.
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
‫اعلام شد که در تاریخ سیزدهم، ‫یوناس وِلمن، استاد برجسته‌ی دنیای اپرا،
‫برای یک رویداد تبادل فرهنگی .بین شرق و غرب، به وستالیس سفر خواهد کرد
‫او در وستالیس بسیار محبوب است،
‫بنابراین امید زیادی وجود دارد که این گام بزرگی
‫در مسیر درست برای روابط شرق و غرب باشد،
‫و او را «منادی آب شدن یخ‌ها» می‌نامند.
[هفته‌نامه‌ی یونیفای]
‫گرچه آقای ولمن متأهل است، !اما به همسر خود بی‌توجهی می‌کند
‫او اطلاعات محرمانه را !به دوستش از غرب لو داده
‫گفته می‌شود !که او مخفیانه با مافیا در ارتباط است
‫او تحت پوشش پیشبرد روابط شرق و غرب،
‫به رقبای خود فشار آورده است!
:به گفته‌ی منبعی نزدیک، آقای ولمن اظهاراتی مانند این داشته میمون‌های بی‌فرهنگ اوستانیایی هیچ فرهنگی ندارند و لیاقت شنیدن آهنگ‌های من را ندارند
.ظاهراً حرف‌های تبعیض‌آمیزی هم درباره‌ی کهنه‌سربازان معلول زده است - .خوشحالم که می‌توانم در وستالیس اجرا کنم -
.او بارها خوانندگان جدیدتر را تهدید کرده است - .ظاهراً نگران کاهش محبوبیتش در آنجاست -
،همراه با درخواست غرامت‌های هنگفت... «.مقامات دولتی اظهار داشته‌اند که «صلح برایش پشیزی ارزش ندارد
‫آیا چیزهایی که مقالات می‌گن حقیقت داره، آقای ولمن؟
‫بسیاری از شهروندان ابراز نگرانی کرده‌اند.
‫آیا قصد کناره‌گیری دارید؟
‫ای پست‌فطرت کثیف!
‫هیچ‌کدوم از این‌ها حقیقت نداره!
‫پشت پرده‌ی رسوایی ‫فقط این عوضی رو نگاه کن! [مأموریت 41]
‫«منادی آب شدن یخ‌ها»، آره جون خودش!
‫چطور جرأت می‌کنه تو همچین زمانی روابط بین شرق و غرب رو تهدید کنه؟
‫هر کاری لازمه بکنید تا مطمئن بشید این رسوایی‌ها به غرب نرسه
‫کی به این چیزها اهمیت میده؟!
‫من نمی‌خوام یه آدم عوضی !مثل اون پاش رو تو غرب بذاره
‫مرد، عجب رویی داره این یارو! جداً.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫بله، خانم...
‫چند وقته این کار رو انجام میدی؟
‫سال دوممه...
‫پس چرا این موضوع انقدر ناراحتت کرده؟
‫خب، چرا نباید ناراحت باشم؟
‫هم شرق و هم غرب واقعاً خودشون رو به خطر انداختن
‫تا این اجرا انجام بشه!
‫و حالا اون رفته و خرابش کرده.
‫نه اینکه من نقشی توش داشته باشم، ولی...
‫وظیفه‌ی ما اینه که مطمئن بشیم خراب نمی‌شه.
‫غرب خیلی برای سفرش هیجان‌زده‌ست.
‫بله، می‌دونم، ولی...
‫فقط...
‫انقدر ازش متنفری؟
‫خب، آره!
‫هندلر، شما اصلاً این مطالب رو خوندید؟
‫تمام مردم شرق اساساً !این یارو رو دشمن می‌دونن
‫دقیقاً چند درصد از مردم می‌شن «تمام مردم»؟
‫در مجموع چند نفر؟
‫واقعاً شمردی چند نفرن؟
‫خب...
‫ای بابا، چقدر داره سر این موضوع مته به خشخاش می‌ذاره
‫تمام اون روزنامه‌های زردی که دستته...
‫همه‌شون ناشران راست‌گرهایی هستن که عروسک خیمه‌شب‌بازی حزب اتحاد ملی‌ان
‫خیلی مشکوکه که منابع ادعایی‌شون ...این منابع ناشناس
‫و چهره‌های دولتی هستن.
‫پس می‌گید این مقاله‌ها ساختگی‌ان؟
‫مطمئن نیستم.
