.
[برای فربنکس دعا کنید]
‫داره تشنج می‌کنه.
‫برگرد تو اتوبوس، ‫یه آنژیوکت با سِرُم نمکی آماده کن.
‫گرفتم. میرم جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو بیارم.
‫باهاش نجنگ، رفیق جون.
‫خودت رو رها کن.
‫همه‌چی خیلی زود تموم می‌شه.
‫آره.
‫چقدی تو، 60 کیلو؟ 65؟
‫همون 65 کیلوگرم حساب می‌کنیم.
‫باید نفست رو نگه دارم.
‫بس کن. خواهش می‌کنم.
‫تو رو باش. هنوز زنده‌ای.
‫آفرین به تو.
‫اوضاعمون چطوره؟
‫حالا، نمی‌خوام نگران باشی ‫چون من کارم رو تو تگزاس...
‫با تزریقات مرگبار شروع کردم.
‫چی؟ شوخی می‌کنم. شوخی می‌کنم.
‫پس می‌خوام فقط آروم باشی
‫چون کارت عالیه.
‫آها.
‫و تا هشت ساعت دیگه،
‫آزاد می‌شی...
‫یا می‌میری.
‫نه.
‫برامون آرزوی موفقیت کن.
‫مثبت فکر کن!
[آخرین مرز]
‫با اداره برق حرف زدم. همه‌چی شمال «گاکونا» قطعه. ‫موبایل. اینترنت.
‫حتی فرودگاه فربنکس هم تعطیله. دارن کل ‫ترافیک هوایی رو به «انکوریج» تغییر مسیر میدن.
‫- در مورد فراری‌هامون چی؟ ‫- شیش تا زندانی فراری داریم.
‫باید کلید رمزنگاری ‫بی‌سیم مشترکمون رو عوض کنیم.
‫آره، می‌خوای شیر یا خط بندازیم ‫کی با اداره پلیس فربنکس حرف بزنه؟
‫رئیس هنوز سر قضیه‌ی ‫بازی هاکیِ بین سازمانی دلخوره.
‫آره، تو پاش رو شکستی.
‫- هی، یخ پاش رو شکست، باشه؟ ‫- آره جون خودت.
‫من باهاش حرف می‌زنم. ‫بهش می‌گم سوخت ذخیره کنن.
‫این وارونگی هوا قراره افتضاح بشه.
‫- وارونگی؟ ‫- وارونگی چی هست؟
‫کیفیت هوا. تو روزهای عادی هم ‫با این همه هیزم، هوا داغونه.
‫حالا که برق رفته، ‫همه برای گرما چوب می‌سوزونن.
‫یه لایه‌ی هوای سرد هم بیاد روش، ‫هواش از هوای هیوستون تو تیر ماه هم دودی‌تر می‌شه.
‫گوش کن، کول، یه لطفی کن. ‫با اداره زندان‌ها تماس بگیر.
‫ببین چقدر می‌تونن ‫نیروی کمکی بفرستن.
‫جین، با دفتر فرماندار تماس بگیر.
‫بهشون بگو پروتکل‌های اضطراری رو ‫فعال می‌کنیم. چی شده؟
‫اون هارد دیسکی که تو مسافرخونه پیدا کردیم، ‫تهش چی شد؟
‫تو پایگاه هواییه.
‫- رمزگشایی شده؟ ‫- نه، چرا؟
‫چون اف‌بی‌آی می‌خواد ‫اون هارد رو بکشه زیر دست خودش.
‫نمی‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته. ‫نه تا وقتی نفهمیم توش چیه.
‫باشه. چند تا تلفن می‌زنم.
‫نگرانشی؟
‫من نگران همه‌ام، هاچ.
‫با همکار قدیمیم ‫مایک تو شیکاگو تماس گرفتم
‫ببینم می‌تونه کمکمون کنه ‫اون «پیک» رو شناسایی کنیم.
‫مایک؟ هیچوقت در مورد مایک نگفته بودی.
‫باید حسودیم بشه؟ ‫از من خوشگل‌تره؟
‫هیچ‌کس خوش‌تیپ‌تر از تو نیست، هاچ.
‫هی.
‫اگه «سیا» اون پیک رو فرستاده ‫تا اون هواپیما رو ساقط کنه ‫و «هولاک» رو بکشه،
‫کارش هنوز تموم نشده.
‫اون میاد کاری که شروع کرده رو تموم کنه.
‫ران، سلام.
‫حالش چطوره؟
‫خوش‌شانسه.
‫همه‌ی آزمایش‌هاش نرماله.
‫در مورد مچ دست چپش ‫یه چیزی گفت.
‫عکس رادیولوژی تمیز بود. شکستی در کار نیست. ‫اون خوبه. کایرا هم خوبه.
‫هر دوتاشون خوب می‌شن.
‫- ممنون. ‫- دکتر اسکات.
‫تو اورژانس بهتون نیاز داریم. یه ماشین انتقال ‫از «فورت وِین‌رایت» تصادف کرده.
‫الان یه موج بیمار می‌رسه. ‫از تعداد زخمی‌ها مطمئن نیستیم.
‫کلیر، سلام. می‌تونم کمک کنم؟
‫تو باید پیش لوک بمونی.
‫یالا دیگه. منم. چی کار می‌تونم بکنم؟
‫بانک خون رو آماده‌باش نگه دار.
‫مطمئن شو تو هر بخش ‫یه «آمبوبگ» باشه ‫اگه مجبور شدیم دستی تنفس بدیم.
‫باشه. برو. حله.
‫باشه.
‫تو اتاق 3 به خون سازگار نیاز داریم.
‫هی، مواظب باش.
‫دارم سعی می‌کنم رد شم.
‫یه بیمار ناشناس زن دارم. فشار 180 روی 99. ‫احتمال هماتوم داخل جمجمه.
‫آره. رادیولوژی پایین راهروئه.
‫ممنون.
‫- سلام، جرمی. ‫- سلام، چطوری؟
‫اون یارو رو می‌شناسی؟ اون امدادگره؟
‫مطمئن نیستم. ‫آمبولانس از همه‌جا داره میاد.
‫ممنون. چی شده؟ لوک خوبه؟
‫اون خوبه. فکر کنم ‫اینجا تو بیمارستان یه مشکلی داریم.
‫دارم وسایل رو جابه‌جا می‌کنم ‫و این یارو هست. این امدادگره...
‫- کی؟ کدوم امدادگر؟ ‫- خب، مسئله همینه...
‫من فقط...
‫حس می‌کنم اون یکی از آدم‌های توئه.
‫فکر می‌کنی یه فراریه؟
‫آره. فکر کنم...
‫فکر کنم اون رو ‫تو یکی از پرونده‌هات دیدم.
‫گوش کن، ازش فاصله بگیر. ‫به افسر مسئول خبر بده.
‫- بهش بگو به پلیس زنگ بزنه. من تو راهم. ‫- نه، فرانک.
‫لازم نیست تو بیای. ‫فقط یکی رو بفرست.
‫من تو راهم، باشه؟ ‫اینم جواب سوالت، کار یا خانواده؟
‫من خودمون رو انتخاب می‌کنم.
‫هر بار.
‫خوبه که آسانسورها ‫هنوز کار می‌کنن.
