‫اما!
‫فقط به بچه آسیبی نزن.
‫بذار پسرم بره.
‫"بذار پسرم بره."
‫او تعجب کرده بود که اون ‫ حرف‌ها رو از ته دلش گفته بود.
‫تعجب کرده بود که انسان هیچ‌وقت نمی‌دونه ‫در مواقع بد
‫چطور عکس‌العمل نشون میده.
‫هرکدوم از ما امیدواره شجاع باشه،
‫ولی آدم هر چند وقت یکبار ‫می‌تونه بفهمه؟
‫در این لحظه، ‫چیزی که اون حاضر بود بابتش التماس کنه
‫زندگی پسرش بود.
‫باشه، باشه، باشه، باشه! ‫من میمیرم، من میمیرم!
‫فقط لطفا... ‫لطفا برایان رو بذار توی راهرو.
‫لطفا!
‫من خدای بزرگ، آپولو هستم.
‫من آورنده قدرت خورشید هستم.
‫اما، می‌دونم برات سخت بوده.
‫تو خیلی آسیب دیدی.
‫و من هم کمکی نکردم، می‌دونم. ‫من فقط اوضاع رو بدتر کردم.
‫ولی تو تنها نیستی اما.
‫یادته، یادته کیم چی بهت گفت؟
‫این همیشه برای مادرها اتفاق میوفته.
‫اما تو تنها کسی نیستی ‫که این اتفاق براش افتاده.
‫اما! اما! ‫من صدای جیغش رو می‌شنوم، اون سالمه.
‫هیچ چیز حل نشدنی نیست، لطفا!
‫باشه.
‫تو اما هستی. ‫تو مادر برایان هستی.
‫خواهر کیم و بهترین دوست میشل هستی.
‫دختری اهل بونز میل، همسر من!
‫اما هیچ وقت به تنها فرزندش آسیب نمی‌زنه.
‫اما!
‫به برایان آسیبی نزن.
‫به بچه آسیبی نزن.
‫اون یه بچه نیست.
‫[من باورت می‌کنم، اگه باعث دلگرمیت میشه. ‫ هاهاها!]
‫[تو دقیقا همونجا که باید باشی هستی]
‫[بچه‌ اشتباهی]
‫بهبودی
‫به معنی باز پس گرفتن چیزی که از دست رفته ‫یا گرفته شده.
‫بهبودی شکستگی استخوان گونه.
‫بازسازی شده.
‫بهبود پیدا کرده.
‫بدن انسان بهبود پیدا می‌کنه. ‫ولی خود انسان چی؟ روحش؟
‫چقدر زمان می‌بره که اون چیزی ‫که از دست دادی یا ازت گرفته رو، پس بگیری؟
‫یک فرزند، یک همسر، یک ازدواج.
‫سه زندگی.
‫چه عمل جراحی‌، یا چه پمادی ‫می‌تونه به بهبودش کمک کنه؟
‫هی.
‫اینجا، بیا.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫چی؟
‫وایسا، چی؟ ‫تو... از دستم عصبانی ای؟
‫نه، کسی عصبانی نیست.
‫- من عصبانی ام. ‫- چی؟
‫عصبانی ام که اومدی نزدیک بچه‌هامون.
‫باشه وایسا من...
‫من نمی‌خوام... ‫من به بچه‌هات آسیبی نمی‌زنم.
‫- تو با یه اسلحه رفتی اونجا. ‫- می‌دونم، می‌دونم، ولی ببین...
‫دلیلی که این کار رو انجام دادم ‫این بود که
‫هی ببین...
‫نمی‌تونم بهت بگم که چقدر ‫بابت برایان متاسفیم.
‫ولی ما از بودنت اینجا احساس راحتی نمی‌کنیم.
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم پدرهای خوبی باشیم.
‫من هم سعی کردم.
‫- هی ببین... ‫- من هم سعی کردم.
‫من هم سعی کردم.
‫تو نمی‌تونی اینجا بخوابی، متوجهی؟
‫پاشو.
‫چطور وارد اینجا شدی؟
‫تویی.
‫فابیان.
‫واو، اونا برای چشمت ‫خیلی خوب کارشون رو انجام دادند.
‫وقتی پیدات کردم، اون...
‫خوب نبود.
‫وقتی زندان بودی، ‫من مادرت رو این دور و برها دیدم.
