.
[آنچه خواهید دید در آخر اپیزود]
‫مدام به این فکر می‌کنم که چقدر از خونه دوریم. [آنچه گذشت]
‫آره، منم همینطور.
‫خوشحالم که پیدات کردم!
‫ما برمی‌گردیم خونه. فهمیدی؟
‫صبح به‌خیر، خوابالو.
‫حالت خوبه؟
‫داری تو تب می‌سوزی.
‫نمی‌تونیم لطفاً فردا ‫به این قضیه رسیدگی کنیم؟
‫می‌تونیم یه مدتی ‫اینجا منتظر بمونیم.
‫کارول؟!
‫کارول!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫هیس. نگاه کن.
‫اون‌ها خیلی بی‌نقصن.
‫اون‌ها کلی وسیله دارن.
‫این کار رو نکن.
‫فقط یه‌کم برمی‌دارم.
‫نه، ولی... ‫ولی حالم بهتره.
‫اون‌ها قرار نیست مقاومتی نشون بدن.
‫خب، پس، اون برای چیه؟
‫یخ‌ جمع رو بشکونم.
تو جاده که بودیم خیال کردم یه چیزی دیدم
!آهای، ببینید
‫لعنت به من.
یکی قصدِ سفر طولانی به سرش زده
آره
!یوهو
کسی اینجاست؟
ببینید چی پیدا کردم
!بیاید بیرون بازی کنیم
[مردگان متحرک: دریل دیکسون] [فصل سوم]
[قسمت دوم: مراسم پیشکشی]
کسی اینجاست؟
!خجالت نکشید
!یالا، نترسید
!آهای؟
سلام، رفقا. حال‌تون چطوره؟
!از آب بیاید بیرون
!بجنبید
!خواهش می‌کنم بذارید اون بره
هر چی می‌خواید بردارید ولی !تو رو خدا به ما کاری نداشته باشید
‫روبرتو!
اهل کجایید؟
هیچ جا. اهل این نزدیکی نیستیم
اهل شهر «ساحل آرامش» هستید؟
.نه، آقا. اهل سانتیاگو هستیم .فقط داشتیم رد می‌شدیم
تمام وسایل‌مون مال شما
بی‌خیال. بچه‌ان
آره، ولی ممکنه به کسی چیزی بگن
!دهن‌مون قرصه !داریم می‌ریم سمتِ جنوب
نمی‌تونیم رو حرف‌تون حساب باز کنیم، درستـه؟
!تیرش از کجا اومد؟
خوبی؟
کمک می‌خوای؟
اسپانیایی بلد نیستم
‫انگلیسی بلدم.
‫- ممنونم. ‫- یوستینا...
‫خدا رو شکر که اینجا بودید. ‫خیلی ممنونم.
‫دوستم به دکتر نیاز داره. ‫دکتری این دور و بر هست؟
‫ما اهل اینجا نیستیم.
روبرتو، زنه دکتر لازمـه
الان فرصت داریم فرار کنیم
مادربزرگم می‌تونه کمکش کنه
‫شاید... شاید بتونید ‫فقط یه‌کم غذا بهمون بدید.
‫- بله، بله. ‫- یه چیزی برای سردردم.
‫- آره. ‫- بذار ببینم.
‫روستا چطور؟ ‫روستایی این نزدیکی هست؟
‫- نه. ‫- بله...
‫به نظر نمیاد خیلی وقت ‫تو راه بوده باشید.
‫ما... چطور بگم؟...
سیب داریم
انگار اوضاعش وخیمـه
!نمی‌تونیم برگردیم، یوستینا
اون‌ها نجات‌مون دادن
‫هی، چی می‌گه؟
‫من اینجا گیاهان دارویی ‫و چندتا داروی مسکن دارم.
‫مادربزرگم یه شفادهنده‌ست، ‫باشه؟
‫- شاید... می‌تونی ما رو ببری پیشش؟ -
‫متأسفم. ‫امکانش نیست.
‫پس، مسیر درست رو ‫به ما نشون بدید.
‫چند کیلومتر ‫اون طرف.
‫ولی اونجا بده.
‫اون‌ها از غریبه‌ها ‫استقبال نمی‌کنن.
‫اگه شما ما رو ببری، می‌کنن.
‫شما نمی‌خواید برید اونجا.
‫جای خوبی نیست.
‫آره، راست می‌گه قربان.
‫ما این ریسک رو می‌کنیم.
‫- دریل، اشکالی نداره. ‫- ما نمی‌تونیم برگردیم.