‫فقط همین یکی. ‫به ژنراتور برقی وصله.
‫رادیولوژی طبقه‌ی زیرزمینه. ‫راهروی دی2.
‫سلام.
‫من دکتر ویگ هستم.
‫اسمت چیه، بره‌ی کوچولو؟
‫کلیر. وقتی در این آسانسور باز شد،
‫تو با امدادگر پروازِ شیفت تماس می‌گیری، ‫و بهشون توضیح میدی
‫که ما یه بیمار ‫با خونریزی خارج مغزی داریم.
‫بهشون می‌گی که باید ‫با آمبولانس هوایی منتقل بشه
‫به بیمارستان «آلاسکا ریجنال»، و اینکه ‫تو قبلاً این رو با مرکز هماهنگ کردی.
‫می‌تونی این کار رو بکنی، کلیر؟
‫خوبه.
‫فرانک، صدام رو داری؟ ‫فکر کنم می‌دونم دنبال کی می‌گردیم.
‫فراری ما یه پزشکه به اسم ‫دکتر ویلیام ویگ، معروف به «فرشته‌ی مرگ».
‫این یارو باهوشه. تحصیل‌کرده‌ی ییل.
‫دارای بورد تخصصی تومورشناسی مغز و اعصاب. ‫کلی مقاله داره.
‫اون یه قاتل زنجیره‌ای هم هست.
‫سوابق دادگاه می‌گه ویگ ‫حدود 36 تا از بیماران...
‫و همکارانش رو مسموم کرده.
‫در سال 2005، به قتل عمد محکوم شد
‫و دهه‌ی گذشته رو در «پلیکان بِی» گذرونده.
‫همه‌ی فرجام‌خواهی‌هاش این ماه تموم شد
‫و داشت به «تِرِهوت» برای اعدام منتقل می‌شد ‫که هواپیمای ما سقوط کرد.
‫گرفتم. ما الان می‌رسیم.
‫پشت من باش.
‫کلیر. سلام.
‫دنبالت می‌گشتم. ‫این همون اعزام هوایی ماست؟
‫- خودشه. باید فوراً منتقلش کنیم. ‫- باشه، بیا...
‫بیا از این راه بریم.
‫سر شما شلوغه. نمی‌خوام شما رو ‫از بقیه‌ی بیمارها جدا کنم.
‫نه، این... نه. ‫اصلاً مشکلی نیست.
‫ما فقط شما دو تا رو ‫راهی می‌کنیم.
‫و اینطوری یه بیمار کمتر ‫برای ما می‌شه که... نگرانش باشیم.
‫کلیر، فرار کن!
‫تکون نخور!
‫شریان کاروتید. ‫شاهراه قلبه.
‫‏600 میلی‌لیتر در دقیقه، ‫و با این حال خدا اون رو درست اینجا قرار داده،
‫کاملاً بی‌دفاع.
‫دست‌ها بالا!
‫صبر کن! نه، تو نمی‌خوای به من آسیب بزنی. ‫خلبان.
‫کدوم خلبان؟ باشه، ‫داری چه چرت و پرتی می‌گی؟
‫اونی که کمک کرد هواپیما بشینه. ‫اون زنده‌ست.
‫اگه ولم کنی، می‌تونم ‫ببرمت پیشش.
‫هی.
‫- خلبان... ‫- تیموتی اوبانن.
‫داری می‌گی اون هنوز زنده‌ست؟
‫جنازه‌ش رو پیدا کردید؟
‫تو محکوم به اعدامی. ‫داشتی منتقل می‌شدی که اعدام بشی.
‫واقعاً انتظار داری باور کنیم
‫که تو ترغیب شدی ‫جون یه آدم رو نجات بدی به جای اینکه فرار کنی؟
‫نه، من یه برگ برنده می‌خواستم.
‫حالا که جلوی فرار من رو گرفتید، ‫دارم اون برگ برنده رو، رو می‌کنم.
‫و چرا باید باور کنیم که ‫اون هنوز زنده‌ست؟
‫چون من یه دکتر خارق‌العاده‌ام.
‫سی و شش تا از بیمارهای تو مُردن.
‫نمی‌تونی همه‌شون رو نجات بدی.
‫داره دروغ می‌گه.
‫داری چرت می‌گی، رفیق.
‫بیمار یه مرد 43 ساله‌ی ‫فیلیپینی‌ـه. تمام عمرش سیگاری بوده.
‫یه زخم افقی روی ‫شونه‌ی راستش داره مال جراحی شانه.
‫آسم داره. دوز متوسطی ‫از «لگزاپرو» برای درمان افسردگیش مصرف می‌کنه،
‫دوزی که من توصیه می‌کنم ‫کاهش پیدا کنه.
‫تو یه چیزی می‌خوای.
‫خب، بگو.
‫چی می‌خوای؟
‫من یه صندوق امانات ‫تو بانک «فرست فدرال» سیاتل دارم.
‫صندوق شماره 337.
‫کاری کنید رئیس بانک ‫اون رو تا اینجا برام بیاره،
‫باز نشده و دستکاری نشده، ‫تا ساعت 6 صبح،
‫و خلبان زنده می‌مونه.
‫و اگه نیارم؟
‫اون‌وقت خلبان می‌میره.
‫وقتی از لاشه کشیدمش بیرون، ‫وضعیتش رو بررسی کردم.
‫بیمار تو شوک بود، ‫ضربان قلب بالا داشت. بی‌حال بود. گیج بود.
‫معلوم شد مشکل، ‫ورم مغزی بوده.
‫درمانش کردم. وضعیتش پایداره.
‫یه جای امنه.
‫ولی ساعت داره کار می‌کنه.
‫تو ورم مغزی رو ‫تو جنگل تشخیص دادی و درمان کردی؟
‫با «سوراخ کردن جمجمه» آشنایی؟
‫وقتی مغز متورم می‌شه، ‫گزینه‌های محدودی داره.
‫نمی‌تونه بره بالا. نمی‌تونه بره بیرون.
‫پس میره پایین به سمت ‫قاعده‌ی جمجمه
‫جایی که مخچه ‫به ساقه‌ی مغز می‌رسه.
‫مشکل اینه که، ‫ساقه‌ی مغز از هم‌نشین خوشش نمیاد.
‫مرگ حتمیه ‫مگه اینکه فشار رو آزاد کنی.
‫«سوراخ کردن جمجمه» عملیه ‫که توش سوراخ‌هایی در جمجمه ایجاد می‌کنی.
‫این روشیه که توسط ‫باستان‌شناس‌ها و مورخ‌ها
‫برای 1500 سال مشاهده شده.
‫اگه یه دکتر «اینکا»ـیی می‌تونسته ‫ورم مغزی رو تو جنگل تشخیص بده و درمان کنه،
‫من قطعاً می‌تونم تو جنگل این کار رو بکنم.
‫تو سر یه آدم رو سوراخ کردی.
‫می‌تونستم. و شاید اون ‫تو وضعیت بهتری بود
‫آره، اگه این کار رو می‌کردم.
‫نه، من اون رو به روش شیمیایی ‫با «مانیتول» درمان کردم که
‫از یه خراب‌شده‌ی حال‌بهم‌زن به اسم ‫کلینیک دامپزشکی به دست آوردم.