‫بعد از اینکه پلیس‌ها اینجارو خراب کردن، ‫اون خونه‌ات رو تمیز کرد.
‫زود آزاد شدی.
‫- آره. ‫- 3 ماه.
‫خب مادرم برای یک وکیل کار می‌کرد.
‫اون هم قاضی و دادستان رو می‌شناخت.
‫مادرهای خوب نعمت‌اند.
‫ببخشید، منظورم این نبود... ببخشید.
‫چی باعث شد بری اونجا؟ ‫آپارتمان رو می‌گم، اون روز.
‫شماره 47 گفت اونجا
‫یه بویی میومد.
‫تا حالا همچین بویی رو نشنیده بود.
‫یه بو.
‫قفل در باز بود.
‫توی خونه خیلی گرم بود.
‫اول تو رو پیدا کردم.
‫فکر کردم تو مردی، واقعا.
‫بعدش من...
‫بعدش...
‫بعدش رفتم پشت خونه.
‫- بچه رو پیدا کردم، بچه رو دیدم. ‫- تو چی دیدی... چی؟
‫اون... اون...
‫همونجا براش دعا خوندم.
‫و از اون به بعد هر هفته توی کلیسا.
‫ممنونم.
‫ازت به خاطرش ممنونم.
‫من برای تو هم دعا کردم.
‫باید برم.
‫عصر بخیر خانم‌ها.
‫جوری که بهت نگاه می‌کنه.
‫اون یکدنده است.
‫این یعنی سرسخت.
‫ممنونم، ممنونم خانم اورتیز.
‫خواهش می‌کنم خانم لیلیان. ‫اون پسر خیلی خوبیه.
‫اومم، ممنونم.
‫پسر عزیزم.
‫- اوه اوه ‫- اوه اوه
‫پلیس؟
‫هر کاری که اون انجام میده مثل جادوئه.
‫بیا تو.
‫پسرت چطوره؟
‫داری می‌گی نه.
‫- سپاسگزارم بابت همه چیز... ‫- نگهشون دار.
‫متاسفم.
‫باید از امروز شنبه‌ها کار کنی.
‫نمی‌تونم.
‫غیرممکنه، می‌دونی که من آپولو رو دارم.
‫دقیق سر ساعت 9 صبح شنبه.
‫لطفا التماس می‌کنم خانم اورتیز.
‫من خیلی متاسفم من همیشه ‫ مادرم رو شنبه‌ها می‌بینم.
‫شما ازم می‌خواید که ‫یک پسر کوچولو رو تنها رها کنم؟
‫- معلومه که تو قربانی هستی. ‫- من هیچ‌کس رو ندارم.
‫من رو جور دیگه‌ای تنبیه کنید. ‫من به این شغل نیاز دارم، من...
‫می‌تونی وقت ناهار بری
‫نصف روز پس.
‫بله.
‫نصف روز.
‫خب، آپولو
‫مامان یه مدت کوتاهی می‌خواد بره بیرون
‫ولی زود بر می‌گردم، باشه؟
‫می‌ذارم تمام وقت تلویزیون ببینی.
‫قبوله؟
‫هی.
‫باشه.
‫به نظر ناعادلانه میاد. ‫این قسمتیه که نمی‌گیرمش.
‫ما شروع کردیم، بیا تو.
‫به بازماندگان خوش آمدی.
‫اوه آره راستی،
‫این برگه حضور رو دارم که باید امضاش کنید.
‫- من باید... ‫- چرا نمی‌نشینید اونجا؟
‫همونجا.
‫عذر می‌خوام ویویان داشتی می‌گفتی.
‫این یه... ‫یه شیب لغزانه.
‫هر چیزی باعث عصبانیتم می‌شه.
‫دیروز ماشین لباسشویی خراب شد و
‫و این باعث گریه‌ام شد.
‫چون متوجه شدم...
‫اون کسی بود که چیزهای خراب رو درست می‌کرد.
‫- ممنونم ویویان، ممنونم. ‫- ممنونیم.
‫- اوم، ممنونم ‫- سلام، من جولیان هستم.
‫- سلام جولیان. ‫- سلام جولیان.
‫همه شما داستان من رو می‌دونید، ‫ولی برای تازه وارد می‌گمش.
