‫-آه! ‫-عالی بود!
‫لازمش داشتم! ‫الان امتیازا چند چندن؟
‫427 به 309.
‫کدوم مال کیه؟
‫یادم نمیاد.
‫از این کار خوشم میاد. خیلی خوش می‌گذره! ‫باید بیشتر خوش بگذرونیم.
‫موافقم!
‫چون خوش گذرونی خوش می‌گذره ‫و غافلگیرکننده‌ست.
‫مثل تو که غافلگیرم کردی. ‫نمی‌دونستم باهات انقدر خوش میگذره.
‫منم درباره تو نمی‌دونستم.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫یه زن لاابالی باشی.
‫اما الان همدیگه رو شناختیم ‫و خیره‌کننده و شگفت‌انگیزه.
‫و چقدر کنار هم لذت بردیم! ‫و در ضمن...
‫وای! وای خدا جون.
‫الان کلی فکر تو ذهنمه.
‫تو صورتت می‌بینم.
‫تصور می‌کنم تو ذهنت آتیش بازیه.
‫همین طوریه!
‫شکر خدا فقط استعاره‎ست.
‫چی میشد اگه نظام روشنگری‌ ‫خوش می‌گذشت؟
‫یکی از ایده‌هام.
‫ذهنم همین الان منفجر شد.
‫هوشمندانه‌ست!
‫به چشم دربار یه کار کسل‌کننده‌ست
‫به چشم رعایا یه کار غیرقابل فهمه،
‫و تجار... کی میدونه اون عوضیای ‫پول‌پرست چی فکر می‌کنن.
‫اما اگه خوش می‌گذشت شاید ‫به روش جدیدی باهاش ارتباط می‌گرفتن.
‫و اونا منم به چشم آدمی می‌دیدن ‫که بشه کنارش خوش گذروند.
‫و نفرتشون رو کنار میذارن.
‫اونا ازم متنفر نیستن.
‫دارم سربه‌سرت میذارم!
‫آه!
‫-خوش میگذره! ‫-هه هه!
‫نوشیدنی!
‫بیا یه لحظه جدی باشیم ‫اون بیرون ازم متنفرن.
‫رعایا، صورتشون ‫مثل سیب‌زمینی له‌شده‌ست
‫ازم متنفرن، ازم مترسک می‌سازن،
‫که پوگاچو اونا رو شورونده.
‫-و میدونی چیه؟ ‫-تو رو می‌ترسونه؟
‫باعث میشه ازشون متنفر بشم
‫طوری که می‌خوام اونا رو ‫تو خشمم زنده زنده بجوشونم.
‫خدایا!
‫اما اینا افکار امروز نیست ‫امروز روز خوشگذرونیه.
‫بیا مغزامون رو بذاریم کنار هم.
‫خیلی تحت اللفظی بود ‫ولی دوستش دارم.
‫فکر من اینه.
‫گویا دارن چیزی اختراع می‌کنن ‫به اسم قطار.
‫ما یکی می‌سازیم، وارد ‫منطقه پوگاچو میشیم و...
‫-اونو می‌کشیم؟ ‫-نه!
‫کاری که می‌خوان بکنیم همینه.
‫توی تک تک شهرها وایمیسیم ‫بدمینتون بازی می‌کنیم
‫و در حینی که بازی می‌کنیم ‫به یه روش خوشی
‫درباره نظام روشنگری‌ صحبت می‌کنیم.
‫بعد تو هر شهری ‫از یه مردی دلبری می‌کنی
‫که نشون بدیم احساس نمی‌کنیم اونا پایین‌تر از ما قرار دارن.
‫من از مردای رعایا دلبری کنم؟
‫منم می‌تونم انجامش بدم. ‫می‌تونیم نوبتی انجام بدیم.
‫مشکلمون سر قطاره ‫که هنوز اصلاً وجود نداره.
‫متوجهم. متوجهم.
‫گرچه امروز تو دربار ‫چی کار می‌تونیم بکنیم؟
‫هوم. آره. ‫امروز خیلی مهم‌تره.
‫اگه می‌تونستیم یه روز تو دربار ‫خوشگذرونی کنیم چی؟
‫یه جشنواره از بازی‌ها و ایده‌ها.
‫آره!
‫همه باید جوک بگن ‫و برقصن و...
‫و نقل قول‌های ولتار رو برعکس بخونن. ‫و با هم کامکوات بخورنً
‫اسمشو میذاریم...
‫یه چیز باحال.
‫"جشنواره حقیقت، جوک ‫و ایده‌های ناب خارق‌العاده"!
‫خوشم اومد!
‫خوشم میاد که انقدر تمرکز می‌کنی.
‫فقط آینده و کاری رو ‫که باید انجام بدی می‌بینی.
‫واقعاً محشری!
‫ممنون.
‫منو ببین. عاشقتم!
‫تو منو تغییر دادی!
‫جورج قدیم رو پاره پاره کردی ‫و جسم و ذهن سه‌به‌‌زیرش رو
‫دور انداختی و من رو از نو ساختی.
‫جالبه که یه بار زیردستم بودی. مگه نه؟
‫خیلی بهش فکر نمی‌کنم.
‫من هم همین طور.
‫باید جموم کنم.
‫بوی رعیتی رو میدم ‫که از سیفلیس مرده باشه
‫و تو چله تابستون ‫لای لاشه گاو دفنش کرده باشن.
‫من درباره خودم ‫دقیقاً همین فکر رو می‌‌کردم
‫پس بیا بریم حموم کنیم ‫و بعد خوش‌گذرونی رو شروع کنیم.
‫ناهار فوق‌العاده‌ای میشه ‫که هرگز تموم نمیشه.
