باید کارت تبریکای نیمه تابستونیم رو می‌نوشتم،
ولی قبل از اینکه بدونم، فصل برگ‌های قرمز افرا رسیده بود.
قبل از کارت‌های تبریک سال نو، می‌فرستمشون.
ماکانایی: آشپزی برای خانه مایکو.
قسمت پنجم انتخاب
هی، تو اون کارو دیروز و پریروز هم انجام دادی.
ها؟
آه، اون یه‌جور رفتار درسته ولی
شاید وقتشه که یدونه جدیدشو بگیریم.
اوکینی، خواهر سوروکوما. مرسی.
تو، آه، شوینده صورت رو هم تموم کردی، هم؟
خب، فکر کنم
توی همه‌چیز شبیه کیویی، به‌جز مای.
خجالت کشیدم!
اوه!
اوه.
آووو
دوباره یکم وزن اضافه کردم.
اوه نه
اوه، می‌دونم! پودینگ.
دیگه نباید پودینگ بخورم.
می‌دونی
اون مایی که داره انجام میده، راجع به چیه؟
نه، نه واقعا
بهش میگن «کوروکامی»، جالبه.
اون مای، تنهاییِ عمیق رو توی یه آهنگ به تصویر می‌کشه،
از یه زنی که به‌تنهایی دراز کشیده،
توی خوابش خسته و بی‌قراره،
در حالی که مشتاقِ عاشق ممنوعه‌شه.
پس یه مایِ ناراحته، نه؟
ممم. آره، درسته.
اما اگه مخاطبا رو شدیدا جذب کنی،
مای، کوچیک‌تر میشه.
باید بدون اینکه زیادی معلومش کنی،
چیزی رو که دیده نمیشه، نشون بدی.
امیدوارم زود یه مای اونجوری داشته باشم.
می‌ترسم هنوز راه زیادی در پیش داشته باشی.
تو اینو می‌دونی، درسته؟
- آره. - هممم.
اوه! چه بوی خوبی میده!
- اوه، خیلی باحال به‌نظر میاد. - خیلی خوبه.
- اوه! - نمی‌تونم صبر کنم! چقدر دیگه مونده؟
خانم کیو! نمی‌تونم بیشتر از این صبر کنم!
فقط یه ثانیه. یکم دیگه مونده.
- اوه خدای من! - کیو، این خیلی خوشمزه‌ست.
خمیرش خیلی خوب و ترده.
یه‌چیز خاص رو براش استفاده کردی، نه؟
فقط گذاشتم خمیر اول توی یخچال، سرد شه.
- اوه آره! - واقعا؟
- در واقع مامان منم همین کارو می‌کنه. - واقعا؟
هممم.
- سومیر کجاست؟ - روی عرشه‌ست، رقصش رو تمرین می‌کنه.
- اوه. - ممم! من یه بشقاب دیگه هم می‌خوام.
- هیچ تمپورایی باقی نمی‌مونه. - سومیر احتمالا داره این کارو می‌کنه.
- هم. آه. می‌فهمم. - و همچنین این کارو.
- تمرین با غذاها. - آره.
خیلی ضایعه‌ست.
ممم. ولی اون واقعا تحسین‌برانگیزه. کوتونو باید ازش یاد بگیره.
- چرا خیره شدی؟ - خب؟
کوتونو، سلیقه تو چیه؟
- اون سلیقه عجیبی داره. - آره، غیرمعمولیه.
- واقعا؟ - هممم.
سلیقه‌ش «من یه بسته براتون دارمه»!
ممم!
- درسته؟ - اون خیلی بانمکه.
چشماش خیلی مهربونن.
به‌خاطر اینه که گونه‌هاش خیلی بزرگن!
- اونجا، می‌بینین؟ - انگار همش داره لبخند می‌زنه.
خانم کیو، من یه کیسو می‌خوام لطفا!
- بله. - ممنون.
منم یه کیسوی دیگه می‌خوام.
