.
‫سلام.
‫می‌دونم ترسیدی، ‫و می‌دونم عصبانی هستی،
‫ولی بهت قول میدم، ‫ما اینجاییم تا کمکت کنیم.
‫هی، درک، درک.
‫اگه به این کار ادامه بدی، ‫به خودت صدمه می‌زنی.
‫فقط آروم باش تا بتونیم حرف بزنیم، باشه؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫یه بچه‌دزدِ بدجنس.
‫باشه، درک می‌کنم ‫چرا همچین فکری می‌کنی،
‫ولی من بدجنس نیستم.
‫من فقط یه مادرم، یه مادرِ معمولی.
‫اون پسر منه، ویل.
‫پسرِ زامبی.
‫می‌دونی چرا اینجوری صداش می‌کنن؟
‫چون مُرد و دوباره زنده شد.
‫ولی چیزی که مردم نمی‌دونن اینه که ‫وقتی گم شد،
‫توسط یه هیولای وحشتناک و ترسناک دزدیده شد.
‫و حالا، اون هیولای ترسناک دنبال توئه.
‫آره، می‌دونم. آقای چی‌چی بهم گفت، ‫واسه همینه که باید بذارید من برم.
‫نه، نه. آقای چی‌چی اون کسی نیست ‫که می‌گه هست، باشه؟
‫اون داره بهت دروغ می‌گه. ‫تموم این هیولاها، واسه اون کار می‌کنن.
‫واسه همین آوردیمت اینجا توی این انبار. ‫فکر می‌کردیم این انبار امنه،
‫ولی پیدامون کرده.
‫پس باید دوباره جابه‌جات کنیم، ‫یه جایی که نتونه پیدات کنه.
‫پس اگه دست و پات رو باز کنم، ‫همکاری می‌کنی و باهامون میای؟
‫لطفاً؟
‫باشه، عالیه.
‫تو پسر خیلی شجاعی هستی، درک. ‫می‌خوام این رو بدونی.
‫خیلی...
‫- ولم کن! دستت رو بکش! ‫- درک. لطفاً!
‫- در رو بگیر! در رو بگیر! ‫- کمکم کنید!
‫ولم کن! دستت رو بکش!
‫- بگیر بشین! ‫- برو کنار!
‫یکی کمک کنه! من رو دزدیدن!
‫ازم دور شو! ولم کن!
‫مامان، طناب! طناب رو بده!
‫ولم کن! برو گم شو!
‫بیا من رو امتحان کن، مشنگ!
‫لعنتی!
‫پسر! اون بهت دروغ نمی‌گه، باشه؟
‫آقای چی‌چی آدم خیلی بدیه. ‫اون هیولاها رو فرستاد سراغ تو.
‫برو پی کارت!
‫یا خدا! چی؟
‫حکم مرگ خودت رو امضا کردی، مشنگ!
‫تو روانی هستی، و میری زندان!
‫- یه هیولا داره میاد! ‫- داریم سعی می‌کنیم کمکت کنیم.
‫- لا، لا، لا، لا. ‫- درک، خواهش می‌کنم!
‫باید بیای پایین.
‫نمی‌شنوم. لا، لا، لا، لا.
‫عقب بمونید!
‫اگه اون رو می‌خوای، ‫باید از روی جنازه من رد بشی!
‫آره، زدیمش! زدیمش!
‫دور زد! داره میاد سمت ما!
‫یالا. داری چی کار می‌کنی، پسر؟ ‫باید دور بزنیم!
‫صبر کن. دروازه‌ها مثل ‫شکلات‌های مغزدارن، درسته؟
‫- چی؟ ‫- بیرونشون، مثلاً، سفت و ترده.
‫ولی گاز بزنی، می‌رسی به یه مغز نرم و کرمی.
‫داداش، داری چه زری می‌زنی؟
‫اگه به اندازه کافی سریع برونم، ‫بی‌ام‌و می‌تونه دروازه رو سوراخ کنه،
‫و بعد می‌تونیم دمو رو ‫توی خونه خودش در دنیای وارونه تعقیب کنیم.
‫- دنبالش بریم تو خونه‌ش. ‫- داریم سیگنال رو از دست می‌دیم!
‫اگه تصادف کنیم نمی‌تونیم دنبال هیچی بریم!
‫اگه مثل شکلات مغزدار باشه تصادف نمی‌کنیم!
‫داره میره!
‫انجامش بده.
‫- یا خدا! یا خدا! ‫- یا خدا.
‫- یا خدا! یا خدا! ‫- دارمش! دارمش!
‫خدایا، نه!
‫- جواب نمیده. ‫- زنده نمی‌مونیم!
‫- شکلات مغزدار نیست. وایسا! ‫- یواش برو! یا خدا!
‫- لعنتی! خدای من! ‫- محکم بچسبید!
‫انجامش دادیم! هووو!
‫سیگنال؟
‫- قویه! ‫- خدای من!
‫گرفتیمت، عوضی! گرفتیمت!
[چیزهای عجیب] [فصل پنجم]
[قسمت چهارم: ساحر]
اجی مجی؟
‫بله، بله، درسته.
‫♪ اجی مجی لا ترجی، ♪ ‫♪ خرده ریزه و خرت و پرت ♪
‫- الان میام پیشت پسرم. ‫- چی؟
‫جمع و جور کردن تقریباً تمومه!
‫هیس!
‫ژله!
‫آلن میلر؟
‫ببخشید، در چه موردیه؟
‫دخترتون، قربان.
[دژبانی ارتش]
[قبرستان رون‌هیل]
‫سوژه‌مون داره یه میان‌بر می‌زنه ‫از وسط قبرستون رون.
‫- اون که تقریباً لب مرزِ منطقه‌ست. ‫- این جونور خسته نمی‌شه؟
‫متأسفانه، به نظر میاد برعکسه. ‫فکر کنم داره سرعتش رو زیاد می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- دارم سیگنال رو از دست میدم.
‫شوخیت گرفته!
‫- می‌تونی تندتر بری؟ ‫- ببینیم.
‫هندرسون، باید با من حرف بزنی. ‫چی داری؟
‫- هندرسون، چی... ‫- دارم نویز می‌گیرم.
‫- این چه اهمیتی داره؟ ‫- یعنی نمی‌تونم سیگنال رو بشنوم.
‫- دقیق‌تر گوش کن. ‫- منظورت چیه؟
‫- می‌خوای خودت این‌ها رو بذاری؟ ‫- من دارم رانندگی می‌کنم!
‫تو رانندگی کن. من مسیریابی می‌کنم.
‫- اون چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫استیو، یواش برو.
‫جلوتر از ماست یا نه؟
‫- استیو! ‫- استیو، بپا!
‫- لعنتی!
‫جاناتان، ‫مامانم. جواب بده، لطفاً. تمام.
‫جاناتان، لطفاً جواب بده.
‫جاناتان، نانسی، داستین، جویسم. ‫لطفاً جواب بدید.
‫هی.
‫خبری شد؟
‫خب، از جنبه مثبتش، ‫حدس می‌زنم معنیش اینه که رد شدن.
‫می‌خوای ببینی کجا میرن؟
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی حس کردم که براش مهمه.
