.
‫می‌دونی چرا انتخابشون کردم؟
‫چرا اون‌ها رو برای تغییر شکلِ دنیا انتخاب کردم؟
‫به خاطر اینه که اون‌ها ضعیف هستن.
‫به راحتی می‌شکنن.
‫به راحتی تغییر شکل میدن.
‫کنترل می‌شن.
‫میزبان‌های بی‌نقص.
‫اون یه جادوگره. ‫یه جادوگرِ واقعی، به پیر به پیغمبر.
‫مایک.
‫انجامش دادی. واقعاً انجامش دادی.
‫بچه‌ها.
‫وکنا... اون بچه‌ها رو گرفته.
‫می‌دونم. درک، مری، گلن.
‫نه. فقط اون‌ها نیستن.
‫بقیه، ‫اون‌ها نتونستن از هاوکینز بیان بیرون.
‫من می‌تونستم تو مبارزه کمک‌شون کنم ‫اگه فقط زودتر جنبیده بودم.
‫ولی خیلی دیر کردم.
‫و حالا اون همه‌شون رو گرفته.
‫هر 12 تا رو.
‫ما شکست خوردیم.
‫من شکست خوردم.
‫نه.
‫تونل‌ها. رادیو شَک.
‫خاطره شما از چیزی که اتفاق افتاد، ‫از اینکه چطور اومدید اینجا ممکنه تار باشه...
‫- مری! ‫- ...و گیج‌کننده.
‫هالی!
‫هیولاها... اون‌ها سعی کردن شما رو ببرن.
‫سلام!
‫ولی من درست به موقع نجات‌تون دادم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫این مکان، خونه‌ی من،
‫حالا خونه‌ی شما هم هست.
‫پناهگاهِ شما.
‫تا زمانی که به جنگل نرید، ‫جایی که هیولاها زندگی می‌کنن،
‫اینجا در امان خواهید بود.
‫خب، می‌دونم خیلی‌هاتون دارید فکر می‌کنید
‫کِی بقیه دوستان و خانواده‌تون ‫اینجا به ما ملحق می‌شن.
‫حقیقتِ دشوار اینه که ‫چیزهای مهم‌تری در خطره
‫تا فقط جونِ عزیزانِ شما.
‫نمی‌خوام بترسونمتون.
‫ولی باور دارم که شما اونقدر شجاع هستید ‫که حقیقت رو بدونید.
‫یک تاریکیِ شیطانی داره پخش می‌شه ‫نه فقط توی هاوکینز،
‫بلکه توی کل دنیا،
‫و به زودی برای متوقف کردنش خیلی دیر می‌شه.
‫می‌تونید به این تاریکی فکر کنید ‫مثل اون «توده‌ی سیاه» توی کتاب‌تون.
‫درست همونطور که اون «توده‌ی سیاه» ‫خانواده مِگ رو تهدید می‌کرد،
‫این تاریکی هم خانواده‌ی شما رو تهدید می‌کنه
‫ولی من باور دارم که راهی پیدا کردم ‫تا این تاریکی رو شکست بدیم.
‫چطوری؟
‫من سفرِ دور و درازی داشتم ‫فراتر از بُعدِ خودمون.
‫در سفرهام، یه دنیای دیگه کشف کردم.
‫دنیایی بسیار دورتر از زمین.
‫این دنیا خیلی شبیه مال ماست، فقط...
‫بهتره.
‫عاری از هیولاها و تاریکی.
‫اونجا خودِ نوره.
‫که ما رو می‌رسونه به دلیل واقعیِ اینکه ‫چرا شما انتخاب شدید.
‫شما...
‫شبیه بچه‌های دیگه نیستید.
‫مثل مِگ، شما خاص هستید.
‫شما قدرت‌های خفته‌ای در اینجا دارید.
‫و من باور دارم اگه با هم کار کنیم، ‫می‌تونیم این قدرت‌ها رو بیدار کنیم،
‫انرژیمون رو متمرکز کنیم ‫و این دنیای جدید رو به سمت خودمون بکشیم.
‫و وقتی که نور...
‫به تاریکی می‌رسه،
‫نور، تاریکی رو بیرون می‌کنه،
‫عزیزانِ شما نجات پیدا می‌کنن، و شما...
‫شما قهرمان خواهید شد.
‫بله، هالی؟
‫قراره دوباره بری؟
‫تا بچه‌های خاصِ بیشتری بیاری اینجا؟
‫هالیِ بیچاره. اون اولین نفری بود که انتخاب شد
‫و اینجا تنها رها شده بود.
‫ولی نگران نباش، من تنهاتون نمی‌ذارم.
‫هیچ‌کدومتون رو. دیگه نه.
‫ولی فعلاً،
‫خوراکی بخورید و بازی کنید.
‫و مهم‌تر از همه، استراحت کنید.
‫چون فردا؟
‫فردا، روز موعوده.
‫[چیزهای عجیب] ‫[فصل پنجم]
‫[قسمت پنجم: مجری جنجالی]
‫تو گفتی هیچ‌کس از این اتاق بیرون نرفته.
‫این گزارشِ مستقیمِ بخشِ امنیته. ‫هیچ‌کس داخل یا خارج نشده.
‫داری چی می‌گی؟ ‫مثل «هودینی» غیب شدن؟
‫نمی‌دونم قربان.
‫می‌خوام وجب به وجبِ این ساختمون چک بشه.
‫هر اتاق، دریچه هوا، پنل دسترسی. ‫بجنبید. حرکت کنید. حرکت!
‫خوبی؟
‫گمش کردم.
‫خیلی دور شدیم.
‫اشکالی نداره. به اندازه کافی دور شدیم ‫الان دیگه بهمون نمی‌رسن.
‫عجب حقه‌ای زدی، بچه‌جون.
‫یعنی، ‫شاید باید بگم خیلی «خفن» بود.
‫این همون کلمه‌ای نبود ‫که به دایره لغات «اِل» اضافه کردی؟
‫من... بدآموزی دارم.
‫آره، به جمع ما خوش اومدی.
‫- لوکاس؟ ‫- ای بابا.
‫- نه. ‫- هی. هی، بچه‌ها.
‫نه.
‫- هی. ‫- لعنتی.
‫فقط یه خراشه.
‫- خدایا، مایک، کمک‌های اولیه. ‫- لعنتی. زود باش، زود باش!
‫بذار ببینم.
‫- می‌تونی لباست رو بلند کنی نشون‌مون بدی؟ ‫- آره.
‫اونقدرهام بد نیست.
‫ای بابا.
‫آره، به نظر میاد اندازه‌ش واسه ‫چند تا زخمِ باحال و خفن مناسبه.