- گرفتم. - صبح بخیر!
- ممم! - کیو، ریشه درخت سدر بیشتری می‌خوام!
- باشه! - سومیر، اون چیه؟
همم؟ اوه
آّه
- ازش به‌عنوان پنکه استفاده می‌کنم. - ممم!
- تو چی سومیر؟ سلیقه تو چیه؟ - ممم.
- سلیقه؟ - هممم.
سلیقه‌م توی چی؟
تمپورا؟
- چی؟ - من میگو دوست دارم
خواهر یوشینو، فایده نداره.
مثل اینکه الان اصلا مردا رو نمی‌بینه.
- مایکو فقط به مای نیاز داره، نه هیچکی. - سومیر.
- می‌تونی اونو بگیری؟ - حتما.
- اون مثل موموکوئه. - می‌تونه با تریاکی بره.
هر مردی که عاشقش بشه دنیا براش جهنم میشه، آره؟
ممم. ممم، ممم، ممم.
- هی! - هممم؟
مادر آزوسا کجاست؟
تمپورا غذای موردعلاقه‌شه.
اوه، اون همین الان آماده شد و رفت.
یه قرار دیگه با آقای تانابه داره، نه؟
نه در واقع گفت که میره ارباب رو ببینه.
- اوه، که اینطور. - تو چی کیو؟
دختر مرموزی که کل روز با غذا حرف می‌زنه
هیچ علاقه‌ای به واقعیت نداره، ها؟
می‌دونی چیه؟
- من در واقع تو رابطه‌ام. - آره، آره.
- با ماهیتابه‌م، تتسوکو. - هممم؟
و همچنین با گیوزا!
اوه، بیخیال، خیلی کسل‌کننده‌ست!
تو ریوکو؟ اون یارو چی شد که بهش پیام می‌دادی؟
- واقعا شیرینه. - چی؟
یوکاتا برای مراسم عبادتِ ماه جولای
آه!
باید یه طرح و الگوی واحد برای همه‌مون انتخاب کنم که بپوشیم.
خانم آزوسا، فکر می‌کنید کدوم خوبه؟
- از اونجایی که توی جولای اتفاق میفته... - هممم
خب، موسیقی باد و شکوه صبحگاهی
یکم زیادی معمولی‌ان.
گل آفتاب‌گردون چی؟
گل آفتاب‌گردون، ها؟
- آره! اون می‌تونه خوب باشه. - درسته، موافقم.
- آها. - گل آفتاب‌گردون. عالیه.
اودونتون رو بگیرید، لطفا.
اوه، بله.
- خب. باشه، پس. - باشه، پس.
- اودون، سال بعد. - اودون؟
نه، چی؟ چی دارم میگم، اودون؟
این چجور الگو و طرحیه دیگه؟
- منظورم گل آفتاب‌گردون بود، آفتاب‌گردون. - آفتاب‌گردون، گرفتم.
آه!
پس در واقع،
امروز اینجا صداتون زدم،
برای موضوع خانم سومیر.
آه، بله.
خب، همه‌چیز روبه‌راهه؟
خب، نمی‌دونم.
اون معمولا خیلی بی‌دقته مثل همه کارآموزای اولیه،
ولی وقتی اجرا می‌کنه،
خب کاملا یه شخص دیگه میشه و می‌درخشه.
به آینده‌ش امیدوارم.
مثل آینده موموکو، ولی یه‌جور دیگه.
- اوکینی، قربان. - هممم.
خب پس از اونجایی که اینجوریه،
بذاریم سومیر آموزش اولیه رو زودتر تموم کنه، هممم؟
و بلافاصله براش یه اوزاشیکی رزرو کنیم.
بیاین اجراشو یکم بیاریم جلوتر از برنامه، ها؟
بله، قربان.
هممم!
کیو!
سمبوسه‌های شما.
ممنون.
همیشه کتلت سوخاری داشتید اینجا؟
- البته که داشتیم! - واقعا؟
- فقط شما ندیده بودینش! - آره، ندیده بودم.
