.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫باید تقاص کاری که کردی رو پس بدی.
‫مگه چی کار کردم؟
‫زندگیم رو وقف ریشه‌کن کردنِ شر کردم؟
‫حذف تهدیدها؟ دفاع از این کشور؟
‫این‌ها رو برو به بقیه مأمورهات بگو.
‫- چی؟ ‫- تو ما رو قربانی می‌کنی.
‫ما رو دور می‌اندازی.
‫عملیات‌های سرّی راه می‌اندازی،
‫و هر کسی رو که تهدید بدونی حذف می‌کنی، ‫حتی نیروهای خودت رو.
‫حالا واسه ما شدی فرشته نجات؟
‫اون مردان و زنان بهت اعتماد دارن.
‫می‌فهمی داری چی می‌گی؟
‫فکر کردی کار ما چطوریه؟
‫مهره‌ها حذف می‌شن. آدم‌های خوب می‌میرن.
‫این بهای آزادیه، پسر جون.
‫گرفتیمش.
‫شما دو تا فکر کردید می‌خواید چی کار کنید؟
‫چی، آرشیو رو بدزدید و افشاش کنید؟
‫فکر نکردید که من ‫بهتون برچسب خیانت می‌زنم؟
‫حقیقت اهمیت داره.
‫- حقیقت چیزی‌ـه که من می‌گم. ‫- این رو می‌دونیم.
‫ما نیازی نداریم دنیا رو ‫در مورد حقیقت قانع کنیم.
‫فقط باید اون‌ها رو قانع کنیم.
‫برو، برو، برو!
‫- حرکت کنید! ‫- هی!
‫برگردید عقب!
‫برو، برو، برو!
‫- هی! ‫- بخوابید زمین!
‫«ژاک»، اون مردان و زنان وطن‌پرست رو یادت میاد
‫که برنامه‌ی سایه تو رو تشکیل میدن، ‫مگه نه؟
‫معلومه که یادت میاد.
‫تو اون‌ها رو دور دنیا مستقر کردی ‫تا دستوراتت رو اجرا کنن، درسته؟
‫خب، من باهاشون تماس گرفتم،
‫چیزهایی که تو آرشیوت دیدم رو به اشتراک گذاشتم
‫و اون‌ها می‌خواستن بیشتر بدونن.
‫برای همین دعوتشون کردم اینجا ‫تا اون جزئیات رو با خودت در میون بذارن.
‫ببین چی کار کردی.
‫کاری رو کرد که ما آموزشش دادیم.
‫طراحی نقشه، پذیرش سختی‌ها.
‫کشوندیمت اینجا، ‫تا بتونید رودررو حرف بزنید.
‫می‌بینی، همونطور که حدس می‌زنی، مهره‌هات ‫سوالات زیادی برای پرسیدن دارن.
‫در مورد مرگ غیرنظامی‌ها، نبود نظارت،
‫ولی مهم‌تر از همه اینکه چطور مأمورهایی ‫مثل خودشون حذف می‌شن.
‫چطور آدم‌های خوب می‌میرن.
‫هر چیزی که دوست داشتم، ‫هر چیزی که بهش باور داشتم رو
‫ازم گرفتی و نابود کردی.
‫و کشورمون به‌خاطرش امن‌تر شده.
‫شاید. شایدم نه.
‫ولی حقیقت اهمیت داره، ‫و قراره فاش بشه.
‫دارم این‌ها رو برای سازمان اطلاعات ملی می‌فرستم
‫برنامه‌ت تموم شد.
‫واقعاً به این می‌گی بُرد؟
‫نه.
‫این فاجعه‌ست.
‫من بهت اعتماد کردم.
‫هر کاری می‌گفتی می‌کردم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم مجبور شم تبدیل به ‫هیولایی مثل تو بشم تا زمینت بزنم.
‫«سیدنی».
‫لازم نبود تبدیل به چیزی بشی.
‫اون هیولا کسیه که همیشه بودی.
[آخــریـن مــرز]
‫«جین»، ما تو مسیریم، ‫‏10 کیلومتریِ جنوب «ویلو کریک».
‫دریافت شد. ‫مرکز با نیروهای ایالتی هماهنگه.
‫واحدها رو می‌فرستم سمت‌تون.
‫بپرس دید مستقیم دارن یا نه.
‫سازمان زمین‌شناسی تونست تصویری بگیره؟
‫نه، ولی اداره هوانوردی یه خلبان ‫پست‌رسان تو منطقه برام پیدا کرد.