‫هشتاد میلی‌گرم هر هشت ساعت. ‫آخرین بار ساعت 10 شب تزریق شد.
‫پس، اگه آقای اوبانن ‫دوز بعدی‌ش رو تا طلوع آفتاب نگیره،
‫اون‌وقت کارش تمومه.
‫یا به عبارت دقیق‌تر...
‫گوش کن، صندوق 337.
‫کاری کن رئیس بانک اون رو برام بیاره، ‫باز نشده، تا 6 صبح،
‫وگرنه خلبان می‌میره.
‫و اون خال رو مچ دستت هم ‫یه چک بکن.
‫شکل نامتقارنش ‫نشون‌دهنده‌ی ملانوماست.
‫خواهش می‌کنم.
‫نظرت چیه؟
‫- به‌نظر چرت و پرت میاد، فرانک. ‫- چرا؟
‫عمراً اون خلبان ‫زنده مونده باشه. عمراً.
‫اگه زنده مونده باشه چی؟
‫باشه، بی‌خیال. یعنی، ‫هاچ، فقط بهش فکر کن، باشه؟
‫یعنی، اگه زنده باشه، ‫ما وظیفه داریم پیداش کنیم و برش گردونیم.
‫بی‌خیال، رفیق. ‫ما اصلاً نمی‌دونیم تو اون جعبه چیه.
‫می‌تونه بمب باشه،
‫یه سلاح،
‫یا خود سرطان.
‫فکر می‌کنم باید جعبه رو ‫برای ویگ ببریم.
‫خلبانه زن داره، دو تا دختر...
‫و من نمی‌خوام اونی باشم که ‫به دخترهاش بگه ما سر زندگیش شرط‌بندی کردیم.
‫موافقم. ‫باشه، به علاوه، اگه خلبان رو پیدا کنیم،
‫اون ممکنه واقعاً بهمون بگه ‫تو اون کابین خلبان چی گذشته.
‫تو چیزی داری که بهم بگی؟
‫نه.
‫در مورد کابین خلبان چی؟
‫ما خلبان رو برمی‌گردونیم، باشه؟ ‫با بانک تماس بگیر.
‫یکی رو از خواب بیدار کن. ‫بذار اون جعبه رو راه بندازن.
‫فرانک، چی رو داری بهم نمی‌گی؟
[‌فروشگاه تانانا سندبار]
‫سلام، غریبه. چه حسی داری؟
‫بهترین حسی که می‌شه ‫بعد از یه تصادف ماشین انتظار داشت،
‫با یه دیوونه...
‫تو یه دشت یخ‌زده.
‫ام...
‫ببین، من فقط، ام... می‌خواستم
‫عذرخواهی کنم که تو رو ‫کشوندم تو کل این مخمصه. من...
‫تقصیر تو نیست.
‫هست.
‫می‌دونی، حق با تو بود. ‫من فکر نمی‌کنم. احمقانه بود.
‫گاهی وقت‌ها حس می‌کنم شبیه اون ‫پادشاهه تو نمایشنامه‌ای‌ام که تو انگلیسی خوندیم.
‫کدوم نمایشنامه؟
‫اون یونانیه، یادت نیست؟
‫اون یارو که قلمروش ‫دچار طاعون شده بود.
‫و معلوم شد که ‫خودش باعثش بوده.
‫آره، ولی اون نفرین شده بود.
‫تو نیستی.
‫هر جا میرم، یه چیزی خراب می‌شه. ‫آدم‌ها آسیب می‌بینن.
‫نمی‌دونم چطوری، ‫ولی می‌خوام این رو عوض کنم.
‫سلام، بچه‌ها. حالتون چطوره؟
‫کایرا، باید علائم حیاتی‌ت رو بگیرم.
‫حق با تو بود. واقعاً خوش‌شانسی میاره.
‫یه مشکلی داریم. ‫با رئیس بانک تماس گرفتیم.
‫ولی بدون کلید، ‫حتی اونم نمی‌تونه صندوق رو باز کنه.
‫باید قفل رو سوراخ کنن.
‫باشه، خب، فقط بهم بگو ‫دارن یه کاری در موردش می‌کنن.
‫- هاچ؟ ‫- قفل‌ساز زنگ زد.
‫- گفت 30 دقیقه‌ی دیگه اونجاست. ‫- تا اون‌ها قفل‌ها رو ببرن،
‫- حداقل یه ساعت رو از دست می‌دیم. ‫- باشه، با پلیس سیاتل تماس بگیر.
‫بگو یه اسکورت ترتیب بدن، باشه؟ ‫ما صندوق و رئیس بانک رو
‫می‌خوایم تو هواپیما، تو آسمون، تا نیمه‌شب.
‫فرودگاه شما برق نداره.
‫تا وقتی هواپیما آماده‌ی ‫فرود بشه، برق وصل می‌شه.
‫- و اگه نشه؟ ‫- رمنیک، اونجایی؟
‫رمنیک به گوشم.
‫با اون زنی که ویگ ‫آورد اورژانس حرف زدم.
‫اون یه امدادگره که تو پایگاه ارتشه.
‫اون و همکارش داشتن ‫به یه تصادف رسیدگی می‌کردن
‫که ویگ بهشون شبیخون زده ‫و آمبولانس‌شون رو دزدیده.
‫همکارش هیچ اطلاعاتی نداره؟
‫نمی‌تونیم پیداش کنیم. گُم شده.
‫این خبر بده. خبر خوب،
‫مرکز فرماندهی محل تصادفی ‫که داشتن می‌رفتن رو تأیید کرد.
‫تقاطع «فارمرز لوپ» و جاده‌ی «کالج».
‫دارم میرم اونجا.
‫گوش کنید. فراری ما یه امدادگر رو ‫کمتر از یه ساعت پیش از این محل دزدیده،
‫که نشون میده گروگانش، خلبان هواپیمای زندان، تیم اوبانن، ممکنه تو این منطقه باشه
‫اوبانن گفته شده زخمیه ‫ولی وضعیتش پایداره و امنه.
‫حرکت کنید.
‫اینجا! امدادگر رو پیدا کردم.
‫سگ‌ها یه بویی گرفتن.
‫فرانک، فکر می‌کنیم خلبانه.
‫پیداش کنید! پیداش کنید!
‫کمک. کمک.
‫خب، جابه‌جاش کرده.
‫اگه اصلاً اینجا بوده باشه.
[کیف، اوکراین] [دو سال پیش]
‫سلام.
‫- بخش باحالش کجاست؟ ‫- باحال؟
‫می‌دونی، کمیک‌ها. جوک‌ها.
‫اسنوپی. گارفیلد.
‫گارفیلد رو داریم. ‫ولی نه تو روزنامه.
‫روزنامه‌ها برای چیزهای جدی‌ان.
‫آره، قشنگیش به همینه.
‫جدی‌ها رو ‫با چند تا شوخی می‌شوری می‌بری،
‫ماجراهای یه گربه‌ی بداخلاق و گشنه.
‫«از شنبه‌ها متنفرم، مگه نه؟»
‫امروز چهارشنبه‌ست.
‫نه، می‌دونم. داشتم...
‫داشتم ادای گارفیلد رو در میاوردم.
‫نگران نباش. تو ترجمه گم می‌شه.