‫متأسفم که نتونستم از بچه‌ها محافظت کنم.
‫تو هر کاری تونستی کردی. ‫تو... تو جنگیدی.
‫جون خودت رو به خطر انداختی. ‫راستی، ضربه‌ت عالی بود.
‫دیدی؟
‫اون بیشتر از فقط دیدن بود.
‫خب، دموگورگن‌های معلق، تیکه‌پاره شدن، مُردن.
‫اون... اون همه‌ش کار تو بود؟
‫خب... آره.
‫جلل الخالق.
‫یا خدا.
‫می‌دونی این یعنی چی، نه؟ ‫تو شدی «ویلِ دانا»، ولی تو دنیای واقعی.
‫- نه واقعاً. ‫- اون بیشتر شبیه یه جادوگره تا ساحر.
‫باشه، آره. یعنی، حتماً.
‫ولی می‌فهمید چی می‌گم، ‫مگه نه؟
‫مثلاً، این کلاً بازی رو عوض می‌کنه.
‫ما دومین «ال» رو داریم.
‫من شبیه دومین ال نیستم. ‫من قدرت ندارم.
‫من فقط... دارم کش میرم. ‫دارم قدرت‌های وکنا رو می‌دزدم.
‫و برای انجام این کار، ‫باید نزدیکِ «ذهن مشترک» باشم،
‫و وکنا برنمی‌گرده.
‫- ولی دموگورگن‌هاش ممکنه بیان. ‫- فکر نمی‌کنم.
‫اون‌ها واسه بچه‌ها اومدن، ‫و اون همه‌شون رو گرفته،
‫و میزبان‌هاش رو داره.
‫«میزبان»؟
‫این چیزی‌ـه که اون بهشون گفت. گفت، ‫«میزبان‌هایی برای تغییر شکلِ دنیا.»
‫فقط امیدوارم تئوریِ تو غلط باشه.
‫چه تئوری‌ای؟
‫ششم نوامبر.
‫روزی که همه این‌ها شروع شد...
‫روزیه که تموم می‌شه.
‫خوبی؟
‫باشه، لوکاس، آروم باش. آروم باش. ‫من دارمت. من دارمت.
‫بیا، پسر. یه قدم دیگه.
‫هی، هی. بیا اینجا.
‫کنجکاوم بدونم راهی هست ‫بتونیم دوباره به ذهن مشترک وصل شیم
‫و دوباره به قدرتش دسترسی پیدا کنیم.
‫این ممکن نیست، مگر اینکه...
‫ذهن مشترک نزدیکه، می‌دونم.
‫ولی چیزی که امشب اتفاق افتاد،
‫هیچ‌کدوم از ما فکر نمی‌کردیم ‫اونم ممکن باشه.
‫مامان.
‫گوش کن، فقط دارم می‌گم، چی می‌شه اگه...
‫چی می‌شه اگه این دفعه،
‫تو از قدرتت علیه ارتش اون استفاده نکنی.
‫ازش علیه خودش استفاده کنی، علیه وکنا.
‫با شمشیر خودش بزنیش.
‫تو امشب شکست نخوردی.
‫کاری که تو کردی...
‫خارق‌العاده بود.
‫خودت هم گفتی.
‫وکنا انتخابت کرد ‫چون دست‌کمت گرفته بود.
‫فکر کنم همه‌مون گرفتیم. من که گرفتم.
‫و این اشتباهیه ‫که من هرگز، هرگز دوباره تکرار نمی‌کنم.
‫ولی حاضرم روی همه چیز شرط ببندم ‫که اون این کار رو می‌کنه.
‫و وقتی بکنه،
‫این آخرین اشتباهیه ‫که اون عوضی تا حالا مرتکب شده.
‫معجزه‌ست که ‫سالم برگشتن.
‫کاش می‌شد همین رو در مورد بی‌اِم‌وـی ‫نازنینِ هرینگتون هم گفت.
‫این کاریه که می‌خوای بکنی؟
‫طوری رفتار کنی انگار هیچی نشده، جوک بگی؟
‫وکنا رو پیدا می‌کنی، برمی‌گردی خونه. ‫نقشه همیشه همین بود.
‫- این هیچوقت واقعی نبود، نه؟ ‫- معلومه که واقعی بود.
‫داری دروغ می‌گی.
‫درست مثل وقتی که راجع به تمرینم دروغ گفتی. ‫نمی‌تونستی من رو تو کاوش‌هات داشته باشی
‫چون نقشه‌ت این بود که ‫وکنا رو تنهایی بکشی و بمیری.
‫هی. گوش کن به من. ‫چیزی که امروز اتفاق افتاد فرق داشت.
‫اون کریپتونایت، نمی‌تونستی باهاش بجنگی. ‫من چاره‌ای نداشتم.
‫و اون بمب؟
‫بمب واسه... واسه محکم‌کاری بود.
‫یه محکم‌کاری که هیچ‌کس ازش خبر نداشت.
‫امشب تو چشم‌هات دیدم.
‫خودم دیدم.
‫تو برنامه‌ت این بود که بمیری.
‫و همیشه همین بوده.
‫هی!
‫قرار بود دوست‌هاتون اینجا باشن، آره؟
‫دارید شوخی می‌کنید.
‫خب، این خیلی امیدوارکننده به نظر میاد.
‫ما توی لابی هستیم.
‫و... دقیقاً داریم کجا می‌ریم؟
‫آره. مثلاً، دنبال چی داریم می‌گردیم؟
‫- همه‌تون «بازگشت جدای» رو دیدید؟ ‫- همونی که خرس‌های تدی داشت؟
‫- ایواک‌ها. ‫- آره، بهترین قسمتشه.
‫- واقعاً؟ ‫- نه، ولی همه بچه‌ها عاشقشن، پس منطقیه.
‫اگه یادتون باشه، توی فیلم،
‫شورشی‌ها باید دومین ‫«ستاره مرگ» رو نابود کنن،
‫ولی اون با یه سپر انرژی محافظ محاصره شده،
‫که توسط یه ژنراتور سپرساز ایجاد می‌شه.
‫آره، باحال بود. ممنون بابت خلاصه‌ی ‫فیلمی که همه‌مون دیدیم.
‫این فیلمِ به طرز عجیبی به ما مرتبطه، استیو.
‫ببینید، فکر می‌کنم این دیوار گوشتیِ دایره‌ای ‫نسخه‌ی وکنا از سپر انرژیه،
‫با این تفاوت که علمی‌تخیلی نیست.
‫ماوراءالطبیعه‌ست، ‫که توسط جادوی سیاه وکنا ایجاد شده.
