.
‫خنده‌دار نیست؟
‫همه جای دیگه، ‫مردم دارن از نیلفگارد فرار می‌کنن،
‫و ما داریم هر کاری می‌کنیم ‫که برسیم اونجا.
‫اون تنها راه به «کید دو» هست.
‫- برای نجات سیری، هدف وسیله رو توجیه می‌کنه. ‫- باید یه راه برای عبور پیدا کنیم.
‫- میلوا مسیرها رو بلد بود. ‫- آره.
‫اگه اون اینجا بود وضعمون بهتر بود.
‫هی، من خودمم خیلی خوب بلدمشون.
‫اون قدیما که «سندپایپر» بودم،
‫نه تنها به شجاعتم معروف بودم ‫بلکه به چشم‌های تیزبینم هم شهرت داشتم.
‫و چشم‌های عقابیم برای...
‫خوبی؟
‫آره، فقط...
‫یه ریشه‌ی کوچیک اونجا بود.
‫یکی باید ‫«چشم عقابی»ـش رو چک کنه.
‫هی. آدم علیل رو مسخره نکنید.
‫این ریشه نیست. طنابه.
‫خب پس، شاید...
‫آره! گرالت، ‫باید بیای این رو ببینی.
‫آفرین، یسکیر. ‫یه قایق متروکه برامون پیدا کردی.
‫متروکه نیست.
‫این دوتا تو بوته‌ها قایم شده بودن.
‫- ما باید از رودخونه رد بشیم. ‫- چی، به سمت نیلفگارد؟
‫متأسفم، ولی این لگن قدیمی ‫به اونجا نمی‌رسه.
‫به نظر که خیلی سرپا میاد.
‫آره، خب، الان دیگه تعطیلیم، ‫مگه نه؟ با این جنگی که هست.
‫و... حمله‌های بابون‌ها.
‫بابون‌ها؟ من تو سفرهام به اینجا ‫هیچوقت بابونی ندیدم.
‫شرط می‌بندم اگه قیمت مناسب باشه ‫هیچ سفری رو از دست نمی‌دین.
‫و تو...
‫اون قیمت مناسب رو داری؟
‫آره، همونطور که فکر می‌کردم. ‫ما هیچ‌جا نمی‌ریم.
‫یا ما رو می‌بری، ‫یا خودمون برش می‌داریم می‌ریم.
‫بعد از این همه انحراف از مسیر، مرگ و نبرد،
‫کی فکرش رو می‌کرد ‫اینطوری به نیلفگارد برسیم؟
‫من کارهایی کردم که از این سواری طولانی‌تر بوده
‫تو تنها کسی نیستی که ‫در بازی با کلمات مهارت داره، شاعر.
‫بعد از این همه مدت، نیلفگارد ‫شبیه هر تیکه‌ی دیگه‌ای از خاکه.
‫آره، فقط یه چیز دیگه ‫که آدم‌ها سرش بجنگن و بمیرن.
‫هیچ چیز خاصی نداره.
‫مطمئن نیستم همه موافق باشن.
‫می...
‫بـ... بابون‌ها!
‫- بـ... بابون‌ها! ‫- شماها، وایسید!
‫اون‌ها شمالی‌ان.
‫- قایق اونجاست! سریع! ‫- اون‌ها تو نیلفگارد چی کار می‌کنن؟
‫میمون نیستن.
‫چریک‌ان، دارن پشت خطوط دشمن می‌جنگن!
‫اون قایق رو برگردونید به ساحل!
‫- لعنتی! نیلفگاردی‌ها! ‫- نیلفگارد! عقب‌نشینی!
‫- مواضع رو حفظ کنید! ‫- خودتون رو نگه دارید!
‫- برای نیلفگارد! ‫- اون‌ها تو نیلفگارد دووم نمیارن.
‫و ما راه برگشتشون به جای امن رو گرفتیم.
‫اون قایق تنها امیدمونه!
‫- این دیگه... ‫- دارن ما رو می‌کشن سمت خودشون!
‫- وسط دعواشون. ‫- داری چی کار... نه!
‫نه، نه، نه، نه! ‫چرا این کار رو کردی، احمق؟
‫این قراره حتی بیشتر عصبانی‌شون کنه!
‫- برگردید! ‫- ب... ببخشید!
‫اون قایق رو بگیرید! ‫اون‌ها جاسوس‌های نیلفگاردن!
‫باید همین الان رد بشیم!
‫- آتش! ‫- داره میاد!
‫لعنتی. دارن چی کار می‌کنن؟
‫- یه پارو بردار و پارو بزن! ‫- کجا پارو بزنم؟
‫یالا!
‫پارو بزن، پارو بزن!
‫ما طرف شماییم!
[ویـــچـــر] [فصل چهارم، قسمت هشتم: غسل آتش]
‫در حالی که روی اون رودخونه شناور بودن، ‫گیر افتاده بین دو ارتش در حال جنگ،
‫ویچرِ ما می‌دونست ‫مأموریتش برای پیدا کردن سیری در خطره.