‫ام... من یه امانتی دارم.
‫باید تا امشب برسه دست «وولکوف».
‫- انجام شده بدونش. ‫- هفته‌ی بعد می‌بینمت؟
‫آره. و سعی می‌کنم ‫برات یه‌کم چیزهای باحال پیدا کنم.
‫«باحال‌ها».
‫انگلیسیه. تقصیر تو نیست.
‫«انگلیسیه، مگه نه؟» ‫- خدایا.
‫سید، کی رسیدی؟
‫همین الان.
‫داری دندو‌ن‌هات رو مسواک می‌زنی.
‫من هیچوقت این ‫مسواک زدنِ بعد از سفر تو رو درک نمی‌کنم.
‫آخرین باری که من مریض شدم کی بود، ‫و آخرین باری که تو مریض شدی کی بود؟
‫خب، یه فرقی هست بین...
‫«همبستگی» و «رابطه‌ی علّی».
‫ممنونم، پروفسور.
‫اگه یه بار دیگه ‫اون سخنرانی رو بشنوم،
‫یه «همبستگی» ‫بین مشتم و اون لبخند بی‌نقصت ایجاد می‌کنم.
‫اون دیگه می‌شه «رابطه‌ی علّی».
‫اون امشب وولکوف رو می‌بینه.
‫باید برای فردا یه قرار ‫ملاقات دیگه باهاش بذاری.
‫چرا؟
‫چی شده؟
‫نیروهای ویژه امشب ‫به مقر ژنرال وولکوف حمله می‌کنن.
‫آدم‌هاش می‌خوان بدونن ‫کی بهش خیانت کرده.
‫باید یه دلیلی بهشون بدیم ‫که به تو شک نکنن.
‫می‌خوای الیزابت رو حذف کنم؟
‫همه‌ی کارهاش انجام شده. ‫یادداشت خودکشی. سوابق تلفن.
‫این ردپاها اینطور نشون میده که ‫الیزابت داشته با «سیا» کار می‌کرده،
‫و می‌دونسته که لو رفته.
‫نه، من نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫اون داشت به دشمن ‫اطلاعات می‌فروخت.
‫تا از اردوگاه خودش محافظت کنه.
‫نه، حقش این نیست، سید. ‫اون زندگی داره. خانواده داره.
‫- نه. نه. ‫- می‌دونم، لیوای.
‫اون می‌تونه همه‌چیز رو به خطر بندازه. ‫متأسفم.
‫- فرانک. ‫- آره، نگاه کن. ماشین رو لخت کرده.
‫پلاک. شماره شاسی. ‫همه‌چیز. به همه‌ی جزئیات فکر کرده.
‫هنوز با هاچ حرف نزدی؟
‫رئیس بانک و صندوق ‫تو راه فرودگاهن.
‫خب، بهتره بجنبن ‫چون اون خلبان کمتر از هفت ساعت وقت داره.
‫با تحقیقات ویژه در مورد ‫نگه داشتن اون هارد حرف زدی؟
‫نه، یه‌کم سرم شلوغ بوده.
‫اف‌بی‌آی درخواست کتبی داده ‫که هارد رو تحویل بگیره.
‫گوش کن. تا وقتی رمزگشاییش نکنیم ‫کاری نمی‌شه کرد...
‫اون هارد اون چیزی نیست ‫که تو فکر می‌کنی.
‫- پس چیه؟ ‫- اون «آرشیو 6» نیست.
‫یه بدافزاره.
‫که حدس می‌زنم ‫همون چیزی‌ـه که تو و هاچ کشف کردید
‫و دارید از من پنهونش می‌کنید.
‫فرانک، اون سقوط هواپیمای زندان یه تصادف نبود. ‫یه سوءقصد ناموفق بود.
‫سقوطی که، اگه موفق می‌شد، ‫شبیه یه تصادف به نظر میومد.
‫مسافرها و خدمه ‫هیچ شانسی نداشتن.
‫همه‌چی از قبل برنامه‌ریزی شده بود. ‫قرار بود همه تو اون هواپیما بمیرن.
‫و تو این رو از کجا می‌دونی؟
‫دو سال پیش، ‫به من مأموریت داده شد که...
‫یه دیپلمات عالی‌رتبه‌ی چینی رو حذف کنم.
‫می‌خواستن شبیه یه تصادف ‫به نظر بیاد.
‫یه آتیش‌سوزی. ‫خارج شدن قطار از ریل.
‫یه سقوط هواپیما.
‫پرواز «آسترا ایر 446» یادت میاد؟
‫آره. تو اقیانوس اطلس سقوط کرد. ‫نیویورک به آتن. خب که چی؟
‫سرعت‌سنج‌های هواپیما یخ زدن، ‫هواپیما رو فرستادن تو حالت «کنترل مستقیم».
‫هر 228 نفر سرنشین کشته شدن.
‫من و لیوای پیشنهاد دادیم که ‫اگه «سیا» بتونه این تصادف رو شبیه‌سازی کنه،
‫اگه بتونیم یه بدافزار به هواپیما بدیم ‫تا سقوط کنه و یه هدف رو بکشه،
‫این می‌تونه بهترین پوشش باشه.
‫من این رو فرستادم بالا ‫برای آژانس.
‫خوش‌شون اومد.
‫ولی در نهایت، ‫تصمیم گرفتن عملیات رو لغو کنن.
‫گفتن ریسکش خیلی بالاست.
‫تا اینکه...
‫تصمیم گرفتن علیه «هولاک» ‫ازش استفاده کنن.
‫آره. ولی اون بوش رو شنیده بود.
‫و حالا اون فرار کرده، ‫و اون‌ها دنبال یکی می‌گردن که بندازن گردنش. من.
‫- چرا؟ تو که انگیزه‌ای نداری. ‫- به انگیزه احتیاج ندارم.
‫من همین الانشم تحت بازجویی‌ام.
‫تو با دشمن ازدواج کردی.
‫اگه اف‌بی‌آی اون بدافزار رو ‫روی هارد پیدا کنه،
‫اون‌ها فکر می‌کنن ‫این ایده‌ی من بوده.
‫چون واقعاً هم ‫ایده‌ی من بوده.
‫ما هولاک رو تحویل می‌دیم،
‫اون‌ها حذفش می‌کنن، و ‫کل این گندکاری رو می‌ندازن گردن من.
‫تحقیقات ویژه در مورد هارد می‌دونه، باشه؟
‫من نمی‌تونم همین‌طوری ‫تحقیقات رو متوقف کنم.
‫باشه، ولی می‌تونی کُندش کنی. ‫برامون زمان بخر.
‫فکر می‌کنی هولاک ‫چقدر از این‌ها رو واقعاً می‌دونه؟
‫خب، اون قطعاً می‌دونه ‫که سعی کردن بکشنش.
‫اون داره سعی می‌کنه ‫این رو به تو نشون بده.
‫اون، تو رو به مسافرخونه‌ی پیک، ‫پاسپورت‌هاش، و اون هارد رسوند.
‫صدای ضبط‌شده‌ی کابین خلبان. ‫اونی که دزدید.
‫نمی‌فهمی؟
‫هولاک داره بهت مدرک میده ‫چون به یه «نگهبان حقیقت» نیاز داره.
