.
‫[71 روز و 13 ساعت و 31 دقیقه و 29 ثانیه]
‫کوسیمایو!
‫عزیزم، ناهار حاضره.
‫غذای مورد علاقه‌ت رو درست کردیم.
‫همینه؟
‫همینه.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫هیجان‌زده‌ای... یا مضطرب؟
‫هیجان‌زده.
‫فقط اینکه نیم ساعته دارم ‫این یه تیکه رو جارو می‌زنم.
‫متوجه شدیم.
‫خیلی تمیز شده.
‫تمیزِ تمیز شده
‫آسمون امروز خیلی آبیه.
‫و هوا بوی خوبی میده.
‫حسِ امیدواری داره.
‫اومد؟
‫بله.
‫نترس عزیزم.
‫نمی‌ترسم.
‫درد داره؟
‫نه، کوسیمایو. نه حتی یه ذره.
‫ما هیچوقت بهت آسیب نمی‌زنیم.
‫آماده‌ای؟
‫سه... دو... یک...
[پلوریبوس] [قسمت نهم: دختری روی زمین]
‫چقدر طول می‌کشه تا برسه اینجا؟
‫حدود دو ساعت.
‫این همون مردیه که وقتی تو هواپیما بودیم ‫سرش داد زدم؟
‫خیلی ذهنت درگیر بود.
‫و توی یه آمبولانسه؟
‫داستانش طولانیه.
‫چی می‌خواد؟
‫با ما حرف نمی‌زنه. پس...
‫اون اولین ویدیوی تو رو دریافت کرد.
‫جدی؟
‫شاید به دعوتت جواب داده؟
‫ما فکر می‌کنیم...
‫من فکر می‌کنم...
‫شاید بهتر باشه وقتی اون می‌رسه ‫من اینجا نباشم.
‫این ناراحتش می‌کنه.
‫تو هم مجبور نیستی اینجا باشی، کارول. ‫کاملاً به خودت بستگی داره.
‫تموم این راه رو از... پاراگوئه اومده؟
‫خب، لعنتی. بهش مدیونم، نه؟
‫فقط حرف‌هاش رو می‌شنوم ‫و راهیش می‌کنم بره.
‫منظورم اینه که، خطرناک که نیست، ‫هست؟
‫هست؟ خطرناکه؟
‫فکر نکنیم هرگز بهت آسیبی بزنه.
‫[60 روز و 16 ساعت و 40 دقیقه و 14 ثانیه]
‫اسم من مانوسوس اوویدوئـه.
‫من یکی از اون‌ها نیستم.
‫من می‌خوام دنیا رو نجات بدم.
‫سلام. اسم من کارول استورکاست.
‫خوش اومدی به... به... خونه‌ی من.
‫سلام.
‫حرف بزنیم؟
‫آره. آره، حرف می‌زنیم.
‫اَم... اما... نه، نه... قمه نه.
‫من خطرناک نیستم.
‫اینجا امنه.
‫باشه. اینجا؟
‫توی همین جا حرف می‌زنیم.
‫بیا توی خونه من حرف بزنیم.
‫شاید بهتر باشه؟ بهتره؟
‫توی آمبولانس حرف می‌زنیم.
‫نه. توی خونه حرف می‌زنیم.
‫شرمنده، ولی من سوار ‫یه آمبولانس ترسناک نمی‌شم با یه...
‫هی! داری چی کار می‌کنی؟
‫بده من اون رو.
‫دیوونه شدی؟ اون‌ها دارن گوش میدن.
‫می‌فهمن نقشه‌مون چیه.
‫من احمق نیستم. روی حالت پروازه. ‫حالت پرواز.
‫سیگنال نداره. بده من. بده‌ش.
‫نه. بده! بده... به من!
‫- نه! ‫- نه.
‫لعنتی.
‫شوخیت گرفته؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌تونی برگردی توی آمبولانست ‫و گورت رو گم کنی.
‫من دیگه نیستم.
‫- کارول استورکا. ‫- کلمه یا نام ناشناخته.
‫خداحافظ.
‫خب اینم که عالی شد.
‫مزخرفه.
‫نه هزار کیلومتر واسه این چرت و پرت.
‫دهنت رو ببند.
‫باشه. تو بردی. ‫تلفن، بله. آمبولانس، نه.