‫جایی که ازش اومدیم، ‫امیدی برامون نیست.
‫اینجا بیرون امیدی براش نیست.
‫تو نمی‌فهمی. اون‌ها اون رو ‫بیرون می‌کنن و من رو می‌کشن.
‫بیا. من همه‌ی داروهام ‫رو بهت میدم، هر چی بخوای.
‫آب ما. همه‌ش رو بردار. ولی...
‫من نمی‌ذارم دوستم ‫این بیرون بمیره.
‫بلند شو!
‫راه بیفت.
‫همین الان بهش چی گفتی؟
‫اون فقط می‌خواد که ما ‫راهی برای فرار پیدا کنیم.
‫واقعاً ازتون قدردانی می‌کنم ‫که این کار رو می‌کنید،
‫حتی اگه واقعاً ‫انتخاب خودتون نباشه.
‫اشکالی نداره.
‫به هر حال کجا داشتید ‫می‌رفتید؟
‫می‌رفتیم ببینیم دنیا چه خبره.
‫اون بیرون تو دنیا ‫خیلی‌ خبر خاصی نیست.
‫اینجا هم خیلی‌ خبر خاصی نیست.
‫یالا!
‫یالا! اینجا!
‫هی!
‫یالا!
چه بلایی سرتون اومده؟
راهزن‌ها ریختن سرمون
این آمریکایی‌ها بهمون کمک کردن
کمک‌تون کردن؟
این خانمه حالش خوب نیست، پاز
دکتر لازمـه
‫اون به کمک نیاز داره.
‫حالش خیلی بده.
...گوستاوو
!بذار برن داخل
!دَر رو باز کن
یوستینای عزیزم، کجا رفته بودید؟
...رفته بودیم لب روخونه ولی
راهزن‌ها سر رسیدن
این دو نفر کمک‌مون کردن
...زنه خیلی حالش بده
با خودتون غریبه آوردید اینجا؟
دکتر لازمـه
خواهش می‌کنم، عمو فده
گاز گرفته شده؟ - نه -
نه، قایق‌شون غرق شده
سلاحت رو غلاف کن، دوستِ من
‫اون می‌گه بیارش پایین.
‫اول اون‌ها.
‫به «ساحل آرامش» خوش آمدید.
بِجو
‫- اون چیه؟ ‫- دارو.
‫مادربزرگم یه شفادهنده‌ست.
‫اون بلده چطور آدم‌ها رو درمان کنه.
بخور
...نصفه‌شب و مخفیانه گذاشتی رفتی
،بدون اجازه‌ی من برادرزاده‌ام رو هم با خودت بُردی
...ببخشید، آقا. فقط می‌خواستیم
خیال کردی نمی‌دونم چی تو سرتـه؟
!تو چشم‌هام نگاه کن
قبل از «مراسم پیشکشی» فرار می‌کنید؟
،می‌خوایم با هم ازدواج کنیم
واقعاً اینقدر چیز بدی‌ـه؟
وقتی نزدیک بود به خاطرش !جون‌تون رو از دست بدید، پس آره
‫اون باید دراز بکشه.
‫اسم من ‫فدریکو دِ ریوراست.
‫من...
‫شهردار... ‫به انگلیسی چی می‌شه؟...
‫شهردار اینجام.
‫یه جای آروم دارید ‫احیاناً...
‫که اون بتونه یه‌کم استراحت کنه؟
‫عذر می‌خوام، دوست من،
‫- ولی ما به هیچ غریبه‌ای اجازه نمی‌دیم تو شهرمون بمونه. ‫- نه.
نمی‌تونیم دست رد به سینه‌شون بزنیم
‫فقط یه شبه.
‫تا وقتی تبش قطع بشه.
‫می‌تونیم یه‌کم آذوقه برای ‫راه بهتون بدیم.
...خواهش می‌کنم، عمو فده
تو رو خدا
کجا می‌خوان بمونن، ها؟
می‌تونن خونه‌ی من بمونن
‫ما برای شما جا داریم.
اون‌ها بچه‌هامون رو نجات دادن، مگه نه؟
درستـه
بسیارخب. بقیه‌اش با خودت
‫دو روز.
‫این باید برای خوب شدن ‫اون خانم کافی باشه.
‫ممنونم.
‫من پدرِ روبرتو هستم.
‫اسم من آنتونیوئه. بیاید.
‫دنبالم بیاید.
‫نمی‌خوام دردسر درست کنم.