‫پیام دادن موقع رانندگی، ‫ماشین وارد چهار راه شد،
‫و با یک کامیون اسباب کشی برخورد کرد.
‫کامیون در حال حرکت نه، ‫البته در حال حرکت بود.
‫کامیون اسباب کشی‌ای که در حال حرکت بود.
‫نامزدم درجا فوت کرد، بوم.
‫یک بدبختی بزرگ.
‫هنوز این حلقه ازدواج دستمه.
‫اوه.
‫ببخشید، ببخشید.
‫اشکال نداره.
‫خوبه لطفا ادامه بده.
‫اون یه بچه نیست.
‫همسرم...
‫یک کتابدار بود.
‫توی اخبار دیدمش.
‫اوه ممنونم که قبل از اینکه بشینم چیزی گفتی.
‫آره فکر کنم منم مشکلات خودم رو داشتم.
‫درسته.
‫چرا اون کار رو انجام داد؟
‫چی، تو هم دیدیش؟
‫همه دیدنش؟
‫تو چرا اون کار رو انجام دادی؟
‫نمی‌دونم، ‫فکر کنم عقلم رو از دست داده بودم.
‫پدر قربانی، آپولو کاگوا، ‫به سرعت به بخش مراقبت‌های ویژه برده شد.
‫پس از اینکه اون رو با ‫صدمات جدی‌ای پیدا کردند.
‫پلیس به دنبال اما ولنتاین است، ‫که هنوز پیدا نشده.
‫خون او در صحنه جرم پیدا شده است.
‫ما همراه مسئول ساختمان، فابیان واسکز، هستیم
‫که قربانی‌ها رو پیدا کرد.
‫- اون کجاست؟ ‫- اوه خدایا.
‫- اون کجاست؟ ‫- اون اینجا نیست.
‫بهم بگو اون کجاست. ‫می‌دونم اینجاست.
‫- آپولو نه، نه، نه. ‫- کجاست؟
‫به کسی آسیب نزن.
‫- بهم بگو کجاست. ‫- به کسی آسیب نزن.
‫- آپولو تو دلت نمی‌خواد انجامش بدی. ‫- بقیه کجان؟
‫- نمی‌خوای به کسی آسیب بزنی. ‫- من رو ببر پیششون.
‫- در رو باز کن، بازش کن. ‫- باشه، خیلی خب.
‫- برو برو! ‫- آروم باش.
‫- اما کجاست؟ اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- فقط بهم بگو کجاست. ‫- نمی‌دونم.
‫یورینا کجاست؟
‫آپولو؟
‫- نه! شکلیک نکن! شلیک نکن! ‫- جیغ نزن، بس کن!
‫نکن! نکن! شلیک می‌کنم، شلیک می‌کنم.
‫لعنت!
‫اوه خدای من!
‫آپولو ما متاسفیم.
‫همه خیلی متاسف‌اند. ‫همه خیلی متاسف‌اند.
‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫- ما نمی‌دونیم. ‫- لطفا فقط بذار بریم.
‫هیچ چیز معنی نمی‌ده.
‫آدم‌ها الکی غیبشون نمی‌زنه.
‫می‌زنه.
‫اون غیبش زد.
‫آپولو ما هیچی نمی‌دونیم.
‫اون خسته بود، ‫رفتارای عجیبی ازش سر می‌زد.
‫- نه بهم نگین اون خسته بوده. ‫- اون هی می‌گفت که بچه
‫- اون خسته بود؟ منم خسته‌ام. ‫- نه به خودت آسیب نزن آپولو.
‫- من هم خستمه. ‫- اشکال نداره.
‫من مامانم رو می‌خوام.
‫ترسیدی؟
‫آره! ‫آره.
‫اوه نه، بهم کمک کنید.
‫باشه، خیلی خب.
‫من خیلی متاسفم آپولو، متاسفم.
‫این... این نمی‌تونه زندگی من باشه.
‫اون‌ها توی دادگاه به سود من شهادت دادند.
‫مسخره است نه؟
‫چی می‌شد اگه کتابدارها ‫می‌دونستن که اون کجاست؟
‫میکشتمش،
‫و بعدش خودم رو.
‫- و هرکسی که مانعم می‌شد... ‫- خیلی خب، کافیه.
‫ممنون از همگی، ‫جسله خوبی بود.