‫اما این بار، ‫چون به همدیگه ‌ایمان داشتن،
‫گروه کوچولوی عجیب گرالت...
‫- «هانزا». ‫- و...
‫اون‌ها به اسم «هانزا» شناخته شدن.
‫- «آنگولیم» این اسم رو ساخت. ‫- کی؟
‫نگران نباش. به زودی می‌بینیش.
‫«نیموئه» کوچولو! نگاهش کن.
‫چقدر بزرگ شدی، و هنوزم ‫لازم می‌بینی حرف «استریبوگ» پیر رو تصحیح کنی.
‫معمولاً، من اونی‌ام که می‌ره.
‫بهت گفتم یه روزی این اتفاق میفته. ‫من یه سرنوشت دارم که باید پیداش کنم.
‫چطوره؟ یه داستان آخر؟
‫آره، لطفاً، استریبوگ! ‫«هانزا» چی کار کردن؟
‫- لطفاً بهمون بگو! ‫- باشه، باشه!
‫خب، کجا بودم؟
‫قایق داشت توسط بابون‌ها تیربارون می‌شد.
‫آها.
‫«هانزا» موفق شدن زنده بمونن.
‫فعلاً.
‫به نظر میاد ‫از خطر رد شدیم، دوستان.
‫آره! اونم روی رودخونه‌ای ‫که ما رو دشمن همه کرده.
‫- ها! ‫- هیچ‌جایی برای پهلو گرفتن نیست.
‫بیاین در مسیر رودخونه به حرکت ادامه بدیم.
‫اون زره‌سفیدها اهل کدوم بخش شمال بودن؟
‫نشان‌هاشون ترکیبی بود. ‫یه جور ارتش مشترک.
‫لازم نیست دقیق بشناسیمشون.
‫فقط بیاین خوشحال باشیم که به دردسر نیفتادیم ‫و بریم.
‫تیراندازها، سمت شمال!
‫درسته، یالا! عجله کنید!
‫آتش!
‫مواظب باش!
‫- اون‌ها نیلفی‌ان؟ ‫- من هیچی از این‌ها سر در نمیارم.
‫شمالی‌ها تو ساحل جنوبی، ‫نیلفگاردی‌ها تو ساحل شمالی.
‫انقدر سعی نکن از جنگ سر دربیاری!
‫آتش!
‫پناه بگیرید!
‫اینجا گیر افتادیم!
‫قایقم!
‫نمی‌خوام بهت بگم کارت رو چطور انجام بدی، ‫ولی می‌شه لطفاً فقط...
‫نه. نه، اون مُرد.
‫اون مُرد. لعنتی!
‫کشتیش، آره.
‫دیگه تیراندازی بسه!
‫آره، خلاقیتشون یه‌کم کمه، ‫مگه نه؟
‫- لعنت. ‫- تیراندازها، آتش بس!
‫- فکر کنم صدات رو شنیدن. ‫- مواظب باش!
‫بیاریدش بالا!
‫- منتظر باشید! ‫- اون دیگه چه کوفتیه؟
‫نشونه‌گیری.
‫هدف‌گیری.
‫- روی هدف نشونه‌گیری شد! ‫- نگه دارید!
‫خلاقیتشون.
‫- آتش! ‫- همه‌مون قراره بمیریم!
‫زود باشید!
‫- سریع، خاموشش کنید! ‫- خاموشش کنید!
‫چه خبر شده؟
‫- میلوا! ‫- آهای!
‫- هوو، هوو! ‫- یالا!
‫سنجاب!
‫آره، یالا! شنا کن، زود باش!
‫عجب ورود باشکوهی.
‫یکی باید جونتون رو نجات می‌داد.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫واقعاً خوبم.
‫- رجیس! ‫- اونجا!
‫تیراندازی استادانه‌ای بود.
‫زدن تو قلبت.
‫عزیزم.
‫مگه تو رو از شر ‫این باورهای انسانی عجیب راحت نکرده بودم؟
‫اوف.
‫تصور کن یه تیکه‌ی ساده‌ی چوب ‫پایان کار من باشه.
‫به همون مسخرگی که پایان کار تو ‫چیزی بدون دندون باشه.
‫بیا امیدوار باشیم هیچ‌کدوم ‫در آینده‌ی نزدیک اتفاق نیفته.
‫- خوش برگشتی. جات خالی بود. ‫- یادت میاد داشتی از شر ما خلاص می‌شدی؟
‫کدوم بار؟
‫قرن‌ها درخشش.
‫ایسترد.
‫ریتا.
‫وزمیر.
‫تازه‌کارها.
‫رفتن. همه‌اش به خاطر یه نفر.
‫می‌دونی چی مسخره‌ست؟
‫من واقعاً فکر می‌کردم می‌تونیم انجامش بدیم.
‫واقعاً باور داشتم ‫چون خیلی شدید می‌خواستیمش
‫که بالأخره ویلگه‌فورتز رو نابود می‌کنیم.