‫نه. این...
‫دردسری نیست.
‫سلام.
‫«بعداً می‌بینمت، اجنبی»؟
‫یه وسترن ایتالیایی.
‫یه فیلم افتضاحه واقعاً،
‫ولی خیلی لذت‌بخشه.
‫بذار برم ضدعفونی‌کننده ‫و باند پیدا کنم.
‫شام تقریباً آماده‌ست.
‫می‌دونی، باید چندتا ابزار ‫قرض بگیرم تا اون قایق رو تعمیر کنم.
،یه سر میرم دمِ چاه
زود برمی‌گردم
بعدش صحبت می‌کنیم
‫اون‌ها الان مثل عقاب زیر نظرمون دارن.
‫وقتی شب مخفیانه فرار می‌کنی،
‫این کار فقط یه بار جواب میده.
‫پس چندتا ابزار داری که ‫بتونم قرض بگیرم؟
‫شاید من کمکت کنم قایقت رو ‫تعمیر کنی.
‫و تو به ما کمک کنی دوباره فرار کنیم.
‫این شما بودید که ما رو مجبور به برگشتن کردید
‫پسر، نمی‌فهمم.
‫اینجا چه چیز بدی داره؟
‫اون‌ها نمی‌ذارن ما ‫با هم ازدواج کنیم.
‫داری در مورد ‫پدر و مادرتون حرف می‌زنی؟
‫لا اُفرِندا. (مراسم پیشکشی)
‫این... این یه قرعه‌کشیه، ‫و به زودی برگزار می‌شه.
‫ما وقت نداریم.
‫آره، خب، منم ندارم.
‫وقتی با اون نیستم، ‫هیچی خوب نیست.
‫تو می‌دونی این چه حسیه، ‫که اینطوری تجربه‌ش کنی؟
‫چون پدر خودم ‫فراموش کرده.
‫شاید فقط اونقدر پیر شده ‫که بدونه
‫که اون تنها چیزی نیست ‫که مهمه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چه حسی داری؟ ‫- خیلی بهترم. ممنون.
‫هان؟
‫گرسنه‌ای؟
‫چوراسکو دوست داری؟
‫کباب.
‫گوشت گاو گالیسیایی.
‫و، همچنین، آندرولاس...
‫لامپریا، پرسِبِس.
‫بارنکل... یه غذای لذیذ.
‫آره.
‫خب، چیزی که لازم داری برای ‫تعمیر قایقت رو داری؟
‫آره، آره. ‫تقریباً آماده‌م که وصله‌ش کنم.
‫پاز...
همه چی مرتبـه؟
کاروانِ «ال الکازار» اومده
‫این کاروان از ‫ال آلکازار هست...
‫... آخرین بقایای ‫سلطنت اسپانیا.
‫یا اینطور که ادعا می‌کنن.
‫اون مردی که اونجاست، ‫گیرمو تورس،
‫قراره پادشاه بعدی باشه.
‫سالی یه بار، اون‌ها به روستاهای ‫شمالی سر می‌زنن،
‫هدیه میارن، ‫پیشنهاد محافظت میدن.
‫می‌گن این اتحاد ‫ما رو در امان نگه می‌داره.
!فدریکو، دوست من
!خوش اومدید، اعلی‌حضرت
حال‌تون چطوره؟ - عالی‌ام -
هدیه آوردم
!دخترم کجاست، عوضی‌ها؟
!دخترم کجاست؟
!الان پنج ساله که می‌گذره
دختر کوچولوم کجاست؟
!عوضی‌ها
!بهش بگید دوستش دارم
با خودشون یه زن آوردن؟
خیلی عجیبـه
سابقه نداشته
کی هستش؟
گمونم ملکه‌‌ی آینده‌مون
!رعیت‌های من
،فردا
،غذا می‌خوریم
،نوشیدنی می‌خوریم
!بعدش مراسم پیشکشی رو برگزار می‌کنیم
!بساط جشن و سرور رو آماده کنید
‫چی می‌گه؟
‫فردا مراسم «لا اُفرِندا»ست.
‫یه دختر انتخاب می‌شه ‫و به ال آلکازار برده می‌شه.
‫برده می‌شه؟
‫چرا برده می‌شه؟
‫می‌گن برای اینکه ‫شوهرش بدن.
‫کی می‌دونه؟ ‫دیگه هیچوقت نمی‌بینیمشون.
‫الان اینجاست...
‫همون چیزی که ازش فرار می‌کردیم.