‫برای آقای... چی‌چی؟
‫اسم واقعیش هنری‌ـه.
‫ملقب به وکنا.
‫ملقب به وان.
‫خیلی اسم داره.
‫چرا زیپ دهنت رو نمی‌کشی ‫و گوش نمیدی، مشنگ؟
‫یه حسی داشتم ‫که اون نمی‌خواست من اونجا باشم.
‫من نباید می‌دیدمش.
‫تو تا حالا اینقدر به ذهن مشترک نزدیک نبودی.
‫منظورم اینه که، اون جونور، مثلاً، چند متری‌ت بود
‫بعضی‌ وقت‌ها توی ایستگاه اسکواک، ‫وقتی یه سیگنال خیلی قوی میاد،
‫کل سیستم رو اشباع می‌کنه.
‫فکر کنم اینم همین بود، یه اشباع سیستم.
‫تو فقط به ذهن مشترک وصل نشدی.
‫تو مستقیم وصل شدی ‫به مرکز کنترلِ لعنتی.
‫و هالی. هالی کجا بود؟
‫هالی. هالی، اون...
‫اون وصل شده بود به این... این برجک.
‫و یه جورایی جزئی از اون شده بود، ‫انگار داشت یه کاری باهاش می‌کرد.
‫و... و کسای دیگه‌ای هم بودن.
‫سه نفر دیگه هم بودن.
‫من فکر می‌کردم ‫وکنا فقط دنبال مشنگ اومده.
‫منم همینطور. ولی فقط در مورد درک می‌دونستم ‫چون از بغلم رد شد.
‫زمان‌بندیِ قضاوقدری.
‫- شنیدی؟ قضاوقدری. ‫- نمی‌دونم معنیش چیه.
‫من واقعاً حال نمی‌کنم با ‫این همه برجک اضافه.
‫یعنی، شب اول، وکنا هالی رو می‌دزده. ‫شب دوم، سه نفر دیگه رو می‌بره.
‫داره شدت می‌گیره. و میاد که بیشتر ببره.
‫هشت‌تا دیگه، اگه این دقیق باشه، ‫که جمعاً می‌شه 12 تا.
‫باهاشون چی کار داره؟ و چرا بچه‌ها؟
‫- و چرا 12؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی باید قبل از اینکه بیشتر ببره جلوش رو بگیریم
‫و برای داستین و بقیه وقت بخریم ‫تا این‌جا و هالی رو پیدا کنن.
‫اگه بتونیم اهداف دقیقش رو مشخص کنیم، ‫می‌تونیم از هاوکینز خارجشون کنیم.
‫و دور از دسترسی وکنا.
‫یادت رفته قرنطینه هستیم؟
‫- همه‌ش این نیست. ‫- یه مشکل دیگه هم هست.
‫توی راهِ اینجا، ‫دیدیم که سربازها دبی میلر رو
‫سوار یه اتوبوس با کلی بچه دیگه کردن.
‫دو تا بلوک دیگه دنبالشون کردیم، ‫و بچه‌های بیشتری رو سوار کردن.
‫فکر نکنم ‫داشتن می‌بردنشون مدرسه.
‫وکنا تنها کسی نیست ‫که این بچه‌ها رو می‌خواد.
‫الون همون شبی که هالی دزدیده شد ‫توی خونه ویلر بود.
‫بیست و چهار ساعت بعد، ‫ما سه تا بچه گمشده دیگه داریم.
‫هفتاد و سه کودک در هاوکینز هستن ‫بین سن نه و ده سال.
‫اگه الگو درست باشه، ‫هدف بعدی ما از این گروهه.
‫و شما معتقدید ‫الون این بچه‌ها رو دزدیده؟
‫به چه منظوری؟
‫کشتنشون، محافظت ازشون. ‫دلیلش مهم نیست.
‫این بچه‌ها الان کجان؟
‫هر لحظه ممکنه برسن به مک-زی، ‫همون‌جایی که می‌خوام شما باشید.
‫من باید دنبال ستوان ایکرز باشم. ‫ایکرز رو پیدا کنم، اون رو...
‫یه جنازه پیدا می‌کنید.
‫خودتون رو به مک-زی معرفی کنید، جناب سرهنگ. ‫این یه دستوره.
‫سرلشکر.
‫با کمال احترام، ‫این بچه‌ها در خطرن.
‫استفاده از اون‌ها به عنوان طعمه به نظر...
‫به نظر چی میاد، گروهبان؟
‫بی‌ملاحظگی.
‫فقط وقتی بی‌ملاحظگیه ‫که در محافظت ازشون شکست بخورید.
‫دارید بهم می‌گید ‫نمی‌تونید ازشون محافظت کنید، گروهبان؟
‫نه، خانم.
‫خوبه.
‫ببخشید که ترسوندمت.
‫خیلی وقته ‫کسی رو ندیدم، واسه همین...
‫فکر کنم هیجان‌زده شدم.
‫خبر خوب اینه که عمیق به نظر نمیاد.
‫نه در حدی که بخیه بخواد.
‫شرط می‌بندم می‌سوزه، نه؟
‫می‌تونی باهام حرف بزنی.
‫گازت نمی‌گیرم.
‫من رو یادت میاد، نه؟
‫خونه‌تون بودم.
‫یعنی، خیلی زیاد.
‫تو مکسی، مکس میفیلد.
‫تو اسکیت‌برد سوار می‌شی ‫و واکمن‌ت رو هیچ‌وقت درنمیاری.
‫- خودمم. ‫- ولی...
‫چطور من اینجام ‫وقتی توی بیمارستان عمومی هاوکینز تو کمام؟
‫سوال بسیار به‌جایی‌ـه.
‫باید بریم. ‫اینجا امن نیست. بیا.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫خونه‌ی من.
‫خب، من نمی‌تونم زیاد دور بشم. ‫من اومدم اینجا که هنری رو ببینم.
‫- هنری رو می‌شناسی؟ ‫- می‌شه اینطور گفت.
‫اون این یادداشت رو واسه‌م گذاشت. ببین؟ و بهم گفت ‫دقیقاً همین‌جا روی علامت ضربدر ببینمش.
‫فکر کنم با هیولاها به مشکل خورده.
‫هنری ممکنـه گیر هر چیزی بیفته، ‫به جز هیولاها
‫- ولی یادداشت می‌گه... ‫- می‌دونم یادداشت چی می‌گه.
‫از کجا می‌دونی تو دردسر نیفتاده؟ ‫گفته عجله کن!
‫هالی، من می‌دونم یادداشت چی می‌گه ‫چون هنری ننوشتتش. من نوشتم.
‫نمی... نمی‌فهمم.
‫متأسفم.
‫نمی‌خواستم دروغ بگم. من فقط... ‫باید مطمئن می‌شدم که میای اینجا.
‫تو یکی از اون‌هایی، مگه نه؟
‫- یکی از چی؟ ‫- هیولاها.
‫- شبیه هیولام؟ ‫- نمی‌دونم. شاید قیافه‌ت رو عوض کردی.
‫لباست عجیبه، ‫و تو کمایی.
‫باشه.