‫جلسه خوبی بود ممنونم. ‫از دیدن دوباره‌ات خوشحالم تام.
‫حالا چی؟
‫آپولو
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫- ممنونم، کمی نوشیدنی آوردم. ‫- باشه.
‫خیلی خوشحالیم که اینجایی.
‫هی پرنده‌باز آلکاتراز! ‫مادرت رو دیدی؟
‫خب من هنوز متعجبم که ‫توی یه زیرزمین زندگی می‌کنید.
‫می‌دونی پاتریس از...
‫تعهد می‌ترسه.
‫- و بعد با من آشنا شد. ‫- اوهوم.
‫ممنونم.
‫فقط مرغه.
‫که به خاکسپاری رفتید.
‫خب خیلی برام ارزش داره وقتی...
‫اوهوم، مادرت رو دیدی؟
‫- نه، نه هنوز. ‫- آپولو.
‫هی ولی ببین، گوش کن. ‫یه چیزی برات آوردم.
‫این رو ببین.
‫کشتن مرغ مقلد؟
‫واو.
‫از کجا... تو یه لوازم فروشی ‫در جزیره رایکرز پیدا کردی؟
‫ارزیاب، یه پیام بهم داد. ‫درست حسابیه.
‫گواهی و همه چیزش رو گرفتم.
‫صفحه عنوان رو ببین.
‫این چیز سرنوشت سازیه.
‫گفتی کجا پیداش کردی؟
‫مهم نیست.
‫پیداش کردم، و حالا می‌خوام تو داشته باشیش.
‫اوه من نمی‌تونم...
‫می‌خواستم یک خونه برای خودم و اما ‫ و برایان بگیرم ولی خب همچین اتفاقی نمیوفته.
‫پس، تو بگیرش، ‫و پولش رو نگه دار.
‫من به پولش نیازی ندارم. ‫به هیچ چیز نیاز ندارم.
‫- من فقط... ‫- هی.
‫قبولش می‌کنیم.
‫می‌دونی ما چرا دوستیم؟
‫ چون من کتاب‌فروش بهتری نسبت به تو هستم.
‫و هرچیزی که می‌دونی رو بهت یاد دادم.
‫ هی حتی خودت هم باورش نداری.
‫اولین باری که هم رو دیدیم، ‫توی مهمانی خریداران کتاب ریچ شالفین بود.
‫بهت گفتم تازه از عراق برگشتم، ‫می‌دونی تو چی گفتی؟
‫- فروش کتاب بود. ‫- آره.
‫توی فیلادلفیا، زود باش بگو.
‫نگفتی "ممنونم بابت فداکاری‌هاتون" می‌دونی،
‫ازم نپرسیدی چند نفر رو کشتم.
‫تو واست مهم نبود.
‫اونجا بود که فهمیدم تو آدمی هستی ‫که می‌تونم کنارت نرمال باشم.
‫و نه یک سرباز بازنشسته.
‫فقط پاتریس باشم.
‫پس...
‫من پروتکل رو خراب می‌کنم ‫و باهات
‫با صراحت کامل حرف می‌زنم.
‫باشه.
‫اگه می‌خوای امشب خودت رو بکشی
‫من اون کتاب با ارزش رو ‫می‌اندازم توی توالت
‫و خیسش می‌کنم.
‫اون کتاب رو خرابش می‌کنم.
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫من این نگاه رو قبلا دیدم.
‫- کدوم نگاه؟ ‫- اونی که الان باهاش به من خیره شدی.
‫من اون نگاه رو دیدم و می‌دونم.
‫خیلی خب، شب خوش.
‫می‌دونم!
‫تو عاشق کتابی درسته؟
‫پس امشب من اون کتاب رو ‫می‌ذارم توی اینترنت.
‫و اگه زنده نمونی
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی یه نفر چقدر ‫بابتش پول می‌ده.
‫هیچ‌وقت نمیفهمی.
‫خیلی پستی.
‫داداش، به محض اینکه ‫درباره‌اش بفهمم، بهت زنگ می‌زنم.
‫زنده باش و جواب بده.
‫دوست دارم، شب خوش.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫باشه.
‫اما؟
‫- سلام؟ ‫- مامان.
‫دارم چای درست می‌کنم.
‫وسط شب؟
‫ساعت 12 و 20 دقیقه است.