!بازم
!عوضی‌ها
!بیشتر
!سنگین‌ترش کنید
باشه
!مواد غذایی رو ببرید اونجا
!اسلحه‌ها رو ببرید توی انباری
!یالا، بجنبید
،من پدرتم باید هر چی میگم بگی چشم
!من دیگه بزرگ شدم !به کمکت نیازی ندارم
خیال می‌کنی دیگه واسه خودت مَردی شدی
!ولی هنوز یه بچه‌ای
بچه؟ - واسه همین می‌خوام ازت محافظت کنم -
خب، این بچه‌ای که میگی فرار کرد و !تو اصلاً متوجه نشدی
‫هی. نگاه کن چی پیدا کردم.
‫شش تا قوطی کنسرو لوبیا.
‫اوه! و همین‌طوری ‫گذاشتن برش داری؟
‫با هات‌داگ خوب می‌شه.
فهمیدنِ اینکه یوستینا فردا جزو گزینه‌هاست خیلی سختـه؟
.تا الان پنج بار شانس آورده متوجه هستی؟
!ممکنـه فردا اون رو ببرن
‫روبرتو ناراحته.
‫می‌خواد دوباره فرار کنه.
‫فکر کنم بهتره...
‫که ما تو این قضیه دخالت نکنیم.
‫اگه ما نبودیم ‫اون‌ها آزاد بودن.
‫نه، مُرده بودن.
‫ما مجبورشون کردیم برگردن.
‫فقط فکر می‌کنم ما بهشون مدیونیم ‫که کمک کنیم.
‫من فقط فکر می‌کنم باید ‫برگردیم خونه.
چندتا لازم داریم؟
این بار 6 تا دختر هستن
!گونه‌هات زیادی سُرخ هستن
[یوستینا]
،البا، لباست خیلی بلنده !بعداً حاشیه‌هاش رو می‌دوزیم
...خوش به حالت، البا
اسمت فقط چهار حرفـه
ساده‌ست
این اولین مراسمِ منـه
مامانم نگرانـه
!همه‌تون خیلی خوشگل شدید
نه، نه، نه، راحت باشید
لورا، چه گوشواره‌های قشنگی
همه‌تون مثل شاه‌دخت‌ها شدید
چه بافت قشنگی
از طرف خانم
‫خب، شهر یکی از ‫دخترانش رو پیشکش می‌کنه...
‫و در عوض یه کامیون ‫پر از اسلحه می‌گیرید؟
‫فِدِه بهش می‌گه امنیت.
‫من بهش می‌گم...
‫... اخاذی.
‫ولی اگه به ما برای بقا کمک کنه...
‫این تمام چیزی‌ـه که برای پسرم می‌خوام.
‫شاید گاهی اوقات ‫این من رو پدر بدی می‌کنه.
‫فکر کنم اگه نگران ‫نحوه‌ی عملکردت باشی،
‫حتماً داری درست انجامش میدی.
به هر کدوم از حیوون‌ها یه روبان با اسم یه دختر وصل میشه
‫اون داره در مورد ارتباط شهر ‫با ال آلکازار صحبت می‌کنه.
‫می‌گه انتخاب شدن ‫یه افتخاره.
‫این یعنی پیشکش شدن به ‫یک زندگی بهتر.
‫یک دنیای قدیمی‌تر و بهتر که ‫ال آلکازار زنده نگه‌ش داشته.
هر کدوم سریع‌تر باشه، انتخاب میشه
!رهاشون کنید
‫آلبا. آلبا گررو.
‫مامان!
‫انگار از اون گلوله هم قسر در رفتیم.
‫یه جورایی همه کاره‌ای، ‫مگه نه؟
‫از حیوون‌ها مراقبت می‌کنی، از واکر‌ها.
‫واکر‌ها؟
‫منظورت «لُس هکو‌ها»ـست؟
‫ما بهشون می‌گیم...
‫پوچ‌ها...
‫انسان‌هایی بدون... چطور بگم...
‫قلب، بدون روح.
‫ما از اون‌ها برای محافظت از دیوارها استفاده می‌کنیم
‫اینطوری تونستم به یوستینا ‫و روبرتو برای فرار کمک کنم.
‫هفته‌ها براش برنامه‌ریزی کردیم ‫تا هیچ‌کس نفهمه.
‫اون کار رو هم کردی، هان؟
‫و جواب داد...
‫تا اینکه شما اومدید.
‫الان برمی‌گردم.
‫یالا. هی!