‫خب، یه هیولا می‌دونست ‫که برادرت می‌خواست مدل موی تاج‌خروسی بزنه
‫تا اینکه خواهرت جلوش رو گرفت،
‫و نجاتش داد از احتمالاً ‫بزرگ‌ترین تحقیر اجتماعی
‫که یه سال اولی تا حالا ‫توی دبیرستان هاوکینز تجربه کرده؟
‫این تاج‌خروسی چه رنگی بود؟
‫نارنجی آتیشی.
‫و شخصاً، فکر می‌کنم استفاده از کلمه «آتیشی» ‫یه‌کم کنایه‌آمیزه، ولی...
‫مردم می‌گن من خیلی منفی‌بافم.
‫من فقط فکر می‌کنم صادقم.
‫بیا.
‫خوش اومدی.
‫هی.
‫تازه منظره هم داره.
‫ما کجاییم؟
‫توی یه خاطره.
‫که وجود داره درون دنیایی ‫از هزاران خاطره.
‫می‌دونم شاید قشنگ به نظر بیاد،
‫ولی نیست.
‫این مکان، این دنیا...
‫یه زندانه.
‫زندانِ هنری.
‫عیبی نداره، عزیزم.
‫این‌ها آدم خوب‌هان. ‫قراره از همه محافظت کنن.
‫فقط سعی کن به چشم ‫یه گردش علمی بهش نگاه کنی.
‫یه سفر اکتشافی.
‫محموله رسید. ‫تکرار می‌کنم، محموله رسید.
‫دارن می‌برنشون توی یه آسایشگاه ‫دومی از سمت کتابخونه.
‫تونل‌ها.
‫آره. می‌بینی؟ تونل شمالیِ مک-زی ‫درست از زیر آسایشگاه رد می‌شه.
‫- شانس آوردیم. ‫- بالأخره یه جا باید میاوردیم.
‫اگه بخوایم این نقشه بگیره ‫به شانس بیشتری نیاز داریم.
‫اگه درست گفته باشیم، ارتش داره سعی می‌کنه ‫از این بچه‌ها محافظت کنه.
‫پس این آسایشگاه ‫قراره شدیداً محافظت بشه.
‫باید بریم بالا ‫توی آسایشگاه، بدون اینکه کسی بفهمه،
‫بچه‌ها رو برداریم، برسونیمشون به موری، ‫قاچاقی از هاوکینز خارجشون کنیم.
‫همه این‌ها قبل از اینکه کسی بفهمه نیستن.
‫- دیک. ‫- چی؟
‫چی؟
‫ببخشید. بلند گفتم؟ ‫فکر کردم دارم توی سرم حرف می‌زنم.
‫ولی شماها ‫تام، دیک، و هری رو می‌شناسید، نه؟
‫جدی می‌گید؟ هیچ‌کدومتون ‫«فرار بزرگ» رو ندیدید؟
‫خلاصه بگم، در مورد اسرای جنگیه، خب؟
‫و اون‌ها توی ‫یه آسایشگاه درست مثل این گیر افتادن.
‫باید فرار کنن، ‫پس این تونل‌ها رو می‌کنن،
‫و اسم تونل‌هاشون رو می‌ذارن ‫تام، دیک، و هری.
‫باید تونل‌ها رو ‫از نازی‌ها مخفی کنن.
‫پس تام رو می‌ذارن توی یه گوشه تاریک، ‫و هری رو می‌ذارن زیر بخاری،
‫و دیک رو می‌ذارن توی حموم. ‫و شخصاً، من از دیک خوشم میاد.
‫ام... ببخشید. حموم. ‫راستش من حتی... بی‌خیال.
‫خیلی‌خب، فرض کنیم بریم سراغ دیک.
‫چطوری حموم رو پیدا کنیم؟
‫و چطوری بچه‌ها رو ببریم اونجا؟
‫از کجا بدونیم ‫کدوم بچه‌ها هدف وکنا هستن؟
‫از یه نفوذی استفاده می‌کنیم، ‫کسی که بتونه بره توی آسایشگاه،
‫فاصله تا حموم رو اندازه بگیره، ‫بفهمه کدوم بچه‌ها آقای چی‌چی رو دیدن،
‫و یه جوری از دست ارتش قسر در بره.
‫خب، نقشه‌ی قشنگیه، ‫ولی یه ذره زیادی...
‫مأموریت غیرممکن‌طوره.
‫آره. یعنی، مایک، ‫کی رو می‌خوای پیدا کنی که این کار رو بکنه؟
‫جیمز باند؟ مگنوم؟
‫نه، نه، ما ابرجاسوس نمی‌خوایم.
‫ما برعکسش رو می‌خوایم. ‫کسی رو می‌خوایم که هیچ‌کس بهش شک نکنه.
‫کسی که بتونه همین‌جوری راه بره بره تو، ‫بدون هیچ سوالی.
‫تنها بچه‌ای ‫که ارتش نتونست بگیرتش.
‫چیه؟
‫دو تا سرباز صفر توی برجک کنار دروازه غربی.
‫یکی دیگه توی برجک کنار دروازه شرقی.
‫یک، دو، سه، چهارتا روی زمین.
‫از خدا می‌خوام که حق با تو باشه، ‫و وکنا اون تو باشه،
‫چون ممکنه سرِ وارد شدن به اونجا بمیریم.
‫حق با منه.
‫نمی‌تونی در مورد همه چی حق با تو باشه. ‫تئوری‌هات دقیقاً با هم جور درنمیاد.
‫- چرا نه؟ ‫- صدای کریپتونایت شنیدی.
‫اگه وکنا اون توئه، ‫قدرت‌هاش رو نداره.
‫اگه قدرت‌هاش رو نداره،
‫چطوری می‌تونه هیچ ربطی ‫به دزدیده شدن هالی داشته باشه؟
‫می‌تونی قبل از اینکه بکشمش ازش بپرسی.
‫ارتفاع اون حصار چقدره؟
‫هی، نمی‌تونی از روی اون بپری.
‫چرا نه؟
‫چون این تمرین نیست. ‫این یه موقعیتِ دنیای واقعیه.
‫و اون سقف فلزیه.
‫اگه با پرش بیفتی روش، ‫کلِ پایگاه رو خبردار می‌کنی.
‫نه اگه با رعدوبرق هماهنگش کنم.
‫آره.
‫هفت ثانیه‌ست.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش...
‫هفت.
‫خیلی‌خب. شانس آوردی.
‫- هاپر، صدام رو داری؟ ‫- داستین!
‫تمام. داستین هستم.
‫هاپر، صدام رو داری؟ داستین هستم.
‫هی، هی، هاپ هستم. صدات رو دارم.
‫یا خدا! خیلی‌خب. زنده‌ان!
‫ال! در مورد ال بپرس.
‫ال. ال باهاته؟ تمام.
‫بله. من اینجام. تمام.
‫باشه. هورا. عالیه.
‫نمی‌دونم درگیر کار مهمی هستید یا نه، ولی...
‫- داستین. یالا. ‫- ما رو ببینید!
‫ما رو توی کلیسای قبرستون رون ببینید، لطفاً.
‫قبرستون رون. چه غلطی کردید که ‫دارید از اونجا تماس می‌گیرید؟
‫درسته. نمی‌دونید. ‫ما توی دنیای وارونه هستیم.