‫می‌تونه تأیید کنه که جنوب سد «نِنانا» ‫فعالیت‌هایی دیده شده.
‫حداقل چهار تا شاسی‌بلند، ‫شاید دوازده نفر یا بیشتر.
‫خیلی‌خب، واحدها رو بفرستید.
‫و بی‌سروصدا نزدیک شید. ‫هیچ ایده‌ای نداریم با چی طرفیم.
‫دریافت شد.
‫من و تو، «هاچ»، ‫امروز این قضیه رو تموم می‌کنیم، درسته؟
‫معلومه که آره.
‫آره. آره، من چند نفر رو قربانی کردم ‫تا میلیون‌ها نفر رو نجات بدم.
‫وقتی یه مأموریت رو رهبری می‌کنی، ‫مگه هر کاری لازم باشه نمی‌کنی
‫تا به هدفت برسی؟
‫مرزها رو رد می‌کنی!
‫من قضاوت‌تون نمی‌کنم. ‫برام مهم نیست تو میدون چی کار می‌کنید.
‫ولی قبل از اینکه وفاداری من رو زیر سوال ببرید
‫یه دقیقه وقت بذارید و فقط تمام کارهای خوبی ‫که با هم کردیم رو به یاد بیارید.
‫آمریکا به‌خاطر ما آمریکاست!
‫من کاری نمی‌کنم ‫که به این برنامه صدمه بزنه...
‫و هرگز عمداً کاری نمی‌کنم ‫که به یکی از شما آسیب برسه.
‫ولی اگه قراره من نقش آدم بده رو بازی کنم...
‫...لطفاً، خواهش می‌کنم،
‫چهره‌ی خوبی ازم بسازید!
[در حال بارگزاری از دیسک]
‫لعنتی.
‫زود باش!
‫بجنب «مارکس»! بریم!
‫برید سنگر بگیرید. بی‌سیم رو خلوت کنید.
‫دنبال من! حواستون به اطراف باشه.
‫خیلی‌خب، «مارکس»، ‫پوششم بده. آماده‌ای؟
‫- کجا میری؟ ‫- دنبال «هولاک»، باشه؟ آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب، حالا!
‫برو!
‫بازی تمومه، «سیدنی»!
‫وقتشه این گندکاری رو پشت سر بذاریم.
‫«سیدنی»؟
‫«رابرت» اجازه داد قوانین مانعش بشن ‫تا کارهای بزرگ نکنه،
‫ولی من و تو، عزیزم،
‫می‌فهمیم که دلسوزی تجملاتیه
‫که ما توانایی پرداختش رو نداریم.
[...آفلاین]
‫لعنتی.
‫زنیکه عوضی!
‫خدای من.
‫«سیدنی»، حرف بزن. زخمی شدی. ‫این چی بود؟
‫- چی شده؟ ‫- چاقو خورده
‫یا خدا. چقدر عمیقه؟
‫عمیقه.
‫- تا ته رفته. ‫- عمیقه.
‫خیلی‌خب، بیا. ‫بلندش کنیم. یالا.
‫بیا.
‫«مارکس»!
‫- «مارکس»! برگرد تو ماشین. ‫- کمک!
‫خلوتش کنید! برید کنار!
‫باشه. لعنتی.
‫- خونریزی خیلی شدیده. ‫- کبدمه.
‫حتماً به رگ خورده. ‫باید جراحیش کنیم.
‫باید ببینیم کجا آسیب دیده. ‫باید جلوی خونریزی رو بگیریم.
‫- آب دارید؟ سرم بیارید! زود! ‫- داریم میاریم.
‫نگاه کن. به من نگاه کن.
‫تا «کاپر ریور» بیشتر از یک ساعت راهه.
‫- «مارکس». ‫- «هیلی» هم از اون نزدیک‌تر نیست.
‫با فربنکس تماس بگیر. ببین چقدر طول می‌کشه ‫هلیکوپتر امداد برسه اینجا.
‫زنگ می‌زنیم کاپر ریور، آمبولانس بفرستن، ‫مطمئن شو اتاق عمل آماده باشه.
‫نه. من هرگز ترکت نمی‌کنم.
‫از موقعیت بهره ببر.
‫سختی‌ها رو بپذیر.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، باید تکونش بدیم. باشه؟ ‫باید جابه‌جاش کنیم، باشه؟
‫خیلی‌خب، باید بریم. ‫بیا. گرفتمت. بیا.