‫وایسا. سیری کجاست؟
‫اِمهیر اون رو نگرفته، فیلیپا.
‫اون یه جا اون بیرونه.
‫یه جایی. ولی نمی‌دونم کجا.
‫متأسفم.
‫نه، من متأسفم.
‫می‌دونم اون دختر توئه.
‫ولی اون امید ما هم بود.
‫حالا واقعاً حس می‌کنم... تموم شده.
‫همه‌ی این‌ها.
‫همه‌مون.
‫وقتی پیدات کردم...
‫از تو پرسیدم،
‫«چطور دوباره متولد می‌شی؟»
‫یادت میاد؟
‫اون موقع، ‫نمی‌فهمیدم معنیش واقعاً چیه.
‫داشتم یه ارتش می‌ساختم.
‫فکر می‌کردم ‫برای اینکه زنده بمونیم،
‫ما جادوگرها باید تبدیل بشیم...
‫به سرباز.
‫خیلی اشتباه می‌کردم.
‫منظورت چیه؟
‫تمام این مدت، من داشتم چیزی رو نادیده می‌گرفتم ‫که درست جلوی چشمم بود.
‫چیزی که از اینجا به بعد ‫قوی‌ترین برگ برنده‌ی ما خواهد بود.
‫خواهری ما.
‫بقیه رو جمع کن.
‫همه خیلی از «لئو بونهارت» می‌ترسن.
‫نمی‌تونم صبر کنم قیافه‌اش رو ببینم ‫وقتی غافلگیرش کنیم.
‫اون یه آدم معمولی نیست.
‫آره، کاش فالکا رو داشتیم.
‫- کاش می‌دونستم چرا رفت. ‫- اون تو حال خودش نبود.
‫اون پیش ما برمی‌گرده. می‌تونم حسش کنم.
‫- شاید. ‫- ولی تو امیدواری، مگه نه؟
‫من دیگه امیدی ندارم. ‫فقط روی چیزی که می‌دونم واقعیه تمرکز می‌کنم.
‫مثل لئو بونهارت.
‫حق با میسله. فالکا انتخابش رو کرد. ‫ما انتخاب بهتری کردیم.
‫بزن بریم. ‫بهترین راه برای افسانه شدن، کشتن یه افسانه‌ست.
‫آره!
[تحت تعقیب - زنده] [مو بلوند، چشم سبز، بسیار خطرناک، پاداشی ارزنده]
‫یالا، کلپی. یالا.
‫اینجا امن به نظر میاد.
‫بقیه‌ی سفرمون ‫تا پیش دروئیدها شاید پیاده امن‌تر باشه.
‫یاه!
‫اون‌ها؟ دوباره؟
‫محض رضای خدا.
‫- دارن ما رو تعقیب می‌کنن؟ ‫- انگار دارن تعقیب می‌شن.
‫برسید به اون قایق!
‫- انگار بین دو تا آتش‌سوزی گیر افتادیم. ‫- این یه کابوس لعنتیه.
‫لعنت بهت، عوضی!
‫دارن چی می‌گن؟
‫خب، سخته بشه فهمید ‫بین این همه «عوضی» و «آشغال».
!‫بهتون دستور می‌دم وایسید !اون قایق رو برگردونید
‫نیلفگارد داره میاد!
‫اون...
‫اون قایق لعنتی رو برام بیارید!
‫...ملکه «میو»ـه.
‫عجب جرأتی داره ‫که داره تو نیلفگارد می‌چرخه.
‫و ما اون رو سرگردون ول کردیم.
‫جاسوس‌های نیلفگاردی،
‫بدین وسیله به شما دستور داده می‌شه ‫توسط علیاحضرت ملکه
‫که اون قایق رو ‫فوراً به ساحل برگردونید!
‫سرپیچی از این دستور منجر به اعدام می‌شه!
‫نمی‌خوام تو منطق‌تون ایراد بگیرم،
‫ولی ما نیلفگاردی نیستیم!
‫ما طرف شماییم.
‫فکر کنم باید به پارو زدن ادامه بدیم.
‫فایده‌ای براتون نداره.
‫یه‌کم جلوتر، می‌رسیم به دریای آزاد.
‫دریای آب شور؟
‫چرا؟ یه باور انسانی عجیب دیگه؟
‫نه، پوستم رو می‌خوره.
‫به دستور ملکه!
‫من یه خون‌آشامم.
‫خدانگه‌دار!
‫بهتون دستور می‌دم...
‫ایده‌ای داری چطور ‫می‌خوایم از این سفر رودخونه‌ای جون سالم به در ببریم؟
‫با تموم کردنش.
‫باید از آب بیایم بیرون.