‫چی؟
‫خلاصه بگم، اومدیم اینجا که یه دموگورگن رو ‫با ردیاب تله‌متری‌مون ردیابی کنیم،
‫فقط برای اینکه بخوریم به دیوار. به معنای واقعی کلمه. ‫حالا، بی‌ام‌و استیو گیر کرده،
‫پس نیاز داریم ال بیاد و با قدرت‌هاش ‫آزادش کنه
‫تا بتونیم جستجو برای دموگورگنِ مذکور رو ‫ادامه بدیم
‫که در تئوری، ما رو می‌رسونه به هالی. ‫اصلاً چیزی از حرف‌هام با عقل جور درمیاد؟
‫به جزئیات بیشتر نیاز دارید؟ سوالی؟ نگرانی‌ای؟ تمام
‫خوردید به یه دیوار؟
‫دقیقاً چه جور دیواری؟
‫- یه‌کم... توصیفش سخته.
‫- یه جورایی... ‫- گنده‌ست؟
‫چندش‌آوره.
‫بوی زیر بغل هندرسون رو میده.
‫ما هم به همون برخوردیم، ‫ولی نه توی قبرستون رون.
‫ما چهارصد متر پایین‌تر در جنوب شرقی ‫پل قدیمی هیگن بهش برخوردیم.
‫اون که اون سرِ شهر می‌شه.
‫شگفت‌انگیزه.
‫نمی‌دونیم چیه، ‫ولی فکر می‌کنیم هالی پشتشه.
‫خودتون رو برای شکستنش خسته نکنید. ‫نمی‌تونید.
‫ما داریم روی یه راه‌حل کار می‌کنیم.
‫- نانسی. ‫- راه‌حل؟ چه جور راه‌حلی؟
‫صبر کن، چه جور راه‌حلی؟ هاپر!
‫گوش کن، باید خط رو آزاد نگه داریم، ‫باشه؟
‫میایم دنبالتون. فقط همون‌جا بمونید.
‫فکر می‌کنی جاشون امنه؟
‫یعنی، در مقایسه با ما؟ آره.
‫باشه.
‫بریم ببینیم ‫اون تمرین‌ها نتیجه داده یا نه.
‫می‌ذاری بپرم؟
‫بریم تا نظرم عوض نشده.
‫نفرینِ وکنا،
‫هیچ‌وقت از بین نمیره.
‫هیچ‌وقت ولت نمی‌کنه.
‫با هر قربانی که گرفت، ‫یه دروازه جدید درست کرد.
‫یه دروازه به دنیای وارونه؟
‫وقتی من رو گرفت، ‫چهارمین دروازه، دروازه نهایی رو باز کرد،
‫و هاوکینز رو دو نیم کرد.
‫صبر کن، ولی اگه آقای چی‌چی... ‫یعنی هنری، تو رو گرفت، چطور اینجایی؟
‫منظورت اینه که، مگه نباید مُرده باشم؟
‫اشکالی نداره. سوال به‌جایی‌ـه.
‫قطعاً باید مُرده باشم.
‫و برای یه لحظه...
‫مُرده بودم.
‫نمی‌دونم چقدر طول کشید.
‫ولی بعدش حس کردم یه چیزی... داره صدام می‌زنه
‫فقط یه شب. از دستش ندید. ‫بلیت‌ها فقط 50 سنت.
‫واسه شما خرخون‌ها می‌شه دو تا 25 سنتی.
‫- جویس! این همون نمایش مسخره‌ته؟ ‫- بهتره اونجا ببینمت، هرینگتون.
‫جمعه شب؟ مگه تو خواب ببینی.
‫پرتاب قشنگی بود، عوضی.
‫یه جوری، من توی یه زمان دیگه بودم.
‫هاوکینز.
‫سی سال پیش. [سال 1959]
‫سفر در زمان.
‫فقط اینکه، من واقعاً اونجا نبودم.
‫نه واقعاً. من فقط...
‫یه ناظر بودم.
[هنری کریل]
‫و اونجا بود که فهمیدم.
‫من توی ذهن هنری گیر افتاده بودم، ‫توی خاطراتش.
‫مثل یه دنیای کابوس‌وارِ زندان
‫که توسط یه آشغالِ روانیِ شیطانی اداره می‌شه
‫مثل کامازوتز.
‫کاما... چی؟
‫کامازوتز. از کتاب «چین‌خوردگی در زمان».
‫- نخوندمش. ‫- باید بخونی. فوق‌العاده‌ست.
‫کامازوتز یه سیاره تاریکه ‫که تحت کنترل «آن» هست،
‫که یه مغز گنده، ‫بدون بدن و شیطانیه.
‫خلاصه، پدر مِگ... ‫مگ شخصیت اصلیه.
‫اون اونجا زندانی می‌شه.
‫پس، هنری یه جورایی مثل «آن» هست، ‫و تو هم یه جورایی مثل پدر مِگ.
‫باشه. خب...
‫نمی‌دونم پدر مگ موافقه یا نه، ‫ولی از دید من،
‫وقتی توی یه دنیای زندانِ داغون ‫زندانی هستی،
‫واقعاً فقط چندتا در به روت بازه.
‫درِ اول، خودت رو می‌کشی.
‫درِ دوم، سرنوشتت رو قبول می‌کنی.
‫- یا درِ سوم... ‫- فرار می‌کنی.
‫- من درِ سوم رو انتخاب کردم. ‫- به نظر بهترین در میاد.
‫پس، به حرکت ادامه دادم.
‫از خاطره‌ای به خاطره‌ی دیگه.
‫فقط اینکه، اینجا هزارتوئه.
‫گم شدم، گیج شدم. ‫اونقدر گیج شدم،
‫که عملاً دوباره برگشتم ‫سرِ خونه اول.
‫و اونجا بود که صداش رو شنیدم.
‫صدای کیت بوش رو شنیدم.
‫یکی از دوست‌هاته؟
‫می‌شه گفت.
‫موسیقی یه راهی داره که پیدات کنه، ‫حتی توی تاریک‌ترین جاها.
‫لوکاس قبلاً ازش استفاده کرده بود، تا بهم برسه، ‫تا من رو از ذهن وکنا راهنمایی کنه بیرون،
‫به سمت نور.
‫پس، این موسیقی داشت از طرف لوکاس میومد، ‫از دنیای واقعی؟
‫حتی بعد از این همه مدت،
‫ازم ناامید نشده بود.
‫اگه این موسیقی رو دنبال کنی،
‫بعدش چی؟
‫اون‌وقت من رو از اینجا می‌بره بیرون.
‫برمی‌گردونه خونه.
‫حداقل، این فکری بود که کردم.
‫ولی بعد...
‫همه چی خراب شد.
‫هی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫سوادی خوندن نداری، بچه؟ ورود ممنوعه.
‫بله، می‌بینم، جناب افسر.
‫فقط اینکه... مدرسه‌م گم شده.
‫بریم.
‫تکون بخور.
‫وای! اون‌ها تفنگ لیزری‌ان؟
‫شاید باشن.
‫و اگه راه نیفتید باهاشون بهت شلیک می‌کنن.
‫- پسرها. ‫- نمی‌تونی من رو بگیری!
‫پسرها!
‫خیلی‌خب. مطلقاً نه.