‫ولی من یه چتر می‌خوام.
‫بیا. اینجا.
‫و چرا؟ یه چرای خیلی بزرگ.
‫این موجوداتِ عجیب اون بالا چشم دارن.
‫می‌تونن از فضا لب‌خونی کنن.
‫پس، بیایم بریم تو. ‫پهپادها اون تو نمی‌تونن جاسوسیمون رو بکنن.
‫معلومه که می‌تونن. ‫با میکروفون. میکروفون‌های جاسوسی.
‫فکر می‌کنی توی خونه‌م شنود گذاشتن؟
‫یه حشره؟
‫- با یه حشره؟ ‫- حشـ... نه، نه یه...
‫نه یه حشره حیوان. یه شنود.
‫صبر کن. وایسا. با تو نیستم.
‫چرا باید توی خونه‌ی خودم جاسوسیمون رو بکنن؟
‫تو مخالفی اون‌هایی، ‫نه؟ ویدیوت رو دیدم.
‫چرا اون موجوداتِ عجیب باید اون ویدیو رو برام بفرستن؟
‫من ازشون خواستم.
‫کارول استورکا.
‫کلمه یا نام ناشناخته.
‫چرا باید به دو تا انسان کمک کنن ‫که به هم برسن تا نابودشون کنن؟
‫نابود، من... صبر کن، من هیچوقت نگفتم «نابود».
‫این موجوداتِ عجیب شیطانن.
‫اون‌ها روحِ همه رو دزدیدن.
‫اگه نتونیم درستشون کنیم، ‫بهتره بمیرن.
‫- اون‌ها هنوز انسانن. ‫- اون‌ها انسان نیستن.
‫چرا، هستن. هستن... هستن.
‫اون‌ها انسانن. فقط... ‫فقط... اون‌ها متفاوتن.
‫یعنی، اون‌ها... اون‌ها... ‫...عجیبن، آره.
‫زیادی مهربونن، آره،
‫- ولی اون‌ها... ‫- آروم، آروم.
‫اون‌ها شیطانی نیستن.
‫اون‌ها آزارشون به مورچه هم نمی‌رسه.
‫و آیا شیطانی نیست که ارزش یه انسان ‫با یه مورچه یکی دونسته بشه؟
‫اصلاً سعی کردی باهاشون حرف بزنی؟ ‫می‌تونستی یه چیزهایی یاد بگیری.
‫اون‌ها نمی‌تونن دروغ بگن. می‌دونستی؟
‫گفتی اون موجوداتِ عجیب ولت کردن؟
‫آره. برای 40 روز.
‫چرا برگشتن؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا نمی‌تونن یه سیب بچینن؟
‫این احمقانه‌ست.
‫من میرم تو.
‫[هلن]
‫بهت گفتم. بدونِ میکروفون.
‫راضی شدی؟
‫من بشکن زدن بلد نیستم.
‫لطفاً؟
‫اون 11 بازمانده‌ی دیگه چی؟ ‫اون‌ها به ویدیوت جواب دادن؟
‫- نوچ. ‫- نه.
‫حتی نمی‌خواستن حرف بزنن؟
‫نه با من.
‫ولی شرط می‌بندم اون‌ها عاشق ‫شخصیتِ درخشانِ تو می‌شدن.
‫تو هیچی پیدا نمی‌کنی.
‫من یه نوشیدنی لازم دارم.
‫نوشیدنی لازم داری؟ نوشیدنی لازم داری.
‫هی. چتـه؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫باشه. رفیق، نمی‌دونم ‫مهمون‌ها تو پاراگوئه چطور رفتار می‌کنن،
‫ولی اینجا توی آلبوکرکی،
‫وقتی مانعِ رسیدنِ کسی به نوشیدنیش می‌شی، ‫این یه اشتباهِ بزرگه.
‫اصلاً گوش نمیدی.
‫- ها! ‫- کلمه یا نام ناشناخته.
‫اون چه کوفتیه؟
‫شاید یه سنسور.
‫- سلام، کارول. ‫- داشتید جاسوسیم رو می‌کردید؟
‫- جاسوسی؟ ‫- یه چیزی توی کابینتِ نوشیدنی‌های منه.
‫چه جور چیزی؟
‫نمی‌دونم. یه چیزِ پلاستیکی، مستطیلی... ‫یه جورایی بنجل...