‫اون داره سعی می‌کنه ‫این قضیه رو باز کنه، مثل من و تو.
‫و اون می‌دونه که کنترل کردن شواهد ‫یعنی کنترل کردن حقایق.
‫برام آسون نیست ‫که درخواست کمک کنم، فرانک.
‫من اینجا تنهام.
‫ولی دارم بهت التماس می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم نذار اف‌بی‌آی ‫دستش به اون هارد برسه.
‫فرانک. یه مشکلی پیش اومده.
‫فرانک به گوشم.
‫ما به زمان بیشتری احتیاج داریم.
‫خلبان وقت بیشتری نداره.
‫بشین سر جات.
‫اون صندوق اماناتی که ‫خواستی تو یه هواپیماست.
‫رئیس بانک داره اسکورتش می‌کنه، ‫همونطور که خواستی،
‫ولی بدون چراغ رو اون باند، ‫اون‌ها نمی‌تونن فرود بیان.
‫اداره هوانوردی همه‌ی ترافیک رو ‫به انکوریج هدایت می‌کنه.
‫اون مشکل من نیست.
‫دقیقاً مشکل خودته.
‫صندوق توئه، مهلت توئه.
‫به عنوان یه متخصص سرطانِ محکوم به اعدام، ‫من به شدت از مسائل پایان زندگی آگاهم.
‫- این دغدغه‌ی ذهنی منه. ‫- این چه ربطی...
‫من به طور گسترده در مورد اخلاق زیستی
‫و تخصیص ‫منابع محدود پزشکی نوشتم.
‫می‌دونستی 40 درصد کل پرداخت‌های ‫بیمه صرف پایان زندگی می‌شه؟
‫- نه، ما فقط وقت بیشتری لازم داریم. همین. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- ارزشش رو داره؟
‫از چه نقطه‌ای به بعد، طولانی کردن زندگی ‫یه بیمار به هزینه‌اش می‌ارزه؟
‫- همیشه ارزشش رو داره. ‫- من... من خیلی مطمئن نیستم که موافق باشم.
‫من اصلاً علاقه‌ای ندارم ‫با تو بحث کنم، فهمیدی؟
‫من فقط کمکت رو لازم دارم.
‫نه،
‫تو باید یه تصمیم بگیری.
‫حاضری چه منابعی رو منحرف کنی ‫تا زندگی خلبان رو نجات بدی؟
‫ما اون صندوق امانات رو ‫زیر چهار ساعت اینجا می‌خوایم.
‫چند تا گزینه می‌خوام، باشه؟ هر کی. بگید.
‫- فرود تو پایگاه هوایی چطوره؟ ‫- امتحان کردیم.
‫«ایلسون» رو برق اضطراریه ‫دستور ویژه دارن که توان عملیاتی رو حفظ کنن.
‫- یه چیز دیگه. چی؟ ‫- باند فرودگاه «نِنانا» برق داره؟
‫نه، ولی مال «مینتو» داره. ‫می‌تونن اونجا پرواز کنن، ما هم یه ماشین بفرستیم.
‫این دو ساعت ‫به سفر اضافه می‌کنه. وقت نداریم.
‫کاری که باید بکنیم اینه که یه خلبان بوش ‫بفرستیم انکوریج. هواپیما رو ببینه.
‫- بازم جایی برای فرود نیست. ‫- نه، ولی یه هواپیمای ملخی با یه خلبان خوب
‫می‌تونه جاهای خیلی بیشتری بشینه ‫تا یه جت شخصی.
‫- بهترین خلبان بوشی که داریم کیه؟ ‫- مارک بِل.
‫دومین نفر هم «مارک بِل»ـه وقتی هوشیاره.
‫باشه. بیدارش کنید. ‫بفرستیدش تو آسمون.
‫خبر خوب. تونستم بارکد ‫باتری اون کامیون رو ردیابی کنم.
‫معلوم شد فروخته شده ‫به شرکت «داونینگ».
‫- همون شرکت باربری؟ ‫- که صاحب
‫یه عالمه انبار کانتینری هم تو این منطقه‌ست.
‫فکر می‌کنم ویگ، اوبانن رو ‫تو یکی از اون کانتینرها قایم کرده.
‫وقتی برای حکم دادگاه نیست. ‫می‌تونیم رضایت بازرسی بگیریم؟
‫آره. ولی با این همه مکان، ‫می‌شه بالای 600 تا کانتینر.
‫اگه بخوایم تا 6 صبح بگردیمش، ‫تمام افسرهای موجود رو لازم داریم.
‫ما. نیروهای ایالتی. پلیس فربنکس.
‫فرانک، این ایده‌ی بدیه.
‫ما اصلاً نمی‌دونیم ویگ ‫از اولش اوبانن رو داشته یا نه.
‫شاید اون خلبان هنوز رو صندلیش ‫یه جایی اون بیرون تو جنگل بسته شده.
‫حتی یه شاهد هم نمی‌تونه تأیید کنه اون زنده‌ست
‫یکی هست که می‌تونه.
‫هارتمن، اونجایی؟
‫یالا، می‌دونم داری گوش میدی. جواب بده.
‫قبلاً گفتی می‌خواستی ‫اعتمادم رو جلب کنی.
‫باشه، خب، اینم فرصتت.
‫یکی از فراری‌های ما می‌گه ‫یه گروگان از پرواز تو داره.
‫ولی قبل از اینکه منابع رو برای پیدا کردنش منحرف کنم، ‫باید بدونم هنوز زنده‌ست یا نه.
‫اسمش اوبانن‌ـه. ‫یکی از اون دو تا خلبان هواپیما بود.
‫هنوز زنده‌ست؟
‫سلام، فرانک.
‫سارا هدیه‌ی من رو بهت داد، مگه نه؟
‫اون رو نگه دار، فرانک.
‫اون کارت حافظه خیلی مهم می‌شه. ‫به زودی یه هدیه‌ی دیگه هم می‌گیری.
‫خلبان. در مورد خلبان بهم بگو.
‫اوبانن هنوز زنده‌ست؟
‫تو بهم گفتی این ‫فرصت منه که اعتمادت رو جلب کنم.
‫ما قبلاً به این نتیجه رسیدیم ‫که من بهت اعتماد دارم.
‫ولی خوشحالم که می‌شنوم ‫تو به من اعتماد داری.
‫و، آره، خلبان هنوز زنده‌ست.
‫حداقل وقتی که داشتن ‫می‌کشیدنش تو جنگل، زنده بود.
‫امیدوارم زود پیداش کنی.
‫اون مردی که گرفتش ‫شبیه یه روانی عوضی بود.
‫لعنتی. باشه، خوبه. همه رو خبر کن،
‫هر نیرو و افسر ‫در دسترسی رو بذار روی این کار،
‫دنبال اوبانن بگردن. بزن بریم.
‫سلام.
‫با چند نفر دیگه تماس گرفتم.
‫چیزی که بحث کردیم رو باهاشون در میون گذاشتم
‫خب؟
‫خیلی علاقه‌مند شدن که مدرک رو ببینن.
‫در واقع، اون‌ها با پیشنهادت ‫موافقن که همگی جمع بشیم.
‫نه، شما باید بیاید پیش من.
‫- فهمیدم. ‫- زود باشید.