‫و این سپر جادوی سیاه ‫چیزی‌ـه که مانع ما می‌شه
‫تا بهش برسیم و هالی رو نجات بدیم.
‫ولی اگه محاسباتم درست باشه،
‫ژنراتورِ سپرساز باید توی این آزمایشگاه باشه.
‫پس اگه ما این سپرساز ‫جادوی سیاه رو پیدا کنیم...
‫- دیوار رو نابود می‌کنیم. ‫- وکنا رو پیدا می‌کنیم، هالی رو نجات می‌دیم.
‫مدال برای همه.
‫و چه شکلیه؟
‫چطور انتظار داری من این رو بدونم؟
‫بالا یا پایین؟
‫من می‌گم جفتش. تو تیم‌های دو نفره بگردیم. ‫فضای بیشتری رو پوشش بدیم.
‫آره، من پایه‌م، ‫ولی می‌شه تیم‌ها رو عوض کنیم؟
‫نانس، من و تو بریم بالا؟
‫- من... ‫- جدی می‌گی؟
‫من و هندرسون نیاز به فضا داریم.
‫- لطفاً. ‫- لطفاً.
‫خیلی‌خب. من و تو چطور؟
‫فکر کنم ما هم نیاز به فضا داریم.
‫پس همه غیر از نانسی. ‫این فقط... جالبه.
‫هی، ما وقت واسه این کارها نداریم.
‫بیاید ساده‌ش کنیم، ‫بچسبیم به تیم‌های همیشگی.
‫- نانس، من نمی‌تونم... ‫- نمی‌تونم...
‫ختم جلسه.
‫عالیه.
‫فقط عالیه.
‫- می‌گیرمت! ‫- نه.
‫گرگ شدی!
‫می‌گیرمت!
‫باورم نمی‌شه ‫یه روز کامل اینجا بدون من بودی.
‫نظرت چیه؟ هیچوقت مطمئن نیستم. ‫سبز بهم میاد؟
‫آره، کاملاً.
‫- چت شده؟ ‫- هیچی.
‫رفتارت عجیبه.
‫فکر کنم...
‫زیادی کیک خوردم یا همچین چیزی.
‫شاید آقای «فلانی» یه‌کم چای داشته باشه؟
‫مطمئنم داره. اون همه چی داره.
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- باید حرف بزنیم.
‫- هالی، نقشه... ‫- این بود که صبر کنیم هنری بره. می‌دونم.
‫ولی داشت حرف می‌زد ‫و این چیزهای ترسناک رو می‌گفت.
‫- کسی دید بیای اینجا؟ ‫- نه، مراقب بودم. لطفاً، فقط گوش کن.
‫می‌دونم چرا هنری ما رو دزدید.
‫می‌خواد یه جوری از ما استفاده کنه ‫تا یه دنیای دیگه رو بکشه سمت ما، سمت زمین.
‫«بکشه سمت زمین»؟ ‫نمی‌فهمم یعنی چی.
‫هنری می‌گه برای نجات زمینه، ‫ولی فکر کنم در واقع برای نابود کردنشه.
‫هر نقشه‌ای که داره، ‫قراره فردا انجامش بده.
‫ما باید همین الان از کامازوتز بریم بیرون.
‫هیچوقت موفق نمی‌شیم. ‫به محض اینکه بفهمه نیستی،
‫با قدرتش پیدات می‌کنه ‫و ما رو می‌گیره.
‫- مطمئنی کسی ندیدت؟ ‫- مطمئنم.
‫- تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫- درک. تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، خنگول؟
‫من دیگه درکِ خنگول نیستم. ‫من درکِ دلسوزم.
‫- چقدر شنیدی؟ ‫- نه زیاد.
‫فقط اینکه چطور می‌خوای فرار کنید ولی نمی‌تونید ‫چون باید اول هنری بره،
‫وگرنه با جادوی شیطانیِ وکنا پیداتون می‌کنه.
‫«وکنا»؟ من اون اسم رو نگفتم. ‫تو اون اسم رو از کجا می‌دونی؟
‫- از مایک. ‫- مایک؟
‫داداشم مایک؟
‫- اون الان یه جورایی بهترین دوستمه. ‫- تو بهترین دوستِ مایکی؟
‫و همچنین ویل و لوکاس و اریکا ‫و خانم بایرز و خانم رابین.
‫سعی کردیم بقیه رو نجات بدیم، ‫ولی نشد.
‫پس من اینجام. ‫فکر کردم نمی‌تونم به کسی اعتماد کنم.
‫بعد قیافه‌ت رو دیدم ‫وسط سخنرانی آقای فلانی،
‫و با خودم گفتم، ‫«این می‌دونه اون داره چرت می‌گه.»
‫پس تا جنگل دنبالت اومدم، ‫و مشخصاً زدم تو خال.
‫- پس می‌تونم باهاتون بیام؟ ‫- نه!
‫هیچ‌کدوم‌مون جایی نمی‌ریم. ‫نه تا وقتی هنری داره نگاه می‌کنه.
‫اگه کاری کنیم که نگاه نکنه چی؟
‫تو نمی‌تونی با ما بیای.
‫ولی شاید بتونی کمک‌مون کنی فرار کنیم.
‫ولی واقعاً باید این فازِ جدیدِ «دلسوز» بودن رو بذاری کنار
‫چون اگه قراره جواب بده، ‫ما به درکِ خنگول نیاز داریم.
‫خب، هدف ساده‌ست.
‫ما ویل رو به ذهن مشترک نزدیک می‌کنیم.
‫وقتی نزدیک شد، دوباره وصل می‌شه.
‫فقط این بار، ‫سراغ دموگورگن‌ها نمیره.
‫میره سراغ وکنا.
‫با یه ضربه دخلش رو میاره، کارش رو تموم می‌کنه، ‫کار ارتشش رو تموم می‌کنه، این کابوس رو تموم می‌کنه.
‫همین. خب...
‫نظرتون چیه؟ چی؟ ‫ایده‌ای، فکری؟
‫هیچ ایده‌ی بدی وجود نداره.
‫خب، به نظر من، نقشه عالی‌ایه.
‫یعنی، این یه... ‫نقشه عالی‌ایه، نه؟
‫هی.
‫آره، نه. بله، یه...
‫نقشه عالی‌ایه.
‫فقط...
‫فقط اینکه...
‫ویل، تو اون دموگورگن رو ‫با ذهنت کشتی؟
‫- منظورم اینه... ‫- دقیقش می‌شه سه تا.
‫همزمان.
‫عجب حکایتی شد!
‫یه جادوگر واقعی.
‫در واقع ساحر. قدرت‌هاش...
‫ذاتیه. بله، ممنون.