‫انگار از توی فیلم‌های جیمز باند دراومده.
‫و مطمئنم که ‫توی خود کابینت نبوده.
‫شما گذاشتیدش اونجا؟
‫درسته. کارِ ما نبود، کارول.
‫میِ سالِ 2011 رو یادت میاد؟ ‫داشتی تخمک‌هات رو فریز می‌کردی.
‫آره. خب که چی؟
‫اون دستگاه یه سنسور حرکتیه.
‫تشخیص میده وقتی درِ کابینت باز می‌شه، ‫و بعد ضبط می‌کنه.
‫بازم می‌گیم، ما اونجا نذاشتیمش.
‫هلن.
‫متأسفیم، کارول.
‫آم...
‫نه، نه، نه.
‫اشکالی نداره.
‫بعداً بهتون زنگ می‌زنم.
‫کارِ اون‌ها نبود.
‫کار «موجوداتِ عجیب» نبوده.
‫پس کی؟
‫دوستم.
‫اون از... ‫قلوپ، قلوپ، قلوپ، قلوپِ من خوشش نمیومد.
‫حالا واقعاً یه نوشیدنی لازم دارم.
‫با کی پای تلفن حرف می‌زدی؟
‫اون‌ها. همیشه اون‌ها.
‫«دیگران.»
‫من خسته‌م.
‫فردا دنیا رو نجات می‌دیم.
‫خب، آم...
‫...توی آشپزخونه پرِ غذاست.
‫ملحفه‌های تمیز روی تخته، ‫حوله توی حمومه.
‫فردا بیشتر حرف می‌زنیم. شب به‌خیر.
‫خوب بخوابی.
‫این خونه‌ی کیه؟
‫فکر کنم... ...اسمشون ویلسون باشه.
‫ببین، بدهیم رو باهاشون صاف می‌کنم ‫اگه یه وقت برگشتن.
‫ای بابا، کاش مشکلمون فقط همین بود
‫اینجا خونه‌ی تو نیست.
‫این... این خونه من نیست، نه؟ من نمی‌مونم.
‫پس اون چیزِ زردِ گنده ‫که بیرون پارک شده آمبولانسِ توئه؟
‫برو توی همون بخواب، واسه من فرقی نداره.
‫نوشیدنی من داره گرم می‌شه.
‫و خواهش می‌کنم.
‫سلام، مانوسوس. ‫ما خیلی خوشحالیم که صدات رو می‌شنویم.
‫چی کار می‌تونیم برات بکنیم؟
‫دارم با همون موجودِ عجیبی حرف می‌زنم ‫که کارول استورکا داشت باهاش حرف می‌زد؟
‫نه. اون یه فردِ دیگه بود.
‫اسم اون فرد چیه؟
‫زوژا.
‫می‌خوام با زوژا حرف بزنم.
‫این چه کوفتیه؟
‫سلام، کارول.
‫معلومه اینجا چه خبره؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫- گفتی باید حرف بزنم. دارم حرف می‌زنم. ‫- نه با اون.
‫در مورد چی حرف زدید؟
‫زوژا؟ چی بهش گفتی؟
‫همه چیز. چطور می‌گن؟
‫همه چیز.
‫می‌دونم همه چیز یعنی چی.
‫بیا، از اینجا می‌ریم.
‫آم...
‫- آم... ‫- زوژا. همین الان.
‫یکی دیگه بفرستید.
‫همه چیز.
‫همه چیزِ همه چیز؟
‫چه جور همه چیزی بهش گفتی؟
‫- متأسفم، کارول. ‫- بهش گفتی...
‫دقیقاً چی بهش گفتی؟
‫ما داوطلبانه چیزی نگفتیم.
‫اون ازمون سوالات خاصی پرسید، ‫سوالات با جزئیات.
‫اون خیلی دقیق و سمج بود.
‫و...
‫این طبیعتِ ماست. باید جوابش رو می‌دادیم.
‫آره. باید می‌دادید. درسته. می‌دونم.
‫آخه چرا باید انقدر صادق باشید؟
‫- فقط توی ذات ما نیست که بهتون دروغ بگیم. ‫- آره، ولی به من، نه به اون.
‫می‌دونم درک کردنش سخته، ‫ولی ما همونقدر دوستش داریم که تو رو دوست داریم.