‫- بیا. ‫- پتو. پتو بیارید.
‫آره، چند تا پتو بیارید.
‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- برام پتو بیارید!
‫- فرانک، فرانک، فرانک. فرانک. ‫- باشه، آره. آره.
‫من و تو جفت‌مون می‌دونیم ‫اون تا کاپر ریور دووم نمیاره.
‫بالای رودخونه، سالت کریک، ‫یه روستای بومی هست.
‫تجهیزات پزشکی دارن، دکتر دارن.
‫- باشه، هماهنگش کن. ‫- باشه.
‫«هاچ» بهت می‌گه کجا بری، باشه؟
‫- بزن بریم. ‫- «فرانک».
‫گفتی من رو دستگیر می‌کنی.
‫فکر نکنم بشه.
‫هنوز ناامید نشو.
‫خیلی‌خب. راه بیفتید.
‫عوضـ... هی!
‫لعنت به این شانس.
‫گندش بزنن.
‫لعنتی!
‫خدا لعنتت کنه.
‫«لیوای»! تکون نخور! نـ...
‫اه.
‫تکون نخور!
‫می‌خوای چی کار کنی، فرانک؟
‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟ می‌خوای من رو بکشی؟
‫تکون نخور.
‫من اینجا آدم بده نیستم فرانک، ‫خودت می‌دونی.
‫بهت گفتم دنیا رو تغییر می‌دیم، فرانک.
‫دادیم. «بردفورد» رو افشا کردیم.
‫کل شبکه فاسدش قراره نابود بشه.
‫و الان من تو رو می‌برم.
‫کی می‌دونه دیگه چه نقشه‌ای داشت، فرانک.
‫چند نفر قرار بود کشته بشن؟
‫ما جلوش رو گرفتیم. نجاتشون دادیم فرانک.
‫دادیم. باید بذاری برم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫من مارشالم و تو فراری.
‫هدف وسیله رو توجیه نمی‌کنه، لیوای.
‫آدم‌ها مُردن. باید جواب پس بدی.
‫- بخواب رو زمین. ‫- جواب پس بدم؟
‫مگه تو جواب پس دادی، فرانک؟
‫تو هیچ رازی نداری؟
‫اون اسلحه‌ای که تو خونه‌ت پیدا کردم چی؟
‫- همونی که قایمش کردم تا ازت محافظت کنم؟ ‫- نه، نه، نه. من باید طبق قانون عمل کنم.
‫طبق قانون؟
‫اگه دلت می‌خواد این رو باور کن.
‫می‌تونی وانمود کنی حقیقته، ‫ولی تو یه حق انتخاب داری فرانک.
‫مجبوری انتخاب کنی که چی درسته و چی غلط.
‫می‌تونی سیدنی رو نجات بدی، ‫یا می‌تونی من رو دستگیر کنی.
‫انتخاب با توئه.
‫لعنتی.
‫آشغال!
‫لعنت بهت!
‫هی.
‫اینجا، پایین‌تر، سمت چپش.
(زبان محلی سرخپوستی)
‫باشه، یه لحظه بهم وقت بده.
‫نمی‌تونم گیره بزنم. ‫باید برش گردونی سمت من.
‫- سریع. سریع. ‫- یه لحظه وایسا. باشه. بلندش کنم؟
‫می‌تونی داخلش رو ببینی، «استگ»؟
‫باشه. باشه، دعا کنیم نگه داره.
‫به نظر پایدار میاد. نذار تکون بخوره. ‫ثابت نگه‌ش دار.
‫باشه...
‫ضدعفونیش کن، یه سرم دیگه بهش وصل کن.
‫«کینای»، برو چند تا پتوی دیگه بیار عزیزم.
‫چه خبره؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خب، منظورت چیه؟
‫اوضاع خوب نیست.
‫من...
‫- باید هوا بخورم. ‫- باشه، برو بیرون.
‫حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫یه بریدگی توی سیاهرگ کبدیش داره.
‫احتمالاً ورید باب.
‫با گیره بستمش، و ما... ‫سرم بهش وصل کردیم.
‫مایعات کمک می‌کنه حجم خونش برگرده ‫و سطح اکسیژنش بیاد بالا،
‫ولی به انتقال خون درست و حسابی نیاز داره
‫- قبل از اینکه دچار کمبود اکسیژن بشه. ‫- و؟
‫و من نمی‌تونم اینجا این کار رو بکنم.