- مراقب باشید، اونا داغن. - آه! باشه، می‌بینمت.
- موفق باشید! - مراقب خودتون باشید، ممنون.
هی، ببینید، ببینید. بیاین بریم! ببخشید!
- ببخشید... - آه، میشه یه عکس ازتون بگیرم؟
- حتما! - خیلی ممنون!
خیلی زیباست.
- آم، می‌تونی از ما یه عکس بگیری؟ - حتما.
- اوه! - عالیه، خیلی ممنون.
فوق‌العاده‌ست.
- منو ببخشید. - ما رو ببخشید.
خیلی خب، بگید سیب.
- خیلی ممنون. - میشه یکی هم با این گوشی بگیرید؟
- حتما. - خیلی ممنون.
- بفرمایید. - ممم.
- ممم. اوکینی. - هممم.
ممم.
- وای! - خوب شده، آه!
- آقای تانابه مواد خوشمزه‌ای بهمون میدن. - هممم.
اون خیلی به‌دردبخوره.
هممم، من فقط یه نگاه سریع به اون ریشه بیدمشک خوب انداختم و
و سریع فهمیدم... آقای تانابه بهمون داده.
- در واقع هوریکاوا بهمون داده. - هممم!
- مطمئنم آقای هوریکاوا هم خوشتیپه. - هممم، خب
- مطمئنم که هست. - هممم!
باشه، من سمبوسه‌ها رو می‌خورم، یه چرت بزن،
بعد برای اوزاشیکی امشب آماده شو.
هممم.
این چیه؟
روی همه سمبوسه‌ها یه اسم هست.
خیلی خسیسی.
- اتفاق پودینگ کارامل... - ممم!
داری با اون جوجه چیکار می‌کنی؟
برای ماکانایی امشبه.
- اوه. - اوه، واقعا؟
- غذای موردعلاقه سومیره. - آووو
سومیر گفته که می‌خواد اینو بخوره؟
نه فقط فکر کردم که همون زمانی باشه که بخواد بخوردش.
آه
کیو و سومیر مثل زوج پیری هستن که ۳۰ ساله ازدواج کردن.
- هممم، موافقم. - هممم.
ممم!
خوب نیست که
بتونی هروقت می‌خوای یه غذای گرم بخوری؟
مادر، پنج تا چیز هست که مادر شوهر می‌تونه
برای عصبانی کردن عروسش بگه.
اون شماره دوئه.
خواهر، شماره یکش چیه؟
خب، خوشبختانه ما تو این یاکاتا زن و عروس نداریم.
گرچه زن قبلی داریم.
چیو خیلی بی‌ادب نیست؟
- هم؟ گفتی بی‌ادب؟ - هم؟
- اوه! - گوشاش خوب می‌شنوه‌ها!
هیچی از دید مادر چیو پنهان نمی‌مونه.
من یه‌بار یکی از جواهراتشو کندم.
- وایسا، کی؟ - اوه، آره، اون؟
- شنید چی گفتم؟ - هممم!
موهای تنم سیخ شد.
منو ببخشید.
هممم؟
خواهر؟
آه، بله، میام اونجا.
یوکو باید اینجا باشه، درسته؟
یوکو؟
آره. اون قبلا اینجا به‌عنوان یوشینو کار می‌کرده.
- برچسبش اون بالاست. - اوه.
یوشینو، خب، آه
خب، اون اینجاست، ها؟
- ها؟ اوه وایسا... - یوکو!
- شما اینجایین؟ هی، من اینجام. بیاین بریم. - آم، آه... ببخشید، ولی
- ببخشید قربان، یه دقیقه... - یوکو؟
پس یعنی میگی که طلاق هنوز واقعا انجام نشده؟
آره. از سفر کاریم رفتم خونه.
و چیزی جز حلقه‌ش و یه نامه ندیدم.
مامانت همیشه‌ی خدا دوروبرمونه نمی‌تونم اینجوری زندگی کنم.