‫هی، هی، هی
‫ایشون سرباز چپمن هستن. ‫هر کاری می‌گه دقیقاً انجام میدید.
‫هر سوالی دارید، از ایشون بپرسید.
‫کجا می‌تونم قضای حاجت کنم؟
‫دیلم.
‫بیل.
‫پنج تا عینک ایمنی.
‫یه چرخ متر مهندسی و...
‫منتظر تشویقم.
‫سورتمه‌ی بابانوئل آماده‌ی گوزن‌هاشه.
‫ما نیمکت‌های داخلی داریم، ‫کمربند ایمنی، روکش ابری.
‫هر چیزی که یه بچه‌ی دزدیده شده می‌تونه آرزو کنه
‫روکش ابری؟
‫نمی‌خوایم توی راه تخم‌مرغی بشکنه، ‫مگه نه؟
‫من توام. صدام رو دارید؟ ‫تکرار می‌کنم، من توام. صدام رو دارید؟
‫بله، بله، صدات رو داریم. داریم. کجایی؟
‫دستشویی. کابینِ آخر. ‫‏45 قدمیِ من از ورودی اصلی.
‫کارت خوب بود. حالا هر کسی رو که ‫آقای چی‌چی رو دیده جمع کن،
‫و ما به زودی اونجاییم.
‫و یادت باشه، تو درکِ مشنگ نیستی. ‫تو...
‫درکِ دلپذیرم.
[توالت خراب است]
‫خیلی‌خب، وقتی اون دروازه رو باز کردی، ‫و من رفتم تو...
‫- تو جلو میری. ‫- درسته.
‫و تو؟
‫من کریپتونایتت رو نابود می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، یالا. ‫یالا، می‌تونی انجامش بدی. می‌تونی.
‫صبر کن. خیلی زوده. خیلی زوده.
‫خدایا.
‫ببخشید.
‫می‌خوای پیرمردت رو سکته بدی؟
‫راستی، کارت خوب بود.
‫هاپ؟
‫جانم؟
‫ممنونم.
‫بابت چی؟
‫بابت یاد دادنت.
‫و اعتمادت بهم.
‫حرفش هم نزن
‫روزِ حساب فرا رسیده.
‫با در نظر گرفتن این، ‫من از طرف آقای چی‌چی فرستاده شدم
‫تا برگزیدگان رو جمع کنم.
‫اگه آقای چی‌چی به ملاقات‌تون اومده، ‫همین الان بگید.
‫و وقتی شب شد، ‫من رو به سمت مستراح دنبال کنید،
‫و من شما رو به سمت منجی‌مون می‌برم، به سمت امنیت
‫درک پاک قاطی کرده.
‫هیولاها دارن میان، ‫و همه‌تون می‌میرید.
‫درک؟
‫داشتی در مورد هنری حرف می‌زدی؟
‫هنوز خبری از درک نشده؟
‫هنوز نه.
‫بهش وقت بده. ‫هنوز خیلی نگذشته.
‫فقط نمی‌تونم با این واقعیت کنار بیام
‫که سرنوشت دنیا افتاده دست ‫درک ترنبوِی لعنتی.
‫وقتی توی آینه نگاه می‌کنی، ‫یه تکاور دریایی می‌بینی که بهت زل زده؟
‫بعضی‌ وقت‌ها آدم‌ها نیاز دارن ‫یکی باورشون داشته باشه.
‫اون‌وقت می‌تونن کارهای شگفت‌انگیزی بکنن.
‫مامانت و رابین ‫رابطه‌شون بهتر شده.
‫خب، بی‌تأثیر نبود ‫که مامان اون دمو رو فراری داد.
‫جون رابین رو نجات داد، جون همه رو.
‫پس، وقتی مامانت تبر دستش بود،
‫می‌تونستی ببینیش؟
‫- مثلاً، از چشم‌های دمو؟ ‫- آره.
‫و اونقدر به ذهن مشترک نزدیک بودم،
‫که انگار می‌تونستم حسی که داره رو حس کنم، ‫مثل خشم.
‫انگار هنوز اون تو بودم
‫و ترسیده بودم. واسه مامانم ترسیده بودم.
‫- می‌خواستی ازش محافظت کنی. ‫- آره. ولی... نتونستم.
‫مثل یه فیلم ترسناک بود ‫که نمی‌تونی خاموشش کنی.
‫ای دروازه، باز شو.
‫خب، خوش بگذره.
‫ممنون.
‫- مطمئنی که این کار رو نکردی؟ ‫- چی کار نکردم؟
‫فیلم ترسناک رو خاموش نکردی.
‫از مامانت محافظت کردی، ‫نه برعکس.
‫بهت برنخوره. می‌دونم خیلی خفنه ‫و این حرف‌ها، ولی می‌دونی.
‫- آره، قدش یه متر و نیمه. ‫- آره!
‫و وکنا دوست داره ذهن مشترک رو ‫مثل یه عروسک‌گردان کنترل کنه.
‫پس شاید وقتی به ذهن مشترک وصل شدی، ‫تو هم می‌تونی نخ‌ها رو بکشی.
‫به جز اینکه من وکنا نیستم.
‫یه جورایی هستی.
‫داری می‌گی من شریر هستم ‫و مصمم به نابودی دنیا؟
‫کاملاً.
‫نه، فقط می‌گم که، می‌دونی، ‫تو هم مثل اون یه جادوگری.
‫توی اژدهایان و سیاه‌چاله‌ها، مایک، نه زندگی واقعی
‫درسته. توی زندگی واقعی، ‫تو بیشتر شبیه یه ساحری،
‫چون قدرت‌هات از کتاب جادو نمیاد. ذاتیه.
‫گوش کن، در مورد تئوری‌های دیوانه‌وار، ‫من از این دیوانه‌وارتر هم داشتم.
‫و حالا که الون توی دنیای وارونه‌ست، ‫واقعاً به یه‌کم جادو اینجا نیاز داریم.
‫روی راه‌حل کار می‌کنن؟
‫یعنی، اگه هاپر یه راه‌حل داره ‫که از این رد بشه و به هالی برسه،
‫باید... به ما هم بگه!
‫من می‌گم اون رو نادیده بگیریم.
‫به حرکت ادامه بدیم. ‫دنبال یه دری چیزی بگردیم.
‫آره، و صرفاً از روی کنجکاوی.
‫این درِ شما، ‫مثل شکلات مغزدار نرمه؟
‫اگه حرفی داری، بایرز، ‫چرا نمی‌گی؟
‫فقط می‌گم شاید از این به بعد ‫تو نباید تصمیم بگیری.
‫فقط تصمیم اون نبود. ‫تصمیم من بود چون خواهر منه.
‫و...
‫من با استیو موافقم. ‫نمی‌تونیم همین‌جوری بشینیم اینجا.
‫نمی‌دونم دری هست یا نه، ‫ولی این دیوار نمی‌تونه تا ابد ادامه داشته باشه.
‫حتماً یه راهی برای دور زدنش هست.
‫نیست.
‫این دیوار یه دایره‌ست.
‫یه دایره که کاملاً ‫دور دنیای وارونه رو گرفته.
‫آره؟ چطور به این نتیجه رسیدی؟
‫چون برخلاف تو، ‫من سر کلاس جبر 1 خواب نبودم.