‫حتی از همون اولش،
‫«انجمن برادری» ‫مجموعه‌ای از تناقضات بود،
‫قدرت خدادادی ما رو ‫برای خدمت به هوس‌هاش تبدیل به سلاح کرد،
‫به نفرت دامن زد
‫و با بی‌اعتمادی به هر کسی که متفاوته،
‫ما رو به سمت اتحادهای سلطنتی هُل داد،
‫ما رو مقابل هم قرار داد.
‫اما در عرض چند هفته،
‫ما، زنانی که در این اتاق هستیم،
‫موفق شدیم جادومون رو، روش‌هامون رو، ‫ترکیب کنیم،
‫از دشمنان قدیمی متحد بسازیم،
‫چون همه‌مون یه هدف مشترک داشتیم.
‫محافظت از جادو ‫در برابر تسلط ویلگه‌فورتز.
‫فرینجیلا، تو از همه‌ی ما قوی‌تری
‫که تونستی بلایی که ویلگه‌فورتز ‫سرت آورد رو تحمل کنی.
‫انگار، تمام زندگیم، ‫فقط یه غریزه‌ی اصلی رو می‌شناختم.
‫و اونم این بوده که ‫دنبال قدرتمندها بگردم و بهشون بچسبم.
‫- تا اینکه تو سر و کله‌ات دم درِ خونه‌ام پیدا شد. ‫- لونه‌ی خرگوشت.
‫می‌دونی، معلوم شد که قدرت ما،
‫قدرت همه‌ی ما...
‫ذاتیه.
‫و وقتی با همیم...
‫قوی‌تریم.
‫و با هم، می‌تونیم این به هم ریختگی رو جمع و جور کنیم
‫همه‌مون هم می‌تونیم قبول کنیم ‫که این تقصیر ویلگه‌فورتزه.
‫اون هنوز اون بیرونه.
‫کار ما هنوز تموم نشده.
‫آینده‌ی جادو هنوز در خطره.
‫سیری هنوز در خطره.
‫پیداش می‌کنیم.
‫و در این حین،
‫مطمئن می‌شیم که یه خونه هست ‫که بهش برگرده.
‫«آسیر»، «آیدا»،
‫«زایمر»، «آلینا» و تازه‌کارها رو برمی‌گردونیم
‫و یه «کلبه‌ی جادوگران» می‌سازیم.
‫و این کار رو به روش خودمون انجام می‌دیم.
‫بالأخره پیداش شد.
‫- اولین گذرگاه در این چند کیلومتر. ‫- و احتمالاً آخرین.
‫عجیب نیست این همه نیرو این دور و بره.
‫هر کی پل رو در اختیار داشته باشه...
‫...بر کل این قلمرو حکومت می‌کنه.
‫بیاین اون پل رو پاکسازی کنیم، ‫به خشکی برسیم، و ردهامون رو پاک کنیم.
‫برگردیم سر مأموریت اصلی‌مون ‫و اون دروئیدها رو پیدا کنیم.
‫خودشه. به ما توجه نکنید.
‫ما فقط یه گروه ‫آدم‌های خوش‌گذرون و ناجوریم
‫که اینجاییم تا یه شاهدخت رو ‫از یه سرنوشت وحشتناک نجات بدیم.
‫فقط... نگاه...
‫- صف بکشید. پل رو نگه دارید... ‫- ...پایین نکنید.
‫- اون پایین! ‫- یه قایق!
‫- برید پایین! ‫- دوباره شروع شد!
‫دوباره پر کنید!
‫- متوقف‌شون کنید! ‫- قایق اون پایینه!
‫- به گِل نشستیم! سعی کنید هُلش بدید! بجنبید! ‫- یالا!
‫- همه‌شون رو بکشید! ‫- برید، برید، برید!
‫رها کنید!
‫بجنب!
‫آره، بزن بریم!
‫تیر خوردی.
‫بخابونش. سریع.
‫آروم. آروم! سریع.
‫- تو قطعاً حالت خوب نیست. ‫- علائمش واضحه.
‫داره بچه‌اش رو از دست می‌ده.
‫ممنون که اعلام کردی.
‫- میلوا، چی کار می‌تونم بکنم؟ ‫- می‌تونی تنهام بذاری.
‫بهمون حمله شده!
‫- مقاومت کنید! ‫- نیلفگارده!
‫- پل رو نگه دارید! ‫- برید، سریع!
‫میلوا، تو نباید حرکت کنی ‫تا خونریزیت بند بیاد.
‫می‌دونم.
‫- کاهیر، چه خبره؟ ‫- یالا!
‫یالا، سریع!
‫نیروهای نیلفگارد تو انتهای شمالی!
‫اگه نیلفگارد اون پل رو بگیره، ‫وجب به وجبش رو امن می‌کنه
‫و هر کی رو این پایین پیدا کنه از بین می‌بره
‫- این جنگ ما نیست. ‫- نه، به خاطر میلوا!
‫چرا گوش نمی‌کنید؟ گفتم تنهام بذارید!
‫برای حریم خصوصیت، آره. ‫ولی هیچ‌کس تو رو تنها نمی‌ذاره.