‫دارم هماهنگی‌ها رو انجام میدم.
‫تو فربنکس می‌بینیمت.
‫باشه.
‫- چیه؟ ‫- زود باش بازش کن.
‫- داری فیلم می‌گیری؟ ‫- آره. خدای من. بازش کن دیگه.
‫باورم نمی‌شه!
‫این برای شیشه‌ی آرزوهاته تا بتونی ‫امن نگه‌ش داری. با خودت ببرش.
‫خیلی باحاله.
‫لوک، ممنونم...
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫- آره.
‫- ببخشید. می‌تونم بعداً بیام. ‫- نه، نه.
‫تو خوبی؟
‫نه، آره. هی. بیا تو. من خوبم.
‫شنیدم داری مرخص می‌شی.
‫آره، آره.
‫دارن به خاطر رفتار خوب ‫زودتر می‌فرستنم برم.
‫می‌تونم با هیئت عفو صحبت کنم، ‫یه سفارشی برات بکنم.
‫چی شده؟
‫ام...
‫فقط داشتم فکر می‌کردم، ‫می‌دونی، در مورد قبل.
‫تو اون کلبه و همه‌ی اون ماجراها.
‫و فقط می‌خواستم بگم متأسفم ‫که اونقدر بهت سخت گرفتم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫فکر کنم دارم درکت می‌کنم.
‫- من رو؟ ‫- آره. تو رو.
‫تو
‫متفاوتی.
‫خدایا. شروع شد.
‫جدی می‌گم، باشه؟
‫تو و خانواده‌ات چیزهایی رو از سر گذروندید ‫که من حتی نمی‌تونم تصورش کنم یا بفهممش.
‫و این می‌تونه اوضاع رو ‫برای آدم‌هایی مثل من گاهی عجیب کنه.
‫ولی...
‫تو شبیه اون پادشاهه تو اون نمایشنامه نیستی.
‫تو نفرین شده نیستی.
‫اتفاق‌های بد هی میفتن.
‫نه به خاطر تو.
‫آره، خب، ام، ‫اگه من اونی نیستم که مسئوله،
‫پس کیه؟
‫تو واقعاً باهوشی، لوک.
‫اگه به اندازه‌ی کافی بهش فکر کنی، ‫احتمالاً می‌فهمی.
‫ولی هیچی از این‌ها تقصیر تو نیست.
‫اسکافیلد بهت گفت که «سیا» داره سعی می‌کنه ‫براش پاپوش درست کنه که هواپیما رو اون انداخته؟
‫آره. رک و پوست کنده اعتراف کرد.
‫ترسیده بود، ولی من باورش کردم.
‫- آره، منم همینطور. ‫- تو هم؟
‫- چرا؟ ‫- رفیق، من برای دولت کار می‌کنم.
‫دلیل نمی‌شه به نصف ‫گندکاری‌هاشون اعتماد داشته باشم.
‫اون عوضی‌ها تو واشنگتن ‫اسکافیلد رو نابود می‌کنن
‫اگه قرار باشه قدرتشون رو حفظ کنن.
‫فکر می‌کنی باید چی کار کنیم؟
‫همون کاری که داریم می‌کنیم رو ادامه می‌دیم. ‫این قضیه رو بین خودمون نگه می‌داریم.
‫بریگز فکر می‌کنه یه چیزی پیدا کرده.
‫وقتی داشتی با هولاک با بی‌سیم حرف می‌زدی،
‫تصمیم گرفتم صدات رو ضبط کنم ‫چون یه صدایی شنیدم.
‫سارا هدیه‌ی من رو بهت داد، مگه نه؟
‫اون رو نگه دار، فرانک.
‫اون کارت حافظه خیلی مهم می‌شه...
‫اون صدای زنگ کلیساست؟
‫منم همین فکر رو کردم. ولی بیشتر زنگ‌ها ‫فقط ساعت 9، ظهر و 3 زنگ می‌زنن،
‫و این زنگ‌ها ساعت 2 نصف شب ‫سر ساعت زدن.
‫و تنها زنگ‌های دیگه‌ای که می‌تونم ‫تو فربنکس بهش فکر کنم...
‫برج ساعت کاریلون.
‫آره. دو بلوک اون‌ورتر از ‫تئاتر قدیمی پولاریس.
‫هولاک ریسک نمی‌کنه بره تو تئاتر. ‫زیادی شلوغه.
‫نه تو این تئاتر.
‫‏20 ساله متروکه شده. ‫جای عالی برای قایم شدنه.
‫- باید همین الان بریم اونجا. ‫- می‌خوای به کول زنگ بزنم؟
‫بهش بگم اون واحدها رو بکشه عقب ‫همون‌هایی که فرستادیم انبارها؟
‫نه. از بی‌سیم استفاده نکن. ‫بیا ساده نگه‌ش داریم.
‫من می‌تونم بیام. و می‌تونم روهاس ‫و کارلایل رو هم بیارم. اینطوری می‌شیم شیش نفر.
‫- انجامش بده. ‫- باشه.
‫من با اون میرم.
‫- براش آماده‌ای؟ ‫- اگه بگم نه، فرقی هم می‌کنه؟
‫وولکوف مُرده؟
‫آدم‌های وولکوف فکر می‌کنن یه خائن این وسط بوده
‫واسه همین اینجایی؟ ‫اون‌ها فکر می‌کنن منم؟
‫خود تویی.
‫- تو داشتی با «سیا» حرف می‌زدی. ‫- نه.
‫تو همین الانم داری با «سیا» حرف می‌زنی.
‫نه، تو یه فراری هستی.
‫اون‌ها من رو فرستادن که تو رو حذف کنم. ‫و می‌خوان شبیه خودکشی به نظر بیاد.
‫یه راه دیگه هم هست.
‫اگه بتونم همین الان تو رو از اینجا ببرم، ‫همین الان، قبل از اینکه کسی بفهمه...
‫چه «سیا» چه آدم‌های وولکوف...
‫- می‌خوای فرار کنم؟ ‫- آره، ولی باید همین الان بریم.
‫پس خانواده‌ام چی؟ زندگیم اینجا چی؟
‫زندگی تو اینجا تموم شده، الیزابت.
‫نقشه‌ی خوبی نیست، ‫ولی این تنها راهیه که می‌تونم ازت محافظت کنم.
‫بزن بریم. وسایلت رو بردار.
‫سریع باش.
‫بالکن بالا! بالکن بالا، هاچ.
‫تفنگ رو بذار زمین.
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫سیا از تو می‌خواست هواپیمای من رو بندازی.
‫اون چقدر می‌دونست؟
‫سیدنی. چقدر در مورد ‫نقشه می‌دونست؟
‫می‌دونست؟ آره یا نه؟
‫لعنتی.
‫بندازش.
‫لیوای!
‫برو، پسر! برو!
‫پخش شید.
‫همه‌ی قفل‌ها رو ببُرید. همه‌ی درها رو باز کنید
‫گروگان اینجاست ‫و وقت زیادی نداره.
‫هیچی نیست.
‫اصلاً این دور و بر نیست.
‫تا تهش برید.
‫اسمت چیه؟
‫وینسنت تیاگویی؟
‫کورهان دوراک؟
‫- کدومشه؟ ‫- جواب سوال رو بده.