‫شام با دینا و پاتریس چطور بود؟
‫اوه، دینا بهت زنگ زد.
‫تعجب کردم که اون‌ها رو زودتر از من دیدی، ‫من که مادرتم!
‫داری بهم عذاب وجدان میدی؟
‫عذاب وجدان داری؟
‫گرسنه‌ای؟
‫نه پیش پاتریس و دینا غذا خوردم.
‫نخوردی.
‫چی؟ بهت نگفتن چندبار ‫رفتم دستشویی؟
‫دو بار.
‫اوه ممنونم مامان، ‫که اومدی اینجا.
‫برای تمیزکاری و همه چیز.
‫فکر کنم نیاز به خواب داشته باشی.
‫منم نیاز دارم.
‫♪ ببین چند شب همدیگه رو ♪ ‫♪ در آغوش می‌گیریم. ♪
‫♪ تمام چیزی که می‌دونیم عشق و آرامشه ♪
‫فردا صبح، ‫ازت می‌خوام بیای به پورت واشینگتن.
‫قبر برایان رو ببین.
‫من آماده نیستم.
‫می‌خوام یک داستان برات تعریف کنم.
‫- نمی‌خوام داستان‌هات رو بشنوم. ‫- اوه.
‫همیشه غمگینن.
‫آرتور تیر خورد، ‫دیکتاتوری اوگاندا،
‫فرار کردی اینجا.
‫و مهاجران آمریکا رو خوب می‌کنن، ‫اونا امریکا رو می‌سازند.
‫همه‌اش غمگینه.
‫من می‌خواستم داستان ‫متفاوتی رو برات بگم.
‫تو کی هستی پسر؟
‫همسر نیستی.
‫پدر نیستی.
تو کی هستی؟
‫ما اینجا یه سری عکس داریم، ‫که می‌تونیم بفرستیم برای پزشک قانونی.
‫باشه، متوجه‌ام.
‫همه از این اتاق برن بیرون.
‫- همه، بیرون. ‫- از اون عکس گرفتی؟
‫- یه پسره. ‫- یه پسر.
‫- اسمش رو بذاریم برایان؟ ‫- آره.
‫متاسفم.
‫با ترس اینکه غیبت زده بیدار شدم.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫درباره وقتی که به دنیا اومد فکر می‌کردم.
‫اون... می‌دونی، وقتی... ‫وقتی بیرون اومد.
‫زمان آرام.
‫وقتی همزمان در دو دنیا وجود داری.
‫واقعیت و جاودانگی.
‫اینجا و آنجا.
‫چطور از دستش دادم؟
‫چی شد؟
‫[به سوی آب‌ها و طبیعت]
‫به خودم گفتم هر شب ‫این کتاب رو براش می‌خونم.
‫ولی من... نتونستم بخونم.
‫وقتش رو نداشتم.
‫تو با من میای.
‫چی گفتی؟
‫اون‌ها آخرین حرف‌هام به برایان بودن.
‫چرا همچین چیزی رو بهش گفتی؟
‫درست بعد از اینکه به دنیا اومد، ‫من باز اون خواب‌ها رو می‌دیدم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫اون فقط یه کابوسه.
‫چیزی هست که باید بهت بگم.
‫چی؟
‫مامان، مامان.
‫لوبیک، وایس و بلک وود.
‫اون‌ها بیمه‌های دندون خوبی داشتند.
‫چیکار می‌تونستم بکنم؟ ‫از هرکس می‌شناختم پرسیدم.
‫بالاخره، توی خونه تنهات گذاشتم.
‫رفتم سر کار.
‫تو 4 سالت بود.
‫پس تو من رو شنبه خونه تنها گذاشتی؟
‫خیلی از شنبه‌ها.
‫تو خوب بودی، جواب داد.
‫ولی... ولی اوضاع تغییر کرد.
‫دارم میام سراغت!
‫- چیزی نیست، چیزی نیست. ‫- بابا اومد پیشم.
‫- فقط یه خوابه، فقط یه خوابه. ‫- چرا من رو با خودش نبرد؟
‫عسلم برگرد به خوابت.
‫♪ ببین چند شب همدیگه رو ♪ ‫♪ در آغوش می‌گیریم. ♪
‫♪ تمام چیزی که می‌دونیم عشق و آرامشه ♪
‫ازت پرسیدم چه روزی پدرت اومد سراغت.
