو آخرین جلسه‌مون، ‫ما ایده‌ی کشاورزی رباتیک رو مطرح کردیم.
‫هرچند، فعلاً، اون‌ها مجبورن ‫خودشون ربات‌ها رو بسازن و برنامه‌نویسی کنن.
‫از پیشنهادم استقبال کردن.
‫شرط می‌بندم همین‌طوره.
‫شماها اصلاً راجع به اینکه ‫منم بیارید توی زوم حرف زدید؟
‫منظورم اینه...
‫من یه نویسنده حرفه‌ای‌ام، ‫و جسارت نباشه،
‫ولی من می‌تونم تمام روز از این ‫مزخرفاتی مثل ربات‌ها ببافم.
‫ما...
‫ما رأی‌گیری کردیم.
‫نتیجه‌ش مطلق نبود،
‫ولی اکثریت حس کردن ‫حضور تو ممکنه...
‫مخل باشه.
‫همچنین، غیرانگلیسی زبان‌هامون ‫شاید یه‌کم دلخور بودن که
‫تو دعوتشون نکردی ‫که تو اسپانیا بهمون ملحق بشن.
‫متأسفم، «کارول».
‫در نهایت این راجع به تو نیست.
‫یا هیچ‌کدوم از ما، در این مورد.
‫آره، حتماً. می‌فهمم.
‫نزدیک‌ترین دستشویی‌تون کجاست؟
‫ولی اون خیلی تنهاست.
‫بله، می‌دونم.
‫باشه.
‫منم دلم براتون تنگ می‌شه، عزیزان من.
‫به زودی می‌بینمتون.
‫بیدار شدی.
‫مثل همیشه، زمان‌بندیت عالیه.
‫لطفاً، بشین.
‫خوشمزه به نظر میاد. ممنون.
بفرما بخور. نوش جان
‫خب...
‫برنامه‌ت چیه؟
‫مطمئنم نیاز داری مدتی از من دور باشی.
‫من از همراهیت لذت بردم، «کارول».
‫- تو دوست داری تنها باشی. درک می‌کنم. ‫- نه.
‫برای همین، داشتم فکر می‌کردم ‫میرم سوئیت خودم رو پیدا می‌کنم،
‫یه دوش می‌گیرم، و بعد،
‫می‌تونیم بعداً دور هم جمع بشیم.
‫بیشتر حرف بزنیم.
‫فقط دارم باهات شوخی می‌کنم.
‫آفرین.
‫حقیقتش اینه، ‫من می‌خوام هر چه زودتر از وگاس بزنم بیرون.
‫این شهر مثل یه ‫زیرسیگاری تریلیون دلاریِ چراغ‌داره.
‫جسارت به شهر جدیدت نباشه.
‫نه، ناراحت نشدم.
‫مطمئنم که آلبوکرکی نمی‌شه.
‫«کارول»، تو همیشه می‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫شماره صفر رو بگیر، ‫و اون‌ها هر جا باشم پیدام می‌کنن.
‫ممنون.
‫چی می‌گن،
‫هر از گاهی «یه خبری بده»، هوم؟
‫حتماً.
‫شاید تو ایده‌هایی داشته باشی در مورد اینکه ‫چطور این مردم رو از گرسنگی نجات بدیم.
‫نمی‌دونم.
‫شاید بهشون بگی برن یه سیب کوفتی بچینن.
‫- عجب. ‫- متأسفم.
‫منظورم اون نبود.
‫یعنی، لعنت بهش، آره، منظورم همین بود.
‫منظورم این بود، ولی...
‫نه اونجوری که به نظر رسید.
‫من هیولا نیستم، می‌دونی؟
‫من فقط...
‫اون‌ها خودشون دارن این بلا رو سر خودشون میارن
‫اون‌ها انتخاب می‌کنن که گرسنگی بکشن.
‫- اون‌ها اینطوری نمی‌بیننش. ‫- به من گوش کن.
‫تنها راه نجات این دیوونه‌ها ‫اینه که برشون گردونیم به حالت اولشون.
‫یه راهی برای معکوس کردن این وجود داره.
‫کمکم کن پیداش کنم.
‫تو جداً فکر می‌کنی ‫دنیا الان جای بهتریه،
‫فقط چون صلحه؟
‫خب، وقتی ما رو هم تبدیل کنن، ‫ما هم همراه اون‌ها از گرسنگی می‌میریم.
‫به اونش فکر کردی؟
‫اون‌ها نمی‌تونن ما رو تبدیل کنن،
‫نه بدون رضایت خودمون.
‫منظورت چیه؟
‫به نظر میاد تنها راهی که ‫بشه ویروس‌شون روی ما اثر کنه
‫اینه که اون رو ‫با سلول‌های بنیادی خودمون شخصی‌سازی کنن.
‫ولی برای به دست آوردن اون سلول‌های بنیادی، ‫باید اول از بدن ما جمع‌آوری‌شون کنن.
‫چی... چی؟
‫ظاهراً این کار شامل فرو کردن ‫یه سوزن بزرگ توی استخون لگنه.
‫تا حدی دردناکه.
‫و خیلی تهاجمی.
‫کاری که نمی‌تونن ‫بدون اجازه ما انجام بدن.
‫کی این رو فهمیدی؟
‫همین دیروز این کشف رو کردن.