‫من می‌تونم بهش کمک کنم،
‫ولی شماها باید کمک کنید ‫یه مسیر امن پیدا کنیم.
‫سنجاب، تو جون ما رو نجات دادی.
‫و یه دورف هیچوقت بدهی رو بی‌جواب نمی‌ذاره.
‫ما تو رو از اینجا می‌بریم بیرون،
‫حتی اگه هیچ ایده‌ی لعنتی‌ای نداشته باشم ‫چطور از وسط میدون جنگ رد بشیم.
‫چه درجه‌ای تو ‫ارتش نیلفگارد داشتی؟
‫یه افسر بودم.
‫حاضری چیزی رو بکشی ‫که یه زمانی خودت بودی؟
‫تو بالأخره فهمیدی ‫که من دیگه اون آدم نیستم.
‫چه استراتژی‌ای پیشنهاد می‌دی؟
‫خودتون رو برسونید.
‫گرالت!
‫درست می‌شه، ماریا.
‫یالا. حمله!
‫حمله!
‫چقدر احتمال داره که هردوشون ‫تو بچگی از سر افتاده باشن؟
‫حتی یه افسر و یه ویچر هم حریف ‫یه ارتش کامل از کله‌خراب‌ها نمی‌شن!
‫یسکیر. برو.
‫ما برمی‌گردیم.
‫قول می‌دم.
‫نمی‌تونیم بذاریم همه‌ی خوشی مال اون‌ها باشه، ‫می‌تونیم؟
‫- زود برمی‌گردم. ‫- بیا چندتا عوضی‌ نیلفی رو تیکه پاره کنیم.
‫- ووا. ‫- آآه!
‫- یالا، پیرمرد. ‫- لازم نیست بهم انگیزه بدی!
‫- عقب‌نشینی! ‫- جون‌تون رو نجات بدید!
‫یه قدم دیگه بردارید، ‫تا خودم کارتون رو تموم کنم!
‫تعدادشون زیاده! پل رو از دست دادیم!
‫- تا وقتی من نگم از دست رفته، از دست نرفته. ‫- بجنب. تو، بجنب.
‫پس برگردید و بجنگید!
‫- دستورتون چی بود؟ ‫- ن... نگه داشتن پل برای ملکه.
‫پس اون پل لعنتی رو نگه دارید، ‫وگرنه ملکه‌تون رو از دست می‌دید!
‫نیلفگارد!
‫امیدوارم از مزه‌ی چرم لذت ببرید، ‫دوستان،
‫چون قراره چکمه‌های این مرد رو ‫جوری حس کنید،
‫و سگک‌هاش رو گاز بزنید!
‫به حرفش گوش کنید
‫و مقاومت کنید!
‫چیزی برای اضافه کردن هست، یا...
‫بزن بریم بجنگیم!
‫یالا!
‫همینه! یالا!
‫برای نیلفگارد!
‫تسلیم شید!
‫- یالا! ‫- گرالت!
‫انقدر وول نخورید. ‫بیاین تمومش کنیم!
‫مقاومت کنید!
‫فکر کردم این پایین بیشتر بهم احتیاج باشه.
‫چه خبره؟ بگو ببینم.
‫اوضاع قمر در عقربه، ولی دارن می‌جنگن.
‫میلوا، شمال داره مقابله می‌کنه.
‫فقط یه نیلفگاردی، ‫یه ویچر و یه دورف لازم بود تا رهبری‌شون کنن.
‫ولی اون‌ها مسیر «کید دو» رو باز می‌کنن.
‫احتیاج داشتم...
‫به یه خبر خوب.
‫- خط رو نگه دارید! ‫- مقاومت کنید!
‫بزن بریم!
‫فکر می‌کردم احمقی که این کار رو امتحان کردی
‫ولی بازم اومدی. ‫خوشحالی که حالا من رو نکشتی؟
‫بمیر لعنتی!
‫بهت خبر می‌دم.
‫پس‌شون بزنید!
‫از اینجا!
‫- مقاومت کنید! ‫- پاشو!
‫بگیر که اومد!
‫- برای نیلفگارد! ‫- نیلفگارد!
‫سواره‌نظام!
‫نشونه بگیرید. آتش!
‫پناه بگیرید!
‫عقب‌نشینی!
‫پناه بگیرید، سربازها!
‫عقب‌نشینی!
‫عقب‌نشینی! بجنبید! بجنبید!
‫اون مال منه!
‫بجنب! بجنب!
‫یالا، جلوشون رو بگیرید!
‫نذارید هیچ‌کدومشون رد بشن!
‫ادامه بدید! پس‌شون بزنید!
‫نیلفگارد!
‫بزن بریم!
‫تجدید قوا!
‫تجدید...
‫عقب‌نشینی! عقب‌نشینی!
‫- دارن عقب‌نشینی می‌کنن! ‫- آره!
‫دارن عقب‌نشینی می‌کنن!
‫آره!
‫دارن عقب‌نشینی می‌کنن!