‫ممکنه کسانی باشن که از کنار هم اومدن شرق و غرب خوش‌شون نیاد
‫و ممکنه هم نباشن.
‫با حرف زدن با مردم تو شهر...
‫- اون یارو حقشه بره زندان. ‫- ولی حس ششمم می‌گه این یارو قطعاً گناهکاره...
‫- اون واقعاً نفرت‌انگیزه. چه مرد بدی. ‫- از بی‌تجربگی محضت برای تصمیم‌گیری استفاده نکن.
‫اگه یه مأمور واقعی هستی، باید بی‌طرفانه عمل کنی
‫فراموش نکن که حتی بی‌اهمیت‌ترین اطلاعات هم می‌تونه به قیمت جون کسی تموم بشه
‫حرف از شیطان شد، هندلر.
‫یه تهدید به مرگ؟
‫ظاهراً به سالن اپرا تحویل داده شده.
‫«مرگ بر این پست‌فطرتی !که بین شرق و غرب تفرقه می‌اندازد
‫من شمشیر عدالت خواهم بود!»
‫یکی دوست داره گنده‌تر از دهنش حرف بزنه.
‫این... این واقعیه؟
‫یه‌کم...
‫مطبوعات همین الانش هم دارن این موضوع رو بزرگ می‌کنن
‫اطلاعات پلیس در این مورد رو کامل بررسی کن.
‫چی؟ ما هم داریم این رو بررسی می‌کنیم؟
‫این‌ها 90 درصد مواقع فقط شوخی‌ان.
‫و اگه از اون 10 درصد احتمال، جنگی شروع بشه،
‫از بهونه‌ی احمقانه‌ی اینکه،
‫«ما هیچوقت فکر نمی‌کردیم انقدر جدی بشه» راضی خواهی بود؟
‫اگه دستگیرشون کنیم، شرق ممکنه به ما مدیون بشه
‫من میرم سفارت تا تغییرات لازم رو برای رویداد انجام بدن
‫چندتا کار دیگه هم دارم که باید انجام بدم،
‫پس بقیه‌اش رو به تو می‌سپارم.
‫ای بابا.
‫آموزش دادن به مأمورهای جدید همیشه سخته
‫فکر کنم قطعاً پیر شدم اگه دارم فکر می‌کنم، «...این بچه‌های امروزی»
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫همه‌چیز رو فقط سیاه یا سفید نبین.
‫سعی نکن همه‌چیز رو تو قالب‌های از پیش تعیین‌شده جا بدی
‫و سعی نکن توجیهش کنی!
‫اون مغزت فقط برای نمایشه؟
‫هرچند، این من رو یاد گذشته می‌ندازه.
‫فکر کنم اون موقع هم با ملایمت راه و چاه رو بهش نشون دادم
‫این بده! خیلی بده!
‫جدیدترین شماره‌ی «هفته‌نامه‌ی واکانا» ...که فردا منتشر می‌شه رو گرفتم
‫و یه مقاله توش هست !که رسوایی‌های مربوط به ولمن رو رد می‌کنه
‫می‌دونم.
‫تو مرحله‌ی ویرایش یه نگاهی به پیش‌نویسش انداختم
‫ببین! یکی یکی منابع دارن !می‌گن حرف‌هاشون دروغ بوده
‫ظاهراً به همه‌شون پول داده بودن !تا اون حرف‌ها رو بزنن
‫شواهد لورفته‌ای !از معاملات مشکوک هم هست
‫شایعاتی هم هست که یه آدم خیلی تندرو
‫و مهم به بقیه‌ی شاهدها ...فشار آورده که حرف‌هایی بزنن و
‫همین الان بهت گفتم که می‌دونم.
‫و باورت نمی‌شه!
‫ظاهراً، ولمن قصد داره تو رویداد شرق و غرب بدون دریافت هیچ دستمزدی اجرا کنه
‫وای پسر، عجب آدم بزرگی!
‫من کاملاً از همون اول می‌دونستم یه جای کار این قضیه می‌لنگه
‫خبرنگاران زیادی امروز دوباره مقابل آژانس صف کشیده‌اند
‫و می‌خواهند حقیقت را بشنوند.
‫- گرچه رویداد تبادل فرهنگی بین شرق و غرب به سرعت نزدیک می‌شود، ‫- وای پسر!