‫- چه اهمیتی داره؟ ‫- اهمیت داره.
‫می‌شه همه فقط تمرکز کنیم، لطفاً؟
‫باشه، من شروع می‌کنم.
‫می‌تونیم یه دستگاه ردیاب دیگه بسازیم.
‫و بعد می‌تونیم ال ‫و جاناتان و بقیه رو پیدا کنیم،
‫و امیدوار باشیم ردی از وکنا داشته باشن.
‫داستین اون ردیاب رو خودش ساخت. ‫من هیچ ایده‌ای ندارم چطوری کار می‌کنه.
‫شاید بتونیم همفکری کنیم ‫و سعی کنیم سر در بیاریم،
‫ولی احتمالاً طول می‌کشه...
‫چند روز، روزهایی که ما نداریم.
‫چی می‌شه اگه ویل رو بذاریم پشتِ ون ‫و مثل یه آنتن انسانی بچرخونیمش؟
‫- چی؟ ‫- اون گفت ایده‌ی بد نداریم.
‫باشه، دیگه چی؟
‫یالا بچه‌ها، دیگه چی؟
‫هر چیزی.
‫کس دیگه‌ای هم داره از گشنگی می‌میره؟
‫پفک؟
‫دنیا داره تموم می‌شه.
‫دقیقاً.
‫ذهن انسان نیاز به انرژی و مواد مغذی داره ‫تا تمرکز و خلاقیت رو حفظ کنه.
‫بخور.
‫[رادیو اسکواک به گروه ‫سمعی‌بصری هاوکینز خوش‌آمد می‌گوید]
‫- فهمیدم! فهمیدم! ‫- فهمیدم! فهمیدم. فهمیدم.
‫باشه، من اول می‌گم.
‫داستین غیبش زده، ولی استادش... نه.
‫- آقای کلارک؟ ‫- اون بزرگترین خرخون توی هاوکینزه.
‫اون همه چیزهایی که داستین بلده رو بهش یاد داده
‫اگه کسی بتونه یه ردیاب جدید بسازه، ‫و سریع هم بسازه، خودشه.
‫ممکنه جواب بده.
‫آره، ولی اونم فقط زمان می‌بره.
‫نقشه‌ی من سریع‌تر، جسورانه‌تر و بهتره.
‫وقتی داشتم ذرت بوداده‌م رو گرم می‌کردم، ‫یاد بیلی توی سونا افتادم.
‫ما بهش گرما دادیم ‫تا ذرات رو فعال کنیم، درسته؟
‫اون‌ها غیرفعال بودن، ‫درست مثل این دونه‌های ذرت،
‫درست مثل ذراتِ داخل دموگورگن‌هایی که ویل کشت
‫واسه اینکه زنده‌شون کنیم، ‫باید بهشون گرما بدیم.
‫پنجاه هزار وات برق داره ‫از توی اون دکل رد می‌شه.
‫ما به دموگورگن‌های مُرده برق وصل می‌کنیم، ‫به اون ذرات شوک می‌دیم تا زنده بشن،
‫و تادا، ‫ما یه ذهن مشترک فوری واسه خودمون داریم.
‫می‌خوای رو دموگورگنِ مُرده دکتر فرانکنشتاین بازی دربیاری؟ ‫ایده‌ی بزرگت اینه؟
‫- نقشه تو خیلی کُنده. ‫- نقشه تو خیلی احمقانه‌ست.
‫هی، هی، بچه‌ها، بس کنید!
‫بذارید واضح بگم.
‫هر کدومشون ایراد دارن. ‫کلی، کلی، کلی ایراد.
‫پس جفتش رو امتحان می‌کنیم.
‫دو تا تیر پرت می‌کنیم ‫و دعا می‌کنیم به هدف بخوره.
‫خب، این پله‌ها زیادی بود.
‫گنج‌ها همیشه ‫در عمیق‌ترین جای سیاهچال مخفی شدن.
‫چیه، یه گنجه ‫یا یه ژنراتور سپرساز جادویی؟
‫استعاره‌هات رو قاطی نکن، رفیق.
‫تمثیل.
‫خب.
‫انتظار نداشتم توی این جهنم‌دره ‫یه مهدکودک پیدا کنم.
‫ایول.
‫خدای من، هندرسون.
‫حق با تو بود.
‫گنج.
‫- باشه، می‌دونی چیه؟ ‫- چیه؟
‫اینجا جای مناسبی واسه توئه، ‫با توجه به اینکه بچه‌ موندی.
‫در حالی که من بقیه زیرزمین رو می‌گردم،
‫چرا همین‌جا نمی‌مونی ‫و توپ‌بازی نمی‌کنی؟
‫عالیه، آره.
‫- بالأخره، یه نقشه‌ای که پایه‌ش هستم. ‫- می‌تونم تصور کنم.
‫آره، موفق باشی ‫دنبال... گنجت بگردی.
‫منظورم، ژنراتورِ سپرسازه.
‫منظورم، مزخرفاتِ ساختگیه.
‫ممنون.
‫کم کم دارم نگران می‌شم ‫نکنه داستین این دفعه اشتباه کرده باشه.
‫آخه، اینجا متروکه‌ست.
‫نمی‌دونم. کلِ قضیه ‫فقط به نظر... بعید میاد.
‫خب، دیگه اومدیم اینجا.
‫بهتره بگردیم.
‫هی.
‫من کاری کردم...
‫که عصبانیت کنم یا چی؟
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌دونم. لحنت یه جوریه.
‫- لحنم؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- ببین، همین بود. همون لحن.
‫آره، خب، الان یه‌جوریه ‫چون داری مسخره‌بازی در میاری.
‫آره، خب، پایین هم داشتم مسخره‌بازی در میاوردم؟
‫منظورت وقتیه که تو و استیو ‫دوباره رفتید تو فازِ قلدری؟
‫صبر کن، نه، منظورت وقتیه که استیو ازت خواست ‫باهاش بری، و تو مکث کردی.
‫آم، در واقع، من گفتم ‫باید بچسبیم به همون روالِ معمول.
‫آره، بعد از اینکه مکث کردی.
‫من مکث نکردم.
‫من می‌شناسمت، نانسی. مکث کردی.
‫باشه. حالا گیریم که کردم، که نکردم.
‫مهم نیست.
‫خواهرم گم شده.
‫آره، که دقیقاً واسه همینه که مهمه.
‫بعد از هر اتفاقی که افتاده،
‫که هنوزم داره میفته،
‫من می‌ترسم، نانسی، باشه؟
‫واقعاً می‌ترسم.
‫نمی‌دونم ‫اون طرفِ این ماجرا چیه.