‫و تو گفتی "روز کارتون"
‫پس، وایسا، وایسا
‫داری بهم می‌گی پدرم واقعا توی خونه بود؟
‫آره.
‫و اون... اون‌ها خواب نبودن؟
‫اون‌ها خاطره بودند، نه خواب.
‫آره.
‫پس، چی شد؟
‫من به موقع رسیدم، ‫اون رو اونجا دیدم و بیرونش کردم.
‫چرا؟
‫من درخواست طلاق داده بودم.
‫آپولو، آپولو.
‫- من... ‫- چرا درخواست طلاق دادی؟
‫اون مرد خوبی بود.
‫خیلی رمانتیک بود، خوش می‌گذشت.
‫ولی ازدواج هر روزه، ‫و آدمی مثل پدرت
‫- با آهسته و پیوسته بودن جور نیست. ‫- منظورت چیه؟
‫توی یخچال غذا هست؟ تخت مرتب شده؟ ‫قبض‌ها پرداخت شده؟
‫من مجبور بودم وقتی 2 ماهت بود ‫ببرمت مهدکودک.
‫که بتونم برم سرکار.
‫می‌دونی چه حسی داره که بچه دوماهه‌ات رو ‫بدی دست غریبه‌ها؟
‫احتمالا بهتر از اینه که بچه 4 ساله‌ات رو ‫تنها رها کنی.
‫باید رهاش می‌کردم که سرپا بمونیم.
‫پس، اون ما رو رها نکرد؟
‫واو.
‫پس من پدر شدم،
‫من دارم همه کارایی رو انجام میدم که ‫یه پدر انجام میده
‫یا حداقل چیزی که فکر می‌کنم انجام میده
‫- و دارم با ساخت راه‌حل از خودم، پیش میرم ‫- آپولو
‫راه‌حل‌های بدی هم میسازم،
‫-آپولو ‫- و ببین همه چیز چطور شد مامان.
‫همه‌اش به خاطر تصمیمی که ‫تو بیش از 30 سال پیش گرفتی.
‫من تمام تلاشم رو کردم. ‫همه کاری بود که می‌تونستم انجام بدم.
‫مامان،چرا نذاشتی اون بخشی از زندگیم باشه؟
‫متوجه نمیشم.
‫اون می‌تونست شنبه‌ها ازم مراقبت کنه.
‫حتی نیاز نبود همدیگه رو ببینید.
‫من کلی دوست داشتم ‫که همچین خانواده‌هایی داشتن.
‫- و من همیشه بهشون حسادت می‌کردم. ‫- من نمی‌تونستم این کار رو انجام بدم.
‫من حس می‌کردم یک هیولام.
‫حس می‌کردم مشکلی دارم.
‫چطور می‌تونی اینجوری فکر کنی؟
‫چون پدرم من رو رها کرد و ‫یک کلمه هم نگفت.
‫باید چی فکر می‌کردم غیر از اینکه من ‫مایه‌ی ناامیدی‌ام؟
‫یا... یا اینکه مشکلی داشتم.
‫و همه‌اش بر اساس تصمیمیه ‫که تو گرفتی که برات خوب بود.
‫این آدرس ناساو نولزه.
‫باید بری سر قبر برایان.
‫- ممنونم پدر روحانی. ‫- مراقب خودت باش.
‫پدر هیگن.
‫می‌تونی جیم صدام بزنی.
‫توی پیدا کردنمون به مشکل برنخوردی؟
‫نه مشکلی نبود، همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنم.
‫- گوش کن من... ‫- میشه فقط...
‫خب اینجا جاییه که اعتراف می‌کنم.
‫می‌دونم کی هستی.
‫همسرت اما، اومد اینجا ‫که نوبت غسل تعمید بگیره برای پسرتون.
‫به نظر میومد مشکلاتی داشته باشه، ‫ولی هیچ وقت حدس نمی‌زدم اونطوری باشه.
‫- کمکش می‌کردم اگه... ‫- گوش کن، گوش کن
‫تقصیر تو نیست خب؟
‫من فقط چیزی دارم که باید امضاش کنی ‫برای عفو مشروطمه.
‫آره خوشحال میشم، ‫ولی چرا بعد از جلسه انجامش ندیم؟
‫به همه تازه‌واردها خوش آمد میگم.