‫- این یاروها عجب رویی دارن که وقتی هیچی نمی‌دونن به آقای ولمن تهمت می‌زنن! ‫- ما نتوانسته‌ایم جزئیات بیشتری از آقای ولمن دریافت کنیم...
‫این دیگه برای چی بود؟!
‫خب، حداقل دیگه احتمالاً لازم نیست نگران اون تهدید به مرگ باشیم
‫نه، هر کسی که همچین چیزی بفرسته
‫فقط به چیزی که خودش شخصاً می‌خواد ببینه اهمیت میده
‫این موضوع کوچکترین تأثیری روشون نخواهد داشت
‫پس می‌گی هنوز ممکنه اتفاق بیفته؟
‫همانطور که می‌بینید، در میان افرادی که امروز اینجا جمع شده‌اند
‫تعدادی معترض نیز حضور دارند.
‫و، احتمالاً به دلیل تهدید به مرگ، تدابیر امنیتی گسترده‌ای در سراسر منطقه دیده می‌شود
‫عذرخواهی کن! ‫از این قسر در نمیری!
‫داری این برنامه‌ی خبری رو ضبط می‌کنی؟
‫البته.
‫نگهبان‌ها از «امنیت فالانکس» هستن؟
‫در واقع، بله.
‫نگه دار.
‫اون نگهبان امنیتی اون پشت.
‫باتوم نداره.
‫برای این مأموریت باید الزامی برای مسلح بودن وجود داشته باشه
‫عجیبه که اون ساعت تو اون مسیر گشت‌زنی باشه.
‫با توجه به همه‌ی اتفاقات، شاید اوضاع یه‌کم قاطی شده؟
‫ضمناً، تو از کجا مسیرهاشون رو می‌دونی؟
‫اون آژانس تو منطقه‌ی 4 هست، درسته؟
‫بله، خانم. نزدیک‌ترین جا به اون کباب‌فروشی هست
‫سلام، اینجا «کباب غروب»‌ـه تو خیابون اصلی غربی‌ـه
‫«پیک، پیک.»
‫من سه تا کباب تند و دو تا کباب نعنایی می‌خوام
‫اون همین نزدیکیاست.
‫نگهبان مرد از شرکت پی.
‫قد تقریباً 180 سانتی‌متر با موی قهوه‌ای.
‫اونی که پشت تلفن عمومی‌ـه.
‫و سس کچاپ نزنید.
‫پس فقط حواست بهش باشه و آماده‌باش بمون.
‫سفارش دریافت شد، خانم.
‫ما هم داریم می‌ریم اونجا.
‫وایسا، جدی؟
‫شاید باید به «توایلایت» زنگ بزنیم...
‫شنیدم اخیراً تو خونه‌ی خودش از حال رفته.
‫بذاریم یه‌کم استراحت کنه.
‫از پلیس اخطار گرفتیم که امروز تمام روز تو آژانس بمونیم
‫در مورد مهمونی امشب چی کار کنیم؟
‫نباید مشکلی باشه. کلی نیروی امنیتی داریم.
‫برای اینکه با مطبوعات روبه‌رو نشیم، از ورودی پشتی می‌ریم
‫ب... باشه...
‫مجازات... مجازات...
‫اوضاع بده، اوضاع بده. چی کار باید بکنم؟
‫کباب! گیرنده کجاست؟
‫اوضاع بده. ولمن از خروجی پشتی رفت.
‫گیرنده قراره حرکتش رو بزنه!
‫ما الان می‌رسیم!
‫ولمن و گروهش رو معطل کن.
‫اطاعت می‌شه!
‫بفرمایید، قربان. کباب‌های نعنایی که سفارش دادید
‫مـ... من این رو سفارش ندادم!
‫این یارو قطعاً یه نقشه‌ای داره!
‫هی! من فقط اومدم !سفارشت رو تحویل بدم! بگیرش
‫همین الان گفت سفارش نداده!
‫از اینجا برو!
‫پلیس؟
‫جلوی راه عدالت رو نگیرید!
‫باشه، حتماً!
‫ای وای...
‫فکش قطعاً شکسته.
‫ببخشید! مال ساختمون بغلی بود.
‫دیگه دردسر کافی درست کردی!