‫بازی و موسیقی برگزار می‌کنیم.
‫پرنده احتیاج داریم و سکو و ‫دسر لازممون میشه و مشخص که
‫[کبیر] ‫[یه وقتایی داستان واقعیه]
‫[خوش گذرونی]
‫چای؟
‫-جورجینا کجاست؟ ‫-نمی‌دونم.
‫باید در مورد بانو دیموف بهم کمک کنی.
‫می‌دونی که بین من و اون ‫کشش زیادی هست
‫که مرزهای طبقاتیمون رو جابه‌جا می‌کنه
‫و یه روز مرزهای جامعه رو زیر پا میذاریم
و با هم دوست میشیم
‫یه کم سردرگمم. داشتم خواب می‌دیدم.
‫شاید این ادامه‌شه.
‫سر زیر پا گذاشتن ‫مرزهای جامعه کمک می‌خوام.
‫چه آدمیه؟ چی روش تاثیر میذاره؟
‫یه خواب دیدم. جورج کجاست؟
‫تمام دیشب نبود.
‫چی؟
‫من خواب نمی‌بینم، مگه نه؟
‫نه.
‫چه آدمیه؟ ‫خیلی عادی لباس بپوشم خوبه؟
‫چی؟
‫جورجینا.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫شاید گازش بگیرم.
‫نظرت چیه؟
‫-جورج. ‫-عزیزم.
‫می‌تونی بری پترا.
‫در خدمت اوامرتون هستم. ‫هر امری داشته باشین.
‫خودم می‌دونم.
‫-کجا بودی؟ ‫-پیش کاترین
‫حالش خوبه؟ ‫بهت گفت؟
‫حالش خوبه. و چیزی نگفت.
‫تو خوبی؟
‫نه. نیستم. چطوری قراره ‫بدون اون زندگی کنم؟
‫-من ‫-نمی‌دونی؟
‫چون نمی‌تونی. ‫چون بدون اون زندگی کنم.
‫-نمی‌تونم! ‫-گریگور بیا اینجا.
‫بهم دست نزن وگرنه از هم می‌‌پاشم.
‫بدون اون کجای این دنیام؟
‫-اون... ‫-همه چیزت بود.
‫می‌دونم.
‫بچگیمون مدام جلوی چشمم میاد.
‫ای خدا.
‫تو که به کسی نگفتی؟
‫نه.
‫کاترین دیوونه‌ست.
‫اگه بهشون چیزی نگه و ‫خودشون بفهمن ازش متنفر میشن
‫البته که همین طوره.
‫لعنتی.
‫هربار که می‌خوابم، نامطمئن بیدار میشم.
‫و بعد یادم میاد
‫آب یخ‌زده، قیافه‌ش.
‫خدا جون. دوستش داشتم.
‫می‌دونم.
‫فکر کنم شاید بهتره برم کاترین رو ببینم.
‫و تو رو هم دوست دارم.
‫هرکاری که می‌کنم به‌خاطر هردومونه.
‫چند دقیقه همین جا بمون.
‫واقعیه‌، مگه نه؟
‫آره، ولی ایرادی نداره.
‫می‌دونم باید چه کار کنم.
‫اگه بهش نگفته بودم. اگه من...
‫شاید واقعاً وفادار نبودم.
‫وفادار بودی! تو عاشقش بودی.
‫تا اومدن کاترین همه خوشحال بودیم.
‫آره.
‫اون مرده.
‫این کلمات توی سرم سنگینی می‌کنن.
‫چاییت رو بخور.
‫حالا چه کار کنیم؟
‫می‌تونی بخوابی.
‫باید ماریال رو ببینم.
‫مراقب باش عزیزم. باید استراحت کنی.
‫-پیتر مرده؟ ‫-یعنی که چی؟
‫زنیکه گوش وایساده بودی؟
‫وظیفه من اینه که ‫نیازهاتون رو پیش‌بینی کنم.
‫اگه گوش وایسم کمکم می‌کنه. ‫حالا مرده؟
‫نه.
‫جدی مرده.
‫یه کلمه ازت درنیاد.
‫لعنتی.
‫من... حالتون خوبه؟
‫دوستش داشتین.
‫هر روز که می‌دیدم با همدیگه‌این ‫حسودیم میشد.
‫پترا، باید دهنت رو ببندی.
‫-بهت پول میدم. ‫-به شخصه تجربه رو به پول ترجیح میدم.
‫قبول.
‫خیلی خوب بود.
‫می‌دونستم همین احساس رو داره.
‫پس با هم یه قرار داریم.
‫این چه کاری بود جورج؟
‫جورج!
‫لعنتی.
‫لئونورا! نمی‌خوام این داخل باشم.
‫بقیه کجان؟ ‫چرا کاری نمی‌کنیم؟
‫روسیه داره خودش، ‫خودش رو اداره می‌کنه؟
‫اگه این‌طوره مسیرش ختم به بدبختتیه. ‫همیشه همین طور بوده.
‫پس بیاین تو روز خوشگذرونی ‫و نبوغ این زوری نباشه!
‫صبح بخیر!
‫امروز قراره جالب‌ترین ناهار ‫ممکن رو داشته باشیم.
‫آه آرچی!
‫ملکه؟
‫هر کی یه جوک بگه.
‫اگه یه فیل بره بالای درخت چی میشه؟
‫از فیلای روی زمین کم میشه.
‫چون دیگه روی زمین نیست ‫پس حساب نمیشه.
‫جان من؟
‫چرا مارها نمی‌تونن برن مسافرت؟
‫چون دست ندارن خداحافظی کنن.
‫ملکه، باید درمورد پوگاچو صحبت کنیم.
