Shhz91:مترجم
دایناسورها بیشتر از 150 میلیون سال
بر این سیاره حکومت کردن
اونا تقریباً هر گوشه از جهان رو اشغال کردن
و تقریباً در هر شکل و اندازه ای قابل تصور بودن
بعضی هاشون واقعاً خارق العاده بودن
الان میدونیم تی رکس شناگر قدرتمندی بوده
ولوسیرپتورها شکارچی هایی حیله گر و پوشیده از پر بودن
و اینکه برخی از دایناسورها عجیب ترین رفتار رو داشتن
اما تقریباً هر روز اکتشافات جدیدی انجام میشه که اطلاعات بیشتری
در مورد زندگی در این سیاره در 66 میلیون سال پیش به ما میده
"این قسمت در برنامه ی" سیاره ماقبل تاریخ
حیوانات جدید و بینش جدیدی
از تلاش اونا برای پیدا کردن جفت خودشون رو نشون میدیم
چالش های پیش روی تشکیل خانواده
و نبردهای بزرگ اون ها رو نشون میدیم
سفر به زمانی که طبیعت بزرگترین نمایش خودش رو به نمایش گذاشت
این "سیاره ماقبل تاریخ 2" ـه
[سیاره ماقبل تاریخ 2]
[جزایر]
دهانه رودخانه ای در جنوب اروپا در 66 میلیون سال پیش
پس از یک طوفان استوایی، آوارها به سمت پایین دست در حال حرکت هستند
و در میان خرابه ها، سطوحی از پوشش گیاهی از زمین جدا شدن
برای یک تروسور خسته، این یکی ممکنه مکانی خوشایند برای استراحت باشه
اما به هیچ عنوان امن نیست
یک موزاسور بزرگ، یک شکارچی مرگبار زیر آب
به دنبال یک غذای آماده ست
مثل این دایناسور کوچک، زالموکسیس
موندن در اینجا خیلی خطرناکه
اون فورا به یه سطح بزرگتر نیاز داره
برای رسیدن بهش، چاره ای جز شنا کردن نداره
اون اولین نفری نیست که به اینجا رسید
یه طرد شده ی دیگه هم اینجاست
یه ماده
سطح شناور در حال حرکت به سمت دریاست
گاهی اوقات، همچین طرد شده هایی که روی سطوح شناور هستند
در جزایر خیلی دور به ساحل کشیده میشن
اگه خیلی خوش شانس باشن، در کنار همدیگه میتونن پیشگام بشن
و ممکنه جمعیت جدیدی ایجاد کنن که در نهایت به گونه ای جدید تبدیل بشه
مثل چیزی که قبلا دیده نشده
هرچه یک جزیره مدت زمان بیشتری ، دور افتاده باشه
زیستگاه حیوانی اون منطقه ممکنه متفاوت تر باشه
این جزایر کوچک در جنوب اروپا
خونه ی یک هادروسور عجیب و خجالتیه
در میان این نهال های کاج تتی‌سادروس تغذیه میکنه
با اینکه فقط یک چهارم اندازه عموزاده های ، غول پیکرش در سرزمین اصلیه
از یک انسان بلندتر نیست
با نوک دندانه دار منحصر به فردش، میتونه پوشش گیاهی سخت رو بخوره
شکارچی هایی مثل تی رکس هیچوقت به این جزیره کوچک نرسیده ان
پس باید جای امنی برای مادری باشه که میخواد بچه هاشو بزرگ کنه
اما لزوما، نه
هتزگاپتوریکس
تروسورهای غول پیکر درنده
بهترین شانس فرار در زیر تاج درختان بلندتره
این توله های کوچک در میان نهال ها جا مونده ان
مادر و بچه ها از هم جدا شده ان
هتزگاپتوریکس ها تروسورهای بسیار باهوشی ان
حالا که عنصر غافلگیری از بین رفته، تاکتیک رو تغییر میدن
با پخش شدن در سراسر ، محیط پاکسازی شده
سعی میکنن طعمه ای رو که ممکنه هنوز اونجا باشه رو بیرون بکشن
بهترین امید بچه ها اینه که کاملا بی حرکت بمونن
و فرار نکنن
اون دوتا خوش شانسن که پیش مادرشون برگشتن
تروسورهایی که هنگام سفر از عرض اقیانوس میگذرن حرکت میکنن تا شانسشون رو جای دیگه امتحان کنن
هادروسورها میتونن برگردن و غذا بخورن
جزیره ماداگاسکار 80 میلیون سال هست