‫ولی چیزی که می‌دونم
‫اینه که اگه بخوایم شانسی ‫واسه زنده موندن داشته باشیم،
‫خیلی‌خب، باید یه تیم باشیم.
‫یه تیم مثل قبلنا.
‫ما هنوزم یه تیم هستیم.
‫نه، نیستیم.
‫دیگه نه.
‫پس چی، می‌خوای تمام مشکلاتِ رابطه‌مون رو ‫همین‌جا حل کنی؟
‫- تو آزمایشگاه هاوکینز؟ تو دنیای وارونه؟ ‫- نه. نه، نانسی.
‫من فقط می‌خوام ‫دیگه از دستم فرار نکنی.
‫باهام روراست باشی.
‫و تو اینجوری بودی؟
‫باهام روراست بودی؟
‫آره.
‫آره، من باهات روراست بودم.
‫- تو مکث کردی. ‫- نه، نکردم.
‫من می‌شناسمت، جاناتان، و اون مکث ‫اندازه یه تریلی بود.
[جان کولترین]
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫جاناتان!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫اون چیه؟
‫دیر شده که حرفم رو در مورد ‫تئوریِ داستین پس بگیرم؟
‫نانسی، جاناتان، صدام رو دارید؟ تمام.
‫ما تو کلیساییم، و برامون سواله ‫شما کدوم گوری هستید.
‫صدام رو دارید؟
‫جاناتان!
‫نانسی، صدام رو داری؟
‫یالا، بچه‌ها.
‫بعد از اینکه تو ‫و آقا پلیسه این همه راه اومدید،
‫باید خیلی غافلگیر شده باشید ‫که به جای هنری، من رو پیدا کردید.
‫متأسفم، کالی.
‫متأسفم که زودتر پیدات نکردم.
از کجا می‌دونستی آخه؟
‫من یه وان، یه مخزن تو خونه دارم.
‫می‌تونم جاهای دور رو بگردم، حتی اینجا.
‫فکر کنم می‌ترسیدم دنبالت بگردم.
‫چقدر در مورد هنری می‌دونستی؟
‫همه چیز، به جز...
‫اینکه هنوز زنده‌ست.
‫کمکم کن پیداش کنم.
‫بکشمش.
‫بعدش چی؟
‫تموم می‌شه.
‫بالأخره می‌تونیم زندگی کنیم. واقعاً زندگی کنیم
‫اون فقط یه رویاست، جین.
‫لازم نیست باشه.
‫منم همون... رویا رو داشتم.
‫که می‌تونم به تمام این‌ها پایان بدم،
‫که می‌تونم...
‫زخم‌مون رو درمان کنم.
‫ولی اون‌ها پیدام کردن.
‫دوست‌هام رو پیدا کردن.
‫نه!
‫اون‌ها کشتن‌شون.
‫و من رو بردن.
‫نمی‌فهمیدم چرا هنوز زنده‌م.
‫فکر می‌کردم شاید این دکتر ‫استخدام شده تا شکنجه‌م کنه.
‫ولی این در مورد انتقام نبود.
‫دکتر کِی به من نیاز داشت.
‫به خونم نیاز داشت.
‫و نیازش تمومی نداشت.
‫فقط می‌گرفت...
‫و می‌گرفت.
کم‌کم به چشم یه خون‌آشام بهش نگاه کردم
‫نمی‌دونم چقدر اونجا بودم. ‫بهم دارو داده بودن.
‫تنها چیزی که می‌دونستم این بود که باید برم بیرون
‫و تنها راهِ بیرون رفتن...
‫مرگ بود.
‫دکتر کِی فکر می‌کرد حقه‌های من رو متوقف کرده
‫با اون... صدای وحشتناکش.
‫ولی تمام حقه‌ها نیاز به قدرت ندارن.
‫اگه می‌دونستم ‫اون طرفِ اون در چیه،
‫هیچوقت نمی‌رفتم.
‫ما به اون فکر کردیم. حتماً موفق شده.
‫- چی کار می‌کردن؟ ‫- داشتم بازی...
‫برو گم شو، خنگول!
‫ذهنم رو خوندی، کله‌پوک!
‫درک، داری چی کار می‌کنی؟ ‫اجازه نداری بری تو جنگل.
‫خلافِ قوانینه.
‫طبقِ گفته‌ی کی، آقای مبصر؟ ‫بره گم شه!
‫- آقای فلانی! ‫- آقای فلانی!
‫- درک رفت تو جنگل! ‫- آقای فلانی!
‫اگه هنری درک رو بگیره چی؟
‫فکر می‌کنی بهش آسیب می‌زنه؟ یا بدتر؟
‫تا وقتی درک به غار برسه، ‫جاش امنه.
‫فقط باید هنری طعمه رو بگیره.
‫چقدر طول می‌کشه ‫تا خروجی رو پیدا کنیم؟
‫بیا امیدوار باشیم زیاد نباشه.
‫درسته، فقط تو دوستت کیت رو داشتی ‫که راهنماییت کنه، و...
‫تنها کاری که تو دو سال گذشته کردم ‫حرکت کردن توی این هزارتو بوده.
‫من تمامِ راهنمایی هستم که نیاز داریم.
‫وقتی اولین خاطره‌ش از تو رو پیدا کنیم،
‫ردِ خاطره رو دنبال می‌کنیم ‫تا شبی که تو رو گرفت.
‫و اگه درست بگم، ‫خروجی به دنیای واقعی همون‌جاست.
‫و بعد ما از کامازوتز فرار می‌کنیم.
‫بعدش از کامازوتز فرار می‌کنیم.
‫هی، خب، متوجه شدم،
‫و می‌دونم ‫که دقیقاً اونقدر صبر کردم
‫که این رو حسابی معذب‌کننده کنم،
‫ولی هیچوقت ازت تشکر نکردم ‫بابت نجاتِ جونم،
‫که، می‌دونی، ‫یه جورایی، اتفاقِ بزرگیه.
‫مخصوصاً واسه من.
‫قابلی نداشت.
‫من... من... یعنی، من باید از تو تشکر کنم.
‫از من تشکر کنی؟ چرا؟
‫واسه اینکه در مورد تامی باهام حرف زدی ‫و... و زندگیت.
‫اون... اون خیلی...
‫کمک‌کننده بود.
‫من؟ حرف زدم؟
‫کمک‌کننده؟
‫یکی باید واقعاً این رو به مادرم بگه.
‫خب...
‫بعد از... بعد از تامی ‫و کلِ اون ماجرای فیلم،
‫اون موقع بود که تو و ویکی...
‫نه، نه، نه. ام...
‫یعنی، من هیچوقت جرأت نمی‌کردم ‫اون موقع با ویک حرف بزنم.