‫رفیق، یه عالمه ‫پاسپورت با اسم تو داریم.
‫باید بدونم کدوم رو می‌خوای ‫تو گزارش بنویسم.
‫می‌دونیم برای هولاک کار نمی‌کنی.
‫«سیا» تو رو فرستاد تا هولاک رو بکشی.
‫داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم. ‫اون جواب نمیده.
‫باید یه فکری بکنیم ‫چطوری اون هواپیما رو بنشونیم.
‫اوبانن کمتر از یه ساعت وقت داره.
‫یونانیه. قبرسی.
‫خدا فرشتگان خود را ارواح می‌سازد ‫و خادمان خود را شعله‌های آتش.
‫شعله‌های آتش؟
‫چی پیدا کردی؟
‫«آر.اِی.اف گِرِیولی» یه پایگاه هواییه ‫که بریتانیا تو جنگ جهانی دوم استفاده می‌کرد،
‫و معروفه که، به خاطر آب و هوا، ‫مجبور شدن باند فرود رو با آتیش روشن کنن.
‫می‌خوای سعی کنی ‫یه باند رو با آتیش روشن کنی؟
‫می‌خوام از نور ماشین‌ها استفاده کنم.
‫- جین، اونجایی؟ ‫- آره، جین به گوشم.
‫جین، کول تونسته ‫اوبانن رو پیدا کنه؟
‫هنوز نه. هنوز دارن می‌گردن. ‫ولی کمتر از یه ساعت وقت دارن.
‫باشه، گوش کن، ‫بگو به گشتن ادامه بده.
‫ولی در عین حال، ویگ رو سوار ‫یه ماشین کنید بفرستید سمت فربنکس.
‫هواپیما 15 دقیقه پیش ‫برگشت سمت انکوریج. سوخت کافی ندارن.
‫جین، به خلبان بی‌سیم بزن ‫بگو برگرده.
‫- همین الان ویگ رو سوار اون ماشین کنید. ‫- گرفتم.
‫ما هیچوقت دکتر رو ‫به موقع به باند نمی‌رسونیم.
‫ما دکتر رو به باند نمی‌بریم.
‫ما باند رو می‌بریم پیش دکتر.
‫صبح به‌خیر، فربنکس. «بو استارلایت» هستم ‫با یه درخواست غیرمعمول،
‫پس گوش کنید.
‫مارشال‌های آمریکا به کمکتون احتیاج دارن.
‫مارک بِل داره سعی می‌کنه ‫هواپیمای «سوپر کاب»ـِش رو
‫به عنوان بخشی از عملیات تعقیبشون بنشونه، ‫و به نور احتیاج داره.
‫مارشال‌ها دارن درخواست می‌کنن که ‫هر کامیون، تراکتور و ماشین برفی
‫که چراغ جلو داره، خودش رو برسونه ‫به مزرعه‌ی «رزی کریک».
‫اون مزرعه قراره تبدیل بشه ‫به یه باند فرود اضطراری.
‫پس نوشیدنی‌تون رو بذارید زمین یا از تخت بیاید بیرون
‫تا کمک کنید یه‌کم نور جمع بشه ‫تا مارک بتونه هواپیماش رو بنشونه.
‫نه، نه، نه.
‫چیزی که ما می‌خوایم رو بهمون بگو.
‫خلبان تو یه انبار کانتینری‌ـه ‫تو شرکت «داونینگ».
‫جاده کالج 206. کانتینر 315.
‫- کول، صدا داری؟ ‫- باشه، بازش کنید.
‫انبار 315. تکرار می‌کنم، سه، یک، پنج.
‫گرفتم.
‫‏315 رو پیدا کنید.
‫پسرت. هنری.
‫اون اولین قتلم بود.
‫- من آزادش کردم. ‫- این ماجرا هیچوقت ربطی به اون جعبه نداشت.
‫- بذار حرف بزنه. بذار حرف بزنه. ‫- لازم نیست به این گوش بدی.
‫من خیلی به شما فکر می‌کردم، ‫خانم شراک.
‫اسم من دکتر ویلیام ویگه.
‫من رزیدنت بیمارستان «پسیفیک متودیست» بودم ‫وقتی پسرت فوت کرد.
‫به شما گفته شد مرگش ‫در نتیجه‌ی نارسایی قلبی بوده.
‫اون یه دروغ بود.
‫پسرت سرطان لاعلاج داشت.
‫آستروسیتومای درجه 4.
‫واسه همین بود که جواب آزمایش‌هاش رو جابه‌جا کردم
‫و بهش یه ترکیب از مواد دادم ‫تا به زندگیش پایان بدم.
‫به عذابش پایان بدم. آزادش کنم.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫چی رو می‌دونی؟
‫اینکه کی هستی.
‫چی کار کردی.
‫- واسه همین سوار اون هواپیما شدم. ‫- تو چطور ممکنه بدونی من کی‌ام؟
‫دادگاهت رو تو تلویزیون دیدم.
‫چهره‌ات یادم مونده.
‫تمام این سال‌ها فکر می‌کردم ‫باهات تماس بگیرم، ولی چه فایده‌ای داشت؟
‫چی می‌خواستم بگم؟
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫که متأسفم.
‫واسه همین ازم خواستی بیام اینجا؟
‫که عذرخواهی کنی؟
‫- بله. ‫- تو متأسف نیستی.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫همه‌ی مقاله‌هات رو خوندم.
‫برای تو، پسر من ‫چیزی جز یه انگل نبود.
‫یه سربار روی سیستم.
‫سیستم ایراد داره.
‫سر این موافقیم. بله.
‫همون سیستمی که نتونست تو رو ‫مسئول مرگ پسر من بدونه.
‫که بهت جا داد و غذا داد و تمام این سال‌ها زنده‌ نگهت داشت فقط برای اینکه اعدامت کنه
‫با این همه مقاله‌ای که ‫در مورد اخلاق زیستی نوشتی،
‫تو از همه‌ی آدم‌ها بهتر باید بفهمی که ‫چه اتلاف منابع وحشتناکی هستی.
‫- کاملاً موافقم. ‫- خوبه.
‫پس اینم می‌فهمی ‫که من اومدم اینجا،
‫نه فقط برای روبه‌رو شدن با تو، ‫بلکه برای آزاد کردنت.
‫بمون پایین!
‫راه رو باز کنید!
‫زنده‌ست.
‫اوبانن زنده‌ست.
‫- تو دستورات مشخصی داشتی. ‫- من در مورد این اشتباه نمی‌کنم.
‫- تو از دستورات سرپیچی کردی. ‫- نه، تنها کسی
‫که بهش خیانت شد، الیزابت‌ـه.
‫اون بیشتر از یه سال برای ما کار کرد.
‫و در عوض، آژانس، ‫اون رو فروخت. چرا؟
‫چرا؟ که از من محافظت کنه؟
‫نه، نه فقط تو.
‫«برنامه».
‫و با فراری بودن الیزابت، ‫آدم‌های وولکوف دنبالش میفتن.
‫خانواده‌ش رو شکنجه می‌کنن. ‫هر کسی که دوست داره.
‫ولی اون زنده‌ست.
‫- مشکل تو چیه؟ ‫- مشکل من چیه؟
‫مشکل تو چیه؟ باورم نمی‌شه ‫که تو با این قضیه مشکلی نداری!