خب اونم دقیقا خوشحال نیست.
گوش کن، تو که فکر نمی‌کنی مومیجی مانجو می‌تونه همه‌چیزو درست کنه، فکر می‌کنی؟
حتی بعد از اینکه هربار طرف مامانت رو گرفتی؟
فقط می‌ذارم فکر کنه طرفشم اینجوری آسون‌تره، خب؟
اون دیگه زیاد دوروبرمون نیست، پس اگه فقط می‌تونستی یه‌جوری کنار بیای
این عادلانه نیست.
چون می‌دونی چیه، مادر اینجا نزدیک ۸۰ سالشه
و اوه خدای من، اون هنوز قوی و سرپاست، خب؟
من سنم به ۷۰ نزدیک‌تره، خب؟
- باید سنت رو به ۶۰ گرد کنی نه ۷۰. - خب
پس، احتمالا فکر خوبی نیست که اینجا راجع به این موضوع حرف بزنیم.
چرا برنمی‌گردی هیروشیما؟
یکم آروم شو قبل از اینکه تصمیم بگیری؟
نمی‌تونم اینجوری برم خونه.
یالا لطفا، یوکو.
دوست دارم این بار استخونام رو اینجا خاک کنم.
آه. چه فکر شجاعانه‌ای
اینکه بهت اجازه بدیم استخونات رو اینجا خاک کنی، می‌دونی؟
واقعا، مادر آزوسا؟
- آه، بله. - چی؟
- جدی هستین؟ - آره.
اوه، بیخیال!
- میونیچیکان؟ - بله.
وقتی از ایوایی پرسیدم، گفت که دعوتش کرده بره اونجا.
- اینجوری بهش پیشنهاد داد؟ - آره.
اوه... نشنیده بودی؟
فرانک لیود رایت خودش همه فضا رو طراحی کرد.
سالن عروسیه.
آه، خب
آم، چیزی راجع بهش نمی‌دونم.
یکم زیادی غیرمستقیمه، نه؟
آه... ح... حتما... فکر کنم.
خب... اون خیلی راجع بهش فکر می‌کرد.
منظورم اینه که این دیگه چجور پیشنهاد دادنیه، ها؟
آه، درسته.
اگه تو می‌خواستی به یه آدم خاص پیشنهاد بدی، اینجوری می‌دادی؟
اوه، نه. خب، من... آه
آم، ح... حتما، آه
آه، خب، آم... اگه من بخوام پیشنهاد بدم، آه
آم، خب، خیلی مستقیم این کارو می‌کنم.
اهم.
هممم. مطمئنی؟
آه
آره، مطمئنم.
هممم. من که قانع نشدم.
به من نگاه نکن.
سنگینه. نه؟
شنیدم شوهرت اومده که برت گردونه.
قبلیم. شوهر قبلی.
هیچوقت دیگه به اون جهنم برنمی‌گردم.
هممم. چرا ازدواجتون جواب نداد؟
چرا یهو داری اینو می‌پرسی؟
سوالت رو مثل یه توپ بیسبال سریع سمتم پرت کردی انگار که
کیوجی فوجیکاوا از تیم هانشینی.
کسی بهت پیشنهاد ازدواج یا چیزی داده؟
خب، یه جورایی، می‌دونی؟
اوه!
حالا می‌فهمم!
تو مثل ایچیرویی، نه؟
تمام این مدت توی اوج بودی،
برای سخته که انگیزه‌ت رو حفظ کنی
منو اینجوری قضاوت نکن.
- متأسفم، باشه؟ - ها؟
اوه، اگه فقط بازنشسته نشده بودم
اونوقت مجبور نبودی تنهایی این سختیا رو طی کنی
هی، صبر کن، صبر کن
اول از همه، ما هیچوقت رقیب هم نبودیم.
- حتی برای یه ثانیه. - هی، میشه بهش نگاه کنی.
تو هنوز سنجافودات رو اینجا داری برات درش میارم.