‫اسمولنی، سریع یه جوک بگو.
‫چرا درختا برای هم جوک نمیگن؟
‫چون اگه جوکش خوب باشه ‫یعنی بانمکه
‫اون موقع قطعش می‌کنن و ‫باهاش چوب شور درست می‌کنن.
‫این اسمولنی هم موجود عجیبیه‌ها.
‫ملکه در حال حموم کردن و گشت زدن!
‫چه شگفت‌انگیزه!
‫الیزابت یه جوک بگو.
‫اون چیه که قرمزه و همزمان شفافه ‫غرق گله و توی دریا زندگی می‌کنه
‫فقط پلانکتون و ماهی آنچوی می‌خوره ‫به چند زبان حرف می‌زنه
‫می‌تونه به هر رنگی خواست دربیاد
‫از چشم‌هاش سم ترشح می‌کنه ‫و صداش شبیه یه فلوت کوچیکه؟
‫ای خدا. نمی‌دونم.
‫منم نمی‌دونم ولی وقتی پیداش کنیم ‫غافلگیر میشیم!
‫بریم جلو.
‫بم! بم بم بم بم بم بم بم! بم!
‫گفتن حدود ظهر صحبت می‌کنه.
‫و بعد... بم بم بم!
‫تفنگ رو بذار کنار مکسیم.
‫دوست دارم انجامش بدم. ‫به عنوان نماد نشون دادن محبت.
‫چه مهربون اما نه.
‫می‌تونیم با هم انجامش بدیم ‫از دو طرف بین آتش شلیک گیر می‌کنه.
‫و بعد... بم بم بم!
‫ای لعنت.
‫خاطره خوبی میشه،
‫ما هم که تو زندگی مشترکمون ‫کار مشترکی نکردیم.
‫خودم انجامش میدم.
‫تو هم توی کالکسه می‌مونی.
‫چی؟ ‫ایده من بود.
‫شنیدی چی گفتم.
‫باورنکردنیه.
‫شگفت‌انگیزه.
‫چه خبره؟
‫قراره جالب‌ترین ناهار ممکن رو ‫داشته باشیم.
‫الیزابت باید نحوه گفتمان رو ‫تغییر بدیم و جالبش کنیم
‫ایده‌های جدید رو مملو از لذت ‫و کاغذهای رنگی کنیم.
‫حالتون خوبه؟
‫-به‌نظر میاد... ‫-انگیزه گرفتم.
‫تو رگهام در جریانه.
‫ملکه، باید درباره پوگاچو صحبت کنیم.
‫من مذاکرات رو شروع کردم ‫و اونم گزینه‌هایی رو پیشنهاد داده.
‫نباید با هیچ تروریستی مذاکره کنیم
‫که یه زمان یک کارمند گستاخ ‫اما جذاب بوده.
‫چی؟
‫گفت نباید با تروریست‌ها مذاکره کنیم.
‫گوشات دارن سنگین میشن آرچی؟
‫گوشای بابام سنگین بود ‫و خیلی آزاردهنده بود.
‫هر روز داستان داشتیم ‫ "صبح بخیر پدر، گفتم صبح بخیر!"
‫شماها سردتون نیست؟ ‫من که دارم منجمد میشم.
‫صبح بخیر.
‫ببخشید.
‫می‌تونی باهام روبه‌رو بشی.
‫سیبری.
‫درباره سیبری سه تا نکته ‫و یه جوک بگو پتروف.
‫سرده. خیلی سرده. ‫به طرز غیرقابل‌تصوری سرده.
‫و اون چیه که قرمزه ‫ و برای دندون خوب نیست؟
‫یه آجر پرنده
‫حرف نداشت.
‫پوگاچو رو پیدا کردم. به نظر مهم میومد ‫به همین دلیل بدون اجازه وارد شدم.
‫چی کار کردی؟
‫پوگاچو رو پیدا کرده. ‫فکر می‌کنم همین رو گفت.
‫گفتم که گوشت سنگینه آرچی.
‫پوگاچو در تکوفه. ‫ظاهراً توی یه کلیسا مخفی شده.
‫این... خجالت‌باره.
‫شلاق‌زنی و تکفیر خواهیم داشت.
‫اطلاعات جالبی بود ولی ‫ارتباطی به بحث نداره
‫چون دارم روی یه کعامله کار می‌کنم.
‫افرادم بهم گفتن که امروز ‫یه جلسه تشکیل میده.
‫می‌تونم تا چهار ساعت ‫افرادم رو به اونجا بفرستم.
‫فکر می‌کنم همین الان یه برنامه‌ داریم ‫که شامل کشتار نمیشه.
‫ملکه از کشتار خوششون نمیاد.
‫بیاین روس‌ها رو به کشتن ندیم.
‫تصمیمش با ملکه‌ست.
‫چندتا گزینه داریم. ‫توی طرحمون هست.
‫طرح؟
‫خلاصه: زنده دستگیرش می‌کنیم.
‫یا سرش رو توی یه کیسه میذاریم ‫توی یه توپ میذاریم و شلیک می‌کنیم.
‫کلی نیروی شبه‌نظامی داره ‫پس یه نبرد جدی رخ میده.
‫یه کشتار بی‌هدف.
‫داره ارتشی جمع می‌کنه.
‫گویا بیان شیوایی داره.
‫مشخصه که دارن جنازه‌های اشراف رو ‫مثل هیزم روی هم جمع می‌کنن.
‫در واقع اغلب ازشون ‫به عنوان هیزم استفاده می‌کنن
‫که با توجه زمستان سختی که داشتیم
‫منطقی خوبیه.
‫-ملکه. ‫-حوله می‌خوام.
‫نمیشه وسط یه بحث مهم خیس باشم.