‫بیاین تمومش کنیم! یالا!
‫- یالا، بیاین بکشیمشون! ‫- بزن بریم! برید!
‫ملکه!
‫- داره میاد! ‫- برای ملکه!
‫- از ملکه محافظت کنید! ‫- یالا!
‫دنبالم بیاید!
‫برگردید نیلفگارد!
‫- نه! ‫- پاشو! پاشو!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫اون‌ها دیگه به یه افسر احتیاج ندارن.
‫نه! وایستا!
‫اون‌ها به یه ویچر احتیاج دارن.
‫- عقب‌نشینی! ‫- اون چیه؟
‫برید کنار!
‫عقب‌نشینی!
‫بیاید پیش من!
‫آآه!
‫اینجایید شماها، ‫و کله‌هاتون هنوز سر جاشه.
‫هرچند نزدیک بود کباب بشید.
‫ممنونم.
‫می‌بینید؟ دست کم گرفته شدن ‫مزایای خاص خودش رو داره.
‫ما پل رو نگه داشتیم.
‫آره.
‫- بیاید میلوا رو پیدا کنیم. ‫- آره.
‫تریس؟ به کمکت احتیاج دارم.
‫منظورت به جز جارو کردنه؟
‫اون چیه؟
‫این خنجریه که وزمیر برای زخمی‌ کردن ‫ویلگه‌فورتز استفاده کرد.
‫و دست توئه چون...؟
‫می‌خوام ازش استفاده کنی تا ویلگه‌فورتز رو ‫تا «اِستیگا» ردیابی کنی.
‫- ین، نه. ‫- اون ضعیفه.
‫- اگه الان پیداش کنم، می‌تونم بکشمش. ‫- ولی «کلبه‌ی جادوگران».
‫تو اون جرقه رو روشن کردی.
‫من شما رو به یه ایده رسوندم.
‫این به شما بستگی داره که به سرانجام برسونیدش
‫نمی‌فهمم.
‫من باید از سیری محافظت کنم، و نمی‌ذارم ‫کس دیگه‌ای برای این رنج بکشه.
‫- شبیه گرالت حرف می‌زنی. ‫- ممنونم.
‫این تعریف نبود.
‫نه در این مورد.
‫حتی اگه بتونی ‫از شبکه‌ی پورتالش رد بشی،
‫سر از جایی درمیاری ‫که اون خوب می‌شناسه، و تو اصلاً.
‫می‌دونم. قول دادم جلوش رو بگیرم، ‫و قصد دارم به قولم عمل کنم.
‫به خاطر ایسترد. به خاطر گرالت. به خاطر جادو
‫به خاطر خودم.
‫اگه برنگشتم...
‫اون حرف رو نزن.
‫با من یا بدون من،
‫«آرتوزا» رو دوباره بسازید.
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم.
‫تنها بازمانده‌های ‫نبرد مونته‌کالوو.
‫به خونه خوش اومدید.
‫فقط یه راه وجود داره ‫که تونسته باشید زنده فرار کنید.
‫بزدلی.
‫یه مؤمن واقعی
‫باید تا حد خاکستر می‌سوخت ‫تا اون جادوگرها رو بکشه.
‫اما...
‫یه شانس دوم گیرتون میاد
‫که در مرگ بهتر از چیزی باشید ‫که در زندگی بودید.
‫تو همیشه چیره‌دست بودی.
‫یادمه.
‫تو همیشه زبون تیزی داشتی.
‫آآه.
‫تو رو نمی‌شناسم.
‫تو زیباترین چشم‌هایی رو داری ‫که تا حالا دیدم،
‫و اون‌ها شاهد پیروزی نهایی من خواهند بود.
‫ویلگه‌فورتز می‌دونست ‫ینیفر سراغش میاد،
‫ولی اون یه داستان دیگه‌ست.
‫برید دیگه. برید.
‫برید.
‫- می‌خوایم بریم لب رودخونه؟ ‫- بیاین اونجا بازی کنیم!
‫من می‌خوام تو آرتوزا درس بخونم.
‫آرتوزا، آره؟
‫بعد از این همه سال؟ ‫باورم نمی‌شه دوباره باز شده.
‫باورم نمی‌شه قراره روی همون سنگ‌هایی قدم بذارم ‫که بانو ینیفر گذاشته.
‫تا هر چی می‌تونم ‫در مورد همه‌شون یاد بگیرم.
‫- مخصوصاً... ‫- سیری.
‫یادمه.
‫هنوزم بهش یه حس نزدیکی دارم.
‫متصل شده با...
‫سرنوشت.
‫داستان‌ها خیلی قدرتمندن.
‫اون‌ها ما رو عوض می‌کنن.
‫و ما،
‫علی‌رغم اون،
‫ما هم اون‌ها رو عوض می‌کنیم.
‫برای درس‌هات.
‫این دفعه لازم نیست کِش بری. [نیم قرن شاعری به قلم ویکنت لتن‌هوف]
‫- نمی‌تونم قبول کنم. ‫- مزخرف نگو.