- چی؟ نکن. - دقیقا اینجا.
- داری چیکار می‌کنی؟ بسه. - خب، خب، اوه!
شما دوتا رو هرروز نمیشه اینجوری دید.
می‌خوای چیکار کنی؟
ما فقط داشتیم، آم، درباره جانشین بعدی یاکاتا بحث می‌کردیم.
واقعا؟ خب قراره کی باشه؟
بیشتر کنار من احساس آرامش داری یا اون؟
هممم. هی، بذار اول برم دستشویی.
هیچکدوم از ما نمی‌تونه مثل اون باشه، درسته؟
آره!
پس داری میری.
من هیچوقت نمیرم.
اوه، لعنتی!
نمیری، ها؟
آره، خب، یعنی
چرا باید بریم وقتی که ازدواج کردیم؟
میگن چون اینجوری از هنر غافل میشی.
هیچوقت نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
حتما، آره، درسته.
درسته.
به‌خاطر همینه که مشکله، درسته؟
چطور؟
چون می‌بینی که
هنر می‌تونه مثل چیزی که از همه بیشتر دوستش دارم، ادامه پیدا کنه.
اگه باور داری، پس لطفا نکن.
اگه اینطوره من برای اون مرد جوان احساس تأسف می‌کنم.
می‌دونی؟
فکر کنم می‌دونم.
یه‌بار حرفت رو فهمیدم.
جشن خداحافظی؟
درسته.
اون روز یه تماس از آقای تانابه داشتم،
و اونم بهم گفت که آقای ایوایی روی اون موضوع اصرار داشته.
اوه، می‌فهمم.
هنوز که جواب ندادی، دادی؟
ایوایی فقط... فکر کرده که میرم توکیو.
- واقعا؟ - هوم.
دارم فکر می‌کنم چرا.
اون گفته که به‌نظر نمیومده اینجا بهم خوش بگذره.
اینجا بهت خوش نمی‌گذره؟
آره. مثل اینکه خواستم برم.
می‌خوای بری؟
نمی‌دونم، راستش
آقای ایوایی رو دوست نداری؟
احساسات اونجوری، غیرمعمولی‌ان نمی‌دونم باید چیکار کنم.
چون دوستش دارم، می‌خوام برم؟
یا می‌خوام اونجوری حس کنم چون واقعا می‌خوام از اینجا برم؟
اون موقع چه دلیلی داشتی؟
خب، با توجه به گذشته، دلیلش مهم نیست.
پس، احتمالا میگم
هیچوقت یه جواب خوب وجود نداره.
ساکو
خونه کیو و سومیر
بابای سومیر رفت اونجا که برش گردونه، پس؟
آره.
ولی ولش کرد.
و بدون اون برگشت.
اون همیشه از وقتی بچه بودن، لجباز بوده.
واقعا نمی‌دونم چی شده ولی به‌نظر میاد که
یه‌جورایی کیو توی این قضیه بهش کمک کرده.
هممم
اون دو تا باهم تیم خوبی میشن.
تیم؟
ممم، پرتاب‌کننده توپ و گیرنده توپ.
آه، آه
خب، من حسودیم شد.
و تو آماده‌ای.
- هی، گوشیم کجاست؟ - نمی‌دونم.
برادر، خیلی خوشحالم که امروز اینجا باهامی
و فقط هیروشی نیست.
آره، نمی‌تونم رو این بچه دماغو حساب کنم.
من بچه دماغو نیستم.
- اونجاست؟ - نه. نمی‌بینمش.
- بهت حسودیم میشه برادر تاکشی. - ها؟
خب، چون کل عمرت این کار رو انجام میدی.
حتی اگه ازدواج کنی یا طلاق بگیری هم هیچی عوض نمیشه.
من حداکثر بتونم این کارو تا ۵۰ سال انجام بدم.
اگه من این کارو به این بچه دماغو سپردم، دو برابرش کن.
- کارو بهش بسپری، ها؟ - آها.