‫الیزابت، فرانسوی‌ها از این به بعد باید ‫بدهی‌هاشون رو با آثار هنری پرداخت کنن.
‫اینو یادداشت کن.
‫موضوع مهم زمانه.
‫امروز محل اخفاش رو میدونم. ‫ممکنه فردا ندونم.
‫به همین دلیله که الان سر طرح مذاکره‌ایم.
‫چون محدودیت زمانی نداره.
‫مگه این که یه اشراف‌زاده باشی ‫که می‌خوان بسوزونن.
‫واضح خاطرمه که گفتم برین بیرون.
‫از اونجا که به نظر میاد کسی در ارتش ‫اطلاعی درباره لشکر کشی به سوئد نداره
‫می‌خواستیم درباره این مورد هم ‫صحبت کنیم.
‫همه حاضرین که تعجب کرده بودن.
‫خوشحال میشم درباره اینم خبردار بشم.
‫ده ثانیه فرصت داری ‫کاری کنی تو رو ببخشم.
‫خوش‌تیپ و... زیبایین.
‫اینا که به یه معنین.
‫چی می‌خوای؟
‫-هرچی که شما... ‫-تصمیم بگیرم؟ بخوام؟ بهش میل داشته باشم؟
‫-بله. ‫-هوم.
‫همگی بوریس رو تشویق کنین.
‫ممنون که اومدی روی صحنه.
‫اون دوست داره شماها ‫این طوری زندگی کنین.
‫اون از روس‌ها متنفره. ‫حقیقت تلخ همینه.
‫آره. من یه زنی رو می‌شناختم...
‫که زیبا و باهوش بود. ‫شور و شوق عجیبی داشت.
‫می‌تونست ساده با هرکسی بحث کنه.
‫قرار بود یه عنوان اشرافی بهش برسه
‫اما این رو ازش گرفتن.
‫یهو اون زن غرق کثافت
‫و شپش بود. از همه توسری می‌خورد ‫و زیر بار هر حرفی می‌رفت.
‫و بعد یکهو برش گردوندن.
‫"تو ما رو خوشحال می‌کنی. ‫می‌تونی زندگی کنی."
‫بعد دوباره گفتن "نه نمی‌تونی" ‫و دوباره انداختنش سر جای قبلی.
‫جای جالبش این جاست ‫که تصور می‌کنه آدم مستقلیه.
‫درحالی که کاملاً در توهمه.
‫عروسک خیمه‌شب‌بازیشونه.
‫به چیزی تبدیل شده که اونا می‌خواستن.
‫یه زن ترسیده و خشمگین
‫که مدام به دنبال تایید شدنه ‫تا شاید بتونه یه نفس راحتی بکشه.
‫و من یکی واقعاً دوستش دارم.
‫چون داره کاری رو می‌کنه ‫که همه ما می‌کنیم.
‫کی وارد جمعی نشده و به خودش بگه ‫ "اگه ازم خوششون نیاد چی میشه؟"
‫یا شایدم قبلاً انجام دادم.
‫و هدف من تغییر همه ایناست.
‫من پیترم. پسر پیتر کبیر.
‫می‌دونستین چه قصدی داشتم؟
‫قصدم این بود که شرایط رو کامل تغییر بدم ‫و اونم شستش خبردار شد.
‫می‌دونستین می‌خواستم چه کار کنم؟
‫چی؟
‫قصد داشتم تمام برده‌ها رو آزاد کنم.
‫آره. آره.
‫و همه بازرگان‌ها رو ‫از پرداخت مالیات معاف کنم.
‫آره، بذارین مردم آزاد باشن. ‫این افسار رو از گردن ما بردارین.
‫درست مثل ذهن‌هامون ‫که درون جسم‌مون گیر افتادن دوستان.
‫بیارینش.
‫کی دوست داره اون رو بترکونه؟
‫آره!
‫آه. سلام!
‫-تو... ‫-خیلی سرزنده و هیجان‌زده‌م.
‫ملکه برنامه دارن، که نحوه گفتمان ‫درباره نظام روشنگری رو تغییر بدیم
‫تا درهای مخالفت و طعنه رو باز کنن.
‫اینجاست که تو مهارت تو رو می‌طلبه.
‫که امروز اینا رو تو نمایشت اجرا کنی!
‫نمی‌تونم.
‫فقط به تو نشونش دادم.
‫خیانته.
‫خیانت سرگرم‌کننده‌ایه.
‫بازم خیانته.
‫وقتی نوشتمش عصبانی بودم.
‫به نظرم زیادی سخت می‌گیری.
‫این یه موهبته و بازش کنی ‫اون رو با باقی دنیا نشون بدی.
‫نمیدونم. من...
‫کاتیا، تو یه آدم بی‌عرضه و مغروری
‫که ندونسته از این که ممکن بود ‫در دنیا تاثیری بذاره بمیری؟
‫ای خدا.
‫می‌خوای وقتی تو گور دراز کشیدی ‫به چی فکر کنی؟
‫چندتا تجربه عجیب و غریب داشتم
‫درحالی که استعداد واقعیم توی قلبم ‫مثل یه گنجشک توی شیشه پرپر شد؟
‫-اون... ‫-عاشقش میشه.
‫تمام دیشب پیشش بودم. ‫اشتباه قضاوتش می‌کردیم.
‫از بحث داغ خوشش میاد. ‫هم از نمایشت خوشش میاد، هم از تو.
‫و اسمت توی این تالارها می‌پیچه.
‫به چشم میای.
‫میشی نسخه مونث مولیر.
‫خوشم اومد. مولیر مونث.
‫مایه افتخار روسیه.
‫آماده‌ش کن.