[فرودگاه برلینی]
‫هنرمندان اوستانیایی تا لحظاتی دیگر به سمت وستالیس حرکت خواهند کرد
‫حالا که از تمام رسوایی‌ها تبرئه شده،
‫به نظر می‌رسید آقای ولمن ...روحیه‌ی بالایی داشت در حالی که
‫چی شده، منشی شروود؟
‫آره، سنم رو فراموش کردم و اون روز یه‌کم زیاده‌روی کردم
‫برای همین شانه‌ام آسیب دید...
‫ای بابا...
‫می‌فهمم چی می‌گی،
‫ولی باید خوشگذرونی رو برای بعد از موفقیت این رویداد نگه داری
‫خب، به نظر می‌رسه این نگهبان امنیتی واقعاً همونیه که تهدید به مرگ رو فرستاده
‫پانس کارمر، 52 ساله. سرباز سابق.
‫از این شغل به اون شغل پریده و چندین بار به خاطر ضرب و شتم دستگیر شده
‫ظاهراً گفته که باید «.خودش «پتک عدالت رو فرود بیاره
‫چرا فکر کرده می‌تونه همین‌طوری نماینده‌ی کل جامعه باشه؟
‫پس اون یه روح سرگردان از جنگه.
‫اگه زیادی به این باور که واقعاً برای صلح جنگیده افتخار می‌کرده
‫احتمال وقوعش حتی بیشتر هم می‌شه.
‫ما خودمون هم باید مراقب این موضوع باشیم.
‫من از این ماجرا خیلی چیزها یاد گرفتم.
‫یاد گرفتم چقدر نادان و بی‌فکر بودم.
‫و به خاطر همین، نزدیک بود باعث آسیب دیدن یه مرد بی‌گناه هم بشم
‫دیگه هیچوقت اینطوری گول نمی‌خورم.
‫وقتی آقای ولمن به خونه برگشت،
‫شاید برای جبران برم یکی از اجراهاش رو ببینم
‫آره، در مورد اون.
‫ممکنه واقعاً به غرب پناهنده بشه و هیچوقت برنگرده
‫ظاهراً، یکی از دشمنانش دختر یه رئیس مافیاست
‫این بار، اون واقعاً کسی رو داره که خیلی مشتاقه حذفش کنه
‫چی؟! ولی من فکر می‌کردم !همه‌ی رسوایی‌ها ساختگی بود
‫یعنی، آدم هیچوقت نمی‌تونه از آدم‌ها مطمئن باشه
‫وایسا، وایسا، وایسا! حتی اون مقاله‌ای بود !که همه‌چیز رو رد می‌کرد
‫خب، صرف نظر از اینکه حقیقت واقعاً چیه،
‫من فقط خوشحالم که تبادل فرهنگی شرق و غرب بدون مشکل انجام شد
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام گندکاری کس دیگه‌ای رو جمع کنم
‫وایسا... هی!
‫وایسا، دقیقاً چی واقعی بود و چی نبود؟!
‫چه خبره؟!
‫سعی نکن جواب‌ها رو از راه آسون پیدا کنی، تازه‌کار
‫باید واقعاً از اون مغزت استفاده کنی.
‫[مأموریت 41: مسیر رسیدن به مقام دانش‌آموز امپراتوری]
‫خداحافظ، آنیا! فردا دوباره می‌بینمت!
‫فردا می‌بینمت!
‫واقعاً متأسفم!
‫راننده‌ی اتوبوس ناگهان مریض شد، برای همین اتوبوس بعدی خیلی دیر میاد
‫جدی؟
‫بیا بریم یه جایی وقت بگذرونیم.
‫مثلاً کافه‌تریا؟
‫بزن بریم.
‫آره.
‫حوصله‌ام سر رفته.
‫خب، خب.
‫چی شده، فورجر؟ اتوبوس تا مدتی نمیاد.
‫معلم.
‫آنیا تنهاست و جایی برای رفتن نداره.
‫م... متوجه‌ام... پس فکر کنم بلک‌بل رفته خونه
‫اگه وقت داری،
‫چرا نمیای کمکم کنی این مدارک رو ببرم؟
‫با این همه وظایف جزئی برای دانش‌آموزان سال اولی، نمی‌تونم به همه‌شون برسم
‫آنیا داره از وقت آزادش لذت می‌بره، پس الان واقعاً سرش شلوغه
‫انقدر ناامید به نظر نیا.
‫وقتی کارمون تموم شد، برات خوراکی کنار چای میارم
‫خوراکی کنار چای!
‫خب، فورجر؟ از مدرسه لذت می‌بری؟
‫معمولیه.