‫من بالأخره با خودم کنار اومده بودم،
‫ولی به اشتراک گذاشتنِ اون بخش از خودم با
‫یه نفر دیگه، ‫اون یه ماجرای دیگه بود.
‫ولی بالأخره، من...
‫انجامش دادم. می‌دونی، به یکی گفتم.
‫به نظر میاد همه چی حاضره.
‫ولی...
‫صبر کن.
‫- ولی... ولی به کی گفتی؟ ‫- مشخصه. استیو.
‫صبر کن، چی؟
‫رابین، من... یعنی، نمی‌فهمم. ‫یعنی، نه همون...
‫منظورت استیوِ خودمون، مثل استیو...
‫استیو «موقشنگ» هرینگتون، ‫دشمنِ قسم‌خورده‌ی سابقِ من.
‫خیلی‌خب، مراقب باشید!
‫خوبه!
‫ولی صبر کن، رابین. یعنی، من از استیو خوشم میاد. ‫فقط... نمی‌فهمم. اون به نظر...
‫انتخابِ دیوونه‌واری میاد؟
‫- آره. ‫- باور کن، می‌دونم.
‫اگه بخوایم منصف باشیم، روس‌های خبیث ‫همون موقع بهمون سرم حقیقت تزریق کرده بودن،
‫که یه جورایی مثل شربتِ شجاعته ‫ولی با دوزِ بالا.
‫واقعاً، چه با دارو چه بی دارو،
‫فقط اینکه بلند به یکی بگم ‫و بشنوم که اون باهاش مشکلی نداره، می‌دونی؟
‫انگار این بار از رو دوشم برداشته شد.
‫و، می‌دونی، ‫اگه به استیو نگفته بودم،
‫اون‌وقت احتمالاً جرأت نمی‌کردم ‫در موردش به ویکی بگم،
‫و احتمالاً الان هم در موردش ‫با تو حرف نمی‌زدم.
‫می‌دونی، تو فقط ‫عضو شماره سه مخاطبانِ منی.
‫امیدوارم تا آخرِ امسال ‫مخاطبانم رو دو برابر کنم،
‫ولی اون فقط در صورتیه که تو روی دستِ جادوگر بلند بشی، ‫و همه‌مون نمیریم.
‫تو احیاناً ‫یه‌کم از اون سرم حقیقت نداری، نه؟
‫یا خدا!
‫برو عقب!
‫همینه. اینجا جاییه که بیدار شدم.
‫خوبه. پس، دنبال هر چیزی بگرد ‫که سر جاش نیست.
‫پنهانه. پیدا کردنش سخته، ولی...
‫اونجا.
‫یا سخت نیست.
‫فقط یه خاطره‌ست. ‫هر چیزی که اون پایینه، نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.
‫نمی‌فهمم. این شب هالووین بود.
‫من هنوز هنری رو ندیده بودم.
‫فقط چون ندیدیش ‫دلیل نمی‌شه اینجا نبوده باشه.
‫هی، یادت باشه...
‫فقط یه خاطره‌ست.
‫باید یه خاطره دیگه نزدیکش باشه.
‫می‌دونی ‫اولین بار کِی واقعاً هنری رو دیدی؟
‫هالی، باید تمرکز کنی، باشه؟ ‫کِی اولین بار دیدیش؟
‫بعد از مدرسه، فکر کنم.
‫باشه، کجای مدرسه دقیقاً؟
‫کتابخونه.
‫من قبلاً تو این خونه زندگی می‌کردم.
‫بینگو.
[چین‌خوردگی در زمان]
‫من عاشقِ اون کتابم.
‫سلام.
‫اسم من هنری‌ـه.
‫اسم تو چیه؟
‫بی‌خیال بابا.
‫آشغال.
‫- واقعاً؟ داری واقعاً اینجا بازی می‌کنی؟ ‫- من فقط دارم دستورات رو اجرا می‌کنم، رفیق.
‫از روی قیافه عصبانیت، حدس می‌زنم ‫سپرساز رو پیدا نکردی.
‫- یه جایی همین‌جاست. ‫- ولی پیداش نکردی.
‫آره، تو این طبقه نه.
‫پس اشتباه می‌کردی.
‫- تو که از خداته، نه؟ ‫- نه، فقط دارم یه واقعیت رو می‌گم.
‫نه، داری ذوق می‌کنی. ‫با وجود اینکه اگه من اشتباه کنم،
‫نمی‌تونیم از دیوار رد بشیم، ‫و هالی و بقیه بچه‌ها رو پیدا نمی‌کنیم.
‫می‌فهمی ‫چقدر داری خودخواهانه رفتار می‌کنی؟
‫من؟ خودخواه؟ می‌خوای در مورد خودخواهی حرف بزنیم؟
‫نظرت چیه در مورد اینکه ‫وقتی بالأخره به هاپ و اِل می‌رسیم،
‫فوراً ولشون می‌کنیم ‫تا دنبال این تئوری مزخرفِ تو بریم؟
‫بماند که، تو دلیلِ اینی ‫که ما ارتباطمون رو باهاشون از دست دادیم
‫به خاطر اینکه سر کاوش نیومدی.
‫پس کل این افتضاح در واقع تقصیر توئه. ‫و من حتی یه عذرخواهی خشک و خالی هم نشنیدم.
‫لعنتی. دوباره می‌گم، اینجوری نبود که ‫فقط نیام. به من حمله شد.
‫نه، تو دنبال دعوا بودی، ‫و همون چیزی که می‌خواستی گیرت اومد.
‫فقط به قیافه‌ت نگاه کن.
‫تو کارهای احمقانه‌ی زیادی تو گذشته کردی، ‫ولی این؟ پسر، این دیگه نوبره.
‫می‌خوای در مورد کارهای احمقانه حرف بزنیم؟
‫نظرت در مورد این چیه، ‫دنبالِ نامزد یکی دیگه افتادن
‫وقتی دنیا داره به آخر می‌رسه؟
‫نانسی یه دوسته. اون یه دوسته، باشه؟
‫یادت میاد چطوریه؟ ‫داشتنِ دوست؟
‫آره، یادمه. یادمه ‫داشتنِ یه دوست خوب چه حسی داشت،
‫یه دوست واقعی که واقعاً بهم باور داشت، ‫و واقعاً باهام مهربون بود.
‫- آها! آها! ‫- چیه؟ چیه؟
‫بفرما. دلیلِ تمامِ این‌ها، ‫در واقع، اِدی‌ـه.
‫تمامِ این مزخرفاتت، پس زدنِ همه،
‫به خاطر اینه که هیچ‌کس هیچوقت نمی‌تونه ‫به اندازه اون بی‌نقص باشه.