‫سوالم اینه که چقدر آثار هنری کافیه؟
‫و اینکه بازم موزه لازممون میشه؟
‫که البته که لازممون میشه.
‫باید با لباس مبدل و کلاه ‫از مناطق مختلف بازدید کنم.
‫حالتون خوبه؟
‫عالیم. ‫برای امروز هیجان دارم.
‫انگار یه چیزی حواست رو به هم ریخته.
‫من...
‫منم همین‌طور بودم ‫وقتی پیتر کبیر به نبرد رفت.
‫انگار از کنترل خارج شده باشم.
‫دستور دادم همه درهای ‫بخش غربی رو از جا دربیارن
‫چون فکر می‌کردم وقتی برگرده
‫نمی‌خوام به خاطر ‫باز کردن درها وقت تلف نکنم.
‫حتی نمی‌تونستم بخوابم.
‫و صدها بار دور دریاچه شنا کردم
‫تا وقتی که در حالی که نفسم بالا نمیومد
‫با درد زیاد و با بدن پر از زالو ‫از خستگی کنار ساحل پس میفتادم
‫و باید منو تا کاخ میاوردن.
‫بله.
‫فکر می‌کنم ممکنه همین باشه ‫این که حتی به مردنش فکر کردم.
‫منم تمام مدت همین کار رو می‌کردم.
‫تصور می‌کردم تو نبرد کشته شده، ‫تو جاده کشته شده، هر جا که بگی.
‫فکرش یک لحظه منو رها نمی‌کرد.
‫-بله اما حقیقت نداشت. ‫-نه.
‫دلشوره داری و ذهنت رو ‫آشفته می‌کنه و این خیلی بده.
‫دقیقاً.
‫فکر کنم به همین دلیله ‫که انقدر سردمه.
‫باید خوش بگذرونیم. ‫بیا بریم خوش بگذرونیم.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫قرار نهار داریم.
‫لای موهام انگور گذاشتم. ‫یکیش رو امتحان کن.
‫ترشه مثل خودت.
‫یعنی چی؟ ‫نباید با تروریست‌ها مذاکره کنیم؟
‫فکر کردم باهم معامله کردیم.
‫نباید به نظر بیاد از این ایده حمایت کنم
‫این طور به نظر میاد ‫که دستمون تو یه کاسه‌ست.
‫این طوری پات به قضیه باز نمیشه.
‫همچین چیزی.
‫اگه می‌خوای کارای کثیفت رو ‫به عهده بگیرم خودت روش نکن.
‫آرچی باید تمومش کنی.
‫انگار داره از کنترل خارج میشه.
‫حالا!
‫یه جشنواره از بازی‌ها ‫و ایده‌های حیرت‌انگیز خوش اومدین.
‫پرنده‌‌ها رو آزاد کنین.
‫بیاین ایده‌هامون رو آزاد کنیم
‫و ایده‌های ضعیف‌تر رو از بین ببریم ‫وبذاریم تنها بهترین‌هاشون باقی بمونن.
‫در ضمن، در جریان باشین ‫این نمای بصری چیزیه که گفتم.
‫همه جوک بگین، چون این ‫نظام روشنگری سرگرم‌کننده هم هست.
‫یکی به یکی میگه میوه شیرین نام ببر.
‫میگه خیار.
‫اولی میگه خیار که شیرین نیست.
‫دومی میگه روش شکر بپاش ‫شیرین میشه.
‫بانمک بود و غیرمنتظره.
‫میدونین وقتی زرافه‌ها ‫عصبانی میشن چی میگن؟
‫نمی‌تونن بگن به اینجام رسیده ‫چون پاهاشون بالا نمیاد.
‫اگه دوتا خرما با هم دعواشون ‫بشه چی میشه؟
‫یکی نخل اون یکی رو درمیاره!
‫گرگم
‫بره!
‫-گرگم. ‫-بره!
‫حالش خوبه؟
‫پیتر تو جنگه
‫و ترس خودشو به روش‌های ‫عجیبی نشون مبده.
‫گرگم.
‫این رابطه دوستانه جدیدش ‫به نظر ترسناک میاد.
‫البته.
‫-گرگم. ‫-بره!
‫چرا کمد لباس رو تنت کردی؟
‫خیلی سردمه و شدتش ‫مدام داره بیشتر میشه.
‫پیش وینودل رفتی؟
‫عمیق‌تر از ایناست.
‫و فقط ترس نیست.
‫گرچه نمی‌دونم چیه.
‫بدن آدمیزاد چیز عجیبیه.
‫افسار بدن‌ خودمون هم دستمون نیست
‫و هر آن ممکنه خودش رو ‫توی یه هچلی بندازه.
‫درست میگی.
‫قبل از اینکه ذهن سوالی بپرسه ‫بدن جوابش رو میدونه.
‫راستش رو بخوای از سوالات ‫بدن بیشتر بدم میاد.
‫گرگم.
‫بره.
‫خیلی ببخشید. غیرارادی بود
‫به گمونم الان من گرگم!
‫انجامش دادی؟ همون طور که گفتم ‫زدی وسط چشماش؟
‫-نتونستم. ‫-چی؟
‫به حرفاش گوش دادم و خیلی‌هاش رو...
‫قبول دارم.
‫اومده بودم کسی رو بکشم ‫که در حقم بدی نکرده
‫چون می‌خوام ملکه ازم خوشش بیاد ‫یا واقعاً بدبخت میشم؟
‫بیا روی بخش دوم تمرکز کنیم.
‫اون قسمت بدبختم که بود، ‫منم بهش اضافه کن باید بشه بدبختیم.
‫مکسیم من این کار رو نمی‌کنم.
‫ماريال یه نقشه داشتیم.