‫سطح اکسیژن خونش ‫روی 90ـه و داره میاد پایین.
‫هر چی زمان بگذره و خونریزی ادامه داشته باشه، ‫این عدد کمتر می‌شه.
‫اگه بیاد زیر 80 درصد، ‫از دستش میدیم.
‫پس چی کار کنیم؟
‫هلیکوپتر خیلی دوره.
‫و تو کاپر ریور هم نمی‌تونن خون تزریق کنن.
‫فربنکس چقدر دوره؟ نود دقیقه؟
‫وقت کافی نیست.
‫حتی اگه جاده‌ها باز باشن، ‫که معجزه‌ست،
‫دووم نمیاره.
‫برف‌روب داریم. ‫از میان‌بر می‌ریم.
‫اگه بنزین کافی داشته باشیم ‫که تا اونجا برسیم، شاید.
‫بیشتر از یه هفته‌ست سوخت برامون نیومده.
‫باید برسونیمش فربنکس.
‫فقط... فقط برای انتقال آماده‌ش کنیم، باشه؟
‫فکر نمی‌کنم وخامت زخمش رو درک کرده باشی.
‫خب، می‌فهمم که اگه اینجا بمونه ‫می‌میره، درسته؟
‫تو راه به اون طولانی زنده نمی‌مونه.
‫باشه، پس چی؟ باشه، بگو.
‫اون زن اون تو داره می‌میره.
‫و اگه بمیره، خونش گردن ماست ‫مگه اینکه یه راهی پیدا کنیم.
‫کار ما همینه، مگه نه؟
‫با هم کار می‌کنیم، ‫منابع رو یکی می‌کنیم، زنده می‌مونیم.
‫پس...
‫سگ‌ها چطور؟
‫«کپی ویور» شش تا هاسکی داره. ‫یه تانکر رو هم می‌تونن بکشن.
‫برو بیارش. آفرین پسر. برو بیارش.
‫باشه، بزن بریم. انجامش می‌دیم.
‫فرانک، نمی‌خوام این رو بگم،
‫ولی حتی با سگ‌ها هم، باید شانس بیاری ‫که مجبور نشی مسیر رو باز کنی.
‫- سرعتت رو کم می‌کنه. ‫- نمی‌ذارم بمیره، هاچ.
‫اگه بتونم از گردنه رد بشم، ‫از مسیر قدیمی یخچال طبیعی میرم.
‫صاف میندازتمون تو بزرگراه.
‫باید «شوتر براون» رو گیر بیاری. ‫نزدیک اونجا زندگی می‌کنه.
‫بهش بگو وانتش رو برداره و ‫پایین مسیر یخچال طبیعی ما رو ببینه.
‫باشه، می‌تونیم یه راست بریم فربنکس. ‫حالش خوبه؟
‫داره مقاومت می‌کنه.
‫باید مثل باد بری.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫برات کوله‌پشتی آوردم.
‫تفنگم رو ببر.
‫ممنون، «ریف».
‫ممنون رفیق.
‫باشه.
‫- خیلی‌خب، هاچ. ‫- به محض اینکه از گردنه رد بشی،
‫خیلی لب‌مرزی می‌رسی.
‫- کِی لب‌مرزی نبوده، هاچ؟ ‫- آره.
‫ردیفه؟
‫خیلی‌خب.
‫بسیار عالی. بزن بریم. برو.
‫هی!
‫یالا! هی! هی!
‫خیلی‌خب. ‫«شوتر»، بذارش تو وانت.
‫- نه. عمراً. من نمی‌برمش. ‫- چی گفتی؟
‫اون باعث مرگ «دانی» ‫و افسر «رید» و بقیه‌ست.
‫- شوتر، گوش کن، باشه؟ ‫- فرانک، شاید تو وظیفه‌ای داری،
‫ولی من بخشی از اون نیستم.
‫هر قضاوت اخلاقی‌ای می‌خوای بکن،
‫ولی من با خیال راحت می‌خوابم وقتی بدونم ‫این زن به‌خاطر من اینجا مُرده.
‫تو بهتر از اینی، شوتر. ‫بی‌خیال. بی‌خیال.
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی، ‫قانون نمی‌گه که من باید کمک کنم.