‫ردیاب تله‌متری من یه ‫فرکانس عجیب از دیوار گرفت،
‫و یه‌کم طول کشید تا بفهمم چیه، ‫ولی قبلاً شنیدمش.
‫بهتره بگم، شنیدیمش. ‫یادته وقتی داشتیم دنبال هاپ می‌گشتیم،
‫و اون صدا رو شنیدی ‫نزدیک جاده ایروین؟
‫- آره. گفتی نویزه. ‫- بود.
‫ولی این نویز، از مخابره نظامی ‫یا تداخل الکترومغناطیسی نمیومد.
‫از این دیوار میومد، ‫که مهمه،
‫چون این بهمون ‫سه تا مکانِ مشخص میده.
‫پس، من نقطه‌ها رو وصل کردم،
‫نقاط میانی رو اندازه گرفتم، ‫عمودمنصف‌ها رو رسم کردم...
‫خیلی‌خب! آره، ما معلمت نیستیم. ‫لازم نیست راه‌حلت رو ببینیم.
‫فهمیدیم. ‫تو فکر می‌کنی همه‌ش یه دایره بزرگه.
‫فکر نمی‌کنم. می‌دونم. سه بار چک کردم، ‫و محاسباتم درسته.
‫هر چی! هنوزم نمی‌فهمم ‫این چطوری ما رو به پیدا کردن هالی نزدیک می‌کنه.
‫چون مسئله دایره نیست. ‫مسئله مرکزِ دایره‌ست.
‫وزارت نیرو.
‫- اون... ‫- آزمایشگاه هاوکینز.
‫چقدر احتمال داره ‫که مرکز این دیوار
‫دقیقاً جایی باشه ‫که تمام این ماجراها شروع شد،
‫جایی که دنیای وارونه خلق شد؟
‫پس، آزمایشگاه دیوار رو ساخته؟
‫نمی‌دونم. ولی فکر کنم باید بفهمیم.
‫موافق نیستید؟
‫موسیقی، من رو به یه خاطره جدید برد.
‫فقط اینکه، یه چیزی در مورد این خاطره ‫متفاوت بود.
‫من اونجا بودم.
‫روزی بود که هنری نفرینم کرد.
‫اولین خاطره‌ش از من بود.
‫می‌دونم، انگار این جای لعنتی ‫به اندازه کافی گیج‌کننده نبود، نه؟
‫ولی هنوز موسیقی رو داشتم که راهنماییم کنه.
‫پس دنبالش کردم.
‫و من رو برد به خاطرات جدید.
‫خاطرات وحشتناک.
‫- ولم کن! ‫- دنبالم بیا به سمت مرگ.
‫و حس می‌کردم هیچ‌وقت تموم نمی‌شن.
‫ولی بالأخره، تموم شدن.
‫شبی بود که وکنا من رو کشت.
‫شبی که زندانیم کرد.
‫بالأخره پیداش کرده بودم.
‫راه خروج رو.
‫و خیلی نزدیک بودم.
‫اونقدر نزدیک ‫که می‌تونستم دستش رو توی دستم حس کنم.
‫و انگار اونجا بودم.
‫انگار توی اون بیمارستان پیشش بودم.
‫نه.
‫لوکاس!
‫لوکاس! لوکاس! لوکاس!
‫سلام، مکس.
‫فرار کردم.
‫و به فرار کردن ادامه دادم.
‫هیچ‌وقت نگاهِ اون روزش ‫رو فراموش نمی‌کنم.
‫ترسیده بود.
‫بیشتر از ترس، وحشت کرده بود.
‫یه چیزی در مورد این غار هست...
‫این خاطره.
‫اون نمیاد تو.
‫اینجا،
‫من جام امنه.
‫پس تبدیلش کردم به پناهگاهم.
‫خونه‌م.
‫درِ دو رو انتخاب کردم.
‫درِ دویِ مسخره.
‫سرنوشتت رو بپذیر.
‫همین بود،
‫تا وقتی تو پیدات شد.
‫و حالا درِ سه برگشته.
‫فرار.
‫من یه نقشه دارم، ‫یه نقشه که ما رو از اینجا ببره بیرون.
‫و زمان می‌بره، ‫بیشتر از زمانی که الان داریم.
‫هنری به زودی برمی‌گرده خونه‌ش.
‫و وقتی برگرده، ‫نباید بفهمه که تو نیستی.
‫می‌خوای برگردم اونجا؟
‫پیش اون؟ پیش هنری؟ نه، من...
‫می‌دونم. ترسناکه.
‫ولی اگه می‌خوای از اینجا بری بیرون، ‫اگه می‌خوای از کامازوتز فرار کنی،
‫این تنها راهه.
‫تنها راهه.
‫بگو باید چی کار کنم.
‫هی، چ...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو، ام، احیاناً، ‫تامی تامپسون رو یادته؟
‫آره. همون خواننده‌ی افتضاحه نیست؟
‫آره.
‫ولی کلاس نهم،
‫فکر می‌کردم صداش ‫عینِ خودِ ویتنی هیوستونه.
‫یعنی، اولین بار که دیدمش، ‫خدای من، انگار زمان کند شد.
‫مثل یه صحنه ‫از یه فیلم آبکی بود.
‫می‌دونی، موهاش توی باد تکون می‌خورد، ‫و کاملاً بی‌نقص به نظر می‌رسید.
‫کاملاً بی‌نقص.
‫و، همون‌جا بود ‫که فهمیدم بهترین دوست منه.
‫که پیش تامی، بالأخره می‌تونم ‫خودم باشم.
‫چون همیشه یه بخشی از من بود ‫که یه جورایی من رو می‌ترسوند، می‌دونی؟
‫ولی فکر کردم ‫که اگه تامی دوست صمیمی‌ام باشه،
‫می‌دونی، دیگه اونقدر نمی‌ترسیدم.
‫و بعد سر و کله‌ی اون پیدا شد، ‫استیوِ «مو قشنگ» هرینگتون.
‫خدایا.
‫احتمالاً می‌تونی بقیه‌ش رو حدس بزنی.
‫تامی بدجور عاشقش شد.
‫و تمام رفاقت من با اون، ‫همراه با بقیه زندگیم،
‫تقریباً جلوی چشم‌هام نابود شد.
‫نمره‌هام افتضاح شد. تنبیه شدم.
‫مجبور بودم هر آخر هفته خونه بمونم ‫و کار خونه انجام بدم.
‫ولی یه روز، داشتم فضله خفاش ‫از گاراژ پدر و مادرم پاک می‌کردم،
‫و این حلقه فیلم 8 میلی‌متری رو پیدا کردم. ‫می‌دونی؟
‫و مال یه فیلم مسخره بود ‫که کلاس چهارم ساخته بودم،
‫ولی گذاشتمش روی پروژکتور،
‫و یهو، داشتم ‫به یه نسخه‌ی کوچولو از خودم نگاه می‌کردم.
‫و اون منِ کوچولو، ‫به سختی می‌شناختمش.
‫می‌دونی، خیلی بی‌خیال بود
‫و نترس.
‫فقط عاشق تمامِ خودش بود.
‫و اونجا بود که فهمیدم.