‫نقشه جدید داریم. ‫نقشه آرچی اجرا میشه.
‫آرچی ترتیب همه چیز رو میده ‫و ما خودمون رو کنار می‌کشیم.
‫تو این کارا استاده.
‫خیلی ناامید شدم.
‫بیا برگردیم خونه.
‫باید جیش کنم.
‫چرا تا اون داخل بودم جیش نکردی؟
‫چون گفتی توی کالسکه بمونم ‫و مشخصه که برخلاف تو
‫فردی توی این رابطه‌م ‫که میشه رو حرفاش حساب کرد.
‫آرچی باید ذهنامون رو بذاریم کنار هم.
‫من مذاکرات رو شروع می‌کنم
‫و توصیه می‌کنم کشتار جنون‌آمیز ‫ارتش رو انجام ندیم.
‫اما چی باعث میشه ‫ازم متنفر نباشن؟
‫بروز قدرت.
‫گوش وایستادی؟
‫یه غریزه دارم که ‫بهم میگه کی کجا وایسم.
‫همیشه داشتم.
‫یک بار بدون این که چراییش رو بدونم ‫از دو دشت و یه رودخانه رد شدم
‫زیر یه درخت توقف کردم ‫صدای خش خشی شنیدم
‫بالا رو نگاه کردم و یه دختر جوان ‫مستقیم افتاد در آغوشم.
‫چه شگفت‌انگیز.
‫-اسمش چی بود؟ ‫-اولگا.
‫-چه درختی بود؟ ‫-بلوط.
‫میشه تمرکزمون رو بذاریم ‫روی یه پیمان صلح‌آمیز؟
‫مشکل فقط اون نیست.
‫لشکر که علیه ما شورونده هم هست.
‫که خودش که ناپدید بشه یا احتمالاً بمیره، ‫اونم از شورش میفته.
‫برای عیسی مسیح که برعکسش اتفاق افتاد.
‫نکته خوبی بود. ‫مردم از فداکارا خوششون میاد.
‫ژان دارک.
‫من و خواهرام لباس شبیهش پوشیدیم ‫و خودمون رو آتیش ‌زدیم.
‫آتیش واقعی؟
‫میشه تمومش کنیم؟
‫چون کر شدی داد می‌زنی؟
‫من... کر نشدم!
‫و راه‌حل مشکلمون دست منه.
‫منم راه‌حل دارم.
‫پس پتروف محوطه رو ‫محاصره می‌کنه که نتونه فرار کنه.
‫آرچی باهاش مذاکره می‌کنه. اگه خوب ‫پیش نرفت پتروف بهشون حمله می‌‌کنه.
‫اگه مذاکره خوب پیش رفت ‫افراد پتروف روبل‌هایی رو
‫که اسم من روشون حک شده ‫بین مردم پخش می‌کنن.
‫-نقشه خوبیه. ‫-نقشه خوبیه.
‫پادشاه پیتر دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم. ‫کارت عالی بود رعیت.
‫به گمونم باید پوگاچو باشین.
‫من با پسر بچه‌ها کاری ندارم. ‫قانونمه.
‫خدا حافظ جناب. امیدوارم ‫سفرتون به جهنم سریع و آتشین باشه.
‫کالسکه‌چی! برو!
‫-مکسیم چه غلطی کردی؟ ‫-کشتمش.
‫کارم حرف نداشت!
‫شوخیت گرفته؟
‫گاهی یه مرد باید افسار زندگی رو به ‫دست بگیره. قابل نداشت عزیزم.
‫راه بیفت کالاسکه‌چی.
‫از دست این مردم.
‫ملکه، کاتیا یه نمایش‌نامه نوشته.
!هورا! من خیلی نمایش دوست دارم
‫ازش مطمئن نیستم.
‫-سرگرم میشیم! ‫-نمی‌دونیم چیه.
‫فقط می‌دونم که درباره توئه.
‫درباره من؟ آخ جون.
‫پس باعث میشه عاشقم بشن.
‫دوست دارین نمایش داشته باشیم؟
‫زمانی بود که فکرم نمی‌‌کردیم ‫نمایش‌نامه بنویسیم.
‫باید قدردان ملکه‌مون باشیم.
‫رعایا، صندلی لازم دارم.
‫یه داستان دارم که براتون بگم.
‫راوی این قصه منم.
‫زمان ورود به روسیه...
‫روسیه...
‫قلبم رو به وجد میاره.
‫آینده درخشانش رو می‌بینم.
‫همسر جدیدم
‫می‌خوای بگم جمعش کنن؟
‫جلوه خوبی نداره، ولی...
‫باید این سرزمین و مردم ‫بی‌نواش رو تصاحب کنم
‫رعایا رو آزاد می‌کنم اون‌ها هم ‫قدردانی‌ می‌کنن و عاشقم میشن.
‫اوه. تو کی هستی؟
سلام، من لئو ام.
‫یه کم عشق راه دوری نمیره.
‫من اورلوئم. بیا با هم ‫این سرزمین رو تغییر بدیم.
‫بیاین هردوشون رو انجام بدیم.
‫این سرزمین رو نابود کنیم ‫و یه سرزمین نو بنا کنیم.
‫دوستت دارم لئو.
‫خب.
‫-میشه اونو به من بدی؟ ‫-البته.
‫دوستت دارم.
‫حالا تاجت رو بذار سرم.
‫من کاترینم "با وعده‌‌های ‫فراوان محقق‌نشده"
‫اومدم تا شما رو نجات بدم.
‫پس سعی کنین بهتر از این باشین.
‫آخ جون.