‫هیچوقت به نظر نمیومد کسی باشی ‫که به قوانین اهمیت میده،
‫شوتر، ولی حالا که میدی،
‫نظرت چیه با نداشتن پلاک شروع کنیم؟
‫گم‌شو بابا.
‫بیا یه نگاه بندازیم داخل. ‫چی داری اینجا؟
‫بفرما.
‫به به، ظرف باز نوشیدنی غیرمجاز در وسیله نقلیه
‫این یه تخلف.
‫باز کردن غیرقانونی کمربند ایمنی. ‫من تخلف کافی دارم، شوتر،
‫تا ماشینت رو تا آخر فصل شکار گرگ ‫توقیف کنم،
‫ولی نباید ‫زیاد اذیتت کنه، نه؟
‫چون غیر از نوشیدنی، ‫چیز دیگه‌ای نمی‌زنی.
‫لعنت بهت، فرانک. ‫پس اینجوریه؟
‫اینجوریه، شوتر.
‫حالا بیا سوارش کنیم.
‫بجنب.
‫باشه.
‫مواظب سگ‌ها باش.
‫یه بهیار بیاد داروخونه. ‫کایل...
‫لعنتی.
‫- بله. ‫- فرانک، پیداش کردیم.
‫هولاک رو پیدا کردیم.
‫لعنتی.
‫- زانوت دردناک به نظر میاد، فرانک. ‫- همه جام درد می‌کنه.
‫خلبان محلی گزارش داد؟
‫آره، داشت بار می‌برد.
‫تا برسیم اونجا، چیزی ازش نمونده بود.
‫پیچ رو تند رفته؟
‫نه. یخ شفاف، یه لیز خوردن کوتاه، سقوط بلند.
‫- اگه نظر من رو بخوای یه جورایی شاعرانه‌ست. ‫- آره، چطور؟
‫خب، یعنی، در آخر، ‫ما نگرفتیمش، آلاسکا گرفتش.
‫و چقدر مطمئنی که خودشه؟
‫خب، اونقدر سوخته که نمی‌شه اثر انگشت گرفت،
‫ولی ماشین گزارش سرقت شده بود.
‫قدش درسته، وزنش درسته.
‫حرارتش انقدر بالا بوده ‫که دی‌ان‌ای نمونده، آره؟
‫فرانک، خودشه.
‫حتی اون دندون آسیابش هم نیست ‫که فکر می‌کنیم ازش استفاده کرده
‫تا دستبندش رو تو هواپیما باز کنه. ببین.
‫خب، فکر کنم باورم نمی‌شه ‫که بالأخره تموم شد.
‫آلاسکا گرفتش.
‫تامی، چه خبر؟
‫خب، مدیر عملیات تو محله.
‫گفت توربین‌ها رو خاموش کردن، ‫چیزی که از بردفورد مونده بود رو پیدا کردن.
‫- چندش‌آوره. ‫- آره.
‫- به پزشک قانونی زنگ زدی؟ ‫- آره، انجام شده.
‫هی، خبری از اسکافیلد نشد؟
‫نه. هنوز نه.
[برای فربنکس دعا کنید]
‫تو مأموریت بعدی می‌بینمت؟
‫خب، اگه خوش‌شانس باشیم، بعدی ‫تو یه ساحل تو فلوریداست.
‫- زیادی گرمه. ‫- شماها کلاً فرق دارید.
‫ممنون که اومدی، تد. ‫قدردانتیم.
‫از شهر کشیدیم بیرون.
‫آره. هاچ رو می‌شناسی؟
‫پدرت چطوره؟
‫از موقع ماهیگیری تو «تونتی‌مایل» ‫ندیدمش.
‫هنوز دردسر درست می‌کنه؟
‫- هنوزم مادرم رو دیوونه می‌کنه. ‫- خب، به پای شما دو تا نمی‌رسه.
‫گزارش سفر رو خوندم.
‫شنیدم جزئیات کمه.
‫خب، چی شد؟
‫خب، مطمئن نیستم ‫خودمون هم هنوز کامل فهمیده باشیم.
‫می‌گن پای سیا وسطه.
‫یه زنی به اسم ژاکلین...
‫- بردفورد. ‫- آره. بردفورد.
‫ببین، تد... ‫من تمام عمرم این کار رو کردم.
‫می‌دونی، تعداد سیاستمدارهایی که بهشون اعتماد دارم ‫به انگشت‌های یه دست نمی‌رسه.