‫اون بی‌نقص نبود، ‫ولی حداقل این رو می‌دونست، برخلاف تو.
‫اون هیچوقت وانمود نمی‌کرد. براش مهم نبود ‫بقیه در موردش چی فکر می‌کنن.
‫اون فقط خودش بود.
‫و می‌دونی چیه؟ اون باهوش‌ترین، ‫مهربون‌ترین آدمی بود که تا حالا دیدم.
‫و این مشکل رو ‫در عرض 30 ثانیه حل می‌کرد.
‫اگه من همچین احمقِ به تمام معنایی‌ام، ‫چطور من اونی‌ام که هنوز اینجا ایستاده؟
‫این دیگه یعنی چی؟
‫اون شب،
‫بهتون گفتم قهرمان‌بازی در نیارید. ‫به جفت‌تون گفتم.
‫ادی چی کار کرد؟
‫- حمله کرد به یه دسته خفاشِ قاتل. ‫- تا جون من رو نجات بده.
‫اون هیچ‌کس رو نجات نداد.
‫- اون همه رو نجات داد! ‫- می‌تونی به گفتنِ این به خودت ادامه بدی.
‫ولی تهِ دلت، ‫دلیلی که انقدر عصبانی هستی
‫اینه که حقیقت رو می‌دونی.
‫ادی می‌خواست قهرمان‌بازی در بیاره،
‫و یه تصمیم احمقانه گرفت، ‫و خودش رو به کشتن داد.
‫خفه شو!
‫نه! چه غلطی می‌کنی، رفیق؟
‫داری چی کار می‌کنی، پسر؟ بس کن.
‫هی! بس کن!
‫بس کن، پسر! هندرسون!
‫هی! هی! هندرسون! ‫هی، داری چی کار می‌کنی؟
‫آروم باش! آرو... هندرسون، هندرسون!
‫یا خدا! به خودت آسیب می‌زنی، پسر!
‫خیلی‌خب، داستین.
‫کافیه، پسر! کافیه! کافیه! بس کن!
‫می‌دونی چیه، رفیق؟
‫من دیگه نیستم.
‫دیگه نیستم.
‫باشه، آره، فقط برو ‫و چهار دست و پا برگرد پیش نانس!
‫توی عوضیِ،
‫متظاهر احمق!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫نظرت چیه؟
‫شاید یه جور انفجار هسته‌ای، ‫مثل چرنوبیل؟
‫آره.
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم، ‫ولی توی انفجار هسته‌ای،
‫همه چی می‌سوزه. ‫فقط اینجوری ذوب نمی‌شه.
‫متوجه هوا شدی؟
‫- هوا؟ ‫- آره.
‫ببین، تمیزه.
‫هیچ «هاگ»ـی نیست.
‫هر اتفاقی اینجا افتاده،
‫کارِ وکناست.
‫باید باشه.
‫جادوی سیاه.
‫اووه! لعنتی!
‫- باشه. خیلی‌خب، باشه. ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫باشه.
‫یاخدا.
‫خدایا.
‫چه بلایی سر اینجا اومده؟
[ورودی پشت‌بام - مجاز]
‫حتماً باید بالا رو برمی‌داشتی، مگه نه؟
‫من هیچوقت نمی‌دونستم ‫چقدر به بیرون رفتن نزدیک بودم.
‫حالا، به لطف تو ‫و آقا پلیسه، می‌دونم.
‫نُه متر.
‫فقط یک پیچ دیگه، ‫و زندگیم...
‫متفاوت می‌شد.
‫اسلحه!
‫اون درِ لعنتی رو باز کن!
‫باز کن!
‫در جستجوم برای راه خروج، ‫یه چیز دیگه پیدا کردم.
‫من جواب رو پیدا کردم
‫خون من رو تزریق می‌کردن.
‫و این داشت اون رو می‌کشت، ‫همراه با بچه‌ی به دنیا نیومده‌ش.
‫کمک.
‫نمی‌دونم چند نفر بودن، ‫ولی همه‌شون مریض بودن.
‫داشتن می‌مُردن.
‫من... من... من نمی‌فهمم.
‫زنان باردار.
‫یه برنامه دولتیِ مخفی.
‫این تو رو یاد چیزی نمیندازه؟
‫مامان.
‫داروها نبودن ‫که به ما قدرت دادن، جین.
‫خونِ هنری بود.
‫حالا، دکتر کِی داره سعی می‌کنه ‫برنامه «پاپا» رو دوباره راه بندازه،
‫ولی خون من جواب نمیده.
‫نه اونطوری که مال هنری جواب داد.
‫حقیقت اینه، بچه‌های پاپا ‫همیشه فقط تقلیدهای کمرنگی از هنری بودن.
‫فقط یکی از ما...
‫واقعاً شبیه اون بود.
‫این فقط یه توهمه. ‫این واقعی نیست. هیچ‌کدوم از این‌ها واقعی نیست.
‫فکر می‌کنی چرا ‫کِی انقدر ناامیدانه دنبال توئه؟
‫اون‌ها پیدات می‌کنن، ‫و بیشتر می‌سازن! بچه‌هایی مثل تو!
‫مثل هنری.
‫هیچ پایانِ خوشی وجود نداره، جین.
‫نه واسه ما.
‫هی، اشکالی نداره. فقط منم.
‫فقط منم.
‫شمال غربی. شمال غربی.
‫یه‌کم گم شدی، نه؟
‫کی این نقشه رو بهت داد؟
‫مامانت!
‫به من نگاه کن!
‫یه بار دیگه بهم دروغ بگو،
‫و اون پدرِ احمقت رو می‌کشم...
‫اون مادرِ مارمولکت رو...
‫و اون خواهرِ عوضیت رو هم همینطور.
‫- خیلی‌خب، عزیزان من. وقت بازی تمومه. ‫- بیاید.
‫بیاید.
‫قضیه اون قیافه‌های اخمو چیه؟
‫بیاید. کتاب داریم واسه خوندن، ‫هنر داریم واسه خلق کردن،
‫دانش داریم واسه یاد کردن.
‫مطمئنی هیچ اتفاق دیگه‌ای نیفتاد
‫- قبل از اینکه دموگورگن سر و کله‌ش پیدا بشه؟ ‫- آره.
‫همه چی رو از اول دوباره برام تعریف کن.
‫- قبلاً بهت گفتم. ‫- دوباره بگو.
‫من و مری کنار چرخ‌وفلک بودیم.
‫- بس کن، درک! پیاده شو! بس کن! ‫- سفت بچسبید!
‫درک داشت مثل همیشه خنگ‌بازی در میاورد، ‫و بعد هنری من رو صدا کرد اونجا.