‫یالا.
...باورم نمیشه خودتی
چند سال قبل، یه دختر رو آوردن ال الکازار
...دل‌تنگِ خونه بود، ترسیده بود
اولش واسه همه‌مون همینجوری‌ـه
هر شب از روستاش می‌گفت
«جایی به اسم «ساحل آرامش
...از یکی از دوست‌هاش هم می‌گفت
یه دختر گاوچرونِ کولی از بارسلونا
!ساندرا
پس اینطوری فهمیدی من اینجام
حالش خوبـه؟
...به شوهرم گفتم همین یه بار
بذار من هم بیام
چرا اینقدر لفتش دادی؟
ساده نبود
همیشه خدا خدا می‌کردم بیای دنبالم
‫بفرما.
‫تو یه استعدادی داری.
‫درمورد حیوون‌ها.
‫همسایه‌هام چندتا داشتن ‫اون‌ور خیابون
‫- جایی که بزرگ شدم. ‫- آره؟
‫تقریباً وقت شامه.
‫لطفاً سر میز به ما ملحق بشید، ‫شما و دوست‌تون.
‫خوشحال می‌شیم. ‫ممنونم.
‫عالیه.
‫خب، به ما بگید، دوستان...
‫چطور از آمریکا اومدید؟
‫با قایق.
‫و یه هواپیما،
‫و یه قایق دیگه.
‫شاید این بار ‫یه بالون رو امتحان کنیم.
‫حتماً خیلی دلتون برای کسایی که ‫پشت سر گذاشتید تنگ شده.
خیلی زیاد
‫واسه همینه که عجله داریم ‫برگردیم اونجا.
از دنیای بیرون چه خبر؟
‫شوهرم می‌خواد بدونه چه خبری ‫از دنیا دارید.
‫تقریباً همه‌جا افتضاحه،
‫به جز لندن.
‫انگلیس از همه افتضاح‌تره.
‫واقعاً؟
‫دیگه هیچ آدمی اونجا نمونده.
‫چه غم‌انگیز.
‫وقتی وارد شهر شدید ‫نگران شدم.
‫بالاخره غریبه بودید. واقعاً نگران بودم.
‫ولی یوستینا در مورد شما بهم گفته.
‫شما، آقا، ‫یه ردیاب و یه شکارچی هستی.
‫و شنیدم که تو اداره‌ی جوامع ‫تو آمریکا کار می‌کنید.
‫از خرد و بینش شما ‫استقبال می‌کنم.
‫من بینش دارم. ‫غذای شما خیلی خوشمزه‌ست.
‫- و شهرتون زیباست. ‫- ممنونم.
‫ولی بعضی از سنت‌هاتون ‫یه‌کم غافلگیرکننده‌ست.
‫یه چیزی که یاد گرفتم ‫اینه که راه‌های قدیمی
‫همیشه بهترین راه‌ها نیستن.
‫می‌شه گوشت رو بدید؟
‫گوشتو؟
اِل سردو
«درضمن، بگو «پور فاور (لطفاً)
‫- خوشمزه‌ست. ‫- درجه یکه. از جنوب غربی.
‫چندتا تازه‌وارد ‫گوشت‌ها رو آوردن اینجا.
‫کارشون خوب بوده.
‫تاجرها؟
‫مسافرها.
‫با گذشت زمان، ‫ساحل آرامش به یه مقصد تبدیل شد
‫برای آدم‌هایی از سراسر اسپانیا، ‫نه فقط گالیسیا.
‫کشور باسک، والنسیا.
‫ما یه...
‫چطور بگم؟...
‫یه شهر چندفرهنگی.
‫شهرهای کمی مثل ساحل آرامش ‫رونق گرفتن.
‫و دلیلی برای این وجود داره.
کارمن، افتخار بزرگی نصیب البا شد
چند کلامی مهمون‌مون نمی‌کنی؟
...البای من
خیلی دختر خوبی‌ـه
...همه البا رو دوست داریم و
بهترین‌ها رو براش آرزو می‌کنیم
ضمناً، می‌دونیم که خدا در این مسیر همراهشـه
‫تو از ما خرد خواستی، ‫فِده.
‫نوشیدنی می‌خوای؟ ‫برات یه نوشیدنی میارم.
‫ولی من یه سؤال دارم.
‫چرا؟
‫چرا دختران‌تون رو ‫تسلیم این آدم‌ها می‌کنید؟
‫همه‌ش برای چی... چندتا غلات ‫و دانه، یه کوزه روغن.