‫هیچ‌وقت قضیه تامیِ بدصدا نبود.
‫همیشه قضیه خودم بودم.
‫داشتم دنبال جواب ‫توی یکی دیگه می‌گشتم، ولی...
‫تمام جواب‌ها پیش خودم بود.
‫فقط باید دست از این ترسِ لعنتی برمی‌داشتم.
‫ترس از... کسی که واقعاً بودم.
‫وقتی این کار رو کردم،
‫خیلی احساس آزادی کردم.
‫انگار می‌تونستم پرواز کنم، می‌دونی؟ ‫انگار بالأخره می‌تونستم...
‫رابینِ راک‌باز.
‫آره. رابین راک‌باز.
‫هی، بچه‌ها!
‫راحت باشید، عجله نکنید!
‫بالأخره به دیک رسیدین؟
‫- رسیدیم به دیک. ‫- آره.
‫فقط امیدوارم خیلی سفت نباشه.
‫اگه باشه،
‫نرمش می‌کنم.
‫هی!
‫من رو ببر پیش کِی.
‫لعنت بهش! لعنت بهش!
‫یه صدا ازت دربیاد، آخریشه. ‫اگه فهمیدی سر تکون بده.
‫برو! حرکت کن! یالا!
‫یالا!
‫کار نمی‌کنه.
‫- چطوری بریم اون طرف؟ ‫- من مجوز عبور ندارم.
‫نپرسیدم مجوز داری یا نه. ‫پرسیدم، چطوری بریم اون طرف؟
‫نمی‌تونید.
‫دکتر کِی، رئیست، اون مجوز داره؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی.
‫ممنون بابت کمکت.
‫نقشه دوم.
‫- بس کن! بس کن! ‫- ال!
‫- بس کن!
‫بازش کردیم.
‫لعنتی.
‫می‌خوام چشم‌هاتون رو ببندید ‫و روی نفس کشیدن‌تون تمرکز کنید.
‫دم و بازدم.
‫همونطور که به نفس کشیدن ادامه میدید،
‫می‌خوام تصور کنید که توی ساحل هستید.
‫آب آبیه. آبی مثل اسمورف‌ها.
‫به صدای برخوردش به ساحل شنی گوش میدید، ‫مثل سگی که از کاسه‌ش آب می‌خوره.
‫بهش می‌گن تجسم.
‫مامان وقتی دیازپامش تموم می‌شه از این کارها می‌کنه
[جی. آی. جو] [قهرمان آمریکاییِ واقعی]
‫برو.
[توالت خراب است]
‫چطوری؟
‫شن‌ها رو زیر پاتون حس کنید. ‫خنک و نرمه.
‫...زمان. آفرین.
‫کارت خوب بود، خوب بود. خیلی‌خب.
‫سلام، عزیزم، اسمت چیه؟
‫دبی.
‫برای آقای چی‌چی کار می‌کنی؟
‫آقای چی‌چی.
‫امم، بله. البته. ‫من یکی از اِلف‌هاشم.
‫می‌دونی، مثل یه... الفِ جادویی.
‫همین‌جا. چند قدم دیگه.
‫خیلی‌خب. بله، باشه.
‫خیلی‌خب. عالیه. قدم به قدم.
‫لعنتی.
‫الون.
‫خیلی وقته که ‫دنبالت می‌گردم.
‫اسم من...
‫دکتر کِی‌ـه.
‫می‌دونم کی هستی.
‫می‌دونم کی رو گرفتید.
‫و همچنین می‌دونم...
‫که تو و افرادت...
‫قراره بمیرید.
‫این چه کوفتیه؟
‫بهترین کار اینه که تقلا نکنی.
‫هر چی تهدید بزرگتری حس کنه، ‫واکنشش خشن‌تره.
‫خانم رابین، بقیه چی؟
‫فقط رابین. و نگران نباش. ‫درست پشت سر ما هستن.
‫- یه مشکلی پیش اومده، نه؟ ‫- نه. ابداً.
‫همه چی داره ‫دقیقاً طبق نقشه پیش میره.
‫- قفل هوا... با کاپشنت بپیچش. ‫- گرفتم.
‫نگه‌ش دار. نگه‌ش دار. نگه‌ش دار.
‫بیا. امتحانش کن...
‫هی. ببخشید. ‫یه‌کم مشکل لوله‌کشی پیش اومده.
‫شما احیاناً دنبال آقای چی‌چی می‌گردید؟
‫- درست اونجاست. ‫- اونجاست.
‫یه نسیم کوچولو توی هوا‌ست ‫که داره یه راز رو بهتون می‌گه.
‫به آسمون نگاه می‌کنید، ‫دنبال ابرها می‌گردید، ولی تنها چیزی که...
‫آقای چی‌چی؟
‫لعنتی!
‫جناب افسر! جناب افسر!
‫آروم، آروم، آروم. هی، آروم باش.
‫- چه خبره؟ ‫- گندش بزنن.
‫کارت خوب بود، پسر.
‫- لوکاس! لو رفتیم! ‫- نه، نه!
‫ببرشون بیرون. برو.
‫- بقیه چی؟ ‫- فقط برو! برو، برو، برو!
‫لعنتی! خیلی‌خب، بیاید، بچه‌ها.
‫برید، برید، برید، برید! ‫برید، برید، برید، برید!
‫هی، همون‌جا وایسا!
‫اشلی کلاین یه آدم‌فروشه!
‫هی!
‫در رو باز کن! اون درِ لعنتی رو باز کن!
‫پس دلیلش تویی.
‫دلیل اینکه ردیابیش اینقدر سخت بوده.
‫خاری در چشم من.
‫و بعد از این همه تلاش برای مخفی کردنش، ‫صاف آوردی‌ش اینجا؟
‫چرا؟
‫چرا جونش رو به خاطر اون یکی به خطر انداختی؟
‫چی می‌دونی که من نمی‌دونم؟
‫راستش داره خودش رو کنترل می‌کنه، ‫اگه باورت بشه.
‫اون گرمایی که حس می‌کنی...
‫ضعیفش می‌کنه.
‫ولی توی سرما، جون می‌گیره.
‫می‌تونم متوقفش کنم.
‫ولی باید شروع کنی به حرف زدن.
‫برو به جهنم.
‫با این وضعیتی که داری، ‫متأسفانه فکر نکنم جواب بده.
‫زیاد تیز نیستی، نه؟
‫دیر رسیدی. نیروی کمکی تو راهه.
‫عیبی نداره.
‫زود تمومش می‌کنم.
‫سفارش‌تون رسید.
‫بقیه کجان؟
‫دارن میان.
‫یالا، عزیزم. بیا پایین. یالا.
‫همین الان میای پایین، ‫وگرنه یه هیولا می‌خورتت.
‫در رو باز کن!
‫توله سگِ عوضی!
‫برید کنار!
‫چه عجب!
‫گرفتمت. خوبه. خوبه، خوبه.
‫آهای. ‫کجا داری میری؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫هی، باید بری. باید بری. یالا.
‫قراره بریم توی جنگل.
‫کریپتونایتِ کوفتی اونجا بهت نمی‌رسه.
‫هاپ، نمی‌تونیم. نمی‌تونیم بریم. ‫ما اومدیم دنبال هنری.