‫تو یکی از بهترین مردهایی هستی که می‌شناسم.
‫واسه همینه که می‌خوام ‫شخصاً این رو بهت بدم.
‫- این چیه؟ ‫- حقیقت.
‫بعد از اینکه فرصت کردی نگاه‌ش کنی ‫باید حرف بزنیم.
‫فقط می‌خوام مطمئن شم ...دست کسیه که بهش اعتماد داریم. کسی که
‫کسی که قدرت این رو داره که یه تحقیقات کامل ‫و جامع راه بندازه.
‫آره.
‫فرماندار پشت خطه.
‫بگو خودم بهش زنگ می‌زنم.
‫نه، تد. جواب بده.
‫فرمانداره. ‫ما بیرون منتظر می‌مونیم.
‫چیه؟
‫- داری می‌خندی. چرا؟ ‫- نه، مسخره‌ست.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم، فقط...
‫اگه بهترین مردی که می‌شناسم اون دیسک رو ‫داد به بهترین مردی که خودش می‌شناسه...
‫بهم امید میده.
‫- دل‌رحم شدی؟ ‫- برو بابا.
‫نه، جدی. تعریف بود.
‫هست. ممنونم.
‫منم ازت ممنونم...
‫- ولی بهش عادت نکن، باشه؟ آره. ‫- تو هم بهش عادت نکن.
‫ولی هنوزم تو هاکی شکستت میدم.
‫حالت چطوره؟
‫باید بگم «خوش‌شانسم»؟
‫چون دروغه.
‫خب، بار اولت که نیست، پس...
‫چطور من رو رسوندی اینجا؟
‫کلی کمک داشتم.
‫آرشیو.
‫جاش امنه.
‫دست کسیه که بهش اعتماد دارم.
‫حقیقت فاش می‌شه.
‫گوش کن، یه چیز دیگه هست ‫که باید بدونی.
‫یه تصادف ماشین بود، ‫و یه جسد پیدا کردیم.
‫فکر می‌کنی لیوای بوده؟
‫خب، فکر کنم ‫خیلی‌ها دلشون می‌خواد اون باشه.
‫فکر نکنم لازم باشه بحث کنم.
‫یعنی، کار من پیدا کردن 52 تا زندانی بود.
‫اسم شوهرت هیچوقت ‫تو اون لیست نبود، پس...
‫چیه؟
‫- مهم نیست. ‫- نه، نه، نه.
‫شاید برای من مهمه.
‫داشتم به بردفورد فکر می‌کردم.
‫چیزی که اونجا گفت.
‫تمام این مدت می‌خواستم باور کنم ‫که یه جورایی خودم رو گم کردم...
‫تو این ماجرا.
‫من خودم رو گم نکردم.
‫این تغییرم نداد.
‫نشون داد که همیشه کی بودم.
‫بی‌خیال. واقعاً این رو باور داری؟
‫من به...
‫اون مارشال‌هایی که مُردن فکر می‌کنم.
‫به مردم این شهر فکر می‌کنم.
‫دوستت دانی.
‫همه‌شون به‌خاطر کاری که من کردم مُردن.
‫یه تصمیم عمدی که گرفتم
‫در مورد چیزی که فکر می‌کردم درسته.
‫پدرم از این کار متنفر می‌شد.
‫پدرت با انتخاب‌های مشابهی روبه‌رو نشد.
‫اون طبق قوانین بازی کرد. ‫اون طبق کتاب قانون زندگی کرد.
‫بیا، یه نوشیدنی بخور. بیا.
‫می‌دونی، ‫وقتی راجع به دخترم روبی پرسیدی...
‫کل حقیقت رو بهت نگفتم.
‫دلیلی که اون روز اومدن سراغ من،
‫دلیلی که اون تیر خورد و کشته شد ‫توی درگیری
‫به‌خاطر یه ‫تصمیم عمدی بود که من گرفتم.
‫یه انتخاب.
‫و وقتی دختر کوچولوم رو ‫خاک کردم،
‫با خودم قسم خوردم که از این به بعد همیشه ‫طبق کتاب قانون عمل کنم.
‫و خودم رو مجبور کردم که دقیقاً همون کار رو بکنم
‫چون وقتی طبق قانون عمل می‌کنی،
‫واقعاً لازم نیست هیچ تصمیمی بگیری، ‫مگه نه؟
‫هیچ انتخاب شخصی‌ای ‫در مورد درست و غلط وجود نداره.