‫اگه از مدرسه لذت نبری، این باعث می‌شه یه شکست‌خورده باشی؟
‫یه پرتقال گندیده؟
‫این درست نیست.
‫وقتی خودم دانش‌آموز بودم، هیچ دوستی نداشتم،
‫و مشکلات خودم رو داشتم.
‫اشکالی نداره، معلم. بیچاره.
‫خب، اگه مشکلی داشتی، با اطرافیانت صحبت کن.
‫نشون دادن ضعف‌هات شجاعت می‌خواد،
‫ولی من خوشحال می‌شم هر زمانی بهت مشاوره بدم
‫اشکال نداره. آنیا الان رو دور افتاده.
‫تمام دانش‌آموزانی که اون روز «تونیتروس بولت» گرفتن یه‌کم امیدشون رو از دست دادن
‫ولی اون بعد از گرفتن دومی‌اش !هنوزم دووم آورده
‫خانم فورجر، شما واقعاً باوقار هستید!
‫آنیا فراموش کرده بود !که «تونیتروس بولت» گرفته! کاملاً
‫من یه‌کم شرمنده‌ام که به عنوان مربیش باید توجه بیشتری می‌کردم
‫این یه نگرانی کاملاً بی‌مورد بود. چی کار باید بکنم؟
‫با این وضعیت، خوراکی‌های کنار چای در خطره!
‫آره. آنیا دو تا «تونیتروس بولت» گرفته و در خطره
‫آنیا چی کار باید بکنه؟
‫می‌بینم. پس تو مشکل داری.
‫خدا رو شکر. اشتباه نمی‌کردم.
‫تو اون روز «تونیتروس بولت» رو به خاطر نداشتن دستمال گرفتی، مگه نه؟
‫آنیا الان همیشه یه عالمه دستمال همراهشه.
‫اِم، مسئله این نیست، خانم فورجر.
‫چیزی که مهمه این نیست که وسایل خاصی داشته باشی یا نه
‫بلکه طرز فکر روزانه‌ی توئه.
‫اوهو...
‫یکی از پایه‌های وقار، حفظ نگرش کامل
‫و در عین حال آرام لازمه تا توجه کافی به مسائل آراستگی داده بشه
‫شاید خیلی سختگیرانه به نظر می‌رسید،
‫ولی خانم اشلاگ می‌ترسید که دانش‌آموزان سال اولی
‫زیادی به مدرسه عادت کرده و حواسشون پرت شده باشه
‫برای همین اون‌ها رو دوباره سر خط آورد.
‫شاید.
‫اصلاً حرفم به گوشش نمیره!
‫اِم، آروم باش، رفیق.
‫درسته. اون هنوز یه دانش‌آموز سال اولیه.
‫اگه انتزاعی باهاش صحبت کنم، شاید فهمیدنش براش سخت باشه
‫باید ساده‌تر توضیح بدم...
‫اِم، منظورم اینه که...
‫آنیا کاملاً می‌فهمه.
‫شما می‌گید که آنیا دیگه «تونیتروس بولت» نمی‌گیره
‫اگه دستمال‌هاش کامل و بدون مو باشن.
‫حتی یه کلمه‌ی لعنتی رو هم نفهمید!
‫عزیز. صدای درونم بی‌ادب شد.
‫اِم، منظورم اینه که، همه‌اش مسئله‌ی خودکنترلیه
‫پس آنیا با خودکنترلی «استلا» می‌گیره؟
‫پس تو هم می‌خوای دانش‌آموز امپراتوری بشی؟
‫حداقل جاه‌طلبی رو داره.
‫شوک! هیچی دیگه نداره؟!
‫چرا «استلا» می‌خوای؟
‫با دانش‌آموز امپراتوری شدن می‌خوای به چی برسی؟
‫برای مأموریت بابا...
‫اِم...
‫چون خیلی باحال به نظر میان.
‫چقدر سطحی!
‫چقدر کاملاً سطحی!
‫تو خودت تو مصاحبه‌ات گفتی که می‌خوای مثل مدیر مدرسه بشی، مگه نه؟
‫چیزی شبیه اون نیست؟
‫من این رو گفتم؟
‫ب... به هرحال، آنیا همین الان همه‌ی «استلا»ها رو می‌خواد
‫اون‌وقت می‌تونیم با غول آخر بجنگیم.