‫کتاب بخونین، ‫باهام موافق باشین،
‫چشماتون رو باز کنین که بفمین ‫یه مشت آشغالیین
‫اما یه دل شریف دارین
‫که آماده برپاخاستنه.
‫به نظرم باید برنامه محکمتر داشته باشیم.
‫گفتی کی بودی؟
‫اورلو.
‫کجا رفت؟
‫برای روسیه!
‫با هم به سمت آینده میریم!
‫همه برقصین!
‫انقدر برقصین که بالا بیارین
‫عالیه.
‫کسی از سالن بیرون نمیره ‫تا جایی که مجبور بشه.
‫ای خدا...
‫یه کم احساس...
‫گفت برقصیدن بی‌شعورا! ‫برقصین.
‫ولم کن!
‫از دستت بدجوری عصبانیم.
‫-همه چی سر جاشه؟ ‫-ساکته.
‫بازش کن.
‫و تو. برو پایین و آروم داستان پیتر رو ‫برای بقیه خدمتکارها تعریف کن.
‫الان بگم؟ ‫فکر کردم قرار نبود بگم.
‫زندگی جلو میره.
‫-گمونم قبلش یه چیزی احتیاج دارم. ‫-این که نزدمت چطوره؟
‫چطوره بزنی؟ ‫به نظرت بهتر نیست؟
‫باشه، فقط برو.
‫خوب میشی. خوب میشی.
‫حالت خوبه. چیزی نیست. ‫خوبی.
‫-گم شو! ‫-تاتیانا سعی کن...
‫درک می‌کنم.
‫که دوست صمیمی ملکه‌ای!
‫همیشه پاچه‌خواری می‌کنی که بالا بری.
‫قبلاً از پیتر سواری می‌گرفتی ‫الانم که نوبت کاترین شده.
‫می‌خواستم ببینم شایعه‌ رو شنیدین ‫یا نه ولی به درک. برین بمیرین.
‫-کدوم شایعه؟ جورج. ‫-نه.
‫بگو ببینم. به اون اهمیت نده.
‫یه اتفاق عجیبی در جریانه، مگه نه؟
‫یه شایعه‌ای هست که میگه ‫پیتر تو راه سوئد مرده.
‫-چی؟ ‫-مرده.
‫غرق شده یا یه همچین چیزی.
‫و ملکه می‌دونه و بهمون نمیگه.
‫-رفتارش که عجیب شده. ‫-آره.
‫من نمیدونم. می‌خواستم ‫ببینم شما شنیدین؟
‫-نه. ‫-باشه.
‫پس به کسی چیزی نگین ‫چون ممکنه چرند باشه.
‫و رفتارش عجیب نیست.
‫هر چی بیشتر اونو بشناسین ‫متوجه میشین که یه تخته‌ش کمه.
‫راستش یه کم می‌ترسم ‫که چه کارایی از دستش میاد.
‫چرا بهمون نگفته؟
‫چون شاید غرق نشده باشه آرکیدی. ‫شاید خودش کشته باشتش.
‫نمیشه که مرده باشه.
‫حالا هر چی. بین خودمون بمونه. ‫از فضولی بدم میاد.
‫شما دوتا چتونه؟
‫به‌نظر من که خیلی باحاله.
‫شنیدی چی میگن؟
‫همه چیز داره می‌چرخه.
‫می‌دونم.
‫گور بابای کاتیا.
‫باید اونو بکشی.
‫-چی؟ ‫-یه خط قرمز‌هایی هست که کسی نباید ازشون رد بشه.
‫اجازه نمیدم. قبل از سرو دسر ‫سرش رو جدا کن.
‫من...
‫سرهایی رو یادته که اون موقعی ‫که تازه اومده بودم اینجا بودن؟
‫کاترین طوری حکمرانیت رو زیرسوال برد ‫که باید جواب بگیره.
‫نباید اجازه بدی مردم تحقیرت کنن.
‫این کار پوگاچو همینه.
‫نباید تو دربارت از این کارا بکنن.
‫باید یه جواب سنگین بهش بدی.
‫بهشون گفتم می‌تونن ‫حقیقت رو به زبون بیارن.
‫پیشرفت‌گراها ازم متنفر میشن. ‫احساس می‌کنن بهشون خیانت کردم.
‫گمونم همین طوره.
‫اینش رو ندیده بودم.
‫خیلی باهوشی.
‫گمونم به همین خاطره که ملکه شدی.
‫تو چرا اینجایی؟
‫اینجام چون دوستتم.
‫قبلاً که نبودی.
‫الان هستم.
‫متوجهی مگه نه؟
‫آره.
‫یه مشکل کوچیک دیگه داریم
‫این که که شایعه مرگ پیتر ‫داره تو درباره دهن به دهن میشه.
‫چی؟
‫که خودش و اسبش تو دریاچه یخ‌زده افتادن
‫و پیتر غرق شده
‫و این که تو تماشا کردی ‫و به کسی چیزی نگفتی.
‫پس...
‫باید جلوشون دربیای ‫و بگی اینا دروغه.
‫چون واقعاً دروغه دیگه، مگه نه؟
‫نه. حقیقت نداره.
‫حقیقت نداره.
‫سلام.
‫زمان بدی اومدم؟
‫بیاین اینو امضا کنیم بره.
‫به پاتون میفتم که کلمه تشریفاتی ‫برای "تمومش کنین" باشه.
‫با یه کلیسا موافقت کنین ‫اونم نفراتش رو رها می‌کنه
‫و از کشور میره.
‫وقتی کسی رو نداشته باشن ‫که دنبالش برن
‫دوباره به سمت‌ ما برمی‌گردن.
‫باشه. باشه.
‫ممنونم آرچی.