‫خوشحالم که تونستید پیدامون کنید، بله.
‫شما رو روی تابلوی پیام‌ها پیدا کردم.
‫اوه این عالیه!
‫شما از اعضا هستید یا طرفدارید؟
‫من طرفدارتونم.
‫این عالیه جولیان، من هم طرفدارم.
‫اوه راستی من آلیس هستم.
‫یادم رفت خودم رو معرفی کنم.
‫- و... ‫- سلام آلیس.
‫و ما... ‫اوه آقا؟ موقع جلسه از تلفن استفاده نکنید.
‫ببخشید، گفتم همین حالا طرفدار بشم.
‫بفرمایید، ببخشید.
‫خیلی خب، ‫چرا به ترتیب جایی که نشستید
‫خودمون رو معرفی نکنیم؟
‫اگه دوست ندارید، ‫نیاز نیست صحبت کنید.
‫ولی دوست داریم بشناسیمتون.
‫اگه اینجایید، ‫پس یعنی شما هم یک بازمانده‌اید.
‫پدرم شب‌ها برام قصه می‌خوند.
‫ممنونم، آپولو. ‫ولی اول به ترتیب...
‫- "یک نوزاد رویاییه که به حقیقت پیوسته." ‫- خیلی خب.
‫"ولی یک رویا غذای موردعلاقه یک پریه."
‫"پشت پنجره به خوابیدنش خیره شده بودند
‫یک بچه..."
‫[من یک مشتری برای کتاب دارم.]
‫چرا باید اون رو برات بخونه؟ ‫این خیلی ترسناک به نظر میاد.
‫من دخترم رو در صفحه کامپیوتر دیدم
‫برگشتم...
‫لپ تاپ رو روشن کردم و اون اونجا بود.
‫دختر عزیزم، فقط یک تصویر ازش بود، ‫توی پارک با پدربزرگ و مادربزرگش.
‫ولی کی اون عکس رو گرفته بود؟
‫من حساب ایمیلم رو باز کردم ‫و یک تبلیغ بود.
‫"جیم به نظرم ما ارزش یک سفر ‫به کاستا ریکا رو داریم."
‫و من با خودم فکر کردم چطور می‌دونن که ‫من دوست دارم بهم بگن جیم.
‫چون اسم اصلیم فرانسیسه.
‫هاها.
‫اون عکس از پنجره یک آپارتمان گرفته شده بود.
‫کی از بچه من از اون بالا عکس می‌گیره؟
‫عکس‌های دیگه‌ای هم بود.
‫مکان‌های دیگه. ‫روزهای دیگه.
‫پیام و ایمیل هم هست ولی...
‫هردفعه که سعی می‌کردم ‫به گری نشونشون بدم، غیبشون می‌زد.
‫پاک می‌شدن.
‫کی می‌تونه همچین کاری بکنه؟
‫من حواسم بود که به محض اینکه ‫این رو دیدم پرینتش کنم.
‫تنها مدرکیه که دارم.
‫ولی وقتی به اندازه کافی بهش خیره شدم، ‫متوجه چیز دیگه‌ای شدم.
‫دختری که توی عکسه، ‫دختر من نیست.
‫اون مانیک نیست.
‫همه این‌ها رو به گری گفتم، ‫و می‌دونید بهم چی گفت؟
‫بهم گفت که برم دارو مصرف کنم.
‫می‌دونستم باید خودم کمک پیدا کنم.
‫من کمک رو پیش مادرها پیدا کردم.
‫مادران دانا.
‫کال بهم گفت که چطور دخترم رو برگردونم.
‫کال بهم گفت چیکار کنم.
‫فقط نمی‌دونم که بتونم انجامش بدم.
‫اون زن می‌خواد بچه‌اش رو بکشه!
‫اون می‌خواد بچه‌اش رو بکشه.
‫و اگه شما کاری انجام ندید که ‫الان متوقفش کنید
‫- نمی‌تونید این دفعه بگید نمی‌دونستید. ‫- اون یه بچه نیست.
‫- اون یه بچه نیست! اون یه بچه نیست! ‫- خیلی خب، باشه، آروم باش.
‫- آپولو، آپولو، صبر کن. ‫- اون یه بچه نیست.
‫نه!
‫هی صبر کن!