که از سرزمین اصلی آفریقا جدا شده
آنقدر طولانی که اکثر حیواناتش الان نسبت به حیواناتی که
جاهای دیگه پیدا شدن، کاملا متفاوتن
این سایموسوکوسه
این دایناسور نیست، بلکه یکی از خویشاوندان مینیاتوری کروکودیل ها ست
تقریبا به طور کامل روی خشکی زندگی میکنه
و کاملاً گیاهخواره
سایموسوکوس ها بدنی زره پوش و سخت دارن که ازشون در برابر حمله ی
شکارچیان جزیره محافظت میکنه
پس میتونن ریسک کنن و گاردشونو پایین بیارن
البته گاهی اوقات
ماجونگاسوروس، شکارچی برتر ماداگاسکار
این ماده ی خاص از یک چشم نابیناست
به همین دلیل کشتن براش سخته و الان به شدت گرسنه ست
سایموسوکوس ها شبکه ای از مسیرهای فرار دارن که
اونا رو به لانه‌های زیرزمینیشون هدایت میکنه
هنگامی که وارد میشن، با پشت های زره پوش سنگینشون، ورودی رو مسدود میکنن
این نر کوچولو بدشانسی آورده
ولی درمانده نیست
ضربات معکوس، ضربه های دم و ضربات تهاجمی
پوزه های شکارچی اینقدر پهنه که نمیتونه زیاد سرشو داخل بیاره
اما سایموسوکوس فقط برای اینکه در امان باشه، زمین رو عمیق تر حفر میکنه
برای ماجونگاسوروس، یک شکار دیگه با شکست به پایان رسید
سایموسوکوس تنها چیز عجیب و غریب تکاملی نیست که در ماداگاسکار رشد کرده
این جزیره همچنین خانه گروه دیگری از حیوانات بسیار غیر معمول هست
پستانداران
این یک آدالتریوم ماده ست
طولش کمتر از نیم متره
اما با این وجود، او هنوز یکی از بزرگترین پستاندارانیه که هنوز تکامل پیدا نکرده
او بیشتر ساعات بیداری خودش رو صرف جستجوی غذا میکنه
در انتهای این تونل، تخم‌هایی وجود داره
که به طور بالقوه یک منبع غنی از پروتئینه
اما اون این دسته از تخم ها رو نمیخوره
اینا تخم های خودشن
و اینجا لانه ی خودشه
تخم ها شروع به شکسته شدن میکنن
چشم این بچه ها هنوز به طور کامل باز نشده
اما اونا به طور غریزی سرشونو به طرف مادرشون میگیرن تا بهشون شیر بده
او شیر رو از غدد تعریق اصلاح شده روی شکمش تولید میکنه
و فعلا این تمام غذاییه که اونا لازم دارن
دو ماه بعد، اندازه توله ها بیش از چهار برابر شده
مادرشون برای تولید شیر کافی برای بچه ها
باید خودش مقدار زیادی غذا بخوره
به همین دلیل هرشب به خاطر تغذیه ی بچه ها، مجبوره لانه ی امن رو ترک کنه
بینایی او، مثل بسیاری از حیوانات حفره ساز
چندان حساس نیست
در عوض به شنوایی دقیق خودش متکی ـه
و اگه چیزی بشنوه که ممکنه خطرناک باشه
کاملا بی حرکت می‌مونه
خطر رفع شد
برمیگرده تا ریشه و دانه در زمین پیدا کنه
بچه ها به سرعت رشد می کنن و اشتهاشون بیشتر میشه
مادرشون مجبوره تقریبا بی وقفه برای پیدا کردن غذا تلاش کنه
به همین دلیل بچه ها ساعت ها بدون محافظ تنها گذاشته میشن
ماشیکاساروس
یک شکارچی
و گونه ای که به ویژه برای شکار حیوانات حفره ساز سازگاری پیدا کرده
با گردن بلند و سر باریکش میتونه
هر سوراخی رو که ممکنه حاوی یک وعده غذایی باشه، بررسی کنه
اما شکارچیان ممکنه خودشون شکار بشن
ماتسویا، یه مار نزدیک به 8 متر طول، طعمه خودش رو فشار میده تا بمیره
این منطقه اکنون نسبتاً خطرناک شده
با فرا رسیدن شب، مادر برای اولین بار بچه هاش رو از لانه بیرون میبره
فعلا حداقل باید نزدیک به هم بمونن
در جنوب دور سیاره، در جزایر شبه جزیره قطب جنوب