وقتی بهش فکر کنی، فراتر از زندگیم میره.
برای مایِ تو هم همینطوره.
- چیه؟ - خوبی؟
- اوه، اوه. اینجا. - اوه.
داروی دریازدگی.
آه. اوکینی.
توی قایق بالا نیار. می‌بینمت.
خوش اومدی.
مادر، خوشحالم که اینجا باهاتونم.
خوشحالم که اینجا باهاتم.
امشب یه گردهمایی خداحافظیه که آقای تانابه برای همکاراش برگزار کرده.
یه تغییری هست، متأسفم.
می‌خوام کوروکامی رو اجرا کنم.
بهم گفتن، این هیگاشیاما میشو بوده؟
بله، متأسفم.
- یه چیزیه که دیگه تکرار نمیشه. - کوروکامی، ها؟
حالا چرا یهو کوروکامی؟
لطفا فقط همین یه‌بار مادر.
- خواهر، کیمونوت... - مشکلی نیست. استرس نگیر.
گوش کن سومیر.
هروقت عاشق شدی،
فقط مطمئن شو که واقعیه، باشه؟
باشه.
و ازدواج کردن با یکی باعث نمیشه عشق واقعی بشه.
و اگر هم تصمیم گرفتی ازدواج نکنی،
به معنی این نیست که عشق واقعی نبوده.
همچنین
عشق واقعی، فقط یه حس عاشقونه نیست.
تو می‌تونی عاشق هنرت هم بشی، نه فقط عاشق مردا.
همچنین عشق به هنر، جلوی عشقت به یکی دیگه رو نمی‌گیره.
آها.
شاید
هنوز خیلی دیر نباشه.
من
عاشق میشم.
ما می‌رقصیم و مای‌مون رو طی می‌کنیم.
هزار بار این کارو انجام میدیم و با وجود این، هربار، متفاوته.
درسته.
حتی برای برگ‌های افرا، حتی برای ماه.
و حتی
هرکس دیگه‌ای که اون بیرونه،
هرکسی که می‌خواد مای من رو ببینه
ما هیچوقت
یه لحظه مشابه رو دوباره با هم شریک نمیشیم.
پس برای همه‌ش ارزش قائل شو.
به همه‌ش ارزش بده.
برای همینه که من همیشه توی قلبم میگم بدرود
تک تک دفعه‌هایی که اجرا می‌کنم.
پس بدرود
پس بدرود...
♪ کوروکامی... ♪
خیلی ممنون،
خیلی ممنون، جناب،
امشب تونستم یه چیز شگفت‌انگیز ببینم.
خیلی ممنونم.
توکیو بعدیه. من همه تلاشم رو می‌کنم.
می‌دونم می‌کنی.
می‌تونی هرزمانی می‌خوای برگردی.
باشه؟
خواهر؟
هیچوقت کوروکامی امشب رو فراموش نمی‌کنم.
ممنون، خواهر موموکو.
اوه
تو اصلا می‌دونی مای راجع به چیه؟
آره.
از ارباب شنیدم.
که اینطور.
خواهر موموکو
در طول کوروکامی، وقتی اجرا می‌کردی هیچ غمی ندیدم.
به‌جاش، شما
در واقع، قوی بود
یه اراده قوی پشتت احساس کردم.
خب
در این صورت پس درست منتقل شده.
آره.
برای امروز کافیه. می‌تونی الان بری خونه.
سومیر؟
تو باید توی کل جیون به مایکوی بالا تبدیل بشی، خب؟
سومیر.
یه خبر خوب و یه خبر بد برات دارم.
خب، می‌خوای کدومو اول بشنوی؟
می‌خوام اول خبر بد رو بشنوم لطفا.
ممم.
درسته، خب
متأسفم.
من اخیرا تصادفی کیک خامه‌ای رو که توی یخچال نگه داشته بودی
خوردم.
منو ببخش.