‫من مشکل دارم!
‫کاری که ما با اون زن کردیم
‫وحشتناک بود.
‫غم‌انگیز بود.
‫ولی یه سیستمی وجود داره ‫که ما باید بهش اعتماد کنیم.
‫تو با زندگیت به سیستم اعتماد می‌کنی؟ ‫با زندگی من؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫و چقدر طول می‌کشه تا آژانس ‫بخواد من رو حذف کنه یا تو رو؟
‫اون‌ها به محض اینکه براشون منفعت داشته باشه، ‫به هردومون خیانت می‌کنن.
‫ما باید جلوی این وایسیم.
‫می‌دونم نمی‌خوای حرف بزنی.
‫فرانک می‌گه چون تو مال «سیا» هستی ‫و می‌خوای از آدم‌هات محافظت کنی.
‫این رو می‌فهمم.
‫این یه اشتباهه.
‫تو همونی هستی که مردم من ‫بهش می‌گن «نائین».
‫یعنی «مطرود».
‫می‌بینی، وقتی یکی باعث ننگ قبیله می‌شه، ‫مجبورش می‌کنن بره،
‫از جامعه طرد می‌شه.
‫رها می‌شه تا سرگردون باشه.
‫این حکم مرگه.
‫«نائین»، اون‌ها سعی می‌کنن ‫بچه‌ها رو از دهکده دور کنن
‫تا بخورن‌شون چون غذایی ندارن.
‫ابزاری ندارن، ‫سرپناه یا اجتماعی ندارن.
‫و نداشتن یه اجتماع اینجا ‫تو قطب شمال، یعنی می‌میری.
‫بقای تو به خودت بستگی داره ‫و اینکه حاضر باشی چی کار کنی.
‫چون هیچ‌کس قرار نیست بیاد سراغت.
‫دیگه خودتی و خودت.
‫- رمنیک. ‫- ببین کی اینقدر زود بیدار شده. وای.
‫مایکی. چطوری؟ کجایی؟
‫خیلی دور از اون ‫پاتوق همیشگیمون تو شیکاگو.
‫پیغامم رو گرفتی؟
‫نه. هنوز برق نداریم. موبایل قطعه.
‫اینجا اوضاع افتضاحه.
‫چیزی در مورد اون ناشناس من پیدا کردی؟
‫آره. برات فکس کردم.
‫چهره‌ش رو تو یه سری ‫پایگاه داده چک کردم
‫که تمام حقوق مدنیش ‫رو نقض می‌کرد.
‫یه عکس ازش پیدا کردم ‫مال 20 سال پیش.
‫- فقط یکی؟ ‫- یه عکس.
‫تو تمام پلتفرم‌ها.
‫وب فعال، آرشیوها، دارک‌ساید.
‫فرانک، می‌دونی چقدر سخته
‫که فقط یه عکس ‫از تو توی اینترنت باشه؟
‫نه تاریخچه‌ای، نه سابقه‌ای ‫تو پایگاه‌های داده‌ی مدنی یا جنایی؟
‫یکی پاکسازیش کرده.
‫این یارو هر کی هست، وجود خارجی نداره.
‫- نمی‌دونم چطوری می‌خوای پیداش کنی. ‫- مشکل من همینه. همین الانم پیداش کردم.
‫گوش کن، من باید برم، باشه؟ ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم. ممنون، مایکی.
‫- چی شده؟ ‫- خلبان. به هوش اومده.
‫وضعیت اضطراری، اضطراری، اضطراری.
‫اینجا نوامبر 207، موتور آتیش گرفته.
‫درخواست مسیر فوری برای فرود داریم.
‫داریم فشار رو از دست می‌دیم. باید بشینیم.
‫فرمان‌ها کار نمی‌کنن! قفل کرده...
‫هنوز داشتیم اوج می‌گرفتیم ‫که هشدار رو گرفتیم.
‫موتور شماره 1 آتیش گرفته بود.
‫سیستم اطفاء حریق کار نکرد. ‫پیغام‌ها همه‌شون قاطی بودن.
‫آره، قاطی بودن، یعنی چطور؟
‫ما سه تا کامپیوتر تو هواپیما داریم.
‫اون‌ها دائماً دستورات رو ‫برای ایمنی ارزیابی می‌کنن.
‫ولی تو این مورد، ‫هر سه تا کامپیوتر آلوده شده بودن.
‫رادار پرید. نشانگرهای جهت.
‫نمی‌تونستیم زاویه‌ی اوج‌گیری رو کنترل کنیم.
‫کنترل دست ما نبود.
‫- ببخشید، آقای رمنیک؟ ‫- بله؟
‫یه تماس باهاتون دارن.
‫ممنون. تو ادامه میدی؟
‫پس، فکر می‌کنی هواپیما ‫دستکاری شده بود؟
‫اون موقع به ذهنم نرسید.
‫چطوری دوباره کنترل رو به دست گرفتید؟
‫ما نگرفتیم.
‫یکی از زندانی‌ها این کار رو کرد.
‫آره، خودشه.
‫اون یه جوری خودش رو رسوند به کابین. ‫می‌دونست داده‌های هوا آلوده شدن.
‫اون خاموش‌شون کرد.
‫اون هواپیما رو مجبور کرد ‫بره رو حالت دستی.
‫- اون کنترل رو به دست گرفت؟ ‫- نه، اون... کنترل رو به ما برگردوند.
‫اون هواپیما رو نجات داد.
‫اون یارو تنها دلیلی‌ـه که ‫هر کی تو اون هواپیما بوده زنده مونده.
‫چی؟
‫هاچ بود.
‫اون...
‫اف‌بی‌آی همین الان از پایگاه رفت.
‫هارد دیسک دست اف‌بی‌آی‌ـه.
‫و تحلیل‌گرها گفتن ‫موفق شدن رمز رو بشکنن.
‫گفتن این یه جور ‫نرم‌افزار هدایت از پیش تعیین شده‌ست، تِرکام.
‫- تِرکام. ‫- آره.
‫سامانه‌ی تطبیق پستی و بلندی زمین.
‫همون نوع نرم‌افزاری که ارتش استفاده می‌کنه تا ‫موشک‌های کروز رو تو یه مسیر از پیش تعیین شده قرار بده.
‫متأسفم واقعاً. من فقط...
‫تلاشمون رو کردیم. تمام سعی‌مون رو کردیم.
‫پس، حالا اون‌ها مدرک فیزیکی دارن...
‫...و یه شاهد که همون خلبانه.
‫یه فکری براش می‌کنیم.
‫نه. هی، هی. هی.
‫هی!
‫خدایا، لوک.
‫- جابه‌جاش کردی. ‫- چی رو جابه‌جا کردم؟
‫می‌دونم اونجا چی قایم شده بود. ‫قبلاً دیدمش.
‫- پسر... ‫- نه. به من گوش کن.
‫من کامل نمی‌دونم چه خبره.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که یه چیزی خرابه، ‫و تقصیر من نیست.
‫- پسر... ‫- و قرار نیست درست بشه
‫- تا وقتی که حقیقت رو به ما بگی. ‫- بیا اینجا... پسرم، هی.
‫لوک. لوک.