‫لعنت بهش. ‫لعنت بهش.
‫هی کاری نکن که دنبالت کنم!
‫اون یه بچه نیست.
‫پسر... تو خیلی سریعی!
‫من خیلی وقته ورزش نکردم.
‫هی، من ویلیام هستم. ‫ویلیام ویلر.
‫پاتریس من رو فرستاده. ‫پاتریس گرین.
‫هی من می‌خوام کتاب رو بخرم.
‫خب برو کتاب رو بخر.
‫برو کتاب رو بخر، ‫چرا به من نیاز داری؟
‫خدایا، ‫واو.
‫ببین، من معذرت می‌خوام.
‫آخه پاتریس بهم گفت بیام اینجا.
‫باید به اون هم فحش بدی.
‫ولی...
‫من واقعا اون کتاب رو می‌خوام.
‫اون‌ها به پلیس زنگ زدند.
‫صحنه بدی بود اون تو.
‫تو خوبی؟ انگار خیلی جا خوردی.
‫میشه شام مهمونت کنم؟
‫نه.
‫ولی می‌تونی قهوه بخری برام.
‫امروز صبح یه مدت با پاتریس تلفنی صحبت کردم.
‫اون توی عراق سرباز بود می‌دونستی؟
‫آره.
‫بابت خدماتش ازش تشکر کردم.
‫اوه اون عاشق این کاره.
‫این دونات خوبیه.
‫ببین من کاملا باهات صادقانه حرف می‌زنم.
‫کشتن مرغ ملقد یکی از دو کتابیه ‫که برای لذت خوندمشون.
‫میشه بهم بگی؟ ‫بهم بگو کجا پیداش کردی.
‫بهم بگو چطور شد که اینطور شد.
‫خب من توی هفتمین جعبه کپک زده
‫ته یک زیرزمین توی ریوردیل پیداش کردم.
‫تصور کن اگه بعد از شیشمین جعبه ‫آت و آشغال بیخیال میشدی.
‫خب چرا باید همچین کاری کنم؟ ‫من یه بچه دارم و...
‫اوه من هم دو دختر دارم. ‫باور کن درک می‌کنم.
‫هی میشه یه عکس نشونت بدم؟
‫دختر توی عکس
‫- اوه لعنت بهش. ‫- اون دختر من نیست.
‫- اون چیه؟ هی! هی! ‫- هیچی چیزی نیست.
‫اون مانیک نیست.
‫من به گری این رو گفتم، ‫و می‌دونید چی بهم گفت؟
‫ببین، نمی‌دونم چرا این رو فیلم‌برداری کردم.
‫اون بهم گفت که دارو مصرف کنم.
‫- ببخشید، بذار پاکش کنم. ‫- نه، نه، صبر کن.
‫می‌دونستم که خودم باید کمک پیدا کنم، ‫و اون کمک رو پش مادران پیدا کردم.
‫"مادران"
‫مادران دانا.
‫کال بهم گفت چطور دخترم رو برگردونم.
‫کال بهم گفت چیکار کنم.
‫ولی نمی‌دونم که بتونم انجامش بدم یا نه.
‫آره این فقط یک عادت مسخره‌ است، ببخشید.
‫واقعا ببخشید.
‫ولی کال کیه؟
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم، عامم...
‫و بعد چیزی درباره دانایان گفت.
‫می‌دونی اون چه اسمیه؟
‫معنیش چیه؟
‫قبلا درباره‌اش شنیدم، ها.
‫- اوه. ‫- چیه؟
‫از یه کتابه.
‫گفته که،
‫"در روستاها همواره یک یا دو 'دانا' ‫ پیدا می‌شد."
‫اون‌ها کی هستن؟ ‫چی نوشته؟ اون‌ها کی هستن؟
‫"دانایان"
‫"جادوگران"
‫بهم گفتن نرم، ‫ولی من گوش نکردم.
‫معلومه که گوش نکردی.
‫وقتی از مچم میوفته، ‫اون سه آرزو براورده میشن.
‫پاره‌اش نکن.
‫آره به نظر زمخت میاد.
‫ولی من... خدای بزرگ، آپولو هستم.
‫انسان باید مراقب باشه، ‫که چه آرزویی می‌کنه.
‫اما، به کمک من، ‫هر سه آرزوت برآورده میشن.
‫جادوگرها.