وایسا، تصادفی؟
مطمئنی؟
خب، اینجوری نبود که فکر کنم یه چیز دیگه بوده.
اینجوری بود که وقتی فهمیدم، کیک دیگه
چرا اصلا از این بحث کیک خامه‌ای نگذریم؟
باشه.
و خبر خوب اینکه
هم؟ چی شده؟
آم
- کیو رو دیدی؟ - کیو؟
- اوه، شاید توی حموم عمومیه؟ - آها.
اون رفت و فکر نکنم حداقل تا یک ساعت دیگه برگرده سومیر.
خدای من.
اون داره از بین همه دنبال کیو می‌گرده و هیجان‌زده‌ست؟
- هی، می‌دونستی؟ - هوم؟
کیو هروقت تو حمومه، دوست داره بخونه.
و وقتی می‌خونه، صداش مثل یه پیرمرده.
چی؟ واقعا؟
و هروقت آبمیوه‌ش رو می‌خوره،
یه هورت و آه بزرگ مثل مممم میکشه.
- جدی؟ - بامزه‌ست. اون دست چیه؟
- اوه، این؟ - نه، اون.
حموم
خیلی خب.
کیو!
سومیر؟ چه خبره؟
آه!
- ارباب الان بهم گفتن. - آها.
- اولین اجرای من زودتر شروع میشه. - چی؟
من الان رسما یه مایکو میشم!
سومیر! تو تونستی! تبریک میگم.
تو موفق شدی!
آفرین! آفرین!
خوشگل میشی!
آره!
خیلی هیجان‌زده‌ام!
می‌تونیم براش جشن بگیریم.
اوکینی
اسمش، ها؟ قراره چی بشه؟
اگه پیشنهادی دارین، ما کاملا آماده شنیدن و پذیرفتنیم.
- یوشیکو میازاکی. - اسم باید از موموکو گرفته بشه.
- اوه. - از اونجایی که اونا خیلی خواهرای نزدیکین.
- درسته؟ - ممم
- مومو... مومو. - مومو... یه چیزی
- هممم. مومو... بعدش یه چیز خوب. - موئه.
- اوه؟ - چی؟
- اونو نمی‌دونم. - اوه!
- پس، مومو... - خیلی خوب نیست.
خب
- مومو، آه... - موموکا؟
انگار سه تا دختر تو مهدکودکن.
احتمالا پنج تا دختر.
راستش اسم خواهر کوچیک‌تر منم موموکائه.
- چی؟ واقعا؟ - می‌بینی؟
می‌دونم. یوریه!
- یو... - شخصیتای «زنبق» و «شاخه».
یوریه... آه.
- خب، پس... - اون خوبه!
مومونو
چطوره؟
نظرت چیه؟
منم بخشی از اسمم رو بهش میدم.
دو تا از قوی‌ترین ژن‌های اونجاست.
- یوریه، ها؟ - وایسا!
- ها؟ چیه؟ - چرا منو نادیده می‌گیری؟
- نادیده؟ - مومونو که اسم بدی نیست.
- خب؟ - آه، خب، مومونو
- آها. - درسته؟ هممم
مومونو خوب نیست.
هی، تو فکر می‌کنی کی هستی؟
تو حتی هیچی نمی‌دونی.
فقط اونجا بشین، حرف نزن.
باشه.
یوشینو، فقط قبولش کن. مومونو امکان نداره.
- نمیشه. - چرا؟
هممم
پس چی؟
خانم ریوکو، چرا به ما ملحق نمیشی؟
- آم... - برات یه نوشیدنی درست می‌کنم.
اَی!
موکتیل چی؟
- من خوبم. - مومومو!
انگار دارن یه چیزی رو جشن می‌گیرن، پس، آم
من می‌گذرم پس.
می‌دونی، این واقعا صحنه من نیست.
مومومو!
اون چیه؟
تق، تق.
چیه؟
یه تماس دیگه از معلم کاباساوا دارم، دوباره بهم زنگ زد.