‫درسی که یاد گرفتیم این بود
‫که تو روسیه، ‫همه چیز به قدرت کنترل برمی‌گرده
‫که کنترلم فقط ‫در اختیار کلیسا و ملکه‌ست.
‫به الهام اعتقاد داری؟
‫بخشی از کارمه.
‫یه چیزی داره به سرعت به سراغم میاد
‫و اگه برسه ‫حتماً من رو می‌کشه.
‫عصر بخیر!
‫معمولاً بدون اجازه وارد نمیشم
‫چون معتقدم آداب زینت جامعه ماست.
‫گرچه زمانی که پوگاچو نامی، ‫که بزرگترین دشمن کشور بود
‫به دست جذاب‌ترین مرد قلمرو کشته میشه
‫که مکسیم ایلیچ وسکووی باشه
‫معتقدم بشه کمی امتیاز قائل شد.
‫-تو... ‫-به پوگاچو شلیک کردم.
‫التماس کرد که از جونش بگذرم
‫اما لبخند خشکی زدم
‫و یه گلوله وسط دو چشمش خالی کردم.
‫پس پیتر قلابی دیگه مرده.
‫ای امان.
‫پیتر قلابی مرده؟
‫حسابی مرده.
‫این پیشکش از سر وفاداری رو ‫به شما تقدیم می‌کنم.
‫فکر می‌کنم وقتی خم بشین ‫که هدیه رو از روی زمین بردارین
‫از نمای کفش‌هام لذت ببرین.
‫پوگاچو مرده.
‫اون پیتره مرده
‫آره.
‫آره. الان متوجه شدم.
‫مکسیم؟
‫خدا لطف بزرگی بهم کرده آرچی.
‫فکر می‌کنم الان دیگه ‫همه این رو درک کنیم.
‫نه.
‫لعنتی. حالت خوبه؟
‫سعی کردم در رو با سرم باز کنم.
‫چه خبره؟ ‫چرا در رو روت قفل کردن؟
‫کجا بودی؟
‫نمی‌دونم. ‫مسائل مربوط به ازدواج.
‫درسته.
‫چی شده؟
‫پیتر سوار اسب روی یخ بود
‫که راحت تو دریاچه افتاد.
‫چی؟
‫از اونجا که هوگو یه عوضیه ‫و پیتر کبیر هم تنهاش نمیذاره
‫و من هم وفادار نبودم ولی نه خیلی
‫ولی الان مرده پس وفادار نبودم.
‫خوب نیست ‫چون کاری که کردم جواب نداد.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫داشت بهم نگاه می‌کرد ‫و من دست دراز کردم.
‫ولی اسبش اونو پایین کشید
‫و چهره‌ش گیج و سردرگم بود ‫و یه جورایی بدبختم به نظر میومد.
‫پیتر... چی میگی؟
‫مرده.
‫دوستم مرده.
‫لعنتی.
‫‌آره
‫لعنتی.
‫کاترین هم شاهد بود؟
‫آره، ولی دیوونه‌ست.
‫نمیذاره به کسی بگم. ‫میگه اصلا اتفاقی نیفتاده.
‫ولی افتاده؟
‫آره.
‫ترجیح میدم همون بی‌هوش باشم.
‫آره. استراحت کن عزیزم.
‫استراحت کن.
‫کاتیا روی سکو وایسا.
‫چه نمایش دلنشینی بود.
‫به تصویر کشیدن شکست‌هام ‫چقدر دردناک بود.
‫و چه خلاقیتی بود که ببینی ‫شخصیتت رو تحقیر می‌کنن.
‫خوبه که همه خوشتون اومده.
‫منم یه ایده به ذهنم زد.
‫همه مناطق باید تماشاش کنن.
‫باید ببینن؟
‫برات ترتیب دادم که بری توی یه اقامتگاه ‫مخصوص برای نویسنده‌ها تو سیبری بمونی.
‫سیبری؟
‫با خودت کت و کلاه ببر! آخ جون!
‫آخ جون!
‫در ضمن شنیدم یه شایعه مسخره ‫داره تو کاخ پخش میشه.
‫که پیتر مرده.
‫و شما دارین درباره‌ش بهمون دروغ میگین.
‫پیتر نمرده.
‫پوگاچو مرده.
‫و از اونجایی که خودش رو ‫به جای پیتر جا زده بود
‫و مکسیم اونو کشت
‫مشخصه که باعث شده مردم گیج بشن.
‫پس پوگاچوه که مرده، نه پیتر.
‫پوگاچو، نه پیتر.
‫دسر بخوریم؟
‫پیتر نمرده؟
‫نه. دسر بیارین.
‫ملکه امشب براتون ‫یه دسر ویژه ترتیب دادم.
‫من و پادشاه پیتر روی ‫دسرهای شور کار می‌کردیم.
‫می‌خوام اولیش رو معرفی کنم.
‫موس کاراملی نمکی ‫با بادوم سوخته و آویشن نمک‌زده.
‫خیلی براش هیجان داشتن.
‫حیف که اینجا نیستن تا امتحانش کنن.
‫نمکی‌.
‫یادته بهت گفته بودم می‌خوام ‫دسرهای نمکی رو امتحان کنم؟
‫به ژان پیر گفتم روشون تمرین کنه.
‫دیوونگیه ولی هوشمندانه‌ست.
‫وقتی کارمون که تموم شد خبر میدم.
‫دوستت دارم.
‫با تمام قلبم و جسمم
‫و هر روحیه غیرقابل توصیفی ‫که من رو زنده نگه داشته.
‫با تمام وجودم.
‫باید افتخارش رو بهم بدین.
‫من...
‫شگفت‌انگیزه، مگه نه؟
‫پیتر مرده.
‫اون جدی مرده!