‫نباید دانش‌آموزان امپراتوری یا «استلا»ها رو انقدر دست کم بگیری، فورجر
‫این یک عنوان پرافتخاره که در طول 500 سال تاریخ کالج ایدن ساخته شده
‫نگاه کن.
‫این‌ها تمام دانش‌آموزانی هستن که بی‌وقفه خودشون رو وقف
‫درس‌هاشون کردن و به اون مقام رسیدن.
‫سیاستمداران، هنرمندان، ورزشکاران، محققان، مهندسان و غیره
‫همه‌ی اون‌ها دانش‌آموزان امپراتوری بودن.
‫اون‌ها همیشه با خون، عرق و اشک نهایت تلاش‌شون رو کردن
‫همیشه خود مدیریتی‌شون رو حفظ کردن، و وقتی زمین می‌خوردن، ناامید نمی‌شدن
‫گاهی با هم رقابت می‌کردن و گاهی از هم حمایت می‌کردن
‫بعد از سال‌ها و سال‌ها کسب این تجربیات،
‫به اون‌ها عنوان دانش‌آموز امپراتوری داده شد
‫شما نمی‌تونید در یک روز به چیزی برسید، خانم فورجر
‫پس مثل مأموریته؟
‫باید قدم به قدم روش کار کنیم؟
‫آنیا می‌تونه یه روزی یکی بشه، لطفاً؟
‫می‌تونی... یا بهتره بگم، متأسفم که نمی‌تونم به این راحتی بهت بگم
‫این به خود فرد بستگی داره.
‫وقت‌هایی هم هست که شانس هم نقش داره.
‫ولی نیازی به عجله نیست.
‫تو فقط باید به عنوان یه دانش‌آموز سال اولی، اصول اولیه رو به درستی یاد بگیری
‫همه‌اش مربوط به درس نیست، بلکه ورزش، و سبک زندگیت هم هست
‫وقار و روحیه‌ات هم همینطور.
‫روزهایت را با دقت زندگی کن.
‫خوبه که در مورد گرفتن «تونیتروس بولت» فکر کنی
‫ولی نیازی به نگرانی نیست.
‫هرکسی هر از گاهی یکی دوتا ایراد یا شکست داره
‫این رفیقمون حتی شش تا «تونیتروس بولت» گرفته
‫اوه...
‫اعتماد به نفس داشته باش، خانم فورجر.
‫من به وقار تو ایمان دارم.
‫بله!
‫خیلی کمک کردی، کمک‌کننده‌ی کوچولوی من.
‫خوراکی کنار چای! خوراکی کنار چای!
‫بله، بله، می‌دونم.
‫اوه!
‫اون خوراکی‌های کنار چای هم توسط یه فارغ‌التحصیل دانش‌آموز امپراتوری درست شده
‫به به، چه خوشمزه.
‫اون‌ها سال‌ها وقت صرف کردن تا اون طعم عالی رو کامل کنن
‫می‌تونی عمق واقعی طعمش رو حس کنی، مگه نه؟
‫شیرین و خوشمزه‌ست.
‫چقدر سطحی.
‫می‌دونم.
‫می‌خوای قسمت‌هایی از کوئیز اخیر که نفهمیدی رو مرور کنی؟
‫خوشحال می‌شم کمک کنم...
‫آنیا خوراکی‌هاش رو خورد، پس الان میره خونه.
‫خیلی ممنون.
‫ب... باشه...
‫آموزش دادن به دیگران خیلی سخته...
‫بابا، ماما، آنیا برگشته!
‫خیلی دیر کردی.
‫خب، چرا شام نخوریم؟
‫بله.
‫مأموریت امروز غیرممکن بود.
‫خب، من اون روز گذاشتم استراحت کنی، پس الان باید جبرانش کنی
‫شکست دادن حریف امروز خیلی سخت بود.
‫بابا و مامان هم تو کار سخت کار می‌کنن.
،‫بابا! وقتی غذا خوردنمون تموم شد !می‌خوام تو تکالیفم کمکم کنی
‫چ... چی شد یهو اینطوری شدی؟
‫دوباره «تونیتروس بولت» نگرفتی که، گرفتی؟
‫لوید! خودت رو جمع و جور کن!
‫نگران نباش! الان شام رو آماده می‌کنم! لوید!
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
[مأموریت بعدی]
‫[مأموریت 42: نقشه‌ی دوستی با مامان‌ها]