ممم. حالا هرچی. چیز مهمی نیست، درسته؟
فکر کنم راجع به حضار صحبت کردن.
نه، راجع به برنامه‌هات بعد از فارغ‌التحصیلیه.
اوه، می‌فهمم.
چون نوشتم: «ستاره فیلم کره جنوبی».
خدای من
فقط برای اینکه بدونی، واقعا کاباساوا نیست.
- اوساوائه. - هممم؟
- معلمم. اسمش. - چی؟
کاباساوا در واقع یه اسم مستعاره.
من همه این مدت به معلمت می‌گفتم کاباساوا، ریوکو!
اوه! همونطور برای سومیر، آره،
اون یه بخشی از اسم موموکو رو می‌گیره.
پس اولین اجراش اینجاست.
- خوش به حالش. - ممم.
ارباب اونو تحسین کرد و گفت اون یک در میلیونه.
پس خوشحالی، ها؟
با اینکه نتونستی اون کارو برای خودت انجام بدی؟
اینجوری نیست که نتونسته باشم از پسش بربیام
اگه منو نداشتی،
می‌تونستی ادامه بدی.
می‌دونی که این حقیقت نداره ریوکو.
چجوری بهش نگاه می‌کنی؟
من یکیو دیدم که واقعا دوستش داشتم،
جیکو بودن رو کنار گذاشتم و تورو داشتم.
اصلا پشیمون نیستم، حتی یه‌ذره.
- حقیقت نداره. - داره، باشه.
من به‌خاطر تو، مکانی رو که بهش تعلق داشتم، پیدا کردم عزیزم.
و در واقع اگه ازم بپرسی تو یک در میلیونی، خب؟
تو تنها کسی هستی که اینجوری فکر می‌کنه،
آزوسا.
لطفا اون یکی دستت رو بهم بده.
- حالت خوبه؟ - آره!
اینو یادت میاد؟
هممم. البته.
یکم قبل‌تر امروز، چندتا دبیرستانی سال اولی توی یه گردش کلاسی
اینجا داشتن با کوتونو و کیکونو عکس می‌گرفتن، درسته؟
هممم. ما هم پارسال اینجا چندتا عکس گرفتیم، نه؟
آره. کنتا یکی ازمون گرفت، درسته؟
بله، روز خوبی بود و خواهر موموکو خوشگل شده بود.
هممم. آره واقعا شده بود.
کنتا اون موقع حتی نمی‌تونست حرف بزنه.
صورتش خیلی سرخ شده بود.
کنتا رو هیچوقت قبلا اونقدر آشفته ندیده بودم.
ببینید تا کجا اومدیم.
سومیر امروز خیلی خوشگل بود.
من حتی از میون‌بر برگشتم یاکاتا
که بتونم از بغل یکم بیشتر به صورتش نگاه کنم.
- هی، کیو. - هممم؟
- میشه یه خواهشی ازت بکنم؟ - هممم.
وقتی رسما یه مایکو شدم،
دوست دارم اون ساندویچا رو امتحان کنم.
اون مدلای کوچولو رو؟
- آره. اون کوچولوها. - البته، حتما.
- واقعا؟ - آها.
- قول میدی؟ - آره.
همیشه رویای داشتن یکیشونو داشتم.
خب، آم
چه چیزی باید تو ساندویچا بذاریم؟
- هممم... - می‌تونیم، آه
می‌تونیم تخم‌مرغ و
سالاد سیب‌زمینی چی؟
- ها؟ - آها.
یا
ژامبون و خیار، درسته؟
ممم
هممم؟
کاراگه؟
نظرت چیه؟
- کاراگه مال امروزه. - واقعا؟
آها.
لذت ببر.
خیلی ممنون.
- اوه... داغه! - مراقب باش!
- آه... - خوبه، ترده.
تصمیم گرفته شد که اسم مایکوی سومیر، موموهانا باشه.
از اسم خواهر موموکو به اضافه هانا گرفته شده.
- خوشمزه‌ست؟ - آره!