‫نه.
‫نمی‌تونید همونقدر دوستش داشته باشید. ‫مثل هم نیست. فرق داره.
‫اون غریبه‌ست.
‫شما به زور می‌شناسیدش. ‫خودتون بهم گفتید.
‫و ما... ما...
‫تو مالِ...
‫تو همراهِ منی.
‫مالِ من.
‫بله.
‫درسته.
‫- اما... ‫- می‌خوام ازش دور بمونی.
‫باشه؟
‫یعنی، اون قمه رو دیدی؟
‫و باید بشنوی چه چیزهایی ‫در موردتون می‌گه. موجودات عجیب. شیطانِ...
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- متأسفیم، کارول.
‫قراره یه اتفاقی بیفته.
‫چی؟
‫لطفاً. نترس.
‫زوژا؟
‫ز...
‫زوژا؟
‫یا خدا. زوژا! زوژ...
‫هی. هی!
‫چه خبره؟ من حتی... ‫من نـ... چطوری...
‫لعنتی.
‫یا خدا.
‫ازش دور شو.
‫هی.
‫هی!
‫هی...
‫تو روانی هستی، می‌دونستی؟
‫اصلاً می‌دونی احتمالاً ‫چند نفر رو همین الان کشتی؟
‫هی.
‫حالت خوبه. حالت خوبه.
‫فقط آروم باش.
‫این چه کوفتی بود؟
‫ریک.
‫می‌دونم اونجایی.
‫کمکت می‌کنم.
‫من اینجام.
‫گوش کن، ریک. من اینجام.
‫برگرد. باشه؟
‫تو می‌تونی.
‫گوش کن، گوش کن. گوش کن، ریک.
‫تو... تو یادت میاد. یادت میاد؟
‫تو اونجایی. ‫تو اونجایی. ولی برمی‌گردی.
‫ریک. می‌دونم اونجایی. ‫ولی می‌تونی به یاد بیاری. تو...
‫می‌تونی برگردی. می‌تونی برگردی.
‫من اینجام.
‫بهم گوش کن، ریک. ریک، نگاهم کن.
‫برو عقب. همین الان.
‫هی.
‫بیا. تکیه بده... تکیه بده به صندلی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫می‌شه یه‌کم آب بهمون بدی؟
‫آره. آره، البته.
‫ممنون.
‫آروم. آروم... آروم بخور.
‫مطمئنی خوبی؟
‫آره. فقط تشنه‌مونه.
‫ما...
‫حالمون خوب می‌شه. ممنون.
‫می‌خوای بدونی اون کیه؟
‫می‌دونم کیه.
‫این دفعه کار من نبود.
‫تو هم برو به درک، لاکشمی.
‫کارول، خیلی متأسفم.
‫می‌دونی باید چی کار کنیم.
‫مانوسوس کجاست، کارول؟
‫حالش خوبه. نگرانش نباش.
‫اگه فرقی داره، باید بدونی ‫اون اولش بهمون هشدار داد.
‫قبل از اینکه...
‫کاری که کرد رو بکنه.
‫لطفاً بهش بگو ‫متأسفیم که کار به اینجا کشید.
‫دارن دوباره میرن. ‫همه‌شون، کل شهر.
‫سعی کردم بهت بگم.
‫خب که چی؟
‫ارزشش رو داشت. کاملاً. ‫حالا خیلی بیشتر می‌دونم.
‫حق با تو بود. فکر کنم راهی هست ‫که همه چی رو برگردونیم سر جاش.
‫بیا.
‫حالا کار شروع می‌شه.
‫کارول استورکا.
‫کلمه یا نام ناشناخته.
‫آب و برق هست.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی، غذا یا... ‫هر چی، صفر رو بگیر.
‫کارول استورکا...
‫کلمه یا نام ناشناخته. می‌خوای ‫دنیا رو نجات بدی یا با دختره دوست شی؟
‫ممنون.
‫بفرما.
‫باشه.
‫خوبه.
‫خیلی ساکتی.
‫نه. فقط داشتم فکر می‌کردم.
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫هیچی.
‫نه، داشتم...
‫داشتم فکر می‌کردم آیا تو... ‫تویِ سابق،
‫- تویِ متصل نشده‌ی زوژا... ‫- متوجه‌ام.
‫...آیا اون...