‫بهم گفت که ازم در برابر ‫هیولاها محافظت می‌کنه،
‫و دیگه ندیدمش ‫تا وقتی که رسیدیم به دشت.
‫من فقط به خاطر داشتنِ یه دوست خیالی ‫توی دردسر افتادم،
‫و مامان رفتارهای عجیب کرد، ‫و یه دعوای بزرگ با بابا کرد.
‫چیه؟
‫اون اشتباهه. باید زرد باشه.
‫بس کن!
‫مامان! مامان!
‫مامان! بابا!
‫لطفاً، لطفاً ولم کن! ولم کن!
‫مامان! مامان! مامان!
‫کمک! کمک، مامان! مامان! بابا!
‫هالی. هالی.
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم. احساس می‌کنم...
‫ترسیدی؟
‫ما به خاطره‌ی آخر نزدیکیم.
‫ممکنه شروع کنی به... حس کردنِ چیزهایی،
‫چیزهایی که اون شب حس کردی.
برای من که اینطور بود
‫ولی فقط مثل یه پژواکه.
‫نشونه‌ی خوبیه.
‫معنیش اینه که تقریباً رسیدی خونه.
‫بیا. دنبالم بیا.
‫تو گفتی من تقریباً رسیدم خونه.
‫ولی تو هم میای، درسته؟
‫نه. ‫راستش من همین دور و برها می‌مونم.
‫معلومه که میام. شوخیت گرفته؟
‫بیا.
‫- هی! ‫- چی کار می‌کنید؟
‫کابل‌ها به زمین نمی‌رسن.
‫مجبوریم آزمایش علمی کوچولومون رو ‫این بالا انجام بدیم.
‫باشه. خیلی آروم برو.
‫باشه.
‫- آماده؟ آماده؟ ‫- آره.
‫آماده!
‫خیلی‌خب، همه چی حاضره.
‫اگه اتفاقی افتاد، ‫تو فقط از اونجا بیا بیرون.
‫میام. قول میدم.
‫و اگه اوضاع واقعاً بی‌ریخت شد، ‫ما ولتاژ رو می‌بریم بالا،
‫ذرات رو می‌سوزونیم، ‫از ذهن مشترک قطعش می‌کنیم.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫ممنون که بهم اعتماد کردی.
‫اون عوضی رو بکش.
‫بسیار خب. می‌تونی انجامش بدی.
‫روشنش کن، فرانکنشتاین.
‫تلفظش «فرانکنستین»ـه!
‫داره کار می‌کنه. داره کار می‌کنه!
‫روی 50 درصدیم!
‫یالا. یالا.
‫خنگول!
‫اون کجاست؟ آقای فلانی کجاست؟
‫فکر کنم من درک‌ام.
‫- درک؟ ‫- اون پیشِ بقیه‌ست.
‫- بقیه بچه‌های گمشده. ‫- هالی چی؟
‫- هالی رو می‌بینی؟ ‫- نه.
‫بِنال دیگه، خنگول! ‫آقای فلانی، کجاست؟
‫دنبال هالی می‌گرده.
‫هنری دنبالش می‌گرده.
‫هالی هیچوقت فرار نمی‌کنه. ‫اون اینجوری نیست. داری دروغ می‌گی.
‫دروغ نمی‌گم. یه هیولا گولش زد.
‫تغییر قیافه داده به شکل یه دختر ‫با لباس‌های عجیب و موهای قرمز.
‫اسمش رو گذاشته...
‫مکس.
‫صبر کن. مکس چی؟
‫اون با هالی‌ـه.
‫ولی وکنا... وکنا داره تعقیب‌شون می‌کنه.
‫من فقط اونجا وایسادم.
‫چرا نجنگیدم؟ چرا کمکش نکردم؟
‫اون هالیِ قدیمی بود.
‫الان می‌کردی.
‫نه! مامانی! مامانی، خواهش می‌کنم!
‫بیا.
‫اون چیه؟
‫خروجیِ ما.
‫شبیه خروجی نیست.
‫مطمئنی هیولا نیستی؟
‫تقریباً مطمئنم.
‫بهت گفتم، هالی.
‫هرگز نرو توی جنگل.
‫- لعنتی! ‫- مکس، داره میاد! نه!
‫هالی، اون رو بده به من.
‫مکس، عجله کن!
‫مکس!
‫بالأخره،
‫روباه به دام افتاد.
‫بس کن!
‫مکس!
‫داره کار می‌کنه.
‫جادوگر.
‫مکس! حالت خوبه؟
‫- مکس! ‫- مکس!
‫اگه...
‫...صدام رو می‌شنوی، باید...
‫- ...باید... ‫- ...فرار کنی!
‫فرار کن!
‫برو بیرون.
‫برو بیرون!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫برو بیرون!
‫- ویل، صدام رو می‌شنوی؟ ‫- یالا!
‫من همین‌جام.
‫- یالا، ویل. ‫- زیادش کن! زیادش کن!
‫ویل، برگرد پیش ما.
‫برگرد پیش ما، ویل. ویل!
‫ویل، برگرد پیش من!
‫- برگرد! ‫- ویل! ویل!
‫اووه!
‫بازم از این چیزهای ذوب شده.
‫جاناتان.
‫این رو می‌بینی؟
‫چی رو ببینم؟
‫نور چراغ قوه‌م رو.
‫نگاه کن.
‫اووه.
‫یه چیزی اونجاست.
‫جادوی سیاه.
‫خدایا.
‫داستین، استیو، صدام رو دارید؟
‫ما ژنراتور سپرساز رو پیدا کردیم. ‫صدام رو دارید؟
‫جاناتان، داستینم. صدام رو داری؟
‫نمی‌شنوم چی می‌گی. صدام رو می‌شنوی؟ ‫ما ژنراتور سپرساز رو پیدا کردیم.
‫فقط گوش کن، باشه؟ ‫هیچ کاری نکنید.
‫بهش دست نزنید!
‫به هیچی دست نزنید!
‫لعنتی!
‫از محدوده خارجن.
‫خب، حدس می‌زنم نمایش رو از دست میدن.
‫جاناتان!
‫اگه صدام رو می‌شنوی، من اشتباه می‌کردم!
‫ژنراتور سپرساز، ‫ژنراتور سپرساز نیست!
‫اون جادوی سیاه نیست! یه چیز دیگه‌ست!
‫جاناتان! نانسی!
‫اگه نابودش کنید، می‌میرید!
‫ما می‌میریم! هالی می‌میره! ‫همه می‌میرن! می‌شنوید؟
‫مطمئنی در مورد این؟
‫نه.