‫می‌تونم بهت اطمینان بدم ‫که ازش خوشحال نیستن.
‫ازم پرسیدن که رضایت میدم یا نه.
‫گفتم،
‫«با کمال تأسف، در حال حاضر، ‫ترجیح میدم که ندم.»
‫سلام، «کارول».
‫این یک پیام ضبط شده‌ست.
‫بعد از شنیدن بوق، می‌تونی پیام بذاری ‫تا هر چیزی که لازم داری درخواست کنی.
‫ما تلاشمون رو می‌کنیم تا فراهمش کنیم.
‫احساسات ما نسبت به تو ‫تغییر نکرده، «کارول».
‫ولی بعد از همه اتفاقاتی که افتاده، ‫فقط یه‌کم به فضا نیاز داریم.
‫منم.
‫آیا راسته که شما به سلول‌های بنیادی ما ‫نیاز دارید تا ما رو به خودتون تبدیل کنید؟
‫و علاوه بر اون، آیا راسته که ‫شما نیاز به اجازه صریح ما دارید
‫برای جمع‌آوری اون سلول‌های بنیادی؟
‫«کارول».
[.درستـه، کارول. هر دو مورد]
‫سلام، «کارول».
‫این یک پیام ضبط شده‌ست.
‫بعد از شنیدن بوق، می‌تونی پیام بذاری ‫تا هر چیزی که لازم داری درخواست کنی.
‫ما تلاشمون رو می‌کنیم تا فراهمش کنیم.
‫احساسات ما نسبت به تو ‫تغییر نکرده، «کارول».
‫ولی بعد از همه اتفاقاتی که افتاده، ‫فقط یه‌کم به فضا نیاز داریم.
‫من رسماً اعلام می‌کنم ‫که رضایت نمیدم.
‫شما انگشت هم به من نمی‌زنید.
‫تکرارش کنید.
[.متوجه شدیم، کارول. رضایت نمیدی]
[.از بدنت سلول بنیادی نمی‌گیریم]
[.به خواسته‌هات احترام می‌ذاریم]
‫این وسیله نقلیه توئه؟
‫آره.
‫انتخاب جالبیه.
‫همچنین.
[دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه]
‫جهت اطلاع، دنیا داره ‫تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫دلتنگ توئه.
‫«زوژا» دلتنگته.
‫اون‌ها می‌خوان برگردن، «کارول».
‫فقط دنبال یه تغییر عقیده هستن.
‫به درک.
‫مواظب پاهات باش.
[‏12 روز و 12 ساعت و 42 دقیقه و 58 ثانیه]
[‏9 روز و 18 ساعت و 17 دقیقه و 2 ثانیه]
‫به 12 بازمانده همراهم...
‫دوازده؟
‫...سلام. من «کارول استورکا» هستم.
‫بعضی‌هاتون من رو می‌شناسید.
‫بعضی‌هاتون رو هنوز ملاقات نکردم.
‫ولی... اگه هنوز یکی از مایید،
‫پس این پیام برای شماست.
‫یه راهی برای خنثی کردن این وضعیت هست.
‫تا دنیا رو برگردونیم به حالتی ‫که باید باشه.
‫از کجا می‌دونم؟
‫چون امروز، این افراد مبتلا، ‫این «دیگران»،
‫اساساً خودشون بهم گفتن.
‫چون حدس بزنید چی؟
‫اون‌ها نمی‌تونن دروغ بگن.
‫که اینم یه چیز دیگه‌ست که کشف کردم.
‫این ویروس فضایی یا هر چی که هست،
‫بهشون اجازه نمیده این کار رو بکنن.
‫خب، این راه حل دقیقاً چیه؟
‫این رو بهم نگفتن.
‫ولی انقدر در برابر گفتنش مقاومت کردن،
‫که یهو همه زدن زیر گریه.
‫ظاهراً در سراسر جهان.
‫که می‌دونم حداقل یکی از شما رو ناراحت کرد.
‫و بعدش،
‫شهری که توش زندگی می‌کنم رو ‫کاملاً ترک کردن.
‫من رو اینجا تنها گذاشتن.
‫که بهم می‌گه من تو مسیر درستم.
‫البته، می‌فهمم که بعضی از شما
‫فکر می‌کنید شاید دنیا اینطوری بهتر باشه،
‫با تمام این صلح و عشق ‫و درک متقابلِ تازه پیدا شده.
‫از اون عقیده لذت ببرید.
‫کیفش رو ببرید.
‫چون ممکنه آخرین عقیده‌ای باشه ‫که تا ابد دارید.
‫و وقتی روزی برسه که ‫صلح و عشق به زور بهتون تحمیل بشه،
‫کی می‌دونه، ‫شاید تو اون آخرین لحظه زودگذر،
‫تازه بفهمید که برای ‫فردیت خودتون ارزش قائلید.
‫اگه کسی اینجاست، ‫توصیه می‌کنم همین الان بری بیرون.
‫سلام، پسرم.
‫از دیدنت خوشحالیم.
‫حتماً گرسنه و گیجی.
‫می‌تونیم به سوالی جواب بدیم؟
‫بهمون بگو. چه کاری می‌تونیم برات بکنیم، پسرم؟
‫به من نگو پسرم. تو مادر من نیستی.
‫مادرم یه زن عوضیه.