زمستان ماه ها دمای انجماد رو به همراه داره
در اینجا هم عضویت در خانواده مزیت محسوب میشه
یک دوربین حرارتی انبوهی از اجسام درخشان رو نشون میده
ایمپروباتور
شکارچی ها
مثل اکثر دایناسورها، اونا هم خون گرمن
اما برای گرم موندن، غذای زیادی لازم دارن
پس باید هر از چند روز، در صورت امکان، شکار کنن
برف تازه صدای قدم هاشونو خفه میکنه
و اینطوری میتونن بدون جلب توجه در جنگل به دنبال طعمه باشن
یک موراسوروس
گیاهخواری که زمستان براش ناگزیر زمان بسیار سختیه
ایمپروباتورها در شکار چنین طعمه ای تخصص دارن
موراسوروس سریعتر از تعقیب کنندگان خودشه
اما تعدادش از گله کمتره
دم پوشیده از پرِ بلند ایمپروباتورها به اونا قدرت مانور قابل توجهی میده
تعقیب و گریز به لبه جنگل رسیده
در آن سو، دریاچه ای یخ زده به عرض یک کیلومتر قرار داره
فضای باز و شفاف میتونه به نفع موراسوروسِ سریعتر باشه
اما سطح یخ زده خطرناکه
با نزدیک شدن ایمپرولاتورها انتخاب زیادی باقی نمی مونه
یک قدم نابجا
یه فرصت برای موراسوروس فراهم میکنه تا بتونه به سرعت از دست شکارچی ها فرار کنه
ولی اینجا یه جزیره ست
پس قطعا شکارچی و شکار دوباره همدیگه رو میبینن
بعضی از جزیره ها اینقدر کوچیکن
که حیوانات بزرگ روی اونا زندگی نمیکنن
اما با این وجود ممکنه بازدیدکننده داشته باشن
هتزگوپتریکس
این نر با یک لاشه 18 کیلویی تتیسادروس وارد شده
جایزه ش از شکار اخیرش
قدش 4.5 متره و بال هایی به وسعت 9 متر داره
هیتزگوپتریکس ها برترین شکارچیان اروپا هستن
اما این نر به اینجا اومده تا جنبه دیگری از شخصیت خودش رو نشون بده
او نمایشی از خودش نشون میده تا هر ماده ای که از بالای سرش عبور میکنه، اونو ببینه
و متوجه بشه که به دنبال جفته
اما ممکنه تا وقتی پاسخی دریافت کنه، مجبور بشه خیلی زیاد صبر کنه
در آخر. یک ماده
به نظر علاقه مند میاد
اما یه کم قانع کردن ممکنه لازم باشه
و نر باید مراقب باشه
یک نوک جهت گیری شده ی خوب از منقارش
میتونه به سرعت کل فصل جفت گیریش رو به پایان برسونه
نمایشش باید نشون بده که ژن خوبی داره
که بچه ش میتونه اونو به خوبی به ارث ببره
دایناسور مرده نشون میده که اون شکارچی خوبیه
و حمل جنازه به اینجا ثابت کرده که پرنده ی قوی ایه
اما اگه ماده تحت تاثیر قرار گرفته باشه هنوز چیزی از خودش بروز نداده
وقتشه شواهد جدید از واجد شرایط بودنش رو نشون بده
سرشو بالا میبره تا از ماده دعوت کنه که بهش نزدیک بشه
خب، ماده یه کم بهش انگیزه نشون میده
یک رقص هماهنگ بین اونا اعتماد ایجاد میکنه
یه نر دیگه
خیلی جوانتره، اما همچنان میتونه یه رقیب باشه
قبلا باهاش برخورد داشته
فاجعه. ماده رفته
ممکنه نر شانسشو از دست داده باشه
ماده برگشت
ممکنه از سر راه برداشتن رقیب یه نقطه ی بالقوه براش بوده باشه
از همون جایی که رها کرده بود، ادامه میده
آخرین یادآوری از قدرتش
همه چیز در عرض چند ثانیه تموم میشه
اما این شروع نسل بعدی این شکارچیان پرنده غول پیکره
همچین جزایری ممکنه کوچیک باشه
اما مانند تعداد جزایر بیشمار ، دیگه در دنیا
اونا شاهد لحظات مهمی در زندگی بعضی از
غیرمعمول ترین موجودات
در "سیاره ماقبل تاریخ" هستن
[سیاره ما قبل تاریخ: کشف شده]