‫من رو ببخشید.
‫ولی ال آلکازار امید اسپانیا ‫برای آینده‌ست.
‫و «لا افرندا» به این دخترها ‫فرصت میده
‫که رشد کنن و در امان باشن.
‫من رو نگاه کنید.
‫من مثال بارزش هستم.
‫می‌بینید، ال آلکازار ‫برای ما خوب بوده.
‫و خانواده‌ت؟
‫وقتی مادرت تو رو از دست داد ‫قلبش نشکست؟
‫می‌تونید تصور کنید
‫که این برای هر پدر و مادری ‫چقدر غیرقابل تصوره؟
‫مشکل اینجاست که تا قبل از ‫پیوستن به اتحادیه،
‫شهر تحت محاصره‌ی دائمی بود.
‫به عنوان شهردار، ‫من راهی برای محافظت از خودمون پیدا کردم،
‫و هیچ‌کس از این بابت پشیمون نیست.
‫هیچ‌کس؟
‫من میرم وسایلمون رو ‫چک کنم، باشه؟
‫مطمئن بشم همه چیز خوبه.
‫ممنون برای شام.
بیا ترجمه کن
‫مادربزرگ می‌گه شما مهمونی هستید ‫که به کمک ما نیاز دارید.
‫- بله، هستم. ‫- و من قدردانی می‌کنم...
‫این خونه‌ی ماست، ‫سرپناه ماست.
‫ما راهی پیدا کردیم...
‫...تا این دنیا رو ‫برای خودمون کارآمد کنیم.
‫شما چی‌کار کردید؟
‫سرگردان...
‫... گم‌شده...
‫... دور از خانه؟
‫شما به کجا تعلق دارید؟
‫وقتی راه بهتری پیدا کردید ‫پیش ما برگردید.
‫خب...
‫وقت جشنه.
‫یالا!
‫مادر من...
‫اون خیلی پرشوره.
‫حق با اونه.
‫من کی باشم که قضاوت کنم؟
‫ما فداکاری می‌کنیم.
‫ولی از این نظر، ‫همه‌مون مثل همیم، نه؟
‫بدون اون نمی‌تونستیم ‫اینقدر دووم بیاریم.
‫دیگه چطوری ‫می‌تونستیم زنده بمونیم؟
‫ما چیزهای قدیمی رو می‌سوزونیم...
‫مثل جشن «لاس فایاس»...
‫تا به استقبال چیزهای جدید بریم.
‫این مثل یه آیین نوسازی‌ـه.
‫سوزاندن.
‫به امید تولد دوباره و ‫یافتن زندگی بهتر از این...
‫... آینده‌ی بهتری پیش رومون.
‫آی، اسپانیا، اسپانیا، اسپانیا.
‫اون آشفته‌ست...
‫... تکانشی...
‫... خشنه.
‫با این حال، با فرهنگ...
‫و همچنین، پر افتخاره.
‫در زمانی نه چندان دور، ‫ما دنیا رو فتح کردیم.
‫ما بر امپراتوری ‫خودمون حکومت می‌کردیم.
‫و بعد چی شد؟
‫نتونستیم بفهمیم ‫باهاش چی کار کنیم،
‫و در یک چشم به هم زدن، ‫اسپانیا...
‫از هم پاشید.
‫به جون هم افتادیم.
‫برادر علیه برادر.
‫تصور کن...
‫... چه استعدادهایی که نداشتیم...
‫سروانتس...
‫پیکاسو...
‫گائودی...
‫... و با این حال ‫بدترین دشمن خودت باشی.
‫وظیفه‌ی من محافظت از مردمم ‫در برابر هر تهدیدی‌ـه.
‫می‌فهمی؟
!خواهش می‌کنم
‫حتی از دستِ سمج‌ترینشون...
‫از بین همه...
!کمکم کن! خواهش می‌کنم
‫... یعنی خودمون.
[...آنچه خواهید دید]
‫روبرتو دوستت کیه؟
‫برای تعمیر قایق کمک لازم دارم.
مردم اینجا آزادانه اتحادیه رو زیر سؤال می‌برن
ساحل آرامش چه‌جور شهری‌ـه؟
‫نمی‌تونم همین‌طوری بذارم اتفاق بیفته.
‫حس می‌کنی می‌تونی درستش کنی، ‫ولی گاهی اوقات نمی‌تونی.
‫باید یه کاری بکنم.
[مردگان متحرک: دریل دیکسون]