‫چشم‌هام داره ضعیف می‌شه. به یه خونه‌ی خوب احتیاج داره
‫و کی می‌دونه اصلاً چیزی ازش حقیقت داره یا نه؟
‫ولی تو خودت گفتی.
‫اینکه این حماسه چطور تموم بشه شاید به تو بستگی داشته باشه
‫ولی چطور؟
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫برای سیری؟
‫گرالت ملکه «میو» رو نجات داد. و ین هم دنبال ویلگه‌فورتز بود
‫ولی تو هیچوقت داستان سیری رو تموم نکردی.
‫داری از آدم اشتباهی می‌پرسی.
‫در دنبال کردن سرنوشت موفق باشی.
‫حق با «ایسکرا» بود.
‫سیری سراغشون برمی‌گرده. ‫ولی بعدش چی شد؟
‫یه چیزی شروع می‌شه.
‫ولی یه چیزی هم تموم می‌شه.
‫«موش»ها!
‫برید تو!
‫نگاه کنید! «موش»ها! یالا!
‫- بیاین، عروسکم ایسکرا رو ببینید. ‫- برو تو!
‫همین الان برید تو!
‫- لایلا! ‫- بیا تو!
‫همین الان بیا اینجا!
‫ما کاری باهاتون نداریم.
‫تا وقتی که ما نرفتیم ‫زبون‌تون رو نگه دارید.
‫«کله‌ی کیمِرا» کجاست؟
‫هی! یه کلمه هم حرف نزنید.
‫«موش»ها اینجان. همین الان برید تو!
‫بونهارت؟
‫- لئو! ‫- لئو بونهارت، یالا بیا بیرون!
‫- بونهارت! ‫- ما اینجاییم!
‫- می‌دونیم اون تویی. ‫- یالا بیا بیرون!
‫ما رو یادت میاد، سگ پیر؟
‫نترس. یالا.
‫آآه.
‫بالأخره.
‫یالا، لئو.
‫یالا، زود باش.
‫صبح به‌خیر، موش‌های کوچولوی من.
‫من... تو الان...
‫تمومش کن!
‫اگه قراره بچرخیم، می‌چرخیم.
‫ولی حداقل بذار ‫اول بهت یه پیشنهاد بدم.
‫چرا خفه نمی‌شی؟
‫در حالی که دارم بهش فکر می‌کنم،
‫به پیشنهاد من گوش کن.
‫جایزه‌ی خوبی برای مُرده‌تون هست.
‫ولی موظفم بهتون بگم
‫که جایزه‌ی خیلی بزرگ‌تری
‫برای زنده بودن‌تون هست.
‫خب، کدومش؟
‫راه آسون یا راه سخت؟ ‫راه آسون دردش خیلی کمتره.
‫هی، انقدر وراجی نکن و بیا پایین، ‫عوضی لاغرمُردنی!
‫بله! پس راه سخت!
‫یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫فالکا کجاست؟
‫فالکا، اون خیلی ماهره، ‫کجاست؟
‫نیستش؟
‫قایم شده؟
‫الان میام پایین.
‫بیاین این روانی رو بکشیم.
‫تقریباً رسیدیم، کلپی.
‫ادامه بده!
‫بذار موسیقی... شروع بشه.
‫ریف!
‫یالا.
‫اول باید از رو نعش من رد بشی.
‫خیلی گنده‌ای که بشه از روت رد شد.
‫ریف!
‫ایسا! نه.
‫یالا، موش‌های کوچولو.
‫به «برهن» فکر کنید.
‫اون ازتون می‌خواست بهتر عمل کنید، مگه نه؟
‫نه اینکه مثل سگ بمیرید!
‫گیز!
‫خیلی‌خب.
‫فالکا کجاست؟
‫بهم بگو کجاست، ‫تا بذارم زنده بمونی.
‫ما «موش»های مردابیم
‫- یالا. ‫- ما...
‫- «موش»های مردابیم، ما... ‫- همه‌شون مُردن. هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫چی؟
‫لعنتی!
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫فالکا کجاست؟
‫کجاست اون...
‫...دوست کوچولوی خاصت؟
‫داری می‌میری، می‌دونستی؟
‫اون میاد دنبالت؟
‫خودشه. می‌تونم گروه رو کامل کنم.
‫فالکا.
‫بالأخره همدیگه رو دیدیم.
‫خب، یالا دیگه.
‫اوه.
‫خیلی نزدیک بود.
‫اگه دوست‌هات مثل تو می‌جنگیدن، ‫شاید هنوز زنده بودن.
‫آره!
‫داری اینجا می‌میری،
‫ولی ازش نمی‌ترسی، مگه نه؟
‫این فالکا کیه
‫که از مرگ نمی‌ترسه؟
‫سیریلا...
‫متأسفم.
‫خیلی متأسفم.
‫هی. الان دیگه شل نشو.