[آیا تروسور های غول پیکر] [واقعا میتوانند روی زمین شکار کنند؟
در زمان دایناسورها
آسمان تحت سلطه خزندگان پرنده ای به نام تروسورها بود
بیش از 250 گونه وجود داشت
و بعضی از اونا بسیار بزرگ بودن
چون اونا خیلی عجیب هستن، یکی از جالب ترین اون ها
تروسورهای آژدارهید هستن
و تلاش برای توصیف اینکه [دکتر مارک ویتن - باستان شناس و دیرینه شناس]
یک تروسور آژدارهید چطوریه، کار خیلی سختیه
اونا به اندازه ی زرافه ها قد بلندن
سرهایی دارن که ممکنه دو متر طولشون باشه
و بال هایی به طول 10 متر
اونا بعضی از عجیب ترین چیزهایی ان که تا حالا روی زمین تکامل پیدا کردن
با وجود اندازه شون، این غول ها به خوبی با پرواز کردن سازگار شده ان
پس چرا فکر می کنیم اونا روی زمین شکار کردن؟
بال آژدارهید یک غشای پوستیه که به طور کامل
توسط انگشت چهارم خیلی بزرگشون حمایت میشه [دکتر دارین نایش - متخصص علمی]
این غشای پوستی از نوک انگشت چهارم غول پیکرشون
تا بالای پای عقبی امتداد داشت
آژدارهیدها برای پیمودن مسافت های طولانی بسیار سازگار بودن
اما از اون دسته حیواناتی نبودن که در طول پرواز
بچرخن و حرکات چابک از خودشون نشون بدن
به همین دلیل شکار حیوانات پرنده ی دیگه
برای آژدارهیدها سخت بود
اونا حتما روش دیگه ای برای شکار داشتن
یکی از رایج‌ترین ایده‌ها در مورد نحوه تغذیه تروسورهای آژدارهید
استفاده از مکانیسم عجیب جستجوی علوفه است که به عنوان تغذیه بدون چربی شناخته میشه
امروزه پرندگانی مثل آب شکاف های سیاه از این طریق تغذیه می کنن
این مضحک ترین راه برای تهیه غذاست که میتونید تصور کنید
به معنای واقعی کلمه فک پایین رو از میان آب هل میده
تا به غذا برخورد کنه
گردن پرونده ی آب شکاف برای جذب ضربه های ناگهانی ساخته شده
اما فسیل‌ها نشون میدن که آژدارهیدها هیچکدوم از این سازگاری‌ها رو نداشتن
در واقع اگه سعی میکردن فکشون رو درون آب فشار بدن
تقریبا گردنشون شکسته میشد
آژدارهید چاره ای نداشته
حتما برای پیدا کردن غذا فرود میومده
اما واقعا میتونسته اینقدر سریع بدوئه تا شکار کنه؟
دانشمندان به شواهدی نیاز داشتند تا اونا رو متقاعد کنه
که آژدارهیدها میتونن کارهایی بیش از تلو تلو خوردن انجام بدن
این شواهد از رد پاهای 66 میلیون ساله به دست اومده
بزرگترین ردپای تروسورها در جهان توسط
یک آژدارهید غول پیکر راه رونده ایجاد شده
، این موضوع تنها نکته ی جالبش نیست
این بهمون نشون میده که چقدر در راه رفتن کارآمد بوده
این رد پاها نشون میدن که
اونا پاهاشونو دقیقا زیر بدنشون نگه میداشتن
که اینطوری میتونستن خودشونو صاف نگه دارن
پاهاشون تو پُر بود
و برخلاف تروسورهای کوچک
پاهای بلندشون به اونا گام های عظیمی میداد
اگرچه آژدارهیدها حیواناتی ، با ظاهری خاص هستن
به طور بسیار کارآمدی حرکت میکنن
آژدارهیدها این توانایی راه رفتن زمینی رو با این صورت لک لک مانند دراز
ترکیب کردن
اونا تقریباً به طور قطع شکارچیانی بودن که
برای شکار حیوانات، راه میرفتن
البته باید به یاد داشته باشیم
عرض گلوی این جانور نیم متره
تقریباً هم عرض شانه های من
اگه امروز زنده بودن، ما توی لیست غذاهاشون بودیم
تروسورها منظره ای الهام بخش در آسمان بودن
اما این غول ها حتی روی زمین تاثیرگذارتر و وحشتناک تر بودن