‫مسئول هیچ‌کدوم از ‫خسارت‌هایی نیستی که انتخاب‌هات به بار میارن.
‫فقط داری کارت رو می‌کنی. ‫می‌ندازیش گردن قانون.
‫ولی ازت می‌پرسم، سید،
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫عدالت تو یه کتاب قانون پیدا می‌شه؟
‫یا فکر می‌کنی نیاز به آدم‌هایی داره...
‫که تصمیمات سخت می‌گیرن...
‫گاهی تصمیمات غیرممکن، ‫گاهی تو یه لحظه.
‫من با ‫همه کارهایی که کردی موافق نیستم. نه.
‫ولی می‌تونم بفهمم چرا انجامشون دادی.
‫و فکر می‌کنم پدرت موافق می‌بود ‫که خودت رو فدای یه هدف ارزشمند کردی.
‫قبل از دادگاه می‌بینمت؟
‫یعنی، فکر می‌کنی این ‫به دادگاه می‌رسه؟ بی‌خیال.
‫وزارت دادگستری وقتی بفهمه که می‌تونی
‫گندکاری‌های سیا رو، رو کنی، پیگیری می‌کنه؟ ‫بردفورد رو؟
‫آره.
‫دادگاه رو غیرعلنی می‌کنن.
‫به هر پروتکل امنیت ملی ‫که لازم باشه متوسل می‌شن
‫تا قضیه رو محدود نگه دارن.
‫ولی هیچ توهمی ندارم ‫که قراره قسر در برم.
‫اون دوستی که آرشیو دستشه، ‫بهش اعتماد داری؟
‫به قیمت جونم.
‫باید برم.
‫برو خونه، فرانک.
‫خب...
‫من و لوک صحبت کردیم، و هر دوتامون...
‫نیاز به فاصله داشتیم.
‫و...
‫هیچ‌کدوم‌مون نمی‌فهمیدیم... نمی‌فهمیم
‫چطور می‌تونیم به عنوان یه خانواده ‌ادامه بدیم
‫ولی در نهایت، این دقیقاً همون کاریه ‫که باید بکنیم.
‫ادامه بدیم.
‫باشه. موافقم. می‌دونم.
‫تو موقعیت سختی قرارمون میده.
‫بابا، یه چیزی بگو.
‫من اسلحه رو تحویل میدم.
‫اعتراف می‌کنم چی کار کردم، ‫و با عواقبش روبه‌رو می‌شم.
‫فکر می‌کنی این کار ‫خواهرم رو برمی‌گردونه؟
‫فکر می‌کنی این کار ‫دوباره ما رو تبدیل به یه خانواده می‌کنه؟
‫پدی کوگن مُرده.
‫روبی رفته، و حالا، چی؟
‫چی، قراره تو رو هم از دست بدیم؟
‫تنها کاری که می‌کنه ‫نابود کردن این خانواده‌ست.
‫می‌تونی از شرّش خلاص شی؟
‫- پسرم، نه. این... ‫- از شرّ اسلحه خلاص شو.
‫بچه‌ها، من قبلاً... من یه بار این کار رو کردم. ‫واسه همینه که اینجاییم، درسته؟
‫باشه. حقم اینه ‫که مسئولیتش رو به عهده بگیرم.
‫پس حقی که لوک داره چی می‌شه؟
‫حقی که من دارم چی؟
‫به تمام کارهای خوبی نگاه کن ‫که انجام دادی، فرانک.
‫انجام دادی. تو بدهیت رو دادی.
‫همه‌مون دادیم.
‫و اگه چیز دیگه‌ای مونده که باید پرداخت بشه، ‫با هم پرداختش می‌کنیم.
‫می‌فهمید داریم چی کار می‌کنیم؟
‫این چیزها برمی‌گردن. ‫عواقب دارن، لوک.
‫این تصمیم بزرگیه.
‫آره.
‫خب، اینجا، ‫ما خانوادگی تصمیم می‌گیریم.
‫و ما بهت نیاز داریم، بابا.
‫تا جایی که به من مربوطه، هرگز وجود نداشته.
‫من هیچوقت اسلحه‌ای ندیدم.
‫منم همینطور.
‫واقعاً می‌خواید این کار رو بکنید؟
‫آره.
‫بله.
‫وقتشه.
‫وقتشه که این خانواده... ‫که ما به جلو حرکت کنیم.
‫ای بابا.