‫تو مهارتش رو داری، ‫ولی دل و جرأت جنگیدن رو نداری.
‫هوم.
‫اینطوریه که می‌میری.
‫توی کثافت و آشغال خودت
‫خون و دل و روده‌ات.
‫هوو!
‫استراحت مال آدم‌های شروره!
‫خوب جنگیدی، رفیق. بزن بریم.
‫- سعی کن یه‌کم استراحت کنی. ‫- آره.
‫مفتخر باشید.
‫کارتون امروز خوب بود.
‫حالش چطوره؟
‫بچه رو از دست داد.
‫حال خودش چطوره؟
‫خوب می‌شه.
‫کاملاً.
‫با شما سفر می‌کنه؟
‫تا وقتی که ما رو بخواد.
‫ممنونم.
‫ما باید از شما تشکر کنیم.
‫اگه به خاطر تو و دوست‌هات نبود، ‫همه‌مون مُرده بودیم.
‫یا امروز لباس سیاه و طلایی تن‌مون بود.
‫شما نه تنها من رو نجات دادید، ‫بلکه ملکه‌مون رو نجات دادید.
‫ملکه «میو» از کجا؟
‫پادشاهی «لیریا» و «ریویا».
‫کی جونش رو به خطر می‌ندازه ‫بدون اینکه بدونه داره برای کی می‌جنگه؟
‫امشب جشن به پاست!
‫- همینه؟ ‫- بله، علیاحضرت.
‫برای ملکه «میو» بلند شید.
‫نه.
‫هر اتفاقی که بیفته، ‫اون‌ها کنار من می‌مونن.
‫تو حمله‌ی دفاع از پل رو رهبری کردی؟
‫ما ازش دفاع کردیم.
‫چی باعث شد همچین کاری بکنید ‫وقتی من نمی‌تونستم مردان خودم رو قانع کنم؟
‫فقط انگار اتفاق افتاد.
‫«انگار اتفاق افتاد»؟
‫این حس رو می‌شناسم. یه عوضی‌ای ‫محکم کوبید تو صورتم.
‫اونم فقط انگار اتفاق افتاد.
‫اسمت چیه؟
‫گرالت.
‫گرالت از کجا؟
‫راستش، هیچ‌جا.
‫خب، اینطوری نمی‌شه.
‫تو سوگند رو بخون. من دندون ندارم.
‫زانو بزن.
‫آره.
‫برای شجاعت مثال‌زدنی ‫در نبردی برای هدفی عادلانه، من...
‫میو،
‫به لطف خداوند، ‫ملکه‌ی لیریا و ریویا،
‫با قدرت، حق، و امتیاز خودم ‫به تو مقام شوالیه اعطا می‌کنم.
‫این ضربه رو تحمل کن.
‫- به من نگاه نکن. به اون نگاه کن. ‫- از درد شونه خالی نکن.
‫- همونطور که از افتخار شونه خالی نکردی. ‫- بی‌خیال، بذار من انجامش بدم.
‫بهترین بخش شغل منه.
‫بهش نگو من گفتم،
‫ولی از همون اولی که همدیگه رو دیدیم ‫می‌خواست یه شوالیه باشه.
‫- یه شوالیه‌ی سفید، و حالا هست. ‫- فکر کنم همیشه بود.
‫هیس!
‫تو لحظه باشید، احمق‌ها.
‫باشد که همیشه هدفی که ‫براش می‌جنگی رو به یاد داشته باشی...
‫...و اون‌هایی که قسم خوردی ازشون محافظت کنی
‫صادقانه به ما خدمت کن، سِر گرالت از ریویا،
‫با شجاعت و دلاوری،
‫با وفاداری به من،
‫و فقط به من.
‫در روزهای پیش رو...
‫و تا ابد.
‫لعنتی.
‫میسل؟
‫ترشی «موش»!
‫هی، کاری کن چشم‌هاش رو من باشه.
‫وگرنه کله‌ی تو می‌ره تو بشکه.
‫نه!
‫آخریش.
‫نه!
‫یه راهی هست، سرورم،
‫تا مسیرمون رو به ‫پیشگویی ایثلین تسریع کنیم،
‫ولی خطرناکه.
‫دارم از این ‫نمایش‌هات خسته می‌شم، زارتیسیوس.
‫نشونم بده.
‫یه نمونه‌ی واقعاً باشکوه براتون دارم.
‫بزرگ‌ترین و وحشی‌ترین موجودی که ‫تا حالا دیدم.
‫آره.
‫تو خیلی خوب به درد می‌خوری.
‫یکی هست که باید برام پیدا کنی.
‫یکی که بین من ‫و دخترم ایستاده.
‫سرنوشت من.
‫کسی که اراده‌اش به اندازه‌ی من قویه.
‫بذار یه نمونه از بوش رو بهت بدم.
‫بده‌ش به من.
‫بیا.
‫گرالت از ریویا رو پیدا کن.
[پایان فصل چهارم]