‫هی. این قطب‌نما رو بگیر. ‫به سمت شمال شرقی میری.
‫تو رو می‌بره به قبرستون. ‫اونجا نانسی و بقیه رو پیدا می‌کنی.
‫وایسا، وایسا، وایسا. هی، هی، هی.
‫اون چیه؟
‫فقط یه ضامن اطمینانه، باشه؟
‫- ضامن اطمینانه. ‫- نه.
‫باید مطمئن بشم اونم با من می‌میره.
‫- نه. نه، هاپ. ‫- تنها راهه. تنها راهه.
‫من ریسکِ از دست دادن تو رو نمی‌کنم.
‫این ریسک رو نمی‌کنم.
‫- هاپر. نه. ‫- گوش کن، می‌خوام یه چیزی بدونی.
‫از اینجا به بعد،
‫می‌خوام بدونی چقدر بهت افتخار می‌کنم.
‫من خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫به تمام چیزهایی که پشت سر گذاشتی افتخار می‌کنم.
‫به کسی که هستی افتخار می‌کنم.
‫نه.
‫نه. نه، هاپ. هاپر!
‫- دوستت دارم، جین. ‫- هاپر! نه! هاپر!
‫هاپ!
‫هاپر!
‫هاپ!
‫هاپر!
‫هاپر! هاپر!
‫هاپر!
‫اکسیژن خون داره میاد پایین.
‫ایست قلبی!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. یالا. ‫یه جا اون پشت پیدا کنید.
‫سلام.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بیاید خوش بگذرونیم؟ ‫قراره خیلی حال بده؟
‫خیلی‌خب. بیاید کمربندها رو ببندیم، هوم؟
‫اول ایمنی. یالا. وقت طلاست.
‫خیلی راحته، نه؟
‫نه واقعاً.
‫ببخشید.
‫رابین، لوکاس، صدام رو دارید؟ تمام.
‫دارم. رابین هستم.
‫لوکاس. دارم.
‫ما اینجا تو فرماندهی یه مشکل داریم.
‫چه جور مشکلی؟
‫ولم کن، عوضی!
‫می‌خوای بهم توضیح بدی ‫واقعاً اینجا چه خبره؟
‫دستت رو بکش.
‫- پنج‌تا بچه گم شدن، قربان. ‫- پنج‌تا بچه گم کردید؟
‫- چطور ممکنه؟ ‫- این خانم...
‫جویس بایرز.
‫وارد آسایشگاه شده.
‫داشته کمک‌شون می‌کرده فرار کنن ‫از طریق یه جور تونل.
‫ببخشید. می‌شه تکرار کنید؟
‫گوش کنید. این بچه‌ها، اون‌ها در امان نیستن، ‫باشه؟ اون‌ها تو خطرن.
‫و دقیقاً چرا فکر می‌کنید ‫اینجان، خانم؟
‫اون‌ها تحت محافظت ما هستن.
‫اگه اجازه بدید بپرم وسط حرفتون، جناب افسر. ‫من دیدم قراره چی بشه.
‫و قصد بی‌احترامی ندارم، ‫ولی شما و آدم‌هاتون از هیچی نمی‌تونید محافظت کنید!
‫- سرباز! ‫- هی! هی!
‫- ازش فاصله بگیر! ‫- هی، سرباز!
‫چه مرگته تو، ‫سرباز؟ دستت رو بکش.
‫ارتش فقط همین کار رو بلده؟ کتک زدن بچه‌ها؟
‫- ویل! ‫- ویل! ویل! ویل!
‫حالت خوبه؟ عزیزم، خوبی؟
‫اون‌ها اینجان.
‫نزدیک‌ترین تهدید رو بزنید! !شلیک به محض رویت
‫همه‌مون می‌میریم! همه‌مون می‌میریم!
‫بچه‌ها! بچه‌ها! بچه‌ها! ‫برید پشت من! برید پشت من!
‫برید عقب!
‫زیر تخت‌ها! زیر تخت‌ها!
‫پشت من بمونید. پشت من بمونید.
‫حرکت! حرکت! حرکت!
‫ویل!
‫ما مورد حمله قرار گرفتیم. ‫تکرار می‌کنم، مورد حمله قرار گرفتیم.
‫باید بریم. باید بریم!
‫بقیه بچه‌ها چی؟ لعنتی!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫یالا، راه بیفت دیگه!
‫روشن شد!
‫از اینجا می‌ریم بیرون، باشه؟ ‫چشمتون به من باشه! نزدیک بمونید!
‫باشه، باشه.
‫ویل، یالا. یالا!
‫- یالا. ‫- وایسید منم بیام، لطفاً! وایسید!
‫من هنوز واسه مُردن آماده نیستم!
‫- صبر کن! ‫- نزدیک بمونید!
‫درک! عجله کن، بریم!
‫- همه خوبن؟ شماها خوبید؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. فروشگاه رادیویی. اگه به اندازه کافی ‫سریع باشیم، فکر کنم بتونیم برسیم.
‫می‌ریم توی تونل‌ها و از اینجا می‌زنیم بیرون
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫چشمتون به من باشه. یادتون نره؟
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!
‫خیلی‌خب، برو!
‫بکشیدشون!
‫برو، برو، برو! یا خدا.
‫خدای من!
‫فقط طاقت بیار، عزیزم! طاقت بیار!
‫- چه کوفتی شد؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم، ولی عاشقش شدم!
‫خواهر.
‫آتش!
‫مراقب باشید!
‫موری!
‫عوضی!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫اووه!
‫بچه‌ها!
‫محکم بچسبید!
‫برید، برید! بیاید، بچه‌ها!
‫عقب وایستید، بچه‌ها! عقب وایستید!
‫ازش فاصله بگیر! ازش فاصله بگیر!
‫می‌تونی ببینیشون...
‫ویلیام؟
‫می‌تونی بچه‌ها رو ببینی؟
‫می‌دونی چرا؟
‫چرا انتخابشون کردم که دنیا رو از نو بسازن؟
‫چون ضعیف هستن.
‫ضعیف در جسم و ذهن.
‫خواهش می‌کنم!
‫به راحتی تسلیم می‌شن.
‫به راحتی شکل می‌گیرن.
‫کنترل می‌شن.
‫میزبان‌های بی‌نقص.
‫و تو...
‫ویل.
‫تو اولین بودی.
‫و خیلی آسون تسلیم شدی.
‫بهم نشون دادی که چی ممکنه،
‫به چی می‌تونم برسم.
‫معلومه که بعضی از ذهن‌ها،
‫اصلاً متعلق به این دنیا نیستن.
‫متعلق به دنیای منن.
‫داشتم دنبال جواب ‫توی یکی دیگه می‌گشتم، ولی...
‫تمام جواب‌ها پیش خودم بود.
‫می‌خوای با هم دوست بشیم؟
‫فقط...
‫باید دست از این ترسِ لعنتی برمی‌داشتم.
‫ترس از کسی که واقعاً بودم.
‫وای! خیلی خوبه!
[قلعه‌ی بایرز]
‫و وقتی این کار رو کردم،
‫خیلی احساس آزادی کردم.
‫انگار می‌تونستم پرواز کنم.