‫♪ کاری کن ارزش زندگی رو داشته باشه ♪
‫- عزیزم، می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟ ‫- چی؟
‫دارم فکر می‌کنم یه وان چوبی بزرگ بگیریم.
‫نظرت چیه؟
‫می‌تونیم، بذاریمش لای درخت‌ها ‫پشت کلبه‌های مهمان.
‫برق هم نمی‌خواد. ‫با هیزم گرم می‌شه. نظرت چیه؟
‫- شاید بهتر باشه اول پریز رو درست کنیم. ‫- نه، نه. پریز رو درست کردم.
‫مامان، هواپیما با بارها ‫پیتزای یخ‌زده آورد.
‫- می‌تونیم بخوریم؟ ‫- نه، برای شام برنامه دارم.
‫- سلام، «کایرا». ‫- سلام، خانم رمنیک.
‫مامانم این رو فرستاد ‫و خواست بدمش به شما.
‫- گفت کادوی خونه‌نوییه. ‫- آخی، لازم نبود این کار رو بکنه.
‫ممنونم.
‫لعنتی. اَه. ای بابا. لوک!
‫بله؟
‫لوک. چی بهت...
‫در مورد باز گذاشتن در قوطی رنگ چی گفتم...
‫- سلام، کایرا. چطوری؟ ‫- سلام.
‫یکی پاش میره روش.
‫- پای کی رفت روش؟ من، پای من. ‫- ببخشید. باشه. ببخشید.
‫- پشیمون باش. باشه. ‫- خب، این خیلی قشنگه.
‫از مادرت تشکر کن،
‫- ولی براش یادداشت می‌فرستم. ‫- ای بابا. پیتزای یخ‌زده.
‫- بگو که شام پیتزا داریم. ‫- مامان نمی‌ذاره بخوریم.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫بی‌خیال. می‌تونم خوشمزه‌ش کنم.
‫صبر کن. وایستا، وایستا. داری کثیف‌کاری می‌کنی
‫- کثیف‌کاری می‌کنم. داریم کثیف‌کاری می‌کنیم. ‫- بس کن.
‫♪ کراوات داره خفه‌م می‌کنه ‫تو جامعه سطح بالات، تمام روز گریه می‌کنم ♪
‫- ♪ آهنگ‌های غمگین «هنک ویلیامز»... ♪ ‫- الو؟
‫بله. حتماً، اینجاست.
‫با تو کار دارن.
‫کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هی، لوک.
‫بله؟
‫سلام، فرانک. چطوری؟
‫دو دقیقه پیش بهتر بودم.
‫زیاد قشنگ نبود. ‫نگرانم نبودی؟
‫نه حتی یه ذره.
‫حداقل نمی‌خوای بدونی ‫چطور از پسش بر اومدم؟
‫حدس می‌زنم اون جسد «جولین استیل» بوده.
‫اسمش این بود؟
‫جنازه‌ش رو وقتی داشتم با محلی‌ها می‌گشتم پیدا کردم
‫می‌دونستم به کار میاد.
‫حواس‌ها جمع.
‫آره، اون هیچوقت نرسید ‫به اوکلاهما، مگه نه؟
‫نه، ولی به هدفش رسید.
‫امیدوار بودم آتیش، دی‌ان‌ای‌ش رو تغییر بده،
‫ولی تو همه این‌ها رو می‌دونی، نه، فرانک؟
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫چون تو دیگه مشکل من نیستی، لیوای.
‫- واقعیت داره؟ ‫- بله، واقعیت داره، خب؟
‫و من می‌تونم با این واقعیت که تو ‫یه جایی توی این دنیا زنده‌ای کنار بیام.
‫فقط تا وقتی که تا جای ممکن دور بمونی
‫از گوشه کوچیک من تو این دنیا.
‫- این کار سخته. ‫- و چرا سخته؟
‫چون تو و اون گوشه کوچیک دنیات، فرانک،
‫حالا مرکز همه چیزید.
‫بعداً توضیح میدم. باید برم.
‫- کار دارم باید بهش برسم. ‫- نه. بهم بگو.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫که خانواده‌ت تو خونه در امان هستن.
‫گوش کن، دست از سر خانوا...
‫در مورد این مطمئنی؟
‫آره.
‫مطمئن؟
‫- بله. ‫- می‌دونی، تو دیوونه‌ای.
‫چی بگم...
‫عاشق همسرم هستم.
[پایان فصل اول]