‫آیا کسی رو داشت؟ توی گذشته‌ش؟
‫داشت. خیلی وقت پیش بود.
‫و چه اتفاقی براش افتاد؟
‫آیا اون توئـه؟ ‫مثلاً، همین الان با توئـه؟
‫نه.
‫نیست.
‫ای بابا، متأسفم.
‫فکر نکنم من توی ‫فقط حسِ خوب داشتن ماهر باشم.
‫چی باعثش می‌شه؟
‫- باعثِ چی؟ ‫- مثلاً، خوشحالت می‌کنه.
‫مثلاً توی بدنمون. چه مواد شیمیایی‌ای؟
‫ترکیبی‌ـه.
‫سروتونین، دوپامین، ‫وازوپرسین، و البته اکسی‌توسین.
‫یه نکته جالب.
‫یه مطالعه روی گورخرماهی نشون میده ‫که اکسی‌توسین مسئولِ...
‫توسعه‌ی همدلی ‫در گونه‌های مهره‌دار بوده
‫حدود 200 میلیون سال پیش.
‫من باید هر چی ماده شیمیاییِ شادی‌آوره ‫توی خونم داشته باشم.
‫هی فکر می‌کنم قراره از بین بره، ‫ولی نمیره.
‫و دلم نمی‌خواد بره.
‫خوشحالم.
‫و فقط بهتر می‌شه.
‫بهتر؟
‫در مورد ‫پیوستن که حرف نمی‌زنی، مگه نه؟
‫اون اصلاً...
‫بهم گفتی که به سلول‌های بنیادیم نیاز دارید.
‫چی، عوض شد؟
‫نه. درسته.
‫پس بدونِ سلول‌های بنیادیم، ‫نمی‌تونید تبدیلم کنید.
‫و اگه من صراحتاً رضایتم رو اعلام نکنم ‫که یه سوزن گنده فرو کنید پشتم،
‫پس... نمی‌تونید برشون دارید، ‫و من خودم می‌مونم. درسته؟
‫این صحیح می‌بود.
‫می‌بود.
‫راه دیگه‌ای نیست ‫که سلول‌های بنیادیم رو بگیرید، هست؟
‫اگه نبود، می‌گفتید.
‫پس یه راهی هست.
‫تخمک‌هام.
‫همون‌هایی که با هلن فریز کردم.
‫شما دارینشون، مگه نه؟
‫درسته.
‫و می‌تونید اون‌ها رو تبدیل به ‫سلول‌های بنیادی کنید، مگه نه؟
‫زمان و صبر می‌بره، ‫به علاوه کمی شانس.
‫ولی دارید روش کار می‌کنید.
‫درسته.
‫باید درک کنی ‫چقدر زیباست، کارول.
‫می‌فهمی چرا باید به اشتراکش بذاریم.
‫هر چقدر که تا حالا خوشحال بودی، ‫این فقط نوکِ کوه یخه.
‫در واقع، کوسیمایو. ‫اون دخترِ جوون پرویی رو یادته؟
‫تازه بهمون ملحق شد.
‫و بهت قول میدم، ‫اون خوشحال‌تر از همیشه‌شه.
‫می‌تونی مستقیماً از خودش بشنوی ‫اگه دوست داری.
‫چقدر وقت دارم؟
‫سلول‌های بنیادی پرتوانِ القایی ‫می‌تونن خیلی شکننده باشن،
‫- و ما با هاپلوئید سروکار داریم... ‫- چقدر وقت؟
‫یه ماه.
‫امیدوارم بیشتر از دو یا سه ماه نشه.
‫اگه دوستم داشتید، این کار رو نمی‌کردید.
‫کارول.
‫لطفاً درک کن ما باید این کار رو بکنیم ‫چون دوستت داریم.
‫چون من دوستت دارم.
‫کارول.
[‏74 روز و 18 ساعت و 30 دقیقه و 21 ثانیه]
[امواج ایستا]
[.این نقاط پادگره‌ی موج یا حلقه نام دارند]
[لغت‌نامه‌ی انگلیسی به اسپانیایی]
[حلقه]
[حلقه = سیرکوتو]
‫تو بردی.
‫دنیا رو نجات دادیم.
‫کارول استورکا.
‫این چیه؟
‫بمب اتم.
[پایان فصل اول]